ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- e-mail... στο πνευμα των χριστουγενων and more - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

- e-mail... στο πνευμα των χριστουγενων and more - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

drumx135 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1
drumx13Μέλος
26/11/2003, 19:45:37
Παρακατω

Edited by - drumx13 on 02/12/2003 21:11:17

drumx13Μέλος
02/12/2003, 21:07:48
το πηρα σε e mail
το απεδωσα στα ελληνικα σε ελευθερη μεταφραση και το καταθετω

με σκοπο στο τοπικ αυτο να γινει μια ωραια συλογη αναλογων κειμενων στο πνευμα των χριστουγεννων και οχι μονο....

χρονιαρες μερες ερχονται

Συμβουλη

παρτε τα χαρτομαντυλα

Βρείτε χρόνο για να εκτιμήσετε τι έχετε τώρα.Την Παραμονή των Χριστουγέννων, βιαζόμουν για να πάω στο super market για να αγοράσω τα δώρα που δεν βρήκα τον χρόνο να αγοράσω νωρίτερα. Όταν είδα όλο αυτόν τον κόσμο άρχισα να παραπονιέμαι και να γκρινιάζω: "δεν πρόκειται να τελειώσω σύντομα από εδώ και έχω ακόμα ένα σωρό πράγματα να κάνω." Τα Χριστούγεννα πραγματικά είναι κουραστικά και όταν το ημερολόγιο σου επιβάλει να γιορτάσεις τότε είσαι στα πρόθυρα της κατάθλιψης και αυτό γίνεται κάθε έτος και χειρότερο . Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να ξαπλώσω και να ξυπνήσω όταν όλα θα είχαν τελειώσει. Άρχισα να γκρινιάζω με τις τιμές, αναρωτούμενος εάν πραγματικά πρόκειται για παιχνίδια με τέτοιες ακριβές τιμές .Κοιτάζοντας στο τμήμα παιχνιδιών, παρατήρησα ένα μικρό αγόρι περίπου 5 ετών που κρατούσε μια κούκλα στην αγκαλιά του. Άγγιζε τα μαλλιά της κούκλας και ήταν λυπημένος. Αναρωτήθηκα για ποιον ήταν αυτή η κούκλα. Κατόπιν το μικρό αγόρι γύρισε προς στην γιαγιά δίπλα του και είπε : Γιαγιά, είσαι σίγουρη ότι δεν έχουμε αρκετά χρήματα;" Η γιαγιά απάντησε: "Ξέρεις ότι δεν έχουμε αρκετά χρήματα για να αγοράσουμε αυτήν την κούκλα, αγόρι μου." Κατόπιν τον ρώτησε αν θα μπορούσε να περιμένει 5 λεπτά ενώ αυτή θα πήγαινε να κοιτάξει γύρω. Έφυγε….. Το μικρό αγόρι κρατούσε ακόμα την κούκλα στο χέρι του. Προχώρησα προς αυτόν και ρώτησα για ποιον ήταν αυτή η κούκλα. " Η κούκλα αυτή είναι για την αδελφή μου την είδε την αγάπησε και την ήθελε τόσο για αυτά τα Χριστούγεννα. Ήταν τόσο σίγουρη ότι Άγιος Βασίλης θα της την έφερνε ….."Του απάντησα ότι ίσως Άγιος Βασίλης να της την έφερνε τελικά , αργότερα , και για να μην ανησυχεί. Αλλά απάντησε δυστυχώς….. ότι «Ο Άγιος Βασίλης δεν μπορεί να το της πάει όπου είναι τώρα. … πρέπει να δώσω την κούκλα στη μητέρα μου έτσι ώστε να την της δώσει σε όταν θα πάει εκεί.» Τα μάτια του ήταν τόσο λυπημένα λέγοντας αυτό. "Μου η αδελφή είναι με το Θεό. Ο μπαμπάς λέει ότι η μαμά θα πάει επίσης να δει το Θεό πολύ σύντομα, έτσι σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα αυτή για να το δώσει στην αδελφή μου ". Η καρδιά μου είχε σταματήσει σχεδόν. Το μικρό αγόρι κοιτάζοντας με συνέχισε: "Είπα στον μπαμπά να πει στην μαμά να μην πάει ακόμα. Του είπα να της πει να περιμένει έως ότου επιστρέψω από το super market ….."έπειτα μου έδειξε μια πολύ συμπαθητική φωτογραφία του όπου γελούσε. ….κατόπιν είπε: "Θέλω επίσης η μαμά να πάρει αυτήν την φωτογραφία μου έτσι θα είμαι σίγουρος ότι δεν θα με ξεχάσει." "Αγαπώ την μαμά μου και την θέλω….της λέω ότι δεν είναι απαραίτητο να με αφήσει αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει για να είναι με τη μικρή αδελφή μου…. "έπειτα κοίταξε πάλι στην κούκλα με τα λυπημένα του μάτια,. Έπιασα γρήγορα το πορτοφόλι μου και έκανα μερικούς λογαριασμούς…. Θα ήθελες να ελέγχαμε πάλι μαζί το πορτοφόλι σου για να δούμε εάν έχεις αρκετά χρήματα; " Ρώτησα… "Εντάξει" είπε. "Ελπίζω να έχω αρκετά." Πρόσθεσα μερικά από τα χρήματά μου στα δικά του χωρίς να βλέπει και αρχίσαμε το μέτρημα . Ήταν αρκετά για την κούκλα, και του περίσσευαν χρήματα. Το μικρό αγόρι είπε: " Ευχαριστώ τον Θεό για τα χρήματα "έπειτα με κοίταξε και πρόσθεσε: "ζήτησα χθες πριν να κοιμηθώ από το Θεό να σιγουρευτεί ότι θα έχω αρκετά χρήματα για να αγοράσω αυτήν την κούκλα….…. Έτσι ώστε η μαμά να μπορέσει να την δώσει στην αδελφή μου. Με άκουσε …Σκέφτηκα επίσης να ζητήσω να έχω αρκετά χρήματα ώστε να αγοράσου ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά μου, αλλά δεν τολμήστε να ρωτήσω το Θεό για τόσα πολλά. Αλλά μου έδωσε αρκετά τελικά να αγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο ." "Ξέρετε, τα άσπρα τριαντάφυλλα είναι τα αγαπημένα της μαμάς μου Λίγα λεπτά αργότερα, η γιαγιά ήρθε πάλι και έφυγα με το καροτσάκι μου. Τελείωσα τις αγορές μου σε μια τελείως διαφορετική ψυχολογική κατάσταση από όταν άρχισα. Δεν μπορούσα να διώξω το μικρό αγόρι από το μυαλό μου. Ξαφνικά θυμήθηκα ένα άρθρο τοπικής εφημερίδας 2 ημέρες πριν, στο οποίο αναφέρονταν σε ένα ατύχημα από ένα μεθυσμένο οδηγό φορτηγού που χτύπησε ένα αυτοκίνητο που οδηγούσε μια νεαρή κυρία με ένα μικρό κορίτσι. Το μικρό κορίτσι πέθανε αμέσως , και η μητέρα ήταν σε τόσο κρίσιμη κατάσταση που η οικογένεια της έπρεπε να αποφασίσει εάν θα προχωρήσει σε ευθανασία τραβώντας την πρίζα που συνέδεε το μηχάνημα που την κρατούσε στην ζωή επειδή η νεαρή κυρία δεν θα ήταν σε θέση να βγει από το κώμα. Ήταν αυτή η οικογένεια… που έλεγε το αγόρι ;


Δύο ημέρες μετά από αυτήν την σύγκρουση με το μικρό αγόρι στο μυαλό, διάβασα στην εφημερίδα οτι η νέαρη κυρία είχε πεθάνει.. Δεν μπορούσα να σταματήσω τον εαυτο μου ... πήγα και αγοράσα μια σειρα άσπρων τριαντάφυλλων και βάδισα στην εκλησια όπου το σώμα της γυναίκας εκτηθονταν πριν από τον ενταφιασμό. Ηταν εκεί, την ειδα στο φέρετρο, να κρατά όμορφο ένα άσπρο τριανταφυλλο στο χέρι της με την φωτογραφία του μικρου αγοριου και η κούκλα ....

Ειχαν τοποθετηθει διπλα από το στήθος της.

Αφησα τη θέση βγηκα εξω και αρχισα να φωνάζω....καθως δεν αντεχα την στιγμη

θεωρω ότι τη ζωή μου εχει αλλάξει για πάντα.

Η αγάπη αυτή που αυτό το μικρό αγόρι είχε για τη μητέρα του και την αδελφή του είναι ακόμα και σημερα πολυ σκληρά συναισθηματα για να φανταστεί κανεις .

Και σε καποιο μέρος του κοσμου ένα μεθυσμένο άτομο οδηγει....

Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει

02/12/2003, 23:01:26
Πολυ ομορφο αυτο το ι-μεηλ ,και μεσα στο πνευμα των Χριστουγεννων.
Διαβαζοντας το και διαβαζοντας για το ατυχημα που κοστισε την ζωη στην μητερα και την κορη μου'ρθε στο μυαλο αμεσως η δικη μας εθνικη τραγωδια πριν 8 μηνες...,και σκεφτηκα οτι αυτες οι μερες οι γιορτινες που ερχονται δεν θα ειναι για ολους μας το ιδιο.
Το παρακατω αποσπασμα που θα βαλω ειναι απο την σελιδα που δημιουργησαν για τα αγγελουδια που εφυγαν οι συμμαθητες τους.

- Με απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ημαθίας ανοίγονται τραπεζικοί λογαριασμοί για την οικονομική στήριξη των οικογενειών των 21 θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη.

Εμπορική Τράπεζα: 55487359
ALPHA Bank: 83000-2101-238465
Eurobank: 00260077160100767300
Γενική Τράπεζα: 9800131460-2
Τράπεζα Πειραιώς: 5242-017635-991
Τράπεζα Αττικής: 5476-5878
Αγροτική Τράπεζα: 210-01-029418-41.

Η σελιδα ειναι ετουτη , http://www.seasyp.gr/lightacandle/

Καλες γιορτες να εχουμε χωρις αλλα ατυχηματα στους ελληνικους δρομους

scullyΜέλος
06/12/2003, 12:30:31
α στο καλο, παραλιγο να δακρυσω!


Στην Αφρικη θα παω με τους Massai

scullyΜέλος
19/12/2003, 11:54:14
Το πενηντάρικο (Μια ανθισμένη χριστουγεννιάτικη ιστορία)

Ο μικρός Γιαννάκης κρύωνε έτσι όπως καθόταν μέσα στο χιόνι στην αυλή του σπιτιού του. Ο Γιαννάκης δεν φορούσε ζεστές μπότες – ούτε του άρεσαν αλλά ούτε και είχε μπότες να φορέσει. Τα λεπτά πάνινα αθλητικά του παπούτσια είχαν μερικές τρύπες και δεν κατάφερναν να κρατούν το κρύο μακριά από τα ποδαράκια του. Ο Γιαννάκης βρισκόταν στην ίδια θέση εδώ και περίπου μία ώρα κι όσο σκληρά κι αν προσπαθούσε, δεν κατάφερνε να βρει καμία καλή ιδέα για το τι δώρο να κάνει στη μητέρα του για τα Χριστούγεννα. Κούνησε το κεφάλι του με απογοήτευση καθώς κατέληξε και πάλι στο ίδιο συμπέρασμα: «τι παιδεύομαι; Έτσι κι αλλιώς, ακόμα κι αν μου έρθει μία καλή ιδέα, δεν έχω καθόλου χρήματα».
Από τότε που πέθανε ο πατέρας του πριν από τρία χρόνια, η πενταμελής οικογένεια δυσκολευόταν πολύ να τα φέρει βόλτα. Δεν ήταν επειδή η μητέρα του δεν προσπαθούσε αρκετά ή δεν ενδιαφερόταν αλλά ποτέ δεν φαινόταν να υπάρχουν αρκετά χρήματα. Δούλευε βραδινές βάρδιες στο νοσοκομείο της περιοχής αλλά ο μικρός της μισθός δεν μπορούσε να καλύψει τίποτα παραπάνω. Όμως όλα όσα τους έλειπαν σε χρήματα και υλικά αγαθά, περίσσευαν σε αποθέματα αγάπης και ενότητας στην οικογένεια. Ο Γιαννάκης είχε δύο μεγαλύτερες και μία μικρότερη αδελφή, οι οποίες φρόντιζαν το νοικοκυριό όσο έλειπε η μητέρα τους. Και οι τρεις αδελφές του είχαν ήδη φτιάξει πανέμορφα δώρα για τη μητέρα τους. Δεν ήταν δίκαιο. Ήταν ήδη Παραμονή των Χριστουγέννων και αυτός δεν είχε τίποτα να της χαρίσει.
Σκουπίζοντας το δάκρυ που κατηφόρισε από τα ματάκια του, ο Γιαννάκης έδωσε μία γερή κλωτσιά στο χιόνι κι άρχισε να περπατάει προς το δρόμο με τα καταστήματα. Δεν ήταν εύκολο για μία πενταμελή οικογένεια να τα βγάζει πέρα χωρίς πατέρα, ειδικά όταν αυτός ο ίδιος χρειαζόταν έναν άνδρα για να μιλήσει. Ο Γιαννάκης περπατούσε από κατάστημα σε κατάστημα κοιτάζοντας μία μία τις στολισμένες βιτρίνες. Όλα ήταν τόσο όμορφα αλλά και τόσο απρόσιτα για εκείνον.
Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και χωρίς να πολυθέλει ο Γιαννάκης ξεκίνησε για το σπίτι. Ξαφνικά τα μάτια του έπεσαν σε μία αντανάκλαση του ήλιου που έδυε πάνω σε κάτι που γυάλιζε στην άκρη του δρόμου. Έσκυψε και ανακάλυψε ένα γυαλιστερό πενηντάρικο. Κανείς δεν είχε νιώσει ποτέ τόσο πλούσιος όσο ένιωσε ο Γιαννάκης εκείνη τη στιγμή. Κρατώντας σφιχτά τον θησαυρό του ένιωσε τόσο ευτυχισμένος που μπήκε μέσα στο πρώτο κατάστημα που είδε.
Ο ενθουσιασμός του όμως ξεθώριασε γρήγορα όταν ο πωλητής του είπε ότι δεν μπορούσε να αγοράσει απολύτως τίποτα με μόνο ένα πενηντάρικο. Βγαίνοντας από το κατάστημα, είδε απέναντι ένα ανθοπωλείο και μπήκε μέσα να περιμένει στην ουρά. Όταν ο καταστηματάρχης τον ρώτησε πώς θα μπορούσε να τον εξυπηρετήσει, ο Γιαννάκης του έδειξε το πενηντάρικο και τον ρώτησε αν μπορούσε να αγοράσει ένα λουλούδι για να το δωρίσει στη μητέρα του για τα Χριστούγεννα. Ο ανθοπώλης κοίταξε το Γιαννάκη και το πενηντάρικο που κρατούσε στο χέρι του. Μετά, ακούμπησε τον ώμο του Γιαννάκη και του είπε «Περίμενε εδώ και θα δω τι μπορώ να κάνω για σένα». Όσο ο Γιαννάκης περίμενε κοίταζε γύρω του τα όμορφα λουλούδια και αν και ήταν αγόρι, μπορούσε να καταλάβει γιατί οι μαμάδες και τα κορίτσια λατρεύουν τα λουλούδια.
Ο ήχος της πόρτας που έκλεινε καθώς έφευγε και ο τελευταίος πελάτης, επανέφερε τον Γιαννάκη στην πραγματικότητα. Μόνος του πια μέσα στο κατάστημα, ο Γιαννάκης άρχισε να νιώθει μόνος και φοβισμένος.
Ξαφνικά εμφανίστηκε ο ανθοπώλης που προχώρησε προς το ταμείο. Ακούμπησε πάνω στον πάγκο, μπροστά στα έκθαμβα μάτια του Γιαννάκη, 12 μακριά κατακόκκινα τριαντάφυλλα με πρασινάδες και λευκά μικροσκοπικά λουλουδάκια, δεμένα με μία ασημένια κορδέλα και ένα μεγάλο φιόγκο. Η καρδιά του Γιαννάκη σφίχτηκε όταν είδε τον ανθοπώλη να τα παίρνει και να τα βάζει σε ένα μεγάλο άσπρο κουτί. «Αυτό κοστίζει 50 δραχμές νεαρέ μου» είπε ο ανθοπώλης κι άπλωσε το χέρι του για να πάρει το πενηντάρικο.
Με αργές κινήσεις ο Γιαννάκης σήκωσε το χέρι του για να δώσει στον ανθοπώλη το πενηντάρικο. Μα μπορούσε αυτό να συμβαίνει στα αλήθεια; Κανείς άλλος δεν του έδινε τίποτα για μόνο πενήντα δραχμές!
Βλέποντας τον μικρούλη διστακτικό, ο ανθοπώλης είπε «Έτυχε σήμερα να έχω κάποια προσφορά με 50 δραχμές για δώδεκα τριαντάφυλλα. Θα τα ήθελες;» Αυτή τη φορά ο Γιαννάκης δεν δίστασε και όταν ο ανθοπώλης ακούμπησε το άσπρο κουτί στα χέρια του, πίστεψε ότι ήταν αλήθεια. Βγαίνοντας από την πόρτα που ο ανθοπώλης του κρατούσε ανοιχτή, τον άκουσε να λέει «Χαρούμενα Χριστούγεννα, μικρέ».
Καθώς ο ανθοπώλης έκλεισε την πόρτα και γύρισε στον πάγκο του, εμφανίστηκε η γυναίκα του. «Με ποιόν μιλούσες τόση ώρα; Και πού είναι τα τριαντάφυλλα που ετοίμαζες;»
Κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο και σκουπίζοντας κρυφά τα δάκρυα που είχαν αρχίσει να κυλούν από τα μάτια του, ο ανθοπώλης της απάντησε «Το πρωί μου συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Καθώς ετοιμαζόμουν να ανοίξω το κατάστημα νόμισα ότι άκουσα μία φωνή να μου λέει να κρατήσω δώδεκα από τα καλύτερα τριαντάφυλλά μου για ένα πολύ ειδικό δώρο. Εκείνη τη στιγμή πίστεψα ότι τρελάθηκα αλλά έτσι κι αλλιώς τα κράτησα στην άκρη». Τώρα, πριν από λίγα μόλις λεπτά, μπήκε στο ανθοπωλείο ένα μικρό αγοράκι που ήθελε να αγοράσει ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο για τη μητέρα του με μόλις ένα πενηντάρικο.
«Όταν κοίταξα αυτό το παιδάκι, είδα τον εαυτό μου, όπως ήμουν πριν από πολλά χρόνια. Ήμουν κι εγώ ένα φτωχό αγόρι και δεν είχα τίποτα για να αγοράσω Χριστουγεννιάτικο δώρο στη δική μου μητέρα. Ένας άνδρας με γενειάδα, που δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ, με σταμάτησε στο δρόμο και μου είπε ότι ήθελε να μου δώσει ένα χιλιάρικο. «Όταν είδα αυτό το μικρό αγόρι απόψε, ήξερα ποια ήταν αυτή η φωνή που άκουσα και έτσι του έδωσα δώδεκα από τα καλύτερα τριαντάφυλλά μου».
Ο ανθοπώλης και η γυναίκα του αγκαλιάστηκαν σφιχτά κι έτσι αγκαλιασμένοι βγήκαν στον παγωμένο χειμωνιάτικο αέρα . . . οι καρδιές τους όμως ήταν τόσο ζεστές που δεν ένιωθαν καθόλου το κρύο.
Μακάρι αυτή η ιστορία να ξυπνήσει το πνεύμα των Χριστουγέννων και σε σας και να κάνετε κι εσείς τέτοιες πράξεις καλοσύνης.

Να έχετε Χαρούμενες και Ειρηνινικες γιορτες...!
Με αγαπη...scully!


Στην Αφρικη θα παω με τους Massai