ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ

τελος παντων μολις εκανα την εγγραφη μου στο εσοτερικα...

χαιρεταω ολους τους παικτες και τις παικτριες εδω μεσα...

και ευχομαι πολλες διαδικτυακες συγκινησεις...

απο την πλευρα μου σας υποσχομαι να μην πληξετε...

never a dull moment with Aristoteles...

Μ'αρεσε να περιπλανιεμαι βαζοντας μεσα στο στομα του φαφουτη νου
μεγαλη ερημια για να χορταινει

Λευκωσία
Τελευταία ενημέρωση 12:30

Μικρό μονοκινητήριο αεροπλάνο της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου, τύπου PC9 Pilatus, το οποίο έπαιρνε μέρος στην άσκηση διοικητικής μέριμνας «Δήμητρα», συνετρίβη το πρωί του Σαββάτου κοντά στις βρετανικές βάσεις Ακρωτηρίου και συγκεκριμένα στην περιοχή του χωριού Κολόσσι Λεμεσού.

Από την πτώση του μικρού αεροπλάνου υπήρξαν δύο νεκροί, πιθανότατα οι χειριστές, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες.

Όπως ανέφερε στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας Μάριος Καρογιάν, «με κάθε επιφύλαξη» από την πτώση του αεροσκάφους «έχουμε δύο νεκρούς».

Το αεροπλάνο κτύπησε σε καμπαναριό στο χωριό Κολόσσι, 5 χλμ. δυτικά της Λεμεσού. Στη συνέχεια υπήρξε σύγκρουση σε προεξοχή διώροφου σπιτιού και ύστερα καρφώθηκε στο γκαράζ γειτονικής κατοικίας που τυλίχθηκε στις φλόγες, σε μικρή απόσταση από το μεσαιωνικό Κάστρο Κολοσσίου.

Το σπίτι που ανήκει σε Βρετανούς τυλίχθηκε στις φλόγες, αλλά γείτονες που έσπευσαν να δώσουν βοήθεια στους ενοίκους δεν μπόρεσαν να πλησιάσουν, λόγω εκρήξεων, ενδεχομένως από πυρομαχικά. Νοσοκομειακά και πυροσβεστικά οχήματα έσπευσαν στο σημείο της συντριβής.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις στο σπίτι όπου συνετρίβη το αεροσκάφος δεν υπήρχαν ένοικοι.

Την ώρα της συντριβής το μικρό αεροσκάφος κατευθυνόταν από την Πάφο προς τον Αγιο Ιωάννη Μαλούντας, κοντά στη Λευκωσία, όπου βρίσκονταν ο υπουργός Αμυνας Κυριάκος Μαυρονικόλας και ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, αντιστράτηγος Αθανάσιος Νικολοδήμος.

Στην περιοχή της συντριβής μεταβαίνουν οι υπουργοί Αμυνας και Δικαιοσύνης και ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς.

Το αεροσκάφος, που έφερε την επωνυμία «Αμμόχωστος», είναι ένα εκ των δύο εκπαιδευτικών στρατιωτικών αεροπλάνων που διαθέτει η Εθνική Φρουρά. Είναι Ελβετικής κατασκευής και αποκτήθηκε το 1989.

...με το στρατοπεδο της Ανατολης...διπλα στο Ισλαμ(με το οποιο λενε οτι εχουμε πολλες ομοιοτητες), τη Ρωσια και την Κινα...

Τιθεται βεβαια το ερωτημα...

Τοσα χρονια που διακηρυσσει η ελληνικη αστικη ταξη...με τα πολιτικα κομματα(πλην ΚΚΕ)...το "ανηκωμεν εις την Δυσιν"...

δεν τους πειθει;

Επιπλεον το γεγονος οτι συμμετεχουμε σε ΕΕ και ΝΑΤΟ...δεν τους λεει τιποτα;

Θεωρουν δηλαδη οτι αυτα ειναι μια προβεια...και κατα βαθος παραμενουμε υπαναπτυκτοι βαλκανιοι και βαρβαροι ανατολιτες;

η παιζεται κατι αλλο;

Περιμενω τις απαντησεις σας...

η Ελλαδα με την Κυπρο κατα τον Χαντιγκτον κατατασσονται στο ανατολικο μπλοκ...επειδη την ορθοδοξια την θεωρει παρομοια με το ισλαμ...

το βιβλιο του Σαμουελ Χαντιγκτον, "Συγκρουση των Πολιτισμων και σχηματισμος της Παγκοσμιας Ταξης", κυκλοφορησε το 1996...

και αποτελει ουσιαστικα τη νεα στρατηγικη των ΗΠΑ...μετα τη ληξη του ψυχρου πολεμου, με την πτωση του τειχους του Βερολινου....

στο βιβλιο γινεται λογος οτι η επομενη συγκρουση θα ειναι η συγκρουση των πολιτισμων και ειδικοτερα των θρησκειων...η Δυση εκφραζεται απο τον Καθολικισμο και τον Προτεσταντισμο..και η Ανατολη απο την Ορθοδοξια, το Ισλαμ και τον Κομφουκιανισμο...

Ο Χαντιγκτον αποτελει με τον Κισσινγκερ και τον Μπρζεζινσκυ...την τριαδα των κορυφαιων αναλυτων των ΗΠΑ για γεωπολιτικα θεματα...

Για να δουμε τωρα το θεμα και απο τη γεωπολιτικη του διασταση...που ειναι ακρως ενδιαφερουσα...

Το περιοδικο Commentary ειναι εκδοση της Εβραιοαμερικανικης Επιτροπης, σημαντικων θινκ τανκς της Αμερικανικης πολιτικης. Δημοσιευσε λοιπον ενα σεναριο οπου η συγκρουση που εχει ξεκινησει στη Μεση Ανατολη δεν θα περιοριστει εκει...αλλα θα επεκταθει καποια στιγμη αλυσσιδωτα...σε ολη την Ασια και ενδεχομενως και στον υπολοιπο κοσμο...

και οτι τα δυο μπλοκ δυναμεων που θα αντιπαρατεθουν....σ'αυτο το σεναριο Γ Παγκοσμιου Πολεμου... θα ειναι τα εξης....

Για τη Δυση....ΗΠΑ, Αγγλια, Ισραηλ, Τουρκια, Χριστιανοι του Λιβανου, Β. Κυπρος, Ιορδανια, Κουβειτ και Εμιρατα, Αζερμπαιτζαν, Γεωργια, Καζακσταν, Κιργισια, Τουρκμενισταν, Ουζμπεκισταν.
Αν οι συγκρουσεις γενικευθουν σε παγκοσμια συρραξη με το μπλοκ της Δυσης συντασσεται ακομη η ΕΕ, η Ινδια και η Ιαπωνια.

Για την Ανατολη.....Ιραν, Συρια, Παλαιστινιοι, Μουσουλμανοι Λιβανου, Ρωσια, Αρμενια, Ελλαδα, Κυπρος, Σερβια, Δημοκρατια της Μακεδονιας, Τατζικισταν.
Αν οι συγκρουσεις γενικευθουν σε παγκοσμια συρραξη με το μπλοκ της Ανατολης συντασσεται η Κινα, το Πακισταν και η Β. Κορεα.

Μ'αρεσε να περιπλανιεμαι βαζοντας μεσα στο στομα του φαφουτη νου
μεγαλη ερημια για να χορταινει
Νικος Καρουζος

Δυση ειναι οι ΗΠΑ, η ΕΕ, ο Καναδας, η Αυστραλια, η Ιαπωνια...

Ανατολη ειναι η Ρωσια και η Ανατολικη Ευρωπη, η Κινα, ο Τριτος Κοσμος...

Τοτε απαντησα προχειρα...ομως μετα κατ'ιδιαν σκεφτηκα αρκετα για το ζητημα...και κατεληξα στα εξης...

Η Ελλαδα πολιτιστικα δεν ειναι ουτε Δυση ουτε Ανατολη...δημιουργει και συμμετεχει σε εναν πολιτισμο-γεφυρα αναμεσα στις δυο επικρατειες...τον Μεσογειακο πολιτισμο...

Οσον αφορα τα γεωπολιτικα της συμφεροντα και παλι η απαντηση δεν ειναι ασπρο η μαυρο, Ανατολη η Δυση...

Θα ηταν ευτυχημα για την Ελλαδα να αποτελουσε μελος ενος συνασπισμου κρατων που να περιλαμβανε την Ευρωπη, τη Ρωσια, την Κινα και τον Τριτο Κοσμο...

δηλαδη μερος της Δυσης(Ευρωπη) και την Ανατολη...

Τα πλεονεκτηματα ενος τετοιου συνασπισμου θα ηταν πολλα...

Θα μπορουσε να αξιωσει παγκοσμια ειρηνη...κοντρα στα φιλοπολεμα σχεδια των Μπους, Μπλερ και Σαρον...

Θα μπορουσαν τα κρατη μελη του...να εχουν ενεργειακη αυταρκεια...και να μην επηρρεαζονται απο την τεχνητη ανοδο των τομων του πετρελαιου...που στηνουν οι Αμερικανοι...

Θα εμπαινε τελος στη δημιουργια μιας "ατλαντικης" Αυτοκρατοριας...των Αμερικανων και των Αγγλων...και θα οδηγουμαστε σε εναν κοσμο με περισσοτερα κεντρα εξουσιας...

Θα ηθελα και τις δικες σας εκτιμησεις...πανω σ'αυτο το μειζον θεμα...

Η Ελλαδα τοσο γεωπολιτικα οσο και πολιτιστικα...πρεπει να συνταχθει με...

τη Δυση;

την Ανατολη;

και με τις δυο;

2) θεολογικα η αρχαια θρησκεια ηταν μεν πολυθεισμος που ομως δεχοταν μια πρωτη πηγη, τον Πατερα Θεων και ανθρωπων, αρα ηταν και μονοθεισμος παραλληλα...απο την αλλη πλευρα και ο Χριστιανισμος μονοθεισμος υποτιθεται οτι ειναι αλλα σου ξεκιναει με τρεις Θεους σε εναν, μετα σου βαζει την Παναγια, μετα τα εκατομμυρια ταγματα των Αγγελων (που δεν ειναι κατι διαφορετικο απο τους εθνικους Θεους) και μετα τους εκατονταδες Ελληνες και ξενους αγιους (που λατρευονται ως το αντιστοιχο των αρχαιων ημιθεων)...

3) η διακριση των θρησκειων σε πολυθειστικες-μονοθειστικες ειναι υποπτη και προσδιδει αγνοια η συγκαληψη...επειδη ουτε καν ο Ιουδαισμος δεν ειναι αμιγως μονοθειστικη θρησκεια (ρωτηστε τους καμπαλιστες να σας πουν για τα ιερα ονοματα του Θεου/Αρχαγγελους) και επειδη ολες οι δηθεν αρχαιες πολυθειστικες θρησκειες ειχαν πηγη εκκινησης σε ενα Θεο, χρειαζομαστε μια νεα διακριση...κι αυτη ειναι παραδοσιακες θρησκειες και ανιμιστικες...

οι παραδοσιακες θρησκειες ειναι οχι μονο οι αβραμικες αλλα και ο Ινδουισμος και οι αρχαιες ελληνικες, περσικες, αιγυπτιακες θρησκειες...

αντιθετα ανιμιστικες θρησκειες ειναι αυτες που λατρευονται τα πνευματα και οι δυναμεις της φυσης και που ολοι οι Θεοι υποβιβαζονται σε τετοιες φυσικες δυναμεις χωρις υπαρξιακο περιθωριο για καποιο ανωτερο φιλοσοφικο στοχασμο...ανιμιστικες θρησκειες ειναι αυτες της υποσαχαριας Αφρικης, των Σαμανων της Μογγολιας, των λαων του Αμαζονιου και του Ειρηνικου...

επισης ανιμιστικες θρησκειες ειναι η Wicca και ολο το new age οπως επισης και το κινημα του νεοπαγανισμου (παροτι θελει να αναβιωσει τα αρχαια μυστηρια ουσιαστικα πρεσβευει τα αντιθετα καθε μυστηριακης γνωσης)...

.

μαλιστα χωρις καν την προκληση τεχνικων οποιουδηποτε ειδους...

αυτο δεν θυμιζει παιδικο παιχνιδι αλλα ενηλικη μελετη για το περασμα εξετασεων...

ο αριστουχος μπορει να ριχνει ματιες και σε αλλες διαστασεις αλλα πρεπει να προσεχει μηπως δεν μπορεσει να γυρισει πισω η μηπως δεν μπορεσει να γυρισει ολοκληρος πισω η μηπως ξεχασει εκει το μυαλο του η μηπως φερει και κατι αλλο μαζι του...

ιδιαιτερα αν το ζητουμενο ειναι η πνευματικη κατανοηση και η ελευθερια και οχι η αποκτηση εμπειριων περιεργων η αγαθων, τοτε η μαγεια δεν ειναι το καλυτερο μονοπατι...

quote:

---

ο Πρωταγορας σχετικα με τους θεους ελεγε : "δεν ξερω τιποτα γιατι με εμποδιζουν να μαθω το σκοτεινο του πραγματος και η βραχυτης της ζωης" ... πως ολο αυτο ερμηνευεται ως μονοθεϊσμος και προαγγελος της ελευσις του Χριστου ενας γιαχβε και εσεις οι φαντασιοπληκτοι το γνωριζετε ...

---

Edited by - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ on 14/03/2009 21:34:37

οι Πατερες λεγαν πως υπηρχε φωτισμος εκ Θεου (οχι συνολικος αλλα αχτιδες) σε μερικους ευσεβεις καθε θρησκειας πριν την καθοδο του Χριστου και τα "διαμαντακια" αυτα στους διαφορους λογους των φιλοσοφων και των λογιων τα ονομαζαν σπερματικους λογους...

ελεγαν ας πουμε πως και ο Ηρακλειτος και ο Σωκρατης και αλλοι αξιωθηκαν καποιων μικρων θειων αποκαλυψεων...

γιατι οχι λοιπον ο μυθολογος του Ηρακλη η του Ιασωνα η του Θησεα η του Κρισνα η του Κετζαλκοατλ;

οτι καλο και πνευματικο υπαρχει στις αλλες θρησκειες να το δεχομαστε πρεπει...

αλλιως το να λεμε οτι ολα τα μη χριστιανικα ειναι εκ δαιμονων, υβρις στο Θεο μου ακουγεται...

θαλασσα πορος διαβασις

quote:

---

Φίλε ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ, συμφωνούμε ότι ο Ηρακλής ήταν μια αποδοση
Χριστού, αλλά σε πολύ γήινη αποδοση και με πολλά πάθη, ένας
τραγικός ήρωας...
Ο Ηρακλής πέθανε για πάθη ανθρώπινα, αποδεικνύοντας εαυτόν ανεπαρκή.

---

θαλασσα πορος διαβασις

πως ηταν δυνατον αυτος που δεν προφεραν καν το ονομα του, ο Κυριος των Στρατιων, να φορουσε θνητο και ευπροσβλητο σωμα και να γινοταν το μπαιγνιο του καθε στρατιωτη και λαικου;

αντιθετα οι αρχαιοι Ελληνες ηταν δεκτικοι σε μια τετοια συλλογιστικη γιατι ολη σχεδον η μυθολογια τους αναφεροταν σε εργα ενσαρκωμενων Υιων Θεου...

του Χριστου που ενσαρκωνεται στον υλικο κοσμο για να περασει απο ολες τις παγιδες και τον ιδιο το θανατο και ολες να τις νικησει...

οι αθλοι του (επισης Υιου Θεου) Ηρακλη συγγενευουν εσωτερικα με τα θαυματα του Χριστου...

και ο Ηρακλης και ο Χριστος επεστρεψαν νικηφοροι και τροπαιουχοι απο τον Αδη...

και οι δυο ανεληφθησαν στον ουρανο...

και οι δυο απελευθερωσαν πολλους, ο Ηρακλης δεν απελευθερωσε εναν αλλα πολλους Προμηθεις που βογγουσαν καθηλωμενοι στο βραχο και ο Χριστος το ιδιο...

quote:

---

Όσο για τις θρησκείες που αναφέρεις, πιστεύω ότι μπορείς να δεις
πως πάμε πια για μια πανθρησκεία, που θα περιλαμβάνει ένα "πότ πουρί" απο όλες...Για να είναι όλοι ικανοποιημένοι...
Αλλά, υπάρχει μια θρησκεία που είναι η αληθινή κι οι άλλες
απομιμήσεις, καθώς κι η αλήθεια μία..Ας ψάξουμε να βρούμε ποιά είναι...

---

Ανεβαζω ενα δικο μου ποιημα με συρραφη λεξεων φαινομενικα ασυνδετων...που ομως σε καθε τετραστιχο σε αφηνουν να φανταστεις μια ιστορια...

ΕΚΚΟΛΑΨΗ – ΔΙΑΝΟΙΞΗ – ΛΑΜΨΗ

Αφυγάδευτος, καϋμός, τανύζει,
βαριόπουλα, Προμηθέας, πέλαγος,
Συμπληγάδες, κουφάρια, ουρανόπεμπτος,
γκρεμοστασιά, αστραπή, κρυφιότητα.

Θρόϊσμα, στάχια, Αλιάκμονας,
λυγερή, λύνεται, κρασάκι,
λιόγερμα, ραχούλα, άφαντη,
κότσυφας, ψάλτης, διάτρητος.

Αστοχασιά, σάλτσα, βούρκος,
νιφάδες, σάβανο, σπαραχτικά,
σαλεπιτζής, ξημέρωμα, Χάρος,
κατακάθι, αγγελόνημα, παξιμαδάκι.

Κελλιώτης, σκορπιός, υγρασία,
μοναξιά, γράμμα, πουθενά,
νυγμός, ακροδάχτυλα, σκοτάδι,
σαύρα, Πλωτίνος, εκκόλαψη.

Δακρύζω, κρίνος, αιμοπετάλια,
χορικό, αστροφώς, ονείρωξη.
Άσθμα, κοπετός, μπάζα,
λάβαρο, σπουργίτης, διάνοιξη.

Ορφάνια, πυρετός, ρωγμή,
κατσούφης, βιγλίζει, διάστικτος,
παρανυφάκι, ροδοστάλι, κατάλυσις,
διάσελο, κορυδαλλός, λάμψη.

ΠΑΣΙΦΑΗ

Τα παγωμενα χερια
ψαχνουν τα συννεφα
βρισκουν το μυλο
μεσα στα συννεφα
να γυριζει διχως φτερα

βρισκουν το φαντασμα
της καμιναδας διχως κεφαλι
βρισκουν το σταυρο
της αγριας φοβερας
το τρυπιο πυθαρι
της βροχης

βρισκουν ακομα το φεγγαρι της ανοιξης
σβησμενο
να καπνιζει
με γυρω γυρω του
πασχαλιες

τα παγωμενα χερια
πιανουν το νημα
της Αριαδνης
και τοτε βρισκουν
τσακισμενη
κομματιασμενη
την ξυλινη αγελαδα
της βασιλισσας

κι ακομα βρισκουν
μεσα στα συννεφα
πως να το πω

τα ιδια της ματια
αγρια τρελα
και διψασμενα

σαν αστραπες

Μ'αρεσε να περιπλανιεμαι βαζοντας μεσα στο στομα του φαφουτη νου
μεγαλη ερημια για να χορταινει

ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ

Λεει η τσιγγανα:

Διαβαζω χρηματα

μεσα στον υπνο σου

εχεις μια ζωη πυκνη

γεματη χιονι

ομως δεν ξερω ποτε θα

γλιστρησεις περα

λεει ο βοσκος:

Οταν δεν αγαπας τ'αστρα

τ'αρνια μου θα σε μισησουν

κι απ'το φεγγαρι

σου χαριζω το μισο

που βγαζει φλογες

απο τη μερια της λυσσας

λεει ο θανατος:

Δικα μου τα χρηματα

δικο μου και το φεγγαρι

δικα μου το χιονι και τ'αρνια

κι οι κοκκινες φλογες

και

η τσιγγανα

και ο βοσκος

Μ'αρεσε να περιπλανιεμαι βαζοντας μεσα στο στομα του φαφουτη νου
μεγαλη ερημια για να χορταινει

Αυτο που ακολουθει ειναι δικο μου και γραφτηκε το 1997...

ΑΡΤΕΜΙΣ

Θυμάσαι αδελφή, θυμάσαι;
Θυμάσαι που τρέχαμε ακόμα
σε κορφές που σύννεφα άγρια στεφάνωναν;
μέσα από μονοπάτια που αντίκρυζαν γκρεμούς,
στην άπατη σιγαλιά του ονείρου
τρέχαμε
εγώ να ακολουθώ τα θροΐσματα μιας
κοντής κοριτσίστικης φούστας,
ν’ απλώνω τα χέρια και να κερδίζω
ένα βράχο, ένα σχίνο, μια άγρια βραδιά, ένα σαλιγκάρι
να διοπορθμεύομαι απ’ το χθες
όχι στο αύριο, αλλ’ απ’ το χθες στο τώρα,
να σαλεύει η νύχτα, ξεχασμένες αισθήσεις
όχι όμως αναμνήσεις
και να τρέχουμε ακόμα. Θυμάσαι αδελφή
τις στροφές των μονοπατιών, καινούργια τοπία να
προβάλουν, άγρια τοπία που κανείς
δεν τάχε αγκαλιάσει, κανείς δεν τάχε μερέψει
ξάγρυπνα στέκαν στην ερημιά τους κεντώντας
τον ταξιδιώτη που δεν ήξερε το πώς
εισήλθε σ’ αυτό το χώρο.
Σταλακτίτες φτιαγμένοι για μας, κοιλώματα στο βράχο
νερό-νερό με τη φεγγαρόλαμψη,
νάνοι οδοιπόροι, ξωτικά κελαρύζουν,
τραγουδάει ο βάτραχος σε εκκλησίες των βράχων.

Εδώ μπορείς να σταθείς να κάνεις μια ικεσία βουβή ή να
τρέξεις μέχρι την επόμενη στροφή. Εδώ όλα άγια είναι, όλα σε
έκσταση κι ανατριχίλα ελπίζουν και σπαρταρούν και η ημέρα
δεν είναι, δεν θάρθει κι αν έρθει θα κοιμόμαστε μάτια μου, ω
ναι δε θα ξυπνήσουμε, εδώ μπορείς ν’ απλώσεις τα χέρια σου
και να βρεις χώρο, να βρεις άμμο χρυσαφένια να κυλάει απ’ τη
χούφτα σου σε απίστευτα ρυάκια.
Εδώ σύννεφα – βράχια – σχίνα θα σου σκουπίσουν το δάκρυ και
θα σου δώσουν ξανά και ξανά και ξανά ένα χώρισμα ανάμεσα
στους βράχους γεμάτο νερό με φεγγαρόλαμψη.
Και βλέποντας το νερό θ’ αποκοιμηθείς καρδιά μου, του τίποτα
και του άγριου γραφτός για πάντα.

Μ'αρεσε να περιπλανιεμαι βαζοντας μεσα στο στομα του φαφουτη νου
μεγαλη ερημια για να χορταινει