- Ένας γάμος, αρκετό κρασί και ένα ζεϊμπέκικο...... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Και.... ΜΟΥ ΗΡΘΕ Η ΦΛΑΣΙΑ!!!!!!

Μήπως όλη η ζωή είναι ένα ζεϊμπέκικο; Μήπως πρέπει ο άνθρωπος να ισορροπεί μεταξύ ευαίσθητων εννοιών; Αλλά τι νόημα και ουσία θα είχε η ζωή αν δεν την διασκεδάζαμε; Για αυτό πιστεύω ότι χορεύουμε όλοι ένα ζεϊμπέκικο. Και δεν μας νοιάζει πού θα βγει... Το διασκεδάζουμε, παίζουμε, πονάμε, γελάμε και το ριψοκινδυνεύουμε........

Όλα τα άλλα έρχονται. Τα νιώθουμε, μας πονάνε και μας διδάσκουν για να συνεχίζουμε....... Να χορεύουμε, να ριψοκινδυνεύουμε, να πονάμε, να μαθαίνουμε και να συνεχίζουμε, να χορεύουμε, να ριψοκινδυνεύουμε, να πονάμε, να μαθαίνουμε και να συνεχίζουμε, να χορεύουμε, να ριψοκινδυνεύουμε, να πονάμε, να μαθαίνουμε και να συνεχίζουμε...................

Ευχαριστώ.....