- H ((Q_Q)),Ο κος K. ,Ο ΕρμΑφροδιτος+το κηρυκειον - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Vande!
'manava seva, madhava seva'
τελευταιου πατωματος...
απεναντι
εκει οπου λιγες ημερες πριν
το κορακι της ψυχης εψαχνε για την δυτικη του κατευθυνση...
σημερα..
να..πριν λιγες μοναχα στιγμες στο πριν...
ενα περιστερι,λαμπιριζε λευκο...
λουσμενο στις αχτιδες του...
μα..τη ζεστη σου ακομη...
αληθινη μου αληθεια...την κρατανε μακρυα..
στο τωρινο μου τωρα..τα συννεφα κερδισαν
το εδαφος του απειρου μου γαλαζιου...
σε λιγο...
ολα...
θα γινουν βροχη...
αλλη μια αιωνια ανασα...
τελευταια...
πριν ξαναφεξει...
ο λαμπερος μου...
(((((((*_*)))))))
Vande!
'manava seva, madhava seva'
Ξαστερια..
Η ματια περιεχει τον κοσμο
Με κοιτας..
το μισοφεγγαρο εξουσιαζει το σκοταδι
Θαρρω πως το κρατας στα χερια σου..κανεις δε μιλα
Μονο η σιωπη τα λεει ολα..
Ειναι το αγγιγμα...αυτο το αγγιγμα γεματο ενεργεια... το αγγιγμα της ψυχης
Μα δεν ειναι μονο η σιωπη...ειναι η ματια..αυτη η ματια που τα λεει ολα... Διαπεραστικη μεσα σου... βλεπει τα ποιο αποκρυφα σημεια σου... αναγνωριζει τον Ερμη..παιζει με την Αφροδιτη σου...
Αυτο το καλεσμα... το νοιωθεις... σε ελκει κοντα... σε φοβιζει και αμυνεσαι...
Ω γλυκες σκεψεις στροβιλιζουν στο κεφαλι σου... απομειναρια απο το χτες, παρορμησεις του σημερα παιχνιδισματα του αυριο...και ολα να τεινουν στην συναντηση του ερμαφροδιτου ποτε σου !!!
Ποσο θα ηθελα να βρεχει αποψε... να βγω και να βραχω...
Το ξερω με βλεπει ο κυριος Κ(αθενας) ... ευχομαι καποια στιγμη να με νοιωσει!!!
Καληνυχτα σας!
And I keep on wondering....
Πού η φυλακή και πού ο έγκλειστος ;
Πού ο θύτης πού το θύμα ;
Γιε του νερού και της φωτιάς
που σ' οδηγεί ο κεραυνός,
πάρε τη λύρα και πυρπολησέ μας
εμάς που πιθηκίζουμε τον άνθρωπο.
Δείξε κι ονόμασε ξανά τα πράγματα.
Γιατί μόνο εσύ μπορείς
να διώξεις την ολέθρια στάχτη
που συσσωρεύτικε στα μάτια μας,
εσύ ο αινιγματικός
ο πάναγνος και λυπημένος
που τις φτερούγες σου τις πλήγωσαν
ανίδεοι και παιδιά,
Κύριε της θλίψης και της λύτρωσης,
βοήθα κι εμάς τους βυθισμένους
τους ξεκομένους απο τα μεγάλα σχέδια,
εμάς που απ' έξω το νερό μας πνίγει
ενώ τα σπλάχνα μας κατακαίει
θανάσιμη φωτιά.
O αναζητών
Apostolos
Edited by - Ramoglou on 21/04/2003 09:26:18
πες πως ηταν μια σκια
ηταν βλεπεις και ο καπνος
Ολα ηταν θολα
Μια μορφη που εσβηνε
Ενας τρελος ηχος
Αν ηταν εμποδιο μοναχα ο καπνος
τ'αγερι τωρα θα ειχε δωσει τη λυση
Ομως το ξερεις πως βαθυτερα
φαραγγι αδιαβατο
μια θαλασσα..τριγυρω βουνα...
κι εκει στο βαθος..μια τριανταφυλλια κοκκινη!
από τη συνεχεία…. όπως και τη μη συνεχεία…
Ο καπνός… δεν φεύγει με το αγέρι….
Προσωρινά διαλύεται για λίγο μόνο….
Για τον καπνό……. αιτία είναι η φωτιά,
Μα όταν υπάρχει η ΦΩΤΙΑ…απουσιάζει ο καπνός,
και αντιστρόφως…
Η τριανταφυλλιά είναι συνεχώς αναπτυσσόμενη (στο χρόνο)
Μα η αγάπη συνεχώς… ΕΙΝΑΙ! (άχρονη)….
Το λάθος μας…. Κοινό!
Ο Κ(αθενας) θέλει σιγουριά…
η προσπαθεί
να ερμηνεύσει αντιληφτεί….
στη δυαδικότητα….Του χρόνου….
(Που είναι τα αντίθετα…)
Σωστό…Λάθος
Φόβος….κουράγιο
Δικό μου….του άλλου
Με θέλει…δεν με θέλει
Κάτι που δεν είναι στο χρόνο!
………
Οσο για την τριανταφυλλιά,
Γλυκό, ακατεύναστο, ζωντανό…Πάθος…
τι λεπτεπίλεπτο λουλούδι!
Χρειάζεται πότισμα και φροντίδα,
Μα αν το αφήσεις να ξεδιπλωθεί
για ότι το προόρισε η φύση του…
χωρίς να το πνίξεις …..
με τη συνεχεία… και την μη συνέχεια(του νου)
θα ευωδιάσει…
έχει (και) μια όμορφη ιστορία ….
Ο Κ(αθενας)….και οι σκιές!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 21/04/2003 13:17:54
στο σκοταδι του δωματιου
η μουσικη κρυβεται ...φωτεινα σημαδια που αναβοσβηνουν..
Ξαφνικα μια αυλαια σημειωνεται
Οι νοτες γεμιζουν τον αερα
Το Φως γινεται κοκκινες και κιτρινες ακτινες
που χορευουν πανω στους τοιχους
φωτιζοντας χαμογελα που αστραφτουν
ματια που λαμπυριζουν..
Τα φωτεινα σημαδια γλιστρουν πισω απο τις κουρτινες
υστερα παλι ξεπεταγονται κανοντας το δωματιο
ενα μυστικο θεατρο σκιων..
Οπου εγω ειμαι ο μοναδικος θεατης..
quote:
Ελπιδα μου καμια φορα οταν οι ωρες σου ειναι "αδειες" και νιωσεις οτι το μονοπατι σου το εχεις χασει, ανοιξε το μικρο παραθυρο απο τη μερια που δε εχει θλιψη, πονο,παθη...αφησε τον εαυτο σου να βυθιστει στο χρωμα του ουρανου εκει που ο ηλιος παιζει με τη θαλασσα..εκει που το κυμα σκαει ηρεμα στην ακροθαλασσια..εκει που το Φως του δειλινου υπογραμμιζει τον ατελειωτο οριζοντα...μη φοβηθεις να δακρυσεις...θα αισθανθεις ελευθερη...εκεινη τη στιγμη πιστεψε με θα "αναγνωρισεις" το δρομο σου..ανοιξε μονο αυτο το "μικρο παραθυρο" καθε φορα που θα νιωθεις χαμενη.... :))
Άνοιξετο …..όσο ειναι δυνατο….
ΑΚΟΥ ΒΛΕΠΕ ΑΚΟΥ ΒΛΕΠΕ ΑΚΟΥ.......ΕΝΑ (ΟΧΙ ΔΥΟ, πρωτα το ενα και μετα το αλλο.....) ΕΝΑ, ΕΝΑ, ΕΝΑ....
Σωμα, αισθησεις, μυαλο, καρδια....ΕΝΑ
Χωρις να στο λεει καποιος γιατι ετσι ακολουθεις!
Δεν υπαρχουν ΚΥΡΙΟΙ....ΕΓΩ..ΕΣΥ...ΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!
Όσο περισσότερο ανοίγει……βλέπει πως δωμάτιο και τείχη ….. είναι μόνο Ψευδαίσθηση! (Ilusion)
Χωρις τειχη....
**** ******** το κερί που καίει, δεν σκέφτεται ότι κάποια στιγμή θα σβύσει.... αλλά ειναι φως... της καθε στιγμης******ΖΩΗ!!!
Ελπιζω να μην με μαλωσεις που στο πειραξα λιγο....
Ειναι για την κατανοηση.... και μονο.
Φιλια σε ολους... κουμπαρους, κουμπαρες.... και μη!
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 21/04/2003 16:07:48
Ηρεμη κινηση συναισθηματων
και εγω κοντα στο δικο μου "παραθυρο"
κλεινω τα ματια και ταξιδευω
Αισθησεις νυσταγμενες, μουδιασμενες
Ηχοι ξενοφερτοι μα συναμα γνωριμοι
και εγω κοντα στο δικο μου "παραθυρο"
βαθιες ανασες απο οσμες μεθυσμενες
Χρωματα και κινησεις
Αισθηματα και σκεψεις
Και ενα παραθυρο ανοιχτο
Ενας κοσμος απεραντος ... ενας κοσμος ελευθερος
και εγω εκει ...
Σηκωνω τα χερια ψηλα...παραδινομαι στον αγερα
Τ' αστερια παιχνιδιζουν μαζι μου
ενα κερι αναμενο και ο κυριος Κ(αθενας) χαμογελα
Αποσταση...μα δε με νοιαζει...εχω αγγιξει εμενα, εχω λοιπον διανυσει την μεγαλυτερη αποσταση !! Ολα αναπτυσονται μπροστα μου...και το παραθυρο ανοιχτο!
Ας κλεισω τα ματια και ας κουλουριαστω πλαι στον Ερμη που νανουριζει την Αφροδιτη! Ας με νανουρισουν και μενα και μεσα απο την γαληνιο υπνο ας ταξιδεψουμε εξω απο το παραθυρο ...απλα ας αφεθουμε
Καλη νυχτα σας !
And I keep on wondering....
Edited by - Mara on 23/04/2003 01:14:10
υπάρχει χώρος ….
όχι δωμάτιο… ούτε σκιές πάνω σε τείχη…
Μα χώρος…
το σύμπαν παίρνει θέση….
ακούει και βλέπει,
Λύπες, Ζήλιες, Πόνους, Χαρές……διακρίσεις δεν κάνει….
ΖΕΙ ότι και νάνε
Βλέπει ένα παιδί….
Και μέσα στο χώρο κινείται το ίδιο το παιδί
Κάνει ότι το παιδί
Αισθάνεται το παιδί….
Βλέπει ένα γερο,
Και μέσα στο χώρο κινείται ο ίδιος ο γέρος
Κάνει ότι ο γέρος
Αισθάνεται το γερο
Βλέπει μια αυγή,
Και μέσα στο χώρο ζουν τα χρώματα η φύση ο ήλιος,
αλλάζει χρώματα και ένταση…. όπως η αυγή
Η αυγή λέει καλημέρα…
Βλέπει ένα λουλούδι
Και μέσα στο χώρο ανθίζει… λουλούδι
Ομορφιά λουλουδιού
Ευωδιά λουλουδιού…
Μέρα, Νύχτα, Φύση, Σελήνη, Σύμπαν…. Χαμογελούν,
Ο ήλιος ζεσταίνει… φωτίζει…. πάντα νέος
Όλα είναι φωτεινά, γιατί φωτεινή,
Είναι η καρδιά σου…
ΤΩΡΑ...ΕΝΑ...ΠΑΡΟΝ.
Οι τρεις οι διαστάσεις μας,
συσκοτισμός καλούνται
ενώ η λέξη μυστήριο
νοεί πως είναι κρυμμένο…
Τι να είναι η διαφάνεια?
που βρίσκεται η συνιστώσα…
ποιο ειν το φως δίχως τη σκιά
η ένωση με το θειο….
Οι δέκτες των ρολογιών αργούν πολύ
η απόσταση όλο μικραίνει,
ύλη… συνδέει ακτίνες Φωτός,
και πέφτουν στο πήγαινε έλα,
εκεί.. ψηλά…στο λεπτό ενεργείν
οι μάζες τα δίνουν όλα,
σαν γίνει ΕΝΑ…. το ίδιο το φως,
είναι άχρονο…δίχως κέντρο.
Ω Νου στο αμέτρητο βάθος σου,
που πήγε η φλυαρία?
Οι σφαίρες.. στην απεραντοσύνη τους
Όμορφα αρμονισμενες…
μα εδώ,…. στην επιφάνεια,
χάνεται η συνιστώσα….
φτάνει το φως…. μεταμορφώνεται…
...η γαλήνη είναι στα βάθη!
Μίλησα για να δώσω μια οδό .
Μα η ψυχή χάθηκε ………….
O αναζητών
Apostolos
Οι ΙΣΜΟΙ δείνουν οδό!!!
Ο Παπάς…. δείνει οδό!!!
Μα η ψυχή…. ποτέ δεν χάνεται…
Ξαναβρίσκεται!!!
Ο ραβί δεν είπε…
Πρέπει να την χάσεις… για να την βρεις?
Και μάλιστα Νέα…. πολύ Νέα!
Δεν εκπορεύεται από φως?
ίσως μπερδεύεται για λίγο
με το σώμα…..
μα ανοίγοντας το παραθυράκι,
Βλέπει…
που ο Παπάς….και που ο Μπαμπάς!
Γι αυτό δεν έπαιζα τους παπάδες,
Και προτίμησα τις κουμπάρες…
Βέβαια…κάποιες ψυχές με παρεξήγησαν,
Μα τα έχει αυτά το παιχνίδι….
Οι κουμπαΡΙΕΣ…
είναι πάντα επικίνδυνες
Αν και τσούζουν….
τις περισσότερες φορές,
θεραπεύουν…..
Την ψυχή!
Κουμπάρε Απόστολε….
Πουλησε το κότερο... να φτιάξουμε μια πλατωνουπολι
Να δεις... πως θα τα βρουμε ολα!!!!
Και οι κουμπάρες μέσα!!!
Βρε γιατί κόλλησα…. στο εσωτερικά?
Μέλι έχει?
Να ειστε καλα ολοι!!!
Σε αυτο το ταξιδι δεν υπαρχει χρονος και ειναι τοσο μοναχικο αναμεσα σε φωνες και χρωματα ζωης
Υπαρχουν μονο αποκρυφα μυστικα που βρισκονται βαθια μεσα μας και μας περιμενουν.
Και οσο προχωραω σε αυτο το γοητευτικο και επικινδυνο ταξιδι, οσο ψαχνω βαθυτερα.... ακουω τον εαυτο μου να μου ψιθυριζει...
Ηθελα να σε πλησιασω, προσωπο ευθραστο, απλωσα τα χερια και σε αγγιξα...Ψυχη μου..
Δωσε μου το χερι σου και βγαλε με τωρα που εχω αναγκη..
Μεινε μαζι μου..οπως εμεινες στο παρελθον, οπως θα μεινεις στο μελλον...
quote:
Ο ραβί δεν είπε…
Πρέπει να την χάσεις… για να την βρεις?
Ο Ραβί, είπε πώς ΑΝ την έχεις ΗΔΗ χάσει, τότε θα την βρείς...
Είναι "κουτό"... "Κουτό" δεν είναι να ΑΦΗΣΕΙΣ να χαθεί η Ψυχή σου για να επιβεβαιώσεις το ΑΝ ο Ραβί έιχε δίκιο;;;
Αν είσαι στον ΔΡΟΜΟ, μείνε στο ΔΡΟΜΟ...
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Δεν θα την βρεις ……… ΠΟΤΕ!
Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ….
διάχυτη ενέργεια σαν τον ατμό…. την λένε Επιθυμία…
απ το παράθυρο μόνο θα δεις… το πώς της διοχετεύεις,
κάνεις ενα αλμα φοβερο… φωτίζοντας τις πληγές της
Αν από εκεί δεν την κοιτάς.. Το ΕΓΩ… την αγκαλιάζει
μες το δωμάτιο την τραβά… από κει εισχωρεί παντού σου,
Ευχαρίστηση η Πόνος γίνεται… ανάλογα τι της κάνεις
Μα ειν και οι δυο μόνο μορφές…. του εαυτού μας μόνο…
Το παράθυρο αυτό το φωτεινό, το κατανόηση ποτισμένο
την ενέργεια απλώνει παντού… χωρίς τον χειριστή της…
καλό και κακό που χάνονται…. η σύγκρουση που τελειώνει,
Ειρήνη φτάνει από παντού…. H διττοτητα... στην ανάγκη!
Σαν δεις τον Πόνο να έρχεται… την πόρτα να σου χτυπάει,
Κοιτατον σαν ενέργεια….. ευχαρίστηση που αρνείσαι….
άνοιξε το παράθυρο…. αγγαλιαστον σαν παιδί σου…
Μείνε μαζί, και δες εκεί…..βαθιά σου τι συμβαίνει….
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 24/04/2003 09:47:03