- Τηλεπάθεια: Πως θα μάθει κανείς να την χρησιμοποιεί? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Λάο Τσε
http://www.youtube.com/watch?v=n08JRxVLKLE&feature=related
Για την ψυχή μου ...
Καλο βράδυ
Edited by - nst on 01/07/2009 00:42:21
Κάποτε πριν πολλα πολλά χρόνια ρώτησα έναν καθηγητή μου "αν υποθέσουμε ότι υπάρχει Παράδεισος και σας ζητούσαν να προτείνεται ένα σύστημα διακυβέρνησης, ποιό θα ήταν?
Δεν θα ήταν ο κομουνισμός?
Γέλασε και μου είπε "Ασφαλώς ναι!"
"Αφού λοιπόν είναι πασιφανές ότι ο κομουνισμός είναι το δικαιότερο σύστημα διακυβέρνησης γιατί δεν το βλέπουν ώστε να το εφαρμόσουν όλοι να τελειώνουμε μ΄αυτό το θέμα επιτέλους!!"
Γέλασε και μου 'πε
"Μόνο που παραβλέπεις μια πολύ σημαντική παράμετρο, εκεί δεν θα ζούσαν έτσι χύμα όλοι οι άνθρωποι όπως συμβαίνει στην γήινη πραγματικότητα αλλά ολίγοι πολύ εκλεκτοί!!
Κάποιοι οι οποίοι κατόπιν αυστηρής κι εξονυχιστικής έρευνας που μόνον ο παντογνώστης Δημιουργός τους θα μπορούσε να κάνει, θα επιλέγονταν κρινόμενοι ως Άξιοι, οχι μόνο να απολαύσουν τα αγαθά αλλά και να ξέρουν ότι θα πρέπει να σεβαστούν και τους κανόνες"!!!
Το να αγαπάμε αυτο που μας λείπει ειναι ανάγκη ...αλλα το να αγαπαμε αυτο που συνηχει μαζί μας είναι μαγεία.
ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! !!!!!!!!!!!!!!!!!
Δες την λεπτομέρεια Μ Α Γ Ε Ι Α !!!
«Εσύ έδωσες τη χαρά της Ύπαρξης στην ανυπαρξία. Εσύ έκανες την ανυπαρξία να σ' ερωτευτεί».
«Όλα τα μόρια του κόσμου είναι ερωτευμένα μ' εσένα και κάθε μόριο του κόσμου μεθά για να σε συναντήσει».
Όλα τα "λεφτά" είναι στο Παραμύθι στο Ταξίδι στο Νοερό στο Μη Υπαρκτό στο Μαγικό στο Φανταστικό
στην Ο Υ Τ Ο Π Ι Α !!!!!
Το να αποδεκτεί κάποιος τον εαυτό του αργά ή γρήγορα θα το κάνει…
Δεν γίνεται διαφορετικά…
Το να μπορέσει όμως να ζήσει αρμονικά με τον κοινωνικό του κύκλο, τη σχέση του την οικογένεια τους γνωστούς και φίλους… χρειάζονται υποχωρήσεις και συμβιβασμοί…
Ένθεν και κείθε!!!
Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα! Πόσο είναι κανείς διατεθημένος να συμβιβαστεί, να βάλει νερό στο κρασί του??
Ναι να αγνοήσουμε τα “πρέπει” και ότι άλλο αποκαλούμε “ασήμαντα προβλήματα” και να ακολουθήσουμε τον δρόμο της καρδιάς μας…!
Μόνο εμείς!!!!
Μήπως όμως αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος της μονάξιάς ..
Ίσως…?
Ίσως όχι της μοναξιάς, αλλά της μοναχικότητας και αυτό βάσει επιλογής ίσως ελευθερώνει αντί να δεσμεύει...
ΔΕΣ ΤΟ ΚΙ ΕΤΣΙ !!!
ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΥΝ !!!
Το μόνο που αλάζει είναι η θέση του παρατηρητή ή του αντικειμένου σε σχέση με τον παρατηρητή πάντοτε βέβαια...
Άκου κι αυτό με πολλά ματς μούτς όχι τίποτ΄άλλο έτσι για να την σπάσω στην pyramid χιχιχι
φιλούρες πολλές!!
http://www.greektube.org/content/view/65249/2/
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 01/07/2009 01:28:47
Η απάντησή μου είναι αυτή που σου έδωσε ο SERAPIS
Αν θέλεις lorenzo να μου την σπάσεις πάρε το εισιτήριό σου και μπες στην ουρά. Προηγούνται άλλοι.
Δες την λεπτομέρεια Μ Α Γ Ε Ι Α !!!
Μαγεία είναι η ανύψωση προς την συνείδηση του φωτός , της ζωής και της αγάπης ωστε να ενωθούμε με την σοφία της ανωτερης διάνοιας του πνεύματος που ολοι περιέχουμε.
Ναι!!! ειναι η ''λεπτομέρια'' που διακρίνει την ζωή απο το ΖΩ.
Δεν γίνεται διαφορετικά…......
Ξέρω οτι βαριέσαι τα μεγάλα κείμενα αλλά με προκαλείς και οπως γνωρίζεις ....δεν αντιστέκομαι ....
Πως θα ορίσεις το πραγματικό απο το μη πραγματικό? Αν μου πεις οτι πραγματικό ειναι αυτο που γίνεται τώρα..θα σε ρωτήσω ..πως εννοεις το γίνεται..με τι καταλαβαίνουμε οτι κατι γίνεται? Μεσω των ερμηνειών [ μεταφρασεων] που μας επιτρέπουν 1ον ο ψυχικος μας κόσμος ,2ον ο υλικός μας εγκέφαλος και σε κάποιες στιγμές μας η ''νοημοσύνη μας'' ορίζοντας ετσι τον αγαπημενο Εαυτό μας.
Τώρα που σου γράφω ακούγοντας την μουσική μου εχοντας στην σκέψη μου μια ''εικόνα'' νοιωθω πολυ όμορφα ..σχεδόν διευρύνομαι και αναπνέω...το πρωί στη δουλεια, που κράταγα ενα μωρό με κατι τεράστια μάτια ολο απορία , θέλησα να δακρύσω αντιλαμβανόμενη το μεγαλείο της θεότητας...χθες το βραδυ αγναντευοντας την φεγγαρένια μορφή απο το παραθυρο της κουζίνας μου, σταματησα με τους αφρους στα χέρια και ευχαρίστησα την στιγμή...
Πες μου ποιο απο ολα ειναι πιο αληθινό και ποιό ειναι ουτοπία?
ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ επειδη το να αποδεχθει κάποιος τον εαυτο του ειναι ολη η εργασία για την οποία εχει ερθει εδω στο πολύχρωμο πλάτωμα ....
Ειμαστε ολα οσα μπορουμε να φανταστούμε ....αφου η φαντασία θέλησε και εγινε ο κόσμος...
Δανείζομαι μια φράση του Regardie απο το [ Η Μεσαία στήλη]
<< o νους ειναι ο φονιας της πραγματικοτητας >> και συνεχίζει..<< Στην ουσία δεν ειναι ο νους που αναχαιτίζει την αντιληψη μας σχετικά με το τι ειναι πραγματικό, αξιόλογο και επιθυμητό στη ζωή. Φταίει η εσφαλμένη διάπλαση του νου...ολος εκείνος ο συρφετός προλήψεων, συναισθηματικων προκαταλήψεων, λαθεμενα διαμορφομένων φιλοσοφιών και δεισιδαιμονιών, που ειναι υπολειμματα της κληρονομιάς αποπροσανατόλιστων γονέων>>
Για να ζούμε αρμονικά με το κοινωνικό μας περίγυρο [ πράγμα που παντα υποστήριζω ως ορθό] βασική προϋπόθεση ειναι να ειμαστε εσωτερικα αρμονικοί εμεις οι ιδιοι. Δλδ οι σκέψεις , οι πράξεις και τα συναισθηματα μας να συμβαδίζουν και να μην συμπεριφερόμαστε ενοχικά και φοβικά ως προς τα θέλω μας.
Τότε εκπέμπεται μια σταθερότητα και μια γλυκύτητα που οριοθετεί απο μονη της καθε κατάσταση που βιώνουμε χωρίς πίεση η συμβιβασμό.
Δεν αγνοούμε τα πρέπει , επειδή ουσιαστικά αυτα τα εχει θέσει η ιδια η συνειδηση μας αναλογα της κατανοησης της καθε φορά ...αρα [ΠΡΕΠΕΙ] να τα ακολουθήσουμε.
Η καρδιά δεν ειναι το αντίθετο της λογικής αλλα το σημείο ενωσεως ολων των κέντρων μας που τιθεται κατω απο την σκέπη της αγάπης. Ως Αγάπη εδω εννουμε εκεινη την κατασταση οπου δεν διαχωριζόμαστε.
Αυτο δεν σημαίνει οτι δεν θυμωνουμε, δεν απογοητευόμαστε η δεν λυπόμαστε ..ουτε σημαινει οτι ζούμε σε μια νευρωτική συνθήκη μόνιμης ευφορίας λες και εχουμε πάρει ναρκωτικά....αλλα οτι ζούμε το καθε συναίσθημα....το εξαντλούμε ....και τελειώνουμε με αυτό. Ετσι δεν μας αφήνει ουτε απωθημένα , ουτε ερωτηματικά που να λιμνάζουν στο υποσυνείδητο μας και να μας αρρωσταίνουμε.
Το να προβούμε σε μια πράξη θέλησης ειναι δράση , αλλα ο φοβος και η ενοχή ειναι αντιδραση. Το ιδιο πραγμα μπορεί να ''κινηθεί'' απο διαφορετική εκδήλωση της δύναμης... πχ Κανω μια εκδρομή επειδή θελω να δω ανθρωπους και μερη που αγαπώ ..απλά...και μετα ευτυχισμένη ξαναγυρίζω στις δραστηρίοτητες μου κρατωντας την αγαπημενη αναμνηση που αξιωθηκα να βιώσω με οτι αυτή φέρνει.[ αυτο ειναι δράση]
Αλλα αν κανω μια εκδρομή εχοντας υποσυνειδητα την σκέψη να δραπετεύσω μεσω μιας φαντασίωσης ωστε να ξεχάσω εμενα... [ τις σκέψεις μου κλπ] τοτε αντιδράω και αυτο εχει πόνο αφου η φαντασιωση αντικειται στην δημιουργική φαντασία και ενισχύει τις σκεπτομορφές.
Υστερα επιστρέφω... αλλα εχω αφήσει πίσω το ανεκπλήρωτο αφου το ζητούμενο ημουν ΕΓΩ.
Η μοναξιά ειναι η αισθηση του διαχωρισμού που προερχεται απο την εσωτερική μας σύγκρουση ...η μοναχικότητα ειναι μια ησυχη περιοχή ολοδική μας που μας επιτρέπει να ''μιλαμε '' με την ψυχή μας...
ΔΕΣ ΤΟ ΚΙ ΕΤΣΙ !!!
ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΥΝ !!!
Το μόνο που αλάζει είναι η θέση του παρατηρητή ή του αντικειμένου σε σχέση με τον παρατηρητή πάντοτε βέβαια..
ΝΑΙΙΙΙΙ .....Ποσο δίκιο εχεις....
Μου ελειψες σημερα
http://www.youtube.com/watch?v=GJl2Fn1cG14
Φιλάκια άπειρα.....να σε ραντίζουν....
Edited by - nst on 01/07/2009 19:56:45
Edited by - nst on 01/07/2009 20:05:07
Καρδούλα μου δεν διαφωνούμε στις ασκήσεις επί χάρτου που τόσο ωραία περιγράφεις αλλά στην εκάστοτε θέση αντικειμένου - παρατηρητή!!!
Καλά όλα και σωστά όταν συμβαίνουν στην αποστηρωμένη αίθουσα ενός εργαστηρίου με συγκεκριμένες ελεγχόμενες συνθήκες..
Εκτός όμως όπου το αστάθμητο κυριαρχεί πάντα κι οι συμπεριφορές αλλάζουν τόσο που πολλές φορές μένουμε κατάκπληκτοι!!
Δυστυχώς ή ευτυχώς οι δυνατότητες μας είναι περιορισμένες.. γήινες!!
Η Θεωρία στην Πράξη πάντα δημιουργεί αποκλείσεις οι οποίες είναι συνήθως έως πάντοτε απρόβλεπτες λόγω της μη δυνατότητας μας να δούμε όλες τις παραμέτρους!!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!!
Π.χ ενώ γνωρίζουμε 4 διαστάσεις μπορούμε να "δούμε" μόνο τις τρείς {πλάτος, μήκος, ύψος} και τις μετράμε όλες με το ίδιο μέτρο το cm. Για την τέταρτη όμως διάσταση τον Χρόνο λόγω της εγγενούς αδυναμίας μας να τον "δούμε" χρησιμοποιούμε άλλη μονάδα μέτρησης το sec!!!
Τέλος πάντων είμαι ψιλοκουρασμένος
Θα σε πάρω κάποια στιγμή να τα πούμε!!
Φιλούρες άπειρες!
Κι αυτό κερασμένο..
http://www.youtube.com/watch?v=brB7W-Y1cck&feature=related
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 01/07/2009 22:40:50
quote:
Εκτός όμως όπου το αστάθμητο κυριαρχεί πάντα κι οι συμπεριφορές αλλάζουν τόσο που πολλές φορές μένουμε κατάκπληκτοι!!
Εδω δεν μπορεί κανεις να διαφωνήσει.....
Μου χάλασε η συσκευή ηχου και εχω πεσει σε μαύρα πανιά αν και φτιάχνεται ....και ειναι παραλογο εως γελοίο....ποσο μαλλον σε πιο σοβαρά ζητήματα...
Καληνύχτα
το κινητό μας το ανοίγουμε πότε πότε..χι χι χι
Εάν κάνεις copy paste να τα κάνεις σωστά.
Ωραία που έγραψες δικό σου κείμενο, να μην αντιγράφεις τα κείμενα κανενός, οι άλλοι δεν τα λένε καλύτερα από εσένα. Να πιστεύεις στις δυνατότητές σου.
Καλημερούδια
Αν σου αρκει...θα κανω τον κόσμο ενα όνειρο ..μια αιωνιότητα ..
Σε αυτο το παράλογο που ψυχανεμίζεται η ζωή, ειναι κρυμμένη η φωτιά σε μια μονιμη εναλλαγή με τον παγερό αέρα. Είναι ζεστο το βραδυ απόψε ...υπάρχει πάντα ο ηχος.
Ερχεται η νεα πανσέλληνος που σου ειχα υποσχεθεί ...πολυ πιο ζωήρη απο την προηγούμενη καθως λένε οι φήμες..
Ειναι ενα τεράστιος εγωισμός ..τοσος που θελει αν ειναι δυνατόν να τα βαλει με ολο το σύμπαν. Θέλει να δωσει επειδή ζητά να πάρει την δυναμική για να υπαρχει.
Ειτε αναφερόμαστε στην οικογενεια μας , ειτε στους φίλους μας , ειτε στα φανταστικά παραμυθια των παιδικων μας χρόνων τότε που αλλοτε ειμασαν ο σουπερμαν , ο μπλεκ, και η κατγουμαν....πάντα με ενα στοιχειακό παλεύουμε ....πανεμορφα στολισμένο.
Οταν η ψυχή μας αρχίσει να αντιδρά, εμφανίζονται οι ευκαιρίες για να δούμε..ποιοί ειναι γυρω μας.
Πισω απο τον αγαπημενο μας εγωισμό βρισκεται φασκιωμένη μια αγωνια και μια υπαρξιακή ανασφάλεια που κληρονομήσαμε απο τις μαμαδες μας και τους μπαμπαδες μας εμεις οι χαϊδεμένοι...βλέπεις μας εδωσαν οτι ειχαν και δεν ειχαν με ενα βασικό αντάλλαγμα.
Την ψυχή μας
...που την ξεχάσαμε οταν ΄''παιζαμε'' τα καλα παιδιά....τους διαφορετικούς ....τότε που σκεφτόμασταν τι θα πούνε ακομη κι αν δεν μας εβλεπαν...τοτε που ειχαμε την αυταπάτη οτι καρφι δεν μας καιγεται.
Μμμ !!!ναι δεν μας καιγόταν ποτέ παρα μονο για εναν η δύο...τις μεγαλύτερες εξαρτήσεις μας που ονομάσαμε αγάπη... τους αλλους τους υπερβαίναμε
Μαλλον δεν ειναι πάντα ομορφο το κρεμμυδοξεφλούδισμα ....και ισως να αναρρωτιέσαι αν εχει σημασία...
Μου φαίνεται οτι με τοση ''φασαρία '' που κανει κάθε φορά ..που μας ρίχνει ...θέλει να την ακούσουμε.
Εκτος αυτού κινδυνευω να χάσω κατι που αγαπω πολυ αλλα απο την αλλη η Αγαπη ειναι που γραφει...μαζί με κατι σκουληκάκια τρελλιάρικα...
Edited by - nst on 03/07/2009 15:33:46
http://www.youtube.com/watch?v=zarNYxd2KW4
...Μπορεί και να αθωωθούμε... και θα ναι θαύμα αν σωθούμε...
με κανα δυο στιχακια μου για πρόσχημα
http://www.youtube.com/watch?v=trSZJFBc2Us
Edited by - nst on 04/07/2009 10:41:14
Δεν μπορούμε να πούμε πως εσωτεριστής είναι μονάχα εκείνος που στρέφεται προς το Θεό, το Πνεύμα, την Ψυχή, όπως και να το ονομάσει κανείς. Εσωτεριστής, είναι εκείνος που στρέφεται προς τα μέσα, τόσο στα μύχια του ίδιου του του εαυτού, όσο και στα μύχια του κόσμου που τον περιβάλλει. Είναι ένας αναζητητής, ένας ονειροπόλος εξερευνητής της φύσης, τόσο της δικής του όσο και των άλλων. Μπορούμε να πούμε πως είναι ο Άνθρωπος με το «άλφα» κεφαλαίο, ο Άνθρωπος-Δημιουργός, που χαρακτηρίζεται από τα κίνητρα και τον τρόπο ζωής του.
Απο το kosmos Zine