- **^ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ^** - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Στην αδερφή μου Ζένια
Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.
Για το Μαδράς, τη Σιγγαπούρ, τ’ Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ, σκυφτός σ’ ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.
Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα ‘χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη, θα λέει σ’ όποιον ρωτά:
«Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει...»
Μα ο εαυτός μου μιαν βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο, ως ένας δικαστής στυγνός, θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει, κι άφοβα το φταίστη θα χτυπήσει.
Κι εγώ, που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες,
θα ‘χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.
NIKOΣ ΚΑΒΑΔΙΑΣ
dsm
μεσ'τα βάθη της Αφρικής
Αχολαγουνε σαν ηχώ
στο δωμάτιο της ψυχής
Κλειδία γυρνάνε στο φτωχό μου το μυαλό
κι όλα γινονται ένα
Κόσμος θεός κι "εγώ"...
Αφησε με ναρθω μαζι σου.
Η πολιτεια τσιμεντενια κι αερινη,ασβεστωμενη με φεγγαροφωτο,
τοσο αδιαφορη κι αυλη
τοσο θετικη σαν μεταφυσικη...
που μπορεις επιτελους να πιστεψεις πως υπαρχεις και δεν υπαρχεις.
Αφησε με να ρθω μαζι σου.
Το ξερω πως καθενας μονος πορευεται στον ερωτα,
μοναχος στην δοξα και στον θανατο.
ΟΜ
dsm
dsm
Σ' αυτο το site θα βρεις οτι θες για τον ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ.
Τρομερός συνθέτης και στιχουργός
http://users.panafonet.gr/pany/mainpage.html
Σκέψεις...
Επιθημίες...
Όνειρα...
Αισθήματα...
Προσδοκίες...
Φύσα Αέρα άνοιξε τα πανιά μου γιατί λιμάνι πια δεν έχω...
Αέναο ταξίδι χωρίς πυξίδα, ούτε καν προορισμό
Στη χώρα της λήθης ξεβράζει το κύμα όσους ναυάγησαν...
Στεριά μου είναι η Θάλασσα κι'εκεί οι ελπίδες μου θα βυθιστούν
Σκαρί μου κράτα γερά στις φουρτούνες
Αυτό το ταξίδι δεν έχει τελειώσει!
Ότι κιαν γίνει να θυμάσαι
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΓΕΥΤΕΙΣ ΩΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΓΟΝΑ
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 22/11/2003 01:34:01
Καλως ηρθες ΑΡΓΩ!
1990 ευχαριστω πολυ για το site,σχεδον απο τα πατρια εδαφη ο Θανασης Παπακωνσταντινου,τωρα τον θυμηθηκα σε συμμετοχες με την Μελινα Γκανα...
Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα
Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω.
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
από παντού, γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια. Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνω μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς" Ο.Ε.
ομ
Edited by - spirit on 22/11/2003 22:06:09
dsm
Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα, σε μαγεμένη τροχιά
Πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα, τίποτα δεν μ’ ακουμπά
Στον παράξενό μου χρόνο.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
Να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις, να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι
Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι
Σαν ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά
Μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά
Στων προσώπων μας τις ζάρες.
Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες, δίχως καβάτζα καμιά
Ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά
Στου απέραντου την ψίχα.
Θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια για βγες απ’ έξω απ’ τη συνήθεια
Σύρε κι έλα να με λούσεις, κι ας είναι της καθαρευούσης
Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι
Δρεπανηφόρα άρματα περνάν
Στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν
Ασυγκίνητο σ’ αφήνει.
Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα, θωρακισμένε καιρέ
Με μια σκληρή, παγερή τρυφεράδα, σε πλησιάζω μωρέ
Μ’ αυταπάτες πια δεν έχω.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μας ας γίνουμε τα δυο μας ένα
Δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια
Πλάγια κι ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες στα σκοτάδια
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ
Στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ,
Venceremos, venceremos...
Edited by - 1900 on 23/11/2003 05:41:50
και ο Π.Σιδηροπουλος επισης.
OM
xαμενοι και οι δυο...
Edited by - spirit on 23/11/2003 08:22:18