ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Η ΠΙΣΤΗ ΣΩΖΕΙ ΨΥΧΕΣ ;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Η ΠΙΣΤΗ ΣΩΖΕΙ ΨΥΧΕΣ ;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

alfa-omega31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
11/05/2005, 19:31:38
Αποτελεί για εμένα ένα δύσκολο ερώτημα.
Να με σώσει η πίστη μου από τι ;;;


Θα έλεγα ότι , η πίστη με αξία , είναι αυτή που ,θα μπορούσε να με σώσει από την ματαιότητα.
Εννοώ τον βιολογικό θάνατο .

Είμαστε τόσο ευαίσθητοι ,ως ανθρώπινα πλάσματα ,που ο θάνατος μπορεί να μας βρει ανά πάσα στιγμή.

Τον θάνατο τον φοβάμαι για δύο λόγους.

Ο ένας είναι ,να έχω υπάρξει ,δίχως να έχω ολοκληρώσει τον σκοπό της δημιουργίας μου και ο δεύτερος,
ο τρόπος που θα με βρει.

Βλέπω ακόμη τον πατέρα μου που τον ταλαιπωρεί η αρρώστια του διαβήτη και με τρομάζει η σκέψη και μόνο ,
ότι μπορεί κάποτε να βρεθώ και εγώ στην θέση του.

Λογικά εκτιμώ ,ότι ο θάνατος για μια ψυχή ,που δεν περιέχει αφοσίωση και επιδίωξη του σκοπού της δημιουργίας της, είναι ποιο λυπηρός.

Αυτό το εκτιμώ έτσι , επειδή πιστεύω ,ότι υπάρχει δημιουργός.

Φαντάζεστε να μας βλέπει ,να φεύγουμε από την ζωή με μια ψυχή γεμάτη υλικά αγαθά και πάθη.

Αλλά από την άλλη, είμαστε περίπου 6-6,5 δισεκατομμύρια ψυχές ,που αν χαθούνε μερικές ,σε αυτήν την ματαιότητα ,δεν χάθηκε και ο κόσμος.

Φαντάζεστε τον δημιουργό ,να έχει ξεμείνει από ανθρώπινη πίστη , προς αυτόν.
Ίσως οι μύθοι του Δευκαλίωνα και του Νώε να είναι αληθινοί.

Θ τελειώσω τον μονόλογό μου ,με μια ακόμη σκέψη.
Δίνω πολλά ,πάρα πολλά για μια ήσυχη συνείδηση.
Για μια τιμιότητα μέχρι βλακείας.
Για μια ζωή , μετά τον θάνατο.

Αν είναι αρκετά , το γνωρίζει μονάχα ο δημιουργός .

Εσείς τι λέτε .
Σώζει η πίστη ;;;

Εύχομαι να γίνει ,ένας εποικοδομητικός διάλογος ,για τον καθένα μας.


ΚΥΒΕΛΗΜέλος
11/05/2005, 23:36:01
Προσωπικά για μένα, η πίστη προς το θεό σημαίνει περισσότερο την πίστη στον ανώτερο και αγνότερο εαυτό μου (χωρίς να εννοώ ότι θεωρώ ως θεό μου τον ίδιο μου τον εαυτό). Όσο περισσότερο πιστεύω, τόσο περισσότερο επιδιώκω να με πιστέψει εξίσου και ο θεός, επιστρέφοντάς μου αυτή την πίστη με τη μορφή της ψυχικής δύναμης ώστε να μπορώ να αντιμετωπίζω τις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.
Αν περιμένω ότι θα σώσει την ψυχή μου η πίστη στο θεό;
Όχι, το πολύ-πολύ να με βοηθήσει να ξεπεράσω με λιγότερες "απώλειες" κάποιες δύσκολες στιγμές της υπόλοιπης ζωής μου. Θα μου αρκούσε ακόμα και μια διακριτική παρηγοριά από αυτόν το θεό, άσχετα αν πάντα θα ελπίζω σε μια υπέρβαση των νόμων της πραγματικότητας, σε ένα θαύμα δηλαδή.
12/05/2005, 00:29:45
Δεν θα ήθελα να μιλήσω με δικά μου λόγια σχετικά με το θέμα που έθεσες.
Θα σου παραθέσω εδώ ένα απόσπασμα από το λόγο του Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ, πιστεύοντας πως αυτό θα σε βοηθήσει περισσότερο.

"Η αναστάσιμη προοπτική της ζωής μας ελευθερώνει απ' τους προσδιορισμούς της εγκοσμιότητας. Η πυρηνική δομή της ζωής, ο αναστημένος Ιησούς μας ζωοποιεί. Η αγάπη του Θεού βιάζει τη σωτηρία της οικουμένης. Η Χάρη του κτίζει μέσα μας την βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι παρών παντού και πάντοτε ακόμα και όταν δεν Τον αισθανόμαστε. Η Χάρις Του ξεχειλίζει τα πάντα είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι.

Η Αλήθεια του μυστηρίου της Αναστάσεως είναι απρόσιτη στις δυνατότητες της νόησης. Δεν μπορεί να ερμηνευθεί, να επεξηγηθεί, να αναλυθεί και να γίνει κατανοητή από την ανθρώπινη σκέψη. Ο νους παραλύει, καθηλώνεται, σταυρώνεται μπροστά στο μέγεθος του γεγονότος. Η σκέψη εσταυρωμένη πάνω στον χαροποιό σταυρό της πίστεως, φωτίζεται, ανακαινίζεται, αναμορφώνεται. Η γνώση παραδίδεται στην αλήθεια της αποκάλυψης και μεταρσιώνεται σε πίστη. Η άνευ όρων αποδοχή της έσχατης Αλήθειας, γεννά τη σοφία.

Πιστεύω σημαίνει παραδίδω τα πάντα στην αγάπη του Θεού. Εμπιστεύομαι τη ζωή μου και τη ζωή του κόσμου στην αγάπη Του. Ζω για το Θεό. Αυτός είναι η ζωή μου. Αυτός με ζει και με ανασταίνει. Τα διανοητικά μηχανεύματα μπαίνουν στο περιθώριο. Οι επιθυμίες, οι κλίσεις, οι γνώσεις και οι ανάγκες χριστοποιούνται. Όλα και όλοι, τώρα και πάντοτε παραδίδονται στην αγάπη Του. Όταν πιστεύω δεν αποδέχομαι τις αμφιβολίες μου, δεν συγκαταβαίνω στην αναισθησία μου, στην θλίψη μου, στις ανάγκες και τις ορέξεις μου. Ο Κύριος γίνεται ο προσανατολισμός μου, η πορεία μου, η μέριμνά μου, η ανάγκη μου, η χαρά, το νόημα, η ελπίδα, η βεβαιότητα, η παρηγοριά, η γνώση, το θεμέλιο, ο στόχος, ο πόνος, η αγάπη μου. "

Φιλικά όπως πάντα

Edited by - Ψηλός on 12/05/2005 00:31:43

12/05/2005, 17:22:55
Αν δεν υπήρχανε τα όνειρα , καμιά ψυχή δεν θα μπορούσε να αποδράσει από την καθημερινότητα.
Στα όνειρά μας , βλέπουμε αρκετά θαύματα.
Μα ακόμη και η σκέψη άυλη ,δίχως υλοποίηση του περιεχομένου της, είναι ένα μισό θαύμα.
Απλά εκτιμώ ,ότι μόνο λίγοι πίστεψαν αληθινά και έκαναν το όνειρο πραγματικότητα.

Αυτό το επίτευγμα των συνανθρώπων μας , είναι η λογική απόδειξη :

ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΟΝΕΙΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Θα με ενδιέφερε να μάθω , αν αυτοί που το πέτυχαν είχανε περισσότερο πίστη στον θεό ,η στον εαυτό τους.


Φίλε Ψηλός γράφεις : Όταν πιστεύω δεν αποδέχομαι τις αμφιβολίες μου …..

Αυτήν την πίστη προσπαθώ να υλοποιήσω στην καθημερινότητα.
Να μπορέσω κάποτε να ξεπεράσω , τις αμφιβολίες του μυαλού.
Να μην λέω και εγώ , όταν πιστεύω ,αλλά μονάχα να πιστεύω.

Φίλε μου , όταν το πέτυχα στο παρελθόν , ένιωσα και αισθάνθηκα την θεία πρόνοια του δημιουργού.
Αυτή υπάρχει .
Δύσκολος ο δρόμος της πίστης.


Να σας ευχαριστήσω ΚΥΒΕΛΗ & Ψηλός ,για τις χρήσιμες απαντήσεις σας.

12/05/2005, 23:41:36
....
Χαίρομαι αν οι λόγοι του μεγάλου αυτού του Πατέρα της Εκκλησίας μας (και όχι δικοί μου) σου έδωσαν κάτι θετικό.

Μην αφήσεις κανέναν να σου κλέψει την πίστη σου.

Να είσαι πάντα καλά.

Φιλικά όπως πάντα

ΛΑΒΡΥΣΝέο Μέλος
13/05/2005, 09:07:48
Η πίστη είναι μία ασθένεια, που φάρμακό της είναι η ΓΝΩΣΙΣ.

"Το όνειρό μου είναι νά κάνω ολική αφαίρεση εγκεφάλου"...

13/05/2005, 12:40:48
Η πίστη είναι μια γνώση , που επαληθεύεται , η απορρίπτεται από την μελλοντική πράξη.

Όση γνώση και αν έχει ο άνθρωπος , δεν μπορεί να θεραπεύσει την πίστη.
Εκτός βέβαια και αν είναι κάποιος ανάμεσά μας παντογνώστης.

Πόση γνώση χρειαζόμαστε ακόμη για να εμπεδώσουμε , ότι η γέννηση (ειδικά ) ενός
ανθρώπου, αποτελεί ένα ανεξήγητο φαινόμενο, ένα θαύμα καθημερινό ;;;


Δεν ξέρω ,αν αντιπαρατίθεμαι με αυτά που γράφω , με την σκέψη σου φίλε ,η φίλη
ΛΑΒΡΥΣ , η αν συμφωνούμε .
Ο καθένας έχει τον δικό του πνευματικό ορίζοντα.
Την δική του οπτική γωνία , από όπου παρατηρεί τα γεγονότα και τις εξελίξεις.
Τα δικά του προσωπικά βιώματα , που στην πορεία γίνονται εμπειρία ζωής.

Καλοπροαίρετα και με ευχή γόνιμου διαλόγου, ο αδαής :

Alfa-omega.

snoopyΜέλος
13/05/2005, 18:28:24
ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ.
Η ΠΙΣΤΗ ΣΩΖΕΙ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ.
ΕΧΩ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙ ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΑΠΟΡΟΥΝ.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, Η ΓΝΩΣΗ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟΤΕΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΝΑ ΕΛΑΤΤΩΘΕΙ. ΟΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΑΝ ΤΟ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΣΟΙ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.
13/05/2005, 21:25:20
Φίλε snoopy σέβομαι την άποψη σου.

Την σέβομαι πάνω από όλα , επειδή και εγώ κάποτε πίστευα , ότι η πραγματικότητα πρέπει να αντιμετωπίζεται με πραγματιστική , η αν θέλεις ορθολογιστική σκέψη.

Εγώ απογοητεύθηκα από αυτόν τον τρόπο ζωής , που ακολούθησα για ένα φεγγάρι.

Αυτό βέβαια είναι προσωπική μου άποψη.

Θα ήθελα όμως να περιγράψω τον καινούργιο τρόπο ζωής ,που προσπαθώ να βάλω στα σκαριά μου με ολίγο αιθέριο άνεμο.

Αθάνατη ζωή και ξερό ψωμί , παξιμάδι και ακόμη ποιο σκληρό.

Αυτά που μοχθώ καθημερινά να δώσω στον κόσμο γύρω μου είναι.
Τιμιότητα μέχρι βλακείας.
Αγαθοσύνη μέχρι παρεξήγησης.
Αυτοθυσία για θέματα κοινού καλού.

Με ποιο λίγα λόγια.
Κόντρα στο ρημάδι το κατεστημένο ,που μας έχει μπει στις φλέβες και κοντεύει να μας αφανίσει.
Όχι από αντίδραση , αλλά από πεποίθηση .

Με ακόμη ποιο λίγα λόγια.
Για εμένα υπάρχει θεός και ζει και αναπνέει , μέσα από την ψυχή μου.

Γεύθηκα φίλε μου την ουσία του την αγάπη ,σε μεγάλο βαθμό και είμαι έτοιμος να
την διαφημίζω και να την δοξάζω , για μια ζωή , η αν χρειαστεί και δυο και τρεις.
Όχι πες μου υπάρχει ποιο δυνατό γιατρευτικό , από την αγάπη ;;;

Υπάρχει ποιο τέλειο πράγμα ,από το να κλαις σαν μικρό παιδί , όταν βλέπεις γύρω σου τον κόσμο να υποφέρει και να λες :

Ο πόνος του κόσμου και δικός μου πόνος.

Υπάρχει ποιο μεγάλη ανθρώπινη ηθική αξίωση , από αυτήν όπου :
Ο άνθρωπος που βοήθησες , σε ευχαρίστησε και έκλαψε, γιατί συγκινήθηκε.

Αν δεν σου έχει συμβεί ,στο συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Σου εύχομαι καλό βράδυ.

13/05/2005, 21:26:15
Φίλε snoopy σέβομαι την άποψη σου.

Την σέβομαι πάνω από όλα , επειδή και εγώ κάποτε πίστευα , ότι η πραγματικότητα πρέπει να αντιμετωπίζεται με πραγματιστική , η αν θέλεις ορθολογιστική σκέψη.

Εγώ απογοητεύθηκα από αυτόν τον τρόπο ζωής , που ακολούθησα για ένα φεγγάρι.

Αυτό βέβαια είναι προσωπική μου άποψη.

Θα ήθελα όμως να περιγράψω τον καινούργιο τρόπο ζωής ,που προσπαθώ να βάλω στα σκαριά μου με ολίγο αιθέριο άνεμο.

Αθάνατη ζωή και ξερό ψωμί , παξιμάδι και ακόμη ποιο σκληρό.

Αυτά που μοχθώ καθημερινά να δώσω στον κόσμο γύρω μου είναι.
Τιμιότητα μέχρι βλακείας.
Αγαθοσύνη μέχρι παρεξήγησης.
Αυτοθυσία για θέματα κοινού καλού.

Με ποιο λίγα λόγια.
Κόντρα στο ρημάδι το κατεστημένο ,που μας έχει μπει στις φλέβες και κοντεύει να μας αφανίσει.
Όχι από αντίδραση , αλλά από πεποίθηση .

Με ακόμη ποιο λίγα λόγια.
Για εμένα υπάρχει θεός και ζει και αναπνέει , μέσα από την ψυχή μου.

Γεύθηκα φίλε μου την ουσία του την αγάπη ,σε μεγάλο βαθμό και είμαι έτοιμος να
την διαφημίζω και να την δοξάζω , για μια ζωή , η αν χρειαστεί και δυο και τρεις.
Όχι πες μου υπάρχει ποιο δυνατό γιατρευτικό , από την αγάπη ;;;

Υπάρχει ποιο τέλειο πράγμα ,από το να κλαις σαν μικρό παιδί , όταν βλέπεις γύρω σου τον κόσμο να υποφέρει και να λες :

Ο πόνος του κόσμου και δικός μου πόνος.

Υπάρχει ποιο μεγάλη ανθρώπινη ηθική αξίωση , από αυτήν όπου :
Ο άνθρωπος που βοήθησες , σε ευχαρίστησε και έκλαψε, γιατί συγκινήθηκε.

Αν δεν σου έχει συμβεί ,στο συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Σου εύχομαι καλό βράδυ.

undeafetedΜέλος
14/05/2005, 17:28:21
καλησπερα.λοιπον στο θεμα.η πιστη σωζει ζωες αλλα εξαρταται απο το πως την "χρησιμοποιεις"πανω απο ολα ειναι η πιστη στον εαυτο μας.αν δεν υπαρχει αυτη δεν υπαρχει τιποτα.μετα μπορεις να πιστευεις και στον θεο για παραδειχμα.αλλα ειναι λαθος να πιστευει καποιος οτι ενα θαυμα η αν σωθηκε απο καποια ασθενεια ειναι επειδη ο θεος τον βοηθησε.στην ουσια βοηθησε ο ιδιος τον εαυτο του.ο θεος απλως ειναι ενα κινητρο για να χρησιμοποιησουμε τις απειρες αγνωστες δυναμεις που εχουμε.η ασχημη πιστη ειναι οταν καποιος εθελοτυφλει και υποτασεται πληρως στον θεο{οποιοσδηποτε και αν ειναι}.

dark banishing

alexilexosΜέλος
14/05/2005, 18:58:54
Για να ζητάς να σωθείς, έστω και μέσω της πίστης, σημαίνει ότι είσαι ένοχος για κάτι ή είσαι ασθενής. Από που και πως λοιπόν ξεκίνησε η ενοχική διαδικασία ή η ασθένεια?
14/05/2005, 19:03:26
Το πρόβλημα του "προπατορικού αμαρτήματος" ξεκίνησε από το πρόβλημα ότι ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν Κινέζοι. Γιατί αν ήταν, θα τρώγανε το φίδι κι όχι το μήλο, οπότε όλοι θα ήμασταν μια χαρά.

macedon

14/05/2005, 20:56:09
Η ψυχή έχει αμέτρητες πνευματικές πόρτες.

Όσες περισσότερες ανοίγεις τόσο ποιο πολύ στοτείζεσαι

Μερικές μάλιστα , αν έπρεπε να μείνουνε κλειστές , το αντιλαμβανόμαστε αργότερα ,από τα αποτελέσματα που έχουνε στην ύπαρξή μας.

Προσωπικά έχω τόση μεγάλη περιέργεια που τις ανοίγω όλες.

Ξέρετε γιατί :

Ελπίζω ότι πίσω από κάποια , θα βρω το αίτιο που την δημιούργησε.

undeafetedΜέλος
14/05/2005, 21:02:18
τι εννοεος απο που ξεκινησε το προβλημα?

dark banishing

15/05/2005, 12:42:58
quote:

καλησπερα.λοιπον στο θεμα.η πιστη σωζει ζωες αλλα εξαρταται απο το πως την "χρησιμοποιεις"πανω απο ολα ειναι η πιστη στον εαυτο μας.αν δεν υπαρχει αυτη δεν υπαρχει τιποτα.μετα μπορεις να πιστευεις και στον θεο για παραδειχμα.αλλα ειναι λαθος να πιστευει καποιος οτι ενα θαυμα η αν σωθηκε απο καποια ασθενεια ειναι επειδη ο θεος τον βοηθησε.στην ουσια βοηθησε ο ιδιος τον εαυτο του.ο θεος απλως ειναι ενα κινητρο για να χρησιμοποιησουμε τις απειρες αγνωστες δυναμεις που εχουμε.η ασχημη πιστη ειναι οταν καποιος εθελοτυφλει και υποτασεται πληρως στον θεο{οποιοσδηποτε και αν ειναι}.

dark banishing



Σίγουρα φίλε undeafeted , εννοείς τα άτομα που έχουνε φανατισμό με το δόγμα της πίστεώς τους ,όποιο και αν είναι αυτό.

Αν είναι έτσι , σωστά σκέφτεσαι και γράφεις για την δική μου αντίληψη.

Αν δεν είναι έτσι , θα πρέπει να διευκρινήσεις , τι σημαίνει για εσένα προσωπικά :

Θεός.

Όχι για εμένα προσωπικά , αλλά για να έχουμε ουσιαστικό διάλογο.

Και κάτι ακόμη.
Ο εαυτός ο δικός μου , είναι τόσο μεγάλος , που μέσα του κολυμπάνε , θεός συνάνθρωποι, φύση και μύρια άλλα πράγματα , που περιμένουνε από το εγώ μου ,
να τα βάλει όλα σε μια σωστή σκέψη και σειρά.

Εσύ έχεις βρει τον εαυτό σου ;;;

Το ρωτάω αυτό , γιατί εγώ είμαι ακόμη στην εσωρική του αναζήτηση .

Καλοπροαίρετα , alfa-omega.

15/05/2005, 15:01:40
Προσπαθώ να είμαι ανοιχτός σε όλα.
Στο θέμα της πίστης είμαι ιδιαίτερα εαυαισθητοποιημένος,
για έναν και μοναδικό λόγω.

Τον περιγράφω κάτωθι ,γιατί δεν μπορώ ακόμη να τον διατυπώσω με ολίγα λόγια.

Όταν ήμουν παιδί,μέχρι την εφηβική ηλικία ,είχα πρότυπα τους ηθοποιούς και τους τραγουδιστές.
Όταν ωρίμασα , ολίγον ,άλλαξα τα πρότυπα αυτά ,με φιλοσόφους και
πράσινα άλογα.( όπου πράσινα άλογα , άνθρωποι σοφοί).

Τώρα με την εσωτερική αναζήτηση ,αρχίζω να αντιλαμβάνομαι,ότι το μέγιστο πρότυπο ( αρχέτυτυπο ), δεν είναι άνθρωπος αλλά κάτι άλλο.

Αρχίζω να ανιχνεύω το θείο μέσα μου ,( στην ψυχή).

Για εμένα ένας γεμάτος εαυτός ,είναι αυτός που μέσα του επικρατεί η
ΑΓΑΠΗ.

Αγάπη για το εγώ του, τον συνάνθρωπο ,το κοινό καλό και δεν συμαζεύεται.( που να προτοδώσεις την αγάπη σου , όταν σε φαγουρίζει πνευματικά ;;; )

Ναι πιστεύω ότι ,με την πίστη μπορεί να σωθεί οποιοςδήποτε άνθρωπος,
ακόμη και ο ποιο στραβός,ανάποδος και ιδιότροπος.

Απο τι όμως ;;;

Απο τον πνευματικό θάνατο.

Αυτός που φεύγει απο την ζωή δίχως αγάπη .
Ενοώ δίχως έργα αγάπης και όχι μπαρούφες, αυτός πεθαίνει πνευματικά και οριστικά.

Εκείνος δε ( ας πάρουμε παράδειγμα εμένα ) ,που φεύγει εν αγάπη,
πιστεύω ότι θα πάω σε έναν κόσμο καλύτερο , απο αυτόν που βιώνουμε
όλοι μας καθημερινά.Όχι όλοι βέβαια, ας πούμε η πλειοψηφία.
Στηρίζω την πίστη μου αυτή ,μακριά απο την γνώση συνειδητά.

Την στηρίζω στο ένστικτο ,τις αισθήσεις και το υποσεινήδητο.

Αυτά όλα μου ψυθιρίζουνε καθημερινά ( σχετικό ):

ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑς ,ΑΛΛΑ ΚΑΝΕ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ, ΜΕ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΕς.


Αυτή είναι χρήσιμη ( όπου κουβέντα ,διάλογος).

Η σχέση η δική μου ,με το θείο( ΑΥΣΤΗΡΆ ΠΡΟΣΩΠΙΚΉ ),
είναι προς το παρών τουλάχιστον o.k.

Δεν μπορώ να περιγράψω τον θεό καλύτερα.

Όταν έρχεται και καταλαμβάνει ολάκερη την ύπαρξή μου,
οι αισθήσεις μου παραλύουν και το μυαλό κάνει διάλειμα.

Τι μένει μετά απο αυτήν την επαφή ;;;

Η πράξη στην καθημερινότητά μου.

Κάθε ημέρα τα πάω και ακόμη καλύτερα.


Να είστε όλοι γιομάτοι ,με έργα αγάπης , έργα ουσίας.
Γιομάτοι με αληθινό θεό.

Αυτό το νοείτε και το εμπεδώνεται, όταν μια προσωπική σας πράξη
αγάπης ,σας πάει σεργιάνει στο άπειρο σύμπαν.

Εμένα μου συνέβει και η λογική μου το καταγράφει , ως ένα αληθινό γεγονός εσείς ;;;

undeafetedΜέλος
16/05/2005, 22:58:49
quote:

Προσπαθώ να είμαι ανοιχτός σε όλα.
Στο θέμα της πίστης είμαι ιδιαίτερα εαυαισθητοποιημένος,
για έναν και μοναδικό λόγω.

Τον περιγράφω κάτωθι ,γιατί δεν μπορώ ακόμη να τον διατυπώσω με ολίγα λόγια.

Όταν ήμουν παιδί,μέχρι την εφηβική ηλικία ,είχα πρότυπα τους ηθοποιούς και τους τραγουδιστές.
Όταν ωρίμασα , ολίγον ,άλλαξα τα πρότυπα αυτά ,με φιλοσόφους και
πράσινα άλογα.( όπου πράσινα άλογα , άνθρωποι σοφοί).

Τώρα με την εσωτερική αναζήτηση ,αρχίζω να αντιλαμβάνομαι,ότι το μέγιστο πρότυπο ( αρχέτυτυπο ), δεν είναι άνθρωπος αλλά κάτι άλλο.

Αρχίζω να ανιχνεύω το θείο μέσα μου ,( στην ψυχή).

Για εμένα ένας γεμάτος εαυτός ,είναι αυτός που μέσα του επικρατεί η
ΑΓΑΠΗ.

η αγαπη ειναι κατι λιγο σχετικο,εγω προσωπικα νομιζω οτι ξερω τον ευατο μου κατα το 10100 του.αν με ηξερα ολοκληρωτικα τοτε δεν θα ημουν ακομη ανθρωπος.

Αγάπη για το εγώ του, τον συνάνθρωπο ,το κοινό καλό και δεν συμαζεύεται.( που να προτοδώσεις την αγάπη σου , όταν σε φαγουρίζει πνευματικά ;;; )

Ναι πιστεύω ότι ,με την πίστη μπορεί να σωθεί οποιοςδήποτε άνθρωπος,
ακόμη και ο ποιο στραβός,ανάποδος και ιδιότροπος.

Απο τι όμως ;;;

Απο τον πνευματικό θάνατο.

Αυτός που φεύγει απο την ζωή δίχως αγάπη .
Ενοώ δίχως έργα αγάπης και όχι μπαρούφες, αυτός πεθαίνει πνευματικά και οριστικά.

Εκείνος δε ( ας πάρουμε παράδειγμα εμένα ) ,που φεύγει εν αγάπη,
πιστεύω ότι θα πάω σε έναν κόσμο καλύτερο , απο αυτόν που βιώνουμε
όλοι μας καθημερινά.Όχι όλοι βέβαια, ας πούμε η πλειοψηφία.
Στηρίζω την πίστη μου αυτή ,μακριά απο την γνώση συνειδητά.

μμμ εγω δεν ζω με την ελπιδα οτι αφου πεθανω θα παω σε εναν καλυτερο κοσμο.θα παω εκει που ειναι αν παω.οπως τα εφερε η τυχη να ερθω εδω ετσι μετα θα παω και καπου αλλου.τωρα οπως και αν ειναι θα πρωσπαθησω να επιβιωσω.μακαρι να ειναι καλυτεροςμ αλλα και αν δεν ειναι δεν θα κανω πισω.

Την στηρίζω στο ένστικτο ,τις αισθήσεις και το υποσεινήδητο.

Αυτά όλα μου ψυθιρίζουνε καθημερινά ( σχετικό ):

ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑς ,ΑΛΛΑ ΚΑΝΕ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ, ΜΕ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΕς.


Αυτή είναι χρήσιμη ( όπου κουβέντα ,διάλογος).

Η σχέση η δική μου ,με το θείο( ΑΥΣΤΗΡΆ ΠΡΟΣΩΠΙΚΉ ),
είναι προς το παρών τουλάχιστον o.k.

Δεν μπορώ να περιγράψω τον θεό καλύτερα.

Όταν έρχεται και καταλαμβάνει ολάκερη την ύπαρξή μου,
οι αισθήσεις μου παραλύουν και το μυαλό κάνει διάλειμα.

Τι μένει μετά απο αυτήν την επαφή ;;;

Η πράξη στην καθημερινότητά μου.

Κάθε ημέρα τα πάω και ακόμη καλύτερα.


Να είστε όλοι γιομάτοι ,με έργα αγάπης , έργα ουσίας.
Γιομάτοι με αληθινό θεό.

Αυτό το νοείτε και το εμπεδώνεται, όταν μια προσωπική σας πράξη
αγάπης ,σας πάει σεργιάνει στο άπειρο σύμπαν.

Εμένα μου συνέβει και η λογική μου το καταγράφει , ως ένα αληθινό γεγονός εσείς ;;;

αληθινοι νομιζω οτι ειναι πολλοι θεοι.ο ον οπως ειχε αυτοχαρακτηριστει ο θεος ειναι νομιζω κατι διαφορετικο.με τον θεο καλα τα παω αλλα ακομα και αν τα χαλασουμε καποια στιγμη δεν θα χαλασει και ο κοσμος.


dark banishing

undeafetedΜέλος
16/05/2005, 23:03:35
ωχ πρεπει να μαθω να χρησιμοποιοω το quote κατσε θα στα πω ετσι.νομιζω οτι ξερω λιγο τον εαυτο μου αν τον ηξερα εντελως σε ολο του το βαθος,τοτε σιγουρα δεν θα εμενα να χαραμιζομαι σε αυτον εδω τον τοπο.ειπες οτι οταν καποιος πεθαινει ελπιζει να παει καπου καλυτερα.λοιπον σιγουρα θα ηθελα να παω σε ενα μερος που να μου ταιριαζει και να ειναι καλυτερο απο αυτην τη γη αλλα ποτε δεν ξερεις.δεν σκαω ομως ακομα και να παω στο χειροτερο θα καταφερω να επιβιωσω.και μετα θα ερθει ενα καλο και μετα παλι κακο.ετσι παει η ζωη.

dark banishing

21/05/2005, 02:55:38
iuhkhhhhhh

**** off

Edited by - antixristos on 21/05/2005 02:57:08