- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΔΙΑΣΤΗΜΑ Νο1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Η αμερικάνικη Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (ΥΠΠ), έχει εγκρίνει την καταχώρηση του χαλκού στη λίστα που περιλαμβάνει τα στοιχεία με αντιμικροβιακές ιδιότητες, αφού ελαττώνει-καταπολεμά συγκεκριμένα επιβλαβή βακτηρίδια που συνδέονται με ενδεχομένως θανάσιμες μικροβιακές μολύνσεις.

Ο χαλκός είναι το πρώτο στερεό υλικό που λαμβάνει τέτοιου είδους αναγνώριση από την ΥΠΠ, η οποία στηρίζεται στα αποτελέσματα εκτενών αντιμικροβιακών δοκιμών βάση των εγκεκριμένων πρωτόκολλων της. Αυτό σημαίνει ότι, για πρώτη φορά τα προϊόντα χαλκού, ορείχαλκου και μπρούντζου, μπορούν να διατεθούν νόμιμα στις ΗΠΑ, επικαλούμενα τις απαιτήσεις προστασίας της δημόσιας υγείας και το γεγονός ότι, μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των εν δυνάμει μολύνσεων στα νοσοκομεία.

Αυτή η καταχώρηση προέκυψε μετά από ένα χρόνο εκτενών εργαστηριακών δοκιμών, που απέδειξαν ότι επιφάνειες από χαλκό είναι αποτελεσματικές ενάντια σε πέντε διαφορετικές μορφές βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένου του νοσοκομειακού βακτηρίου MRSA -Methicillin-Resistant Staphylococcus Αureus (Χρυσίζων σταφυλόκοκκος). Το MRSA είναι ένα από τα πιο ιογενή βακτήρια, ανθεκτικό στα αντιβιοτικά και μια από τις πιο κοινές αιτίες για τις νοσοκομειακές μολύνσεις.

Οι ευρέως κοινοποιημένες στατιστικές ασθενειών από τα ΚΕΠ (Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης), εκτιμούν ότι οι μολύνσεις που εμφανίζονται στα αμερικανικά νοσοκομεία επηρεάζουν πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο και προκαλούν σχεδόν 100.000 θανάτους ετησίως. Η επιστημονική έρευνα έγινε σε 3.000 δείγματα, σε πέντε διαφορετικά κράματα χαλκού, διεξήχθη από ανεξάρτητα αναγνωρισμένα εργαστήρια και οι δοκιμές ακολούθησαν τα καθορισμένα από την ΥΠΠ πρωτόκολλα.

Οι ακόλουθες επισημάνσεις συμπεριλαμβάνονται στην καταχώρηση : «Καθαρές (αντιμικροβιακές) επιφάνειες κραμάτων χαλκού, αδρανοποιούν πάνω από το 99.9% (των συγκεκριμένων) βακτηριδίων μέσα σε δύο ώρες και συνεχίζουν να εξοντώνουν περισσότερο από 99% των συγκεκριμένων βακτηριδίων ακόμα και μετά από επαναλαμβανόμενη μόλυνση» και «Η χρήση μιας επιφάνειας από κράμα χαλκού είναι συμπλήρωμα και όχι υποκατάστατο των τυποποιημένων πρακτικών ελέγχου μόλυνσης.

Oι χρήστες πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν όλες τις παρούσες πρακτικές ελέγχου μόλυνσης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των πρακτικών που σχετίζονται με τον καθαρισμό και την απολύμανση των επιφανειών του περιβάλλοντος τους. Η επιφάνεια από κράματα χαλκού, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη μικροβιακή μόλυνση, αλλά δεν αποτρέπει απαραίτητα και την συγκλίνουσα μόλυνση.»

Αντίθετα από τα επιστρώματα ή άλλου είδους επεξεργασίες των υλικών, η αντιβακτηριακή αποτελεσματικότητα των μετάλλων του χαλκού είναι διαρκής : μπορούν να προσφέρουν ισχυρή και μακροπρόθεσμη προστασία.

Οι συζητήσεις με σημαντικούς κατασκευαστές εξοπλισμού νοσοκομείων βρίσκονται σε εξέλιξη για την ανάπτυξη των κατάλληλων προϊόντων βασισμένων στο χαλκό. Οι δοκιμές έκθεσης βακτηριδίων σε επιφάνειες κραμάτων χαλκού (περιεκτικότητα χαλκού ? 65 % ), έδειξαν ότι το 99,9% των βακτηριδίων εξαλείφθηκαν εντός δύο ωρών.

Η αναγνώριση από την αμερικανική ΥΠΠ έπεται αντίστοιχης έρευνας στο πανεπιστήμιο του Southampton, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία έχει δείξει ότι τα μικρόβια MRSA μπορούν να παραμείνουν ζωντανά σε ανοξείδωτες επιφάνειες μέχρι και τρεις ημέρες, ενώ τα ίδια μικρόβια σε επιφάνεια χαλκού εξαφανίζονται μέσα σε 90 λεπτά.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Ασθενειών (ΚΠΕΑ), στην Ευρώπη κάθε χρόνο έχουμε 3 εκατομμύρια περιπτώσεις μολύνσεων και 50.000 θανάτους.

Ήδη διάφορα εργαστήρια νοσοκομείων σε όλο τον κόσμο, έχουν ξεκινήσει δοκιμές για να καταδείξουν τις αντιμικροβιακές ιδιότητες του χαλκού σε κλινικό περιβάλλον. Ως μέρος των δοκιμών, οι επιφάνειες που αγγίζουμε πιο συχνά, όπως τα πόμολα πόρτας, οι ράγες υποβοήθησης και τα σκεύη μπάνιου, αντικαθίστανται με αντίστοιχες από κράματα χαλκού, σε μία προσπάθεια να μειωθεί το ποσοστό πρόκλησης ασθενειών στους θαλάμους νοσοκομείων εξαιτίας των βακτηριδίων.

Τα αποτελέσματα αναμένεται να δείξουν ότι οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του χαλκού, του ορείχαλκου και του μπρούντζου, θα είναι ένα επιπλέον αποτελεσματικό πλεονέκτημα, για τις τυποποιημένες πρακτικές ελέγχου και καταπολέμησης των παθογόνων μολύνσεων.

πηγή:www.cosmo.gr

Ποιο είναι το ζώο που έχει ράμφος πάπιας, σώμα κάστορα, γεννά αβγά αλλά θηλάζει τα μικρά του; Είναι ο παράξενος πλατύπους της Αυστραλίας, του οποίου το γονιδίωμα διάβασαν οι επιστήμονες αναζητώντας στοιχεία για τη μετεξέλιξη των ερπετών σε πτηνά και θηλαστικά.

Ο πλατύπους, γνωστός και ως ορνιθόρυγχος (Ornithorhynchus anatinus), έχει τόσο ασυνήθιστη εμφάνιση ώστε οι Βρετανοί ζωολόγοι που εξέτασαν τα πρώτα δείγματα από την Αυστραλία, τον 18ο αιώνα, ήταν σίγουροι ότι επρόκειτο για φάρσα και έψαχναν για ραφές στη γούνα και το ράμφος.

«Σε μια πρώτη ματιά, ο πλατύπους μοιάζει να είναι το αποτέλεσμα εξελικτικού ατυχήματος» σχολίασε ο Δρ Φράνσις Κόλινς, διευθυντής του Εθνικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Ανθρώπινου Γονιδιώματος των ΗΠΑ, το οποίο χρηματοδότησε την έρευνα.

Αν και είναι πρωτόγονο ζώο -ο τελευταίος κοινός μας πρόγονος έζησε πριν από 170 εκατ. χρόνια- ο πλατύπους κατατάσσεται στα θηλαστικά, αφού θηλάζει τα μικρά του και έχει τρίχες. Διατηρεί ωστόσο και χαρακτηριστικά των προγόνων του των ερπετών, όπως τα αβγά και το δηλητήριο που έχουν στα πόδια τους τα αρσενικά, και χαρακτηριστικά πτηνών, όπως το σκληρό ράμφος και οι νηκτικές μεμβράνες ανάμεσα στα δάχτυλα.

Τα πρωτόγονα θηλαστικά που κάνουν αβγά ονομάζονται μονοτρήματα. Εκτός από τον ορνιθόρυγχο, η ομάδα περιλαμβάνει μόνο ένα ακόμα μέλος, το οποίο λέγεται έχιδνα και μοιάζει πολ'υ με σκαντζόχοιρο.

«Αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι το γονιδίωμα, όπως και το ίδιο το ζώο, είναι ένα εκπληκτικό αμάλγαμα χαρακτηριστικών από ερπετά και θηλαστικά και αρκετών χαρακτηριστικών μοναδικών στον πλατύποδα» ανέφερε η Τζένι Γκρέιβς του Εθνικού Πανεπιστημίου Αυστραλίας.

Για παράδειγμα, πλατύπους έχει 10 φυλετικά χρωμοσώματα, αντί για 2 όπως ο άνθρωπος, και τα γονίδια που ελέγχουν το φύλο είναι τα ίδια με των πτηνών.

Περισσότεροι από 100 ερευνητές σε διάφορες χώρες συμμετείχαν στον προσδιορισμό της γενετικής αλληλουχίας, που δημοσιεύεται στη δημόσια βάση δεδομένων Genbank.

Ραντεβού στο Διάστημα με τον μέχρι πρότινος επικίνδυνο για τη Γη αστεροειδή 2000SG344, μια πέτρινη σφαίρα διαμέτρου 40 μέτρων και βάρους περίπου 1,1 τόνου, η οποία κινείται με ταχύτητα 44.800 χλμ. την ώρα, σχεδιάζει για το μέλλον η NASA.

O εν λόγω αστεροειδής μέχρι το 2000 υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να συγκρουστεί με τη Γη, όμως τώρα από απειλή μετατρέπεται στον επόμενο ερευνητικό στόχο της Υπηρεσίας Διαστήματος των ΗΠΑ και υπόσχεται να παρέχει εξαιρετικά επιστημονικά στοιχεία.

Οπως έγινε γνωστό, η NASA θεωρεί την προσεδάφιση στον 2000SG344 ως έναν από τους πρωτεύοντες μακροπρόθεσμους στόχους της και τη θεωρεί εξίσου σημαντική με τη δημιουργία μιας μόνιμης βάσης στη Σελήνη, η οποία θα είναι έτοιμη μέχρι το 2020 και θα αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό στον δρόμο προς την «κατάκτηση» του Αρη.

Οπως αναφέρεται σε μια μελέτη μηχανικών της NASA που πρόκειται να δημοσιευθεί επίσημα τον επόμενο μήνα, το σχέδιο προβλέπει την αποστολή διμελούς πληρώματος με έναν πύραυλο τύπου Ares Ι, ο οποίος θα μεταφέρει κοντά στον αστεροειδή μια κάψουλα πλοήγησης τύπου Orion.

Από εκεί και πέρα, εξαιτίας της μικρής βαρυτικής έλξης που ασκεί το εν λόγω αστρικό σώμα, οι αστροναύτες είναι πιθανό να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν «γάντζους» για να προσεδαφίσουν την κάψουλα, ενώ για τον ίδιο ακριβώς λόγο το πλήρωμα δεν θα πατήσει στην επιφάνεια του αστεροειδούς. Η επανδρωμένη αποστολή στον αστεροειδή υπολογίζεται ότι θα διαρκέσει τρεις με έξι μήνες και εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια της NASA να ανανεώσει τον στόλο της με πυραύλους τύπου Ares και κάψουλες τύπου Οrion.

Πειράματα
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Διαστήματος των ΗΠΑ, η προσεδάφιση στον επικίνδυνο «πλάνητα του Σύμπαντος» και η διενέργεια πειραμάτων και μετρήσεων καθώς και η λήψη δειγμάτων θα δώσουν σημαντικά στοιχεία για το πώς μπορούμε να μετατρέψουμε τον πάγο που υπάρχει κάτω από την επιφάνεια κάποιου αστρικού σώματος σε πόσιμο νερό όπως επίσης και σε οξυγόνο και υδρογόνο, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα.

Επιπλέον, θα αποτελέσει πείραμα για την ψυχολογική επίδραση που έχει στους αστροναύτες η μεγάλης διάρκειας παραμονή εκτός Γης. Ολα αυτά αξιολογούνται από την Υπηρεσία ως εξαιρετικά χρήσιμα για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός ταξιδιού στον Αρη.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι οι Μυκηναίοι είναι Ελληνες, από την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β, της γραφής τους, χάρη στην οποία γνωρίζουμε ότι μιλούσαν ελληνικά. Τώρα μαθαίνουμε ότι ήταν και Ευρωπαίοι, και μάλιστα... από το κύτταρό τους. Δηλαδή, από το DNA των σκελετών που βρέθηκαν στον ταφικό κύκλο Β, στις φημισμένες Μυκήνες.

Ο ταφικός κύκλος έχει ηλικία 3.500 ετών και ανασκάφηκε στις αρχές της δεκαετίας του 50. Οι έρευνες έδειξαν πως οι νεκροί που έχουν ταφεί εκεί ανήκουν σε διαφορετικές δυναστείες ή κλάδους της ίδιας οικογένειας. Η ανακατασκευή των προσώπων των νεκρών, πριν από μερικές δεκαετίες, και η ομοιότητα κάποιων μεταξύ τους, έδωσε ενδείξεις περί της διαφορετικότητας, τις οποίες τώρα επαληθεύει η μοριακή βιολογία.

Μια προ-παρουσίαση άρθρου των Αμπιγκέιλ Μπόουμαν, Κέρι και Τέρενς Μπράουν και Τζον Ν. Πραγκ στο «Περιοδικό της Αρχαιολογικής Επιστήμης» (Journal of Archaeological Sciense) μας επιτρέπει να πούμε ότι οι κάτοικοι των Μυκηνών ήταν από τους αρχαιότερους Ευρωπαίους. Και τούτο, επειδή στις τρεις από τις τέσσερις περιπτώσεις κατά τις οποίες εντοπίστηκε το μιτοχονδριακό DNA (στοιχείο του DNA που περνά από μάνα σε κόρη), αυτό εμπεριείχε το στοιχείο UK. Ενα στοιχείο που έχουν κατά 99% οι κάτοικοι της Ευρώπης. Και στην τέταρτη περίπτωση, το μιτοχονδριακό DNA είναι ευρωπαϊκό, αλλά ανήκει σε άλλον τύπο, που δεν έχει διαγνωσθεί επακριβώς.

Οι Ευρωπαίοι έχουν, σε γενικές γραμμές, μεγαλύτερη ομογένεια ως προς το μιτοχονδριακό DNA τους και οι γενετικές διαφορές τους είναι κατά πολύ μικρότερες από εκείνες ανάμεσα σε πληθυσμούς άλλων ηπείρων, επί παραδείγματι της αφρικανικής.

Περίπου το 99% των Ευρωπαίων ανήκουν σε μία από τις «απλοομάδες», όπως αποκαλούνται οι ομάδες που έχουν ένα ειδικό στοιχείο στο μιτοχονδριακό DNA τους. Οι Μυκηναίοι ανήκουν στην «απλοομάδα» UK, που αποτελείται από τις «απλοομάδες» U και Κ. Το πρώτο εμφανίζεται εδώ και περίπου 670.000 χρόνια και το δεύτερο εδώ και περίπου 50.000. Η «απλοομάδα» U απαντάται, αν και σε πολύ μικρότερα ποσοστά, και σε άλλους λαούς, όπως στους Γιαπωνέζους, στους Βερβερίνους, στους Αιθίοπες και στους Σενεγαλέζους. Οι επιστήμονες λένε ότι εμφανίστηκε στην Αφρική και στη συνέχεια διαδόθηκε στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη.

Οι ειδικοί εξέτασαν 22 από τους σκελετούς που εντοπίσθηκαν στον ταφικό κύκλο Β των Μυκηνών (κάτω γνάθους και κλείδες). Από αυτούς, μονάχα τέσσερις έφεραν ίχνη DNA. Δυστυχώς, δεν εντοπίσθηκε το χρωμόσωμα Υ, που μεταδίδεται από πατέρα σε γιο.

Αλλο συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι δύο από τους νεκρούς ήταν αδέλφια και έχουν ταφεί μαζί, αν και πέθαναν με κάποια χρονική διαφορά. Το ότι η γυναίκα έχει το προνόμιο ταφής στον συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην ελίτ της πόλης, δείχνει πως υπήρχαν κληρονομικά δικαιώματα, τα οποία αποκτούσε κανείς με τη γέννα και τα διατηρούσε εφ όρου ζωής. Κάτι που λέει πολλά στους επιστήμονες για την ιεραρχική δομή της μυκηναϊκής κοινωνίας.

Ένα νέο νόμο ο οποίος θα επιτρέπει τη μη επιθετική στρατιωτική χρήση του διαστήματος θα εξετάσει το ιαπωνικό κοινοβούλιο, ανατρέποντας ουσιαστικά την πολιτική που εφαρμόστηκε επί δεκαετίες μεταπολεμικά για τον περιορισμό της ανάπτυξης του διαστήματος σε ειρηνικές χρήσεις.

Τη σχετική πρόταση ενέκρινε η αρμόδια επιτροπή της βουλής και όπως έγινε γνωστό από κύκλους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, θα εισαχθεί στην ολομέλεια του σώματος στις επόμενες εβδομάδες καθώς ο κυβερνητικός συνασπισμός και τα κυριότερα κόμματα της αντιπολίτευσης συμφώνησαν να συζητηθεί στη βουλή πριν από την ολοκλήρωση της τωρινής βουλευτικής περιόδου στις 15 Ιουνίου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Ασάχι, οι ανησυχίες που το κυριότερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Δημοκρατικό Κόμμα είχε αρχικά εκφράσει για το περιεχόμενο του νόμου διασκεδάστηκαν με την προσθήκη αναφοράς στο σύνταγμα της χώρας, που είναι κατ' εξοχήν ειρηνιστικό και θεωρείται βέβαιο ότι θα περάσει με μεγάλη πλειοψηφία από τη βουλή από τη στιγμή που συμφωνεί και το κόμμα Κομέιτο, ο μικρότερος εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού και τον αποδέχεται το Δημοκρατικό Κόμμα.

Η Ασάχι δημοσιεύει πληροφορίες ότι ο νέος νόμος θα επιτρέπει στις ιαπωνικές ένοπλες δυνάμεις να εκτοξεύουν τους δικούς τους δορυφόρους παρακολούθησης και έγκαιρης προειδοποίησης ως μέρος του πυραυλικού αμυντικού συστήματος που οικοδομεί σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, που αποτελούν τον κορυφαίο σύμμαχο της χώρας.

Καμία επανδρωμένη διαστημική πτήση από την Ιαπωνία

Ιάπωνες επιστήμονες έχουν εκφράσει την άποψη ότι ο διαχωρισμός της διαστημικής ανάπτυξης από την στρατιωτική, σύμφωνα με τις προβλέψεις μιας πολιτικής που ισχύει από το 1969, είναι ένας λόγος που επιβράδυνε τη δική της τεχνολογική πρόοδο.

Μέχρι στιγμής, η Ιαπωνία ποτέ δεν είχε επιχειρήσει μία επανδρωμένη διαστημική πτήση καθώς αντίθετα με τη γειτονική Κίνα, είχε επιλέξει να εκτοξεύει κατασκοπευτικούς δορυφόρους για να επιτηρεί την γειτονική Βόρεια Κορέα.

Τον έλεγχο της διαδικασίας είχε μία κυβερνητική υπηρεσία και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης είναι σε πολύ χαμηλότερη ανάλυση από αυτήν που προσφέρουν οι στρατιωτικοί δορυφόροι άλλων χωρών.

Η δημοσιοποίηση των νέων σχεδίων συμπίπτει με την επίσκεψη στην Ιαπωνία του προέδρου της Κίνας Χου Τζιντάο, η οποία είχε ως στόχο την αναθέρμανση των παγωμένων επί καιρό διμερών σχέσεων.

Το 2007 η Κίνα είχε αιφνιδιάσει αλλά και ανησυχήσει την παγκόσμια κοινότητα χρησιμοποιώντας έναν πύραυλο για να καταρρίψει έναν παλιό δικό της δορυφόρο επιδεικνύοντας την ακμάζουσα πρόοδο της στα ζητήματα του διαστήματος και των στρατιωτικών εξοπλισμών.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια αντιστροφή του γήινου μαγνητικού πεδίου θα μπορούσε να συμβεί πιο σύντομα από όσο νομίζαμε μέχρι τώρα, σύμφωνα με ολλανδούς επιστήμονες που αναφέρουν ότι το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη γίνεται βαθμιαία λιγότερο σταθερό.

Μια αντιστροφή των πόλων θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις σε όλα: από τη ναυσιπλοΐα και τον επικοινωνιακό εξοπλισμό έως τη σύνθεση της ατμόσφαιρας, λένε οι εμπειρογνώμονες. Η μαγνητόσφαιρα της Γης μας προστατεύει από τις επικίνδυνες εξάρσεις των ηλιακών καταιγίδων και τον ηλιακό άνεμο.

Η έκθεση, που δημοσιεύθηκε στο βρετανικό περιοδικό Nature Geoscience, διαπίστωσε ότι οι αντιστροφές είναι πολύ πιο συνηθισμένες τα τελευταία 200 εκατομμύρια χρόνια, από όσο ήταν παλιά στην ιστορία του πλανήτη.

Πόλοι που περιπλανώνται

Οι ερευνητές, που καθοδηγήθηκαν από τον Andrew Biggin του πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, έκαναν αυτή την ανακάλυψη όταν ανέλυσαν βράχους που διαμορφώθηκαν μεταξύ 2,45 έως 2,82 δισεκατομμύρια έτη πριν.

Η ιστορία του γήινου μαγνητικού πεδίου γράφεται στους βράχους με το πέρασμα του χρόνου. Επειδή αυτοί οι βράχοι "μαγνητίζονται" κατά την διάρκεια του σχηματισμού τους, οι επιστήμονες μπορούν να ανακαλύψουν ποια κατεύθυνση είχαν τότε οι πόλοι και πόσο ισχυρό ήταν το γήινο μαγνητικό πεδίο εκείνη την περίοδο.

Οι μαγνητικοί πόλοι δεν μένουν σταθεροί σε ένα σημείο αλλά περιπλανιούνται γύρω από την γειτονιά των γεωγραφικών πόλων όλη την ώρα - ο βόρειος μαγνητικός πόλος βρίσκεται αυτήν την περίοδο στην καναδική Αρκτική. Εντούτοις, σε σχετικά τακτά χρονικά διαστήματα σε όλη την ιστορία των 4,5 δισεκατομμυρίων ετών του πλανήτη, οι μαγνητικοί πόλοι έχουν αντιστραφεί εντελώς. Μερικές χιλιάδες χρόνια πριν από μια αντιστροφή, το μαγνητικό πεδίο αρχίζει βαθμιαία να γίνεται πιο ασθενές, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στους κατοίκους του πλανήτη.

"Το γήινο μαγνητικό πεδίο είναι σημαντικό για την προστασία της ατμόσφαιρας, και σε μας, από την καταστροφή που προκαλείται από τον ηλιακό άνεμο," εξηγεί ο Biggin. "Χρησιμοποιείται, επίσης, από μας και άλλα είδη (κυρίως τα μεταναστευτικά πουλιά) για τη ναυσιπλοΐα". Μια αύξηση στον ηλιακό άνεμο θα αναστάτωνε τα ηλεκτρικά δίκτυα και τις επικοινωνίες.

Τα τρέχοντα αρχεία μετρήσεων προτείνουν ότι η επόμενη αντιστροφή έχει ήδη αργήσει λέει. "Κατά μέσον όρο, υπάρχει μια αντιστροφή σε κάθε 400.000 χρόνια περίπου, αλλά αυτό μεταβάλλεται αρκετά." Το γεωλογικό αρχείο προτείνει ότι η τελευταία αντιστροφή έγινε περίπου πριν 800.000 χρόνια.

Επιπλέον, υπάρχουν ήδη στοιχεία για να αποδειχτεί ότι το πεδίο έχει αποδυναμωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων - μερικά αρχαιολογικά υπολείμματα προτείνουν ότι το πεδίο ήταν πολύ ισχυρότερο στην εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, περίπου 2.000 χρόνια πριν.

Μην πετάξετε την πυξίδα σας

Μην πετάξετε όμως την πυξίδα σας, μπορεί να μην συμβούν σημαντικές αλλαγές στη διάρκεια της ζωής μας. "Η διαδικασία της αντιστροφής είναι πολύ απρόβλεπτη," λέει ο Biggin. "Θα μπορούσαμε να είμαστε στην αρχή μιας αντιστροφής που θα συνέβαινε στους επόμενους αιώνες, ή και σε μερικά εκατομμύρια χρόνια".

Ακόμα και τότε, η αντιστροφή θα είναι μια αργή διαδικασία, η οποία μπορεί να κρατήσει μερικές χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρωθούν.

Αλλά τι θα γίνει στους ζωντανούς οργανισμούς; Μια άλλη δημοσίευση, στο Nature, πρότεινε ότι μερικά είδη που στηρίζονται στο μαγνητικό πεδίο για τα ταξίδια τους ή τον προσανατολισμό τους, έχουν κτυπηθεί από τις αντιστροφές πόλων στο παρελθόν.

Ο συντάκτης εκείνης της έρευνας David Gubbins, του πανεπιστημίου του Λιντς στην Αγγλία, τονίζει ότι μερικοί μονοκύτταροι οργανισμοί που στηρίχθηκαν στο μαγνητισμό, πιθανά εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αντιστροφών. Τα ανθρώπινα όντα επέζησαν των αντιστροφών στο παρελθόν, εντούτοις, προσθέτει ο Gubbins, "πιθανά μπορεί να βγούμε σώοι στην επόμενη αντριστροφή."

--------------------------------------------------------------------------------

Τα αρχεία του παλαιομαγνητισμού δείχνουν ότι το γεωμαγνητικό πεδίο υπάρχει για τουλάχιστον τρία δισεκατομμύρια χρόνια. Εντούτοις, το πεδίο που βασίζεται στο μέγεθος και την ηλεκτρική αγωγιμότητα του γήινου πυρήνα, εάν δεν παραγόταν συνεχώς, θα είχε διασπαστεί περίπου σε 20.000 χρόνια, καθώς η θερμοκρασία του πυρήνα είναι πάρα πολύ υψηλή για να στηρίξει το μόνιμο μαγνητισμό. Επιπλέον, τα αρχεία του παλαιομαγνητισμού δείχνουν ότι η πολικότητα του μαγνητικού πεδίου έχει αντιστραφεί πολλές φορές κατά το παρελθόν, ο μέσος χρόνος μεταξύ των αντιστροφών είναι κατά προσέγγιση 400.000 χρόνια. Υπάρχουν βέβαια και μεμονωμένα γεγονότα αντιστροφής που κρατούν λίγες χιλιάδες χρόνια.

Ο James Ross εντόπισε το Βόρειο Πόλο για πρώτη φορά το 1831 μετά από ένα εξαντλητικό αρκτικό ταξίδι κατά τη διάρκεια του οποίου το σκάφος του είχε κολλήσει στον πάγο για τέσσερα χρόνια. Κανένας άλλος δεν ξαναπήγε εκεί κατά τον 19ο αιώνα. Το 1904, ο Roald Amundsen βρήκε τον Βόρειο Πόλο αλλά ανακάλυψε ότι είχε μετακινηθεί -- τουλάχιστον 50 km από την εποχή του Ross.

Μάλιστα ο Βόρειος Πόλος συνεχίζει να κινείται, κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, με μια μέση ταχύτητα 10 km ετησίως, πρόσφατα δε επιταχύνθηκε και έφτασε τα 40 km ετησίως. Με αυτό το ρυθμό θα αφήσει τη Βόρεια Αμερική και σε μερικές δεκαετίες θα φθάσει στη Σιβηρία.

Αστρονόμοι έχουν επισημάνει έναν νέο τύπο λευκού νάνου άστρου με μια επιφάνεια από άνθρακα που πάλλεται. Ο νέος και μέχρι τώρα μοναδικός λευκός νάνος είχε προβλεφτεί πως υπήρχε κάπου στον Κόσμο, αλλά βρέθηκε μόνο όταν έγιναν μερικές τεράστιες έρευνες στον ουρανό.

"Αυτού του είδους οι λευκοί νάνοι είναι εξαιρετικά σπάνιοι," λέει ο αστρονόμος Kurtis Williams του πανεπιστημίου του Τέξας στο Παρατηρητήριο McDonald, όπου έγινε η ανακάλυψη . "Είναι σαν να βρίσκεις βελόνα στα άχυρα."

Το λευκό νάνο αστέρι που ανακάλυψαν είναι 800 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου - στην Αμερική τα επτά μεγαλύτερα του αστέρια τα λένε Big Dipper ή η Μεγάλη Κουτάλα. Το φως του μεταβάλλεται σχεδόν κατά 2 τοις εκατό κάθε οκτώ λεπτά.

Όπως κι οι άλλοι λευκοί νάνοι, το νέο αυτό αστέρι είναι το κατάλοιπο ενός άστρου που, στη νεότητα του, ήταν πιθανώς ένα φωτεινό λαμπρό άστρο με μάζα λιγότερη από εννέα φορές αυτής του ήλιου. Με άλλα λόγια, δεν ήταν ούτε εξαιρετικά μεγάλο ούτε μικρό σαν άστρο.

Σήμερα αυτό που έμεινε είναι μια σφαίρα μικρότερη από τη Γη αλλά με μάζα ίση με τον ήλιο μας και φωτεινότητα μόνο το 1/600 του παλαιού άστρου.

Εντούτοις, αντίθετα από άλλους λευκούς νάνους αυτός έχει απογυμνωθεί από τα εξωτερικά στρώματα του υδρογόνου και ηλίου και έχει μείνει μόνο με τον άνθρακα στην επιφάνειά του. Αυτός λοιπόν ο άνθρακας εμφανίζεται να είναι πολύ καυτός - 19.500 βαθμούς Κελσίου, που επιτρέπουν στον άνθρακά του να μετατοπίζεται μαζικά μεταξύ μιας υψηλότερης και μιας χαμηλότερης ενεργειακής κατάστασης, με διαφορά ενός ηλεκτρονίου ανά άτομο μόνο. Κι αυτή η μετατόπιση του άνθρακα - μεταξύ των δύο καταστάσεων - είναι ορατή σαν ένας παλμό του αστεριού.

Κι άλλοι λευκοί νάνοι έχουν βρεθεί να πάλλονται, αλλά το κάνουν με το υδρογόνο και το ήλιο τους -- όχι με τον άνθρακα, εξήγησε ο Williams. Ο συνάδελφός του Michael Montgomery, στην πραγματικότητα, είχε προβλέψει αυτό το είδος του παλμού με τον άνθρακα.

"Από τους 20.000 γνωστούς λευκούς νάνους μόνο 10 ήταν υποψήφιοι για αυτό το είδος," λέει ο Williams περιγράφοντας το κυνήγι τους για τους καυτούς λευκούς νάνους του άνθρακα. Κι από αυτούς, μόνο ένας αποδείχθηκε ότι ήταν, στη Μεγάλη Άρκτο. Αλλά αυτός αρκεί για τώρα, τόνισε.

Όσον αφορά για το πώς αυτός ο λευκός νάνος με την επιφάνεια από άνθρακα έγινε έτσι, είναι ένα μυστήριο, συνεχίζει ο Williams. Μια πιθανότητα είναι αυτό το αστέρι να ήταν πολύ κοντά στη μάζα στην οποία τα αστέρια ανατινάζονται ως σουπερνόβες στο τέλος της ζωής τους αντί να γίνουν λευκοί νάνοι. Έτσι το αστρικό πτώμα του είναι, επιπλέον, μια διαχωριστική γραμμή, ένας παράξενος νάνος.

Ευτυχώς, οι ίδιοι οι παλμοί μπορούν να περιέχουν ενδείξεις για το μυστήριο, υπό τη μορφή σεισμικών πληροφοριών από το εσωτερικό του λευκού νάνου, πιστεύει ο αστρονόμος Michael Briley του Εθνικού Ιδρύματος Επιστήμης.

Σαντιάγο

Υπολείμματα προϊστορικών γευμάτων που βρέθηκαν στο Μόντε Βέρντε της Χιλής επιβεβαιώνουν ότι η διάσημη αρχαιολογική τοποθεσία είναι ο αρχαιότερος ανθρώπινος οικισμός στην Αμερική, με ηλικία γύρω στα 14.000 χρόνια.

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, βασίστηκε στη χρονολόγηση διαφόρων συστατικών που χρησιμοποιούσαν στην «κουζίνα» οι πρώτοι άποικοι: φύκια, λαχανικά, ξηροί καρποί, ένα είδος λάμα που πλέον έχει εκλείψει, καθώς και ένα πλάσμα σαν ελέφαντας που ονομάζεται γομφοθήριο.

Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η ακριβής ηλικία του οικισμού στο Μόντε Βέρντε, ο οποίος συντηρούσε γύρω στα 20-30 άτομα, ήταν αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των ανθρωπολόγων, καθώς οι εκτιμήσεις φαινόταν να βρίσκονται σε διαφωνία με άλλες αρχαιολογικές ενδείξεις.

Στη νέα μελέτη, η μέθοδος του άνθρακα 14 έδειξε ότι τα φύκια είναι μεταξύ 13.980 και 14.220 ετών, μια ηλικία που βρίσκεται σε συμφωνία με τα νεότερα δεδομένα και μετακινεί προς τα πίσω τον αποικισμό της Αμερική κατά περίπου μια χιλιετία.

Μόλις πριν από έναν μήνα, εξάλλου, ερευνητές είχαν ανακοινώσει ότι βρήκαν ανθρώπινους κοπρόλιθους (απολιθωμένα κόπρανα) 14.000 ετών στο Όρεγκον.

Τα συμπεράσματα της νέας μελέτης, με επικεφαλής τον Τον Ντίλεχεϊ του Πανεπιστημίου Vanderbilt, βρίσκεται επίσης σε συμφωνία με την κρατούσα θεωρία μετανάστευσης, σύμφωνα με την οποία οι πρώτοι άνθρωποι έφτασαν στην Αμερική μέσω μιας γέφυρας ξηράς που ένωνε τότε τη Σιβηρία με την Αλάσκα, λόγω της χαμηλής στάθμης της θάλασσας.

Οι πρωτοπόροι φαίνεται ότι μετακινήθηκαν προς το νότο ακολουθώντας τη δυτική ακτή των ΗΠΑ, κατά μήκος της οποίας υπάρχει μια συνεχής οροσειρά που τροφοδοτεί ποτάμια για πόσιμο νερό.

Ο οικισμός του Μόντε Βέντε («Πράσινο Όρος»), 800 χλμ νότια του Σαντιάγο, εξετάζεται εξονυχιστικά από το 1976 που ανακαλύφθηκε, όμως τα φύκια και τα υπολείμματα ανακαλύφθηκαν πρόσφατα σε μια απογραφή του υλικού που ανακτήθηκε στις ανασκαφές.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Ισως χρειαστεί να ξαναγραφτεί η ιστορία της φωτογραφίας, αν αποδειχτεί αυτό που ισχυρίζονται από προχθές οι ειδικοί, ότι η εικόνα ενός φύλλου σε φυσικό μέγεθος, τυπωμένη σε φωτο- ευαίσθητο χαρτί είναι η πρώτη φωτογραφία του κόσμου και χρονολογείται πριν από περισσότερα από 200 χρόνια.

Ενώ η εικόνα είχε αποδοθεί στον πατέρα της σύγχρονης φωτογραφίας, Γουίλιαμ Χένρι Φοξ Τάλμποτ, που άλλαξε τη ροή της ιστορίας (με την ανακάλυψη του φωτογραφικού αρνητικού που μπορεί να αναπαραχθεί, το 1835), κι ήταν έτοιμη να πουληθεί σε δημοπρασία στη Νέα Υόρκη για 50.000-70.000 λίρες, τελικά αποσύρθηκε από τη δημοπρασία για να εξεταστεί καλύτερα. Ο λόγος; Είναι πολύ πιθανό να δημιουργήθηκε 30 χρόνια πριν (το 1805 δηλαδή) κι όχι από τον Τάλμποτ.

Ρωτήθηκε σχετικά ο Λάρι Σάαφ, αυθεντία στον Τάλμποτ. Ο δρ Σάαφ, εξετάζοντας τη φωτογραφία (ακριβέστερα το ονομάζουν φωτογενές σχέδιο), ανακάλυψε ένα δελεαστικό αρχικό γράμμα «W», γεγονός που τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το έργο ίσως ανήκει στον Thomas Wedgwood, που πειραματίστηκε πάνω στη φωτογραφία.

«Το πρώτο πράγμα που μπορώ να πω είναι ότι δεν φτιάχτηκε από τον Τάλμποτ», είπε ο δρ Σάαφ στους υπευθύνους του οίκου Σόθμπις.

«Η εικόνα ενός φύλλου είναι εκπληκτική. Αιχμαλωτίζει την προσοχή μας σήμερα όπως έκανε για τουλάχιστον ενάμισι αιώνα, και ίσως για περισσότερο από δύο αιώνες. Κάποιοι θα μπορούσαν εμφανώς να καταλήξουν ότι οι εικόνες είναι αυθεντικές του Τάλμποτ, αλλά θα έκαναν λάθος».

Υπάρχουν ακόμα τέσσερις εικόνες που φέρουν το αρχικό «W» (δύο σε ιδιωτική συλλογή, μία στο Μουσείο Γκετί και μία στο Μητροπολιτικό Μουσείο).

Η ειδικός για τη φωτογραφία των Σόθμπις στη Νέα Υόρκη, Ντενίζ Μπέθελ, βρίσκει «πολύ συναρπαστική» την πιθανότητα να καταλήξουν στα παραπάνω συμπεράσματα: «Περιμέναμε 50 με 70 χιλιάδες λίρες γι αυτή. Αν καταγραφεί ως η αρχαιότερη φωτογραφία του κόσμου, τότε μόνο ο ουρανός μάς σταματά».

Associated Press
Από έκρηξη του ηφαιστείου τον Οκτώβριο του 2002

Ρώμη

Ένα ποτάμι λάβας άρχισε να κυλά το Σάββατο στην πλαγιά της Αίτνας έπειτα από έκρηξη που καταγράφηκε το απόγευμα στο νοτιοανατολικό κρατήρα, ανακοίνωσε το Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας του Παλέρμο.

Το φαινόμενο ξεκίνησε γύρω στις 4 το απόγευμα (5 ώρα Ελλάδας), έπειτα από μια αύξηση της σεισμικής δραστηριότητας που καταγράφεται στην περιοχή τις τελευταίες εβδομάδες.

Η λάβα κατευθύνεται προς μια ακατοίκητη περιοχή και η ροή έχει ήδη αρχίσει να μειώνεται, δήλωσε αργά το απόγευμα στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων υπεύθυνος του Ινστιτούτου.

Η τελευταία έκρηξη, που κράτησε λιγότερο από δέκα ώρες, είχε συμβεί στον ίδιο νοτιοανατολικό κρατήρα στις 23 Νοεμβρίου 2007. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, το Σεπτέμβριο, μια άλλη έκρηξη είχε οδηγήσει στο κλείσιμο του αεροδρομίου της Κατάνια.

Η τελευταία μεγάλη ενεργοποίηση του σικελικού ηφαιστείου, που φθάνει σε ύψος τα 3.295 μέτρα, ήταν το καλοκαίρι του 2001.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό