- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Είσαι εδω μα απέχεις,
απο εμένα απο έσένα,
απο οικεία και ξένα....
Μαχαιρίτσας...Τσακνής ...δεν θυμάμαι...
Pixeldream τέτοια λέγε...διαβάζω και κάτι περίεργα σε άλλα θέματα και με βλέπω να κόβω εντελώς τον ύπνο
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
στιγμούλα του ονείρου..
Σταγόνα που στάζει,
πόσο σου μοιάζει..
Φωτιά και αέρα,
στον κόσμο φοβέρα..
Στη νύχτα κουρνιάζει,
πως σε τρομάζει...
Σου μοιάζει η σελήνη
που να βρω γαλήνη,
στον Αδη ανατέλλω,
πόσο σε θέλω,πόσο σε θέλω...
Κόντρα στους νόμους,
ερήμου προφήτης..
Σημάδια στην άμμο
που απόψε θα σβήσεις...
Ασπρόμαυρο μέλλον
σκυφτός μετανάστης...
Σταθμός στο ραδιόφωνο
που πρέπει ν'αλλάξεις...
Σου μοιάζει η Σελήνη,
που να βρω γαλήνη...
Στον Αδη ανατέλλω...
........
Τερμίτες
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
σε δρόμους του νου θα χαθώ.
Στροφή επιτόπου,απλώνω το χέρι...
Χιονίζει,τοπίο υγρό.
Και μοιάζει η αλήθεια μου πελώριο ψέμα,
σε τοίχο η φωνή μου χτυπά.
Ανοίγω τα μάτια,σηκώνω το βλέμμα..
Ξημέρωσε κι έξω φυσά.......
Τσακνής. .
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
.
Καλοκαίρι
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια, πετονιές μέσ’ το πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ’ αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ’ το παρτέρι
καλοκαίρι
μ’ ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη
.
.
Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μέσ’ τα πεύκα και στ’ αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι
.
.
Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μέσ’ τις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ’ άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι
.
.
Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει
άντε με τις υγείες μας κι η σημερινή...
άϊ σιχτίρ πια! βαρέθηκα να έχω σε όλα δίκιο!
i.c.w.s.
Galadriel
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Καλημέρα....και μην πεις την ατάκα,γιατί εχω αρχήσει και ανησυχώ
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*