- ΣΧΕΣΗ ΑΓΑΠΗΣ-ΜΙΣΟΥΣ (Μισος=Αγαπη?) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Πιο διαδεδομενη ειναι η αποψη οτι το μισος ειναι η ελλειψη αγαπης..

Πιστεύω ότι αυτή η ρήση που αναφέρεις έχει κάποια βάση και μπορούμε να ανατρέξουμε λίγο στους αρχαίους Έλληνες ώστε να δούμε τι θεώρηση είχαν κι εκείνοι.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο φιλόσοφος Εμπεδοκλής, η φιλοσοφία του οποίου βρισκόταν κάπου "στη μέση" σε σχέση με αυτήν του Ηράκλειτου - ο οποίος υποστήριζε την αλλαγή και τη μεταβολή των πάντων, του "πολέμου" - και του Παρμενίδη - ο οποίος υποστήριζε την σταθερότητα.

Σύμφωνα με τον Εμπεδοκλή λοιπόν η αιτία γέννησης των πάντων στο κόσμο μας είναι τα 4 πρωταρχικά στοιχεία (Γη, Ύδωρ, Πυρ, Αήρ) κι η κίνηση αυτών οφείλεται σε 2 αιτίες.

Η πρώτη είναι η φιλότητα, η θετική έκφραση της αγάπης η οποία ενώνει τα στοιχεία κι η δεύτερη είναι το νείκος, η αρνητική δύναμη της αγάπης η οποία τα διαχωρίζει.

Η ισορροπία στον κόσμο μας οφείλεται στην αρμονία και στην ισορροπία με την οποία επενεργούν αυτές οι δύο δυνάμεις.

Σε μια συζήτηση με κάποιους φίλους πριν από περίπου 2 εβδομάδες αναφέρθηκε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν ανέφεραν τις λέξεις αγάπη και μίσος αλλά τις δύο λέξεις τις οποίες συμπεριέλαβε κι ο Εμπεδοκλής στην φιλοσοφία του.

Αν λοιπόν το σκεφτούμε αυτό λίγο πιο βαθύτερα και το αναγάγουμε στις ανθρώπινες σχέσεις, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι στην ουσία νιώθουμε αυτές τις δύο μορφές αγάπης.

Από την άλλη, η αγάπη και το μίσος από την φύση τους κρύβουν μια μορφή έντασης ως προς τον τρόπο που τα βιώνει ένα άτομο είτε για κάποιον συνάνθρωπο του είτε για κάποια κατάσταση γενικότερα.
Αγαπάω πχ έναν συνάνθρωπο μου οπότε τον σκέφτομαι συχνά, αγωνιώ για το τι θα κάνει, για το πότε θα τον δω κλπ.
Μισώ έναν συνάνθρωπο μου όμως είναι πολύ πιθανόν και πάλι να τον σκέφτομαι συχνά, να υποθέτω ποιές μπορεί να είναι οι επόμενες κινήσεις μου, πως θα αντιδράσω αν τον δω μπροστά μου κλπ.

Οπότε έχουμε μια κοινή βάση η οποία είναι ένα είδος "εμμονής" κι έντονης σκέψης.

Τώρα αν σκεφτούμε λίγο περισσότερο τι μπορεί να είναι η αγάπη και το μίσος στην πραγματικότητα κι αν υπάρχει καθαρή μορφή αγάπης και μίσους για έναν άνθρωπο, μάλλον θα ξεφύγουμε από το θέμα μας ε;

In anticipation of my resurrection...

Απ την αλλη μου δημιουργηθηκε μια απορια..

Τι ειναι μισος?

Για την αγαπη μπορουμε να πουμε οτι ειναι να σκεφτεσαι συνεχεια τον αλλο, αγωνια για την ευτυχια του κλπ.
Αλλα το μισος?

Αν δεχτουμε τη θεωρια οτι η αγαπη ειναι αντιθετη με το μισος τοτε θα μπορουσαμε να υποθεσουμε οτι μισος ειναι:να σκεφτεσαι τον αλλο αρνητικα(τι κακο θα παθει και πώς ας πουμε) και να θελεις τη δυστυχια του.

Θα μπορουσε βεβαια και ως αντιθετο της αγαπης να θεωρηθει οτι ειναι το να μην σκεφτεσαι τους αλλους, το να μην ενδιαφερεσαι για αυτους κλπ..