- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Η απαλλαγή απο την παράλογη ζήτηση μιας μάταιης κυριαρχίας θα μας επέτρεπε να ξεσκεπάσουμε με ευκολία και χάρη, όλα αυτό που ξετυλίγεται γύρω μας,
να ακούσουμε αυτές τις λεπτές νότες που ηχούν γύρω μας
να νιώσουμε το βύθισμα μέσα στην απόλυτη γαλήνη της ομοιοδόνησης,
έστω και αν δίπλα μας
σφυρίζουν τα περιπολικά, αν ρίχνουν τσιμέντα, αν έχει 36 βαθμούς κλπ
Καλημέρα 
Eίναι κάτι πρόσωπα που όπου κι αν βρεθούν,μοσχοβολάνε λες και καίει μέσα τους λιβάνι,κι άλλα μυστικά αρώματα... Δεν μιλάμε για τον υστερικά τίμιο ,για τον νομοταγή ή τον σπασίκλα της συνέπειας, μακριά από τέτοιους.
Η ανθρωπιά είναι καρούμπαλο , μεγαλοφυία της καρδιάς.Aπόδειξη ότι παρόμοια πρόσωπα δεν έχουν τίποτα το εμπρόσθετο. Δεν ξέρουν τον εαυτό τους , ως εκ τούτου δεν τον διαφημίζουν.
Μετέχοντας στην ζωή από γνήσια αφέλεια, διατηρούν ένα ανεκτίμητο φρόνιμα υπεράριθμου. Μάλιστα αυτά τα πλάσματα, ντρέποντε και λίγο που υπάρχουν,που πατάνε στην γη , για αυτό στην κάθε τους εμφάνιση,ζητούν ψυθιριστά και μία ,"συγνώμη".
Τότε γιατί δεν την ακούμε θα πει ο προπετής ;
ΜΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ AKΟΥΣΟΥΜΕ
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Λ
Η
Θ
Ε
Ι
Α
Σαν καραμέλλες μοιάζουν τα γράμματα όπως παιχνιδίζουν, έχουν μια συμμετρική εμφάνιση, μια γεύση γλυκειά που κάθεται στο λαιμό, και ένα αστραφτερό περιτύλιγμα.
Αλλα είναι αυστηρά και κάθετα και άλλα καμπυλωτά και χοροπηδάνε.
Σαν μπαλίτσες που τρέχουν και ξεφεύγουν με τακτική επαναφορά στην ένομη τάξη...
Την νιώθουμε και την αγνοούμε, την ακούμε και κλείνουμε τα χαριτωμένα αυτάκια μας...
αλλά την ψάχνουμε στο κενό...αμ δεν είναι εκεί...
Καταθέσεις σκέψεων, μόνο μαζί με άπειρα αποσιωπητικά αμύνης, εγκώμιο στην λογική μας.
Καληνύχτα σε όλους
ΚΑΙ ΝΑ ΄ΜΑΙ ΤΩΡΑ
που κατεβαίνω τους δρόμους πετώντας
ρήματα στα πρόσωπα
γέρικων βάλτων
ερωτεύομαι,
τρώω,
πίνω,
μυρίζω,
πιάνω,
ακούω,
βλέπω,
ζω,
ναι
βουτάω χυμαρώδης με τα μεγάλα στήθη
στην άκρη των ονείρων
πέρα απ΄το φυλλαράκι ενός σκουληκιού
στο χάος της αλήθειας να τη βρω
με το δισάκι μου βαρύ από τα ίδια εκείνα ρήματα
χαρακτηριστικά μου
Ω, ναι!
διασχίζω το σύμπαν των ψαριών
ξαπλώνω την αγάπη σε δυο βράχια
χαράσομαι στα σύννεφα εκείνα
τα πριν πέσει η βροχή
ρωτώ γιατί να μην ζω δυο και τρεις φορές
να διαλέγω το παν από το όλον
και ανεβαίνω τους δρόμους πετώντας
ρήματα στα πρόσωπα
τα αγαπημένα των θνητών
πεθαίνω,
ευτυχώ,
κλαίω,
γελώ,
πονάω,
λυτρώνομαι,
δίνω,
παίρνω,
ναι
γινόμαστε όλοι μια κηλίδα φως στο σήμερα
και χανόμαστε περήφανοι που ζήσαμε ωραία στο χθες.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ΟΣΟ ΠΡΟΦΤΑΙΝΩ
ετούτο μόνο χάριζέ μου
δύναμη
να φτιάχνω σύννεφο
όπως εγώ το θέλω
να παρακούσω κάθε νόμο
δικό Σου ή ανθρώπου
να χρωματίσω κίτρινο ουρανό
και ήλιο γιασεμί να πλάσω
να παντρευτώ χίλιους συζύγους
στα κόκκινα να ντυθώ τον πόνο μου να δείξω.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 01/07/2006 11:55:40
http://mud.mm-a7.yimg.com/image/2727183078
μπορεί να μην εμφανιστούν...
Αυτός ο βράχος εκεί αριστερά ήταν σε πλήρη αντίθεση με τα χρώματα του τόξου, άγριος συνδυασμός μα σου δίνει την δυνατότητα που ζητάς,
να πατάς και να πετάς,
Μπορείς να κρύβεσαι μέσα στα χρώματα
ισως και να πάλλεσαι ανάμεσα στα σύννεφα
αλλά πάλι, λύτρωση απο εσένα δεν υπάρχει,
Μα πως να αποχωριστεί κανείς την σκιά του?
Καλό βράδυ
Κι ο λύκος ακολουθεί τα βήματά μου.
Όταν κάθομαι να ξεκουραστώ έρχεται κοντά και ακουμπά το κεφάλι μου στα γόνατά μου.
Τότε τα βλέμματά μας σμίγουν, σ’ένα αντιφέγγισμα της μοναξιάς.
Τότε εγώ κι ο λύκος νιώθουμε πως κάτι έχουμε κερδίσει.
Δεν ξέρουμε τι ακριβώς. Κι ούτε μας αρέσουν τόσο οι αναλύσεις.
Κάτι… Σαν μάχη. Κάτι… Σαν κρυμμένο θησαυρό.
Περπατώ… περπατώ… Μόνη στο δάσος.
Κι ο λύκος ακολουθεί πιστά τα βήματά μου.
Ποιος σου είπε πως φοβήθηκα ποτέ το λύκο?
Εγώ τον κυνηγό φοβάμαι.
Από κείνον τρέχω να σωθώ.
Edited by - Avallon on 02/07/2006 09:22:40
Avallon mio για ποιό λύκο λές καρδιά μου?
Για αυτόν εδώ
http://mud.mm-a4.yimg.com/image/1254325525
ή για αυτόν
http://mud.mm-a3.yimg.com/image/811915497
Εχει και κάτι άλλους αλλά βολέψου τώρα με αυτούς....
quote:
Ποιος σου είπε πως φοβήθηκα ποτέ το λύκο?
Εγώ τον κυνηγό φοβάμαι.
Από κείνον τρέχω να σωθώ.
Μπα!!! το ίδιο είναι...τι λες να σταθείς απλώς και να κοιτάς?
Καλημέρα και φιλάκια