Γιώργος Κ.
Νέο ΜέλοςGreece3Μηνύματα
3Θέματα
20/11/2005, 02:33:00Πρώτο μήνυμα
20/11/2005, 03:01:45Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Ανέτρεξα στη σχετική βιβλιογραφία και ... ιδού τα αποτελέσματα :
1. Δίας / Ζευς
Το όνομα έχει σίγουρα ελληνική ετυμολογία
ανάγεται σε ινδοευρωπαική ρίζα dyew/diw = diF
Κλίνεται Ζευς , Διός , Διί , Δία , Ζευ , όντας από τις ελάχιστες ελληνικές λέξεις που διατηρούν αυτούσιες τις ψωνητικές αλλαγές της πρωτοινδοευρωπαικής
2.Ήρα (σε γραμμική Β' e-ra) , Ερμέας<Ερμής (Γ.Β. e-ma-a), Αθήνη<Αθηνά (Γ.Β. a-ta-na) - πιθανότατα προελληνικόί σχηματισμόί
Δεν υπάρχουν ακριβή ιστορικά τεκμήρια που να αποδεικνύουν την ύπαρξη και κυρίως τις επιρροές του λαού στην ελληνική γλώσσα. Κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για ισχυρό πολεμικό προελληνικό φύλο που έως την αρχαική εποχή αφομοιώθηκε πλήρως από τους Έλληνες όπως και πλήθος άλλων λαών που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο (Τέμμικες , Λέλεγες , Μίνυες ,κτλ.) Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη. Απο γλωσσολογικής και σημασιολογικής άποψης δείχνει να υπερισχύει η αναγωγή της λέξης σε ινδοευρωπαικές ρίζες bhel(ανθώ , ακμάζω) και osgo (κλάδος) (παράγωγο της ρίζας αυτής στην ελληνική είναι ίσως η λέξη όζος - κλαδί).
bhelosgo-s -> ΠΕΛΑΣΓΟΣ. Συνεπώς το όνομα δεν είναι ελληνικό αφού δεν ακολουθει τους ελληνικούς φωνητικούς νόμους - π.χ. στην ελληνική γλώσσα το bh θα έδινε φ- και όχι π-.
Το λεγόμενο Πελασγικό τείχος της ακρόπολης αποτελεί πράγματι αρχαιότατο κομμάτι της οχύρωσης της πόλης αλλά δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι πράγματι συνδέεται με τους Πελάσγους.
Η σύνδεση του ονόματος με το τοπωνύμιο Πέλλα ή/και το ρήμα πελάζω είναι αβάσιμες. Έπίσης η ονομασία των προελληνικών γλωσσών ως Πελασγική είναι καθαρά συμβατική.
Στην Οδύσσεια του Ομήρου έχουμε αναφορά για τους Πελάσγους ώς κατοίκους της Κρήτης. Στους αρχαίους ιστορικούς οι Αθηναίοι φέρονται να κατάγονται από το Πελασγικό γένος. Απο άλλες πηγές βλέπουμε τους Πελάσγους να κατοικουν κατά τους παλαιοτάτους χρόνους στην περιοχή της αττικής , της Βοιωτίας , της Αργολίδας , της Κορινθίας και της Εύβοιας. Φυσικά δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις.
Σύμφωνα με έναν αρχαιότατο ποιητή, τον Άσιο , γενάρχης τους είναι ο Πέλασγος , μυθικός ήρωας που όπως αναφέρει : ''ανέδωκε από τη γη'' κάτι που αποδεικνύει τη συσχέτιση του εθνικού ονόματος με την έννοια 'ανθισμένο κλαδί'.
Τέλος κατάλοιπο των Πελάσγων είναι το τοπωνύμιο Πελασγία - χωριό στο νομό Φθιώτιδας.
bhelosgo-s -> ΠΕΛΑΣΓΟΣ. Συνεπώς το όνομα δεν είναι ελληνικό αφού δεν ακολουθει τους ελληνικούς φωνητικούς νόμους - π.χ. στην ελληνική γλώσσα το bh θα έδινε φ- και όχι π-.
Το λεγόμενο Πελασγικό τείχος της ακρόπολης αποτελεί πράγματι αρχαιότατο κομμάτι της οχύρωσης της πόλης αλλά δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι πράγματι συνδέεται με τους Πελάσγους.
Η σύνδεση του ονόματος με το τοπωνύμιο Πέλλα ή/και το ρήμα πελάζω είναι αβάσιμες. Έπίσης η ονομασία των προελληνικών γλωσσών ως Πελασγική είναι καθαρά συμβατική.
Στην Οδύσσεια του Ομήρου έχουμε αναφορά για τους Πελάσγους ώς κατοίκους της Κρήτης. Στους αρχαίους ιστορικούς οι Αθηναίοι φέρονται να κατάγονται από το Πελασγικό γένος. Απο άλλες πηγές βλέπουμε τους Πελάσγους να κατοικουν κατά τους παλαιοτάτους χρόνους στην περιοχή της αττικής , της Βοιωτίας , της Αργολίδας , της Κορινθίας και της Εύβοιας. Φυσικά δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις.
Σύμφωνα με έναν αρχαιότατο ποιητή, τον Άσιο , γενάρχης τους είναι ο Πέλασγος , μυθικός ήρωας που όπως αναφέρει : ''ανέδωκε από τη γη'' κάτι που αποδεικνύει τη συσχέτιση του εθνικού ονόματος με την έννοια 'ανθισμένο κλαδί'.
Τέλος κατάλοιπο των Πελάσγων είναι το τοπωνύμιο Πελασγία - χωριό στο νομό Φθιώτιδας.
Δεν υπάρχουν ακριβή ιστορικά τεκμήρια που να αποδεικνύουν την ύπαρξη και κυρίως τις επιρροές του λαού στην ελληνική γλώσσα. Κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για ισχυρό πολεμικό προελληνικό φύλο που έως την αρχαική εποχή αφομοιώθηκε πλήρως από τους Έλληνες όπως και πλήθος άλλων λαών που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο (Τέμμικες , Λέλεγες , Μίνυες ,κτλ.) Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη. Απο γλωσσολογικής και σημασιολογικής άποψης δείχνει να υπερισχύει η αναγωγή της λέξης σε ινδοευρωπαικές ρίζες bhel(ανθώ , ακμάζω) και osgo (κλάδος) (παράγωγο της ρίζας αυτής στην ελληνική είναι ίσως η λέξη όζος - κλαδί).
bhelosgo-s -> ΠΕΛΑΣΓΟΣ. Συνεπώς το όνομα δεν είναι ελληνικό αφού δεν ακολουθει τους ελληνικούς φωνητικούς νόμους - π.χ. στην ελληνική γλώσσα το bh θα έδινε φ- και όχι π-.
Το λεγόμενο Πελασγικό τείχος της ακρόπολης αποτελεί πράγματι αρχαιότατο κομμάτι της οχύρωσης της πόλης αλλά δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι πράγματι συνδέεται με τους Πελάσγους.
Η σύνδεση του ονόματος με το τοπωνύμιο Πέλλα ή/και το ρήμα πελάζω είναι αβάσιμες. Έπίσης η ονομασία των προελληνικών γλωσσών ως Πελασγική είναι καθαρά συμβατική.
Στην Οδύσσεια του Ομήρου έχουμε αναφορά για τους Πελάσγους ώς κατοίκους της Κρήτης. Στους αρχαίους ιστορικούς οι Αθηναίοι φέρονται να κατάγονται από το Πελασγικό γένος. Απο άλλες πηγές βλέπουμε τους Πελάσγους να κατοικουν κατά τους παλαιοτάτους χρόνους στην περιοχή της αττικής , της Βοιωτίας , της Αργολίδας , της Κορινθίας και της Εύβοιας. Φυσικά δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις.
Σύμφωνα με έναν αρχαιότατο ποιητή, τον Άσιο , γενάρχης τους είναι ο Πέλασγος , μυθικός ήρωας που όπως αναφέρει : ''ανέδωκε από τη γη'' κάτι που αποδεικνύει τη συσχέτιση του εθνικού ονόματος με την έννοια 'ανθισμένο κλαδί'.
Τέλος κατάλοιπο των Πελάσγων είναι το τοπωνύμιο Πελασγία - χωριό στο νομό Φθιώτιδας.
bhelosgo-s -> ΠΕΛΑΣΓΟΣ. Συνεπώς το όνομα δεν είναι ελληνικό αφού δεν ακολουθει τους ελληνικούς φωνητικούς νόμους - π.χ. στην ελληνική γλώσσα το bh θα έδινε φ- και όχι π-.
Το λεγόμενο Πελασγικό τείχος της ακρόπολης αποτελεί πράγματι αρχαιότατο κομμάτι της οχύρωσης της πόλης αλλά δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι πράγματι συνδέεται με τους Πελάσγους.
Η σύνδεση του ονόματος με το τοπωνύμιο Πέλλα ή/και το ρήμα πελάζω είναι αβάσιμες. Έπίσης η ονομασία των προελληνικών γλωσσών ως Πελασγική είναι καθαρά συμβατική.
Στην Οδύσσεια του Ομήρου έχουμε αναφορά για τους Πελάσγους ώς κατοίκους της Κρήτης. Στους αρχαίους ιστορικούς οι Αθηναίοι φέρονται να κατάγονται από το Πελασγικό γένος. Απο άλλες πηγές βλέπουμε τους Πελάσγους να κατοικουν κατά τους παλαιοτάτους χρόνους στην περιοχή της αττικής , της Βοιωτίας , της Αργολίδας , της Κορινθίας και της Εύβοιας. Φυσικά δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις.
Σύμφωνα με έναν αρχαιότατο ποιητή, τον Άσιο , γενάρχης τους είναι ο Πέλασγος , μυθικός ήρωας που όπως αναφέρει : ''ανέδωκε από τη γη'' κάτι που αποδεικνύει τη συσχέτιση του εθνικού ονόματος με την έννοια 'ανθισμένο κλαδί'.
Τέλος κατάλοιπο των Πελάσγων είναι το τοπωνύμιο Πελασγία - χωριό στο νομό Φθιώτιδας.