Ευτυχία
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Κατ'αρχας να συστηθώ, καθ'οτι ειμαι καινουρια στο forum. Με λενε Ευτυχία και είμαι ψυχολόγος.
Είμαι αφάνταστα χαρούμενη που υπάρχουν στο διαδίκτυο χώροι συζητήσεων τόσο σοβαρών και ουσιαστικών θεμάτων!
Αν όλοι αφιερώναμε λίγο από τον κόπο και το χρόνο που σπαταλάμε σε ενέργειες ανώφελες ή και καταστροφικές για εμάς, θα ανακαλύπταμε καινούρια κομμάτια του εαυτού μας και θα διευρύναμε ακόμη περισσότερο τις δυαντότητές μας.
Ενθουσιάστηκα με το πρώτο ποστ του συγκεκριμένου θέματος, η Μαχαμπαράτα ήταν ένα από τα πρώτα αναγνώσματα που μου πρότεινε ο πατέρας μου. Την πρωτοδιάβασα όταν είχα πρωτομπεί στην εφηβεία και ομολογώ πως μου φάνηκε σαν παραμύθι, σαν μια ακόμη πολεμική ιστορία για παιδιά. Έκτοτε, την έχω διαβάσει δεκάδες φορές και κάθε φορά ανακαλύπτω κάτι καινούριο, το οποίο μπορώ να εφαρμόσω στην καθημερινή μου ζωή για να εξελίσσομαι όσο το δυνατόν περισσότερο μέρα με τη μέρα.
Επίσης ο castaneda είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας, έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία και το εκπληκτικό είναι πως ακόμη δεν έχω καταφέρει να τα κατανοήσω σε όλο τους το μεγαλείο.
Από τις διδασκαλίες του Δον Χουάν (τον οποίον αναφέρει και ο Johnnybegood) έχω αντλήσει απίστευτη δύναμη και κάποια από τα λόγια του με έχουν σημαδέψει.
Μερικά από αυτά, μιας και μιλαμε για πολεμιστες σε τουτο εδω το θεμα, ειναι:
"Ο μεσος ανθρωπος βλεπει σε καθε τι μια ευλογια ή μια κατάρα. Ο Πολεμιστής βλέπει στο κάθε τι μια πρόκληση".
Αυτά τα λόγια προσπαθώ να τα έχω οδηγό στη ζωή μου. Είναι δύσκολο να μην παρασυρθούμε από τον ενθουσιασμό όταν όλα πηγαίνουν καλά ή να μη βουλιάξουμε στην αυτολύπηση όταν κάτι πηγαίνει στραβά.
Όμως, αν θέλουμε να λεγόμαστε νοήμονα όντα, οφείλουμε να υιοθετήσουμε τη μέθοδο των πολεμιστών...
quote:
Και στην περίπτωση -Η πιο πιθανή- που δεν ξέρουμε να πιλοτάρουμε???
Εαρινε πιστευω πως το ερωτημα σου ειναι ρητορικο και ως τετοιο θα το αντιμετωπισω ;)
Το παραδειγμα το εγραψα για να τονισω οτι η γνωση ειναι οντως η μονη που μπορει να νικησει το φοβο.
Ουτε η αυθυποβολη, ουτε η πιστη στον εαυτο μας ουτε τιποτε αλλο εχει αυτη τη δυναμη!
Χωραει πολλη συζητηση στο τι ανακαλυπτω καθε φορα στη Μαχαμπαρατα και τα εργα του Castaneda... Ειναι υπερβολικα πολλα για να συνοψιστουν σε λιγες λεξεις.
Θα συμφωνησω οτι η γνωση ειναι η μονη που μπορει να νικησει το φοβο.
Ο πιο αρχεγονος και ο βαθυτερος φοβος του ανθρωπου ειναι αυτος για το αγνωστο. Παραδειγματος χαριν, οι ψυχικες παθησεις ειναι τοσο βαρυ φορτιο για τους ανθρωπους που υποφερουν απο αυτες κυριως λογω του οτι ειναι κατι τελειως εξωτικο και μυστηριωδες γι'αυτους.
Ας φανταστουμε μια πολυ στρεσσογονο κατασταση για ολους μας: Ειμαστε σε ενα αεροπλανο και ολα βαινουν καλως μεχρι τη στιγμη που ο πιλοτος αποφασιζει να εγκαταλειψει το αεροσκαφος. Η αντιδραση μας ποια θα ειναι; Αγχος, φοβος επικειμενου θανατου, κ.ο.κ.
Ποια ειναι η μονη περιπτωση να τα ξεπερασουμε ολα αυτα και να αρχισουμε να χαμογελαμε ξανα; Μα φυσικα να ξερουμε να πιλοταρουμε. Σ'αυτην την περιπτωση εχουμε την ολη κατασταση υπο ελεγχο και δραττωμαστε της ευκαιριας για να εξασκησουμε για μια ακομη φορα τις γνωσεις μας.
(Πού το παω, πού το φερνω, παλι στο αντικείμενό μου, την ψυχολογία το γυρισα :) )
Συγχωρεστε μου το καπως αποτομο υφος στα λογια που θα ακολουθησουν, αλλα σε καποια πραγματα ειμαι απολυτη.
Ο ορος πολεμιστης -τουλαχιστον οπως τον καταλαβαινω εγω- δεν εχει καμια απολυτως σχεση με οτιδηποτε αφορα τις ερωτικες μας σχεσεις ή συγκρουσεις μεταξυ ανθρωπων. Ειδα καποιους εξ υμων να αναφερονται σε πολεμιστες της ειρηνης, σε νεες ταξεις πραγματων κλπ...
Η μονη μαχη του πολεμιστη ειναι με τον εαυτο του. Δεν προσπαθει να αποδειξει τιποτα στους γυρω του, πολυ απλα διοτι γνωριζει πως ο,τι και να πιστευουν οι αλλοι για εμας δεν αλλαζει ουτε στο ελαχιστο αυτο που πραγματικα ειμαστε.
Οι ερωτικες σχεσεις μπορει τις περισσοτερες φορες να μοιαζουν με μαχη, αλλα δεν εχουν καμια θεση στη ζωη του πολεμιστη, οπως περιγραφεται απο τον Δον Χουαν λογου χαρη. Ενας απο τους στοχους του πολεμιστη ειναι να υποταξει τα κατωτερα ενστικτα και τις επιθυμιες του και να κρατησει ασβεστη μονο τη φλογα του για γνωση.
Οι συντροφοι και οι ερωτικες σχεσεις ειναι απαραιτητες για ολους εμας, τους "κοινους θνητους", αλλα αν προσπαθησουμε να μιλησουμε γι'αυτες με ορους που χρησιμοποιουνται για καθαρα νοητικες διεργασιες νομιζω οτι βρισκομαστε εντελως εκτος θεματος. Ειναι σα να προσπαθουμε να εξηγησουμε/βελτιωσουμε τη λειτουργια π.χ. ενος αυτοκινητου με ορους βιολογιας.
Μιλαμε για δυο διαοφρετικα πραγματα, για δυο εντελως ασυμβατες αντιληψεις και κοσμοθεωριες, δεν ειναι ποτε δυνατον να αναγαγουμε τη μια στην αλλη.
Καταλαβαινω απολυτα οτι , προκειμενου να χωρεσουμε στο νου μας εννοιες και νοηματα τοσο εξω απο εμας, προσπαθουμε να τα εναρμονισουμε με οσα ηδη ξερουμε και πραττουμε. Ωστοσο, αν θελουμε πραγματικα να καταλαβουμε, οφειλουμε να διευρυνουμε το νου μας και να τον προσαρμοσουμε σε αυτες τις ανωτερες εννοιες και οχι το αντιστροφο.