- Πεπρωμένο ή Ελεύθερη βούληση; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται να προκηρυχθεί το έργο χωροθέτησης για την Αλεξάνδρειας Ζώνης Καινοτομίας Θεσσαλονίκης, έγινε γνωστό την Πέμπτη, κατά την υπογραφή συμφωνίας για τον στατηγικό σχεδιασμό της ζώνης.

Ο υπουργός Μακεδονίας- Θράκης Μαργαρίτης Τζίμας υπέγραψε συμφωνία με την εταιρεία Ευρωσύμβουλοι ΑΕ για την εκπόνηση του «Στρατηγικού και Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ανάπτυξης της Ζώνης Καινοτομίας Θεσσαλονίκης». Το έργο, προϋπολογισμού 383.000 ευρώ και κατακυρώθηκε στην κοινοπραξία «Ευρωσύμβουλοι-Ρlanet-Logotech», μετά από διεθνή διαγωνισμό.

Η πρόταση για το χωροταξικό σχεδιασμό της Ζώνης θα αναρτηθεί άμεσα στην ιστοσελίδα του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, ανέφερε ο κ.Τζίμας, επισημαίνοντας ότι «στόχος μας είναι να ελαχιστοποιήσουμε το χρόνο που θα δούμε να γίνεται πράξη η Ζώνη Καινοτομίας, η οποία και θα σημάνει το αναπτυξιακό πέταγμα της ευρύτερης περιοχής της Βορείου Ελλάδος».

Ο υπουργός εκτίμησε ότι εντός του 2008 θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία διαμόρφωσης των φορολογικών και αναπτυξιακών κινήτρων για τις επιχειρήσεις που θα ενταχθούν στην Ζώνη Καινοτομίας. «Η πρόταση που έχουμε αποστείλει στα υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης περιλαμβάνει κίνητρα που είναι δυναμικά και επιδέχονται και μεγαλύτερες βελτιώσεις», επισήμανε.

Όσον αφορά στο στρατηγικό σχεδιασμό για τη Ζώνη Καινοτομίας, που τίθεται άμεσα σε εφαρμογή, ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της «Αλεξάνδρειας Ζώνης Καινοτομίας ΑΕ», Ιάκωβος Βασάλος, τόνισε ότι το χρονοδιάγραμμα του έργου είναι 8 μήνες, ωστόσο τα πρώτα αποτελέσματα θα φανούν τον ερχόμενο Ιούνιο. Με το στρατηγικό σχεδιασμό θα αποτυπωθούν και θα ιεραρχηθούν οι στόχοι ανάπτυξης της Ζώνης σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση περιφερειακής πολιτικής για την καινοτομία, ενώ θα εξειδικευθούν οι τομείς έρευνας και τεχνολογίας στους οποίους θα στηριχθεί η ανάπτυξη της Ζώνης.

Στο μεταξύ έχει ξεκινήσει η υλοποίηση των πρώτων έργων της Ζώνης (Ινστιτούτο Βιοϊατρικών και Βιομοριακών Ερευνών, Δίκτυα Αποχέτευσης στην περιοχή του Τεχνολογικού Πάρκου κ.λπ), τα οποία είχαν ενταχθεί στη μελέτη για τη δημιουργία έργων πυλώνων της ζώνης, ενώ ξεκινά άμεσα η διαδικασία ένταξης νέων έργων στο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) 2007-2013.

«Το ΕΣΠΑ δεν έχει εξειδικεύσει ακόμα τις δράσεις του, παρακολουθούμε από κοντά την εξέλιξη των διαδικασιών και μόλις μας δοθεί η δυνατότητα, είμαστε πανέτοιμοι να προτείνουμε έργα», τόνισε ο κ.Βασάλος, εκφράζοντας την ελπίδα ότι το πρώτο από αυτά τα έργα θα είναι το κτίριο διοίκησης της Ζώνης Καινοτομίας.

«Το διοικητήριο της Ζώνης είναι έργο πρώτης προτεραιότητας και ελπίζουμε να έχουμε τη δυνατότητα να το θεμελιώσουμε μέσα στο 2008» είπε.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: NewScientist, 25 Φεβρουαρίου 2008
Τεράστιες ραγδαίες βροχές μπορούν να προκαλέσουν σεισμούς σε μέρη όπου βρίσκονται σπηλιές και κανάλια λόγω της αύξησης της πίεσης μέσα σε κρυμμένους βράχους, προτείνει μια νέα μελέτη.

Οι δονήσεις οι προκληθείσες από την βροχή εμφανίστηκαν σε καρστικά τοπία. Αυτά σχηματίζουν μια τοπογραφία από μαλακούς βράχους ανθρακικών αλάτων, όπως είναι ο ασβεστόλιθος, τρυπημένους με βαθιά κανάλια και σπηλιές στα οποία θα μπορούσε να αυξηθεί η πίεση του νερού

Ήδη ήταν γνωστό ότι οι βροχοπτώσεις μπορούν να προκαλέσουν δονήσεις, αλλά η ποσότητα του νερού που χρειάζεται γι αυτό είναι πολύ περισσότερο από όσο προηγουμένως νομίζαμε, λέει ο Steve Miller, γεωλόγος στο πανεπιστήμιο της Βόννης.

Τα τελευταία χρόνια, οι γεωλόγοι έχουν τεκμηριώσει μικρούς σεισμούς που εμφανίστηκαν μετά από έντονες βροχοπτώσεις στη Γερμανία, την Ελβετία και τη Γαλλία. Όλοι τους ήταν μικροί σε μέγεθος - που σημαίνει ότι αυτοί θα μπορούσαν να ανιχνευθούν από σεισμογράφους, αλλά να μην γίνουν αισθητοί από τους ανθρώπους.

Μερικοί ειδικοί είχαν προτείνει ότι αν και οι βροχοπτώσεις ήταν έντονες, το γεγονός ότι η βροχή θα μπορούσε να προκαλέσει έναν σεισμό υποδεικνύει ότι χρειάζεται και λίγη βροχή για να παραγάγει μια δόνηση. Κατέληξαν δε στο συμπέρασμα ότι ο γήινος φλοιός βρίσκεται σε μια λεπτή ισορροπία, ανά πάσα στιγμή έτοιμος να ταλαντευτεί.

Το τοπίο είναι το κλειδί

Τώρα, στη νέα μελέτη, ο Miller διαφωνεί με την παραπάνω ανάλυση, επισημαίνοντας ότι όλα τα προηγούμενα τρία τεκμηριωμένα γεγονότα συνέβησαν σε έναν συγκεκριμένο τύπο τοπίου, γνωστό ως καρστικό.

Άλλοι γεωλόγοι που μελετούν τους σεισμούς τους προκαλούμενους από τη βροχή σημείωσαν ότι εμφανίστηκαν σε καρστικά τοπία, αλλά δεν διερεύνησαν τις πιθανές επιπτώσεις.

Το καρστικό τοπίο χαρακτηρίζει μια ειδική τοπογραφία μαλακών βράχων από ανθρακικά άλατα, όπως είναι ο ασβεστόλιθος, τρυπημένους με βαθιά κανάλια και σπηλιές στα οποία θα μπορούσε να αυξηθεί η πίεση του νερού

Αυτά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα χαράσσονται όταν διαλύεται αργά τα στρώματα των βράχων από ανθρακικό άλατα - ασβεστόλιθος ή δολομίτης - από τη δράση των ελαφρώς όξινων όμβριων υδάτων κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών. Και αυτές οι δομές, λέει ο Miller, είναι το κλειδί.

Υδραυλικός γρύλος

Σε επιφάνειες που το έδαφος δεν είναι καρστικό, οι βροχοπτώσεις πιέζουν τη γη με ένα σχετικά ομοιόμορφο τρόπο, και αρκετά γρήγορα μεταφέρονται από τους ποταμούς και τα ρεύματα της επιφάνειας. Κατά συνέπεια, η πίεση των βροχοπτώσεων σε οποιοδήποτε κρυμμένη ρωγμή (κάτω από το έδαφος) είναι μικρή.

Αλλά στο καρστικό τοπίο, η βροχή πέφτει στα κανάλια και σκάβει το έδαφος. Δεν εγκαταλείπει τον βράχο αλλά τον διατρέχει, όπως το νερό κυλάει μέσω ενός σύνθετου δικτύου υδραυλικών εγκαταστάσεων. Κατά συνέπεια η πίεση της βροχής ενισχύεεται μέσα στους "σωλήνες". Και αυτό, λέει ο Miller, είναι που κάνει τη βροχή να προκαλεί τους σεισμούς.

Εξηγεί δε ότι η αυξανόμενη πίεση του νερού μέσα σε έναν βράχο είναι ένας από τρεις τρόπους για να σπάσουν (η συμπίεση και η διαστολή του βράχου είναι οι άλλοι δύο).

Η πίεση του νερού ενεργεί σαν τον υδραυλικό γρύλο, που αναγκάζει το βράχο να σπάσει και επιτρέποντας στα κομμάτια να γλιστρήσουν το ένα μετά το άλλο. Εάν αυτό συμβαίνει σε μια μεγάλη κλίμακα σε μια μεγάλη ρωγμή, μπορεί να προκαλέσει έναν σεισμό.

Λεπτή ισορροπία;

Προηγουμένως, το 2006, ο Sebastian Hainzl του πανεπιστημίου του Πότσνταμ στη Γερμανία και οι συνάδελφοι του μελέτησαν δύο ομάδες σεισμών που προκλήθηκαν από τη βροχή, όλοι τους κάτω από 2,4 Ρίχτερ, που εμφανίστηκαν στο Όρος Hochstaufen στη Γερμανία το 2002.

Οι βροχοπτώσεις ήταν βαριές: πάνω από 100 λίτρα νερού είχαν πέσει σε κάθε τετραγωνικό μέτρο του εδάφους κατά τη διάρκεια του κάθε κατακλυσμού.

Υπολόγισαν ότι η βροχόπτωση προκάλεσε μια αύξηση της πίεσης κατά 300 Pascal σε μία σεισμική ρωγμή κάτω από το βουνό. "Τριακόσιες Pascal είναι πολύ λίγο," λέει ο Joachim Wassermann του πανεπιστημίου του Μονάχου.

Ο υπολογισμός οδήγησε τον Hainzl στο συμπέρασμα ότι "ο γήινος φλοιός μπορεί να είναι τόσο έτσι κοντά στην αστάθεια που ακόμη και οι μικροσκοπικές μεταβολές της πίεσης που συνδέονται με την βροχόπτωση μπορούν να προκαλέσουν σεισμούς

Τώρα, ο Miller έχει ξαναμελετήσει εκείνα τα στοιχεία από το ίδιο γεγονός στη Γερμανία. Οι υπολογισμοί του, αντίθετα από τον Hainzl, λαμβάνουν υπόψη τη δομή της καρστικής γεωλογίας.

Η δομή των καρστικών τοπίων ενίσχυσε την κάθετη πίεση στις εσωτερικές σπηλιές και στους κρυμμένους βράχους, και διαπιστώνει ότι οι έντονες βροχοπτώσεις στο Όρος Hochstaufen οδήγησαν σε μια πρόσθετη πίεση, περίπου, ένα μέγα-Pascal στο ρήγμα - 3000 φορές περισσότερο από την εκτίμηση του Hainzl.

"Η πραγματικότητα είναι πιθανώς κάπου ενδιάμεσα," πιστεύει ο Wassermann.

Ο Wassermann και οι συνάδελφοί του συνεχίζουν τις μελέτες των σεισμών από τη βροχή κάνοντας πιο λεπτομερείς υπολογισμούς και λαβαίνοντας τη δομή του εδάφους υπόψη τους, όπως έχει κάνει ο Miller.

Τα καύσιμα «τέταρτης γενιάς», όπως τα ονόμασε, όχι μόνο θα βοηθήσουν στην απεξάρτηση από το πετρέλαιο αλλά θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η τρίτη γενιά αντιστοιχεί στα βιοκαύσιμα.

«Έχουμε τον μετριοπαθή στόχο να αντικαταστήσουμε ολόκληρη την πετροχημική βιομηχανία και να γίνουμε σημαντική πηγή ενέργειας. Πιστεύουμε ότι θα έχουμε καύσιμα τέταρτης γενιάς σε περίπου 18 μήνες» δήλωσε ο Βέντερ στη διάρκεια συνεδρίου Τεχνολογίας, Ψυχαγωγίας και Σχεδιασμού που πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια. Μεταξύ των ακροατών ήταν ο Αμερικανός πρώην αντιπρόεδρος Αλ Γκορ, γνωστός για τις πρωτοβουλίες του κατά της κλιματικής αλλαγής, καθώς και ο Λάρι Πέιτζ, συνιδρυτής της Google.

Στη φύση, είπε, υπάρχουν μικροοργανισμοί που παράγουν οκτάνιο, όχι όμως σε αρκετά μεγάλες ποσότητες ώστε να αξιοποιηθούν στην παραγωγή καυσίμων. Το Ινστιτούτο Κρεγκ Βέντερ προσπαθεί τώρα να τροποποποιήσει γενετικά αυτά τα μικρόβια ώστε να αυξηθεί η απόδοσή τους.

Απαντώντας σε ερώτηση του Λάρι Πέιτζ, ο Βέντερ διευκρίνισε ότι η δυσκολία στην εμπορική αξιοποίηση της τεχνολογίας δεν είναι τόσο ο σχεδιασμός των μικροβίων αλλά η απομόνωση αρκετού διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα ώστε να υπάρχει αρκετή «τροφή» για τα μικρόβια.

Οι γενετικά τροποποημένοι μικροοργανισμοί θα εφοδιάζονται με «γονίδια αυτοκτονίας» ώστε να μην επιβιώνουν στο φυσικό περιβάλλον, μεταδίδει από το συνέδριο το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Τον Ιανουάριο το Ινστιτούτο Βέντερ παρουσίασε το πρώτο γονιδίωμα που κατασκευάστηκε εξολοκλήρου στο εργαστήριο, με σκοπό να το χρησιμοποιήσει για τη δημιουργία του πρώτου συνθετικού ζωντανού οργανισμού.

Ο Κρεγκ Βέντερ έγινε παγκοσμίως γνωστός το 2000 ως πρόεδρος της εταιρείας Celera, η οποία προσδιόρισε ολόκληρη την αλληλουχία του ανθρώπινου γονιδιώματος πριν από την διεθνή ερευνητική κοινοπραξία που εργαζόταν με δημόσια χρηματοδότηση.

Η Ανατολία, αντίθετα με ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα, δεν ήταν εδώ και 25 εκατομμύρια χρόνια, κατά την ολιγόκαινο εποχή, ένα αρχιπέλαγος χωρισμένο από την Ευρώπη και την Ασία, αποκαλύπτει το οστό ενός γιγαντιαίου ρινόκερου που μελετήθηκε στα εργαστήρια του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS).

Στη μελέτη αυτή, οι ερευνητές εξέτασαν τμήμα οστού ρινόκερου που ανακαλύφθηκε το 2002 κατά τη διάρκεια γαλλο-τουρκικής αποστολής στην περιοχή Τσανκιρί-Τσορούμ (κεντρική Ανατολία).

Ανακάλυψαν ότι επρόκειτο για το τμήμα μιας κερκίδας ενός γιγάντιου ρινόκερου της Ολιγοκαίνου, που ανήκει πιθανότατα σε ένα αρσενικό μήκους 5 μέτρων της οικογένειας των Παρακεραθηρίων, γνωστών στο Πακιστάν, την Κίνα, τη Μογγολία και το Καζακστάν, διευκρινίζεται σε ανακοίνωση του CNRS.

Στην ίδια τοποθεσία βρέθηκαν τα οστά μηρυκαστικών και τρωκτικών που παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες με τα είδη της σύγχρονης πανίδας της Ασίας και/ή της Ευρώπης.

Η ανακάλυψη αυτή αντιβαίνει στις θεωρίες που ήθελαν την Ανατολία να έχει πριν από 25 εκατομμύρια χρόνια τη μορφή συνόλου νήσων, χωρισμένων τόσο από την Ευρώπη, όσο και από την Ασία από τη θάλασσα που είναι γνωστή στους επιστήμονες ως Paratethys, υπολείμματα της οποίας είναι η Μαύρη Θάλασσα, η Κασπία και η Αράλη. Αποδεικνύει ότι υπήρχαν χερσαίες επικοινωνίες και στενές σχέσεις κατά την Ολιγόκαινο Περίοδο με την Ευρώπη και την Ασία, αναφέρεται στη μελέτη του CNRS.

"Κατά την Ολιγόκαινο η Ανατολία δεν ήταν χωρισμένη με θάλασσα και αποτελούσε τουλάχιστον χερσόνησο που ενωνόταν μέσω ισθμού με την ήπειρο, γεγονός που επέτρεπε στα ζωικά είδη να μετακινούνται από την ηπειρωτική Ασία προς την Ανατολία.

Οι φυτοφάγοι ρινόκεροι της οικογένειας των Παρακεραθηρίων θεωρούνται τα μεγαλύτερα χερσαία θηλαστικά που έζησαν ποτέ, αντίστοιχα με τα μαμούθ, μήκους πέντε μέτρων και βάρους 15-20 τόνων.

πηγή:ΑΝΤ1 και news.pathfinder.gr

Παγκόσμια καταγραφή αποκαλύπτει κατεστραμμένα οικοσυστήματα και βλαβερές βιολογικές προσμείξεις ειδών σε όλο τον πλανήτη

The New York Times

Την πρώτη παγκόσμια καταγραφή της ανθρώπινης επίδρασης στους ωκεανούς της Γης έχουν ξεκινήσει Αμερικανοί επιστήμονες, αποκαλύπτοντας κατεστραμμένα οικοσυστήματα και βλαβερές βιολογικές προσμείξεις ειδών σε όλο τον πλανήτη. Την πρώτη εκδοχή του φιλόδοξου προγράμματος παρουσίασε η ομάδα ερευνητών σε δημοσίευση της περασμένης εβδομάδας στην επιστημονική επιθεώρηση «Science». Σ' αυτή, οι ειδικοί κατέγραψαν 17 είδη αρνητικής ανθρώπινης επίδρασης στους ωκεανούς, όπως την οργανική μόλυνση, που περιλαμβάνει τη ρύπανση από τη γεωργία και τις αποχετεύσεις, την καταστροφή οικοσυστημάτων από τα παρασυρόμενα δίχτυα και την καταστροφική βιολογική πρόσμειξη, που συντελείται από τη μετακίνηση θαλάσσιων ειδών σε όλο τον πλανήτη.

Οι αρκτικές θάλασσες

Η μελέτη αποκαλύπτει ότι 40% των ωκεανών της Γης έχουν επηρεασθεί σημαντικά, ενώ μόλις το 4% παραμένει παρθένο. Οι αρκτικές θάλασσες ανήκουν, ακόμη, στην «παρθένα» κατηγορία. Ορισμένες επιπτώσεις από την ανθρώπινη παρουσία είναι γνωστές, όπως η καταστροφή κοραλλιογενών υφάλων και δασών τροπικής μανγκρόβιας.

Αλλοι αντίκτυποι της ανθρώπινης δραστηριότητας, όμως, εξέπληξαν τους ερευνητές και τον επικεφαλής των συντακτών της μελέτης, δρα Μπέντζαμιν Χάλπερν του Εθνικού Κέντρου Οικολογικής Ανάλυσης στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Εντύπωση προκάλεσε έτσι ότι τα ηπειρωτικά υποθαλάσσια οροπέδια επηρεάζονται περισσότερο, ιδίως εάν βρίσκονται κατά μήκος πυκνοκατοικημένων ακτών.

Η πλέον διαδεδομένη ανθρώπινη επίπτωση στους ωκεανούς είναι η σταδιακή υποχώρηση των pH των επιφανειακών υδάτων, εξαιτίας της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στη γήινη ατμόσφαιρα. Η αργή αυτή μεταβολή της χημικής σύστασης των ωκεάνειων υδάτων μπορεί να διαταράξει την κατανομή του κρίσιμου για την ανάπτυξη των θαλάσσιων ειδών πλαγκτόν, αλλά και των μικροσκοπικών ζώντων οργανισμών που κατασκευάζουν τους κοραλλιογενείς ύφαλους. Η μελέτη του Κέντρου προσφέρει μέτρο σύγκρισης για την καταγραφή των ερχόμενων αλλαγών, ενώ εντοπίζει και ορισμένες απροσδόκητες πληγείσες περιοχές.

Ξεχωριστή μελέτη, με στόχο τη χαρτογράφηση των ειδών-εισβολέων, που δημοσιεύθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου, διαπίστωσε ότι 84% των παράκτιων υδάτων έχουν επηρεασθεί, με τα αρκτικά νερά να είναι ο επόμενος «στόχος» των ειδών-εισβολέων, εξαιτίας της επέκτασης της ναυτιλίας σε νερά που απαλλάχθηκαν πρόσφατα από τους πάγους. Πάνω από τα μισά είδη-εισβολείς επιδρούν αρνητικά στα οικοσυστήματα, σύμφωνα με την Τζένιφερ Μόλναρ, επικεφαλής της μελέτης.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ μελετά τώρα νομοθέτημα, το οποίο θα επιβάλει αυστηρότερους ελέγχους στην απόρριψη σεντινόνερων. Τα νερά από τις σεντίνες των πλοίων, αλλά και οι άγκυρες, μεταφέρουν συχνά μικροοργανισμούς σε διαφορετικά -αλλά φιλόξενα- οικοσυστήματα. Ετσι μεταφέρθηκε το «στρείδι-ζέβρα» στα αμερικανικά νερά και η μικρή αλλά ανθεκτική «μέδουσα-χτένα» στη Μαύρη Θάλασσα. Η μέδουσα αυτή πολλαπλασιάστηκε εντυπωσιακά μετά την εισαγωγή της το 1993 στη Μαύρη Θάλασσα, καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες πλαγκτόν και μειώνοντας σημαντικά τα αλιεύματα της περιοχής. Η άφιξη νέου είδους μεδουσών, όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 προκάλεσε κατάρρευση του πληθυσμού της «μέδουσας-χτένας».

Κολοσσιαίο έργο

Παράλληλα με τις προσπάθειες καταγραφής της ανθρώπινης επίδρασης στους ωκεανούς, επιστημονικές ομάδες προσπαθούν να καταρτίσουν κατάλογο των θαλάσσιων ειδών, έργο κολοσσιαίο, δεδομένων των ελάχιστων γνώσεών μας για τους ωκεανούς.

Στο επίκεντρο της φιλόδοξης προσπάθειας βρίσκεται η Απογραφή Θαλάσσιας Ζωής, πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Sloaκαι αναμένεται να εκδώσει την πρώτη του συνθετική έκθεση το 2010. Πάνω από 2.000 επιστήμονες από 81 χώρες του κόσμου συμμετέχουν στην Απογραφή, σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, Μάικλ Φέλντμαν.

πηγή:news.kathimerini.gr

Ουάσινγκτον

Οι χιονονιφάδες κρύβουν μέσα τους ένα ζωντανό μυστικό: μικρόβια. Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα αιωρούμενα σωματίδια πάνω στα οποία συμπυκνώνεται η υγρασία για να σχηματιστεί η βροχή και το χιόνι είναι τις περισσότερες φορές βακτήρια.

«Τα βακτήρια είναι μακράν οι πλέον ενεργοί πυρήνες πάγου στη φύση» δήλωσε ο Μπρεντ Κρίστνερ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα. Η έρευνά του δημοσιεύεται στο περιοδικό Science.

Χωρίς τα αιωρούμενα σωματίδια που λειτουργούν ως πυρήνες για τη συμπύκνωση της υγρασίας, η θερμοκρασία των νεφών θα έπρεπε να πέσει κάτω από τους -40 βαθμούς Κελσίου, αναφέρουν οι ερευνητές.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι σταγόνες βροχής και οι χιονονιφάδες σχηματίζονται σε υψηλότερες θερμοκρασίες χάρη στους αιωρούμενους μικροοργανισμούς, οι οποίοι φαίνεται ότι προσελκύουν την υγρασία πιο αποτελεσματικά από τα ανόργανα σωματίδια.

Οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα χιονιού από την Γαλλία, τη Μοντάνα, το Γιούκον, τη Γαλλία και την Ανταρκτική. Σε ορισμένα από τα δείγματα, περισσότερο στη Γαλλία και τη Μοντάνα και λιγότερο στην Ανταρκτική, έως και το 85% των πυρήνων ήταν βακτήρια. Μικρόβια ανακαλύφθηκαν αργ'ότερα και στις σταγόνες της καλοκαιρινής βροχής στην Λουιζιάνα.

Το βακτήριο που εντοπιζόταν στα δείγματα με την υψηλότερη συχνότητα ήταν μια ψευδομονάδα, η Pseudomonas syringae, που μολύνει μεταξύ άλλων τη ντοματιά και τη φασολιά.

Η ανακάλυψη, γράφουν οι ερευνητές, ίσως βοηθήσει στις μετεωρολογικές προβλέψεις προσφέροντας στους επιστήμονες νέα στοιχεία για τη σχέση βιόσφαιρας και κλίματος.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Σχεδόν κατά 1 μέτρο ήρθαν πιο κοντά η Πελοπόννησος και η Αφρική ύστερα από τον σφοδρό σεισμό της 14ης Φεβρουαρίου στη Μεθώνη και μετά τους ισχυρούς μετασεισμούς που ακολούθησαν.

Αξίζει να σημειωθεί, προκειμένου να καταδειχτεί το μέγεθος της μετατόπισης, ότι, σύμφωνα με τους επιστημονικούς υπολογισμούς, υπό φυσιολογικές συνθήκες η Αφρική πλησιάζει την Ευρώπη 4 εκατοστά κάθε χρόνο.

Στη διαπίστωση αυτή οδηγήθηκαν οι επιστήμονες ύστερα από την επεξεργασία των δεδομένων που κατέγραψαν οι σεισμογράφοι ενώ, όπως υποστηρίζουν, απαιτείται περαιτέρω ανάλυσή τους.

«Η ζώνη των σεισμών που έχει ενεργοποιηθεί μετά την κύρια σεισμική δόνηση των 6.7 Ρίχτερ και τους ισχυρούς μετασεισμούς της έχει μήκος περίπου 50 χιλιομέτρων και πλάτος 15 χιλιομέτρων. Εχει, δηλαδή, στον θαλάσσιο χώρο δημιουργηθεί μια ζώνη σε σχήμα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.

Το βάθος αυτής της ζώνης φαίνεται να φτάνει τα 20-25 χιλιόμετρα, αφού όλοι οι σεισμοί είχαν το επίκεντρό τους σε αυτό το εστιακό βάθος», σημειώνει ο διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Δρ. Γεράσιμος Παπαδόπουλος.

Συμπίεση
Ο ίδιος επισημαίνει ότι η λιθοσφαιρική πλάκα της Αφρικής μετατοπίστηκε κατακόρυφα από κατεύθυνση νοτιοδυτική προς βορειοανατολική, με αποτέλεσμα, εξαιτίας αυτής της συμπίεσης, να επέλθει μετακίνηση της τάξεως των περίπου εκατό εκατοστών στο ρήγμα που ενεργοποιήθηκε. Κάπως έτσι, η απόσταση που χώριζε την Αφρική από την Ευρώπη μειώθηκε πλέον κατά ένα μέτρο.

«Η μετατόπιση αυτή παραμένει μόνιμη», σημειώνει ο κ. Παπαδόπουλος, «γεγονός το οποίο σημαίνει ότι σε έναν επόμενο σεισμό θα έχουμε μια άλλη μεταβολή, η οποία θα λειτουργήσει αθροιστικά με την προηγούμενη. Αυτό συντελεί στη σταδιακή μεταβολή στην επιφάνεια της Γης».

Ως προς τη μεταβολή αυτή είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι πριν από 80 εκατομμύρια χρόνια η περιοχή στην οποία βρίσκεται σήμερα η Μεσόγειος θάλασσα, οι περιοχές της νότιας Ευρώπης και της Αφρικής υπήρχε μια τεράστια θάλασσα, η θάλασσα της Τηθέος, η οποία έχει δανειστεί το όνομά της από την αρχαία θεά Τηθύ, την προστάτιδα της θάλασσας.

«Εξαιτίας της σταδιακής αυτής μετακίνησης, η θάλασσα της Τυθέος συρρικνώθηκε και απομεινάρι της μετά τόσα χρόνια αποτελεί η Μεσόγειος», τονίζει ο κ. Παπαδόπουλος.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να παρέμβει με κανέναν τρόπο στη μετατόπιση αυτή - η οποία θα οδηγήσει σε μακροπρόθεσμη μεταβολή της επιφάνειας της Γης - καθώς στο εσωτερικό της δρουν δυνάμεις κολοσσιαίας κλίμακας.

«Σε μεγάλο βάθος γεωλογικού χρόνου ο χάρτης της Γης δεν θα είναι όπως τον γνωρίζουμε σήμερα», λέει.

«Επιστημονικά έχει υπολογιστεί ότι αν η σύγκλιση των λιθοσφαιρικών πλακών της Αφρικής και της Ευρώπης -η οποία υπολογίζεται στα 4 εκατοστά ετησίως- συνεχιστεί με τους ίδιους ρυθμούς, τότε έπειτα από 5 ή 6 εκατομμύρια χρόνια η Μεσόγειος θα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Αυτά, με το δεδομένο ότι δεν θα προκύψει κάποιος γεωφυσικός παράγοντας τον οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να προβλέψουμε».

Πολύπλοκη διαδικασία
Στο ίδιο μήκος κινείται και ο καθηγητής Γεωλογίας κ. Ευθύμιος Λέκκας, ο οποίος επισημαίνει ότι η μετατόπιση των ηπείρων είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, η οποία συντελείται ούτως ή άλλως.

«Οι σεισμικές δονήσεις που σημειώνονται επάνω στην επιφάνεια των λιθοσφαιρικών πλακών την επιταχύνουν», προσθέτει. «Η γη αποτελείται από ένα τεκτονικό παζλ 13 κομματιών, τα οποία κινούνται. Ούτως ή άλλως η τεκτονική πλάκα της Αφρικής ακολουθεί μια σύνθετη κίνηση προς τα βορειοανατολικά βυθιζόμενη κάτω από την ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα».

Οπως διευκρινίζει, όμως, ο ίδιος, όταν ενδεχόμενη σεισμική δόνηση εκδηλωθεί στα όρια της σύγκρουσης των πλακών, όπως στην περίπτωση της Μεθώνης, έχουμε να κάνουμε με μια σημαντική μετατόπιση.

«Για παράδειγμα, στην Πάρνηθα, όπου ο σεισμός δεν έγινε πάνω στα όρια της σύγκρουσης πλακών είχαμε μόνο τοπικές μετακινήσεις», λέει, ενώ προσθέτει ότι οι ακριβείς μετρήσεις για τη σύγκλιση των λιθοσφαιρικών πλακών προέρχονται από τοπογραφικά όργανα αλλά και από στοιχεία που συλλέγουν οι δορυφόροι.

πηγή:www.ethnos.gr

Γενεύη




Το τελευταίο γιγάντιο εξάρτημα του μεγαλύτερου επιστημονικού οργάνου στον κόσμο, του επιταχυντή LHC, τοποθετήθηκε πανηγυρικά στη θέση του μέσα σε μια υπόγεια κυκλική σήραγγα, μήκους 23 χιλιομέτρων, κάτω από τα σύνορα Γαλλίας-Ελβετίας.

Το απόγευμα της Παρασκευής, το εξάρτημα των 100 τόνων, ένας περίπλοκος τροχός διαμέτρου 10 μέτρων, τοποθετήθηκε στη θέση του με ακρίβεια χιλιοστού μέσα σε έναν υπόγειο θάλαμο σε μέγεθος καθεδρικού ναού.

Ο τροχός είναι το τελευταίο μεγάλο τμήμα του ανιχνευτή σωματιδίων ATLAS, του μεγαλύτερου από τους τέσσερις ανιχνευτές που θα λειτουργούν από τα μέσα του 2008 στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) του ευρωπαϊκού εργαστηρίου σωματιδιακής φυσικής CERN.

Ο μεγαλύτερος επιταχυντής του κόσμου, μέσα στον οποίο δέσμες πρωτονίων θα συγκρούονται μετωπικά με την ταχύτητα του φωτός, θα επιτρέψει στους επιστήμονες να αναδημιουργήσουν τις συνθήκες που επικρατούσαν λίγες στιγμές μετά τη Μεγάλη Έκρηξη που γέννησε το Σύμπαν.

Τα πειράματα αναμένεται να απαντήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα της φυσικής όπως το γιατί η ύλη έχει μάζα. Ίσως επίσης αποκαλύψει τη σύσταση της σκοτεινής ύλης, ου μυστηριώδους υλικού από το οποίο αποτελείται το μεγαλύτερο μέρος του Σύμπαντος. «Γνωρίζουμε μόνο για το 4% του Σύμπαντος.

Ο LHC ίσως μας διδάξει για το υπόλοιπο 96%, αυτό που οι κοσμολόγοι αποκαλούν σκοτεινή ενέργεια» δήλωσε ο εκπρόσωπος του CERN Τζέιμς Γκίλις.

Περίπου 10.000 επιστήμονες από όλο τον κόσμο έχουν εργαστεί στις εγκαταστάσεις του LHC από την έναρξη του έργου το 1994. Οι περισσότεροι, περίπου 6.000, προήλθαν από τις 20 ευρωπαίκές χώρες που συμμετέχουν στο CERN.

Χιλιάδες επιστήμονες από 80 χώρες θα περιμένουν στην ουρά για να πραγματοποιήσουν έρευνες στον LHC τις επόμενες δεκαετίες.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Το διαστημικό σκάφος Φοίνιξ της NASA προετοιμάζεται να προσεδαφιστεί στον Άρη στις αρκτικές πεδιάδες του στα τέλη Μαΐου του 2008.

Κάθε προσεδάφιση στον Άρη είναι δύσκολη. Τα τρία διαστημικά οχήματα σε τροχιά θα παρακολουθούν τον Φοίνικα καθώς θα εισέρχεται στην ατμόσφαιρα του Άρη και τα δεδομένα τους θα αναμεταδίδονται στη γη. Εάν όλα πάνε καλά, η ροή των πληροφοριών θα συνεχιστεί για ένα λεπτό μετά από την προσεδάφιση.

Οι πληροφορίες αυτές θα είναι χρήσιμες σε περίπτωση προβλήματος με την προσγείωση και θα έχουν τη δυνατότητα οι επιστήμονες να βελτιώσουν τα σχέδια των μελλοντικών διαστημικών ρομπότ.

Ακόμη και τα δύο ρόβερ Spirit και Opportunity της NASA έχουν βοηθήσει τις προετοιμασίες, προσομοιώνοντας τις μεταδόσεις από το Φοίνικα για τις δοκιμές με τα τρία διαστημικά οχήματα που είναι σε τροχιά.

Το διαστημικό σκάφος Φοίνιξ προωθήθηκε στις 4 Αυγούστου του 2007 και θα προσγειωθεί στην πιο βόρεια τοποθεσία από οποιαδήποτε προηγούμενη αποστολή στον Άρη, σε μια τοποθεσία που αναμένεται να έχει παγώσει το νερό μαζί με χώμα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια. Η διαστημοσυσκευή θα χρησιμοποιήσει έναν ρομποτικό βραχίονα για να τοποθετήσει τα δείγματα του χώματος και του πάγου πάνω στα εργαστηριακά όργανα. Ένας στόχος του επιστημονικού έργου είναι να μελετήσει εάν η περιοχή είχε ποτέ συνθήκες ευνοϊκούς για την υποστήριξη της μικροβιακής ζωής.

Ο Φοίνικας θα χτυπήσει την κορυφή της Αρειανής ατμόσφαιρας με μια ταχύτητα 5,7 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Στα επόμενα επτά λεπτά, θα χρησιμοποιήσει θερμικές ασπίδες για την τριβή, ένα αλεξίπτωτο, έπειτα πυραύλους καθόδου που θα το επιβραδύνουν σε περίπου 2,4 μέτρα ανά δευτερόλεπτο προτού προσγειωθεί στα τρία πόδια του.

Το σκάφος Odyssey που είναι σε τροχιά θα στοχεύσει την κεραία του προς τα κάτω, προς τον κατερχόμενο Φοίνικα. Ακολούθως θα αναμεταδώσει αμέσως το ρεύμα των πληροφοριών προς τη Γη με μια πιο καλύτερη κεραία υψηλής απόδοσης. Το ίδιο θα γίνει και με τα άλλοι δύο οχήματα σε τροχιά, το Mars Reconnaissance Orbiter και το Mars Express, που θα καταγράψουν την κάθοδο καθ' όλη τη διάρκεια της.

Η υποστήριξη για την αποστολή του Φοίνικα περιλαμβάνει επίσης την εξέταση των πιθανών περιοχών προσεδάφισης, η οποία συνεχίζεται ακόμα. Αφού προσγειωθεί, η υποστήριξη θα περιλάβει την επικοινωνία του Φοίνικα με τη Γη, κατά τη διάρκεια των τριών μηνών που αναμένεται να λειτουργήσει ο Φοίνικας στην επιφάνεια του Άρη.

Μικροσκοπικοί μαγνήτες από βακτήρια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία όγκων, σύμφωνα με ερευνητές.

Επιστημονική ομάδα από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ανέπτυξε μία μέθοδο κατασκευής ισχυρών νάνο-μαγνητών, ανοίγοντας το δρόμο για τη χρήση τους στην αντικαρκινική θεραπεία.

Οι μαγνήτες που παράγονται από βακτήρια, είναι καλύτεροι από τους αντίστοιχους κατασκευασμένους από τον άνθρωπο, λόγω του ευέλικτου μεγέθους και σχήματος, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε σε επιστημονικό περιοδικό, στην οποία εκφράζεται η ελπίδα για την αποστολή τους σε καρκινικά σημεία, στα οποία θα ενεργοποιούνται και θα καταστρέφουν καρκινικά κύτταρα.

Το πρωτοποριακό βήμα στη συγκεκριμένη έρευνα συνίσταται στο ότι οι επιστήμονες κατάφεραν να διατηρούν τις μαγνητικές ιδιότητες των βακτηρίων χρησιμοποιώντας κοβάλτιο αντί για σίδηρο κατά τη διαδικασία δημιουργίας του μαγνητικού πεδίου. Η θεραπεία, όπως σχεδιάζεται, συνίσταται στην μαγνητική καθοδήγηση των βακτηρίων στο επιθυμητό σημείο του σώματος και η θέρμανση τους χρησιμοποιώντας μαγνητικό πεδίο αντίθετης πολικότητας. Η θέρμανση αυτή καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα, ενώ η προσθήκη φαρμάκου στα βακτήρια, το οποίο απελευθερώνεται με τη θέρμανση, μπορεί να καταστήσει τη θεραπεία ιδιαίτερα αποτελεσματική.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη μέθοδος είναι πολλά υποσχόμενη στο πεδίο της αντικαρκινικής θεραπείας, απαιτούνται ωστόσο περισσότερες έρευνες και μελέτες για την ανάπτυξη της.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες BBC

Είκοσι πέντε χιλιάδες θραύσματα ειδωλίων που δεν δίνουν, όμως, ούτε ένα ολόκληρο κυκλαδικό ειδώλιο, έχουν εντοπιστεί από την αρχαιολογική σκαπάνη του Κόλιν Ρένφριου και των συνεργατών του στην Κέρο.

Η συνέχιση της ανασκαφής, που θα γίνει φέτος την άνοιξη, θα ρίξει πρόσθετο φως στο μυστήριο: γιατί όλα αυτά τα τμήματα αγαλματιδίων έφταναν εκεί; Και τι βρισκόταν στο νησί, όπως και στο αντικρινό του, στο Δασκαλειό;

Η διευθύντρια της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής καθηγήτρια Κάθριν Μόργκαν έδωσε αρκετά στοιχεία για την ανασκαφή του λόρδου Ρένφριου στις ακατοίκητες νησίδες των Κυκλάδων, παρουσιάζοντας το έργο της σχολής σε ομιλία της.

Τα ειδώλια αντιπροσωπεύουν πολλούς από τους γνωστούς τύπους ειδωλίων της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού και συνοδεύονται από αγγεία της ίδιας εποχής. Η διασπορά των τύπων τους και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων δείχνει πως, αν στην Κέρο υπήρχε, όπως εικάζεται, μεγάλο ιερό, οι προσκυνητές προέρχονταν από την Αμοργό, τη Σύρο, τη Σίφνο και ίσως από το Κουφονήσι.

Αν πάντως σωστά ερμηνεύουν οι ειδικοί τις παραστάσεις των αγγείων, τότε θα πρέπει να υπήρχαν και επισκέπτες από την Κορινθία και την Αργολίδα. Στο Δασκαλειό, δε, θα πρέπει να ήταν το ξενοδοχείο των επισκεπτών, η έδρα των ιερέων ή και τα δύο.

Οι αρχαιολόγοι θα πουν περισσότερα όταν συνεχίσουν την ανασκαφή στο κτίριο που βρήκαν εκεί και το οποίο ανήκει επίσης στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού και έχει δύο φάσεις κατασκευής.

Αν τα θραύσματα από την Κέρο είναι 25 χιλιάδες, τα όστρακα που έχουν συλλεχθεί από επιφανειακές έρευνες της Σχολής στην Κνωσό είναι απείρως περισσότερα: 400.000 όστρακα θα βοηθήσουν να φωτιστεί η ιστορία της περιοχής από τη νεολιθική περίοδο μέχρι και τον 20ό αιώνα.

Προς το παρόν, όπως είπε η κ. Μόργκαν, φαίνεται πως ο οικισμός που αναπτύχθηκε εκεί κατά τη Μέση και Υστερη Εποχή του Χαλκού, ήταν ο μεγαλύτερος του αιγαιακού χώρου.

Στην Κρήτη γίνονταν νεκρόδειπνα κατά την αρχαϊκή, κλασική και ελληνιστική εποχή. Αυτό δείχνουν τα ευρήματα των ανασκαφών στην Πραισό, όπου εντοπίστηκε κτίριο που αρχικά θεωρήθηκε ανδρείον.

Ομως, τα μεταγενέστερα ευρήματα, με πολλά αγγεία βρώσης και πόσης και μεγάλο αριθμό οστών ζώων, αν και απορρίπτουν την άλλη σκέψη που υποστηρίχθηκε, περί κοιμητηρίου δηλαδή, συνηγορούν υπέρ των νεκροδείπνων.

Μια έρευνα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος Fitch της σχολής: πρόκειται για γεωφυσικές διασκοπήσεις, που δίνουν σημαντική εικόνα του τι βρίσκεται στο υπέδαφος περιοχών.

Το πρόγραμμα εφαρμόστηκε στις Πλαταιές και, όπως είπε η κ. Μόργκαν, έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τα πλήρη όρια της αρχαίας Αγοράς, που είχε διαστάσεις 183 επί 127 μέτρα και είχε πολλά δημόσια κτίρια.

Το έργο της Βρετανικής Σχολής περιλαμβάνει επίσης έρευνα στις αρχαίες Φανές Χίου, στο αρχαίο θέατρο της Σπάρτης, στη Θίσβη της Βοιωτίας, στο Λευκαντί Ευβοίας και στα Κύθηρα.

πηγή:www.ethnos.gr

Ουάσινγκτον

Η αμερικανική κυβέρνηση ξεκίνησε πιλοτικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέπουν τον εντοπισμό τρομοκρατών σε διαδικτυακούς κόσμους όπως το Second Life.

Περιορισμένες πληροφορίες για το πρόγραμμα με την κωδική ονομασία Reynard έγιναν γνωστές από έκθεση που απεστάλη στο Κογκρέσο από το το Γραφείο του Διευθυντή Εθνικών Πληροφοριών (ODNI), μέσω του οποίου συντονίζεται το έργο των μυστικών υπηρεσιών.

Πρώτο στάδιο στην υλοποίηση του Reynard είναι η ανάπτυξη εργαλείων λογισμικού που παρακολουθούν τους εικονικούς κόσμους και αναγνωρίζουν τις «φυσιολογικές» συμπεριφορές των χρηστών.

Στην επόμενη φάση, το Reynard «θα εφαρμόσει τις γνώσεις που αποκτήθηκαν για να διαπιστωθεί αν είναι δυνατός ο αυτόματος εντοπισμός ύποπτων συμπεριφορών και ενεργειών στον εικονικό κόσμο» αναφέρει η έκθεση, σύμφωνα με το BBC.

Ανώτατο στέλεχος του ODNI που δεν κατονομάζεται διευκρίνισε ότι το πρόγραμμα βρίσκεται σήμερα σε νηπιακό στάδιο και είναι υπερβολικά νωρίς για να πει κανείς ποιοι ηλεκτρονικοί κόσμοι θα μπουν στο μικροσκόπιο. Τόνισε επίσης ότι το πρόγραμμα θα έχει περισσότερο ερευνητικό παρά «επιχειρησιακό» ρόλο.

Κληθείς να σχολιάσει την είδηση στο BBC, ο Αντριου Κόχραν, συνιδρυτής της οργάνωσης Counterterrorism Foundation κατά της τρομοκρατίας, εκτίμησε ότι προς το παρόν «είναι εξαιρετικά απίθανο να χρησιμοποιούν οι τρομοκράτες κάτι σαν το Second Life ή το World of Warcraft, δεδομένου ότι δεν προσφέρουν την απαιτούμενη ασφάλεια».

Για το μέλλον, ωστόσο, προέβλεψε ότι νέες τρομοκρατικές οργανώσεις θα μπορούσαν να γεννηθούν μέσα σε διαδικτυακές κοινότητες και να στραφούν εναντίον βασικών υποδομών του Διαδικτύου.

Newsroom ΔΟΛ

Η θεωρητική δυνατότητα συζητείται ευρέως, αλλά ο καθένας συμφωνεί ότι τα πρακτικά προβλήματα είναι τόσο τεράστια που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί. Ο Brian Cox, ένας ερευνητής στο CERN από το πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, επισημαίνει ότι ακόμα κι αν οι νόμοι της φυσικής δεν απαγορεύουν το χρονικό ταξίδι, αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται να συμβεί, βεβαίως από την άποψη να ταξιδέψει κάποιος πίσω στον χρόνο.

"Λέγοντας ότι οι νόμοι της φυσικής όπως τους ξέρουμε επιτρέπουν το ταξίδι στο παρελθόν σημαίνει ότι είναι δυνατό, αλλά μη πιθανό.

"Το χρονικό ταξίδι στο μέλλον είναι απολύτως δυνατό, στην πραγματικότητα ο χρόνος περνά με ένα διαφορετικό ρυθμό από αυτόν που νιώθουμε στο έδαφος, και αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη για τη λειτουργία των δορυφορικών συστημάτων της ναυσιπλοΐας. Αλλά το ταξίδι στο παρελθόν, αν και επιτρέπεται τεχνικά στη θεωρία του Αϊνστάιν, σύμφωνα με τη γνώμη των περισσότερων φυσικών θα πρέπει να αποκλειστεί όταν, και εάν, κατανοήσουμε καλύτερα τους θεμελιώδους νόμους της φυσικής - και αυτό θα γίνει στο LHC."

Γιατί η δυνατότητα του ταξιδιού στον χρόνο εξετάζεται ακόμη;

Προέρχεται από τη γενική θεωρία της σχετικότητας που επινοήθηκε από τον Αλβέρτο Αϊνστάιν το 1905. Είναι η καλύτερη θεωρία που έχουμε μέχρι τώρα για τη φύση του χώρου και του χρόνου και ο Αϊνστάιν ήταν που διατύπωσε αρχικά τις μαθηματικές εξισώσεις που αφορούσαν και το χρόνο και το χώρο υπό μορφή οντότητας, του λεγόμενου χωροχρόνου. Εκείνες οι εξισώσεις και η ίδια η θεωρία δεν απαγορεύουν την ιδέα του ταξιδιού στον χρόνο, αν και έχουν υπάρξει πολλές προσπάθειες από τον Einstein να αποδειχθεί ότι είναι αδύνατο κάποιος να ταξιδέψει πίσω στον χρόνο.

Υπάρχει τίποτα που μπορεί να υποστηρίξει τη θεωρία;

Πολλοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας επηρεάστηκαν από τον H.G. Wells, το βιβλίο του οποίου The Time Machine δημοσιεύθηκε το 1895 - 10 χρόνια πριν από τη γενική θεωρία της σχετικότητας. Είναι ενδιαφέρον, ότι η θεωρία αυτή ήταν μια άλλη προσπάθεια της επιστημονικής φαντασίας, που αναβίωσε το μοντέρνο ενδιαφέρον για το ταξίδι στον χρόνο.

Όταν ο Carl Sagan, ο αμερικανός αστρονόμος, έγραφε τη νουβέλα του Contact το 1986, θέλησε με έναν αληθοφανή τρόπο να αντιμετωπίσει το πρόβλημα να ταξιδέψει γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός - κάτι που θα παρέβαινε έναν θεμελιώδη κανόνα της φυσικής. Κι επειδή χρειαζόταν οι χαρακτήρες του έργου του να ταξιδέψουν στο απέραντο διάστημα, ζήτησε από το φίλο του κοσμολόγο Kip Thorne να του βρει έναν πιθανό τρόπο να το κάνει, χωρίς όμως να ταξιδέψει γρηγορότερα από το φως και παραβιάσει τους νόμους της φυσικής.

Ο Thorne του πρότεινε ότι αν χειριζόταν κατάλληλα τις μαύρες τρύπες μπορούσε να δημιουργηθεί μία "σκουληκότρυπα" μέσω του χωροχρόνου που θα επέτρεπε σε κάποιον να ταξιδέψει από το ένα μέρος του Κόσμου στο άλλο σε μια στιγμή. Αργότερα συνειδητοποίησε ότι αυτό θα μπορούσε, επίσης, θεωρητικά να χρησιμοποιηθεί για να ταξιδέψει κάποιος πίσω στον χρόνο. Ήταν μόνο μια θεωρία φυσικά, και κανένας δεν έχει λύσει τα πρακτικά προβλήματα των μαύρων οπών και της σκουληκότρυπας, αλλά η ιδέα φαινόταν να είναι υγιής. Γέννησε το έντονο ενδιαφέρον για τις σκουληκότρυπες και το χρονικό ταξίδι, γι αυτό και ήρθε η πιο πρόσφατη ιδέα από τους δύο ρώσους μαθηματικούς.

Εκτός από την πρακτική πλευρά, τι μπορεί να σταματήσει το χρονικό ταξίδι;

Το μεγαλύτερο θεωρητικό πρόβλημα είναι γνωστό ως παράδοξο του χρόνου του ταξιδιού. Εάν κάποιος ταξιδεύει πίσω στον χρόνο και κάνει κάτι για να αποτρέψει την παρουσία του (πχ σκοτώνοντας τον παππού του οπότε δεν θα γεννιόταν ούτε ο πατέρας του ούτε αυτός ο ίδιος ποτέ), τότε πώς μπορεί να γίνει το ταξίδι στον χρόνο;

Οι κοσμολόγοι, διάσημοι για την επινοητική ευστροφία τους, έχουν βρει έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν αυτό το παράδοξο. Έχουν προτείνει ότι δεν υπάρχει ένας κόσμος αλλά πολλοί - τόσο πολλοί που κάθε πιθανή έκβαση οποιουδήποτε γεγονότος πραγματοποιείται στην πράξη. Σε αυτό το πολλαπλό σύμπαν, ή το μοντέλο του "πολυσύμπαντος", μια γυναίκα που πάει πίσω στον χρόνο για να δολοφονήσει τη γιαγιά της μπορεί να ξεφύγει από αυτό το πρόβλημα, επειδή στο σύμπαν της επόμενης πόρτας η γιαγιά ζει για να έχει κόρη που θα γίνει η μητέρα της δολοφόνου.

Και πού αυτό ταιριάζει με τη Γενεύη;

Ο συγγραφέας και φυσικός John Gribbin, που εξηγεί αυτά τα πράγματα καλύτερα από τους περισσότερους, αναφέρεται σε ένα ρητό στη φυσική: τίποτα που δεν απαγορεύεται είναι υποχρεωτικό. "Έτσι αυτοί αναμένουν να πραγματοποιηθούν οι μηχανές του χρόνου. Το απροσδόκητο εμπόδιο είναι ότι το είδος της τυχαίας "χρονικής σήραγγας" που θα μπορούσε να παραχθεί στο LHC στη Γενεύη, θα ήταν μια μικροσκοπική σκουληκότρυπα πολύ μικρότερη από ένα άτομο, κι έτσι τίποτα δεν θα ήταν σε θέση να περάσει μέσα από αυτήν. Έτσι δεν θα υπάρχουν επισκέπτες από το μέλλον που να εμφανιστούν στη Γενεύη ακόμα. Βέβαια δεν είναι απολύτως τρελό."

Όχι απολύτως τρελό, απλώς λίγο τρελό.

Έτσι, μια ημέρα θα είμαστε σε θέση να ταξιδέψουμε στο μέλλον;

Ναι...

* Δεν υπάρχει τίποτα στους νόμους της φυσικής που να το απαγορεύουν, και τα γεγονότα στη Γενεύη δείχνουν τον τρόπο και θα μπορούσαν να γίνουν το πρώτο βήμα
* Στη φυσική λέμε ότι εάν τίποτα δεν είναι απαγορευμένο, μπορεί να συμβεί σε κάποιο σημείο
* Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να λύσουμε πώς να χειριστούμε τις μαύρες τρύπες και τις σκουληκότρυπες, και προχωράμε

Όχι ...

* Τα πρακτικά προβλήματα με το ταξίδι στον χρόνο είναι τεράστια για να λυθούν, και ακόμα κι αν θα μπορούσατε, ποιοί θα το ήθελαν;
* Αν ταξιδεύατε πίσω στο παρελθόν και σκοτώνατε έναν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες σας τυχαία. Μετά πού θα ήσαστε;
* Εάν το ταξίδι στο χρόνο είναι δυνατό, γιατί ακόμα περιμένουμε να υποδεχτούμε τους πρώτους επισκέπτες μας από το μέλλον;
ΠΗΓΗ http://www.physics4u.gr/news/2008/scnews3242.html

Εάν είναι αληθινό, τότε θα ήταν η πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία που θα έχει δημιουργηθεί μια μηχανή του χρόνου. Πάντως εάν το ταξίδι πίσω στον χρόνο είναι δυνατό, πρέπει θεωρητικά να είναι δυνατό να ταξιδέψει κάποιος πίσω στο σημείο που δημιουργήθηκε η πρώτη μηχανή και έτσι αυτό θα σήμαινε ότι θα ήταν σε θέση να μας επισκεφτούν χρονικοί ταξιδιώτες από το μέλλον. Ένα άρθρο στο New Scientist προτείνει ότι αυτή τη χρονιά - το 2008 - θα μπορούσε να γίνει "έτος μηδέν" για το ταξίδι στον χρόνο.

Είναι αλήθεια μια σοβαρή πρόταση;

Το άρθρο στο New Scientist επισημαίνει ότι υπάρχουν πολλά πρακτικά προβλήματα και θεωρητικά παράδοξα στο χρονικό ταξίδι. "Εντούτοις, παραμένει μια μικρή πιθανότητα να δούμε επισκέπτες από το μέλλον στο επόμενο έτος," λέει το περιοδικό μάλλον προβοκατόρικα.

Πρέπει να ειπωθεί ότι λίγοι επιστήμονες δέχονται την ιδέα ότι ο Μεγάλος Επιταχυντής Συγκρουόμενων Δεσμών (LHC) θα δημιουργήσει τις συνθήκες τις απαραίτητες για το ταξίδι στον χρόνο. Ο LHC έχει ως σκοπό να εξετάσει τις μυστήριες δυνάμεις που υπάρχουν στο υποατομικό επίπεδο, και σαν τέτοιο θα απαντήσει σε πολλές σημαντικές ερωτήσεις, όπως για την αληθινή φύση της βαρύτητας. Δεν σχεδιάζεται ως μηχανή του χρόνου.

Εν πάση περιπτώσει, εάν ο LHC θα γίνει μια μηχανή του χρόνου τυχαία, η συσκευή θα υπήρχε μόνο σε υποατομικό επίπεδο, κι έτσι δεν θα μιλάμε για μια μηχανή όπως η Tardis του Dr Who, που είναι σε θέση να φέρει τους ανθρώπους προς τα εμπρός και προς τα πίσω από το μέλλον.

Ο κ. Ζερεφός υπογράμμισε ότι οι θερμοκρασίες που το 2003 αποτελούσαν «καύσωνα», θα αποτελούν «δροσιά» το 2060 και «ψύχος» το 2100.

Σε 6.000 έτη φωτός υπολογίζεται το πάχος του Γαλαξία μας. Μια ομάδα Αυστραλών αστρονόμων, όμως, θέλησε να επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις αυτές και μετά από νέες μετρήσεις ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι στην πραγματικότητα το πάχος του Γαλαξία είναι διπλάσιο και φτάνει αισίως τα 12.000 έτη φωτός!

Η τεχνική που χρησιμοποίησαν ήταν η μέτρηση της φωτεινότητας 17 γνωστών πάλσαρ (άστρων νετρονίων) που βρίσκονται πάνω και κάτω από τον γαλαξιακό δίσκο κι έτσι εντόπισαν το επακριβές πάχος του Γαλαξιακού δίσκου.

Από τη μια άκρη στην άλλη ο γαλαξιακός δίσκος έχει διάμετρο 100.000 ετών φωτός, που σημαίνει ότι μια ακτίνα φωτός, τρέχοντας με ταχύτητα 300.000 χλμ. το δευτερόλεπτο, χρειάζεται 100.000 χρόνια για να τον διασχίσει.

Η απόσταση του Ηλιου
Ο Ηλιος μας βρίσκεται στα δύο-τρίτα περίπου της απόστασης από το κέντρο προς τα άκρα του γαλαξιακού δίσκου, και ανάμεσα σε δύο από τους βραχίονές του. Αυτή μας η θέση μέσα στον Γαλαξία προσδιορίζει άλλωστε και όλα όσα βλέπουμε στον νυχτερινό ουρανό.

Η αστρική μας δηλαδή πολιτεία είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας του οποίου τα περισσότερα άστρα συγκεντρώνονται σ' έναν γιγάντιο δίσκο, τα άστρα του οποίου ονομάζονται άστρα Πληθυσμού Ι. Ο γαλαξιακός δίσκος αντίθετα περιβάλλεται από ένα σφαιρικό φωτοστέφανο που ονομάζεται «γαλαξιακή άλως» και αποτελείται από ηλικιωμένα αμυδρά άστρα, με διάσπαρτα αρχέγονα σφαιρωτά σμήνη, τα άστρα των οποίων είναι Πληθυσμού ΙΙ.

Φυσικά οι σπείρες που περιβάλλουν το γαλαξιακό κέντρο είναι αρκετά πιο φωτεινές απ ό,τι ο δίσκος του, γιατί φωτίζονται από λαμπερά νέα άστρα που γεννήθηκαν μέσα στα σύννεφα αερίων και σκόνης διασκορπισμένα στις σπείρες αυτές. Ολα αυτά τα άστρα περιφέρονται γύρω από το γαλαξιακό κέντρο, μαζί τους και ο Ηλιος που χρειάζεται 250 εκατ. χρόνια για να συμπληρώσει μια πλήρη γαλακτο-κεντρική τροχιά.

πηγή:www.ethnos.gr

Ένα μαθηματικό πρόβλημα το οποίο ήταν «απυρόβλητο» για περισσότερα από 140 χρόνια επιλύθηκε τελικά από ερευνητή στο Imperial College του Λονδίνου.

Ο καθηγητής Darren Crowdy, πρόεδρος του τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών, έκανε μια ανακάλυψη σε μια περιοχή των μαθηματικών γνωστή ως Σύμμορφη Απεικόνιση (conformal mapping). Αποτελεί ένα θεωρητικό εργαλείο που χρησιμοποιείται από μαθηματικούς, μηχανικούς και επιστήμονες για να μεταφράσει πληροφορίες από ένα πολύπλοκο σχήμα σε ένα απλούστερο έτσι ώστε να γίνει ευκολότερα η ανάλυση.

Αυτό το θεωρητικό εργαλείο έχει μια μακρά ιστορία και χρησιμοποιείται σε μεγάλο αριθμό επιστημονικών κλάδων, μεταξύ των οποίων στην αεροναυπηγική για την μοντελοποίηση των εναέριων ρευμάτων ανάλογα με το σχήμα των πτερυγίων. Επίσης, σήμερα χρησιμοποιείται στη νευροψυχολογία ώστε να οπτικοποιηθεί η περίπλοκη μορφή της φαιάς ουσίας στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Ο τύπος, που είναι γνωστός ως η φόρμουλα Schwarz-Christoffel, είχε αναπτυχθεί από τους δύο μαθηματικούς στα μέσα του 19ου αιώνα για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν αυτό το είδος της χαρτογράφησης. Ωστόσο, για τα επόμενα 140 χρόνια υπήρχε μια έλλειψη σε αυτόν τον τύπο. Η εφαρμογή ήταν πλήρης μόνο για τα σχήματα που δεν περιείχαν τρύπες ή σχηματικές ανωμαλίες.

Ο καθηγητής Crowdy είχε κάνει προσθήκες στην περίφημη Schwarz-Christoffel φόρμουλα, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πιο περίπλοκα σχήματα. Εξηγεί τη σημασία του έργου του αναφέροντας «αυτός ο τύπος αποτελεί ένα ουσιώδη κομμάτι του κλάδου των μαθηματικών ο οποίος χρησιμοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο. Τώρα με την προσθήκη αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολύ πιο περίπλοκα σενάρια απ' ότι προηγουμένως. Στον τομέα της βιομηχανίας, αυτό το εργαλείο χαρτογράφησης στο παρελθόν ήταν ανεπαρκής. Εάν ένα κομμάτι από μέταλλο ή άλλο υλικό, για παράδειγμα, δεν ήταν ομοιόμορφο σε όλη του την επιφάνεια, δηλαδή αν περιείχε ένα τμήμα με διαφορετικό υλικό ή είχε τρύπες, τότε δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ο τύπος».

Το έργο του καθηγητή έχει ξεπεράσει τα εμπόδια αυτά και όπως χαρακτηριστικά δηλώνει «ελπίζω να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τον κλάδο της σύμμορφης χαρτογράφησης ώστε να χρησιμοποιείται σε ποικίλες εφαρμογές».

Οι «βελτιώσεις» του κ. Crowdy στον τύπο Schwarz-Christoffel δημοσιεύτηκαν στο τεύχος Μαρτίου - Ιουνίου 2007 στο Mathematical Proceedings του Cambridge Philosophical Society.

www.kathimerini.gr Πηγή: Science Daily

Ανθρωπολόγοι εξαπέλυσαν ακόμη μια ομοβροντία στη διαμάχη για τα μικροσκοπικά «χόμπιτ», απολιθώματα των οποίων βρέθηκαν σε σπηλιά στην Ινδονησία πριν από τέσσερα χρόνια.

Αντίθετοι στην προσπάθεια κάποιων να ορίσουν τα χόμπιτ ως ξεχωριστό παρακλάδι της ανθρώπινης εξέλιξης, διατείνονται ότι οι μικροί στο μέγεθος κάτοικοι των σπηλαίων ήταν απλά Homo Sapiens που δεν αναπτύχθηκαν σε μέγεθος και νοητικά εξαιτίας της έλλειψης ιωδίου στην εγκυμοσύνη. Τα εν λόγω ανθρωποειδή, που έφταναν μόλις το ένα μέτρο σε ύψος, θεωρείται ότι έζησαν πριν από 18.000 χρόνια στη νήσο Φλόρες της Ινδονησίας.

Η ομάδα των επιστημόνων από την Αυστραλία και την Ινδονησία που το 2004 ανακοίνωσε την ανακάλυψη της ονόμασε τους μικρούς κατοίκους των σπηλαίων «Homo Floresiensis» θέλοντας να ενισχύσουν το επιχείρημα τους για τα κοινά στοιχεία με τον Homo Sapiens. Στήριξαν μάλιστα τη θεωρία αυτή στο ότι ο Homo Erectus είχε βρεθεί στη νήσο Φλόρες πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια περίπου.

Αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, τα ανθρωποειδή διατήρησαν χαμηλό ανάστημα ώστε να προσαρμοστούν στις περιορισμένες προμήθειες φαγητού. Τα πέτρινα εργαλεία και τα απομεινάρια ζώων έδειξαν επιπλέον ότι τα ανθρωποειδή ασχολούνταν με το κυνήγι. Μάλιστα, το είδος ήταν τόσο πετυχημένο που για πολλά χρόνια τα χόμπιτ ζούσαν μαζί με τον Homo Sapiens.

Η συγκεκριμένη θεωρία έχει προκαλέσει μία από τις μεγαλύτερες αντιπαραθέσεις στην ανθρωπολογία, σε τέτοιο σημείο που έχουν σημειωθεί προστριβές ακόμα και σε θέματα πρόσβασης στο συγκεκριμένο σημείο.

Στην πιο πρόσφατη έρευνα πάνω στο θέμα, Αυστραλοί επιστήμονες αναφέρουν σε δημοσίευμα επιστημονικού περιοδικού ότι τα χόμπιτ ήταν Homo Sapiens που γεννήθηκαν χωρίς λειτουργικό θυρεοειδή. Ως αποτέλεσμα, τα χόμπιτ είχαν υπερβολικά περιορισμένες δυνατότητες ανάπτυξης νόησης, μεγέθους αλλά και ανωμαλίες νευρολογικής φύσεως. Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που θεωρεί ότι οι συνθήκες διαβίωσης και το περιβάλλον έπαιξαν πρωταρχικό ρόλο στα χαρακτηριστικά των χόμπιτ.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Γαλλικό Πρακτορείο

(Ένα από τα κορίτσια της Asus, παρουσιάζει τον- οικιακό- φορητό υπολογιστή ecobook, του οποίου η επιφάνεια είναι κατασκευασμένη από μπαμπού.)

Η ευρωπαϊκή βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας παρουσιάζει τα τελευταία επιτεύγματά της στην CEBIT που ανοίγει σήμερα τις πύλες της στο Ανόβερο.

Περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι επισκέπτονται την έκθεση κάθε χρόνο, σχηματίζοντας μιας ολοκληρωμένη εικόνα της ευρωπαϊκής αγοράς λογισμικού και μηχανημάτων.

Τις προηγούμενες χρονιές κεντρικό σημείο αναφοράς ήταν οι ασύρματες και κινητές τεχνολογίες, ενώ φέτος την παράσταση αναμένεται να κλέψουν οι φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες, με την επίδειξη υπολογιστών και μηχανημάτων που δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον με τη λειτουργία τους.

Ένα μεγάλο μέρος της έκθεσης θα είναι αφιερωμένο στους τρόπους μείωσης των ρυπογόνων εκπομπών που προκαλείται από την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας για τη λειτουργία υπολογιστών. Σε μια σχετική επίδειξη, η Sun Microsystems θα παρουσιάσει ένα data center που θα λειτουργεί εξ ολοκλήρου με ηλιακή ενέργεια.

Η έκθεση θέλει επίσης να περάσει οικολογικά μηνύματα σε όλους όσοι βρεθούν στην έκθεση. «Είναι σημαντικό να κατανοήσουν όλοι το πώς μπορούν να συνεισφέρουν στην προστασία του κλίματος και τη μείωσης του κόστους» ανέφερε ο Σβεν-Μάικλ Προύζερ, διευθυντής της CEBIT.

Στην έκθεση θα συμμετέχουν με περίπτερο περισσότερες από 6.000 εταιρείες, ενώ οι ιθύνοντες της έκθεσης αποφάσισαν να αλλάξουν φέτος τη δομή της έκθεσης ώστε να διαχωριστεί από τις παρόμοιες CES και Mobile World Congress

www.kathimerini.gr με πληροφορίες BBC

Πασαντίνα, Καλιφόρνια




Μυστηριώδεις δυνάμεις μεταβάλλουν την κατεύθυνση και την ταχύτητα διαστημικών σκαφών που περνούν σε μικρή απόσταση από τη Γη, ανακοίνωσαν ερευνητές της NASA. Παραμένει ασαφές αν το φαινόμενο οφείλεται σε λανθασμένους υπολογισμούς, ή σε κάποιο άγνωστο ως σήμερα φυσικό φαινόμενο.

Όπως αναφέρει την Τετάρτη το Νature.com, η ομάδα του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JLP) της NASA στην Καλιφόρνια εξέτασε δεδομένα για έξι διαστημικά σκάφη που πραγματοποίησαν κοντινά περάσματα από τη Γη το διάστημα 1990-2005. Τα περάσματα αυτά επιτρέπουν στα σκάφη να επιταχυνθούν από το βαρυτικό πεδίο του πλανήτη και να κινηθούν έτσι ταχύτερα προς τον προορισμό τους στο βαθύτερο Διάστημα.

Σε πέντε από τις έξι περιπτώσεις, τα σκάφη επιταχύνθηκαν ή επιβραδύνθηκαν μυστηριωδώς. Η μεταβολή της ταχύτητας ήταν σχεδόν αμελητέα, της τάξης των μερικών χιλιοστόμετρων ανά δευτερόλεπτο, δεδομένου ότι η τυπική ταχύτητα ενός διαστημικού σκάφους είναι αρκετά χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο.

Η μεταβολή «είναι μικρή, μπορεί όμως να τη διακρίνει ξεκάθαρα κανείς στα δεδομένα» σχολιάζει ο Τζον Αντερσον, πρώην αστροναύτης και επικεφαλής της μελέτης, η οποία δημοσιεύεται την Πέμπτη στο Physical Review Letters.

Μάλιστα ο Αντερσον υποψιάζεται ότι η ανωμαλία που περιγράφει στη νέα μελέτη του σχετίζεται και με την μυστηριώδη επιβράδυνση που καταγράφηκε παλαιότερα στα σκάφη Pioneer 10 και 11, τα οποία κινούνται πλέον έξω από το ηλιακό σύστημα. Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι η επιβράδυνση οφείλεται σε κάποια άγνωστη παράμετρο της βαρύτητας, ενώ άλλοι υποψιάζονται ότι φταίνε τα συστήματα των Pioneer.

Ο Τρέβορ Μόρλεϊ, μηχανικός της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, σχολιάζει ότι η μυστηριώδης απόκλιση από τους θεωρητικούς υπολογισμούς στην πορεία των διερχόμενων σκαφών θα μπορούσε ίσως να οφείλεται σε λανθασμένη συνεκτίμηση παραμέτρων όπως η βαρυτική έλξη άλλων πλανητών, ή ακόμα και η πίεση του ηλιακού ανέμου. Θα μπορούσε επίσης να οφείλεται σε λανθασμένη επεξεργασία των δεδομένων τηλεμετρίας.

Ο Μόρλεϊ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπάρχει κάποια άγνωστη ως σήμερα παράμετρος, το θεωρεί πάντως αρκετά απίθανο.

Το θέμα μελετάται τώρα και από Ευρωπαίους επιστήμονες. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι νέες αναλύσεις, το μυστήριο παραμένει.

Newsroom ΔΟΛ

Το ασυνήθιστα μικρό κρανίο και τα οστά που ανακαλύφθηκαν το 2003 στο απομονωμένο νησί Φλόρες της Ινδονησίας δεν ανήκουν σε κάποιο «νέο είδος ανθρώπου», όπως είχε προταθεί, αλλά σε ανθρώπους Homo sapiens που έπασχαν από κρετινισμό, υποστηρίζουν Αυστραλοί ανθρωπολόγοι.

Ο Ανθρωπος της Φλόρες, γνωστός και ως Χόμπιτ, ζούσε στο νησί μέχρι πριν από μόλις 18.000 χρόνια. Είχε ανάστημα λίγο περισσότερο από ένα μέτρο και ο εγκέφαλός του ήταν τέσσερις φορές μικρότερος από το κανονικό, σε μέγεθος γκρέιπφρουτ. Χρησιμοποιούσε πάντως λίθινα εργαλεία, όπως και ο Homo sapiens σε άλλες περιοχές.

Η ερευνητική ομάδα από την Αυστραλία και την Ινδονησία που ανακάλυψε ένα κρανίο και διάφορα άλλα οστά υποστήριξε και υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος της Φλόρες ήταν απόγονος του Homo erectus που σταδιακά μίκρυνε λόγω των συνθηκών όπου ζούσε και εξελίχθηκε σε ένα είδος ανθρώπου διαφορετικό από τον Homo sapiens. Ονομάστηκε Homo florensiensis.

Αλλοι ανθρωπολόγοι αμφισβήτησαν το συμπέρασμα και έκαναν λόγο για παθολογικούς Homo sapiens που έπασχαν από μικροκεφαλία.

Κρετινισμός

Τώρα, ο Δρ Πίτερ Όμπεντορφ του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης διατυπώνει μια νέα θεωρία: το κρανίο ανήκε σε Homo sapiens που έπασχε από κρετινισμό. Πρόκειται για μια σοβαρή διαταραχή που οφείλεται σε εκ γενετής υπολειτουργία του θυρεοειδούς και οδηγεί σε νοητική υστέρηση και αφύσικα χαμηλό ανάστημα.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο βρετανικό Proceedings of the Royal Society B, βασίστηκε σε εκμαγεία του κρανίου, αναφέρει το Reuters. Η κυριότερη ένδειξη, υποστηρίζουν οι ερευνητές, ήταν το αποτύπωμα μιας υπερβολικά μικρής υπόφυσης μέσα στο κρανίο, μια ανατομική ανωμαλία που παρατηρείται συχνά στον κρετινισμό.

Η ομάδα του Δρ Όμπεντορφ υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι της Φλόρες έγιναν κρετίνοι επειδή ζούσαν μακριά από τη θάλασσα (η σπηλιά απέχει 24 χλμ από τις ακτές) και η δίαιτά τους δεν περιείχε αρκετό ιώδιο, απαραίτητο για τη σύνθεση των ορμονών του θυρεοειδή. Το πρόβλημα επέτειναν διάφορα τοξικά φυτά της περιοχής που χρησιμοποιούνταν ως τροφή και μείωναν περαιτέρω τη διαθεσιμότητα του ιωδίου.

Ωστόσο οι επιστήμονες που πρότειναν τη θεωρία του νέου είδους εμμένουν στις απόψεις τους και υποστηρίζουν ότι το εκμαγείο που χρησιμοποιήθηκε στη νέα ανάλυση δεν ήταν αρκετά καλής ποιότητας ώστε να εκτιμηθεί με ασφάλεια το μέγεθος της υπόφυσης.

Μέχρι να βρεθεί στην περιοχή και κάποιο άλλο κρανίο του Ανθρώπου της Φλόρες, η επιστημονική διαμάχη φαίνεται ότι θα συνεχιστεί.

Newsroom ΔΟΛ