Δημοκράτης
Νέο ΜέλοςGreece3Μηνύματα
3Θέματα
15/07/2002, 03:00:43Πρώτο μήνυμα
15/07/2002, 03:00:43Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Χαιρετώ την παρέα.Ομολογώ πως χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκω σ'αυτό το site ανθρώπους με τόσο γνώριμα προς σ'εμέ ενδιαφέροντα καθώς και ανθρώπους με ανάλογες εμπειρίες.Είχα κι εγώ πριν από χρόνια μια τέτοια εμπειρία "ανύψωσης" χωρίς όμως να είμαι άρρωστος ή με κάποια ιδιαίτερη ιατρική ανάγκη.Φιλοξενούμουν σε φιλικό σπίτι κι ενώ είχα κοιμηθεί, ξαφνικά ξύπνησα νοιώθωντας μια τρομερή πίεση στο στήθος μου σαν κάποιος υπέρβαρος να είχε πέσει πάνω μου με όλη του τη δύναμη.Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ανοιγοκλείνω τα βλέφαρα.Όλο μου το κορμί ήταν παράλυτο ενώ καταλάβαινα πως αυτό που ζούσα δεν ήταν μέρος κάποιου ονείρου αλλά πραγματικότητα.Άξαφνα λοιπόν άρχισα να μην αισθάνομαι άλλο αυτήν την "μαρμάρινη πλάκα" ,όπως την ονόμασα κατόπιν ,στο στήθος μου και βρέθηκα να κοιτάζω όλα τα αντικείμενα του σπιτιού από το ταβάνι.Ήμουν σε μιά κατάσταση ευφορίας και αυτό κράτησε σύμφωνα με την αντίληψη μου εκείνη τη στιγμή 10' . Το πιό παράξενο όμως που έχει μείνει ακόμα στο μυαλό μου και με τυραννάει είναι ότι από κει ψηλά που ήμουν έβλεπα και τους φίλους μου στο δίπλα δωμάτιο οι οποίοι είχαν έρθει στο σπίτι αφού εγώ είχα κοιμηθεί και θυμόμουν τα ρούχα που φορούσαν ενώ δεν τους είχα δει καθόλου πριν, όταν δηλαδή ήμουν στην κανονική κατάσταση.Πως λοιπόν να εξηγήσω ότι κάτι τέτοιο είναι δημιουργία του υποσεινήδητου και μόνο;
Θέλω επίσης να εκφράσω τη συμπαράσταση μου στον nNoe μιας κι έζησα την ίδια ακριβώς εμπειρία πριν από 34 ακριβώς μέρες χάνοντας με τον ίδιο τρόπο τον πατέρα μου ύστερα από 10 μέρες αγώνα στην εντατική.Αλήθεια ο πόνος είναι πολύ μεγάλος.Όταν όμως κοπάσει λίγο η πρώτη του μπόρα, τότε ψάχνω βαθύτερα και προς όλες τις κατευθύνσεις να βρω τι γίνεται.Που πάμε; Και ειδικότερα γιατί μοιάζουν όλες οι εμπειρίες αυτές σαν αυτήν που σας προανέφερα; Τι είναι τελικά αλήθεια και τι ψέμα;
Αλήθεια, και μόνο που έγραψα αυτές τις γραμμές σε κάποιους που θα με καταλάβουν με κάνει να αισθάνομαι ήδη καλύτερα. Σας χαιρετώ και σας καλημερίζω........
Θέλω επίσης να εκφράσω τη συμπαράσταση μου στον nNoe μιας κι έζησα την ίδια ακριβώς εμπειρία πριν από 34 ακριβώς μέρες χάνοντας με τον ίδιο τρόπο τον πατέρα μου ύστερα από 10 μέρες αγώνα στην εντατική.Αλήθεια ο πόνος είναι πολύ μεγάλος.Όταν όμως κοπάσει λίγο η πρώτη του μπόρα, τότε ψάχνω βαθύτερα και προς όλες τις κατευθύνσεις να βρω τι γίνεται.Που πάμε; Και ειδικότερα γιατί μοιάζουν όλες οι εμπειρίες αυτές σαν αυτήν που σας προανέφερα; Τι είναι τελικά αλήθεια και τι ψέμα;
Αλήθεια, και μόνο που έγραψα αυτές τις γραμμές σε κάποιους που θα με καταλάβουν με κάνει να αισθάνομαι ήδη καλύτερα. Σας χαιρετώ και σας καλημερίζω........
Δημοκράτης
Χαιρετώ την παρέα.Ομολογώ πως χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκω σ'αυτό το site ανθρώπους με τόσο γνώριμα προς σ'εμέ ενδιαφέροντα καθώς και ανθρώπους με ανάλογες εμπειρίες.Είχα κι εγώ πριν από χρόνια μια τέτοια εμπειρία "ανύψωσης" χωρίς όμως να είμαι άρρωστος ή με κάποια ιδιαίτερη ιατρική ανάγκη.Φιλοξενούμουν σε φιλικό σπίτι κι ενώ είχα κοιμηθεί, ξαφνικά ξύπνησα νοιώθωντας μια τρομερή πίεση στο στήθος μου σαν κάποιος υπέρβαρος να είχε πέσει πάνω μου με όλη του τη δύναμη.Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ανοιγοκλείνω τα βλέφαρα.Όλο μου το κορμί ήταν παράλυτο ενώ καταλάβαινα πως αυτό που ζούσα δεν ήταν μέρος κάποιου ονείρου αλλά πραγματικότητα.Άξαφνα λοιπόν άρχισα να μην αισθάνομαι άλλο αυτήν την "μαρμάρινη πλάκα" ,όπως την ονόμασα κατόπιν ,στο στήθος μου και βρέθηκα να κοιτάζω όλα τα αντικείμενα του σπιτιού από το ταβάνι.Ήμουν σε μιά κατάσταση ευφορίας και αυτό κράτησε σύμφωνα με την αντίληψη μου εκείνη τη στιγμή 10' . Το πιό παράξενο όμως που έχει μείνει ακόμα στο μυαλό μου και με τυραννάει είναι ότι από κει ψηλά που ήμουν έβλεπα και τους φίλους μου στο δίπλα δωμάτιο οι οποίοι είχαν έρθει στο σπίτι αφού εγώ είχα κοιμηθεί και θυμόμουν τα ρούχα που φορούσαν ενώ δεν τους είχα δει καθόλου πριν, όταν δηλαδή ήμουν στην κανονική κατάσταση.Πως λοιπόν να εξηγήσω ότι κάτι τέτοιο είναι δημιουργία του υποσεινήδητου και μόνο;
Θέλω επίσης να εκφράσω τη συμπαράσταση μου στον nNoe μιας κι έζησα την ίδια ακριβώς εμπειρία πριν από 34 ακριβώς μέρες χάνοντας με τον ίδιο τρόπο τον πατέρα μου ύστερα από 10 μέρες αγώνα στην εντατική.Αλήθεια ο πόνος είναι πολύ μεγάλος.Όταν όμως κοπάσει λίγο η πρώτη του μπόρα, τότε ψάχνω βαθύτερα και προς όλες τις κατευθύνσεις να βρω τι γίνεται.Που πάμε; Και ειδικότερα γιατί μοιάζουν όλες οι εμπειρίες αυτές σαν αυτήν που σας προανέφερα; Τι είναι τελικά αλήθεια και τι ψέμα;
Αλήθεια, και μόνο που έγραψα αυτές τις γραμμές σε κάποιους που θα με καταλάβουν με κάνει να αισθάνομαι ήδη καλύτερα. Σας χαιρετώ και σας καλημερίζω........
Θέλω επίσης να εκφράσω τη συμπαράσταση μου στον nNoe μιας κι έζησα την ίδια ακριβώς εμπειρία πριν από 34 ακριβώς μέρες χάνοντας με τον ίδιο τρόπο τον πατέρα μου ύστερα από 10 μέρες αγώνα στην εντατική.Αλήθεια ο πόνος είναι πολύ μεγάλος.Όταν όμως κοπάσει λίγο η πρώτη του μπόρα, τότε ψάχνω βαθύτερα και προς όλες τις κατευθύνσεις να βρω τι γίνεται.Που πάμε; Και ειδικότερα γιατί μοιάζουν όλες οι εμπειρίες αυτές σαν αυτήν που σας προανέφερα; Τι είναι τελικά αλήθεια και τι ψέμα;
Αλήθεια, και μόνο που έγραψα αυτές τις γραμμές σε κάποιους που θα με καταλάβουν με κάνει να αισθάνομαι ήδη καλύτερα. Σας χαιρετώ και σας καλημερίζω........
Δημοκράτης
Χαιρετώ την παρέα.Ομολογώ πως χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκω σ'αυτό το site ανθρώπους με τόσο γνώριμα προς σ'εμέ ενδιαφέροντα καθώς και ανθρώπους με ανάλογες εμπειρίες.Είχα κι εγώ πριν από χρόνια μια τέτοια εμπειρία "ανύψωσης" χωρίς όμως να είμαι άρρωστος ή με κάποια ιδιαίτερη ιατρική ανάγκη.Φιλοξενούμουν σε φιλικό σπίτι κι ενώ είχα κοιμηθεί, ξαφνικά ξύπνησα νοιώθωντας μια τρομερή πίεση στο στήθος μου σαν κάποιος υπέρβαρος να είχε πέσει πάνω μου με όλη του τη δύναμη.Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ανοιγοκλείνω τα βλέφαρα.Όλο μου το κορμί ήταν παράλυτο ενώ καταλάβαινα πως αυτό που ζούσα δεν ήταν μέρος κάποιου ονείρου αλλά πραγματικότητα.Άξαφνα λοιπόν άρχισα να μην αισθάνομαι άλλο αυτήν την "μαρμάρινη πλάκα" ,όπως την ονόμασα κατόπιν ,στο στήθος μου και βρέθηκα να κοιτάζω όλα τα αντικείμενα του σπιτιού από το ταβάνι.Ήμουν σε μιά κατάσταση ευφορίας και αυτό κράτησε σύμφωνα με την αντίληψη μου εκείνη τη στιγμή 10' . Το πιό παράξενο όμως που έχει μείνει ακόμα στο μυαλό μου και με τυραννάει είναι ότι από κει ψηλά που ήμουν έβλεπα και τους φίλους μου στο δίπλα δωμάτιο οι οποίοι είχαν έρθει στο σπίτι αφού εγώ είχα κοιμηθεί και θυμόμουν τα ρούχα που φορούσαν ενώ δεν τους είχα δει καθόλου πριν, όταν δηλαδή ήμουν στην κανονική κατάσταση.Πως λοιπόν να εξηγήσω ότι κάτι τέτοιο είναι δημιουργία του υποσεινήδητου και μόνο;
Θέλω επίσης να εκφράσω τη συμπαράσταση μου στον nNoe μιας κι έζησα την ίδια ακριβώς εμπειρία πριν από 34 ακριβώς μέρες χάνοντας με τον ίδιο τρόπο τον πατέρα μου ύστερα από 10 μέρες αγώνα στην εντατική.Αλήθεια ο πόνος είναι πολύ μεγάλος.Όταν όμως κοπάσει λίγο η πρώτη του μπόρα, τότε ψάχνω βαθύτερα και προς όλες τις κατευθύνσεις να βρω τι γίνεται.Που πάμε; Και ειδικότερα γιατί μοιάζουν όλες οι εμπειρίες αυτές σαν αυτήν που σας προανέφερα; Τι είναι τελικά αλήθεια και τι ψέμα;
Αλήθεια, και μόνο που έγραψα αυτές τις γραμμές σε κάποιους που θα με καταλάβουν με κάνει να αισθάνομαι ήδη καλύτερα. Σας χαιρετώ και σας καλημερίζω........
Θέλω επίσης να εκφράσω τη συμπαράσταση μου στον nNoe μιας κι έζησα την ίδια ακριβώς εμπειρία πριν από 34 ακριβώς μέρες χάνοντας με τον ίδιο τρόπο τον πατέρα μου ύστερα από 10 μέρες αγώνα στην εντατική.Αλήθεια ο πόνος είναι πολύ μεγάλος.Όταν όμως κοπάσει λίγο η πρώτη του μπόρα, τότε ψάχνω βαθύτερα και προς όλες τις κατευθύνσεις να βρω τι γίνεται.Που πάμε; Και ειδικότερα γιατί μοιάζουν όλες οι εμπειρίες αυτές σαν αυτήν που σας προανέφερα; Τι είναι τελικά αλήθεια και τι ψέμα;
Αλήθεια, και μόνο που έγραψα αυτές τις γραμμές σε κάποιους που θα με καταλάβουν με κάνει να αισθάνομαι ήδη καλύτερα. Σας χαιρετώ και σας καλημερίζω........
Δημοκράτης