- Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Υπάρχει βέβαια και ένα άλλο είδος προσκόλλησης, η προσκόλληση π.χ. που μπορεί να έχει ένα παιδί στους γονείς του, επειδή αυτοί δεν του δίνουν ενδιαφέρον, ή δίνουν περισσότερο ενδιαφέρον/αγάπη σε άλλο μέλος της οικογένειας.
Αυτό είναι που μου κάνει μεγαλύτερη εντύπωση, πώς παιδιά που οι γονείς τους τα.. γράφουνε, λόγω κάποιου άλλου παιδιού συχνά, καταλήγουν να θεοποιούν τους γονείς τους ή συγκεκριμένα τον γονέα της οικογένειας που τους δίνει λιγότερο ενδιαφέρον ή που τους συμπεριφέρεται άσχημα.
Ίσως επειδή υποσυνείδητα επιθυμούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον και την προσοχή του γονιού ή των γονιών που τα έχει παραμελήσει.
Ίσως πάλι επειδή νιώθουν ότι αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος από την πλευρά του γονιού ή των γονιών έχει να κάνει με μια ενδεχόμενη δική τους έλλειψη ικανοτήτων και θέλουν να αποδείξουν στον εαυτό τους, στους γονείς τους και τους ανθρώπους γύρω τους ότι αυτό δεν ισχύει.
Αυτό μπορεί να κάνει ένα παιδί να εκδηλώσει μια αποκλίνουσα συμπεριφορά ή να προσπαθεί συνεχώς να αποδείξει την αξία του και τις ικανότητές του σε διάφορους τομείς.
In anticipation of my resurrection...
[bold]Dr Jekyll Mr Hyde[/bold]
quote:
Κάστρο απο τραπουλόχαρτα! Σε ένα βαθμό μπορεί να είναι θετική μια τέτοια προσκόλληση αλλά στην αφηβεία, νομίζω, όλα τα φυσιολογικά παιδιά, αρχίζουν και αποκηρύσσουν λίγο-πολύ τους γονείς τους. Βέβαια, οι εξαιρέσεις παιδιών που έχουν μεγαλώσει με πολύ φυσιολογικούς γονείς, μπορεί να έχουν μια πολύ ομαλή μετάβαση απο την παιδική ηλικία στην εφηβεία και μετά στην ενηλικίωση.
Υπάρχει βέβαια και ένα άλλο είδος προσκόλλησης, η προσκόλληση π.χ. που μπορεί να έχει ένα παιδί στους γονείς του, επειδή αυτοί δεν του δίνουν ενδιαφέρον, ή δίνουν περισσότερο ενδιαφέρον/αγάπη σε άλλο μέλος της οικογένειας.
Αυτό είναι που μου κάνει μεγαλύτερη εντύπωση, πώς παιδιά που οι γονείς τους τα.. γράφουνε, λόγω κάποιου άλλου παιδιού συχνά, καταλήγουν να θεοποιούν τους γονείς τους ή συγκεκριμένα τον γονέα της οικογένειας που τους δίνει λιγότερο ενδιαφέρον ή που τους συμπεριφέρεται άσχημα.
Συμφωνώ απόλυτα. Τα παιδιά που προέρχονται από δυσλειτουργικές οικογένειες, αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη δυσκολία την εφηβεία και δυκολεύονται να προσαρμοστούν σε περιβάλλον, όπου τους ζητείται να αναπτύξουν τις δυνατότητες και να ξεχωρίσουν με τις ιδιαιτερότητές τους.
Από την άλλη, τα παιδιά που αντιμετώπισαν από μικρή ηλικία την απόρριψη από κάποιο γονιό, αλλά πολύ περισσότερο μια αρνητική για την προσωπικότητα και τον ψυχισμό τους συμπεριφορά μέσα στην οικογένεια, είναι πολλές φορές και αυτά που άρπαξαν την ευκαιρία να έρθουν αντιμέτωπα νωρίτερα από άλλους με το εγώ τους, να το δουλέψουνε και μέσα από αυτή τη διαδικασία να γίνουν αξιόλογα άτομα μέσα στη κοινωνία και να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Σαφώς θεωρώ, ότι περισσότερες πιθανότητες για ένα καλύτερο μέλλον, είναι η σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών και πιστεύω ότι αυτό γίνεται όταν η σχέση μεταξύ των γονιών είναι αρμονική.
[bold]Dying_Incubus[/bold]
quote:
σως επειδή υποσυνείδητα επιθυμούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον και την προσοχή του γονιού ή των γονιών που τα έχει παραμελήσει.
Ίσως πάλι επειδή νιώθουν ότι αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος από την πλευρά του γονιού ή των γονιών έχει να κάνει με μια ενδεχόμενη δική τους έλλειψη ικανοτήτων και θέλουν να αποδείξουν στον εαυτό τους, στους γονείς τους και τους ανθρώπους γύρω τους ότι αυτό δεν ισχύει.
Αυτό μπορεί να κάνει ένα παιδί να εκδηλώσει μια αποκλίνουσα συμπεριφορά ή να προσπαθεί συνεχώς να αποδείξει την αξία του και τις ικανότητές του σε διάφορους τομείς.
Σαν μιμητικά όντα, τα παιδιά κυρίως, καταλήγουν να κάνουν ότι και οι γονείς τους. Πιστεύω οτι αυτό είναι μία απαραίτητη διαδικασία για τη ζωή καθενός από εμάς......και αυτό, γιατί το να εντοπίσει κανείς τις επιρροές αυτής της μίμησης, μπορεί να απορρίψει, αλλά και να αποφασίσει να διατηρήσει συμπεριφορές, που έχουν ώς αντίκτυπο στη ζωή μας την συμπεριφορά των γύρω μας, αλλά και τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό. Ουδέν κακό, αμιγές καλού....
'Ενα διαφωτιστικό βιβλίο που διάβασα, πολύ καιρό πριν, ήταν το ''Εγωιστικό Γονίδιο'', που αναπτύσσει το θέμα της μίμησης από την αρχή της δημιουργίας της ζωής στον πλανήτη. (μιμίδια - κοινωνία κτλ)
Από την άλλη, ένα παιδί μπορεί να υιοθετήσει συμπεριφορές εκ διαμέτρου αντίθετες με αυτές του γονιού του και να εμμένει σε αυτές συνειδητά ή υποσυνείδητα.
Νομίζω ότι παίζει σημαντικό ρόλο η σχέση του γονιού με το παιδί, κατά πόσο το παιδί νιώθει ικανοποιημένο από τη συμπεριφορά και τη γενικότερη στάση του γονιού του και από το κατά πόσο πιστεύει ότι ο γονιός μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο για αυτό ή όχι.
Υ.Γ. Αγαπητή elixir, όταν θες να κάνεις έντονα τα γράμματα, τα περικλείεις στα tags [b][/b]
Θα πρέπει δηλαδή να έχει αυτή τη μορφή:
[b]μπλα μπλα[/b]
In anticipation of my resurrection...
υπαρχουν ανθρωποι εντελως ασχετοι με τους γονεις τους εκτος απο τις επικτιτες συνηθειες που αποκτουν λογο ρουτινας ..
d.k
'Ελειπα εκτός Αθηνών για 10 μέρες....ζητώ συγνώμη για την απροειδοποίητη απουσία μου.
Dying_Incubus
quote:
Πάντως, συχνά ένα παιδί μπορεί να υιοθετήσει μια συμπεριφορά πανομοιότυπη με αυτήν ενός γονέα του, ίσως επειδή ο γονιός λειτουργεί ως πρότυπο ή επειδή το παιδί πιστεύει ότι αυτή η συμπεριφορά ενδείκνυται για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης.
Από την άλλη, ένα παιδί μπορεί να υιοθετήσει συμπεριφορές εκ διαμέτρου αντίθετες με αυτές του γονιού του και να εμμένει σε αυτές συνειδητά ή υποσυνείδητα.
Νομίζω ότι παίζει σημαντικό ρόλο η σχέση του γονιού με το παιδί, κατά πόσο το παιδί νιώθει ικανοποιημένο από τη συμπεριφορά και τη γενικότερη στάση του γονιού του και από το κατά πόσο πιστεύει ότι ο γονιός μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο για αυτό ή όχι.
Θα συμφωνήσω στα παραπάνω, μα έχω να κάνω κάποιες επισημάνσεις όσο αφορά όσα είναι σε bold:
Από παρατηρήσεις, αλλά και εκμυστηρεύσεις γονιών, έχω παρατηρήσει ότι η ''μίμηση'' των παιδιών, έχει κάποιες διακυμάνσεις...
Εννοώ, ότι τα παιδιά, όσο παραμένουν παιδιά, μαθαίνουν να μιμούνται τους γονείς τους, αλλά τους δίνονται παράλληλα και η πρώτες βάσεις για την ανοικοδόμηση της προσωπικότητάς τους και του χαρακτήρα τους.
Όταν φτάσουν στην εφηβεία, αλλά και για κάποια χρόνια αργότερα, τότε, όντως, υιοθετούν εκ διαμέτρου αντίθετες συμπεριφορές, κάνοντας φανερή την ''επανάστασή'' τους και την κατάρηψη των γονεϊκών προτύπων, που είχαν μέχρι εκείνη την περίοδο.
Όταν έρθει η στιγμή, να γίνουν τα ίδια γονείς, τότε συμπεριφέρονται πανομοιότυπα με τους γονείς του, απορρίπτοντας όσα είχαν προσκομίσει κατά τη διάρκεια της εφηβείας και λίγο αργότερα.
Αν ισχύουν τα παραπάνω (συνήθως), πώς μπορεί ο άνθρωπος, ως γονιός πια, να μεταδώσει στο παιδί του, όσο το δυνατόν πιο καθαρές συμπεριφορές? (Λέγοντας καθαρές, εννοώ τις συμπεριφορές αυτές που δεν προέρχονται από όσα οι γονείς μας έκαναν και μιμούμαστε, αλλά ούτε και από τις προσωπικές εμπειρίες των γονιών μας, οι οποίες είναι υποκειμενικές...)
Eυχαριστώ για το tip!
Edited by - elixir on 04/09/2012 19:07:57
Edited by - elixir on 04/09/2012 20:00:33
hunter1
quote:
μιμουμαστε τους γονεις μας ισως μεχρι την ηλικια των δωδεκα που ακομα ψαχνομαστε..μεσα μας καταγραφεται ιστορια γενεων κ γενεων..
υπαρχουν ανθρωποι εντελως ασχετοι με τους γονεις τους εκτος απο τις επικτιτες συνηθειες που αποκτουν λογο ρουτινας ..
Εδώ κάπου μπερδεύτηκα....
Αυτό που λες, αγαπητή hunter1, είναι αντιφατικό κάπως....
Αφού λες ότι μέσα μας καταγράφεται ιστορία γενεών και γενεών (εγώ ξέρω για μέχρι 8 γενεές πίσω), πώς γίνεται να μην μοιάζουμε (στη συμπεριφορά κυρίως) με τους γονείς μας, αφού μιμούμαστε πάντα τη συμπεριφορά των γονιών μας? (πάει αλυσίδα για τις πίσω γενεές)
Επίσης: γονιδιακά μεταφέρονται οι συμπεριφορές, κατά την άποψή σου?
quote:hunter1
quote:
μιμουμαστε τους γονεις μας ισως μεχρι την ηλικια των δωδεκα που ακομα ψαχνομαστε..μεσα μας καταγραφεται ιστορια γενεων κ γενεων..
υπαρχουν ανθρωποι εντελως ασχετοι με τους γονεις τους εκτος απο τις επικτιτες συνηθειες που αποκτουν λογο ρουτινας ..Εδώ κάπου μπερδεύτηκα....
Αυτό που λες, αγαπητή hunter1, είναι αντιφατικό κάπως....
Αφού λες ότι μέσα μας καταγράφεται ιστορία γενεών και γενεών (εγώ ξέρω για μέχρι 8 γενεές πίσω), πώς γίνεται να μην μοιάζουμε (στη συμπεριφορά κυρίως) με τους γονείς μας, αφού μιμούμαστε πάντα τη συμπεριφορά των γονιών μας? (πάει αλυσίδα για τις πίσω γενεές)
Επίσης: γονιδιακά μεταφέρονται οι συμπεριφορές, κατά την άποψή σου?
Έχουμε πολλά κοινά με τους γονείς μας, περισσότερα απ' όσα νομίζουμε. Μας ακολουθούν όχι μόνο μέχρι "την ηλικία των 12" αλλά σε όλη μας τη ζωή. Τα στοιχεία που παίρνει το παιδί απ' τους γονείς του, τα παίρνει ασυνείδητα, δηλαδή δεν το ελέγχει. Όχι μόνο μέχρι τα 12 αλλά και πιο μετά συμβαίνει αυτό. Απλά ένας άνθρωπος δεν μιμείται μόνο τυος γονείς του, δεν δέχεται μόνο απο αυτούς επιρροές.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 04/09/2012 23:37:07
quote:
Έχουμε πολλά κοινά με τους γονείς μας, περισσότερα απ' όσα νομίζουμε. Μας ακολουθούν όχι μόνο μέχρι "την ηλικία των 12" αλλά σε όλη μας τη ζωή. Τα στοιχεία που παίρνει το παιδί απ' τους γονείς του, τα παίρνει ασυνείδητα, δηλαδή δεν το ελέγχει. Όχι μόνο μέχρι τα 12 αλλά και πιο μετά συμβαίνει αυτό. Απλά ένας άνθρωπος δεν μιμείται μόνο τυος γονείς του, δεν δέχεται μόνο απο αυτούς επιρροές.
Eυχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις!
Θα αποσυρθώ για ένα διάστημα, ώστε να σκεφτώ λιγάκι όσα ειπώθηκαν και ελπίζω να επανέλθω σύντομα.
Χαιρετώ!!
Λοιπον, οσο επισκεφτομουν το forum μεχρι την τελευταια φορα, υπηρχε ενα μελος που μας ελεγε περι μιας παραξενης ιστοριας. Θυμαμαι οτιειχε γινει κατι αρχικα με καποιους μυστηριωδεις τυπους που τον παρακολουθουσαν και ενα βραδυ ενας απο αυτους ξαφνικα βρεθηκε ακριβως απο πισω του και οπως αυτος τον γυρισε τον κοιταξε εντονα μεσα στα ματια, ο μυστηριωδης τυπος. Απο κει και περα αυτος επαθε κατι με τα ματια του και δεν μπορουσε να δει τον ηλιο ή κατι τετοιο, γενικα αρχισε να παρουσιαζει συμπτωματα βρικολακα. Επισης θυμαμαι οτι δεν ειχε υπολογιστη και πηγαινε σε ενα ιντερνετ καφε μια φορα την εβδομαδα και εβλεπε οτι του ειχαν απαντησει και απανταγε, μονο που δεν θυμαμαι καθολου ονομα ή ψευδωνυμο.
Αν καποιος τον θυμαται, ή αν εσυ ο ιδιος δεις το μηνυμα αυτο, ας απαντησει απλως να μαθω τι απεγινε με την περιπτωση του, ή στειλτε μου email στην διευθυνση baltazor7@hotmail.com
Thanks in advance
εκει ειναι
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
με μεγαλο κοπο εγραψα τον τιτλο του θεματος αυτου.
--------------------------------------------------------------------------------
Χμ, αν ένα νέο παιδί σαν εσένα κουράζεται τόσο να γράψει 8 λέξεις, μήπως θα έπρεπε να παίρνεις κάποιες βιταμίνες;
Ή φταίει τίποτα άλλο;
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
καθε φορα που αναφερομαι σε αυτο το θεμα (πολυ σπανια το κανω) νιωθω πως θα πληρωσω (παλι)το τιμημα.
--------------------------------------------------------------------------------
Σε χρεώνει κάποιος να σκέφτεσαι; Πάψε να τους πληρώνεις, σε κοροϊδεύουν!
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
δυστυχως με το καιρο διαπιστωνω οτι ειμαι απο τους λιγους που γνωριζουν καποιο μερος της "πραγματικοτητας".
--------------------------------------------------------------------------------
Μάλλον κάνεις λάθος. Αρκετοί γνωρίζουν "κάποιο μέρος" της πραγματικότητας. Τί σου δημιούργησε αυτην την εντύπωση οτι είσαι "απο τους λίγους";
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
γνωριζω οτι με αφηνουν να γνωριζω.
--------------------------------------------------------------------------------
Προτείνω να πάψεις να παρακολουθείς "Buffy".
Και να βρείς κάποιους ανθρώπους που θα καθησυχάσουν τους φόβους που φαίνεται να ζεις.
Ίσως και σε αυτό το forum, δεν λέω.
Πάση περιπτώσει, καλό είναι να μιλάς ξεκάθαρα, και να αναπτύσεις τις σκέψεις σου, γιατί με υπονοούμενα δεν μπορεί κανεις να συνδιαλεχθεί μαζί σου.
Κατα τα άλλα, καλως όρισες....
[/quote]
Παλι τα ιδια θ΄αρχισουμε...
Edited by - angi on 28/12/2005 03:55:26
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
Υ.Γ. Αγαπητέ stormrider, αν επιθυμείς να δείς το topic που ζήτησες μπορείς να μπείς στο topic που σου πρότεινε ο gigenis.
Αυτό είναι...
In anticipation of my resurrection...
