- Επιστήμη V Πίστης - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Γιώργος:εγώ θα έβγαζα ένα περίστροφο θα πυροβολούσα τον νεαρό φοιτητή και έλεγα στους υπόλοιπους μαθητές στην τάξη .. «μόλις παρατηρήσατε με τα μάτια σας μια εξέλιξη … ο φοιτητής δεν κατάφερε να περάσει το μάθημα…
θα μπορούσε επίσης να πάρεις ένα τσεκούρι, να ανοίξεις το κεφάλι του φοιτητή και να μυρίσεις ακουμπώντας μαλακά τον εγκέφαλό του, μουρμουρίζοντας με νόημα:
"Κι όμως... υπάρχει!"
Θα μπορούσες ακόμα να εφαρμόσεις το ίδιο και για τον δικό σου εγκέφαλο ως καθηγητής, ώστε να είναι πιο πειστικό το επιχείρημα, αλλά θα υπήρχε πάντα το πρακτικό πρόβλημα, πως να τον μυρίσεις εκεί πάνω που βρίσκεται...
quote:
Trithemius:Το κλειδί στην επιτυχία αυτή, είναι το να καταφέρουμε να κάνουμε τη "γραμμή" της πίστης να τέμνεται διαρκώς με τη "γραμμή" της επιστήμης. Έως τώρα, οι δύο αυτές γραμμές κινούνταν σε απόλυτα διαφορετικές κατευθύνσεις, καθώς καμμία δεν "χρειαζόταν" την άλλη για να ορίζεται και να εξελίσσεται. Πιστεύω όμως πως τόσο η επιστήμη, όσο και η θρησκεία έχουν φτάσει σε ένα πολύ σημαντικό και μεταβατικό στάδιο. Θεωρώ πως πλέον και οι δύο πλευρές κάνουν μία αξιολόγηση της πορείας τους και κοιτώντας μπροστά, αναζητούν τις βάσεις για το επόμενο βήμα τους. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν επιστήμονες που δεν αρκούνται στα αποτελέσματα της "στείρας" επιστήμης αλλά και θεϊστές (ή έστω ντεϊστές) που δεν αρκούνται στο αναπόδεικτο των πεποιθήσεών τους. Υπάρχουν πλέον επιστήμονες όχι αμιγώς "επιστημονολάτρες" αλλά και θεϊστές όχι αμιγώς "θρησκειολάτρες". Έτσι, πιστεύω πως και οι δύο πλευρές θα οδηγηθούν (επιτέλους) σε μία "ολιστική" θεώρηση του κόσμου μας, όπου τόσο το αισθητηριακό (επιστημονικό), όσο και το υπερβατικό/μεταφυσικό (θεολογικό) στοιχείο θα μεταμορφωθούν σε κάτι νέο, πιο ολοκληρωμένο σύστημα κοσμοθέασης που σε κάθε ζήτημα θα έχει τη δυνατότητα να δίνει απαντήσεις αλλά ταυτόχρονα να γεννά νέα ερωτήματα (ως αποτέλεσμα των πρότερων απαντήσεων), άρα να μας εξελίσσει διαρκώς μέσα από αυτή τη διαδικασία. Στην πορεία της "ένωσης", θα υπάρξουν πολλές απομυθοποιήσεις, καθώς τόσο επιστημονικά, όσο και θεολογικά δεδομένα, είτε θα απορριφθούν, είτε θα "μεταλλαχθούν", πάντως θα υπάρξει μία νέα κατάσταση όπου ο άνθρωπος θα προσεγγίζει πλέον ολοκληρωμένα τον κόσμο του και τη σχέση του με αυτόν.
Αυτήν την εποχή, δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε καν να μιλήσουμε για μια ενιαία επιστήμη. Είτε από πλευράς επιστημονικών πεδίων (π.χ. θετικές επιστήμες - ανθρωπιστικές επιστήμες), είτε από πλευράς προσεγγίσεων απέναντι στην έννοια της επιστήμης (π.χ. ρεαλιστικός vs εργαλειακός χαρακτήρας της επιστήμης: η πρώτη στάση θεωρεί ότι οι επιστημονικές θεωρίες αναπαριστούν ουσιώδη γνωρίσματα του αντικειμένου τους, ενώ η δεύτερη τις θεωρεί ως βολικά εργαλεία για να συστηματοποιηθούν οι παρατηρήσεις και να δικαιολογηθούν τα φαινόμενα). Οπότε, είναι ίσως δύσκολο να μιλάμε για μία διασταύρωση της επιστήμης με την πίστη, εφόσον οι επιμέρους τομείς της επιστήμης αποτυγχάνουν συχνά να διασταυρωθούν μεταξύ τους! Αυτό βέβαια δεν είναι αναγκαία κακό. Αντίθετα υποδηλώνει το αδιέξοδο που συναντά μία επιστήμη που είναι αυστηρά προσκολλημένη σε αρχές, οι οποίες - και εδώ είναι το αστείο - συμπεριφέρονται με παρόμοιο τρόπο που συμπεριφέρεται η τυφλή πίστη.
Συμφωνώ ωστόσο μαζί σου, πως όλη αυτή η κατάσταση βάζει τις προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί ένα σύστημα κατανόησης του κόσμου, που θα υπερβαίνει τα στεγανά επιστήμης και πίστης: μία σύνθεση δηλαδή, που δε θα είναι κάτι από τα δύο, ούτε και η πρόσθεση μεταξύ των δύο, αλλά ένα επίπεδο πιο πάνω που θα τα υπερβαίνει.