- <Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ> - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Αναρωτιεμαι ποιοι Μηχανισμοι ομως, μας κανουν να Βαλουμε Στοιχημα με τον Εαυτο μας ...ΟΤΙ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΔΕ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ!! ΘΑ ΤΟΝ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!!
Και δε θα αντικρισουμε Κομματια..

---

Once you were wild, don't let them tame you

[Μια ημέρα, ένας άθεος περπατούσε κατά μήκος ενός απότομου βράχου όταν γλίστρησε και έπεσε πέρα από την άκρη του.ετσι οπως επεσε προς τα κάτω κατόρθωσε να επιλέξει το κλάδο ενός μικρού δέντρου που προεξειχε από μια ρωγμή στο βράχο. Κρεμασμενος εκεί, να ταλαντεύεται στον κρύο αέρα, συνειδητοποιησε σε ποσο ανίσχυρη θέση ηταν.Αρκετα πιο κατω απο τα ποδια του υπηρχαν αποκρυμνοι βραχοι και δεν υπήρξε κανένας τρόπος να αναρριχηθεί εκει. Το πιάσιμό του στον κλάδο αποδυνάμωνε κάθε δευτερόλεπτο. "Καλά," σκέφτηκε, "μόνο ο Θεός μπορεί να με σώσει τώρα. Δεν έχω πιστεψει ποτέ στο Θεό αλλά ισως να κανω και λαθος... Τιεχω να χασω;"
Έτσι απαίτησε,
"Θεε, εάν υπάρχετε, σωστε με, και θα πιστεψω σε σας." Δεν υπήρξε καμία απάντηση.
Κάλεσε πάλι,
"Σας παρακαλώ Θεε, δεν πίστεψα ποτέ σε σας, αλλά εάν θα με σώσετε τώρα, θα πιστεψω σε σας από τώρα και στο εξής!"
Ξαφνικά μια βροντερη φωνή ακουστηκε κάτω από τα σύννεφα,
"Ω! κανένας δεν το εκανε μεχρι τωρα!!! ξέρω το είδος σας."
Το άτομο έκπληκτο, έχασε σχεδόν το πιάσιμό του στον κλάδο.
"Παρακαλώ θεε, κανετε λαθος!... πραγματικά θα πιστεψω!"
"Ω!Ναι, παντα ετσι λετε εσείς!!!!"
Το άτομο παρακαλεσε άτομο ακομη...
Τελικά ο Θεός ειπε, "Εντάξει, σας σώζω.
Αφήστε το κλάδι."
"Ν'αφησω το κλαδι;;;;;" φωναξε το άτομο . .."Σκέφτεστε ότι είμαι τρελλός;;;;;"]
http://www.oshoworld.com/onlinemag/nov2002/htm/myfav_story.asp

~Γρηγόρης~

quote:

---

Δέκα Δοξασίες Και Δέκα Αλήθειες~8 Δεκ 1998
Έλα πάνω μου, απλώσου, φίλησε τον πληγωμένο μου εγωισμό και αν το κάνεις, θ’ ανάψω μια μεγάλη φωτιά να σε ντύσω.
Λες “δεν φοβάμαι τα σοφά λόγια των προφητών μέσα μου.”
Τα τρεμάμενα μάτια μου, γύρισαν να ψάξουν μια αγκαλιά τόπο.
Φτάσαν σ’ ένα μοναχικό εκκλησάκι σ’ ένα ψηλό λόφο.
Έσβησαν όλα τα κεριά και αψηφώντας την πίστη, φτάσαν στις ρίζες του βουνού, στη σκιά των αιώνων.
Δυό ώρες και τέσσερις μέρες και δυό μήνες μαχαίρωνα την ψυχή μου, προσπαθώντας να μείνω πιστός.
Σταύρωνα τις σειρήνες του μυαλού μου κάθε φορά.
Άδειαζα τους ωκεανούς για να τους γεμίσω, μα κανένας κήπος δεν βάδισε προς το μέρος μου.
Καμιά αμαρτία δεν έφυγε μακριά μου.
Τότε άρχισα να κουνάω το κεφάλι μου.
Το κουνούσα συνέχεια, δυνατά και άρχισε να χιονίζει.
Χιόνιζε τόσο πολύ και ένα άσπρο, αγνό, αθώο χιόνι, σκέπασε τελικά το εκκλησάκι.
Μετά, αφού το θέλησα, άφησα τα μακριά μου γένια και μαλλιά κάτω και δρασκέλισα δυό εποχές μπροστά.
Ήταν εκεί μπροστά μου, ντυμένη.
“Πέρασε τόσος σιωπηλός καιρός” μου είπε.
“Τώρα ξέρω” φώναξα χαρούμενος
~The Electricity in my Head~Γρηγόρης

---

Once you were wild, don't let them tame you

~Γρηγόρης~

Εγω πάντως (αν ενδιαφέρεσαι να σου πώ) δεν έχω τέτοια αποθημένα και προσανατολίζομαι αλλού.

Kανένας δεν μπορεί να δόση κατευθύνσεις φίλε μου .Aυτά που θεωρείς εσύ απωθημένα εγώ θεωρώ μαγικά.

Πολυ ομορφο ,αληθεια, να μπορεις να νοιωθεις αγαλλιαση
βλεπωντας την εικονα σου στον καθρεφτη....
+αν αποφανθεις οτι σου αρεσει αυτο που βλεπεις
-χωρις να σβηνεις το φως..-
τοτε μαλλον εχεις κερδισει απο την αιωνια επικοινωνια μαζι του....

Δεν περναει μερα χωρις να "δω" στον καθρεφτη μου /
μπορει να περασω ωρες μιλωντας εσω...
Μεχρι τι στιγμη εκεινη που θα μ' αντικρυζω καθαρια/
οπως πριν να περασω απο μπροστα του/
οπως οταν δε θυμαμαι-ποια ειμαι-....για καποιες στιγμες.

Αν κοιταχτουμε ολοι μαζι σ'εναν καθρεφτη*

-Ο καθενας αντιπροσωπευει τον εαυτο του ....
φτιαχνει ενα ειδωλο εκει μπροστα στην αντανακλαστικη του ικανοτητα...
δεν μπορει να προσποιηθει οτι ειμαι εγω/εσυ /ενας αλλος...-

....θα καταλαβουμε....
+
που ειμαστε..
+
ποιοι ειμαστε...

-αυτο το γνωριζω/ειναι η "οριοθετηση"!
ενα ειδος"ελευθεριας"

+ειναι οντως απολαυση, φιλε λουκουλε.....-

"επιβεβαιωση"

*'Η ΑΛΛΙΩΣ:[Kανένας δεν μπορεί να δόση κατευθύνσεις φίλε μου .
Aυτά που θεωρείς εσύ απωθημένα εγώ θεωρώ μαγικά.]