- ΠΑΙΔΙΑ ΘΑΥΜΑΤΑ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

[Ο επόμενος Μότσαρτ

"Η Yoo Ye-eun, ένα 5χρονο κοριτσάκι από τη Νότια Κορέα, θεωρείται από πολλούς ότι ίσως είναι ο επόμενος Μότσαρτ."

Η Ye-eun γεννήθηκε χωρίς μάτια και εγκαταλείφτηκε από τους γονείς της.

Ποτέ δεν διδάχτηκε μαθήματα πιάνου, παρόλα αυτά, ήδη σε ηλικία 3 ετών, μπορούσε να παίξει οποιοδήποτε κομμάτι άκουγε για πρώτη φορά.

Η τυφλή πιανίστρια έτυχε τεράστιας αναγνώρισης , όταν ένα βίντεο με τις επιδόσεις της δέχτηκε 27 εκατομμύρια επισκέψεις στη δημοφιλή ιστοσελίδα της Κορέας, Pandora TV. Παρόμοιο βίντεο υπήρχε και στο YouTube, με περισσότερες από 2 εκατομμύρια επισκέψεις μέχρι τη στιγμή που αφαιρέθηκε από την ιστοσελίδα.(δείτε το βίντεο εδώ )

Η θετή μητέρα της μικρής Ye-eun, η Park Jung Soon δήλωσε: «Έχει τέλεια τονικότητα, παρόλο που ποτέ δεν έκανε μαθήματα πιάνου και αρμονίας.»

Τον Μάιο, η Ye-eun έπαιξε το κομμάτι «You Raise me Up» σε ντουέτο με την 7χρονη Βρετανίδα τραγουδίστρια Connie Talbot, η οποία συμμετείχε πέρυσι στο ριάλιτι «Βρετανία έχεις ταλέντο».

πηγή:pathfinder.gr

Παράλληλα, κατέχει μαύρη ζώνη στο ταε κβον ντό από την ηλικία των 9 ετών. Επίσης, σε ηλικία 11 ετών έδωσε ρεσιτάλ, εκτελώντας άψογα το Κονσέρτο για Κλαρινέτο ενός άλλου παιδιού-θαύματος, του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Έπαιξε σε συναυλίες μαζί με τους Σμας Μάουθ αλλά και τον Κινέζο πιανίστα, επίσης παιδί-θαύμα παλαιότερα, Λανγκ-Λανγκ.

Στις 27 του Γενάρη του 1756, ένα κυριακάτικο βράδυ, γεννήθηκε ίσως η μεγαλύτερη μουσική ιδιοφυΐα όλων των εποχών, ο Wolfgang Amadeus Mozart. Η ιδιαιτερότητα του σε σχέση με άλλες μουσικές προσωπικότητες έχει ενδιαφέρον στο ότι η μουσική παιδεία δεν επέδρασε πάνω του με άλλο τρόπο παρά να βγάλει απλώς στο φως γνώσεις που ήταν χαραγμένες στο παιδί αυτό από τη γέννησή του. Στην ηλικία των πέντε ετών, σύμφωνα με αδιάψευστες μαρτυρίες των ιστορικών, τον συνέλαβε ένα βράδυ ο πατέρας του να κάθεται στο γραφείο του σπιτιού με μια πέννα στο χέρι τόσο απορροφημένος από τη δουλειά του που δεν σήκωνε καν κεφάλι.

Όταν τον πλησίασε ο πατέρας του είδε με κατάπληξη πώς είχε γεμίσει με νότες ένα ολόκληρο φύλλο χαρτιού μουσικής. Καθώς τα μικρά του δάχτυλα δεν ήξεραν να χρησιμοποιούν την πέννα με ευχέρεια, κάθε στιγμή άφηνε να πέφτουν μεγάλες σταγόνες μελανιού που τις καθάριζε με την άκρη του μανικιού του ενώ το πρόσωπο και τα ρούχα του είχαν μαυρίσει από μελάνι. Ο πατέρας του χωρίς να τον αποπάρει τον ρώτησε χαϊδευτικά τι φτιάχνει στο χαρτί. Εκείνος του απάντησε σχεδόν αδιάφορα "γράφω ένα κονσέρτο για κλαβεσέν" χωρίς να σηκώσει τα μάτια από το χαρτί. Ο πατέρας του Λεοπόλδος, μουσικός και ο ίδιος, και οι φίλοι του πήραν το χειρόγραφο και με έκφραση υπέρτατου θαυμασμού διαπίστωσαν ότι ο μικρός είχε γράψει το μουσικό θέμα και μέρος της ανάπτυξης ενός κονσέρτου.

Έτσι έδωσε τα πρώτα δείγματα της μουσικής του μεγαλοφυΐας ο Mozart που στην εφηβική του ηλικία είχε συνθέσει ήδη ένα μεγάλο μέρος των έργων του. Το παιδί θαύμα μπορούσε να συνθέσει έργα για όλα τα όργανα με την ίδια ευχέρεια και ταχύτητα που ένας κοινός θνητός γράφει ένα γράμμα και μάλιστα χωρίς τη βοήθεια μουσικού οργάνου. Βέβαια η μοναδική αυτή ιδιοφυία δεν έζησε ποτέ σαν αληθινό παιδί αφού κάτω από την καθοδήγηση του πατέρα του και μαζί με την αδελφή του, που ήταν και κείνη παιδί θαύμα, ταξίδευε ακατάπαυστα για να δίνει κονσέρτα σε όλη την Ευρώπη. Στη διάρκεια βέβαια αυτών των ταξιδιών το παιδί θαύμα εξουθενώθηκε από την σωματική κόπωση αλλά και υπέστη την αρνητική επίδραση πολλών λοιμώξεων, γεγονός που μάλλον επέδρασε και στον πρώιμο θάνατό του αργότερα. Φαίνεται ότι πέραν της δημιουργικής μουσικής του ικανότητας ζούσε την ζωή του άτακτα, με κακή οικονομική διαχείριση και γενικότερη ανοργανωσιά. Για όλους αυτούς τους λόγους επικρίθηκε από τον πατέρα του ο οποίος απετέλεσε και τον ουσιαστικό του manager σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ακόμη και η στάση του απέναντι στη μουσική δημιουργία ήταν παρορμητική αφού παραγωγικές μουσικές περίοδοι διακόπτονταν συχνά από μεγάλες περιόδους απόλυτης ασωτίας, επιπολαιότητας και κραιπάλης [1].

Πολλοί μουσικοί αλλά και ιστορικοί της μουσικής δεν σοκάρονται καθόλου από την ιδέα ότι ο Mozart μπορεί να είχε εξαντλήσει το δημιουργικό του δυναμικό στην ηλικία των τριάντα πέντε χρόνων. Είχε ήδη προσφέρει πολλά σε κάθε μουσική έκφραση του καιρού του, που πιθανόν να προσέθετε ελάχιστα αν ζούσε πενήντα χρόνια ακόμη. Ο ίδιος είχε γράψει στα εικοσιένα του χρόνια "να ζήσει κανείς μέχρι που να μην μπορεί να προσφέρει τίποτε καινούριο στην μουσική". Το δημιουργικό του δυναμικό προσδιορίζεται σε 644 συνθέσεις που κάθε μια αντιπροσωπεύει πιθανά και μια νέα μουσική κατάκτηση στην επεξεργασία της μουσικής φόρμας όσο η εξέλιξη του συνθέτη προχωρούσε. Το παράφωνο κουαρτέτο εγχόρδων Κ 465 (1785) έχει αναφερθεί σαν μία ένδειξη της εξέλιξης που μπορούσε να είχε ο συνθέτης, αν δεν είχε πεθάνει. Βέβαια οι εραστές της μουσικής την εποχή εκείνη δεν θα μπορούσαν πιθανά να αφομοιώσουν αυτό το είδος μουσικής που ουσιαστικά έγινε αποδεκτό μετά από εκατό και πλέον χρόνια. Ίσως ο Mozart είχε σταματήσει να εξερευνά μουσικές κατευθύνσεις που προκαλούσαν την αποδοκιμασία του κοινού [2].

Διακόσια χρόνια μετά την γέννησή του ο Mozart δεν θα μπορούσε να φανταστεί μια άλλη εφαρμογή του έργου του, στην σύγχρονη ιατρική επιστήμη. Πρόσφατες έγκυρες έρευνες έδειξαν ότι η ακρόαση της μουσικής του Mozart μπορεί να βελτιώνει τις χωρο-χρονικές ικανότητες αντίληψης των σπουδαστών κολεγίου [3]. Μας κάνει λοιπόν πιο έξυπνους η ακρόαση της μουσικής του Mozart ; Περαιτέρω έρευνες γύρω από την θεραπευτική αξία της μουσικής του Mozart έγιναν σε ασθενείς με επιληψία όπου και απεδείχθη ότι η ακρόαση του Mozart - και μάλιστα μιας συγκεκριμένης σονάτας της Κ 488 - μπορεί να μειώνει τον αριθμό και την σοβαρότητα των επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς ακόμη και σε επιληπτικό κώμα [4]. Οι ερευνητές που συμμετείχαν στην παραπάνω μελέτη έδωσαν μια πιθανή εξήγηση στο φαινόμενο δηλ. ότι η λεπτή αρχιτεκτονική υφή της μουσικής του παιδιού θαύματος μπορεί να αποκαθιστά την ρυθμική φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου που στην περίπτωση της επιληψίας παθαίνει ένα είδος 'αρρυθμίας'. Η μουσική του Mozart είναι απλή αλλά και μεγαλοφυής, διαθέτει μελωδία αλλά και άκρως εγκεφαλική ανάπτυξη με τέτοιο όμως τρόπο δοσμένη που να τρέφει μυαλό αλλά και ψυχή. Έτσι χρησιμοποιείται κατεξοχήν στις συνεδρίες μουσικοθεραπείας με στόχο τη χαλάρωση (relaxation) και την αντιμετώπιση του ψυχοσωματικού stress, ιδιαίτερα τα αργά μέρη με ρυθμική αγωγή andante.

Ο Wolfgang Amadeus Mozart πέθανε νέος, τριάντα πέντε χρόνων, από άγνωστη ασθένεια. Οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούν ότι πρέπει να έπασχε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω των λοιμώξεων που όπως προαναφέραμε ήταν ίσως και αποτέλεσμα ανοσοκαταστολής, συνέπεια της κόπωσης που του προκάλεσαν τα ασταμάτητα ταξίδια στην Ευρώπη. Ο συνθέτης είχε προαισθανθεί το θάνατό του και τις τελευταίες του στιγμές συνέθετε μια νεκρώσιμη ακολουθία, το γνωστό ρέκβιεμ. Στις 5 του Δεκέμβρη του 1791, μια παγωμένη χειμωνιάτικη νύχτα, ο ευλογημένος των Θεών συνθέτης αφήνει την τελευταία του πνοή. Την επομένη μια νεκροφόρα τρίτης κατηγορίας, σαν αυτές που προορίζονταν για τους άπορους, αφήνει τη σωρό αυτής της μεγαλοφυίας σε έναν ομαδικό τάφο. Εκεί τον περίμεναν τα ανώνυμα κόκαλα κοινών θνητών που όπως και εκείνος είχαν υποφέρει, αγωνισθεί και βρει την τελική γαλήνη στο θάνατο. Κοινή γαρ η τύχη…..

πηγή : http://www.peemde.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=102&Itemid=31

Ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους (1776-1855) υπήρξε παιδί θαύμα, πραγματικό φαινόμενο. Στα τρία του χρόνια διόρθωσε τον πατέρα του σε ένα μαθηματικό υπολογισμό. Στα δεκαπέντε του ανακάλυψε το διάσημο Θεώρημα των Πρώτων Αριθμών. Όταν ο δάσκαλος ζήτησε από τα παιδιά της τάξης του να υπολογίσουν το άθροισμα των αριθμών από το 1 ώς το 100, αναμένοντας πως ένα τέτοιο εγχείρημα θα έπαιρνε στους μαθητές πολύ χρόνο και θα τους ανάγκαζε επιτέλους να σωπάσουν, ο Γκάους παρέδωσε το άθροισμα σε χρόνο d/t. Όλοι οι συμμαθητές υπολόγισαν τους αριθμούς με το χέρι- και όλοι έκαναν λάθος στο άθροισμα. Ο Γκάους συνέλαβε τον μαθηματικό τύπο που θα έδινε το σωστό αποτέλεσμα.

Ο Γκάους υπήρξε γιος ενός μεροκαματιάρη λιθοξόου και μιας αγράμματης μητέρας, που τον υπεραγαπούσε. Η ταξική καταγωγή του τον κρατούσε δέσμιο. Το καλύτερο που μπορούσαν να ελπίζουν οι γονείς του γι΄ αυτόν ήταν να γίνει ένας καλός τεχνίτης. Να ζει από τα χέρια του. Ο Καρλ όμως έκανε την έκπληξη. Υπερέβη τον κοινωνικό φραγμό, την οικονομική ανέχεια και το πολιτιστικό σύνορο της τάξης του, χρησιμοποιώντας το μυαλό του. Η αστραφτερή ιδιοφυΐα του προκάλεσε το ενδιαφέρον του Δούκα του Μπράουνσβαϊκ. Ο Γκάους σπούδασε και διέπρεψε χάρη στη χορηγία του Δούκα.

Οι σπουδές
Σε μια εποχή που οι εγκύκλιες σπουδές αφορούσαν την κοινωνική και οικονομική ελίτ και τα μαθήματα στα πανεπιστήμια ακολουθούσαν τον τύπο του κλειστού σεμιναρίου χωρίς εξετάσεις, ο Γκάους σπούδασε κοντά σε ικανούς δασκάλους και μελέτησε σε μεγάλες βιβλιοθήκες. Έμαθε αρχαία ελληνικά και λατινικά, για να διαβάζει από το πρωτότυπο τα παλαιά επιστημονικά κείμενα και να γράφει στην αυστηρή γλώσσα της επιστήμης. Ο πατέρας του πίστευε πως ο γιος του ήταν ένας αρχιτεμπέλης, που αρνούνταν να χρησιμοποιήσει τα χέρια του για να ζήσει. Η μάνα του καμάρωνε το παιδί της, τον πιο διάσημο μαθηματικό της Ευρώπης. Ο Δούκας του Μπράουνσβαϊκ τον στήριξε οικονομικά μέχρι τον θάνατό του. Οι συντοπίτες του κουτσομπόλευαν, κορόιδευαν, αρνούνταν να αποδεχθούν την ιδιαιτερότητά του. Γι΄ αυτούς, όπως και για τον πατέρα του Γκάους, όποιος δεν ήταν χειρώνακτας, ήταν τεμπέλης από κούνια. Ωστόσο ο Καρλ πίστευε ακράδαντα στο μυαλό του, στις ικανότητές του. Έμεινε μονομανιακά αφοσιωμένος στον στόχο του.

Ο Γκάους δεν υπήρξε μόνο ιδιοφυής μαθηματικός. Υπήρξε σημαντικός φυσικός και διάσημος στην εποχή του αστρονόμος. Τον ενδιέφερε κάθε τομέας του επιστητού. Υπήρξε καθολικός επιστήμονας, ένα μυαλό που δεν περιορίστηκε στα σύνορα μιας σαφώς και τσιγγούνικα οροθετημένης επιστήμης. Ωστόσο δεν έζησε ως έγκλειστος μελετητής. Παντρεύτηκε δύο φορές, έκανε παιδιά, είχε φίλους.

Όταν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα κατέλαβαν το Μπράουνσβαϊκ, ο στρατιωτικός διοικητής μπήκε στο σπίτι του Γκάους με μια αλλόκοτη εντολή: «Δεν μας ενδιαφέρει ο θάνατος του Δούκα. Βεβαιωθείτε πως ο διάσημος μαθηματικός Γκάους είναι ζωντανός». Ο Ναπολέοντας υπήρξε επίσης ευφυής: ήξερε πολύ καλά αυτό που είχε αντιληφθεί νωρίτερα ο Δούκας. Η πολιτική εξουσία τρέφεται, εμπεδώνεται, μνημειώνεται μέσα από την επιστήμη και την τέχνη.

πηγη : http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=12240&enthDate=03032007

«Άνοιξη», «Μακεδονία», «Ημέρα και Νύχτα», «Ουρανός», «Πουλιά», «Ο Θεός Παππούλης» και «Άλογα» -- είναι τίτλοι έργων του Στεφάν Πλέσκονιτς, ενός 8χρονου σκοπιανού ζωγράφου. Το αξιόλογο ταλέντο και τα καλλιτεχνικά του επιτεύγματα έχουν ελκύσει παγκόσμιο ενδιαφέρον σε βαθμό που ο ίδιος υπήρξε ήρωας αρκετών ντοκιμαντέρ. Το έργο του εξαίρεται από την Taiwan Independent News, Rai Due, RTL και την ελληνική τηλεόραση.

Στις αρχές του μήνα, η γκαλερί Daut Pashin Amam παρουσίασε έκθεση έργων του. Ήταν η πρώτη φορά που σε ένα τέτοιο γεγονός το κοινό ήταν κυρίως παιδιά από δημοτικά σχολεία. Ήταν η έκτη του έκθεση από τότε που άρχισε να ζωγραφίζει σε ηλικία 3 ετών - έργα του έχουν εκτεθεί στο Τέοβο, Βρυξέλλες, Νέα Υόρκη και Βαρσοβία.

Ο Στεφάν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1995 στην ΠΓΔΜ. Ενώ τα άλλα παιδιά έπαιζαν με παιχνίδια, αυτός άρχισε να «παίζει». με τα χρώματα. Το εμπνέον κίνητρό του ήταν μια επίσκεψη στο μοναστήρι του Αγίου Αρχαγγέλου στο χωριό Τέοβο, όπου ο παππούς του υπήρξε δωρητής. Όταν είπε ο παππούς του ότι στο μοναστήρι «έλειπαν μερικές εικόνες», ο Στεφάν άρχισε να ζωγραφίζει. Όταν οι γονείς του τον ρώτησαν τι κάνει, αυτός απάντησε: «Μου είναι δύσκολο, όμως πρέπει να ζωγραφίσω. Ο παππούς χρειάζεται εικόνες».

Η πρώτη έκθεση έργων του Στεφάν έγινε το 1998 στο Μοναστήρι του Αγίου Αρχαγγέλου. Η διοργάνωση της δεύτερης έκθεσης έγινε στη γκαλερί Stoby στα Σκόπια, ενώ η Τρίτη στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ, δύο χρόνια αργότερα. Στην τελευταία, ο μικρός Στεφάν χάρισε το έργο του «Άνοιξη» στον Γενικό Γραμματέα Τζωρζ Ρόμπερτσον. Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης, ο Ρόμπερτσον χαρακτήρισε τον Στεφάν ως μεγάλο πρεσβευτή και πηγή υπερηφάνειας για την ΠΓΔΜ.

«Όλα τα παιδιά ζωγραφίζουν, ο Στεφάν όμως είναι πραγματικός ζωγράφος», είπε ο διευθυντής της γκαλερί Ζλάτκο Τοντοσιέβσκι. «Δυνητικά, όλοι μας έχουμε ταλέντο, όμως το ταλέντο αυτού του παιδιού είναι ατόφιο». Ο πρέσβης των Σκοπίων Λιούμπισα Γεοργιέφσκι είπε «Ο Στεφάν έπαιζε και ήμασταν τυχεροί που έπαιζε με χρώματα. Το παιχνίδι του μετατράπηκε σε έναν κώδικα σχετικό. Το αίνιγμά του πιθανώς να έγκειται σ' αυτό». Σε μια άλλη εκδήλωση, ο διάσημος σκοπιανός κριτικός έργων τέχνης, ο Μπόρις Πετκόφσκι, αντιπαράβαλε τα έργα του Σταφάν με τα έργα «ορισμένων από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του 20 αιώνα - Εννοώ του Τζάκσον Πόλοκ και του Μαρκ Τόμπι. Όλα αυτά τα βρίσκω σε αυτό το παιδί. Θεωρώ ότι τα έργα του είναι ασυνήθιστα και ομολογώ πως θα μπορούσα να τα δω αναρτημένα σε αίθουσες μεγάλων ευρωπαϊκών και αμερικανικών μουσείων όπου εκθέτουν αυτό το είδος της αφηρημένης τέχνης».

Μέχρι τώρα, ο Στεφάν έχει ολοκληρώσει 300 πίνακες περίπου χρησιμοποιώντας οικολογικές, ακρυλικές μπογιές σε χαρτόνι. Οι γονείς του λένε πως σε 15 λεπτά ζωγραφίζει κι έναν καινούριο πίνακα. Πότε πότε, ξυπνάει στις δύο τα μεσάνυχτα και αρχίζει να ζωγραφίζει. Στην αρχή, φαινόταν παράξενο στους γονείς του να τον βλέπουν να στέκεται μπρος σε ένα μεγάλο καναβάτσο με τόσες μπογιές, να σμίγει τα χρώματα και. να μπογιατίζεται κι ο ίδιος. Όταν τον ρώτησαν τι έκανε, αυτός απάντησε «Απλά σμίγω χρώματα. Είναι χημεία, μπαμπά».

Η έμπνευσή του είναι παιδική (ουρανός, έντομα, ήλιος, σπίτι), όχι όμως και το τελικό αποτέλεσμα. Δεν θέλει να ζωγραφίζει και πολύ κατά το μάθημα της ζωγραφικής στο σχολείο του καθότι προτιμά την αφηρημένη, όχι τη ρεαλιστική ζωγραφική.

Η στάση του απέναντι στην τέχνη του είναι κι αυτή ενός παιδιού. Δεν πουλάει τα έργα του ποτέ γιατί νομίζει πως δεν θα μπορέσει να τα ξαναφτιάξει δεύτερη φορά. Όπως λέει, τα θέλει όλα ως προσωπική του περιουσία. Τώρα, μετά το Τέοβο, Βρυξέλλες, Σκόπια, Νέα Υόρκη και Βαρσοβία, ετοιμάζει την επόμενη έκθεση έργων στην Εθνική Γκαλερί της Σόφιας. Το έργο του είναι εντυπωσιακό. Έχει δική του ιστοσελίδα και έχει ήδη συλλέξει ένα σημαντικό βραβείο: υποψήφιος παιδικός σύμβουλος για την πρώτη παιδική πρεσβεία του κόσμου, Μεγιάσι - τον μεγαλύτερο μη κυβερνητικό οργανισμό προστασίας και προαγωγής των δικαιωμάτων των παιδιών στην ΠΓΔΜ.

πηγή : SETimes.com

ΑΝ ΠΕΝΤΕ ΜΟΥΤΖΕΣ ΜΕ 200 ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΧΡΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ ΤΟΤΕ ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑΛΕΝΤΟ.

ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΡΓΑ (ΑΠΟ ΤΕΧΝΟΤΡΟΠΙΑ ΜΙΛΑΩ) ΤΑ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΧΙΜΠΑΤΖΗΔΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΜΠΟΓΙΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΛΕΥΚΟ ΚΑΜΒΑ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΤΑΝ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΕΧΝΗ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΤΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΑΥΤΟ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ 10 ΧΡΟΝΩΝ Η ΕΝΟΣ ΕΝΗΛΙΚΑ ΧΙΜΠΑΤΖΗ.

ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΜΕ ΠΕΙΤΕ ΚΑΚΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΚΟΛΟΓΩ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΗΓΑΙΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΑΛΕΝΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΠΙΝΑΚΕΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΤΑΤΟΥΣ ΙΣΑΞΙΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΡΗΤΑ ΠΩΣ Η ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ ΤΕΧΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΕΣ ΑΤΑΛΑΝΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΙΣ ΕΚΜΕΤΕΛΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ.

ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ,
ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 7 ΧΡΟΝΩΝ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΑΦΙ ΜΕ ΕΛΙΕΣ, ΟΠΟΥ ΠΗΓΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΨΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΚΛΑΔΕΥΑΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ.

ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΣΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΠΗΡΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΧΑΡΤΟΝΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΒΡΕΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΦΥΛΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ.

ΕΣΚΥΨΕ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΕΡΙΕΡΓΑΣΤΗΚΕ ΛΙΓΟ ΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΞΥΛΑ ΔΙΑΛΕΞΕ ΔΥΟ ΜΙΣΟΚΑΜΕΝΑ ΚΛΑΔΑΚΙΑ, ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΟΝΤΡΟ.

ΤΑ ΕΒΓΑΛΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΑ ΑΦΗΣΕ ΛΙΓΟ ΝΑ ΚΡΥΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΚΙΤΡΝΟ ΠΑΛΙΟ ΧΑΡΤΟΝΙ ΤΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΡΙΓΩΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΤΟΥΣ.
ΕΦΤΙΧΝΕ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΛΕΠΤΟ ΚΛΑΔΑΚΙ ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΕ ΤΑ ΦΟΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΧΟΝΤΡΟ.

ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΛΑΔΑΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΛΛΗ ΜΑΥΡΙΛΑ ΤΑ ΕΒΑΖΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΠΟΥ ΣΙΓΟΚΑΙΓΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΞΑΝΑΜΑΥΡΙΖΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ.

ΕΦΤΙΑΞΕ ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΕΡΓΟ ΣΕ ΜΟΛΙΣ 20 ΛΕΠΤΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΟΝ ΑΓΕΡΑΣΤΟ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ.

ΓΕΜΙΣΕ ΤΟ ΧΑΡΤΟΝΙ (ΤΟ ΠΛΑΪΝΟ ΜΑΚΡΟΣΤΕΝΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΟΥΤΑ ΜΕ ΓΑΛΑΤΑ ΕΒΑΠΟΡΕ) ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑ ΜΟΛΥΒΙΑ.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΗΡΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΨΙΛΟ ΞΥΛΑΚΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΤΟ ΚΑΨΑΛΙΣΕ ΕΚΑΜΕ ΤΙΣ ΠΙΟ ΜΙΚΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΤΟΣΗ ΩΡΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΕ ΚΑΜΑΡΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΕΧΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ, ΜΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΜΒΑΔΕΣ.

ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ:
"ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ, ΟΠΟΤΕ ΤΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΝΑ ΤΟΝ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΜΕ ΑΠΟΠΑΡΝΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΑΛΑΝΤΟΥΣ, ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑΛΕΝΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΞΑΣΚΗΣΗ..."

ΚΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ...

ΣΥΝΕΠΑΡΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΟΝΕΙΡΙΚΗ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ ΑΦΗΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΑΣ ΤΟΝ ΡΩΤΑΩ ΑΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΔΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ:
"ΦΥΣΙΚΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΙ ΒΡΑΔΙΑΣΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ ΑΛΛΟ (ΤΟ ΤΟΠΙΟ) ΓΙΑ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΩ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ"

ΜΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΒΡΥΣΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΝΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΠΟΥ ΜΙΣΟΚΑΙΝΕ ΑΚΟΜΑ.

ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟ ΕΡΓΟ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΜΙΑ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ ΤΡΙΓΥΡΩ ΑΠΟ ΦΡΕΣΚΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙΟ ΧΑΡΤΙ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ.

ΤΕΤΟΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΤΕΤΟΙΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ, ΣΑΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.

ΑΠΟ ΕΝΑ 7-ΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΣΗ ΩΡΑ.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΟΗΤΕΥΤΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥ ΛΕΕΙ "ΠΕΣ'ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΙΠΟΤΑ..".

ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΣΒΗΝΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ,

ΚΑΙ ΔΙΔΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΙΣΩ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΠΑΡΕΙ ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ,
"ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΕΧΕΙΣ ΤΑΛΕΝΤΟ, ΝΑ ΤΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΝΑ ΠΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟ ΝΑ ΣΕ ΜΑΘΕΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ.."

ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΠΗΡΑ ΘΑ ΤΗΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΣΟ ΖΩ...:

"ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΑΩ ΣΕ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ, ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΑΛΑΝΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΖΩΓΡΑΦΟΙ, ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΘΑ ΜΟΥ ΚΟΛΛΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΑΜΠΑ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΜΕ ΚΑΝΑΝΕ ΖΩΓΡΑΦΟ,
ΕΓΩ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ,
ΟΤΙ ΞΕΡΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΤΟ ΜΑΘΩ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΩ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΣΕ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΘΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΛΕΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΔΙΔΑΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΤΙ ΚΑΝΩ ΤΟ ΕΜΑΘΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ..
ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΑΩ ???"

ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣ ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ 7 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΤΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΑΛΕΝΤΟ, ΜΕ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΘΑ ΑΠΟΚΤΟΥΣΕ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ 15 ΧΡΟΝΩΝ.

ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΚΘΕΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΕΧΝΗΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΕΧΝΗ ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ.

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ ΓΚΑΛΛΕΡΙ ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΛΑΜΟΓΙΑ.

ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΧΑΡΙΖΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΖΕΙ,
ΕΞΑΛΛΟΥ ΑΥΤΟΣ ΘΕΛΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ.

ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΡΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΜΑΘΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ.

ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΑΦΗΡΗΜΕΝΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΙΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ (ΕΜΠΟΡΟΙ) ΕΙΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ (ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΑΚΙ) ΟΝΟΜΑΣΑΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΑΝΣΑΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΜΙΣΑΛΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥΣ.

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΑΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗΝ ΓΛΥΠΤΙΚΗ, ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΣΤΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΕΝΗΣΙΑΚΟΙ ΑΡΧΙΜΑΣΤΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ.

ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΕΘΗΚΑΝ.

ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΦΤΑΣΕΙ Ή ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΑΣ ΜΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΝΕΑ ΕΙΔΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΕΧΝΗ.

ΑΗΔΙΑΣΑΜΕ...
..........
......
....
..
.

Αλήθεια, δεν βρίσκετε τίποτα ενδιαφέρον στις άλλες περιπτώσεις ?
Σας φαίνεται φυσιολογική η περίπτωση του κοριτσιού από την Κορέα ?
Ο Μότσαρτ δηλαδή έτυχε και έπαιρνε από νότες ?

Δεν υπάρχει ίχνος παράξενου στις περιπτώσεις των παιδιών θαυμάτων ???
Ή δεν "πουλάνε" γιατί λείπει το κοτσομπολίστικο στοιχείο για να γίνει κουβέντα ?

quote:

---

Μπορεί για κάποιους λοιπόν το σκοπινάκι να είναι ατάλαντο, το θαύμα του το έκανε πάντως και ξύπνησε το θέμα....

---

Βλέποντας τα έργα του μικρού, το μόνο που βλέπω είναι ότι έχει καλή αίσθηση των χρωμάτων, αλλά εδώ έχουμε αφηρημένο εξπρεσιονισμό, όπου η εικαστική έκφραση έχει άμεση σχέση με το χρώμα, σε άλλα είδη ζωγραφικής έχει το ίδιο "ταλέντο"; Για να πω ότι ο μικρός είναι πραγματικά ταλέντο στην ζωγραφική πρέπει να δω μετρήσεις, τοποθέτηση, αναλογίες, τόνους(αν πρόκειται για σχέδιο)σε ρεαλιστικής απόδοσης αντικείμενα, μέχρι τότε διατηρώ τις επιφυλάξεις μου, τώρα, με αυτά του τα έργα για μένα δεν διαφέρει και πολύ από αυτόν τον "ζωγράφο"

Wolf

quote:

---

Δεν υπάρχει ίχνος παράξενου στις περιπτώσεις των παιδιών θαυμάτων ???
Ή δεν "πουλάνε" γιατί λείπει το κοτσομπολίστικο στοιχείο για να γίνει κουβέντα ?

---