Γελαστη Πορδιτσα

Μιλαω σοβαρα!!!! Μου κρατουσε και μουτρα

Αμαλιτσα μας γλυκια...

Στην υγεια σου!

Χαμογελαστή πορδιτσα, τι κάνεις?

Τι κάνω? Καλημέρα λέω. Χαμογελαστή πορδιτσα είμαι, και καλημερίζω τον κόσμο.

Βρε πορδιτσα, φιρι φιρι το πας να ξεσηκώσεις συντονιστές και την ιεραρχία του εσωτερικά. Δεν βλέπεις οι άνθρωποι πόσο υπομονή έχουν. Έλα, σύνελθε λίγο, έλα στη θέση τους. Μην προσβάλεις το χώρο που σε φιλοξένει και φιλοξένησε με άλλο ΝΙΚ τόσα χρόνια.

Μα δεν πρόσβαλα ποτέ μου κανένα! Είμαι απλά μια άκακη, χαμογελαστή πορδιτσα,... που λέει καλημέρα εσωτερικά!

Ναι μα πριν το άλλο σου Νικ, ήταν σοβαρό, είχε θέση σε αυτό το χώρο, για φαντάσου να συνομιλήσεις φιλοσοφικά σε κάνα φόρουμ πιο ψηλά… Ποιος θα μιλήσει με μια πορδιτσα?

Μα τι μου λες? Δηλαδή ο κόσμος συνομιλεί με όσους έχουν ευπρεπή ονόματα? Χμ να το ξέρω αυτό, το επόμενο Νικ μου, θα γίνει πιο ευπρεπές! Αβαταρκλανιτσας!

Βρε πορδιτσα, σύνελθε!

Χμ καλά μωρέ, πως κάνεις έτσι, αμάν. Στο τυραχλαδο γράφουμε. Εδώ δεν διαβάζουν!

Ας ευχηθούμε λοιπόν σε όλο το εσωτερικά, ΚΑΛΗΜΕΡΑ,… βλέπεις, βλέπεις τι πήγαινα να πάθω…θα ξεχναξα την λατρευτή μας διαχειρίστρια.

Αμαλιτσα μας καλη,

Καλή σου μέρα, ο θεός να σε έχει καλά, να κόβει μέρες από εμάς και να στα δίνει σε χρόνια,

τι άλλη ευχή να δώσω?

Όπως ειδες άλλαξα ΝΙΚ. Δεν άλλαξε μέσα μου τίποτε, απλα δεν ξέρω αν σε εμπνέει στην ποιηση σου περισσότερο ο Πλάτωνας, η …η γελαστή πορδιτσα.

Μα την εμορφία μου σου λέω, έχω απορίες με την Αγάπη.

Εσύ μια φορά έγραφες πως την είχες στην καρδιά σου, μετά την έκλεψε μια θεότητα, τώρα ένας Δρακός... σίγουρα έχεις εμπειρίες, θα ξέρεις πολλα.

Σαν γελαστή ποδίτσα όμως που ειμαι, και αρκετά σκανταλιάρα, σου γράφω φιλικά, μην τους ακούς…μην τους ακούς!

Γιατι?

Γιατί έχει την εντύπωση πως περνάς από όλα αυτά που έγραψες, και που χρησιμεύουν (στον εαυτό μας) να γνωρίσουμε την παροδικότητα μας, και ύστερα…

Μα, δεν το ξέρεις το τραγούδι?

Δεν υπάρχει ύστερα!

Σε μπέρδεψα?

Ακου λοιπόν την γελαστή πορδιτσα, όταν λέει δεν φτάνεις εκεί κατευθείαν. Δεν γίνεται, το μόνο που μπορείς να κανεις είναι να δεις τι δεν είναι Αγάπη! Κάτι θα είδες εσύ τελευταία!

Πάντως υπάρχουν σίγουρα και οι πράξεις αγάπης. Οι πράξεις αγάπης είναι όταν κοιτάμε τις ανάγκες του πλησίον μας! Π.Χ, η γελαστή πορδιτσα διαβάζει την Αφροδίτη, μα η Αφροδίτη εχει σαν υπογραφές δυο δράκους, και αυτό θα πει για την γελαστή ποδίτσα, που διαβαζει το εσωτερικα όταν μπορεί (διαλείμματα από τη δουλεία, Pocket pc, thl σύνδεση και κυλοβυτε… έξοδα)

Αφαίρεσε τουλάχιστον μια!

Μαθημα!

Η αγαπη τα ζητάει όλα, η γελαστή πορδίτσα τα μισα!

Συμπέρασμα!

Η γελαστη πορδιτσα εχει τα μαύρα της *(Δεν γελάει) Φαίνεται θλιμμένη!

Θλιμμένη ποδίτσα, μα είναι αδύνατο! Πες μας τι σου συνέβη

Δεν μιλάει.

Έλα πες και σε μας τον καημό σου πορδιτσα μας. Πέσανε τα καραβιά σου έξω. Έχασες στο χρηματιστήριο? Δεν σε κοιτάνε πια οι γυναίκες ? Χρήματα και συναισθηματικά, σοβαρές Αιτίες εμφανίσεις της θλίψις, κατάθλιψης και συναφών, αφήνουν ανεπηρέαστη την πορδιτσα. Έλα, πες μας τι σε βασανιζει, μηπως μπορέσουμε και σε βοηθήσουμε. Γράφεις σε ένα πνευματικό φόρουμ, όλο και καποιος/καποια, θα πει μια καλή κουβέντα, θα κάνει μια καλή πράξη.

Πορδιτσα μας, σε πείραξε ο Αδμιν?

Όχι.

Η Αμαλία?

Τσιν Τσιν!

Τι έχεις βρε πορδιτσα, έλα δεν μπορώ να σε βλέπω συννεφιασμένη. Όχι τίποτα άλλο, μην αρχίσεις και μπουμπουνίζεις εδώ μέσα, και τότε πρέπει να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα!

Άστραψε η πορδιτσα!

Αυτό είναι, αυτό είναι! Βρήκες τι έχω! Να ανοίξουμε τις πόρτες και τα παράθυρα στις καρδιές μας! Τι κλεισούρα είναι αυτή μωρέ! Αν δεν κυκλοφορούν ιδέες, επέρχεται κορεσμός, οι άνθρωποι μαραζουν, άλληλοτρώγονται, λένε, ακούνε και γράφουν κουταμάρες, ψάχνουν για εργαστήρια, ζαχαροπλαστεία, και τέτοια, τα ίδια και τα ίδια. Να ανοίξουν οι καρδιές, να δώσετε πίσω τα Νικ σε αυτούς που τους ανήκουν, έτσι θα γίνω καλά.

Δηλαδή πορδιτσα μας, αν γίνεις καλά θα γράφεις πάλι φιλοσοφία? Αλήθεια πως ανοίγουν οι καρδιές? Για να το λες κάτι θα ξέρεις….

Είναι δύσκολο, μα όχι ακατόρθωτο. Ας πούμε πως κάποιος έρχεται και σου κλειδώνει το θέμα.
Η Έρχεται και γράφει, πως είσαι απαράδεκτος.

Παρακάτω!

Εξετάζεις το ποιον του ανθρώπου. Τι λόγους έχει. Δεν του λες αμέσως, τι μας λες βρε αβαταγαρα! Του δίνεις να καταλάβει, πως εσύ δεν αντιδράς.

Και άμα του δήξεις πως δεν αντιδράς, ανοίγει η καρδιά του βρε πορδιτσα?

Όχι, μα αν δεν αντιδράσεις, αν η φράση του δεν βρει τόπο, (η το είπε για να καλύψει κάτι άλλο), δεν υπάρχει συνέχεια. Εκτός και έπεσε σήμα.... μακριά από πορδιτσες!

Πορδιτσα μου, υπάρξει δεν υπάρξει, υποθέσεις είναι ολα. Εχεις κάτι συγκεκριμένο για το πως ανοίγει η καρδιά ?

Ομορφιά, Αγάπη, Προσοχή…Αυτά λείπουν στους ανθρώπους. Και αν δεις π.χ πως οποιος αντιστέκεται, δεν ακούει, πως δεν παίρνει από λόγια, έχει δηλαδή χώσει στη γκλάβα του ένα σωρό ανούσια πράγματα….
Ξέρω, ξέρω πορδιτσα, ορισμένοι νομίζουν πως χτίζουν κάτι, τα πράγματα εμπλεκονται, μιας και δύσκολα βλέπουν πως υψώνουν μόνο ένα εγωιστικό τοίχος, και τίποτα περισσότερο.

Του εγώ γνωρίζω…

Ακριβώς! Και βρε πορδιτσα, ας πούμε πως έχεις δίκαιο, τι μπορούμε να κάνουμε για το τοίχος. Ας πουμε πως αγαπάς αυτό τον άνθρωπο, και θέλεις να τον βοηθήσεις, να του πεις δυο λόγια, άσχετα αν ο ίδιος δεν σε ακούσει…Τι θα του έλεγες?

Θα τον ρώταγα. Φίλε μου, όλα αυτά τα βιβλία που διάβασες, σε βοήθησαν?
Φυσικά και με βοήθησαν, θα μου απαντήσει,… μα η αλήθεια είναι πως βοήθησαν να γίνει πιο υποφερτή η Ζωή. Ο ίδιος μέσα, έχει ακόμα ένα σωρό σκιές…Μα αν φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο, και το ΔΕΙ…

Τι συμβαίνει τότε?

Δεν το βλέπει! Αν το έβλεπε θα άλλαζε στη στιγμή. Και δεν το βλέπει γιατί γυρίζει αμέσως στο παλιό, στο γνωστό του εαυτούλη. Μα αν δει, πως έτσι έχουν τα πράγματα, φτάνει σε ένα NON-RETURN-POINT…. Καταλαβαίνει, πως μέχρι ένα σημείο, χρειάσθηκαν όλα αυτά, να έχεις δηλαδή ένα μυαλό ικανό να σκεφτεί, να είναι σταθερό. Αν έχεις ευελιξία, ευαισθησία, και προπαντός κατανόηση, είναι εύκολο και ανώδυνο το πέρασμα. Αντί να μεταφράζεις τη ζωη, με ακατάπαυστες σκέψεις, είσαι η Ζωή, είσαι κάθε τι, και η σκέψη είναι εξαίρεση. Όταν διλ χρειάζεται…

Και αν δεν είσαι ευαίσθητος κτλ, τι γίνεται?

Είναι πιο δύσκολο, μα όχι ακατόρθωτο

Ποιο είναι δύσκολο? Λέγε πορδιτσα, αυτά αρκετοί τα έχουμε καταλάβει…

Ένας που έχει περάσει από εκεί, είναι εύκολο να πει σε κάποιο άτομο τι χρειάζεται να κάνει… Πχ αν η συμπεριφορά ενός διαχειριστή η ενός συντονιστή, είναι ίδιες, (ταυτόσημες), τότε η θεραπεία που θα ακολουθηθεί, ισχύει και για τους δυο. (Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δεν λένε..) Στην προκείμενη περίπτωση μαλιστα, θα βοηθήσει ο ένας τον άλλο…

Προσεχώς η συνέχεια….

Όλοι περιμένουν με αγωνιά την θέση του Αδμιν μας, όχι φυσικά η γελαστή πορδιτσα.

Για αυτήν η ζωή είναι πλούσια σε ομορφιά, ειδικά όταν γνωρίζεις πώς να γεμίζεις την καρδιά σου με αυτή.

Αν οι άνθρωποι, (αυτοι που είναι φτωχοί μέσα τους) το καταλάβαιναν, δεν θα αρνιόντουσαν τόση ομορφιά που πλουσιοπάροχα υπάρχει. Δεν θα κλινόντουσαν στα φτοχωστενακια του μυαλού, που αρνείται την αγάπη, και τα Νικ στους κατόχους τους.

Διάβασα γλυκιά μου, μια φράση σου το πρωί, (αν είναι αγάπη, θα λάμψει), και μιας και γνωρίζεις το πόσο σε αγαπώ, σκέφτηκα να σου γράψω.

Γλυκιά μου διαχειρίστρια, εσύ που καταφέρνεις τα πάντα, αγάπη δεν είναι ότι μέχρι τώρα έμαθες, για τον απλό λόγο, ότι έμαθες, το πολύ να το επαναλάβεις με παχιά λόγια και άλλες συροποκουβεντες για ακόλουθους.

Η αγάπη αμαλιτσα μου είναι επικίνδυνη, και είναι ο κίνδυνος που θα φέρει μέσα σου επανάσταση (από τις σαχλαμάρες), θα φέρει ολική ευτυχία.

Πόσο λίγοι είναι ικανοί για αγάπη, πόσο λίγοι την θέλουν, ρίξε μια μάτια γύρω σου, κοίταξε τους ανθρώπους ίσα στα μάτια, ακόμα και στο εργαστήρι.

Οι περισσότεροι αγαπάνε μέσα από σχέσεις, υπό όρους, καταντώντας την αγάπη εμπορεύσιμη.
Έλα στη συνάντηση να σου δώσουμε πίσω το ΝΙΚ

Μα η αγάπη γλυκιά μου, δεν είναι εμπορεύσιμη.

Όταν δεν φοβάσαι, γιατί δεν φοβάσαι τίποτα και κανένα, κανένα απολύτως κίνδυνο, δεν έρχεται λάμψη, μα μια κατάσταση που δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, θες φλεγόμενη, η την θες πλατιά σαν ποτάμι? το ίδιο κάνει, δίνει νερό σε κάθε άνθρωπο, και τίποτα δεν την βρωμίζει. Πάντως δεν είναι Η Λάμψη γλυκεία μου, που έρχεται και φεύγει και αρμόζει σε φοβούμενες πιστό σαρδέλες! Ναι ναι, αυτούς που τραγουδάνε μια φορά το χρόνο,….Είδαμε το φως το αληθινό…

Σε αγαπώ, και το γνωρίζεις!

Η γελαστή πορδιτσα σου!

Χαιρετίστε με και καλωσορίσατε με, το καινούργιο μου ΝΙΚ!

Δεν με γνωρίσατε?

Ελάτε φίλοι μου, σε διάνοιας φόρουμ γράφουμε, παλαιό μέλος, με αρκετά μακροσκελή και σοβαρά ποστ, *(έτσι λένε) το χαμόγελο *(μονο) με συνοδεύει όχι μόνο στο ΝΙΚ, μα και στον ύπνο.

Η απόφαση μου να απαρνηθώ το μοναδικό ΝΙΚ που γράφω σε αυτό τον χώρο, είναι σε ένδειξη συμπαράστασης σε άτομα που τους αφαιρείται η ταυτότητα,(ΑΤΜΑ, Galadriel, Riche, Pixel...klp, για παραπτώματα, που και αν ακόμα κρίνονται σοβαρά από τους υπεύθυνους, είναι πιο σωστό να πούνε, *(επίσημα)

Δεν σας θέλουμε στο εσωτερικά, διαγράφεστε σαν μέλη, μα η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΑΣ και προπαντός ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΥΝΗΜΑΤΩΝ ΣΑΣ, παραμένουν ως έχουν.

Έτσι όταν κάποιος κάνει κλικ εκεί που λέει ΜΕΛΗ, βλέπει πρώτο μέλος ΑΤΜΑ 6565 μηνύματα, διαγραφείσα!

Πως? Μα θα αναρωτηθούν τότε όλοι…

Διαγράψατε το πρώτο μέλος σας? Μα τι λέτε?

6565 αν το διαιρέσουμε 6565/3χ365 είναι σχεδόν 6 μηνύματα κάθε μέρα!

Ο μόνος που θα την πέρναγε, είναι ο σημερινός συντονιστής, D.INCUBUS ο οποίος από την περίοδο εγγραφής του 21/7/2005 μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου, σε 40 μέρες διλ Εγραψε 1790 μυνηματα! Διλ μεσο ορο, 44 μηνύματα την ημέρα!
Τι έγραφες παλικάρι μου?
Φτουσου να μην σε ματιάσω!
Το άξιο περίεργο είναι πως από το καλοκαίρι και εντεύθεν, σε 5 μήνες διλ, που γύρισε και ο πολύς κόσμος από τις διακοπές, και εχει πέσει δουλειά, έγραψε μόνο 1300.
ο Μ.Ο έπεσε στα 7…
Αυτό κολλάει στα παράξενα του φόρουμ, και σίγουρα θα μου πείτε, δεν μετράνε οι αριθμοί, δεν μετράνε τα νούμερα, μα η ποιότητα.

Γιατί δεν μπορεί να είναι θεμιτό, (αρεστό μόνο σε εσάς, επικαλούμενοι τη ροή του διάλογου, κάποιος να κοιτάζει τη λίστα μελών, και να βλέπει σαν πρώτο μέλος την μαντάμ, και αν δεν αρέσει, θα το γράψω καλύτερα, η κυρια με τα 4766 μηνύματα (εκ των οποίων τα 4000 λένε….
το μήνυμα μεταφέρετε,
το μήνυμα διαγράφεται,
το θέμα κλειδώνεται!)

Αμαλιτσα, σε τσιγγλαω. Ας τα ακούσεις και από ένα φίλο. Θεωρώ φίλο, αυτον που δεν θα μιλησει ποτε στις πλατες μου, και λέει τα πράγματα ως έχουν. Όπως παλαιοτέρα τα είπα και με Συντονιστή, και έγραφε ο άνθρωπος εδώ μέσα, μα και που στο τέλος έφυγε, παραιτήθηκε?, μετακόμισε?, απομακρύνθηκε?... δεν κατάλαβα αλήθεια ποτε μου τι έγινε, (κρίμα γιατί τον διάβασα)... όπως και τον διαχειριστή.

Ας είναι, αν αυτές είναι οι βουλές της μαντάμ… μπαρντόν του Κυρίου ήθελα να γράψω….*(μην χάνουμε και το χιούμορ μας)

Έτσι λοιπόν καλή μου, διέγραψε τον Πλάτωνα από μέλος του εσωτερικα, και άφησε την Γελαστή Πορδίτσα σαν Νικ.

Το περιεχόμενο θα είναι όπως πάντα σοβαρό.

Για οποιοδήποτε αδίκημα, υπάρχουν ποινές, φυλάκιση, εξορία, μέχρι και θανατική ποινή, μα πουθενά, τονίζω πουθενά, δεν διαγράφονται Ονόματα.

Δεν ζήτησαν ούτε είπαν στο Σωκράτη, φύγε από την πόλη, μα γύρισε και γράψε με άλλο όνομα, και δεν θα σε πειράξουμε…

Ακόμα και στον Τάφο τους,….υπάρχει, αυτό που υπέγραφαν στην ζωή!

Τελος, αν και λεω αν, υπάρχουν άτομα που αναλύουν η σπουδάζουν τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις των μελών του εσωτερικά, η γελαστή πορδιτσα είναι στη διάθεση τους, για οτιδήποτε θελήσουν

Γράφτε μου,

Πολυ δυσκολα μπαινεις στο εσωτερικα τελευταια!