- ΟΙ ΜΕΛΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ...'Η....God is a((D_j*)) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

"AN o theos itan DJ
tha legotan TIESTO"

ksero ksero..poli strabomoutsouniazete,alla mou itan ton proto prgama pou mou irthe sto mialo :-)

ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

~Γρηγόρης~

Ε, ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΤΩΡΑ;
ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΠΝΕΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ;ΦΙΛΕ REPTILE,ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ.
ΤΩΡΑ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΛΕΣ,ΕΔΩ ΜΑΛΛΟΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΠΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΦΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ...ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΤΑΒΕΒΛΗΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΑΓΓΙΞΕΙ..
ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ Η "ΜΑΓΕΙΑ" ΤΟΥ ΝΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΕΠΙΡΡΟΗ,ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΒΙΩΣΗ...(λ.χ.ΣΑΙΝ ΖΕΡΜΑΙΝ )Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΔΗΛ. ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΧΡΟΝΟ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΟΓΟΣ ΕΔΩ;
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΩΣ ΜΥΘΟΣ..ΠΑΝΤΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΤΩΡΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ...
ΑΡΚΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ...

ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

~Γρηγόρης~

quote:

---

Ηχοβολεί εκεί όπου θαλασσογενημένες υπάρξεις αιθερίζονται στο μεταίχμιο...
Τι να πω άλλο...αιωρούμαι τώρα ποιά!...

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

---

quote:

---

Ο Ποιητής~20 Σεπ. 1998
Τελικά, είμαι ένας μοναχικός, που μόνο περιστασιακά ψάχνω για ζήσες.
Μόνο τότε, όταν τις χρειάζομαι για να μου τονίσουν την αυταρέσκειά μου.
Και είμαι ο ίδιος πάλι, που κλαίω χτυπημένος απο τη σκληρότητα της μοναχικής μου ζωής.
Ο ποιητής δεν είναι αυτός που θα έρθει πρώτος να σου μιλήσει.
Θα πρέπει οι άλλοι να τον ανακαλύψουν και να περπατήσουν μαζί του, στο χείλος του γκρεμού και να γευτούν την κόψη του ξυραφιού -αυτού της πικρής ζωής του.
Τον ποιητή, η θάλασσα του μιλάει, ο άνεμος τον κοιμίζει.
Ο ποιητής είναι τόσο σκληρός, γιατί ‘ναι ‘υαίσθητος.
Ακούει τη σιωπή και καταλαβαίνει.
Μιλάει με τη φωνή της ψυχής του και ακούγεται εκεί, όπου μπορεί η παλίρροια να θρέψει ξενυχτισμένες ζωές.
Και όταν κοιτάζει, τότε πια τίποτε δεν κινείται, όλα ξεμακραίνουν και θυσιάζουν το είναι τους, μόνο για να βρεθούν μακριά.
Τον ποιητή, τίποτα δεν τον αγγίζει, γιατί όλα είναι μέσα του.
Και νοιώθει τόση πίκρα, όση τα μαύρα σύννεφα που ποτίζουν μια διψασμένη Γη.
~The Electricity in my Head~Γρηγόρης

---

'
Αγαπητή και πολυταξιδεμένη Καποδίστρια,
Τι είναι ο ανθός χωρίς τα πέταλα?...
Τι θα ήταν η ψυχή αν δεν άκουγε τις μελωδίες των μουσικών σφαιρών?...
Δε μπορώ μόνος να πετώ για πολύ αν δεν έχω μια Καποδίστρια να φυσά στα πανιά μου...

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

Edited by - reptilesalonica on 18/08/2003 05:08:21

quote:

---

Και είμαι ο ίδιος πάλι, που κλαίω χτυπημένος απο τη σκληρότητα της μοναχικής μου ζωής.[quote]
_______________________________________________________________________________________________________
ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΟΝΟΙ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ...ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ, ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ,ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΑΣΧΟΛΙΕΣ ΝΑ ΒΑΡΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΗΣΗ ΜΑΣ...ΚΙ'ΟΜΩΣ Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ...ΑΠΕΡΑΝΤΗ,ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ...ΕΚΕΙΝΟΣ/Η....ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΙΑΣ....
_________________________________________________________________________________________________________
[quote]
Ακούει τη σιωπή και καταλαβαίνει.[quote]
___________________________________________________________________________________________________________
ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΤΙ ΤΟΥ/ΗΣ ΛΕΙΠΕΙ...ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΛΩΝΙΕΣ ΑΧΤΙΔΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΡΑΣ....
__________________________________________________________________________________________________________
[quote]
Μιλάει με τη φωνή της ψυχής του και ακούγεται εκεί, όπου μπορεί η παλίρροια να θρέψει ξενυχτισμένες ζωές.[quote]
____________________________________________________________________________________________________________
ΝΑ ΤΙΣ ΘΡΕΨΕΙ ... ΝΑΤΙΣ ΘΕΡΙΕΨΕΙ...ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ Η ...ΘΥΕΛΛΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ....
_____________________________________________________________________________________________________________
[quote]
Και νοιώθει τόση πίκρα, όση τα μαύρα σύννεφα που ποτίζουν μια διψασμένη Γη.[quote]
____________________________________________________________________________________________________________
ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ...ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΥΣΒΑΣΤΑΧΤΗ ...ΣΥΝΗΘΕΙΑ... ( ΑΧ...ΜΕΡΛΙΝ....)
____________________________________________________________________________________________________________________
~The Electricity in my Head~Γρηγόρης

---

Edited by - kapodistria on 18/08/2003 22:18:57

quote:

---

Και νοιώθει τόση πίκρα, όση τα μαύρα σύννεφα που ποτίζουν μια διψασμένη Γη.

---

H αποστασιοποίηση απο το φανερό σαν απομόνωση διαγράφεται αλλά κατανόηση γίνεται...που τελικά θα ποτίσει τη διψασμένη Γή, την ανάγκη για αλήθεια και Φώς!...
'
...Συνέχιζε όμως να φυσάς!...

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.