- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Με πήρε τ' όνειρο αγκαλιά
ταξίδι να με πάει
μα έχασε τον δρόμο του
και μ' έφερε στο τώρα!
Δεν ξέρω τι 'χα στο μυαλό...
Έπρεπε να ξυπνήσω!
το βλέμμα σου σε κείνη
κι έβαψε χρώμα κόκκινο
μάγουλ' αυτιά και χείλη
Λαχάνιασε η προσμονή
εκόχλασε το αίμα
βουβός ανήμπορος ο νούς
στου έρωτα το νεύμα
ν' αντέξει την σιωπή του?
στην τρύπα της απώλειας
χώρον ευρύχωρον εβρήκεν
και εφώλιασεν..
άπλωσε το σφρίγος της νιότης της
θρασύ κι ανυπόμονον
Βλέμμα διεισδυτικόν
σπινθιροβόλον, φωτεινόν
παράθυρον ανατολικόν
στ΄ανήλιον
της λησμοσύνης
υπόγειον..
Αιμοσταγή βαμπίρ
ενοχής Ερυνίες
ελοχεύουν στις σκιές
σχέδια εξυφαίνουν
το απρόσμενον της εισόδου σου
της λησμοσύνης τον ερχομόν να αναβάλουν.
ξεγυμνώνουν το παλιό μου σώμα,
και το καρφώνουν ολοκαίνουριο
στην παλια κορνιζα του χωλ.
Όμορφο, επιδεικτικά σφριγηλό.
Επαργυρώνουν το χαρτι της φωτογραφίας,
με το γνωστό,
φεγγαρίσιο χαμόγελο,
όλο ειρωνεία.
Ξέρετε αυτήν την άχρονη
σιγουριά του αγέραστου
του νικητή της χρονοφθοράς...
Σπασμένου καθρέφτη
χιλιάδες κομματάκια.
Στραφταλίζουσες σταγόνες
ισορροπούν στην άκρη της πτώσης.
Απαστράπτουσα υψηλότης
η φυγή σου.
Συγκίνησις υποβόσκουσα,
του Χωρισμού Ακόλουθος,
στον θάλαμο αναχωρήσεων.
Δυσκοίλια αναπνοή.
Αναμνήσεων καρτ ποστάλ
ταχυδρομώ. Στης λησμοσύνης
την διεύθυνση.
Παραλήπτης:
Μέλλων.
Αποστολεύς:
ο Ενεστώτας.
Της γης επαργύρωσης.
Απόψε.
Εν τω μέσω της νυκτός
εθεάθη αίφνης
κατασκοπεύουσα.
Σιωπηλή ακόλουθος.
Σκοτεινή κι άϋλη
Η σκιά μου..
Ο λόγος που γράφτηκα εδώ είναι νομίζω αυτή η σελίδα...
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έβρισκα κάτι τέτοιο..πουθενά..
Θα ήθελα να πώ ένα μπράβο στα παιδιά γιατί..καθώς όλοι έχουμε σκεφτεί όσα έχουν γραφτεί..λίγοι βρήκαν την δύναμη να τα εξωτερικεύσουν..Και ένα μεγαλύτερο μπράβο στον άνθρωπο που ανοιξε αυτό το θεμα..
Κλείνοντας θα ήθελα να ρωτήσω αν μπορούμε όλοι να συνεχίζουμε να κάνουμε κατάθεση ψυχής σε αυτή την σελίδα...
Καλή συνέχεια...
Φίλε Saladom 2002,
κατ' αρχήν σε καλωσορίζω στο esoterica. Χαίρομαι διπλά επίσης, που αυτή η σελίδα έγινε η αιτία, όπως ο ίδιος γράφεις, που σ' έκανε να έρθεις στην παρέα μας, αν και περίπου ένα μήνα τώρα έχω μείνει μόνος και προσπαθώ να την στηρίξω μην καταλήξει στα "απολιθωμένα" του χώρου. Και βέβαια μπορείς να συμετέχεις όπως κι όλα τα μέλη.
Σου εύχομαι το καλύτερο και περιμένω την ενεργό συμμετοχή σου...
ΥΓ. Δυστυχώς ο δημιουργός της σελίδας, {δεν ξέρω τον λόγο}, έπαψε να συμμετέχει... εδώ κι αρκετό καιρό. Πάντως σίγουρα του οφείλουμε ένα ευχαριστώ για την δημιουργία της.
Προ ολίγου το ολοκλήρωσα και σας το στέλνω φρέσκο-φρέσκο.
Αχ, αυτός ο ειδώλων λάτρης.
Ο... της ματαιοδοξίας υπηρέτης
Χρόνον πολύτιμον της παρουσίας σου
μου υστέρησεν...
Κοιτώ. Της σιωπής του
την αδιαπέραστον κι απαστράπτουσαν
αντανάκλασιν
Μη και της μορφής σου το είδωλον
στην φυλακήν των εικόνων του
ανακαλύψω.
Ματαιοπονία.
Κλείνω τα μάτια
κι ως δια μαγείας
χιλιάδες καθρέφτες στης μνημοσύνης
το βασίλειον, φιλοξενούν την μορφή σου.
Υγρασία αισθημάτων.
Σπασμένου καθρέφτη
χιλιάδες κομματάκια.
Στραφταλίζουσες σταγόνες
ισορροπούν στην άκρη της πτώσης.
Απαστράπτουσα υψηλότης
η φυγή σου.
Συγκίνησις υποβόσκουσα,
του Χωρισμού Ακόλουθος,
στον θάλαμο αναχωρήσεων.
Δυσκοίλια αναπνοή.
Αναμνήσεων καρτ ποστάλ
ταχυδρομώ. Στης λησμοσύνης
την διεύθυνση.
Παραλήπτης:
Μέλλων.
Αποστολεύς:
ο Ενεστώτας
Να μου γράφεις... την μορφή σου,
έστω και σε χάρτινον καθρέφτη..
Σε φιλώ..
Απόγνωσις: Πλήρης