Απλά_Πράγματα
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Η "διαμάχη" με τον Νικόμαχο καλά κρατεί και ελπίζω να βγει κάτι καλό. Όσον για μένα, θα μου επιτρέψετε να παρακολουθώ από σε απόσταση την συζήτηση, καθώς όταν μιλάν οι "μεγάλοι" οι "μικροί" πρέπει να σωπαίνουν (όχι στην ηλικία βέβαια). Θα προσπαθήσω να σας ακολουθήσω και να μπω στον ρυθμό σας, μόνο που χρειάζομαι περισσότερο "διάβασμα" για να το καταφέρω.
Ευχαριστώ, πάντως για τις (ενδιαφέρουσες) απόψεις.
Για τις απόψεις του Πυθαγόρα, τώρα, έχω να πω ότι είναι ενδιαφέρουσες και ότι τις περισσότερες από αυτές δεν τις είχα στα υπόψη μου. Μία από αυτές που γνώριζα (και την εκφέρω και εγώ) είναι αυτή που θέλει την μοναδικότητα του Σύμπαντος που είναι απόρροια της ετυμολογίας της λέξης (αν και η ύπαρξη παράλληλων κόσμων και όχι "συμπάντων" σε ένα ενιαίο Σύμπαν μου φαίνεται ενδιαφέρουσα).
Τώρα, περί αρχής και τέλους εκφράζονται "σχετιστικές" απόψεις (εκ μέρους του Πυθαγόρα), καθώς όντως είναι δύσκολες οι εν λόγω έννοιες. Όμως, γυρίζει στο κεφάλι μου η φράση του Αριστοτέλη: "Ολόκληρο είναι αυτό που έχει αρχή, μέση, και τέλος" (αν το θυμάμαι σωστά), οπότε όταν μιλάμε για το Σύμπαν ολόκληρο μάλλον πρέπει να έχουμε στα υπόψη την παραπάνω φράση του Έλληνα φιλόσοφου. Η ημιευθεία μου κίνησε την φαντασία αν και δεν είχα εξοικειωθεί με αυτό το "μοντέλο".
Για το Big Bang, μπορεί να έχετε δίκιο να μην αποτελεί κάποια "αρχή" σε μία θεωρία λ.χ. δημιουργίας απλώς να είναι "μία κατάσταση μετάβασης". Επίσης, μου βγαίνει από τα γραφόμενά σας ότι πιστεύεται(;) στον απόλυτο Χρόνο και Χώρο, καθώς νομίζω πως με το Big Bang γεννώνται ταυτόχρονα ο Χρόνος και ο Χώρος. Αλλά θα ήταν καλύτερο να μην επεκταθούμε σε αυτές τις έννοιες παραπάνω από όσο το επιτρέπει το θέμα.
Α, και Πυθαγόρα είναι φίλος, όχι φίλη.
"Δεν είναι λόγος αυτός να μην το "εμπλουτίσουμε" και εδώ.",
"Ας το κάνουμε".
Πάντα μου άρεσαν οι στροφές 180 μοιρών.
Πέραν της πλάκας, θα είμαι ευγνώμον αν αναλυθεί το θέμα εδώ και θα διαβάσω με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις σου.
Εύλογα, μπορούμε να συμπεράνουμε πως η επιστήμη (το μεγαλύτερο μέρος της τουλάχιστον) δεν μιλάει για ένα Σύμπαν άπειρο, (χωρίς "τέλος", άρα και χωρίς "αρχή") αιώνιο, αέναο και γενικά για μία σταθερή κατάσταση. Βέβαια η προέλευση και η δημιουργία (αν είναι το σύμπαν δημιούργημα) του Σύμπαντος είναι πολλές αλλά η επικρατέστερη (στην επιστημονική κοινότητα ) είναι η παραπάνω, δηλαδή του Big Bang.
Παράλληλα, το Άπειρο (που απασχόλησε και απασχολεί την ανθρώπινη σκέψη) στέκεται και αυτό δυναμικά και με αξιώσεις στις απόψεις των επιστημόνων για το Σύμπαν και κατέχει εξέχουσα θέση στις θέσεις των φιλοσόφων και των "κβαντικών φυσικών".
Ποιες είναι οι απόψεις σας;
Άπλα_Πράγματα
Όμως, η συγκεκριμένη τοποθέτησή σου μας καλύπτει (τουλάχιστον με καλύπτει) ολοκληρωτικά, με βάση αυτά που ξέρω καθώς δεν βρίσκω κάποιο ψεγάδι στο γραπτό σου, όσον αφορά το πως "βλέπει" η επιστήμη των Μαθηματικών το θέμα των πραγματικών αριθμών.
Πιστεύω, όμως, πως πρέπει να μάθουμε και την ετυμηγορία της άλλης πλευράς, δηλαδή να εξετάσουμε τι έχει να πει η Φιλοσοφία περί αυτού. Η δικιά σου βοήθεια μας καλύπτει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά δεν αναφέρει καθόλου την άλλη άποψη που πρέπει να γνωρίζουμε για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα.
Δεν ήταν, βέβαια, αναγκαίο να έγραφες και τις δυο απόψεις και κανείς δεν σε κατηγορεί για αυτό. Μπορεί ενδεχομένως, να αγνοείς την άποψη της Φιλοσοφίας αλλά για την μαθηματική άποψη μας κάλυψες εντελώς (πιστεύω).
Από την πλευρά μου θα αναζητήσω στοιχεία για την θέση της Φιλοσοφίας για να δούμε αν μπορούμε να βγάλουμε κάποια άκρη. Ευχαριστούμε, και πάλι, Κηφέα και ελπίζω να συνεχίσεις να βοηθάς με τις καίριες και μαθηματικές τοποθετήσεις σου, το "πρόβλημά" μου.
Το πρόβλημα πιστεύω δεν είναι σε αυτό που λες στο ότι συμπεριλαμβάνονται οι εννέα αριθμοί στο σύνολο R των πραγματικών αριθμών, αλλά στον αριθμό που πιστεύει ο καθείς ότι έχουν οι πραγματικοί αριθμοί.
Όσον αφορά τώρα, το μήνυμα του Vitras η αλήθεια είναι τον όρο ψηφία τον αγνοούσα, αλλά αν είναι σωστότερος τότε δεν έχω παρά να συμφωνήσω. Για το μηδέν, τώρα, σίγουρα έχω κάποια σκοπιμότητα που δεν το έγραψα και δεν μου διέφυγε εκ παραδρομής.
Με "ενοχλεί" λίγο το ψηφίο του μηδενός, καθώς αν από τον γενικό όρο "Φιλοσοφία" περάσουμε πιο ειδικά στον όρο "Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία", τότε μάλλον το μηδέν δεν χρήζει μεγάλης εκτίμησης, αφού οι Αρχαίοι ήταν λίγο "ρατσιστές" με το μηδέν. Γενικά, πάντως δεν γνωρίζω πως το "βλέπει" η σύγχρονη Φιλοσοφία το μηδέν και είμαι λίγο διστακτικός στο να το θέσω ως πραγματικό αριθμό.
Νομίζω πως δεν συγκρούονται, άμα θέλετε να μιλήσουμε γενικά, αλλά πιστεύω ότι στην σύγχρονη σκέψη έχουν διαχωριστεί και πολλοί πιστεύουν ότι είναι δυο διαφορετικά πράγματα λόγω μάλλον της "διαφορετικής μεθόδου" που χρησιμοποιούν ενώ, είναι "το ίδιο και το αυτό".
Όμως, στην επιστήμη της Φιλοσοφίας δεν ισχύουν τα παραπάνω δεδομένα (και πάλι απ' όσο ξέρω καθώς δεν είμαι Φιλόσοφος). Η Φιλοσοφία, υποστηρίζει ότι οι πραγματικοί αριθμοί είναι εννέα, δηλαδή οι γνωστοί μας αριθμοί: 1,2,3,4,5,6,7,8,9. Αν ξανασκεφτούμε το θέμα θα αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει αριθμός που να μην σχηματίζεται από αυτούς τους εννέα, με εξαίρεση βέβαια το πρόσημο που έχει ο καθένας.
Άρα, γίνεται αντιληπτό το πρόβλημα για το ποιος έχει δίκιο, ποιος άδικο ή αν έχουν και οι δύο επιστήμες δίκιο μιας και πραγματεύονται διαφορετικά ζητήματα. Περιμένω τις απόψεις σας τις οποίες θα διαβάσω με προσοχή και ενδιαφέρον.
Ευχαριστώ για την ανάγνωση και το χρόνο σας. Απλά_Πράγματα
Εντάξει συγγνώμη ακόμα είμαι καινούργιος και δεν ξέρω καλά. Απλώς δεν είδα κανένα θέμα εδώ και το δημιούργησα. Την άλλη φορά θα προσέχω. Ωραία τώρα, όμως, πως μπορώ να το διαγράψω;
Υπάρχει σύγκρουση ή συνεργασία Επιστήμης-Θρησκείας ;
Είναι ένα αιώνιο πρόβλημα ή υπάρχει μία ξεκάθαρη λύση ;
Εφάπτονται οι δύο αυτοί κύκλοι ή όχι ;
Το θέμα έχει συζητηθεί πολύ και νομίζω ότι όλοι έχουν συγκεκριμένη άποψη.
Η "διαμάχη" με τον Νικόμαχο καλά κρατεί και ελπίζω να βγει κάτι καλό. Όσον για μένα, θα μου επιτρέψετε να παρακολουθώ από σε απόσταση την συζήτηση, καθώς όταν μιλάν οι "μεγάλοι" οι "μικροί" πρέπει να σωπαίνουν (όχι στην ηλικία βέβαια). Θα προσπαθήσω να σας ακολουθήσω και να μπω στον ρυθμό σας, μόνο που χρειάζομαι περισσότερο "διάβασμα" για να το καταφέρω.
Ευχαριστώ, πάντως για τις (ενδιαφέρουσες) απόψεις.
Για τις απόψεις του Πυθαγόρα, τώρα, έχω να πω ότι είναι ενδιαφέρουσες και ότι τις περισσότερες από αυτές δεν τις είχα στα υπόψη μου. Μία από αυτές που γνώριζα (και την εκφέρω και εγώ) είναι αυτή που θέλει την μοναδικότητα του Σύμπαντος που είναι απόρροια της ετυμολογίας της λέξης (αν και η ύπαρξη παράλληλων κόσμων και όχι "συμπάντων" σε ένα ενιαίο Σύμπαν μου φαίνεται ενδιαφέρουσα).
Τώρα, περί αρχής και τέλους εκφράζονται "σχετιστικές" απόψεις (εκ μέρους του Πυθαγόρα), καθώς όντως είναι δύσκολες οι εν λόγω έννοιες. Όμως, γυρίζει στο κεφάλι μου η φράση του Αριστοτέλη: "Ολόκληρο είναι αυτό που έχει αρχή, μέση, και τέλος" (αν το θυμάμαι σωστά), οπότε όταν μιλάμε για το Σύμπαν ολόκληρο μάλλον πρέπει να έχουμε στα υπόψη την παραπάνω φράση του Έλληνα φιλόσοφου. Η ημιευθεία μου κίνησε την φαντασία αν και δεν είχα εξοικειωθεί με αυτό το "μοντέλο".
Για το Big Bang, μπορεί να έχετε δίκιο να μην αποτελεί κάποια "αρχή" σε μία θεωρία λ.χ. δημιουργίας απλώς να είναι "μία κατάσταση μετάβασης". Επίσης, μου βγαίνει από τα γραφόμενά σας ότι πιστεύεται(;) στον απόλυτο Χρόνο και Χώρο, καθώς νομίζω πως με το Big Bang γεννώνται ταυτόχρονα ο Χρόνος και ο Χώρος. Αλλά θα ήταν καλύτερο να μην επεκταθούμε σε αυτές τις έννοιες παραπάνω από όσο το επιτρέπει το θέμα.
Α, και Πυθαγόρα είναι φίλος, όχι φίλη.
"Δεν είναι λόγος αυτός να μην το "εμπλουτίσουμε" και εδώ.",
"Ας το κάνουμε".
Πάντα μου άρεσαν οι στροφές 180 μοιρών.
Πέραν της πλάκας, θα είμαι ευγνώμον αν αναλυθεί το θέμα εδώ και θα διαβάσω με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις σου.