- διάβασμα σκέψης και υποβολή - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Κανείς δεν πρόκειται να σε κατηγορήσει, για κάτι το φυσικό:
Δεν ξέρεις, ρωτάς - ανοίγεις συζήτηση, για να ανταλλάξεις απόψεις.
Γιαυτό άλλωστε υπάρχει και ο παρόντας χώρος.
μετονομάζω το θέμα σου από "διάβασμα σκέψης" σε "διάβασμα σκέψης και υποβολή", ώστε να καλύπτει όλο το πλαίσιο.
Καλή συνέχεια 
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Να σου δώσω ένα πάρα πολύ απλοϊκό παράδειγμα που μου συνέβη πριν 3 εβδομάδες. Είχα μόλις γυρίσει από τις διακοπές μου και πήρα το αυτοκίνητο μου, 2 στενά μακριά από το σπίτι μου, σε ένα βενζινάδικο για να το αφήσω για πλύσιμο. Το αυτοκίνητο ήταν σε ακινησία 15 μέρες. Το πήγα κανονικά. Όταν πήγα να το πάρω, μετά από 2 ώρες, δεν έπαιρνε μπρος. Το λέω στο Βενζινά, το κοιτάει και μου λέει ότι έμεινα από μπαταρία και πρέπει οπωσδήποτε να την αλλάξω. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά πως θα μπορούσε απλά να μου το φορτίσει, να το πάω μέχρι το σπίτι μου και την επόμενη μέρα το πρωί αν παίρνει μπρος να το πάω στο συνεργείο (αν χρειάζεται) ή αν δεν παίρνει μπρος να φωνάξω την οδική βοήθεια και να μου το πάει. Του λέω αν μπορεί να μου το φορτίσει και λέει ότι δεν μπορεί και ότι πρέπει να αλλάξω μπαταρία. Ενώ θα μπορούσα να φωνάξω επιτόπου την οδική, και ξέρω ότι αυτό πρέπει να κάνω, του λέω εντάξει, πόσο κάνει η μπαταρία. Μου λέει 95 Ευρώ!! Ενώ ξέρω πολύ καλά πώς η δικιά μου κάνει 50-60 Ευρώ. Παρ’ όλα αυτά και ενώ όλα αυτά που σας λέω τα σκεφτόμουν και εκείνη την ώρα, του λέω εντάξει! Και για πολύ καλή μου τύχη, του είχε τελειώσει η συγκεκριμένη μπαταρία και (μαντέψτε!) μου φόρτισε τη δικιά μου και (μαντέψτε ξανά!) ακόμη δεν την έχω αλλάξει!
Με το παραπάνω παραδειγματάκι μου, θέλω να σου πω, πως με τίποτα δεν πιστεύω ότι ο Βενζινάς διάβασε την σκέψη μου ή την επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο. Παρ’ όλο που γνώριζα ότι ήταν όλη η κατάσταση λάθος και δεν συνηθίζω να μην αντιδρώ, το έκανα. Και αν, τελικά, έσκαγα το 95 Ευρώ, θα σκεφτόμουν μετά, τι με έπιασε και πώς το έκανα εγώ αυτό το λάθος.
Συμβαίνει όμως, φίλε μου! Όλοι μας κάνουμε λάθη και αυτό δεν είναι παραφυσικό, αλλά απολύτως ανθρώπινο.
Edited by - Bizarre on 29/08/2005 14:21:47
Μου έχει συμβεί κάτι ανάλογο αν κι εκείνη την ώρα είχα συναίσθηση του οτι κάνω λάθος κι οτι στην ουσία αγοράζω κάτι το οποίο όχι μόνο δε μου χρειαζόταν αλλά και δεν το έχω χρησιμοποιήσει ποτέ.
Άλλο πράγμα το να διβάζουμε την σκέψη του άλλου, που προσωπικά πιστεύω πως είναι ανέφικτο, κι άλλο το να "υπνωτίζεις" τον υποψήφιο αγοραστή.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Αυτή είναι η δουλειά τους και οι ικανοί, την κάνουν καλά.
"Κι αν δεν μπορείς να κάνεις την ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:
μην την εξευτελίζεις "
Ο τρόπος που προωθούν τα προϊόντα ή υπηρεσίες οι καλοί πωλητές είναι ίδιος.
Φτιάχνουν την παρουσίαση με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι είναι ευκαιρία αυτό που παρουσιάζουν, για να το πετύχουν χρησιμοποιούν παραδείγματα από την καθημερινότητά μας.
Σε οδηγούν σιγά σιγά μέσω των παραδειγμάτων αυτών να λάβεις και εσύ μέρος στην συζήτηση.
Οι ερωτήσεις που κάνουν είναι φτιαγμένες με τρόπο που σε αναγκάζει να απαντήσεις αυτό που θέλουν για να συνεχίσουν παρακάτω.
Δεν σταματάνε να μιλάνε παρά μόνο όταν σε έχουν "ζαλίσει" και σου έχουν δημιουργήσει την τεχνητή ανάγκη γι΄αυτό που σου παρουσιάζουν.
Αναλόγως το προϊόν ή την υπηρεσία που προωθούνε, όταν φτάσουν στο θέμα της τιμής, ή κάνουν σύγκριση με τις και καλά κανονικές τιμές ή διαιρούν το ποσό με ότι τους βολεύει, μέρες, μήνες, λεπτά της ώρας, κ.λ.π.
Εάν τους ρωτήσεις κάτι που δεν το ξέρουν και τους πιάσεις εξ απροόπτου, σε ξαναρωτάνε να γίνεις πιό σαφής γιατί δεν κατάλαβαν την ερώτηση. Είναι τεχνική για να κερδίσουν χρόνο να σκεφτούν.
Εάν δεν έχουν προλάβει να σκεφτούν ή δεν ξέρουν την απάντηση ή δεν τους συμφέρει η απάντηση, δίνουν ως απάντηση μία αρλούμπα χρησιμοποιώντας δυσνόητες κουβέντες. Εσύ βέβαια επειδή δεν θέλεις να φανείς ότι δεν κατάλαβες τι είπαν, δεν ρωτάς παρακάτω.
Έτσι πουλάνε ότι θέλουν, σε όποιον θέλουν. Είναι τόσοι οι τρόποι που χρησιμοποιούνται, που θα έπρεπε να γράφω σελίδες.
Μία είναι η λύση όταν αντιμετωπίζεις πωλητές, μην αγοράζεις, πήγαινε σπίτι σου και σκέψου το με ηρεμία, εκεί θα δεις εάν σε συμφέρει ή σου χρειάζεται αυτό που σου λένε.
Όλο αυτό δεν έχει σχέση με την ύπνωση. Είναι απλώς τεχνικές πωλήσεων.
Δεν ξέρω εάν σε κάλυψα tirteos για τους πωλητές, εάν όχι πες μου.
Εάν σε κάλυψα μπορούμε να συζητήσουμε και για τα υπόλοιπα.
Η δόνηση, δεν περιγράφει ακριβώς τη σκέψη που κάνουμε, αλλά κατά κάποιον τρόπο, μεταφέρει την ιδιαίτερη φύση της (π.χ. συμπάθεια, αντιπάθεια, εμπιστοσύνη, ευσέβεια, πόθος, κ.λπ).
Η σκεπτομορφή, αποτελεί ένα ομοίωμα αυτού που σκεπτόμαστε, το οποίο περιβάλλεται από νοητική ουσία. Μοιάζει λίγο, σαν τα γνωστά συνεφάκια που βλέπουμε ζωγραφισμένα στα μίκυ μάους και συνήθως πλανιέται μπροστά από τα μάτια μας, ή στον κοντινό περιβάλλοντα χώρο μας.
Η δύναμη της δόνησης και της σκεπτομορφής, εξαρτάται από το πόσο καθαρή είναι η σκέψη μας, πόσο έντονη, πόσο επίμονη και το εάν προσληφθεί από κάποιον ο οποίος βρίσκεται στο περιβάλλον μας, εξαρτάται από το πόσο δεκτικός είναι, εάν στο νοητικό του έχει σκέψεις συναφούς φύσης με τη δική μας, αλλά και το εάν η δική μας σκέψη - ή υποβολή - που στέλνουμε, είναι αρκετά δυνατή για να φθάσει σ' αυτόν.
Αυτός είναι σε πολύ γενικές γραμμές, ο τρόπος με τον οποίο μία σκέψη, μπορεί να επιρρεάσει αυτόν που βρίσκεται απέναντί μας.
Όταν κάποιος εκπαιδεύεται ως πωλητής σε μία εταιρία, ή εάν έχει πειθώ από μόνος του - ως κληρονομικό χάρισμα - στην πραγματικότητα ενισχύει τον παραπάνω μηχανισμό. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιεί και διάφορα ψυχολογικά κόλπα, εκμεταλεύεται τη γλώσσα του σώματος, χειρίζεται τη φωνή του με τρόπο που να σε πείθει, σε κοιτάζει κατευθείαν στα μάτια ή τα στρέφει αλλού κατά περίπτωση, κ.λπ.
Οπότε, η όλη διαδικασία εμπλέκει και φυσιολογικούς, αλλά και παραψυχολογικούς μηχανισμούς.
Ποιά είναι η άμυνά μας; - θα ρωτήσεις tirteos.
Πρώτα από όλα, θα έπρεπε να συνειδητοποιήσουμε, πως σε αυτού του είδους την υποβολή, είμαστε οι περισσότεροι θύματα - λιγότερο ή περισσότερο - τις πιο πολλές στιγμές της ζωής μας. Πολλές φορές, θεωρούμε ως δικές μας ιδέες, δική μας κοσμοθεωρία και νοοτροπία, πράγματα τα οποία μας έχουν υποβληθεί εξωγενώς, από την κοινή γνώμη και σκέψη, από τα Μ.Μ.Ε, από τη νοοτροπία του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Πολύ, μα πολύ σπάνια, είμαστε σε θέση να επεξεργαστούμε και να υοθετήσουμε ή να αναχαιτίσουμε, αυτά τα οποία προσλαμβάνουμε καθημερινά. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούμε και για να τον αλλάξουμε, χρειάζεται τεράστια και μακρόχρονη προσπάθεια από εμάς.
Πως μπορούμε π.χ. να καταλάβουμε, ποιές σκέψεις που κάνουμε δεν είναι πραγματικά δικές μας, ποιές επιθυμίες μας είναι επίπλαστες και τεχνητές, όταν δεν γνωρίζουμε καν, τι σκεφτόμαστε ανά πάσα στιγμή.
Είχανε ρωτήσει κάποτε έναν μεγάλο μουσικό, πως καταφέρνει και είναι τόσο αποτελεσματικός και ακριβής στο έργο του. Αυτός απάντησε, πως όταν καθαρίζει ένα πορτοκάλι, καθαρίζει ένα πορτοκάλι και τίποτε άλλο.
Έχει δηλαδή, συνείδηση του τι κάνει εκείνη τη στιγμή, έχει έναν στοιχειώδη έλεγχο στη σκέψη του.
Όλα τα παραπάνω βέβαια, απαιτούν μία πορεία ζωής τέτοια, η οποία θα έχει σαν στόχο της, την απελευθέρωση του νου μας από τις πλάνες της καθημερινότητας και την εστίαση σε πιο ουσιαστικά πράγματα.
κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Και δεν μπορώ, να μην αναφέρω ένα παράδειγμα που μου είχε συμβεί σε εμένα και στο οποίο η πωλήτρια, είχε χρησιμοποιήσει με έναν γελειωδώς "έξυπνο" τρόπο, τις τεχνικές που περιγράφονται.
Καθόμουν - που λέτε - στο γραφείο μου
και χτυπάει το κουδούνι.
Ανοίγω την πόρτα και μπαίνει μια κυρία με μία τσάντα.
(Είχα ιατρείο, οπότε το να μπει κάποιος και να τον υποδεχθώ με ευγένεια και φιλοξενια, ήταν κάτι το φυσικό).
Μου ζήτησε ένα ποτήρι νερό και να κάτσει.
Κάθησε λοιπόν στην αίθουσα αναμονής.
Μετά από λίγο - νομίζοντας πως ήταν ασθενής - την κάλεσα μέσα.
Κάθεται λοιπόν απέναντί μου και μου λέει πως,
ο λόγος για τον οποίο ήρθε, είναι πως θέλει να κάνει ταξίδια, να γυρίσει τον κόσμο και πως δεν έβρισκε παρέα!
Λέω μέσα μου,
ας την ακούσω να δω που το πάει.
Αρχίζει λοιπόν να μου λέει,
για ταξίδια, για εξερευνήσεις,
για το τι γίνεται στον κόσμο γύρω μας,
για διάφορα περίεργα έθιμα, περίεργους λαούς,
μέρη για τα οποία θα ενδιαφερόταν ο καθένας να επισκεφτεί.
Συνάμα τόνισε,
πως εκείνη είχε τη δυνατότητα να γνωρίσει όλα αυτά τα μέρη
και πως το μοναδικό της πρόβλημα ήταν, πως δεν είχε παρέα,
κάποιον που να ενδιαφέρεται επίσης και να κάνει αυτό το ταξίδι μαζί της.
Μου σκάει λοιπόν την πρόταση:
Να με πάρει μαζί της σε ένα τέτοιο ταξίδι.
Να γνωρίσουμε μαζί τον κόσμο και όλα τα έξοδα ταξιδιού θα
ήταν πληρωμένα!!!
Τη ρωτάω, πως θα το έκανε αυτό σε μια άγνωστη.
Άρχισε να μου λέει, πως αυτός ήταν ο σκοπός της,
να προσεγγίσει ένα άτομο άγνωστο και να του προτείνει
αυτό το οποίο μου πρότεινε. (Άλλωστε, δεν ήμουν και καμιά αλήτισσα που
βρήκε στο δρόμο - επαγγελματίας άνθρωπος).
Ο μοναδικός όρος που έθετε,
το μοναδικό αντάλλαγμα,
ήταν,
μετά το ταξίδι,
να μην την ξεχάσω.
Να μπορεί να έρχεται και να μου λέει "καλημέρα"
ακόμα και κάθε μέρα.
Μία μοναδική καλημέρα.
Τίποτε άλλο.
Και μαζί με την καλημέρα,
να την κερνάω μία πορτοκαλάδα...
Πράγμα, το οποίο θα έκανα ούτως ή άλλως,
σε κάποιον που θα ερχόταν να με επισκεφτεί.
"Έτσι δεν είναι;" με ρώτησε, και της είπα -Ναι.
(Η περιέργειά μου - σας ομολογώ - είχε χτυπήσει κόκκινο.
Αναρρωτιώμουν, που το πάει, πως θα μου τη φέρει και συγχρόνως έβρισκα τον τρόπο της ιδιαίτερα διασκεδαστικό και ευρηματικό, γιαυτό και την άκουγα).
Αφού λοιπόν απέσπασε από εμένα την αρχική παραδοχή
για την πορτοκαλάδα, μου εξήγησε πως το να έρχεται κάθε μέρα και
να με βλέπει, πιθανώς θα αποτελούσε ενόχληση για εμένα και τη δουλειά μου.
Ωστόσο,
επειδή η συμφωνία μας θα ήταν τέτοια,
εγώ κάθε μέρα θα έπρεπε να έχω εξασφαλισμένη την πορτοκαλάδα της. 
Οπότε, θα ερχόταν μία φορά το μήνα και θα έπινε όλες (!!!)
τις πορτοκαλάδες μαζί!!!
Αφού λοιπόν φτάσαμε στο συμπέρασμα,
πως κάτι τέτοιο θα ήταν πιο βολικό
(με τη δική της λογική, που παρακολουθούσα με ενδιαφέρον)
μου λέει πως,
θα ήταν πραγματικά κουραστικό για μένα,
να τρέχω κάθε μήνα στο super market
για να προμηθευτώ τις 30 πορτοκαλάδες.
Για να με ελευθερώσει από αυτό το καθήκον,
προσφέρθηκε να πηγαίνει η ίδια!!!
Απλά, το μόνο που θα έκανα εγώ, θα ήταν
να της δίνω τα λεφτά κι εκείνη θα πήγαινε να
τις πάρει μόνη της...
30 ευρώ το μήνα
και το πρόβλημα θα λυνόταν.
Περίμενα να ακούσω κι άλλα.
Άρχισε να μου λέει για το ταξίδι.
Πως θα ήταν κουραστικό.
θα είχε κινδύνους.
Θα είχε ταλαιπωρεία.
Και όλα αυτά, για να δω 2-3 μέρη.
Και να τραβήξω φωτογραφίες
και να ακούσω τις ιστορίες των ξεναγών.
Δεν θα προτιμούσα,
αυτό το ταξίδι να μπορώ να το κάνω από την πολυθρόνα τοπυ γραφείου μου;
Και τότε,
βγάζει από την τσάντα,
τους τόμους των ταξιδιωτικών οδηγών!!!
...
κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Σε αυτό που είπε η Bizarre για τα ινστιτούτα ομορφιάς κι αδυνατίσματος κτλ, τα πράγματα είναι όντως πολύ επίφοβα.
Πολλά από αυτά γνωρίζουν οτι οι γυναίκες ως επί το πλείστον είναι αυτάρεσκες (και καλά κάνουν) και χρησιμοποιούν 1002 τεχνάσματα για να τις προσεγγίσουν και μετά αρχίζουν τα προγράμματα κι οι κοπέλες μετά κλαίνε τις τσέπες τους...
Όχι βέβαια πως δεν την παθαίνουμε κι εμείς οι άνδρες!
Η καλύτερη λύση, όπως πρότεινε κι η pyramid, είναι να έχουμε τα μάτια μας 14 και να κάνουμε μία σημαντική αγορά εφόσον το σκεφθούμε ήρεμα κι ώριμα στο σπίτι μας.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
Δεν θα προτιμούσα,
αυτό το ταξίδι να μπορώ να το κάνω από την πολυθρόνα τοπυ γραφείου μου;
Και τότε,
βγάζει από την τσάντα,
τους τόμους των ταξιδιωτικών οδηγών!!!
...
Πάρα πολύ καλό!!!!
Σωστή η πωλήτρια! Αν το έχεις το ταλέντο…
Τελικά, τους αγόρασες τους οδηγούς?
Τι γιατρός είσαι, αν επιτρέπεται?