- ΨΥΧΙΚΟς Η ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΟς ΒΙΑΣΜΟς - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
οι επιπτωσεις του ψυχικου η ακομη και του σωματικου βιασμου.
οι προσπαθειες απο διαφορα ατομα να πληξουν την προσωπικοτητα ,αλλα και το ειναι μας
λογια που μας γονατιζουν η πραξεις που μας ισωπεδωνουν.
ανοιγω το τοπικ για να μοιραστουμε τον πονο που μας προκαλουν αυτες οι καταστασεις,αλλα και να μπορεσουμε να δουμε πως προχωραει η ζωη μας κατω υπο αυτες τις συνθηκες
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 23/11/2003 18:28:15
Διαφορετικός αλλά κ πάλι ίδιος για τον καθένα..
Μπορώ να πω ότι αυτό το θέμα με βρίσκει σε μια κατάσταση μεγάλου πόνου...Τι μπορεί να κάνει κανείς με τον πόνο της ψυχής? Τι "γιατροσόφια" υπάρχουν? Τίποτα νομίζω...περιμένεις μόνο να περάσει...Αυτή τη στιγμή πονάω αφάνταστα. Όμως δεν υπάρχουν λέξεις να μιλήσω γι'αυτό.Δεν ξέρω τι είναι αυτό που τα μπλοκάρει όλα..Ίσως το μυαλό, βάζει τις άμυνες μπροστά κ σε σταματάει.Ενα πράγμα έχω καταλάβει..όσο πιο βαθύς ο πόνος, τόσο πιο λίγες λέξεις θα βρεθούν..
Σήμερα..μέχρι εδώ φτάνω. Δεν μπορώ να δω παραπέρα. Στο τι κάνεις, πως ξεπερνάς καταστάσεις κτλ.
Σήμερα απλά..πονάω...
Κ αύριο μέρα είναι...
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
ναι αυτην την στιγμη φανταζομαι τον πονο σου,δεν θα πω πως νοιωθω τι αισθανεσαι ,γιατι θα μοιαζει με ψεμμα,σιχαινομαι τα ψεμματα.
ναι το αυριο ηρθε,ειναι μια αλλη μερα,που ισως μας βρει παλι να μην κοιμομαστε ηρεμα,η και καθολου.
ομως οι σκεψεις ειναι εκεινες που ισως να αλλαξουν,σε αυτες τις σκεψεις θα ειμαι παλι εδω:))
καλο ξημερωμα:))
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
quote:
όσο πιο βαθύς ο πόνος, τόσο πιο λίγες λέξεις θα βρεθούν..
Ο μεγαλύτερος πόνος,όπως και η μεγαλύτερη χαρά,είναι συναισθήματα βουβά.Δεν χωράνε σε λέξεις ή σε πράξεις ή σε εκφράσεις,παρά μόνο στην απόλυτη ακινησία και εκκωφαντική σιωπή.Τόσο εσωτερική όσο και εξωτερική...
Φίλη μου Valnta ελπίζω να ξεπεράσεις όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα γίνεται ό,τι σε βασανίζει.
Να θυμάσαι ότι πάντα,μα ΠΑΝΤΑ,υπάρχει ελπίδα.Έστω κι αν μέσα στην απελπισία και τον πόνο σου δε μπορείς να τη δείς.
Η μόνη -για μένα- λύση δεν είναι η εκλογίκευση.Είναι η αποδοχή γιατί ούτε και να εθελοτυφλείς είναι καλό.Αποδοχή,διότι ο μεγαλύτερος πόνος είναι και ο μεγαλύτερος δάσκαλος.Ακόμα και ο πιο αβάσταχτος...
Καλημέρα...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
H αποδοχή είναι το πιο σημαντικό βήμα προς την ...αναδιοργάνωση.
O πόνος...πολύ χρήσιμος κ αυτός. Aρκεί να μαθαίνεις από τον πόνο σου, να μην κρύβεσαι κ να μην "κουκουλώνεις" καταστάσεις...
H ελπίδα... εγώ τουλάχιστον δεν τη χάνω ποτέ. Έχω ένα δικό μου "παιχνιδάκι" να στρέφω την προσοχή μου στα όμορφα πράγματα γύρω μου. Όχι αγνοώντας μια άσχημη κατάσταση αλλά... κοιτάζω κ ότι μου'χει μείνει
K κάτι ακόμα...πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου...
Tο χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός, το γέλιο γενικότερα... Σε βγάζουν πολύ πιο γρήγορα από τις δύσκολες φάσεις... K με "χαρούμενο" τρόπο 
*Bέβαια...αν αναφερόμαστε σε σωματικό βιασμό (γιατί το θέμα είναι KAI αυτό) εγώ...σιωπώ....
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Edited by - Valnta on 24/11/2003 12:12:45
quote:
H αποδοχή είναι το πιο σημαντικό βήμα προς την ...αναδιοργάνωση.
O πόνος...πολύ χρήσιμος κ αυτός. Aρκεί να μαθαίνεις από τον πόνο σου, να μην κρύβεσαι κ να μην "κουκουλώνεις" καταστάσεις...
Χαίρομαι που συμφωνείς αγαπημένη μου φίλη...
Και από την καρδιά μου ένα μεγάλο μπράβο σε όσους καταφέρνουν αυτό που είπες πιο πάνω...Θέλει αποθέματα ψυχής,πειθαρχία και πολλή εσωτερική δύναμη να μην παραδοθείς άνευ όρων στον πόνο,να μην καταθέσεις τα όπλα!
Όμως η κατάληξη πάντα σε δικαιώνει!Έτσι δεν είναι?Στη δική μου περίπτωση πάντως αυτό έγινε!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Ω, ναι... Διαπιστωμένο... ξανά κ ξανά!!!
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Τι κανεις μπροστα σε ενα γεγονος που σε σημαδευει?
Τι απαντηση να δωσει κανεις?
Κατ'εμενα αν αυτο το γεγονος ειναι κατι που μπορεις να το αντιμετωπισεις την ιδια χρονικη περιοδο που γινεται,το κανεις και μετα το αφηνεις πισω σου.
Αν δεν μπορεις να το αντιμετωπισεις την ιδια χρονικη περιοδο,το βαζεις στην αποθηκουλα που ειναι πισω πισω,και εχοντας σαν οπλα το χιουμορ(οποιο χιουμορ και να ειναι αυτο,απλο η καυστικο),και την δυναμη που σου δινει αυτο το χιουμορ ,προχωρας μεχρι να ερθει η στιγμη να το βγαλεις απο την αποθηκουλα και να το αντιμετωπισεις.
Κανενα γεγονος δεν πρεπει να μενει για παντα στην αποθηκουλα γιατι μας κανει αδυναμους .
Θα μπορουσα να πω οτι οταν μας τυχαινει ενα γεγονος που δεν μπορουμε να το αντιμετωπισουμε αμεσα και το κλεινουμε στην αποθηκουλα ειναι κατι που ενω, επειδη το κουβαλαμε για καιρο μαζι, μας αλλαζει τον χαρακτηρα περισσοτερο απο οτι αν το αντιμετωπιζαμε αμεσα,μας προσφερει την γνωση του χαρακτηρα μας κανοντας μας να δουμε οτι αντεχουμε και οτι οτι και να μας συμβει απο εκει και περα εμεις μπορουμε να το αντιμετωπισουμε και να αντεξουμε.
Μιλωντας μονο για μενα,αυτες τις δοκιμασιες δεν μπορω να τις μοιραστω με αλλον την στιγμη που γινονται παρα μονο οταν ερθει η ωρα των αποκαλυψεων και εφοσον εγω το κρινω οτι θα εχει καποιο νοημα να το πω στα ατομα τα οποια εγιναν η αιτια να συμβει.
Αν δεν εχει νοημα να το πω,οταν ερθει η ωρα,τοτε θα το πω σε καποιο τριτο προσωπο και θα το αφησω πισω.
Καλη σας εβδομαδα
Πρεζες... υπαρχουν πολλες ΔΕΝ ειναι μονο η ΗΡΩΙΝΗ, η Ηρωινη ΟΜΩς ΣΚΟΤΩΝΕΙ!!! αυτη ειναι η ΜΟΝΗ διαφορα!!!!
Edited by - 8odwris on 24/11/2003 16:34:50
ειναι πολλες οι στιγμες που σκεφτομαι πολλα ,οσα ασχημα μου ειπαν για να με "καθηλωνουν" σε μια καταστασ στασιμη,
οσα μου ειπαν και με πληγωναν,λογια που δεν εχει και μεγαλη σημασια αν τα εννουσαν η οχι,παρα το αποτελεσμα τους μεσα στον ψυχικο μου κοσμο
ενας ανθρωπος που ειναι πραος,που δεν χει βρισει παρα ελαχιστοτατες φορες,που δεν μπορουσε να μιλησει σε προσωπα και καταστασεις,τα λογια που ειπωνονται ,"χαραζουν",τον χαραχτηρα του
ομως καποια στιγμη ερχεται που ολες αυτες οι σκεψεις "μπουκωνουν" το μυαλο και σε κανουν να νοιωθεις την κουραση,"βλεπεις" την πραγματικοτητα του ειναι σου
αυτην την στιγμη ειναι που λες κουραστηκα τοσο καιρο ετσι και τι καταφερα ;;;;τι ημουν ;;; και προσπαθεις να αλλαξεις ,να κανεις κατι,να αμυνθεις στον ιδιο σου τον εαυτο
επισης παραλληλες ειναι οι στιγμες που σκεφτομαι ποσος πονος υπαρχει ,ποσοι ανθρωποι δεν μπορουν να ερθουν στην στιγμουλα εκεινη ,να ορθωσουν εναν νεο εαυτο ,να αφησουν τα στιγματα πισω τους ,
να αφησουν τις πληγες τους και να προχωρησουν χωρις φοβο με αισιοδοξια
ναι πιστευω πως ειναι πολλα τα παιδια που δεν μπορουν να το καταφερουν αυτο,ειτε γιατι παντα πανω απο το κεφαλι τους υπαρχει καποιος η καποιοι που θα τον μειωνουν
το ζητημα ειναι πως ειναι ισως πιο ευκολο να ερθει η στιγμη εκεινη οταν προκειται για λεκτικου ειδους επιθεσεις,οταν προκειται ομως για σωματικου ειδους ;;;;
πω θα μπορεσει ο ανθρωπος να ανατπεξελθει η και να δει καταστασεις που θα τον ωφελησουν ,οταν ειναι κλεισμενος μεσα στον φοβο,στην καταπιεση,στην κακια,στην ειρωνια ;;;;
και εστω και καταφερει να γλυτωσει,να ξεφυγει,σε τι θεση ειναι να συνεχισει ;;;σε τι θεση ειναι για να μπορεσει να κανει ονειρα ;;;
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
υ.γ θοδωρη,το ΜΠΡΑΒΟ,αξιζει σε ανθρωπους με το θαρρος και την ψυχη την δικη σου 
,το μπραβο ανηκει σε εσενα:))))
Edited by - manos on 24/11/2003 18:39:17
quote:
το ζητημα ειναι πως ειναι ισως πιο ευκολο να ερθει η στιγμη εκεινη οταν προκειται για λεκτικου ειδους επιθεσεις,οταν προκειται ομως για σωματικου ειδους ;;;;πω θα μπορεσει ο ανθρωπος να ανατπεξελθει η και να δει καταστασεις που θα τον ωφελησουν ,οταν ειναι κλεισμενος μεσα στον φοβο,στην καταπιεση,στην κακια,στην ειρωνια ;;;;
και εστω και καταφερει να γλυτωσει,να ξεφυγει,σε τι θεση ειναι να συνεχισει ;;;σε τι θεση ειναι για να μπορεσει να κανει ονειρα ;;;
Μια ερωτηση .
Ο ανθρωπος καταφερνει απο μονος του να ξεφυγει η με βοηθεια του κρατους?
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Καποιος που εχει παραδοθει στην μοιρα του και δεν αντιδρα και δεν κανει ονειρα δεν προκειται να ξεφυγει ποτε απο αυτη την κατασταση.
Αυτο που βοηθα τον καθενα μας να ξεφυγει απο δυσκολες καταστασεις ειναι τα ονειρα που κανουμε για το μελλον.
Αυτα μας στηριζουν και αυτα μας δινουν την ωθηση για να συνεχισουμε να ζουμε.
Πρεζες... υπαρχουν πολλες ΔΕΝ ειναι μονο η ΗΡΩΙΝΗ, η Ηρωινη ΟΜΩς ΣΚΟΤΩΝΕΙ!!! αυτη ειναι η ΜΟΝΗ διαφορα!!!!
Edited by - Το ξωτικό on 25/11/2003 21:55:49
για πραξεις που ουτε καν ειχαμε προξενισει,η ξεκινησει στην ταξη,η στο σχολειο γενικοτερα.
να μην φταιμε και να ειμαστε αναγκασμενοι και υποχρεωμενοι να υποστουμε τις συνεπειες.
δυστυχως το δημοτικο που με ειχαν στειλει ,ηταν ιδιωτικο.ετσι δεν γνωριζω αν επικρατουσε η ιδια κατασταση σε αντιστοιχο δημοσιο.
πως θα γινομουν καλυτερος σε καταστασεις που δεν ανηκα και δεν ειχα παρει μερος με την θεληση μου;;;
δεν εχει φυγει η πικρα απο μεσα μου,η οργη και ο πονος,ομως εχω συγχωρεσει τον ανθρωπο εκεινο,τον δασκαλο μου.
γιατι δεν γνωριζε ποσο λαθος εκανε ετσι ωστε να προσπαθησει καποια στιγμη να το διορθωσει.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Ειναι παρα πολυ δυσκολο να ξεπεράσεις κατι που εχει σημαδέψει τη ζωη σου και την εχει αλλαξει δραματικά.. Πολλες φορες δε μπορεις ουτε καν να το κοιταξεις καταματα και να το πολεμησεις.. Ειναι πολυ ασχημος ο σωματικός βιασμός, και το βάρος του πόνου μπορει να τον καταλάβει μονο καποιος που το εχει.. δυστηχως, ζησει. Ευχομαι να μην τυχει ποτε ξανα σε κανεναν .. αν και ειναι λιγο δυσκολο γιατι παντα, παντα θα υπαρχουν και οι "ψυχολογικά ανωμαλοι/άρρωστοι" που το βρισκουν διασκεδαστικο..
Πάντα όμως υπάρχουν ατομα που το ξεπερνουν και μπραβο τους.. Σιγουρα ομως τους βοηθησε και το κλιμα γυρο τους. Ομως αλλο ειναι να το ξεπερνάς και αλλο να το ξεχνάς.Νομιζω πως μια τετοια (απάνθρωπη) "εμπειρία" ποτε δε θα ξεχαστει,και σιγουρα δεν θα ξεχάστει και ο "ηθικος αυτουργος", ιδικα αν ειναι... Μεσα στο στενο οικογενιακο κυκλο. Οι επιλογες ειναι δυο, που οποια και αν διαλεξουν θα επιφέρει τον μέγιστο πονο μέχρι να περάσει ο χρονος (γιατι ως γνωστον ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος) και να επολωθουν οι πληγες που για παντα ομως θα μεινουν,ανοιχτες.Ή θα διαλυσουν ,λοιπον, την οικογενια τους κανοντας το γνωστο ή θα το κρατησουν για παντα μεσα τους και θα πονανε για μια ζωη,μονο και μονο για να μην πονεσουν τα ατομα που αγαπουν.. Για εκεινους ειναι ακομα πιο δυσκολο να το ξεπερασουν. Ειναι μονοι τους σ αυτο το δυσκολο δρόμο,χωρις να μιλησουν ποτε γι αυτο και να το συζητισουν. Ποσο δε, για ενα κοριτσι/αγορι που ειναι στην εφηβια και φοβαται ακομα και να ξεστομήσει μια λέξη γι' αυτο στο καλυτερο του/της φιλο/η.. Γι αυτο που στιγμάτησε τη ζωη του/της απο τα παιδικα του χρονια (ακόμα χειρότερα..), ή πριν 1 μηνα ή πριν μια ώρα..
Αυτοι οι ανθρωποι που κάνουν τετοιου ιδους εγκλήματα ειναι τραγικοι,αξιοι μονο για λυπηση και φτυσιμο, τιποτα παραπανω..
Ελπιζω να μην με βρισκεται υπερβολικη..
Φιλικά,
Τζο.
Going Under..
ελπιζω ολα να πανε καλλιτερα
νομιζω ομως οτι ολα ηδη εχουν προχωρησει για την τελειοπηοιση της ψυχης.
ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ..
ΚΡΙΣΝΑ