- Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ι Κ Α Τ Α Ξ Ι Δ Ι Α - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Οι πνευματικές αρετές , πηγάζουν από τo άπειρο .
Η αγάπη είναι το κέντρο του .
Η ύλη είναι ,ένα αξιοθαύμαστο έργο.
Ο άνθρωπος αποτελείται από πνεύμα και ύλη .
Το σώμα είναι κατώτερο ,διότι δεν μπορεί να διατηρηθεί ,δίχως το πνεύμα.
Ένα πνευματικά καθυστερημένο παιδί, δεν έχει καμιά πιθανότητα να επιβιώσει μόνο
του. Το πνεύμα των γονέων του ,η κάποιου άλλου συγγενή ,θα πρέπει να τον αναλάβει υπό την ευθύνη του για να μπορέσει να επιβιώσει.
Όλη η ζωή του είναι το φαΐ και ο ύπνος.
Εμείς οι υπόλοιποι ,που έχουμε υγιή πνεύμα ,σε τι διαφέρουμε από αυτά τα παιδιά ?
Έχουμε επιπλέον την εργασία και την διασκέδαση.
Ένας άνθρωπος σήμερα που θεωρείται πνευματικά υγιής ,έχει την εργασία του, το φαΐ, τον ύπνο και την διασκέδασή του.
Το πνεύμα του ανθρώπου αν μείνει σε βρεφική ηλικία και δεν το συνειδητοποιήσει ,δεν λέει να περάσει στο επόμενο στάδιο.
Μόνο του δεν μπορεί να αφυπνιστεί . Θα πρέπει κάποιος η κάποιοι να το ερεθίσουνε.
Επειδή είναι δύσκολο να βρεθούν σήμερα μεγάλα πνευματικά μεγέθη ,θα πρέπει ο καθένας να προσπαθήσει να το επιδιώξει μόνος του ,αν θέλει να ωριμάσει πνευματικά .
Η μέγιστη πνευματική αρετή ,που μπορεί να καλλιεργήσει ένα αφυπνισμένο άτομο είναι , ο τρόπος αντίληψης .
Υπάρχει ο αντικειμενικός και ο υποκειμενικός τρόπος αντίληψης .
Ο υποκειμενικός υστερεί βέβαια ,έναντι του αντικειμενικού ,διότι εξερευνεί και αναφέρεται σε ένα κομμάτι ,μέρος ,του αντικειμένου .
Ο αντικειμενικός τρόπος αντίληψης ,είναι εφικτός και μπορεί να εφαρμοστεί από οποιαδήποτε ανθρώπινη νοημοσύνη .
Το μέγιστο αντικείμενο που μπορεί να προσπαθήσει να διανοηθεί και να αντιληφθεί ο άνθρωπος ,είναι το σύμπαν .
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη έννοια .
Η σημερινή επιστημονική αντίληψη του σύμπαντος ,είναι ότι αποτελεί ένα δεδομένο .
Αυτό πάλι συντελείται από άλλα δεδομένα , τα οποία δεν έχουνε κατανοηθεί πλήρως από την επιστήμη .
Η ίδια άλλωστε η λέξη σύμπαν δηλώνει το μέγεθος της δυσκολίας .
Συμ = ότι υπάρχει .
Παν = ότι δεν υπάρχει .
Η δυσκολία της αντικειμενικής αντίληψης μας , συνεχίζεται και με την υποκειμενική επιστημονική αντίληψη του σύμπαντος .
Δεδομένο .
Αν εμπιστευθούμε την επιστημονική γνώση (για αυτό το δεδομένο ) ,φτάνουμε σε ένα ορισμένο λογικό σημείο κατανόησης του .
Πέρα από αυτό το σημείο , όλες οι προσπάθειες μας να το αντιληφθούμε αντικειμενικά στηρίζονται στον καθαρά δικό μας προσωπικό τρόπο αντίληψης .
Εν ολίγοις , η αντικειμενική αντίληψη του σύμπαντος είναι αδιανόητη, λόγω του φυσιολογικού μας νοητικού φράγματος .
Οι θρησκείες προσπάθησαν να σπάσουνε αυτό το νοητικό φράγμα ,με την θεολογία .
Κάθε θρησκεία όμως υποστηρίζει, ότι κατέχει όλη την αλήθεια , δηλαδή τον αντικειμενικό τρόπο της αντίληψης του θείου .
Έτσι όποιος είναι θρήσκος , θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ πολλών θρησκειών .
Στην ουσία ούτε αυτές δίνουνε την αντικειμενική αντίληψη του κόσμου αυτού ,διότι αν ήτανε αντικειμενική , θα μπορούσε να απαντήσει σε όλα τα λογικά ερωτηματικά που θέτει η επιστήμη προς αυτές .
Η ουσιαστικότερη διαφορά των αντιλήψεων μεταξύ θεολογίας και επιστήμης ,είναι οι χρονολογίες υπάρξεως του κόσμου αυτού .
Η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία για παράδειγμα χρονολογεί την ύπαρξη του κόσμου σε χιλιετίες , η δε επιστήμη σε δισεκατομμύρια .
Το χάσμα είναι τεράστιο, μεταξύ των δύο αυτών αντιλήψεων .
Ποια είναι περισσότερο αντικειμενική ?
Ο καθένας από εμάς , μπορεί να επιλέξει αυτό το οποίο του φαντάζει περισσότερο λογικό.
Και γράφω φαντάζει διότι , λογική εξήγηση της υπάρξεως του κόσμου δεν υφίσταται μέχρι και αυτήν την δεδομένη στιγμή.
Το πόσο προσεγγίζουνε θρησκεία και επιστήμη , ορθολογιστικά την έννοια αυτή , καθορίζεται μονάχα από τον προσωπικό τρόπο αντίληψης του καθενός από εμάς .
Η επιστήμη δεν αποδέχεται επίσημα , τον τριαδικό θεό της ελληνικής ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας .
Πως λοιπόν θα φτάσουμε εμείς οι θνητοί ,σε μια υγιή κοσμοθεωρία ?
Ακολουθώντας την θρησκεία ,η την επιστήμη ?
Όσοι το επιθυμούνε ακόμη , υπάρχει μία μέση οδός .
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ .
Ο καθένας μας μπορεί να το ξεκινήσει .
Το αρχικό σημείο της έναρξης είναι ιδανικό κατά εμέ και προσφέρεται για να το επιχειρήσουμε ,όταν φτάσουμε σε αδιέξοδο ,με τον τρόπο που βιώνουμε την ζωή μας .
Όσοι από εσάς έχετε μια ισορροπημένη ζωή ,που δεν σας έχει βγάλει μέχρι σήμερα σε αδιέξοδα , δεν είναι απαραίτητο να συνεχίσετε να διαβάζεται όσα ακόμη προτίθεμαι να εκθέσω ,μέσω του γραπτού λόγου .
Απευθύνεται βέβαια έμμεσα και προς εσάς , πρωτίστως όμως απευθύνομαι σε όσους έχουνε φτάσει σε αδιέξοδα .
Ξεκινάω την έκθεση της δικής μου προσωπικής αντίληψης και εύχομαι να σας προσφέρει , κάποια χρήσιμα ερεθίσματα για την προσωπική εξέλιξη και διαμόρφωση της δικής σας προσωπικής ζωής .
Αν είναι ,η όχι αντικειμενική η αντίληψή μου ,παρακαλώ να το κρίνεται ,όταν φτάσετε αισίως στο τέλος της ανάγνωσης .
ΑΓΑΠΗ.
Η αγάπη είναι συμπαντική δύναμη .
Η ολική της αντικειμενική αντίληψη, από τον άνθρωπο είναι αδιανόητη .
Ακόμη και να σφάλω η αντικειμενική της αντίληψη, δεν εφαρμόζεται στον κόσμο μας ορθολογιστικά .
Παραθέτω μερικά αποσπάσματα ,μέσα από το καθαρά προσωπικό εσωτερικό πνευματικό μου ταξίδι .
Την αγάπη την αντιλαμβανόμαστε μέσω των αισθημάτων μας .
Όλοι γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται μέσα μας .
Πόσοι όμως γνωρίζουμε , από πού προέρχεται ?
Είναι η έμφυτη δύναμη ,που αποκτάμε όλοι οι θνητοί μετά την ενσάρκωσή της , στην ύπαρξή μας .
Στο ποιο σημείο της υπάρξεώς μας ?
Κανείς δεν γνωρίζει ολοκληρωμένα .
Το εμπόδιο είναι η αντικειμενική αντίληψη της ψυχής .
Γεγονός αναμφισβήτητο παραμένει , ότι η αγάπη υπάρχει μέσα σε όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις .
Στην αρχική μορφή της ενσάρκωσης , είναι αγνή .
Κανένα βρέφος δεν απορρίπτει τα ζεστά μητρικά συναισθήματα της μητέρας του .
Αντίθετα ,αυτά είναι η ουσιαστική πνευματική τροφή μας ,μέχρι να εξελιχθούμε από βρέφος σε παιδί .
Την εξέλιξη που ακολουθεί μέχρι να φτάσουμε στην εφηβική ηλικία ,την έχουμε βιώσει σχεδόν όλοι μας .
Τα συναισθήματα δεν μένουνε στην αρχική αγνή μορφή τους .
Έτσι άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, αλλοιώνει μέσα του την πρωταρχική αίσθηση της αγάπης , που δέχτηκε από την μητέρα του .
Υπάρχουνε βέβαια και οι συνάνθρωποί μας , που την έχουνε αλλοιώσει ολοκληρωτικά .
Δεν είναι δυνατόν να την αποβάλλουνε , αυτά όμως τα άτομα την μεταλλάσσουνε .
Δύο είναι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες .
Ο ένας είναι ο συναισθηματικός .
Ο άλλος ο λογικός .
Ο συναισθηματικός έχει κρατήσει μέσα του την αγάπη ,όπως την δέχτηκε από την μητέρα του ,σχεδόν στην αρχική της μορφή ,με κάποια βέβαια απόκλιση .
Για αυτήν την απόκλιση ευθύνεται αποκλειστικά το κοινωνικό περιβάλλον .
Δεν ζούμε βέβαια όλοι σε ένα και το αυτό κοινωνικό περιβάλλον .
Ο λογικός έχει αλλοιώσει την αίσθηση της αγάπης που δέχτηκε από την μητέρα του ,σε μεγάλο βαθμό.
Στην ζωή του επικρατεί η λογική αντίληψη, που στην κυριολεξία σκοτώνει την αγάπη .
Δύσκολα θα συναντήσουμε , λογικό άτομο ,που να δείχνει τα συναισθήματά του , προς τον συνάνθρωπο .
Ο συναισθηματικός χαρακτήρας , έχει μια δύσκολη ζωή ,διότι διανύουμε και βιώνουμε την εποχή της λογικής .
Σε αντιπαράθεση βέβαια ,ένας λογικός άνθρωπος , έχει μια εύκολη ζωή .
Η αντικειμενική αντίληψη της αγάπης , είναι ιδανική και πλησιάζει αρμονικά το μητρικό πρότυπο, όταν συνδυάζει το συναίσθημα και την λογική .
Δεν υπάρχει κανόνας , που να μας δείχνει πόση λογική και πόσο συναίσθημα θα επενδύσουμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες .
Μόνοι μας θα το ανακαλύψουμε , μέσα από τις βιωματικές μας εμπειρίες .
Παραθέτω την καθαρά υποκειμενική μου αντίληψη για την αγάπη, ως συμπαντική δύναμη , προς σύγκριση με την δική σας .
Είναι υπέρτατη η συμπαντική δύναμη της αγάπης ,επειδή μέχρι σήμερα ,δεν μπόρεσε να αντικατασταθεί πλήρως με κάποια άλλη .
Ήδη έχει υποστεί σημαντικές αλλοιώσεις ,μέσα στην ψυχοσύνθεσή μας .
Γίνεται συνειδητή προσπάθεια ,για να υποκατασταθεί από κάποια άτομα ,που τα διακρίνει η οικονομική τους υλική ισχύ .
Βιώνουμε καθημερινά την προσπάθεια τους αυτή και την εισπράττουμε ,υπό την μορφή της , βιολογικής μας επιβίωσης .
Αυτή η περίφημη επιβίωση, επικεντρώνει δυναμικά όλη την ισχύ της ,στις καθημερινές σωματικές μας ανάγκες .
Βλέπεται ότι αυξάνονται διαρκώς .
Όσοι αδυνατούνε να ακολουθήσουνε , μένουνε στο κοινωνικό περιθώριο .
Και όλο και αυξάνεται ο αριθμός των συνανθρώπων μας ,που αδυνατούνε να ακολουθήσουνε ,αυτήν την εξέλιξη .
Μέχρι που θα φτάσει αυτή η εξέλιξη ?
Βάσει του παρελθόντος και της μέχρι σήμερα εξέλιξής της ,θα ισχυριζόμουνα ,μέχρι να καταργηθεί τελείως το συναίσθημα της αγάπης ,από τις ανθρώπινες ψυχές .
Όταν συμβεί και δεν απέχουμε πάρα πολύ από αυτήν την χρονική περίοδο, θα επέλθει ο τελικός πνευματικός θάνατος στις ψυχές όλων μας .
Θαρρώ πως αυτό το εισπράττουνε ήδη οι υγιείς ανθρώπινες διάνοιες .
Αποτελούνε την μειοψηφία του συνολικού ανθρώπινου πληθυσμού του πλανήτη μας ,με αποτέλεσμα την αδυναμία της ομαδικής αντίδρασης σε αυτό το καταστημένο .
Γιατί δεν μπορούνε να ενωθούνε οι ψυχές , που παραμένουνε πιστές στο αρχικό συναίσθημα της αγάπης ?
Διότι κάτι θα πρέπει να τις οδηγήσει σε μια κοινή ενότητα .
Η ίδια η αγάπη, ως υπέρτατη συμπαντική δύναμη, εμπνέεται μέσα από τις ελάχιστες ανθρώπινες ψυχές ,που την δέχονται ως ύψιστη .
Υπάρχει η ελπίδα να ξαναγεννηθεί μια τέτοια ανθρώπινη ψυχή, που θα μας οδηγήσει σε αυτήν την κοινή ενότητα .
Αυτή όμως η ελπίδα για να διατηρηθεί και να μην εξαφανιστεί από τις ψυχές μας ,πρέπει να την τρέφουμε .
Το διαμορφωμένο είναι μας είναι καθοριστικό προς αυτήν την κατεύθυνση .
Τι είσαι λοιπόν εσύ σεβαστέ αναγνώστη αυτών των σκέψεών μου.
Συναισθηματικός ,λογικός , η ο ενδιάμεσος των δύο αυτών χαρακτήρων άνθρωπος ?
Και ο δικός σου προσωπικός χαρακτήρας , καθορίζει την παγκόσμια εξέλιξη ,όχι βέβαια σε καθολικό επίπεδο , αλλά ακόμη και αυτό το ατομικά διαμορφωμένο είναι σημαντικό ,γιατί μπορεί να διαμορφώσει καινούργιες αντιλήψεις ,της υπέρτατης δύναμης ,μέσα στις ψυχές αρκετών συνανθρώπους σου .
Πίστεψε το ότι είναι εφικτό .
Αφιέρωσε όλη την ψυχική σου την δύναμη στην υπέρτατη συμπαντική δύναμη .
Επεδίωξέ το για ένα χρονικό διάστημα ,ίσως αυτή η προσπάθειά σου , να σε οδηγήσει στο φως , που αναζητάς και ενδεχομένως δεν ανακάλυψες μέχρι και αυτήν την στιγμή .
Θα χαιρόμουν αν βρίσκατε ελεύθερο χρόνο για να μου γράψετε τις απόψεις σας ,την κριτική ,την γνώμη σας ,να συμπληρώσετε ,να εκφράσετε την ηθική σας συμπαράσταση σε όσα μέχρι στιγμής έγραψα μέσα από την ψυχή μου ,η να δημοσιεύσετε ένα δικό σας προσωπικό πνευματικό ταξίδι .
Μέσα από την αγάπη γεννήθηκα και μέσα σε αυτήν επιθυμώ να αφήσω την τελευταία πνοή μου.
Ευχαριστώ για την ανάγνωση .
Ένας ασήμαντος ,θνητός προς το παρών .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Η αθανασία σε αυτό τον κόσμο θα ήταν κατάρα
Τέλος πάντων, ωραίες οι απόψεις σου
Θα πω και γω την γνώμη μου
Η αντικειμενική αντίληψη καταρχάς δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί από κανένα ον στο σύμπαν εκτός από το Θεό αν υπάρχει
Απ' την άλλη η υποκειμενική αντίληψη έχει το πλεονέκτημα πως είναι υποκειμενική, δηλαδή το υποκείμενο καθορίζει αυτό που θα αντιληφθεί
Όμως οι άνθρωποι έχουν΄σχεδόν όλοι μια κοινή αντίληψη
Όλοι αντιλαμβάνονται περίπου τα ίδια πράγματα
στην ουσία δηλαδή η αντίληψή μας έχει στερεοποιηθεί σε ένα καθορισμένο σημείο εξαιτίας ίσως της κοινωνικής διαμόρφωσης
Αν μπορούσαμε να ρευστοποιήσουμε αυτό το σημείο τότε θα μπορούσαμε να αντιληφθούμε πολλά πράγματα
Συμφωνώ για τις απόψεις σου με τηγν αγάπη
Στην εποχή μας έχουμε κάνει την λογική θεό και αυτή μας έχει φέρει σε αδιέξοδο
Όπως πάντα, λίγο μέτρο δε βλάπτει
quote:
Φίλε θα έπρεπε να νιώθεις τυχερός που είσαι θνητός
Η αθανασία σε αυτό τον κόσμο θα ήταν κατάρα
Είμαι βέβαιος ,ότι μονάχα για τον λόγο αυτόν δεν επιτρέπουνε οι δυνάμεις που ευθύνονται για τον χώρο σύμπαν ,σε κανέναν θνητό την πλήρη αθανασία .
Η μέγιστη πραγματική αθανασία που μπορεί να αποκτηθεί σε αυτόν τον κόσμο , είναι η πνευματική .
Αθάνατο το πνεύμα του Σωκράτη, του Αλέξανδρου ,του Αριστοτέλη ,του Πλάτωνα …..…για να αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα .
Εσύ , εγώ και καμπόσοι άλλοι , με την ζωή και τα έργα μας θα είμαστε ένα σύντομο σχόλιο ,μέσα σε αυτό .
Αναρωτήθηκες ποτέ στην ζωή σου ,το γιατί ?
Ίσως να είναι ο ακόλουθος :
Στο κλουβί που καλούμε πλανήτη γη , αφήνουμε και τα δύο μεγέθη μας ,πνεύμα & σώμα να τα καθοδηγήσει η κοινωνία .
Μήπως θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε το ένα από τα δύο ?
Όπως προανέφερα , μόνο στον πνευματικό τομέα δυνάμεθα να πετύχουμε κάτι που μπορεί να μείνει αθάνατο .
Αυτό που εγώ προσπαθώ να προσφέρω ως έργο ζωής , είναι η γνώση της αθανασίας της πνευματικής μας φύσης .
Το γεγονός ότι χαρακτηρίζομε γραφικός ,από πολλούς συνανθρώπους μου με κολακεύει .
Θα μπορούσε να έχει αυτή η προσπάθειά μου, αρνητικώτερη κριτική .
Να χαρακτηρισθώ για παράδειγμα παλαβός .
Το ότι χαρακτηρίζεις τις προηγούμενες απόψεις μου ωραίες , μου αφήνει το παράθυρο της ψυχής μου ανοιχτό να συνεχίσω ,αυτήν την προσπάθεια .
Ίσως να μείνω πνευματικά αθάνατος , με αυτήν την προσπάθεια .
Στην ουσία δεν κάνω τίποτε παραπάνω από το να :
Γράφω και να διαλαλώ την μία αλήθεια μου, δηλαδή ότι δεν πρέπει να φύγει κανένας από αυτόν τον κόσμο, δίχως να προσπαθήσει να αφήσει ένα έργο ζωής .
Η επιβίωση δεν είναι έργο ζωής .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Βέβαια πολλοί το αγνοούμε αυτό
Κάνεις καλά που διαδίδεις τις απόψεις σου για το γενικό καλό
Όμως να είσαι έτοιμος να δεχθείς πικρόχολα σχόλια, όπως και θετικά βέβαια
Εγώ, αν δεν εμπιστευτώ κάποιον πραγματικά, δεν πρόκειται να του ανοιχτώ πολύ
Το πάθημα μου έχει γίνει μάθημα
Τέλος πάντων,
όπως είπες η κοινωνία διαμορφώνει τα μυαλά μας με έναν παρόμοιο τρόπο και ότι ξεφεύγει από αυτόν θα έχει διαφορετική αντιμετώπιση
Έργο ζωής αφήνει ο καθένας, το θέμα είναι αν το έργο είναι θετικό ή αρνητκό
Σου προτείνω ακόμη, και στον καθένα να διαβάσει τον Λόφο των Ονείρων του Άρθουρ Μάχεν. Αξιοσημείωτο έργο και πάντα επίκαιρο
quote:
Έργο ζωής αφήνει ο καθένας, το θέμα είναι αν το έργο είναι θετικό ή αρνητκό
Ποια θεωρείς θετικά και ποια αρνητικά έργα ζωής ?
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Διάβασα τις απόψεις σας και θα ήθελα να πω και γω την δικιά μου.Καταρχάς,Φίλε Θνητέ,τι εννοείς ότι είμαστε θνητοί?Ποια είναι για σένα η έννοια της αθανασίας?Το να μην φθείρεται το φυσικό σώμα?Όπως είπε και ο Lord of Green,το πνεύμα μας είναι αθάνατο.
Τι εννοούμε όταν λέμε πως κάποιος πέθανε?Σίγουρα την αναχώρηση του από αυτόν τον πλανήτη για άλλα επίπεδα αλλά από εκεί και πέρα η ψυχή μας δεν χάνεται.Καταρχάς,είμαστε ενέργεια,και η ενέργεια δεν χάνεται.
Αυτό που εσύ θεωρείς αθανασία είναι το να μείνει γνωστό το όνομα σου στον κόσμο εις τους αιώνες για το έργο που άφησες πίσω(πχ. αριστοτέλης κλπ όπως είπες).Αυτό είναι πραγματική αθανασία?
Αυτό είναι φήμη,δόξα.Η πραγματική αθανασία επέρχεται όταν ανακαλύψουμε επιτέλους τον εαυτό μας και ανεβούμε σε ανώτερα επίπεδα.
Απλώς αποψή μου,τίποτα παραπάνω
Με το είμαστε θνητοί , αναφέρομαε στο σώμα μας .
Με το είμαστε αθάνατοι, αναφέρομε στο πνεύμα μας .
Με το αθάνατο πνευματικό έργο, αναφέρομε σε όλους τους θνητούς , που προσπαθούνε να αξιοποιήσουνε την πνευματική τους αθανασία .
Όχι βέβαια να μείνει το όνομά τους στην αιωνιότητα ,αλλά το έργο τους και αυτό βέβαια θα πρέπει να είναι θετικό ,για τον πλανήτη γη,η έστω για έναν μικρότερο χώρο , στον οποίο απευθύνεται .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.