- Βροχή από συντρίμμια - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
Ο Μετεωρικός Κρατήρας της Αριζόνα, ο εμφανέστερος και διασημότερος κρατήρας στη Γη, δεν δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση ενός συμπαγούς σώματος, αλλά από μια βροχή θραυσμάτων που έπληξαν την περιοχή με σχετικά μικρή ταχύτητα, προκύπτει από την εικονική αναπαράσταση της πρόσκρουσης από Αμερικανούς ερευνητές.
Μέχρι σήμερα, αναφέρει την Πέμπτη το Reuters, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι ένας αστεροειδής από σίδερο διαμέτρου περίπου 40 μέτρων δημιούργησε τον κρατήρα όταν προσέκρουσε στο έδαφος με ταχύτητα από εννέα έως 20 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.
Όμως μια τέτοια σύγκρουση θα είχε αφήσει μεγάλες ποσότητες λιωμένων βράχων και σιδήρου στον πυθμένα της κοιλότητας, οι οποίες όμως ουδέποτε εντοπίστηκαν.
Τώρα, η ομάδα του Τζέι Μέλος στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα στην Τούσον υποστηρίζει με δημοσίευση στο Nature ότι ο αστεροειδής διαλύθηκε σε ύψος περίπου 13 χιλιομέτρων και τα θραύσματα διασκορπίστηκαν στην έρημο της Αριζόνα σε μια περιοχή με ακτίνα δέκα χιλιομέτρων. Ο μεγάλος κρατήρας δημιουργήθηκε από τον πυρήνα του αστεροειδή, ο οποίος είχε διάμετρο 20 μέτρα και αποτελείτο από σίδερο.
Σύμφωνα με τον Μέλος, η διάλυση του σώματος αύξησε την συνολική του επιφάνεια και επιβράδυνε τα θραύσματα. «Σεμπεραίνουμε ότι το κατακερματισμένο βλήμα από σίδηρο πιθανότατα προσέκρουσε στην επιφάνεια με ταχύτητα περίπου 12 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο» γράφουν οι ερευνητές.
Ο Μετεωρικός Κρατήρας ήταν ο πρώτος κρατήρας στη Γη που αναγνωρίστηκε και μελετήθηκε. Δημιουργήθηκε πριν από περίπου 50.000 χρόνια, έχει διάμετρο 1,2 χιλιόμετρα και βάθος 170 μέτρα.
news.in.gr
Επιστήμη - Τεχνολογία: Περισσότερες ειδήσεις
----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Σας παρουσιάζει για πρώτη φορά στα ελληνικά το εξαιρετικό βιβλίο του Στήβεν Μέις πάνω στην δυναμική των οιωνών και των μαγικών τυπικών και την πιθανή σχέση τους με την κβαντομηχανική
- Η πραγμάτωση των αοράτων μορφών στις αποκρυφιστικές εργασίες -

Στο εξώφυλλο του βιβλίου βρίσκετε ένα "διάγραμμα του Feynman", οπου αντιπροσωπεύει την αμοιβαία απώθηση δύο ηλεκτονίων με ένα "εν δυνάμει"φωτόνιο να μεταφέρει την δύναμη μεταξύ τους. Το βιβλίο εισηγείται οτι η ανάλογη είδους μεταφορά λειτουργεί στο πεδίο της ανθρωπινης εκδήλωσης και παρέχει το κλειδί για τον μηχανισμό πίσω απο τους οιωνούς και τα αποτελέσματα των επιτυχημένων μαγικών τυπικών.
Η βάση της εργασίας του Μέις στηρίζεται στην κβαντομηχανική αλληγορία της μαγείας , όπου παίρνοντας την ιδέα του "εν δυνάμει", την χρησιμοποιεί σε μεγαλύτερη κλίμακα - αυτή του γήινου πεδίου. Μία από τις πηγές πάνω στις οποίες επεκτείνεται είναι η δουλειά του μάγου Austin Osman Spare και την μαγεία των σίγκιλς - στην οποία ο μάγος κωδικοποιεί την επιθυμία, δουλεύει εντατικά και απελευθερώνει αυτή την συσσωρευμένη ενέργεια στο σύμπαν. Έτσι όπως και τα παραλίγο συγκρουόμενα ηλεκτρόνια στο διάγραμμα του Feynman - η ένταση αποφορτίζεται βάζοντας τον μάγο και τις περιστάσεις σε μια νέα πορεία.
Για περισσότερες πληροφορίες
http://www.geocities.com/magikokapelo/
magikokapelo@yahoo.gr