- Χρονοκλέφτες... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

εχω αναφερει πολλες φορες οτι ζουμε σε μια τεχνητη πραγματικοτητα, φτιαγμενη απο το συστημα αλλά συντηρούμενη απο τους ανθρωπους που την αποδεχονται ως πραγματικοτητα.

σε αυτην την τεχνητη πραγματικοτητα ο χρονος ειναι χρημα για το συστημα.

ο ανθρωπος πρεπει να ειναι "παραγωγικος" για να τροφοδοτει το συστημα αλλά και για να καλυπτει τις αναγκες που του εχουν επιβαλλει - απο πραγματικες αναγκες οπως το οτι αν δεν πληρωσεις δεν εχεις προσβαση σε ποσιμο νερο ή ενεργειακη πηγη ουτε μπορεις να σπουδασεις τα παιδια σου, μεχρι τις τεχνητες αναγκες οπως το να παρεις καινουργιο αυτοκινητο ή κινητο.

το "παραγωγικος" για το συστημα σημαινει οχι ελευθερος χρονος.

ο ελευθερος χρονος πρεπει να αξιοποιηθει "παραγωγικα" με μια δευτερη δουλεια ισως.

αυτο στις πολεις ξεκινα πλεον απο πολυ μικρη ηλικια, εφοσον το περιβαλλον ειναι εχθρικο για τα παιδια και δεν εχουν την δυνατοτητα να παιξουν στ αληθεια - τα γηπεδα και τα γυμναστηρια και τα μαθηματα μουσικης και ο,τι αλλο τα φορτωνουμε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΓΝΙΔΙ!

το λεω απολυτα γιατι ειχα την τυχη να μπορω να παιξω εξω χωρις κανεναν ελεγχο απο ενηλικα - ειτε με λασπες, ειτε εξερευνωντας το ρεμα που το νερο του αλλαζε χρωματα, ειτε πετροπολεμο, κατι παντα μαθαινα.

τωρα ως ενηλικας διαπιστωνω οτι οι δρομοι μετατρεπονται σε σηραγγες και υπαρχει η ταση να τους φτιαχνουν ετσι ωστε να μην μπορεις να δεις το περιβαλλον - να φευγεις απο πολη και να βγαινεις σε πολη.

φυσικα αυτα εχουν επιπτωσεις στον ψυχισμο των ανθρωπων και εδω ερχεται να βοηθησει η φαρμακοβιομηχανια - η ασθενεια του αιωνα μας λενε οι επιστημονες οτι ειναι το αγχος.

οι "καλες μας" φαρμακοβιομηχανιες ψαχνουν ασταματητα το φαρμακο για να μας "θεραπευσουν" - ξερετε πως δοκιμαζουν τα νεα αγχολυτικα και αντικαταθλιπτικα?

κρεμανε ποντικια απο την ουρα και περιμενουν ποτε θα απελπιστει ο ποντικος και θα αφεθει να κρεμεται - τοτε του χορηγουν το υπο δοκιμην φαρμακο.

αν ο ποντικος ξαναρχισει να προσπαθει να ξεφυγει, τοτε το φαρμακο εχει επιτυχια.

η εφαρμογη του φαρμακου στον ανθρωπο δεν γινεται φυσικα για να ξεφυγει στ αληθεια, αλλά για να μην τα παιξει απο την πιεση και γυαλισει το ματι του.

αυτα οσον αφορα το συστημα (μαλλον με κεφαλαιο πρεπει να το γραφω, Συστημα πλεον).

εμεις τι μπορουμε να κανουμε?

πολλα, και πρωτο απ ολα να συνειδητοποιησουμε την τεχνητη πραγματικοτητα!

αν αυτο γινει, μπορεις να απεμπλακεις απο τις τεχνητες αναγκες και να επιβιωνεις στο γκαντ νταμ Συστημα "δουλευοντας για να ζεις και οχι ζωντας για να δουλευεις".

ΥΓ. πληροφορια απο Την Υπηρεσια (ΥΑΠ) που κυκλοφορει στους αντεργραουντ κυκλους των συνειδητοποιημενων ανθρωπων: τα αγριοχορτα αρχισαν να ανθιζουν (ναι και στα παρκα) και ο αερας γινεται μεθυστικος

Παρόλα αυτά, έφόσον μιλούμε για Ελλάδα, τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα στην επαρχία σε σχέση με την Αθήνα. Εκεί, υπάρχει αρκετός χρόνος είτε λόγω της περιοδικότητας της εργασίας (αγροτικής φύσης κτλ) ή για άλλους λόγους. Επιπρόσθετα, η επαφή με την φύση είναι καταλυτικής σημασίας, και εφόσον αυτή λείπει στην πόλη, οι φίλοι της επαρχίας πλεονεκτούν.

Είμαι της άποψης πως πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι να βρούμε τον τρόπο που θα μας επιτρέψει μία φυγή από την Αθήνα - και αυτό είναι σήμερα αρκετά εφικτό, αρκεί κανείς να είναι διατεθειμένος να πάρει την απόφαση.

Ευτυχώς κατάλαβα ότι οι πελάτες θα φωναξουν, θα αγχωθούν, θα προσπαθήσουν να σε αγχώσουν αλλά τελικά δεν πρέπει να αφήσεις να γίνει το δικό τους. Πρέπει να πέρουμε τον έλεγχο του χρόνου στα χέρια μας γιατί θα υποφέρουμε από άγχος. Και το άγχος σκοτώνει!

Τέλος για να κλείσω θα δώσω τον ορισμό του στρές σύμφωνα με μία αφίσα που είδα στο κατάστημα ενός καλού πελάτη.

quote:

---

Στρες είναι το μπέρδεμα που δημιουργείται από τον εγκέφαλό μας όταν αυτός προσπαθεί να καταπνίξει την επιθυμία του σώματος μας, να σπάσει τα μούτρα ενός μ...κα που το χρειάζεται απεγνωσμένα!

---

Edited by - orfeas7 on 22/02/2006 01:40:17

Πιστεύετε όμως ότι θα δωθούν ποτέ τα κίνητρα για να αποδράσει ο κόσμος από το μπάχαλο αυτό της Αθήνας.

Εγώ πάντως δε νομίζω ,δεν τους έχω για χαζούς.

Και θέλω να σας ρωτήσω ,τι παραπάνω εκτός εργασίας μας προσφέρει η Αθήνα ,σε σχέση με μια επαρχιακή πόλη.

ΝΑ'ΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ...ΤΑ ΛΕΜΕ !!

Οφείλω να ομολογήσω πως έχεις ανοίξει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα και θα το παρακολουθώ ‘προσφέροντας’ τη γνώμη μου μαζί με τους άλλους συνταξιδιώτες μας με γνώμονα την ανάλυση του θέματος που έθεσες…
Για να μην κουράζω και ζαλίζω τους υπόλοιπους θα μπω απευθείας στο θέμα με κάποια ερωτήματα ώστε να τσιγκλήσω λίγο τη συζήτηση:

- τι είναι χρόνος?
- Πως προσδιορίζεται ο χρόνος?
- Μήπως τελικά δεν είναι γραμμικός?
- Πως αντιλαμβανόμαστε το χρόνο, με βάση τις αισθήσεις μας?
- Γιατί μας κλέβουν κάποιοι το χρόνο?
- Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ως προς αυτό?
- Πως θα μπορούσαμε να μοιράσουμε το χρόνο μας πιο αποτελεσματικά?
- Πόσο χρόνο αφιερώνουμε τελικά για τους εαυτούς μας?
- Πόσο χρόνο αφιερώνουμε τελικά για την ψυχή μας?
- Πόσο χρόνο χρειάζεται, τουλάχιστον, ώστε να βοηθήσουμε / εξελίξουμε τον εσωτερικό μας κόσμο?
- Με τους συνεχούς αυξανόμενους ρυθμούς της ζωής μας εμείς πως μπορούμε να κρατήσουμε την ηρεμία μας και να συνδυάσουμε τον χρόνο του εξωτερικού κόσμου με αυτόν του εσωτερικού μας κόσμου?

Αυτά προς το παρόν….

Με εκτίμηση πάντα,

Τολμάμε να προσβάλουμε τα κόκαλα και τις ψυχές των προγόνων μας με αυτές τις απόψεις μας….μέχρι και συνομοσιολογίες βρίσκουμε! Δεν σεβόμαστε δεν εκτιμάμε τίποτα. Τι να πούμε μπροστά στους αρχαίους που δούλευαν 15-20 ώρες την ημέρα, που δεν κοιμόντουσαν ήσυχοι ποτέ αλλά με το ένα μάτι ανοιχτό πάντα. Τι να πούμε στα εκατομμύρια σκλάβους, τι να πούμε στα εκατομμύρια στρατιώτες που με το ζόρι χάνανε όχι τον «χρόνο» τους αλλά πάρα πολλά χρόνια της ζωής τους η μάλλον την ίδια τη ζωή τους.