- 28 / 6 -PARTY-NIGHT + DJ.JIM FROM CORFU LIFE!!! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

δυσκολεύομαι λιγάκι να παρακολουθήσω την σκέψη σου και θα σε παρακαλούσα, αν έχεις την ευγενή καλοσύνη, ή να μας αναλύσεις λίγο περισσότερο το σκεπτικό σου ή να μας δώσεις το σχετικό λινκ ώστε να μελετήσουμε και το άλλο τόπικ.

Συμφωνώ απολύτως ότι ο όρος "προπατορικό αμάρτημα" είναι προβληματικός, αλλά θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής:

- η αμαρτία δε συνίσταται στην γνώση του κακού και του καλού, αλλά στην παραβίαση του ηθικού κώδικα (στην προκείμενη περίπτωση του ηθικού κώδικα του Θεού). Αν ο Θεός γνώριζε τί σημαίνει παραβίαση και οι Πρωτόπλαστοι ήξεραν, όπως λες κι αν έχω καταλάβει καλά, αφού ήταν κατ' εικόνα.

- η αμαρτία δεν είναι "κακό", απλά είναι αμαρτία. Κακό είναι η συνέπεια, την οποία μάλλον ο άνθρωπος δεν αντέχει. Έχουμε υποστεί μπόλικη πλύση εγκεφάλου και τα συγχέουμε λίγο, αλλά η αμαρτία αφορούσε στο σύστημα που λέγεται "παράδεισος". Εκεί οι Πρωτόπλαστοι "έσφαλλαν" γιατί παραβίασαν τους κανόνες του Οικοδεσπότη κι έτσι ο Οικοδεσπότης τους έστειλε από το παλάτι στην αποθήκη κι όχι στον δρόμο... Στην αποθήκη παραβιάζουν όσο θέλουν...

Κάπως έτσι το φαντάζομαι και νομίζω ότι επειδή η έννοια του Θεού δεδομένα προϋποθέτει την αποδοχή του ότι είναι ο Οικοδεσπότης και του "Παλατιού" και της "Αποθήκης", το ζητούμενο είναι απλό:

- όσο ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του εκδιωγμένο, άλλο τόσο η θέση του θα μοιάζει με τιμωρία. Στο μυαλό μας είναι όλα. Το παλάτι δίπλα είναι κι η πόρτα είναι ανοιχτή...

Αυτό που ανέκαθεν με προβλημάτιζε είναι το γιατί ο Οικοδεσπότης έβαλε αυτόν τον "όρο"... Χρειαζόταν εργάτες για την αποθήκη κι έψαχνε δικαιολογία;;;

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)