ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

ΜΠΡΙΝΤΑ

Νέο Μέλος
1Μηνύματα
1Θέματα
30/05/2010, 11:21:41Πρώτο μήνυμα
30/05/2010, 11:21:41Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(1)

Πρόσφατα μηνύματα

Καλησπέρα...θα σας διηγηθώ και εγώ μια ιστορία μου...σε όσους προσπάθησα να πω κάτι με κορόϊδεψαν και γέλασαν, γιατί όντως είναι περίεργα αυτά που μου έχουν συμβεί.

Ήταν καλοκαίρι, Αύγουστος και είχαμε πάει στον παππου και στην γιαγιά στο χωριό κοντά στα Καλάβρυτα.Εγώ τότε ήμουν 8-9 χρονών. Μέχρι τότε δεν θυμάμαι να μου είχε συμβεί τίποτα περίεργο.
Τα μεσημέρια για κάποιο λόγο που τότε δεν καταλάβαινα η γιαγιά όχι μόνο ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ να κοιμηθούμε, αλλά απο τις 15 00 έως τις 17 00 έκλεινε τα παράθυρα και κλείδωνε το σπίτι. Αυτό ήταν κάτι που με εκνεύριζε και έβλεπα και την μαμά μου να υπακούει πάντα και όταν πλησίαζε η ώρα να κλείνουν σχετικά γρήγορα το σπίτι. Πρώτη φορά το έκανε αυτό, αυτό το καλοκαίρι..
Αρχικά κάθε μεσημέρι κοιμόμουν. Μετά άρχισα να μην μπορώ εύκολα.
Ήτανε 20 Αυγούστου, το θυμάμαι καλά ,όταν παράκουσα την γιαγιά.
Όταν κλείδωσαν και πήγαν για ύπνο, εγώ αφού βεβαιώθηκα οτι είχαν κοιμηθεί άνοιξα την πόρτα και βγηκά στην αυλή για να κάτσω..
Άρχισα να ακούω τύμπανα απο μακρυά κάποια στιγμή, αλλά δεν εδωσα σημασία. Όσο περνούσαν τα λεπτά τα τύμπανα ακουγόντουσαν όλο και πιο κοντά..όλο και πιο κοντα. Ο ''αράπης'',το σκυλί που είχαμε, έτρεχε πέρα δώθε ανησυχο αλλά εγώ δεν θυμάμαι αν ήμουν ιδιαίτερα ανήσυχη.
Ξαφνικά, το σκυλί άρχισε να τρέχει γρήγορα και ανέβηκε στα κεραμύδια.
Τα τύμπανα πια χαλούσαν τον κόσμο. Απορούσα πως κανείς δεν τα ακούει.Φοβισμένη κάνω να μπω στο σπίτι αλλα η πορτα ηταν κλειστή.
Αυτό που συνέβη μετά μου άλλαξε τη ζωή.
Άρχισε ένας δυνατός αέρας, πολύ δυνατος. Και δεν μπορούσα να σταθώ ορθια.Φωναζα αλλα κανείς δεν με ακουγε,η φωνή μου ήταν αδυναμη.
Μέσα στον αέρα, σαν στοβιλος ήταν, εβλεπα μια φιγούρα μαύρη.
(Και μόνο που το φέρνω πάλι στο μυαλό ταράζομαι και τρέμω)
Δεν είμαι σιγουρη ,αλλα πιστεύω πως ήταν ο ''εξω απο 'δω''..
Ο αέρας με σήκωσε ψηλά..αυτό το θυμάμαι καλά.Μετά οτι και να έγινε δεν θυμάμαι.
Ξύπνησα στο νοσοκομείο.
Μου είπαν οτι είχα εξαφανιστεί και με έψαχναν 1 μέρα. Με βρήκαν μακρύα απο το χωριό, κοντά στο ποτάμι.
Στο νοσοκομείο με ρώτησαν το ονομά μου και αν θυμάμαι την ημερομηνία πάνω κάτω.Εγώ είπα 20 Αυγούστου και μου είπαν οτι ήταν 2 Σεπτεμβρίου.
Αυτές τις μέρες ήμουν σε κωμα.Αλλά ήταν λες και ξύπνησα απο ύπνο.Δεν είχα κανένα κουσουρι.Οι γιατροί απόρρησαν για την ραγδαία αναρωσή μου λέει η μαμα. Εγω δεν ξέρω.. Δεν ξέρω τι ήταν , δε ρώτησα και καθε φορα που ανοίγα κουβέντα γι αυτό, αμέσως την αλλαζαν.
Συγνώμη αν σας κούρασα,αλλά ήθελα να την πω καπου...


Να κοιτάς εκεί που θέλεις να πας....αλλίως θα πας εκεί που κοιτάς..