- "Η ΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Αποσυμπίεση παρουσίασε τον Οκτώβριο ενοικιασμένο αεροσκάφος της Ολυμπιακής
Αθήνα
Αποσυμπίεση του θαλάμου επιβατών στον αέρα παρουσίασε πριν από περίπου έναν μήνα ένα από τα νοικιασμένα ισπανικά αεροσκάφη των Ολυμπιακών Αερογραμμών, προκαλώντας πανικό στους επιβάτες του.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Νέων, στις 5 Οκτωβρίου 2007, και ενώ εκτελούσε το δρομολόγιο Νάπολι-Αθήνα, λίγο μετά την απογείωσή του από το ιταλικό αεροδρόμιο, το αεροσκάφος τύπου Boeing 737-400, που είναι ενοικιασμένο από την ισπανική εταιρεία Ηola, εμφάνισε βλάβη στο σύστημα συμπίεσης με αποτέλεσμα να πέσουν οι μάσκες οξυγόνου πάνω από τους επιβάτες ενώ βρισκόταν σε χαμηλό ύψος.
Αμέσως, ο κυβερνήτης- αφού καθησύχασε τους επιβάτες- επέστρεψε στο αεροδρόμιο της Νάπολι. Έπειτα από τις αναγκαίες παρεμβάσεις που έγιναν από Ιταλούς τεχνικούς, το αεροσκάφος ήρθε στην Αθήνα, όπου εδώ και περίπου έναν μήνα παραμένει παροπλισμένο, καθώς οι τεχνικοί της εταιρείας αρνούνται να το επισκευάσουν δεδομένου ότι το κρίνουν μη επισκευάσιμο.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, το περιστατικό αυτό, που έγινε γνωστό στο υπουργείο Μεταφορών μόλις πριν από λίγες ημέρες, φέρνει ξανά στην επιφάνεια τις μισθώσεις αεροσκαφών από την προηγούμενη διοίκηση των Ολυμπιακών Αερογραμμών, τις οποίες οι πιλότοι της εταιρείας είχαν καταγγείλει ως «σκανδαλώδεις».
Σημειώνεται ότι για το αεροσκάφος της ισπανικής εταιρείας υπάρχει προβληματισμός ακόμα και στην ισπανική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, η οποία έχει υποβάλει αρμοδίως σχετικό ερώτημα για την πλοϊμότητά του στην ελληνική Επιτροπή Διερεύνησης Αεροπορικών Ατυχημάτων και Συμβάντων. Επίσης, ενδιαφέρον εκδηλώθηκε και από την Βoeing.
Σύμφωνα με τους τεχνικούς, το συγκεκριμένο αεροπλάνο εμφάνιζε βλάβες από την στιγμή της ενσωμάτωσής του στον στόλο των Ο.Α. και μπαινόβγαινε στα υπόστεγα συντήρησης. Παρά την κατάστασή του αυτή, οι Ολυμπιακές Αερογραμμές για το συγκεκριμένο Βoeing και άλλα τρία αεροσκάφη της ισπανικής Ηola πληρώνουν μισθώματα 2.350 ευρώ την ώρα (κάθε μήνα το καθένα εκτελεί περίπου 300 ώρες πτήσης). Αντίθετα, εάν η εταιρεία είχε προχωρήσει σε μισθώσεις τριετούς διάρκειας το κάθε αεροσκάφος δεν θα κόστιζε πάνω από 180.000 δολάρια τον μήνα.
Newsroom ΔΟΛ
Η καθιέρωση της 15η Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας δίδει την αφορμή για τη δημιουργία μίας συλλογής από links που έχουν ως αφετηρία τους αλλά και προορισμό τους τη Φιλοσοφία. Η πολυσημία που παρουσιάζει ακόμη και ο ορισμός της, δεν εμποδίζει πολλούς «εραστές της» είτε να επισκέπτονται, είτε να δημιουργούς δικτυακούς τόπους με ψήγματα της σκέψης που παράγεται μέσα από το φιλοσοφικό διάλογο. Αυτόν επιθυμεί να καλλιεργήσει και η UNESCO. Ο Οργανισμός που έχει καθιερώσει τον εν λόγω εορτασμό, για το 2007 έχει προγραμματίσει ένα συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη, στις 22-23 Νοεμβρίου, καθώς και μία σειρά από εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση των διοργανωτών του Συνεδρίου, «ο κύριος στόχος της καθιέρωσης μίας τέτοιας Ημέρας είναι να προκαλέσει το ενδιαφέρον του κοινού στο διαφωτιστικό ρόλο που μπορεί να παίξει ο φιλοσοφικός στοχασμός και η γνώση στη δημόσια ζωή και την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προβλημάτων. Σε έναν κόσμο όπου, παρά τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών, το ένα τρίτο των ανθρώπων ζουν με δύο δολάρια την ημέρα, το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγαλώνει και στον οποίο η τρομοκρατία αποτελεί αποδεκτό μέσο διεκδίκησης, χρειαζόμαστε τη φιλοσοφική γνώση και την πράξη που βασίζεται σε αυτή».
Η παρουσία της Φιλοσοφίας στο Διαδίκτυο είναι πληθωρική και με πολλές εκφάνσεις: βιογραφίες, φιλοσοφικές θεωρίες, αποφθέγματα, διαδραστικές σελίδες, ebooks, ακόμη και δυνατότητα αναγνωρισμένων ή μη φιλοσοφικών σπουδών μέσω Διαδικτύου! Ακολουθούν ορισμένα από τα πιο σημαντικά links που ανιχνεύσαμε στον απέραντο κόσμο της ψηφιακής γνώσης.
Φιλοσοφικές σπουδές online
Στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Μ. Βρετανίας μπορείτε να ακολουθήσετε προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα στο συγκεκριμένο γνωστικό πεδίο ή σε συνδυασμό με άλλους επιστημονικούς κλάδους.
http://www3.open.ac.uk/courses/classifications/psychology__philosophy
Διαδικτυακή Σχολή Φιλοσοφίας
http://www.philosophypathways.com/index.html
Ινστιτούτο Φιλοσοφίας
http://philosophy.sas.ac.uk/home.php
Philosophy@Large: Οδηγός φιλοσοφικών σπουδών στο Διαδίκτυο από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.
Θεματικά sites
ASK A PHILOSOPHER! - Κάνε μία ερώτηση ή δώσε μία απάντηση σε ένα φιλοσοφικό ερώτημα
http://www.philosophypathways.com/questions/index.html
Διεθνής Φιλοσοφική Κοινότητα: International Society for Philosophers
http://www.isfp.co.uk/index.html
Ψηφιακά βιβλία αρχαίων Ελλήνων και μεταγενέστερων φιλοσόφων, στην αγγλική γλώσσα, ελεύθερα να τα κατεβάσετε στον υπολογιστή σας.
http://www.gutenberg.org/browse/loccs/bf
Αλφαβητικό ευρετήριο φιλοσόφων
http://www.trincoll.edu/depts/phil/philo/philosophers.html
Ακούστε τις εκπομπές του Radio 4 του BBC που καταπιάνονται με φιλοσοφικά ζητήματα.
http://www.bbc.co.uk/radio4/history/inourtime/inourtime_philosophy.shtml
Mind: Η πιο γνωστή Επιστημονική Έκδοση της Μ. Βρετανίας για τη Φιλοσοφία με περισσότερα από 100 χρόνια ζωής.
http://www.york.ac.uk/depts/phil/mind/
Συλλογή με σημαντικά φιλοσοφικά κείμενα και συνδέσεις με σχετικές ακαδημαϊκές κοινότητες.
http://philosophy.eserver.org/
The Philosopher's Magazine: Το περιοδικό των φιλοσόφων
http://www.philosophersnet.com/
Διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας
Η Wikipedia διαθέτει πολύ μεγάλο αριθμό αξιόλογων άρθρων για πολλούς φιλοσοφικούς όρους, θεωρίες και πρόσωπα.
Ελληνικά sites
Σχετικά θέματα διαθέτει και η ελληνική έκδοση της Wikipedia
Αποφθέγματα αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων
http://www.mousa.gr/html/initial.html
Το πληρέστερο ελληνικό site με θεματικό αντικείμενο τη Φιλοσοφία
Videos στο youtube με διαλέξεις του Λιαντίνη.
http://www.youtube.com/results?search_query=liantinis&search=Search
πηγή:portal.kathimerini.gr
Στο υψηλό ποσοστό του 61% φτάνει στην Ελλάδα η πειρατεία λογισμικού, που σημαίνει ότι για κάθε 10 εγκατεστημένα software τα 6 είναι «σπασμένα». Αυτό επεσήμανε, χθες, στη Θεσσαλονίκη ο διευθυντής marketing της Microsoft Hellas, Ευάγγελος Χρυσαφίδης. Ετσι η εκτίμηση είναι ότι ο τζίρος των προϊόντων πειρατικού λογισμικού είναι της τάξης των περίπου 240 εκατ. ευρώ, αντίστοιχα.
«Για κάθε ποσοστιαία μονάδα πειρατικού λογισμικού αντιστοιχεί ένας τζίρος 4 εκατ. ευρώ», όπως είπε. Η πειρατεία είναι υψηλότερη, στο επίπεδο του 75%, όταν πρόκειται για τον τελικό καταναλωτή, ενώ στις μεγάλες επιχειρήσεις το ποσοστό είναι σαφώς μικρότερο, στα επίπεδα περίπου του 25%. Οπως όμως είπε, «είναι παρήγορο ότι κάθε χρόνο το φαινόμενο της πειρατείας στην Ελλάδα συρρικνώνεται».
Αναλύοντας την «καθαρή» αγορά των ΙΤ στη χώρα μας, ο κ. Χρυσαφίδης ανέφερε πως το hardware αντιπροσωπεύει σχεδόν 2 δισ. ευρώ, οι υπηρεσίες περί τα 500 - 600 εκατ. ευρώ, ενώ το λογισμικό κινείται μεταξύ 300-400 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων «ποσοστό 30-35% (σ.σ. στον τελικό καταναλωτή στο 90%) αφορά στο μερίδιο αγοράς της Μicrosoft».
Σε απόλυτα μεγέθη, οι ετήσιες πωλήσεις της Microsoft Hellas προβλέπεται πως θα κινηθούν, για το 2007, σε επίπεδα της τάξεως των 130-150 εκατ. ευρώ. Στο τέλος Ιανουαρίου του 2008 αναμένεται να επισκεφτεί την Ελλάδα, για πρώτη φορά, και το «αφεντικό» της Microsoft Bill Gates.
πηγή:www.ethnos.gr
Άγνωστη παραμένει η τύχη 15 τόνων ραδιενεργών ορυκτών υλικών αφότου εξαφανίστηκαν, τον περασμένο μήνα, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, δήλωσε χθες Τετάρτη ο υπουργός Περιβάλλοντος της χώρας Ντιντάσε Πέμπε.
"Δεν έχουμε καμμία απολύτως πληροφορία για τους 15 έως 16 τόνους ραδιενεργών μεταλλευμάτων από τους συνολικά 19 τόνους που κατασχέθηκαν στην Κατάνγκα", είπε. Θύμισε ότι περίπου τέσσερις από τους 19 τόνους πιθανότατα "απορρίφθηκαν στον Ποταμό Μούρα", στο νοτιοανατολικό τμήμα της ΛΔ Κονγκό.
Στα ορυκτά αυτά συμπεριλαμβάνονται 17 τόνοι μεταλλεύματος χαλκού με επίπεδα ραδιενέργειας 50 φορές υψηλότερα από τα επιτρεπτά όρια.
Οι αρχές είχαν δώσει εντολή να απορριφθούν τα ορυκτά σε εγκαταλελειμμένο--από την δεκαετία του 1960--ορυχείο ουρανίου στο Σινκολόμπουε, όμως η ομάδα που τα μετέφερε πιστεύεται ότι πέταξε μέρος των μεταλλευμάτων από γέφυρα σε ποτάμι, 10 χλμ. από την πόλη Λικάσι, που έχει πληθυσμό περί τους 300.000 κατοίκους. Από το ποτάμι αντλείται νερό που διοχετεύεται στο σύστημα ύδρευσης της πόλης.
Από τις έρευνες που έγιναν σε υπολείμματα ορυκτών στην γέφυρα και στις όχθες του ποταμού Μούρα διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας ήταν 33 φορές υψηλότερα από τα επιτρεπτά στην ΛΔΚ όρια. Επτά άνθρωποι που υπάρχουν υποψίες ότι ενέχονται στην υπόθεση συνελήφθησαν την περασμένη εβδομάδα.
Τα ορυκτά είχαν καταχωρηθεί στο όνομα μιας κινεζικής εταιρίας, της Magma, κι είχαν εξορυχθεί από ορυχείο στο Κολουέζι, κοντά στη Λικάσι. Στην περιοχή δρουν πολλές ξένες εταιρίες.
Ουράνιο από το Κονγκό είχε χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή της ατομικής βόμβας των ΗΠΑ η οποία κατέστρεψε την Ιαπωνική πόλη Ναγκασάκι το 1945.
πηγή:www.ethnos.gr
Τροπικό «φύκι-εισβολέας» από τη Διώρυγα του Σουέζ εξαπλώνεται ραγδαία στις ακτές της Κρήτης αλλά και άλλων νησιών της χώρας και απειλεί την επιβίωση των ψαριών, και ιδιαίτερα της κουτσομούρας και του μπαρμπουνιού.
Αυτό επισημαίνουν ερευνητές του ΕΛΚΕΘΕ και ιχθυολόγοι, οι οποίοι ερευνούν το φαινόμενο που συνεχώς παίρνει απειλητικές διαστάσεις. Μάλιστα, οι ερευνητές στις πρώτες παρατηρήσεις τους εντοπίζουν μείωση της ιχθυοπαραγωγής και ανάπτυξης θαλάσσιων οργανισμών, της Μεσαράς στο Λιβυκό Πέλαγος και των Χανίων στο Κρητικό Πέλαγος.
Πρόκειται για το φύκι με την ονομασία «Caulerpa Racemosa», για το οποίο, όπως λένε, δεν υπάρχει λύση προς το παρόν για τον περιορισμό του που συνεχώς πολλαπλασιάζεται στον βυθό της Κρήτης.
«Το φύκι αναπτύσσεται στους αμμώδεις βυθούς, μεταβάλλει το οικοσύστημα σε λασπώδεις περιοχές και αναγκαστικά απομακρύνει έτσι διάφορα ενδημικά είδη, όπως την κουτσομούρα και το μπαρμπούνι, τα οποία δεν μπορούν να τραφούν σε λασπώδη βυθό», εξήγησε ο ιχθυολόγος Γιώργος Τιγκίλης, προσθέτοντας ότι το φαινόμενο συνεχώς παίρνει διαστάσεις, απειλώντας την ντόπια αλιεία.
Σύμφωνα με τον ερευνητή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Βιολογίας και Γενετικής του ΕΛΚΕΘΕ, Κώστα Ντούνα, η εισβολή του «Caulerpa Racemosa» στη Μεσόγειο θα πρέπει να έχει συμβεί σχετικά πρόσφατα, καθώς μόλις το 2003 έγινε δυνατή η φυλογενετική ταυτοποίηση της παρουσίας του που το συνδέει άμεσα με μια ενδημική ποικιλία των ακτών της Δυτικής Αυστραλίας. Η εμφάνισή του στους κόλπους Μεσαράς και Χανίων έχει μειώσει συγκεκριμένους πληθυσμούς ψαριών.
πηγή:www.ethnos.gr
Πρόσφατες ανακαλύψεις αρχαιολόγων στη Σερβία, αποκαλύπτουν ότι οι γυναίκες της Νεολιθικής περιόδου ενδιαφέρονταν πολύ για τη μόδα, χρησιμοποιώντας το ρουχισμό τους ως μέθοδο εντυπωσιασμού. Ανασκαφές στο Πλότσνικ της Σερβίας έφεραν στο φως τα ερείπια νεολιθικού οικισμού. «Σύμφωνα με τα αγαλματίδια, που ανακαλύψαμε, οι νέες γυναίκες ντύνονταν εντυπωσιακά, όπως τα σημερινά κορίτσια, καθώς προτιμούσαν κοντά μπλουζάκια και κοντές φούστες, αλλά και βραχιόλια στους καρπούς», εξηγεί η αρχαιολόγος, Τζούλκα Κουζμάνοβιτς. Η Νεολιθική φυλή, που ζούσε στην περιοχή μεταξύ 5.400 και 4.700 π.Χ. ασχολείτο με το εμπόριο, την τέχνη και τη μεταλλουργία, ενώ σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ερείπια των πρώτων οργανωμένων ιαματικών λουτρών της Ευρώπης. «Ενδιαφέρονταν για την ομορφιά και παρήγαγαν εκατοντάδες καλαίσθητα πήλινα αγαλματίδια», λέει η δρ Κουζμάνοβιτς.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα ήταν τα ερείπια προηγμένου μεταλλουργείου, με καμίνι και εργαλεία, όπως σφυριά και τσεκούρια. «Η ανακάλυψη αυτή ίσως ενισχύσει τη θεωρία, που θέλει την Εποχή του Χαλκού να έχει ξεκινήσει τουλάχιστον 500 χρόνια στην Ευρώπη», συνεχίζει η δρ Κουζμάνοβιτς. Η Εποχή του Χαλκού σηματοδοτεί την πρώτη μαζική χρήση μετάλλων από τον άνθρωπο, με χάλκινα εργαλεία να χρησιμοποιούνται παράλληλα με πέτρινα. Η επιστημονική κοινότητα εκτιμά ότι η Εποχή του Χαλκού ξεκινά γύρω στην 4η χιλιετία π.Χ. στη ΝΑ Ευρώπη, και ακόμη νωρίτερα στη Μέση Ανατολή. Τα πλούσια ευρήματα στην περιοχή του χωριού Βίντσα, 10 χλμ Ανατολικά του Βελιγραδίου, πείθουν τους αρχαιολόγους για την προηγμένη φύση του τοπικού πολιτισμού την 4η π.Χ. χιλιετία. Τα σπίτια διέθεταν χτιστές σόμπες και ειδικές τρύπες για την απόρριψη σκουπιδιών. Οι κάτοικοι κοιμόντουσαν πάνω σε μάλλινα πλεκτά στρώματα, φορούσαν ρούχα από μαλλί, λινάρι και δέρμα και έθαβαν τους νεκρούς τους σε περιποιημένες νεκροπόλεις.
πηγή:www.madata.gr
Ηταν 9 Νοεμβρίου όταν ξεκίνησε μία νέα εποχή για τη Γερμανία. Με την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου απελευθερώθηκαν εκατομμύρια πολίτες της DDR (Ανατολικής Γερμανίας) από μία δικτατορία. Τα παιδιά που γεννήθηκαν εκείνη την ημέρα στο Βερολίνο, έφτασαν αυτή την εβδομάδα στην ενηλικίωση. Είναι η πρώτη γενιά της Ανατολικής Γερμανίας που μεγάλωσε μέσα στη δημοκρατία. Είναι πραγματικά ελεύθεροι;
Οι διαφορές σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο μεταξύ των δύο πλευρών (Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας) είναι μεγάλες και εμφανείς. Οι κάτοικοί τους βίωσαν διαφορετικά την επανένωση των «Δύο Γερμανιών» και είχε ως αποτέλεσμα διαφοροποιείται η αντιμετώπιση της σύγχρονης Γερμανίας και η σχέσης τους με το παρελθόν.
Ειδικότερα για την Ανατολική Γερμανία, η προσαρμογή των κατοίκων ήταν σημαντικά πιο δύσκολη, γιατί βίωσαν ριζικές αλλαγές σε καθημερινό και πολιτικό επίπεδο. Όσο για τα παιδιά που γεννήθηκαν μετά το 1989, χωρίς να έχουν ζήσει στη DDR, έχουν μεγαλώσει με το «μύθο» της σοσιαλιστικής Γερμανίας. Παράλληλα, έβλεπαν τους γονείς τους, οι οποίοι πορεύονταν με δυσκολία σ' έναν καινούργιο και άγνωστο γι' αυτούς κόσμο, τον οποίο αναγκάστηκαν να μάθουν από την αρχή.
Μεγαλώνοντας με το μύθο της Ανατολικής Γερμανίας
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η γενιά της Πτώσης του Τείχους έρχεται ν' αντιμετωπίσει την ενηλικίωση και τη ζωή. Πάνω απ' όλα, όμως, αντιμετωπίζει με δισταγμό και σκεπτικισμό τη Δυτική Γερμανία. Όπως, φαίνεται από τη δημοσκόπηση του TNS Forschung για λογαριασμό του περιοδικού Der Spiegel, οι νέοι (18 - 24 ετών) των ανατολικών κρατιδίων της Γερμανίας θεωρούν την ενωμένη Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ως μια χώρα, στην οποία οι γονείς τους έχουν πρόβλημα να προσαρμοστούν.
Έχουν μια πιο θετική εικόνα για την πρώην DDR από τους συνομηλίκους τους στη Δυτική Γερμανία. Μάλιστα, θεωρούν ότι η κοινωνική εξασφάλιση (47%), το σχολικό σύστημα (57%) και η νοσοκομειακή περίθαλψη (57%) ήταν τα δυνατά σημεία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.
Γι' αυτά τα παιδιά οι ιστορίες των μεγαλύτερων μπερδεύονται με τα γεγονότα των τελευταίων ετών. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι 18χρονοι Ανατολικογερμανοί μεγάλωσαν σε συνθήκες πιο δύσκολες απ' ότι οι συνομήλικοι τους Δυτικογερμανοί. Το ποσοστό των παιδιών που μεγάλωσαν μ' έναν γονέα είναι σαφώς μεγαλύτερο στην Ανατολική Γερμανία απ' ότι στη Δυτική. Έχουν λιγότερα αδέλφια, ενώ ο αριθμός των μητέρων που βρίσκονται σε εργασία πλήρους απασχόλησης είναι μεγαλύτερος απ' ότι στη δύση.
Ο σοσιαλισμός ήταν μία καλή ιδέα, που δυστυχώς εφαρμόστηκε με άσχημο τρόπο, δηλώνει το 47% των παιδιών της γενιάς του Τείχους στην Ανατολική Γερμανία, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη δύση είναι 36%.
Όσον αφορά στο επίπεδο ζωής, το 66% των νέων Ανατολικογερμανών θεωρούν ότι το επίπεδο ζωής στην Ομοσπονδιακή Γερμανία ήταν πριν από το 1989 υψηλότερο από το αντίστοιχο της DDR.
Είναι ειρωνικό πάντως ότι η γενιά αυτή, που δεν έζησε το σοσιαλιστικό καθεστώς και δεν γνώρισε τη DDR, έχει θετική άποψη για τη χώρα που μεγάλωσαν οι γονείς τους και θεωρεί ότι υπερτερεί σε αρκετούς τομείς, ιδιαίτερα της ευημερίας απέναντι στην Ομοσπονδιακή Γερμανία.
Παράλληλα, σύμφωνα με την έρευνα, παρατηρήθηκε ότι τα παιδιά που προέρχονται από την Ανατολική Γερμανία δείχνουν πολύ μεγαλύτερο ζήλο στην επαγγελματική τους επιτυχία. Κατά τον ψυχολόγο Χανς Γιοάχιμ Μάατς, υπάρχει το ενδεχόμενο τα παιδιά αυτά, μεγαλώνοντας με το σοσιαλιστικό υπόβαθρο των γονιών τους, να επιζητούν σε μεγαλύτερο βαθμό τη συλλογικότητα. Αυτό είναι ένα κοινωνικό πλεονέκτημα, κυρίως για τα παιδιά, τα οποία δεν είναι τόσο επιτυχημένα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μάατς, τα παιδιά έχουν σοσιαλοποιηθεί, από τις εμπειρίες των γονιών τους.
Από την άλλη πλευρά οι Ανατολικογερμανοί έχοντας το συναίσθημα του κατώτερου κοινωνικά, ίσως μπορούσαν να αναπτύξουν σε μεγαλύτερο βαθμό τη φιλοδοξία τους: αντίστοιχα, όπως οι επιτυχημένοι Εβραίοι δικηγόροι στις ΗΠΑ, οι οποίοι για πολλά χρόνια δεν γίνονταν δεκτοί να εργαστούν στις εισαγγελίες.
Χάνοντας το όνειρο
"Στις ζεστές χώρες θα ήθελαν να φύγουν, τα χαμένα παιδιά των δρόμων του Βερολίνου», τραγουδούσε το μουσικό συγκρότημα Silly από την Ανατολική Γερμανία κατά τη δεκαετία του 1980. Αυτά τα παιδιά είναι σήμερα οι γονείς των 18χρονων, που ονομάζεται η γενιά του της Πτώσης του Τείχους. Άνθρωποι που είχαν ονειρευτεί ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Ένα όνειρο για να ξεφύγουν από το μικρό, γκρίζο κόσμο τους. Ο παράδεισος όμως δεν πήγαινε καλά. Άλλωστε το Τείχος λειτουργούσε ως δικαιολογία, για ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες. Όταν έπεσε, χάθηκε και αυτή η δικαιολογία.
Πηγή:www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Der Spiegel
Στα βάθη της Αφρικής, εκεί όπου βασιλεύουν οι δεισιδαιμονίες, η φτώχεια και ο θάνατος κάνει κάποια παιδιά να υποφέρουν: κατηγορούνται ως μάγοι και μάγισσες και βασανίζονται. Στην Αγκόλα, ο τρόμος είναι συχνά υπόθεση ενδοοικογενειακή.
O Ντομίνγκος Πέδρο ήταν 12 χρόνων όταν ο πατέρας του πέθανε, πριν από τρία χρόνια. Ο θάνατός του ήρθε αιφνιδιαστικά και η αιτία παραμένει μυστήριο για τους γιατρούς. Όχι όμως και για τους συγγενείς του αγοριού. Συγκεντρώθηκαν μια μέρα στο σπίτι του, τον άρπαξαν και του έδεσαν τα πόδια με ένα σκοινί. Στη συνέχεια, πέρασαν το σκοινί στα εξωτερικά δοκάρια του σπιτιού, σε ύψος 3 μέτρα από το έδαφος και τον τράβηξαν. Ήταν κρεμασμένος ανάποδα πάνω από το βρώμικο πάτωμα αρκετή ώρα. Τον απείλησαν πως θα κόψουν το σκοινί αν δεν ομολογήσει ότι δολοφόνησε τον πατέρα του. «Φώναζαν δυνατά, “Μάγε! Μάγε”», θυμάται ο νεαρός και στα μάγουλά του κυλούν δάκρυα.
Τρομοκρατημένος καθώς ήταν, τους είπε αυτό που ήθελαν ν΄ ακούσουναλλά οι συγγενείς του δεν ησύχασαν. Τον πήραν και άρχισαν να τον τραβούν από το σκοινί σε ένα μονοπάτι με κατεύθυνση το ποτάμι, προφανώς για να τον πνίξουν. Ο Φεράζ Μπούλιο είναι ο αρχηγός της γειτονιάς τους. Τους είδε και παρενέβη. Έτσι σώθηκε το παιδί, 15 ετών σήμερα. «Τον έδερναν. Τον κλωτσούσαν. Έτσι αντιδρούν οι άνθρωποι όταν κάποιος κατηγορείται για μάγια. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις».
Ο Μπούλιο έχει δίκιο. Σε περιοχές της Αγκόλας, της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ) και της Δημοκρατίας του Κονγκό, όλο και περισσότερα παιδιά χαρακτηρίζονται μάγοι, γίνονται στόχος επιθέσεων.
Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, σε μια πόλη στη Βόρεια Αγκόλα 432 παιδιά βρέθηκαν στον δρόμο επειδή χαρακτηρίστηκαν μάγοι. Για φαινόμενο με «τεράστιες διαστάσεις» κάνουν λόγο σε έκθεσή τους το κυβερνητικό Ινστιτούτο για το Παιδί και ο ΟΗΕ. «Οι γονείς άρχισαν να ψάχνουν κάθε δικαιολογία για να τα διώξουν από την οικογένεια όταν δεν μπορούσαν να τα φροντίσουν», επισημαίνει η Άνα Σίλβα, υπεύθυνη για την προστασία των παιδιών στο Ινστιτούτο. Αξιωματούχοι του Ινστιτούτου αποδίδουν τη μεγάλη αύξηση στον αριθμό των συγκεκριμένων παιδιών στην Αγκόλα, στον πόλεμο: κράτησε 27 χρόνια, έληξε το 2002 και άφησε πίσω του 500.000 νεκρούς.
ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ,
οι πολίτες της Αγκόλας ανήκουν στη φυλή Μπαντού. Τα μέλη της φυλής πιστεύουν ότι οι μάγοι και οι μάγισσες μπορούν να επικοινωνούν με τον κόσμο των νεκρών και να ρουφούν τη ζωή των άλλων, μεταφέροντας στα θύματά τους κακοτυχία και ασθένειες, ακόμη και τον θάνατο. Οι ενήλικοι μάγοι λέγεται ότι μαγεύουν τα παιδιά, προσφέροντάς τους φαγητό και στη συνέχεια τα αναγκάζουν να θυσιάσουν ένα μέλος της οικογένειάς τους. Τον Ιούνιο, μια μητέρα στη Λουάντα, την πρωτεύουσα της Αγκόλας, τύφλωσε την 14χρονη κόρη της με χλωρίνη για να την απαλλάξει, όπως είπε, από «σατανικά οράματα». Τον Αύγουστο, ένας πατέρας δηλητηρίασε τον 12χρονο γιο του με οξύ γιατί φοβήθηκε πως ήταν μάγος.
Δεν πείθονται
«Δεν μπορούμε να τους κάνουμε να πιστέψουν ότι δεν υπάρχουν μάγοι», λέει η Σίλβα. «Ακόμη και οι επαγγελματίες πιστεύουν ότι υπάρχουν». Η ίδια και οι συνεργάτες της στο Ινστιτούτο καταβάλλουν προσπάθειες για να πείσουν τους πάντες- αστυνομικούς, δασκάλους, ακόμη και θρησκευτικούς ηγέτες- πως δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη βία κατά των παιδιών.
πηγη: ΤΑ ΝΕΑ
Μια σημαντική συλλογή με σπάνια ευρήματα που έμενε χρόνια φυλαγμένη στις αποθήκες ετοιμάζεται να συναντήσει το κοινό.
Οι μούμιες βγαίνουν από το υπόγειο
Η Ελλάδα έχει μία από τις εντυπωσιακότερες συλλογές αιγυπτιακών και ανατολικών αρχαιοτήτων στον κόσμο, οι οποίες προήλθαν από δύο μεγάλες ιδιωτικές συλλογές. Γιατί όμως η τύχη της βρισκόταν στις αποθήκες; Επανορθώνοντας την «αδικία», το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ετοιμάζεται να παρουσιάσει στο κοινό τα πολύτιμα αποκτήματά του
Η μικρή πριγκίπισσα Τακουσίτ, που «γεννήθηκε» στην Αιθιοπία και έκανε την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα της, σήμερα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και υποδέχεται τους επισκέπτες του Μητροπολιτικού Μουσείου φορώντας το ασημοστολισμένο φόρεμά της. Ο θεός Οσιρις και η θεά Ισις, ο Ωρος, ο Αμμων, η θεά Σχμετ, ο Αντίνοος, ο φαραώ Ψαμμήτιχος Α´ τελούν εν αναμονή. Η θέση τους επί του παρόντος είναι στις αποθήκες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Προσεχώς τους περιμένουν καλύτερες ημέρες. Οχι πολύ γρήγορα αλλά έστω σε έναν χρόνο οι τελευταίες αίθουσες του μουσείου που δεν είχαν περιληφθεί στη γενική ανακαίνισή του θα είναι έτοιμες. Η Συλλογή Αιγυπτιακών και Ανατολικών Αρχαιοτήτων θα βρει τη θέση της σε κάποιες από αυτές. Αλλωστε, εκτός από το γεγονός ότι είναι η μοναδική στην Ελλάδα, θεωρείται μία από τις πλέον εντυπωσιακές στον κόσμο. Και αυτό γιατί τη συνθέτουν σπάνια και σπουδαία έργα τέχνης τα οποία προήλθαν κατά κύριο λόγο από δύο μεγάλες ιδιωτικές συλλογές που δωρήθηκαν πριν από πολλά χρόνια στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Μετά τη λήξη της έκθεσης «Δώρα για τους θεούς. Εικόνες από τους αιγυπτιακούς ναούς» στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης τον Φεβρουάριο του 2008 η Τακουσίτ θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να συναντηθεί με τους άλλους ομοεθνείς της. Η προετοιμασία της μόνιμης έκθεσης αιγυπτιακών και ανατολικών αρχαιοτήτων στην Αθήνα έχει ήδη αρχίσει.
Αγαλμα της πριγκίπισσας-ιέρειας Τακουσίτ (περ. 715 π.Χ.)
«Δώρο του ποταμού»: έτσι χαρακτήρισε ο Ηρόδοτος την Αίγυπτο, στην οποία ταξίδεψε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., και από την οποία κατέγραψε τις εντυπώσεις του στο δεύτερο βιβλίο των «Ιστοριών» του. Δώρο του Νείλου, δηλαδή, που υπήρξε πηγή ζωής για τη χώρα. Η επικοινωνία Ελλήνων και Αιγυπτίων όμως είχε αρχίσει πολλούς αιώνες πριν. Και συνεχίστηκε αδιάλειπτα μέσα στον χρόνο.
Ο ομογενής Ιωάννης Δημητρίου, από τη Λήμνο, ο οποίος διέμενε στην Αλεξάνδρεια, υπήρξε ο πρώτος έλληνας συλλέκτης αιγυπτιακών αρχαιοτήτων. Δώρισε τη συλλογή του στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο το 1880, προτού καν ανεγερθεί το κτίριό του, ενώ η έκθεσή της έγινε αμέσως, στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του. Η δεύτερη συλλογή που δωρήθηκε στο μουσείο ήταν του Αλέξανδρου Ρόστοβιτς, ομογενούς επίσης, από το Κάιρο, ο οποίος το 1904 προσέφερε 2.237 αντικείμενα - όλα εξαιρετικής επιλογής.
Η συλλογή
Στα 7.000 ανέρχονται σήμερα τα αιγυπτιακά έργα τέχνης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Αριθμός όχι ιδιαίτερα μεγάλος. Η ποιοτική υπεροχή τους όμως αναδεικνύει τη συλλογή ως τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη των Βαλκανίων και της Ανατολής και την τέταρτη στην Ευρώπη. Εξάλλου σε αυτήν περιλαμβάνονται ακόμη σαρκοφάγοι της Πτολεμαϊκής περιόδου τις οποίες δώρισε η αιγυπτιακή κυβέρνηση στο ελληνικό κράτος τιμής ένεκεν, καθώς επρόκειτο για μερικά από τα έργα τα οποία είχαν παραχθεί όταν στον θρόνο των φαραώ βασίλευαν Ελληνες. Επίσης αιγυπτιακές αρχαιότητες τις οποίες είχαν συγκεντρώσει και δωρήσει φιλότεχνοι και ιδιώτες συλλέκτες, καθώς και αντικείμενα προερχόμενα από αγορές και κατασχέσεις και άλλα τα οποία δημιουργήθηκαν στον ελληνικό χώρο, τα λεγόμενα «αιγυπτιάζοντα», καθώς ήταν υπό την επίδραση του αιγυπτιακού πολιτισμού, του διανύοντος ήδη το λυκόφως του.
Μούμια με περίβλημα του Δζεδ-Ωρου-Αούφ-Αγχ (664-525 π.Χ. ή 304-30 π.Χ.)
Η θρησκεία
Η ανανέωση της ζωής μετά τον θάνατο, που αποτελεί τη σταθερά της αιγυπτιακής θρησκείας, αποδίδεται στην τέχνη με πλήθος συμβολισμών. Ετσι τα αντικείμενα νεκρικής λατρείας, όπως οι μεγάλες σαρκοφάγοι, οι μούμιες και τα ειδώλια, αποτελούν ιδιαίτερο τμήμα της συλλογής. Είναι γνωστό άλλωστε ότι οι κυριότερες θρησκευτικές τελετές των αρχαίων Αιγυπτίων αφορούσαν την ταφή και τη μετά θάνατον ζωή. Στο πλαίσιο αυτό η συνήθεια της τοποθέτησης μέσα στους τάφους προσωπικών αντικειμένων του νεκρού, τα οποία ήταν απαραίτητα για τη διατήρηση της ύπαρξής του στον άλλον κόσμο, αποτελεί πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Είναι κοσμήματα, μικροτεχνήματα, αγγεία, σκαραβαίοι, αντικείμενα καλλωπισμού, μικρά ξύλινα ειδώλια και ομοιώματα πλοίων, εργαλεία και σκεύη.
Τα αιγυπτιακά έργα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου χρονολογούνται από την Προϊστορική εποχή (περί το 5000 π.Χ.) ως το τέλος των Ρωμαϊκών χρόνων, δηλαδή ως το 354 μ.Χ. Ιδιαίτερη όμως είναι η έμφαση στους Προδυναστικούς χρόνους και τους καθαρά Φαραωνικούς, που φθάνουν ως το 332 π.Χ., με την κατάλυση του κράτους από τον Μέγα Αλέξανδρο.
Η γλυπτική
Τα αγάλματα, οι λίθινες επιγραφές, τα ανάγλυφα και οι γραπτές στήλες είναι από τα συνηθέστερα αιγυπτιακά αρχαιολογικά ευρήματα. Αλλοτε τα αγάλματά τους απεικονίζουν τους θεούς, άλλοτε τους φαραώ και άλλοτε τους απλούς ανθρώπους (γραφείς και υπηρέτες), συχνά όμως και τα ιερά ζώα: τη γάτα φυσικά, τον μπαμπουίνο, τον ιπποπόταμο. Λίθινα, χάλκινα, από μαύρο γρανίτη, αλάβαστρο, φαγεντιανή, βασάλτη, ψαμμίτη ή από ξύλο, τα αιγυπτιακά γλυπτά με την ιερατική στατικότητα ξεχωρίζουν στη Συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Ιδιαίτερη η σημασία και των επιγραφών στην ιερογλυφική (ελληνικός όρος ο οποίος επικράτησε διεθνώς) σε συνδυασμό με γραπτές και εγχάρακτες παραστάσεις σε στήλες που κατελάμβαναν όλη την επιφάνεια των αγαλμάτων ή αποτελούσαν μέρος της ζωγραφικής διακόσμησης των σαρκοφάγων με ανθρώπινη μορφή. Ακόμη και ορισμένα φαγιούμ, προσωπογραφίες νεκρών, δηλαδή, ζωγραφισμένες σε ξύλο ή ύφασμα που τοποθετούνταν επάνω στη μούμια, υπάρχουν στο μουσείο. Στο σύνολό του ένας κόσμος μακρινός, όχι σε πραγματικές αποστάσεις αλλά σε ιδεολογική και φιλοσοφική. Μυστικιστικός και γοητευτικός, όμως, με συνέπεια να προκαλεί το μεγάλο ενδιαφέρον του σύγχρονου κόσμου.
Κεφαλή αγάλματος Φαραώ (1552-1306 π.Χ.)
Οι ανταλλαγές
Αλλά αν είναι έτσι, γιατί στην Ελλάδα δεν είχε την τύχη που του αξίζει; Γιατί το μεγαλύτερο μέρος της αιγυπτιακής συλλογής βρισκόταν πάντα στις αποθήκες; Και γιατί υπήρξαν μακρές περίοδοι χωρίς την έκθεση έστω και μικρού μέρους της; Αρκεί να αναφερθεί ότι τα αιγυπτιακά του μουσείου από την εποχή της φύλαξής τους σε ασφαλείς χώρους, το 1940, επανεκτέθηκαν μόλις το 1994! Για να αποσυρθούν εκ νέου αναμένοντας πλέον την καινούργια έκθεση.
Με τους Αιγυπτίους ήρθαν σε επαφή πρώτοι οι Μινωίτες την 3η π.Χ. χιλιετία, ενώ από τη 2η π.Χ. χιλιετία είχαν αναπτύξει εμπορικές σχέσεις, τις οποίες συνέχισαν οι Μυκηναίοι. Τον 7ο π.Χ. αιώνα οι Ελληνες ίδρυσαν την πρώτη τους αποικία στο Δέλτα του Νείλου, τη Ναύκρατι, και έκτοτε οι σχέσεις έγιναν πιο στενές με αμοιβαίες ανταλλαγές ειδών, ιδεών και θρησκειών.
Η μοίρα των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων στην Ελλάδα ωστόσο κάθε άλλο παρά λαμπρή μπορεί να χαρακτηρισθεί. Υπό το βάρος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού η Αίγυπτος έχει μείνει πεδίο άγνωστο για τους Ελληνες. Η επίδραση του πολιτισμού της στον ελληνικό παραβλέπεται, ως και αποσιωπάται. Η αλληλεπίδρασή τους εν συνεχεία κατά την περίοδο της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τη δημιουργία των ελληνιστικών βασιλείων και ακολούθως η διαρκής ροή και ανάμειξη στοιχείων των χωρών της Μεσογείου που αποτελούσαν τον ρωμαϊκό κόσμο, περίοδος πολλών αιώνων δηλαδή, έχουν περάσει στη συνείδηση των Νεοελλήνων ως ξένη υπόθεση. Ακόμη και τα κατάλοιπα μιας ιδιαίτερης τέχνης, της λεγόμενης «αιγυπτιάζουσας», τα οποία βρίσκονται στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται με αδιαφορία. Το ερώτημα ή και στοίχημα επομένως που τίθεται τώρα είναι αν η έκθεση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου θα είναι αντάξια των έργων που διαθέτει και του πολιτισμού που εκπροσωπεί.
πηγή:tovima.dolnet.gr
Edited by - keraynos on 18/11/2007 17:59:56
Εικόνες σαν και αυτή, με τη φάλαινα να αιμορραγεί κάτω απ τα αλλεπάλληλα αλύπητα χτυπήματα των καμακιών του γιαπωνέζικου φαλαινοθηρικού «Γιουσίν Μαρού», θα εκτυλιχτούν πολλές φορές από σήμερα και μέχρι τον Απρίλιο.
Εξι πλοία του φαλαινοθηρικού στόλου της Ιαπωνίας, κατά παράβαση των διεθνών κανόνων και αγνοώντας τις ογκούμενες διεθνείς αντιδράσεις, ξεκίνησαν χθες για την Ανταρκτική, με στόχο το κυνήγι περίπου 950 φαλαινών.
Συνεχίζοντας την πάγια και προφανώς επιτυχημένη... πρακτική της, η Ιαπωνία υποστηρίζει πως το κυνήγι της φάλαινας γίνεται καθαρά για «ερευνητικούς σκοπούς»...
πηγή:www.ethnos.gr