- ΔΡΟΜΟΣ/ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Αν σκεφτούμε τον προορισμό μας σαν ένα σημείο πάνω σε ένα επίπεδο μπορούμε να το προσεγγίσουμε από ένα άλλο σημείο με άπειρους τρόπους... Έστω ότι το αρχικό σημείο είναι στην κάτω δεξιά μεριά του επιπέδου και το σημείο προορισμού βρίσκεται κοντά στο πάνω μέρος του.
Η ευθεία γραμμή που ενώνει τα δυό σημεία είναι ο πιό σύντομος δρόμος, ο πιο «σωστός». Παράλληλα όμως είναι και ο πιό εύκολος... αυτός που δίνει την λιγότερη γνώση και εμπειρία.
Να κάνει κανείς κύκλους γύρω γύρω από τα δύο σημεία και να περάσει από όλα τα άλλα σημεία πρίν τελικά καταλήξει στο τελικό σημείο είναι ο πιό χρονοβόρος δρόμους και μας δίνει την μεγαλύτερη δυνατή εμπειρία και γνώση... έχοντας όμως τον μεγαλύτερο κίνδυνο να χαθούμε στον δρόμο...
Υπάρχουν βέβαια και τα εκατομύρια ενδιάμεσες προσεγγίσεις...
Πρέπει να προσπαθήσουμε να έχουμε ισορροπία ανάμεσα στην εμπειρία και την διάρκεια της πορείας...
Είναι λίγο περίεργο παράδειγμα... (μόνη μου δικαιολογία είναι ότι μόλις διάβαζα μαθηματικά...)
Ισορροπία νομίζω είναι η λέξη κλειδί... να υπάρχει σχετική ισορροπία στις «σωστές» και «λάθος» επιλογές... αναπόφευκτα θα κάνουμε και από τα δύο... το δύσκολο είναι να μην αφήσουμε τα «λάθη» να μας απογοητεύσουν και τις «επιτυχίες» να μας φουσκώσουν τα μυαλά...
Καθώς και η προσκόληση στον σκοπο... όπως είπαμε και νωρίτερα στην συζήτηση όσο και αν παραστρατήσουμε αν το θέλουμε πραγματικά κάποια στιγμή θα φτάσουμε...
"For the strength of the wolf is the pack
and the strength of the pack is the wolf"
quote:
Ας δώσω και μερικά νέα ερεθίσματα στην κουβέντα....
1ον Περπατώντας στον δρόμο μαθαίνουμε ή ανακαλύπτουμε?
2ον Ο Δρόμος περνάει μέσα απο τον συνάνθρωπο ή είναι μοναχικός ?
3ον Ποιές είναι οι βασικές αρχές του Δρόμου ή μήπως δεν υπάρχουν Αρχές ?
4ον Ο Δρόμος μπορεί να είναι μια τεχνική ή η τεχνικές καταλήγουν να δεσμεύουν τον Ανθρωπο ?
Η γνώμη μου …..
1ον Μαθαίνουμε
2ον Πάντα περνάει μέσα από το συνάνθρωπο γιατί μόνο έτσι μπορείς να μάθεις , απλά μόνος σου μαθαίνεις , γιατί άλλο παίρνεις εσύ και άλλο ο συνάνθρωπος σα μαθημα .
3ον Αυτές που καθορίζει το Θείο
4ον Δεν υπάρχει τεχνική όταν παρεμβάλετε το Θείο , ναι οι τεχνικές δεσμεύουν τη σκέψη .
Να βάλω κι εγώ ένα ερώτημα …..
Πόσες φορές έχουμε πει «δε θα κάνω αυτό ή το άλλο ποτέ» και κάποια στιγμή το κάνουμε και χωρίς κανένα ενδοιασμό ;
Γιατί συμβαίνει αυτό και τι μπορούμε να πάρουμε σα μάθημα ;
O αναζητών
Apostolos
ΕΙΧΑ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΑ ΝΑ ΕΛΘΩ ΣΤΑ ΦΟΡΟΥΜ ΚΑΙ Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΕΙΔΑ ΘΑΥΜΑΣΙΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΝΕΑ.
ΦΙΛΕ Πασχαλη ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ.
Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ.
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ.
Ο ΚΑΘΕ ΔΡΟΜΟΣ ΑΓΩΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ , ΜΑΘΗΤΕΙΑ ,ΚΑΘΑΡΟ ΜΙΑΛΟ, ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΗ.
ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ARCHON ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΜΥΗΣΗ;
H ΜΥΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ Ή Η ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΥΗΣΗΣ;
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΜΕ ΜΥΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΟΧΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΠΩΣ ΝΥΧΤΑ ΜΕΡΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ.
Η ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΥΗΣΗ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΠΟΤΕ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΙ ΟΤΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΦΩΤΙΣΗ" ΕΙΝΑΙ Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ. ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ? ΛΟΓΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΝΟΥΣΙΕΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΝΕΣΕΙΣ ΑΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ. ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ? ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΕΣ? Η ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ. ΕΙΤΕ ΑΥΤΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΔΥΣΚΟΛΟ ΔΡΟΜΟ. ΕΓΩ ΘΑ ΣΤΗΡΙΧΤΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ.ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΣΚΑΛΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ "ΡΟΥΦΗΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΔΟΥΛΙ" ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ "ΟΡΘΑ". ΠΟΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΙΜΑΤΙΚΑ. ΒΛΕΠΕΤΕ ΟΤΙ ΕΦΟΣΟΝ ΗΜΑΣΤΕ ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΕΥΑΛΩΤΟΙ. ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΟΑΝΑΙΡΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΑΝΕΒΗΚΑ Η ΕΠΕΣΑ ΕΝΑ ΣΚΑΛΙ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΟΥΡΑΖΕΙ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ "..." ΘΑ ΖΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ. ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΘΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ? ΑΝ ΝΑΙ ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΑΛΛΑΖΟΝΕΙΑ? ΜΠΛΕΞΙΜΟ??????
ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΗΡΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ. ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ. ΥΠΟΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ...
## ΕΣΩ ΕΤΟΙΜΟΣ.. ##
## IF THE FOOL WOULD PERSIST IN HIS FOLLY, HE WOULD BECOME WISE - WILLIAM BLAKE ##
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ma.gε ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ
quote:
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΙ ΟΤΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΦΩΤΙΣΗ" ΕΙΝΑΙ Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ.
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΔΡΟΜΟ....
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΙ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΜΑΣ ΛΕΣ ΠΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΕΣ.
ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΠΑΛΙ ΜΑΣ ΛΕΣ
quote:
ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΣΚΑΛΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ "ΡΟΥΦΗΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΔΟΥΛΙ" ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΜΑΣ ΛΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΑΣ ΛΕΣ ΠΩΣ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ.....
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΩΣΕΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΤΕΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΕΙΣΟΥΝ ΠΟΛΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
Ο δρομος δεν θα ειναι ποτε ενας οσο εχουμε το δικαιωμα της επιλογης...στο τελος το μαθημα θα ειναι ομως το ιδιο (ασχετα με το ποσες υπο-ενοτητες θα υπαρξουν για τον καθενα μας)
Πρωτο βημα λοιπον αποδεχομαστε οτι διανυουμε τον ΔΡΟΜΟ... το επομενο βημα ομως ποιο θα ειναι για να μπορεσουμε να αποκομησουμε το δυνατον περισσοτερα απο τον ΔΡΟΜΟ...για να αποκομησουμε περισσοτερα απο τον ιδιο μας τον εαυτο?
And I keep on wondering....
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΜΑΡΑ ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΤΥΧΑΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.
Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ (ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΔΡΟΜΟΥ) ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΑΤΗ.
ΚΑΘΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ/ΑΤΡΑΠΟΣ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ.
ΘΑ ΔΙΑΦΩΝΙΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ Silverwolf ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ....
quote:
Κατά την γνώμη μου δεν νοήται σωστός ή λάθος δρόμος με την συμβατική ένοια των όρων. Υπάρχει πιο σύντομος και πιο χρονοβόρος δρόμος.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ Silverwolf ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΞΠΡΕΣ ΔΡΟΜΟΣ ??????????
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ.....
Ο ΔΡΟΜΟΣ Η ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ Η ΑΡΓΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
Πάλι μπερδευόμαστε στις λέξεις.
Δεν ανέφερα ποτέ δρόμο εξπρές... 
Η φράση μου είναι περισσότερο σχετική με το παράδειγμα που χρησιμοποίησα.
Στην πραγματικότητα σχεδον το ίδιο πράγμα λέμε.
Όσο πιο δυνατή θέληση έχεις και όσο πιο προσυλωμένος στον στόχο σου τόσο πιο σύντομα θα φτάσεις εκεί... και αντιστρόφως, αφού αυτά είναι που καθορίζουν τισ επιλογές μας... και άρα την πορεία μας.
Δεν έχουμε τις ίδιες ανάγκες ούτε προϋποθέσεις στην πορεία μας...
Αλλό χρόνο θα χρειαστώ εγώ στην πορεία μου και άλλο εσύ, η Μάρα, ο Μάγος και όλοι μας... αναλογα με την θέληση...
"For the strength of the wolf is the pack
and the strength of the pack is the wolf"
Edited by - Silverwolf on 18/04/2003 10:22:30
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ Silverwolf ΧΑΙΡΩΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ.
ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ
ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΟΧΙ......
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
quote:
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΙ ΟΤΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΦΩΤΙΣΗ" ΕΙΝΑΙ Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ. ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ?
Αγαπητέ ma-gos.
Τα λόγια σου μου θύμησαν την ιστορία του Σιντάρτα (ένα ινδικό παραμύθι...Ερμαν Εσσε).
Που έψαχνε να βρει τον δρόμο μέσα από εσωτερικές αναζητήσεις και φιλοσοφικές διόδους. Μέσα από στέρηση και άσκηση.
Και μια μέρα, άφησε αυτόν τον δρόμο και χώθηκε μέσα στην ζωή, στις λύπες και τις χαρές της καθημερινότητας, ακόμα και στις ακολασίες των γήινων απολάυσεων. Πέρασαν χρόνια, και ο Σιντάρτα φαινόταν σα να ξέχασε.
Και μια μέρα, άνοιξε τα μάτια του και είδε τον κόσμο, με τα μάτια της φώτισης.
Τι θέλει να μας πει αυτό το παραμύθι;
Μήπως ότι όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσουμε, αυτόν τον δρόμο πρέπει να τον βιώσουμε μέσα από τις εμπειρίες και τις διεργασίες μιας φυσιολογικής ζωής, και να αφήσουμε τον εσωτερικό μας εαυτό να ξυπνήσει; Δηλαδή, να μην προσκολλάμε σε κάνέναν δρόμο, να μην πιέζουμε τον εαυτό μας για τη φώτιση, αλλά να αφήσουμε τα ερεθίσματα των εσωτερικών μας αναζητήσεων να επιδράσουν με τον τρόπο τους στον εσωτερικό μας κόσμο.
αυτή...που τα κατάφερε!