- ΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑ
Σύμφωνα με τη μυθολογία, στην Κρήτη γεννήθηκε ο Δίας, ο αρχηγός των θεών. Ο πατέρας του Κρόνος, προσπαθώντας να αποτρέψει την πραγματοποίηση της πρόβλεψης των γονιών του, ότι κάποιο από τα παιδιά του θα του έπαιρνε την εξουσία του ουρανού, τα σκότωνε ένα-ένα τρώγοντάς τα. Η γυναίκα του Ρέα, τρομοκρατημένη και κυνηγημένη από την οργή του, με τη βοήθεια της Γης και του Ουρανού, κατέφυγε σε μια σπηλιά στο "Αιγαίον όρος" της Κρήτης για να γεννήσει εκεί ήσυχη το τελευταίο της παιδί. Ο Κρόνος εξαπατήθηκε με μια πέτρα τυλιγμένη στα σπάργανα και το έντονο τραγούδι και χορό των δαιμόνων Κουρητών, που σκέπασαν το κλάμα του νεογέννητου. Ο Δίας ανατράφηκε με τη φροντίδα των Νυμφών και το γάλα της κατσίκας Αμάλθειας, που αργότερα έγινε αστέρι, και το δέρμα της, ασπίδα για την προστασία του θεού. Όταν μεγάλωσε κατάφερε να νικήσει τον πατέρα του Κρόνο και να του πάρει την εξουσία του ουρανού, ενώ την πέτρα που ο Κρόνος είχε καταπιεί νομίζοντας ότι ήταν το τελευταίο του παιδί, την έστησε στους Δελφούς για να θυμίζει σε θνητούς και θεούς τη δοξασμένη δύναμή του.

ΔΑΙΔΑΛΟΣ & ΙΚΑΡΟΣ
Στη περίοδο ακμής του Μινωικού Πολιτισμού επισκέφθηκε τη Κρήτη ο Δαίδαλος, ένας από τους μεγαλύτερους τεχνίτες και εφευρέτες της εποχής. Σ' αυτόν αποδόθηκε η κατασκευή του λαβύρινθου, με τους πολυάριθμoυς διαδρόμους και δωμάτια, απ' όπου η έξοδος ήταν αδύνατη. Επίσης, αυτός πιστεύεται ότι έφτιαξε το ξύλινο ομοίωμα αγελάδας με το οποίο η Πασιφάη, γυναίκα του Μίνωα, ενώθηκε με τον μυθικό ταύρο και γέννησε τον Μινώταυρο. Ο Δαίδαλος και ο γιος του Ίκαρος για να γλυτώσουν από την οργή του βασιλιά Μίνωα τόλμησαν να φύγουν από τον αέρα, σαν πουλιά, προσαρμόζοντας στα χέρια τους κέρινα φτερά. Δυστυχώς όμως ο Ίκαρος εντυπωσιασμένος από τη μαγεία του ύψους και της ταχύτητας, παρασύρθηκε και πήγε πολύ ψηλά, κοντά στον ήλιο με αποτέλεσμα να καούν τα φτερά του και να πέσει μέσα στη θάλασσα που από τότε ονομάστηκε Ικάριο Πέλαγος. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή του μύθου, η Πασιφάη έδωσε στο Δαίδαλο καράβι για να γλυτώσει, φεύγοντας μακριά από την Κρήτη. Το καράβι ήταν τόσο γρήγορο που τα πανιά του έδιναν την εντύπωση φτερών γι' αυτό και διαδόθηκε ο μύθος ότι ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος πέταξαν. Όμως στα ανοιχτά, ο γιος του Ίκαρος έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε, και το νησί που θάφτηκε ονομάστηκε Ικαρία. Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο, εξοργισμένος από τη φυγή του ο Μίνωας άρχισε να ψάχνει, ζητώντας απ' όποιον συναντούσε να περάσει ένα σαλιγκάρι σε μια κλωστή, ξέροντας ότι αυτό μπορούσε να το κάνει μονάχα ο Δαίδαλος. Ταξιδεύοντας, έφτασε και στη Σικελία, στο παλάτι του βασιλιά Κώκαλου, όπου είχε καταφύγει για προστασία. Ο βασιλιάς δέχτηκε να περάσει την κλωστή στο σαλιγκάρι και απευθύνθηκε στον Δαίδαλο, που αφού άνοιξε μια μικρή τρύπα στο πάτο του σαλιγκαριού, πέρασε από εκεί ένα μυρμήγκι δεμένο με την κλωστή. Το μυρμήγκι βγήκε από την άλλη μεριά του σαλιγκαριού και το αίνιγμα λύθηκε. Ωστόσο με αυτό τον τρόπο αποκαλύφθηκε η παρουσία του και ο Μίνωας απαίτησε να του παραδωθεί. Όμως οι κόρες του βασιλιά Κώκαλου τον σκότωσαν ρίχνοντας καυτό νερό στο μπάνιο του και οι περιπέτειες του πολυμήχανου Δαίδαλου έληξαν.

Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΝΩΑ
Ένας από τους γιούς του Δία, από την ένωσή του με την Ευρώπη, ήταν ο μυθικός βασιλιάς Μίνωας. O Μίνωας αντικατέστησε τον Αστέριο, προηγούμενο βασιλιά της Κρήτης, και σύζυγο της Ευρώπης και αναδείχθηκε σε έναν από τους ισχυρότερους ηγεμόνες του νησιού. Το όνομα Μίνωας ήταν, πιθανόν, βασιλικός τίτλος και συμβόλιζε τη δύναμη και την εξουσία ενός μεγάλου ηγέτη, δικαστή και εκπροσώπου των θεών. Το βασίλειο του Μίνωα ένωσε όλες τις πόλεις της Κρήτης με κορυφαίες την Κνωσό και τη Φαιστό και αναδείχθηκε σε μεγάλη ναυτική δύναμη, με σπουδαία πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη. Χωρίστηκε σε τρία μεγάλα διαμερίσματα, το πρώτο με κέντρο την Κνωσό, το δεύτερο με κέντρο τη Φαιστό και το τελευταίο με κέντρο τη Κυδωνία. Ο Μινωικός πολιτισμός κατάφερε να εξαπλωθεί και να επικρατήσει σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, ίδρυσε καινούργιες πόλεις και ανέπτυξε τα γράμματα και τις τέχνες. Η ζωή στηριζόταν πάνω σε αυστηρούς και δίκαιους νόμους, που πιστεύεται ότι ο ίδιος ο Δίας έδωσε στο γιο του. Τόσο δίκαια ήταν η νομοθεσία του, που αργότερα ο Μίνωας ορίστηκε αρχιδικαστής στον Άδη και έκρινε τα κρίματα των νεκρών. Βοηθό στη διοίκηση του βασιλείου του όρισε τον αδερφό του Ροδάμανθη που μπορούσε εξίσου καλά να διοικεί και να κρίνει τους ανθρώπους.

ΠΑΣΙΦΑΗ & ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ
Ο Μίνωας παντρεύτηκε τη Πασιφάη, κόρη του Ήλιου και της νύμφης Κρήτης και απέκτησε οχτώ παιδιά, τον Ανδρόγεο, τον Κατρέα, το Γλαύκο, το Δαυκαλίωνα, την Αριάδνη, τη Ξενοδίκη, την Ακάλλη και τη Φαίδρα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν ο Μίνωας ζήτησε από τον Ποσειδώνα σημάδι ότι μπορεί να γίνει βασιλιάς όλης της Κρήτης, από τη θάλασσσα αναδύθηκε ένας πανέμορφος ταύρος που ο βασιλιάς λυπήθηκε να θυσιάσει. Θυσίασε λοιπόν κάποιον άλλο στη θέση του, προκαλώντας την οργή του Ποσειδώνα, που θέλησε να τιμωρήσει το Μίνωα κάνοντας τη γυναίκα του Πασιφάη να ερωτευτεί το λευκό ταύρο. Η τελευταία, με τη βοήθεια ξύλινου ομοιώματος αγελάδας, που κατασκεύασε ο Δαίδαλος, ενώθηκε με τον ταύρο και γέννησε τον Μινώταυρο, που είχε σώμα ανθρώπου και κεφάλι ταύρου. Σύμφωνα με το μύθο, που προφανώς εμπνεύστηκε από παρόμοιες θρησκευτικές τελετές, το τέρας αυτό ζούσε μέσα στο Λαβύρινθο, στο υπόγειο του παλατιού και τρεφόταν από αίμα νέων. Ο γνωστός Αθηναίος ήρωας Θησέας ήταν αυτός που κατάφερε να παλέψει και να νικήσει τον Μινώταυρο και να απαλλάξει την Αθήνα από τον σκληρό φόρο αίματος που πλήρωνε στο υπερφυσικό αυτό τέρας.

ΤΑΛΩΣ
Όταν ενώθηκε ο Δίας με την Ευρώπη, για να της δείξει πόσο την αγαπάει της έδωσε τρία δώρα, μεταξύ των οποίων τον χάλκινο γίγαντα Τάλω, που κατασκευάστηκε από τον Ήφαιστο. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Τάλως ήταν γιος του Κρη και πατέρας του Φαιστού ή, κατά μια άλλη εκδοχή, αδελφός ή αξιωματούχος του Μίνωα. Αρμοδιότητά του ήταν να γυρίζει με τις χάλκινες πλάκες του νόμου όλο το νησί και να φροντίζει για την εφαρμογή των νόμων. Επίσης, προστάτευε την Κρήτη από τους εχθρούς της, πετώντας βράχους στα εχθρικά καράβια ή καίγοντάς τους με το καυτό χάλκινο κορμί του. Αν και πανίσχυρος ο Τάλως δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη Μήδεια και στις υποσχέσεις της για αθανασία, που στόχο είχαν να τον παγιδέψουν για να μπορέσει να περάσει άθικτη η "Αργώ" από τη Κρήτη. Εκμεταλλευόμενη την ακινησία και την ηρεμία του η Μήδεια τρύπησε την αδύνατη φλέβα του και τον θανάτωσε αφαιρώντας το θεϊκό υγρό που κυλούσε μέσα του αντί για αίμα. Μια άλλη εκδοχή δέχεται ότι ο Τάλως πέθανε από τα βέλη του Ποία, πατέρα του Φιλοκτήτη.