- ΜΟΡΑ - μία ανεπιθύμητη επίσκεψη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Κατά τύχη διάβασα το θέμα σας. Το 'χω πάθει κάποιες φορές στο παρελθόν.Συμπτώματα: στον ύπνο αδυναμία να κουνηθώ,να φωνάξω, με πατούσε κάτι,χωρίς ποτέ να βλέπω κάποια μορφή ή σκιά. Από τη γιαγιά μου το άκουγα ως "πάτημα του ίσκιου"(και γελούσα κοροιδευτικά), ενώ ψάχνοντας το επιστημονικά είδα ότι λέγεται "υπνική παράλυση".Γενικά, έχω μάθει το κάθετι να το αντιμετωπίζω ορθολογιστικά.
Όμως, μερικές μέρες πριν αυτό που μου συνέβη πραγματικά με κάνει να αμφιβάλλω, γι αυτή τη λογική εξήγηση.
Σε μια κάτάσταση ενδιάμεση,ούτε σε ύπνο ούτε ξύπνια (κοιμόμουν μπρούμυτα)ένιωθα αυτό το βάρος πάνω μου αρκετά πιο έντονο,σαν απανωτά χτυπήματα και με διάρκεια.Προσπαθούσα να κουνηθώ, να γυρίσω να δω τι ήταν, αλλά τίποτα.Το πιο τρομακτικό απ όλα και το διαφορετικό ήταν ότι άκουγα κάτι ακαταλαβίστικα λόγια, και την ανάσα του...
Ξύπνησα με πόνο στη μέση μου.Η ώρα 7.30 το πρωί.
Υπάρχει περίπτωση να είναι και αρνητική ενέργεια από κάποιον που θέλει να μου κάνει κακο?
Τελικά θεωρώ ότι είναι κάτι υπερκόσμιο,υπερφυσικό...
Άλλα ας τα πάρω όλα από την αρχή
Την εποχή από το 2000 έως το 2003 που παρουσιάστηκα φαντάρος είχα συνεχώς αυτές της εμπειρίες, δηλαδή να ξυπνάω ξαφνικά γνωρίζοντας ότι δεν είμαι μόνος μέσα στο δωμάτιο, να έχω παραλύσει εντελώς η φωνή μου να μην βγαίνει ενώ μπορούσα να αναπνεύσω κανονικά, ένα βάρος να με πλακώνει στο στήθος και το απαίσιο βουητό υψηλής συχνότητας να μου τρυπάει το τύμπανο, δεν έδωσα βάση και απλά τότε το μετάφρασα ως της συνέπειες της καθημερινότητας μου. Δουλειά έντονη γυμναστική ξενύχτια και αρκετά συχνά αλκοόλ (σαν νέος καταλαβαίνετε)
Και ερχόμαστε στο 2011... όπου ξαναέζησα αυτές της εμπειρίες μπόλικες φορές στο πέρασμα του 2011 σε πολύ ήπιο βαθμό, όμως από της αρχές του καλοκαιριού εωςκαι σήμερα (συγκεκριμένα εχθές το βράδυ) οι εμπειρίες αρχίζουν και γίνονται φοβερά οδυνηρές και έχω φτάσει στα όρια μου,αυτός ήταν και ο λόγος στην αναζήτηση μου στο ίντερνετ βρήκα το θέμα αυτό (μιας και το φόρουμ το είχα ξαναβρεί και πιο παλιά)
κυριακή βράδυ βλέπω όνειρο ότι είμαι στο σπίτι ενός φίλου και συνομιλώ με τον πάτερα του ο ποιος έχει πεθάνει 3 χρόνια τώρα, όλα είναι γαλήνια και ήρεμα νιώθω πολλή άνετα και γνωρίζω ότι βρίσκομαι σε όνειρο και προσπαθοντας παρατηρήσω τα πάντα γύρο μου ώστε να μη τα ξεχάσω όταν ξυπνήσω, και ξαφνικά όλα αλλάζουν το μέρος που είμαι χάνετε και εγώ βλέπω τον τοίχο του δωματίου μου ακίνητος και ανίκανος να κουνήσω, καταλαβαίνω αμέσως περί τίνος πρόκειται και προσπαθώ να μην πανικοβληθώ και να τ αφήσω να τελείωση μόνο του πραγματικά μετά από μερικά δευτερόλεπτα προσπαθώ κουνάω τα δάκτυλα μου ξύνοντας το σεντόνι και κάνοντας έναν θόρυβο ο οποίος με βοήθησε να κουνήσω το σώμα μου και να ανάψω το φως, την δυσάρεστη εμπειρία ένιωθα παράξενα χαλαρός και γαλήνιος κοιμήθηκα σχεδόν αμέσως βαθιά και ήσυχα
Εχθές δευτέρα.... βλέπω όνειρο πως είμαι στο χωριό και μιλάω με τον παππού (είναι νεκρός και αυτός αρκετά χρόνια τώρα) μου στην ταράτσα στο χωριό εκείνος χαμογελάει και εγώ ξέρω πως είμαι σε όνειρο ξανά και προσπαθώ να παρατηρήσω πάλι τα πάντα γύρο μου ψάχνοντας για μια εξήγηση σε αυτο μου συμβαίνει, βλέπω κάποια γράμματα στον τοίχο παλιά ξεθωριασμένα σκαλισμένα η κάτι τέτοιο και τον ρωτάω
-παππού τη είναι αυτά?
-εσύ τα έγραψες μανολιό μου λέει διάβασε τα και θα θυμηθείς...
δεν πρόλαβα να εστιάσω στον τοίχο το έβλεπα μου και συνεβη το ίδιο πάλι όλα χάθηκαν σαν κάτι να τα ρούφηξε μακριά μου και βρέθηκα στην ίδια ακριβός θέση ακίνητος να κοιτάω τον τοίχο, ξέρω και κατανοώ πλήρως την φάση την οποία βρίσκομαι αυτή την στιγμή και προσπαθώ να το αφήσω να περάσει μόνο του.. όμως τώρα εκτός από την γνώριμη αίσθηση παρουσίας μέσα στο δωμάτιο ακούω και δίπλα μια βαριά ανάσα και κάτι σαν γέλιο - μουρμουριτό ευχαρίστησης, δεν δέχομαι να το πιστέψω το αγνοώ νοητά και προσπαθώ να σκεφτώ κάτι άλλο, όμως ένα δυνατό κτύπημα στο στήθος με κάνει να βγω από την κατάσταση που ήμουν απότομα Προσπαθώ να καταλάβω ότι, ότι και αν ήταν αυτό που ήταν εκεί μαζί μου με κτύπησε... ο σκύλος μου που είναι στο σαλόνι αρχίζει και γαβγίζει ασταμάτητα με λύσσα (σπάνια γαβγίζει έτσι) αρκετά δευτερόλεπτα αφότου έχω σηκωθεί από το κρεβάτι
Πραγματικά δεν ξέρω τη να κάνω εκεί που σχεδόν το αγνόησα τώρα φοβάμαι και να κοιμηθώ... ξέρω ότι ακούγεται τρελό αλλά παιδιά... μέχρι και το βάρος του ένιωσα στο κρεβάτι και μιας που έχω σοβαρά θέματα με την θρησκεία μου είναι αδύνατον να πω το πάτερ υμών πριν κοιμηθώ... οπότε κάτι άλλο σαν προστασία θα με βοηθούσε αν γνωρίζεται παρακαλώ πείτε μου το.
Ευχαριστώ προκαταβολικά και συγγνώμη για την μακρηγορία.
Μάνος
Να σε ρωτήσω, όταν λες πως προσπαθείς να παρατηρήσεις τα πάντα γύρω σου δηλαδή μπορείς να ελέγχεις τι κάνεις στο όνειρο-
Χαμόγελα, κάνει τους άλλους να ανησυχούν...
quote:παρομοιο συνεβη κ σε εμενα...κοιμομουν ηταν νυχτα κ ξαφνικα δεν ξερω πως εγινε κ σαν να βγηκα απο τον ληθαργο του υπνου το καταλαβαινα δηλαδη οτι κοιμομουν στο κρεβατι ξυπνητος...ενοιωσα βαρος να με πιεζει σαν να με ειχαν δεμενο με εκατο σχοινια κ δεν μπορουσα να κουνηθω σαν παραλυμενος αλλα ενοιωθα δεμενος σαν να με κρατουσαν εκατο χερια κ με πιεζαν...τα χρειαστηκα καπως κ μετα απο λιγο αρχισα να λεω απο μεσα μου το πιστευω...πιστευω εις ενα θεο πατερα παντοκρατορα κ λοιπα κ αυτο ηταν...μεχρι να πω ολο το πιστευω λυθηκαν εκατο χερια απο πανω μου εγινα ελαφρυς σαν πιπουλο ενοιωθα χαλαρος χωρις πιεση κ βαρος κ σηκωθηκα χωρις φοβο μετα ξαναπεσα για υπνο ηρεμος...δεν μου ειχε ξανασυμβει ποτε
Καλησπερα και απο εμενα.Εχω να σας πω και εγω την δικη μου ιστορια.
Ενα βραδυ πριν 3 χρονια, γυρισα απο εξω κ επεσα να κοιμηθω.
Ολα τα φωτα ηταν κλειστα, ησυχια και στο δωματιο κοιμομουν μονος μου.
Εβλεπα ενα ονειρο που ηταν μια γρια ψηλη με ασπρα μαλια, να με πηγαινει σε ενα σπιτι ψηλα στον ουρανο.Οταν μπηκα μεσα ειδα μεσα σε ολα τα δωματια παιδια να παιζουν χαρουμενα και μου ελεγε αυτη να παιξω κ εγω μαζι με τα παιδια αλλα δεν ηθελα και αρνηθικα και πηγα να φυγω , μολις λοιπον εκανα την σκεψη , αμεσως νιωθω ενα πλακωμα στο σωμα μου, μια πιεση, να θελω να φωναξω να κουνηθω αλλα τπτ, μετα απο πολυ ζορι, τελικα σε πνευματικη κατασταση ανοιγω τα ματια μου κ βλεπω αυτη την γρια μπροστα μου (γρια ψηλη με ασπρα μακρια ισια μαλλια και οχι με χαλασμενα δοντια) και διπλα μια αλλη παρουσια που εμοιαζε το χριστο απλα να με κοιταει και να μου λεει η γρια ¨ελα μαζι μου¨ εγω ελεγα οχι και οσο αρνομουνα τοσο πιο πολυ πιεση ενιωθα, τοτε σκεφτηκα να πω ψεματα για να ξεφυγω και της λεω ναι για να σταματησει η πιεση και μολις της ειπα ναι αισθανθηκα τρομερη πιεση, ομως επειδη ειχα δει το χριστο ( μαλλον ) διπλα της, πηρα θαρρος και αρχισα να λεω το πιστευω, αμεσως ολα στρωσανε εφυγε η πιεση κ ανοιξα επιτελους τα ματια μου. Δεν ξερω κατα ποσο ολα αυτα ειναι φαντασια η οχι, αλλα η θρησκεια μας εχει δειξει αλλα κ μας εχει μαθει πολλα. Ετσι κ αλλιως θρησκεια και επιστημη δεν πανε μαζι! Εγω εξακολουθω να μενω πιστος και σε καθε δυσκολη στιγμη να πολεμαω αλλα να ζητω και την βοηθεια του χριστου . Τα συμπερασματα δικα σας.
ευχαριστω
φιλικα
Ποιός ήρθε?
Edited by - Κostakourtas on 04/12/2012 20:24:58
quote:
Έψαξα και βρήκα πως η Μόρα στην πραγματικότητα μπορει να είναι μια φυλή απο οντότητες όπου incubi λέγεται το αρσενικό (ο dying incubus το ήξερε αυτό;) και succubi λέγεται το θηλυκό. Σκοπός αυτών των πλασματων είναι να τραφούν απο την ενέργεια του θύματος.
Φίλε camelot, όντως έτσι είναι.
Κατά το Μεσαίωνα ήταν αρκετά διαδεδομένη η πίστη στην ύπαρξη αυτών των 2 δαιμόνων (κάποιοι έλεγαν ότι στην ουσία ήταν ένα και το αυτό πλάσμα, το φύλο του οποίου άλλαζε ανάλογα με το άτομο που επισκεπτόταν) και πίστευαν ότι σχετιζόταν κυρίως με την εξασθένηση του θύματος μέσω της σεξουαλικής πράξης μαζί του.
Απ' όσο ξέρω όμως, η Μόρα δεν έχει σχετιστεί με τα succubus...
In anticipation of my resurrection...
Από αυτήν την ιστοσελίδα το είχα δει οπου σε κάποιο σημείο λέει: "Σχετίζονται με την Μόρα, με τις Γηραιές της Νύχτας, και δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι είναι παιδιά της Λίλιθ."
Επίσης λέγεται πως η Λίλιθ είναι η Μόρα
( http://storyafterdark.wordpress.com/2009/02/03/mora/ ).
άρα τα Incubi & Succubi είναι παιδιά της?
Αν το πιάσεις σοβαρά το θέμα άκρη δεν βγάζεις...
Χαμόγελα, κάνει τους άλλους να ανησυχούν...
[quote] πολλές φορές αυτό που περιγράφεται ως Μόρα μπορεί να σχετίζεται με μια αστρική προβολή.
Από τις μέχρι τώρα εμπειρίες μου, νομίζω ότι η Μόρα έχει να κάνει όντως με την αστρική προβολή. Το αν είναι επώδυνη ή όχι, έχει να κάνει πιστεύω με τη δική μας αντίδραση στο συμβάν. Ο τρόμος και ο πανικός που νοιώθουμε για κάτι που δεν γνωρίζουμε, στο αστρικό πεδίο, μεταφράζεται διαφορετικά απ' ότι στο φυσικό πεδίο. Σύμφωνα με τον C.W. LEADBEATER ένας αόρατος βοηθός που βρίσκεται σε "υπερδιέγερση", όταν θέλει να βοηθήσει ένα πρόσφατα νεκρό ή και ζωντανό στο αστρικό πεδίο, περισσότερο κακό κάνει παρά καλό και αυτό γιατί η "υπερδιέγερση" εμφανίζεται στο αστρικό σώμα με μια μεγάλη αύξηση μεγέθους, βίαιη δόνηση και εκλάμψεις ζωηρών χρωμάτων. Οπότε θεωρώ, ότι η Μόρα με τα συνεπακόλουθά της - μελανιές, τρόμος, αίσθημα βάρους κ.λ.π. - είναι αποτέλεσμα κακής επικοινωνίας στο αστρικό πεδίο. Σημειωτέον ότι αυτό που αποκαλούμε Μόρα το έχω βιώσει επανειλλημένα τόσο εγώ όσο και άλλοι στην οικογένειά μου ή και γνωστοί μου.
Εψαχνα γιαυτο που μου συνεβει πριν χρονια αγνωοντας το τοσα χρονια και βρηκα κατι που ονομαζετε Μορα.Ομολογω τρομοκρατηθηκα.Δεν το ειχα ξανακουσει ποτε μου!Δεν πυστευα με τιποτα οτι θα εβρησκα κατι τετοιο.Ετσι θελησα και εγω να σας πω την εμπειρια μου να μου πειτε βαση με αυτα που ξερετε και εσεις αν οντως ηταν αυτο.
Εχει ακρετο καιρο ισως 2 χρονια πριν.Παντα στο υπνο μου βλεπω εφιαλτες απο μωρο.Δεν εχει τυχει μια φορα στην ζωη μου μεχρι τωρα να δω ενα καλο ονειρο ή τουλαχιστον να το θυμαμαι!Ετσι ενα πρωι ξυπνησα με μελανιες στα χερια μου.Δεν θυμαμαι να ηρθε ουτε κατι κατα πανω μου να προσπαθει να με πνιξει ουτε να ξυπνησα μεσα στον υπνο μου και να εχει παραλισει.Ετσι εδωσα στον εαυτο μου την εξιγηση οτι επεσα απο το κρεβατι μου την νυχτα και χτυπησα.Καθε μερα ομως επι μια βδομαδα εβρισκα διαφορετικες μελανιες στα χερια μου.Πλεον η εξηγηση δεν ητανε οτι επεφτα απο το κρεβατι.Οταν το πα στην μανα μου κατι εκανε δεν εχω ιδεα τι και μου ειπε οτι, ο,τι κα καν ητανε δεν θα ξαναερθει!
Πριν λιγες μερες ομως ημουνα σκεπασμενη κυριλεκτικα μεχρι τα αυτια και κοιμομουν.Ξαφνηκα ξυπνησα και ενιωθα κατι να ειναι τρυγιρω μου.Ειχα φρικαρει τα ματια μου δακριζαν!Δεν ηθελα να γυρισω παρ'ολο που στο πισω μερος του μυαλου μου ελεγα αντε βρε χαζη τιποτα δεν ειναι.Αυτη η κακη αυρα που ενιωθα πισω απο την πλατη μου γινοταν ολο και χειροτερη.Ευτυχος με φωτησε ο θεος και εκανα το σταυρο μου και ειπα Θεε μου βοηθα με!Τοτε ακουσα την πορτα μου να κανει αυτο τον χαρακτιριστικο ηχο απο της παλιες πορτες οταν τις κουνας.Ξαφνηκα οτι υπηρχε εκει ή οτι πυστευα οτι υπηρχε ειχε εξαφανιστει.Ηλικρινα εχω τρομαξει και σκευτομαι να παω σε παπα!Με φρικαρε ασχημα!
Liana
τον ιανουαριο ελπιζω να συνεχιζει κανονικα το τοπικ.
Δεν θελω να γινω αδιακριτος αλλα η αποψη μου ειναι οτι καμια φορα ο εγκεφαλος μας εχει κατανοηση το γεγονος και μετα ειναι η προφυλαξη μας στο να μην μας συμβει, εγινε η πρωτη και δεν ξερουμε αμα συμβει ξανα. στην δευτερη αμα συμβει, αμα ειναι η μορα αμα ειναι κολπα του μυαλου μας που περιμενουμε κατι τετιο και να σοθουμε κιολας.
ελπιζω να καταλαβατε αλλα ελπιζω ναι, δεν διαβασα τα παντα ακομα αλλα θα βαλω μπρος να δω τι συμβαινει με την κυρα μορα που δεν μας αφινει ησυχους, δεν μου εχει συμβει κατι τετιο και ελπιζω οχι σημερα ουτε αυριο ουτε ποτε, μιλισα με κατι συμφοιτιτες για αυτο και να με εδω, ξεκινισαμε οταν ο φιλος που καθοταν διπλα μου ενιωσε πιεση κατω απο τον αριστερο πνευμονα, και ενας αλλος που καθοταν παρα διπλα μας ειπε ενα βραδυ που ξαπλονε χωρις να κανει τιποτα απολιτος συκοθηκαν λιγο τα χερια του και μετα επεσαν κατω, μονο αυτα εχω να πω, τον δευτερο δεν μου φενετε να τον επισκεφτικε η ψωρομορα, αυτα απο εμενα.
χχχ