- Λευκός Θόρυβος - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:Ακριβώς αυτό ήθελα να συζητήσουμε! Γιατί αφενώς να πρέπει να προβάλονται τέτοιες σκηνές σε ζώνες τηλεθέασης που μπορούν να γίνουν αντικείμενο θέασης από μικρά παιδιά? Και αφετέρου πώς να χειριστείς το ζήτημα?
Μεγάλο αμφιλεγόμενο ζήτημα αυτό..Πιστεύω πως οι γονείς οφείλουν να αντιμετωπίσουν ισορροπημένα το θέμα,όπως έγραψα και παραπάνω,κάπου ανάμεσα στην πλήρη απαγόρευση και στο να επιτρέψουν στα παιδιά να βλέπουν τα πάντα.Εξαρτάται κι απ'το εκάστοτε παιδί βέβαια,την ιδιοσυγκρασί του και το πως το ανέθρεψαν οι γονείς του.
quote:
Και άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο... Είναι απαραίτητη αυτού του είδους η συμπεριφορά? Γνωρίζω άτομα gay πουθα ορκιζώσουν ότι ουδεμία σχέση έχουν... Γιατί λοιπόν να πρέπει ένα μεγάλο ποσοστό να έχει μια τέτοια (ας μου επιτραπεί η έκφραση) ιδιόμορφη ή προκλητική συμπεριφορά?
Αυτοί είναι οι ανασφαλείς gay,οι.."κραγμένες".Άλλο το να μην κρύβεις τι είσαι κι άλλο το να το διαλαλείς με κάθε δυνατό τρόπο.Φαντάζομαι δεν είναι τυχαίο που ο Βαλλιανάτος,ο πρόεδρος των ομοφυλοφίλων είναι σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του σοβαρότατος κι ανδροπρεπής..
Gay δεν είναι μιμείσαι την γυναίκα ή τον άντρα μα απλά το να γουστάρεις το δικό σου φύλο.Αν θες να μεταμορφωθείς σε γυναίκα ας τα σκάσεις να γίνεις transexual,τα ημίμετρα είναι μάταια κι απλά γελοιοποιούν όποιον τα συνηθίζει...
"Δεν είμαστε ανθρώπινα όντα με πνευματικές εμπειρίες,είμαστε πνευματικά όντα με ανθρώπινες εμπειρίες",Piehre Teilhard de Sardin
Edited by - Bombardil on 30/05/2005 03:49:12
Δεν μπορείς να εξηγήσεις σε ένα παιδί 9 ετών ότι είναι θέμα προτίμησης, είναι στη ηλικία που μιμούνται συμπεριφορές και προσπαθούν να τις κάνουν δικές τους. Τους αρέσει το περίεργο, το καινούργιο, θέλουν να δοκιμάσουν να το κάνουν/μιμηθούν.
Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές, δεν ξέρεις τι να κάνεις, δεν αφήνω τον γιό μου να δει τηλεόραση Δευτέρα-Παρασκευή για να αποφύγω όσο μπορώ αυτά τα σίριαλ έλα όμως που βάζουν και τρέϊλερ τα Σαβατοκύριακα.
Δεν λέω ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι το μοναδικό πρόβλημα στην τηλεόραση, τα υπόλοιπα όμως μηνύματα τα παλεύω ξέρω να τα αντιμετωπίσω, με αυτό δεν ξέρω τι να κάνω δεν έχω ιδίαν πείρα για να βρω λύση πάω στα τυφλά.
Θα πω ένα περιστατικό
Μιλούσα με την μαμά ενός φίλου του γιού μου η οποία μου έλεγε ότι το παιδί της δεν θέλει να βγει να παίξει με τα παιδιά της γειτονιάς, μένουν σε δρόμο που δεν περνάνε πολλά αυτοκίνητα και τα πιτσιρίκια μαζεύονται για μπάλα κάθε απόγευμα.
Ποιός είναι ο λόγος? ένα παιδί που είναι 1 χρόνο μικρότερο από το γιό της ένα απόγευμα προσπαθούσε να τραβήξει το γιό της σε ένα γκαράζ πολυκατοικίας να κάνουν σεξ, το πιστεύετε? να τρελαθώ δηλαδή.
Το παιδί αντέδρασε γύρισε σπίτι και δεν ήθελε να βγει έξω, δεν έλεγε στην μητέρα τίποτα. Αυτή έμαθε για αυτές τις κινήσεις από μία γειτόνισα που τα είχε δει από το μπαλκόνι της, κάτι υποψιάστηκε και ρώτησε το παιδί που της είπε το συμβάν.
Αυτό λοιπόν το οκτάχρονο από που έμαθε τι να κάνει και πως να το κάνει?
Εγώ δηλαδή πρέπει τώρα να είμαι ψύχραιμη?τι θα έκανα εάν συνέβαινε στο δικό μου παιδί?
Μιά πρώτη σκέψη που μου έρχεται είναι να ενημερώσω την μάνα του οκτάχρονου μιά δεύτερη να μην αφήσω το παιδί μου να κάνει παρέα με το οκτάχρονο.
Ο ψυχισμός ενός παιδιού κλονίζεται είτε θέλουμε να το πιστεύουμε είτε όχι.
Edited by - ellovos on 24/03/2007 03:33:34
