Μέλιαν
Νέο Μέλος11Μηνύματα
3Θέματα
27/12/2012, 23:44:16Πρώτο μήνυμα
03/01/2013, 19:14:58Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Φίλε Sesostri,
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου και ανταποδίδω! :)
Σε γενικές γραμμές (κάτι που δεν έχει να κάνει με επάγγελμα) δεν είμαι ιδιαίτερα εσωστρεφής. Το ζήτημα είναι ότι για προσωπικούς λόγους είμαι πολύ επιλεκτική με τα άτομα και όχι διάσημη δεν μπορώ να πω πως είμαι ειδικά εκεί. Τις φάτσες των παιδιών δεν τις αναγνώρισα ούτε του τύπου που μου μίλησε και μάλιστα ήξερε το όνομα μου. Αν στέκει όμως η εκδοχή του Νικόμαχου πιο πάνω δεν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για κάποιον να μάθει βασικές πληροφορίες για εμένα και τον οποιοδήποτε. Το θέμα είναι ότι θεωρώ αρκετά δύσκολο επίτευγμα το θέμα της παρακολούθησης βέβαια όχι απίθανο. Από 'κει και πέρα ίσως να είναι και θέμα πιθανοτήτων. Δηλαδή να καταλήγουν σε κάποια ονόματα να ρωτάνε ένα μεγάλο ποσοστό ατόμων την ημέρα μέχρι να τους κάτσει. Και ενώ ο άλλος ήδη από τα ονόματα έχει τρομοκρατηθεί να του βάλουν και καμιά σάλτσα κανά ταχυδακτυλουργικό και τα συναφή. Και πάλι όμως είναι ασαφές το πώς μπορεί να λειτουργεί αν βασίζεται σε κομπίνα.
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου και ανταποδίδω! :)
Σε γενικές γραμμές (κάτι που δεν έχει να κάνει με επάγγελμα) δεν είμαι ιδιαίτερα εσωστρεφής. Το ζήτημα είναι ότι για προσωπικούς λόγους είμαι πολύ επιλεκτική με τα άτομα και όχι διάσημη δεν μπορώ να πω πως είμαι ειδικά εκεί. Τις φάτσες των παιδιών δεν τις αναγνώρισα ούτε του τύπου που μου μίλησε και μάλιστα ήξερε το όνομα μου. Αν στέκει όμως η εκδοχή του Νικόμαχου πιο πάνω δεν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για κάποιον να μάθει βασικές πληροφορίες για εμένα και τον οποιοδήποτε. Το θέμα είναι ότι θεωρώ αρκετά δύσκολο επίτευγμα το θέμα της παρακολούθησης βέβαια όχι απίθανο. Από 'κει και πέρα ίσως να είναι και θέμα πιθανοτήτων. Δηλαδή να καταλήγουν σε κάποια ονόματα να ρωτάνε ένα μεγάλο ποσοστό ατόμων την ημέρα μέχρι να τους κάτσει. Και ενώ ο άλλος ήδη από τα ονόματα έχει τρομοκρατηθεί να του βάλουν και καμιά σάλτσα κανά ταχυδακτυλουργικό και τα συναφή. Και πάλι όμως είναι ασαφές το πώς μπορεί να λειτουργεί αν βασίζεται σε κομπίνα.
Γεια σου Νικόμαχε,
Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου, η αλήθεια είναι πως είχα σκεφτεί διάφορες εκδοχές περί του θέματος για το πώς μπορεί να τα βρήκε όλα αυτά. Μάλιστα μου ήρθε και μια αναλαμπή και η σκέψη σου έχει βάση. όπως ανέφερα δεν μένω στο Πειραιά. Πριν κανα-δυο μήνες που βρέθηκα πάλι εκεί σε άλλο σημείο αυτή τη φορά, μια παρέα πιτσιρικάδων βρίσκονταν σε ένα στενό και περνώντας χωρίς να τους έχω ξαναδεί στη ζωή μου κάνουν "αυτή δεν είναι η τάδε;" τέλος πάντων; Ενστικτωδώς γύρισα και απομακρύνθηκα έπειτα. Μια άλλη φορά πάλι στο Πειραιά σε άλλο σημείο πάλι πέρασα μπροστά από ένα τύπο και μου ψιθύρισε σχεδόν "Γεια σου τάδε".
Πρέπει να ανησυχώ;
και η αλήθεια είναι ότι μιλάω αρκετά συχνά για τον πατέρα μου.
Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου, η αλήθεια είναι πως είχα σκεφτεί διάφορες εκδοχές περί του θέματος για το πώς μπορεί να τα βρήκε όλα αυτά. Μάλιστα μου ήρθε και μια αναλαμπή και η σκέψη σου έχει βάση. όπως ανέφερα δεν μένω στο Πειραιά. Πριν κανα-δυο μήνες που βρέθηκα πάλι εκεί σε άλλο σημείο αυτή τη φορά, μια παρέα πιτσιρικάδων βρίσκονταν σε ένα στενό και περνώντας χωρίς να τους έχω ξαναδεί στη ζωή μου κάνουν "αυτή δεν είναι η τάδε;" τέλος πάντων; Ενστικτωδώς γύρισα και απομακρύνθηκα έπειτα. Μια άλλη φορά πάλι στο Πειραιά σε άλλο σημείο πάλι πέρασα μπροστά από ένα τύπο και μου ψιθύρισε σχεδόν "Γεια σου τάδε".
Πρέπει να ανησυχώ;
και η αλήθεια είναι ότι μιλάω αρκετά συχνά για τον πατέρα μου. Γεια σε όλους! Είμαι νέο μέλος οπότε ζητώ συγνώμη αν μακρυγορήσω. Πιστεύω αξίζει όμως την προσοχή σας.
Πρόσφατα μου έτυχε ένα παρόμοιο περιστατικό με όλα τα προαναφερόμενα. Είχα σοκαριστεί από το συμβάν και έκατσα με ένα φίλο και ψάξαμε για το ζήτημα με τις "μάντισσες του δρόμου" και έτσι έπεσε στην αντίληψη μας αυτό το forum. Παρατήρησα ότι πολλές απ' τις δικές σας εμπειρίες τυχαίνει να έχουν λάβει μέρος στον Πειραιά... Και η δική μου εκεί συνέβη αλλά το παράδοξο είναι ότι δεν μένω εκεί...
Βρισκόμουν στο λιμάνι έξω απ' την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Ξαφνικά βλέπω μια κυρία η οποία ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΤΣΙΓΓΆΝΑ. Μεσήλικας με normal παρουσιαστικό. Μου ζήτησε ένα τσιγάρο.
-Βεβαίως, της αποκρίθηκα, δυο λεπτά μόνο να σας στρίψω ένα γιατί έχω στριφτά.
Με ευχαρίστησε και περίμενε...
Συνειδητοποιώ ότι δεν έχω χαρτάκια. Της το λέω και της προτείνω να έρθει μαζί μου στο περίπτερο να πάρω. Μου είπε "δεν πειράζει", επιμένω, μου αρνείται για μια ακόμη φορά και εν τέλει της ευχήθηκα καλές γιορτές (ήταν δύο μέρες πριν τα Χριστούγεννα) και ξεκίνησα να φεύγω. Την ίδια στιγμή μου κάνει "Πέτρο δεν τον λένε τον πατέρα σου;" έμεινα μ****κας (συγνώμη κιόλας). Έντρομη εγώ γυρνάω... "που το ξέρετε;" βγάζει ένα χαρτομάντιλο απ' την τσέπη της και μου λέει "γρήγορα σκίστο" άρχισα να λέω "τι να το σκίσω καλέ..." και τέτοια. Μου κάνει "σκίστο για την ψυχούλα του μπαμπά σου" έθεσε λεπτό ζήτημα και το έσκισα. Είπε κάτι λόγια και μου ζήτησε να ακουμπήσω πάνω στην παλάμη της ένα κέρμα (πάνω στο χαρτομάντιλο). Άρχισα να πονηρεύομαι παρ' όλα αυτά έβγαλα ένα κέρμα. Εκείνη τη στιγμή μου λέει "ο πατέρας σου πριν κάποια χρόνια ήταν στο νοσοκομείο" λέω μέσα μου "ναι καλά όχι μία και δύο φορές" όμως μία φορά ήταν από στενοχώρια από κοντινά συγγενικά του πρόσωπα και αυτή ήταν η πιο τρανταχτή. Ε, λοιπόν σε αυτή αναφερόταν. Είπε και κάτι άλλα περίεργα και μου κάνει "γρήγορα χαρτί" εγώ: "τι χαρτί;" εκείνη: "χαρτονόμισμα πως το λένε!". Της είπα ότι δεν έχω ενώ είχα 50 ευρώ. Μου λέει "μην μου λες ψέματα ξέρω πως έχεις 50 ευρώ στο πορτοφόλι σου!" Τα χασα! Χωρίς να το πολυσκεφτώ τα έβγαλα διστακτικά και εκείνη μου λέει "χεσμένα τα 'χω τα λεφτά σου μην φοβάσαι". Και πράγματι. Ακούμπησα το 50αρικο το δίπλωσε αρκετές φορές και το τύλιξε στο χαρτομάντιλο μες στα μάτια μου. Μου είπε να επαναλάβω τα λόγια της: "Να χαθεί...και να ξαναβρεθεί" τα είπα υπό τον φόβο για την ψυχή του πατέρα μου όπως μου ξανάπε και μόλις άνοιξα το χαρτομάντιλο είχαν χαθεί! Κατάλαβα ότι πρόκειται για ταχυδακτυλουργικό και με αγχώδες αλλά και νευριασμένο ύφος την απείλησα ότι θα καλέσω την αστυνομία. Δεν φάνηκα και πολύ πειστική και εκείνη καθόλου φοβισμένη απ' την απειλή μου. Παρ' όλα αυτά μου ξαναεμφάνισε το 50αρικο λέγοντας μου: "η Μαρία ποια είναι εσύ δεν είσαι;". Δεν χρειαζόταν κάτι άλλο για να κατουρηθώ απ' το φόβο μου ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες ίσως και να μην επηρεαζόμουν... Λέω "που το ξέρετε;" και μου λέει "Αχ! να 'ξερες τι μεγάλο καλό σου έκανα σήμερα! θα το δεις και όταν με ξανασυναντήσεις θα μου πεις Χριστίνα σε ευχαριστώ"... Ύστερα μου ζήτησε να χαλάσω στο περίπτερο το 50ρικο και να της δώσω 10 ευρώ... Σκέφτηκα όπως θα σκεφτόταν ο φίλος μου και βρήκα το κουράγιο να τη διώξω. Τα κατάφερα και ενώ περίμενα να μου ρίξει καμιά κατάρα αντιθέτως μου λέει "δεν πειράζει έχεις καλή ψυχή και δεν θα στο γυρίσω σε κακό... να ξέρεις ότι η σχέση σου θα στεριώσει και θα κάνεις και παιδί".
Θα 'λεγα πως είμαι πολύ μικρή για μια τέτοια πρόβλεψη. Σαφώς και δεν πιστεύω σε μάγια ούτε σε προβλέψεις... Απλώς διερωτήθηκα πως ήταν τόσο ακριβής σε σημαντικά γεγονότα της ζωής μου. Θα χαρώ να λάβω τις απόψεις σας.
Πρόσφατα μου έτυχε ένα παρόμοιο περιστατικό με όλα τα προαναφερόμενα. Είχα σοκαριστεί από το συμβάν και έκατσα με ένα φίλο και ψάξαμε για το ζήτημα με τις "μάντισσες του δρόμου" και έτσι έπεσε στην αντίληψη μας αυτό το forum. Παρατήρησα ότι πολλές απ' τις δικές σας εμπειρίες τυχαίνει να έχουν λάβει μέρος στον Πειραιά... Και η δική μου εκεί συνέβη αλλά το παράδοξο είναι ότι δεν μένω εκεί...
Βρισκόμουν στο λιμάνι έξω απ' την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Ξαφνικά βλέπω μια κυρία η οποία ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΤΣΙΓΓΆΝΑ. Μεσήλικας με normal παρουσιαστικό. Μου ζήτησε ένα τσιγάρο.
-Βεβαίως, της αποκρίθηκα, δυο λεπτά μόνο να σας στρίψω ένα γιατί έχω στριφτά.
Με ευχαρίστησε και περίμενε...
Συνειδητοποιώ ότι δεν έχω χαρτάκια. Της το λέω και της προτείνω να έρθει μαζί μου στο περίπτερο να πάρω. Μου είπε "δεν πειράζει", επιμένω, μου αρνείται για μια ακόμη φορά και εν τέλει της ευχήθηκα καλές γιορτές (ήταν δύο μέρες πριν τα Χριστούγεννα) και ξεκίνησα να φεύγω. Την ίδια στιγμή μου κάνει "Πέτρο δεν τον λένε τον πατέρα σου;" έμεινα μ****κας (συγνώμη κιόλας). Έντρομη εγώ γυρνάω... "που το ξέρετε;" βγάζει ένα χαρτομάντιλο απ' την τσέπη της και μου λέει "γρήγορα σκίστο" άρχισα να λέω "τι να το σκίσω καλέ..." και τέτοια. Μου κάνει "σκίστο για την ψυχούλα του μπαμπά σου" έθεσε λεπτό ζήτημα και το έσκισα. Είπε κάτι λόγια και μου ζήτησε να ακουμπήσω πάνω στην παλάμη της ένα κέρμα (πάνω στο χαρτομάντιλο). Άρχισα να πονηρεύομαι παρ' όλα αυτά έβγαλα ένα κέρμα. Εκείνη τη στιγμή μου λέει "ο πατέρας σου πριν κάποια χρόνια ήταν στο νοσοκομείο" λέω μέσα μου "ναι καλά όχι μία και δύο φορές" όμως μία φορά ήταν από στενοχώρια από κοντινά συγγενικά του πρόσωπα και αυτή ήταν η πιο τρανταχτή. Ε, λοιπόν σε αυτή αναφερόταν. Είπε και κάτι άλλα περίεργα και μου κάνει "γρήγορα χαρτί" εγώ: "τι χαρτί;" εκείνη: "χαρτονόμισμα πως το λένε!". Της είπα ότι δεν έχω ενώ είχα 50 ευρώ. Μου λέει "μην μου λες ψέματα ξέρω πως έχεις 50 ευρώ στο πορτοφόλι σου!" Τα χασα! Χωρίς να το πολυσκεφτώ τα έβγαλα διστακτικά και εκείνη μου λέει "χεσμένα τα 'χω τα λεφτά σου μην φοβάσαι". Και πράγματι. Ακούμπησα το 50αρικο το δίπλωσε αρκετές φορές και το τύλιξε στο χαρτομάντιλο μες στα μάτια μου. Μου είπε να επαναλάβω τα λόγια της: "Να χαθεί...και να ξαναβρεθεί" τα είπα υπό τον φόβο για την ψυχή του πατέρα μου όπως μου ξανάπε και μόλις άνοιξα το χαρτομάντιλο είχαν χαθεί! Κατάλαβα ότι πρόκειται για ταχυδακτυλουργικό και με αγχώδες αλλά και νευριασμένο ύφος την απείλησα ότι θα καλέσω την αστυνομία. Δεν φάνηκα και πολύ πειστική και εκείνη καθόλου φοβισμένη απ' την απειλή μου. Παρ' όλα αυτά μου ξαναεμφάνισε το 50αρικο λέγοντας μου: "η Μαρία ποια είναι εσύ δεν είσαι;". Δεν χρειαζόταν κάτι άλλο για να κατουρηθώ απ' το φόβο μου ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες ίσως και να μην επηρεαζόμουν... Λέω "που το ξέρετε;" και μου λέει "Αχ! να 'ξερες τι μεγάλο καλό σου έκανα σήμερα! θα το δεις και όταν με ξανασυναντήσεις θα μου πεις Χριστίνα σε ευχαριστώ"... Ύστερα μου ζήτησε να χαλάσω στο περίπτερο το 50ρικο και να της δώσω 10 ευρώ... Σκέφτηκα όπως θα σκεφτόταν ο φίλος μου και βρήκα το κουράγιο να τη διώξω. Τα κατάφερα και ενώ περίμενα να μου ρίξει καμιά κατάρα αντιθέτως μου λέει "δεν πειράζει έχεις καλή ψυχή και δεν θα στο γυρίσω σε κακό... να ξέρεις ότι η σχέση σου θα στεριώσει και θα κάνεις και παιδί".
Θα 'λεγα πως είμαι πολύ μικρή για μια τέτοια πρόβλεψη. Σαφώς και δεν πιστεύω σε μάγια ούτε σε προβλέψεις... Απλώς διερωτήθηκα πως ήταν τόσο ακριβής σε σημαντικά γεγονότα της ζωής μου. Θα χαρώ να λάβω τις απόψεις σας.
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Καλησπέρα σε όλους,
Προσπάθησα να διαβάσω όσο το δυνατόν περισσότερες ιστορίες μόλις σήμερα γιατί με αγωνία περίμενα μέχρι να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου. Ενδεχομένως να σας κουράσει το μέγεθος του μηνύματος θεωρώ όμως ότι κάθε λεπτομέρεια είναι σημαντική. Είμαι καινούργια στο φόρουμ και οφείλω να σας πω πως πιστεύω σε ότι μπορεί να αντιληφθεί η λογική μου παράλληλα όμως αφήνω ένα παραθυράκι ανοιχτό σε φαινόμενα που δεν μπορεί. Πριν ένα χρόνο περίπου μία πολύ καλή φίλη παραπονούνταν συχνά πως έβλεπα, άκουγε και ένιωθε πράγματα ανεξήγητα. Μόνο εγώ δεν την αμφισβητούσα και προσπαθούσα να την καθησυχάσω με τρόπο τέτοιο που να μην θεωρήσει ότι την περνάω για τρελή. Ένα βράδυ λοιπόν με πήρε και μου είπε πως μια μαύρη σκιά ήταν στην πόρτα του δωματίου της ακίνητη. Δεν την πίστεψα παρ' όλα αυτά την παρακάλεσα να πάει στους γονείς της να μην φοβάται. Εκείνη ένιωσε αδυναμία να σηκωθεί και ανευ λόγου και αιτίας ζήτησε απ' τη σκιά να φύγει. Λέει ότι της επιτέθηκε και διαπέρασε το σώμα της. Της ζήτησα να προσπαθήσει να πάει σε άλλο δωμάτιο και πήγε στην κουζίνα. Κάποια στιγμή έπεσε η γραμμή. Με ξαναπήρε και μου είπε ότι έβγαλε φώτο με αρνητικό και της εμφανίστηκε η σκιά. Έβγαλε τρεις απανωτές και όλο και χανόταν η σκιά μέχρι που εξαφανίστηκε απ' το πλάνο. Τις φώτο τις είδα με τα μάτια μου. Εν τέλει της ζήτησα να με βάλει σε ανοιχτή ακρόαση και επειδή ως άθεη δεν ήξερε το "πιστεύω" της είπα να επαναλαμβάνει κάθε φράση που έλεγα. Στο σημείο "ου της βασιλείας ούκ έστε τέλος" ακούστηκαν παράσιτα και μου είπε με τρεμάμενη φωνή ότι η φωνή μου ακούστηκε σαν αντρική. Έπειτα το σήμα χάθηκε. Της τελείωσε η κάρτα και έτσι πήγα να την πάρω εγώ. Όταν πάτησα το πράσινο τηλεφωνάκι στην επαφή της μου έβγαζε ειδοποίηση ότι "Οι επαφές δεν είναι έτοιμες" ενώ στο μενού των επαφών έμπαινα κανονικά. Τρόμαξα άρχισα να νιώθω περίεργα και πήγα να πιάσω το χέρι της αδερφής μου που κοιμόταν δίπλα. Η αδερφή μου όπως πέφτει ξυπνάει δεν κουνιέται ούτε μοίρα. Κι όμως εκείνη τη στιγμή γύρισε ολόκληρη προς την άλλη μεριά. Νόμιζα πως μπροστά μου έβλεπα κάτι. Εκμεταλλεύτηκα το σκοτάδι και έβγαλα φώτο με αρνητικό. Εμφανίστηκε η σκιά. Την επόμενη μέρα συναντηθήκαμε και οι σκιές ήταν πανομοιότυπες στις φωτογραφίες. Ελπίζω να ΄ταν η κάμερα που τα έκανε. Πάντως όλα τα υπόλοιπα δεν χωράνε καμία αμφιβολία...
Προσπάθησα να διαβάσω όσο το δυνατόν περισσότερες ιστορίες μόλις σήμερα γιατί με αγωνία περίμενα μέχρι να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου. Ενδεχομένως να σας κουράσει το μέγεθος του μηνύματος θεωρώ όμως ότι κάθε λεπτομέρεια είναι σημαντική. Είμαι καινούργια στο φόρουμ και οφείλω να σας πω πως πιστεύω σε ότι μπορεί να αντιληφθεί η λογική μου παράλληλα όμως αφήνω ένα παραθυράκι ανοιχτό σε φαινόμενα που δεν μπορεί. Πριν ένα χρόνο περίπου μία πολύ καλή φίλη παραπονούνταν συχνά πως έβλεπα, άκουγε και ένιωθε πράγματα ανεξήγητα. Μόνο εγώ δεν την αμφισβητούσα και προσπαθούσα να την καθησυχάσω με τρόπο τέτοιο που να μην θεωρήσει ότι την περνάω για τρελή. Ένα βράδυ λοιπόν με πήρε και μου είπε πως μια μαύρη σκιά ήταν στην πόρτα του δωματίου της ακίνητη. Δεν την πίστεψα παρ' όλα αυτά την παρακάλεσα να πάει στους γονείς της να μην φοβάται. Εκείνη ένιωσε αδυναμία να σηκωθεί και ανευ λόγου και αιτίας ζήτησε απ' τη σκιά να φύγει. Λέει ότι της επιτέθηκε και διαπέρασε το σώμα της. Της ζήτησα να προσπαθήσει να πάει σε άλλο δωμάτιο και πήγε στην κουζίνα. Κάποια στιγμή έπεσε η γραμμή. Με ξαναπήρε και μου είπε ότι έβγαλε φώτο με αρνητικό και της εμφανίστηκε η σκιά. Έβγαλε τρεις απανωτές και όλο και χανόταν η σκιά μέχρι που εξαφανίστηκε απ' το πλάνο. Τις φώτο τις είδα με τα μάτια μου. Εν τέλει της ζήτησα να με βάλει σε ανοιχτή ακρόαση και επειδή ως άθεη δεν ήξερε το "πιστεύω" της είπα να επαναλαμβάνει κάθε φράση που έλεγα. Στο σημείο "ου της βασιλείας ούκ έστε τέλος" ακούστηκαν παράσιτα και μου είπε με τρεμάμενη φωνή ότι η φωνή μου ακούστηκε σαν αντρική. Έπειτα το σήμα χάθηκε. Της τελείωσε η κάρτα και έτσι πήγα να την πάρω εγώ. Όταν πάτησα το πράσινο τηλεφωνάκι στην επαφή της μου έβγαζε ειδοποίηση ότι "Οι επαφές δεν είναι έτοιμες" ενώ στο μενού των επαφών έμπαινα κανονικά. Τρόμαξα άρχισα να νιώθω περίεργα και πήγα να πιάσω το χέρι της αδερφής μου που κοιμόταν δίπλα. Η αδερφή μου όπως πέφτει ξυπνάει δεν κουνιέται ούτε μοίρα. Κι όμως εκείνη τη στιγμή γύρισε ολόκληρη προς την άλλη μεριά. Νόμιζα πως μπροστά μου έβλεπα κάτι. Εκμεταλλεύτηκα το σκοτάδι και έβγαλα φώτο με αρνητικό. Εμφανίστηκε η σκιά. Την επόμενη μέρα συναντηθήκαμε και οι σκιές ήταν πανομοιότυπες στις φωτογραφίες. Ελπίζω να ΄ταν η κάμερα που τα έκανε. Πάντως όλα τα υπόλοιπα δεν χωράνε καμία αμφιβολία...
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Καλή Χρονιά κι από μένα σε όλα τα μέλη του esoterica.
Αγαπητή nefeli, έχεις ένα δίκιο. Πάντως μην αγχώνεσαι δεν είμαι τόσο βιαστική στο να βγάλω συμπεράσματα. Τη γνώμη σου ζήτησα όχι να μου πεις αν είναι σωστό. Πιο πολύ σε ρώτησα για να δω μήπως και διαφωνείς σε κάτι από τα όσα έγραψα, εκτός από εκείνο που μου είπες περί "κενού", μήπως μου δώσεις κάποιο ερέθισμα να αναθεωρήσω για κάποια σκέψη μου ή απλώς να σκεφτώ κάτι παραπάνω απ' αυτά που ήδη έχω σκεφτεί.
Φίλε - φίλη Tanuki. Πραγματικά πολύ ωραία σκέψη αυτή που κατέγραψες θα 'λεγα απ' τις καλύτερες που έχω διαβάσει. Ίσως όμως λόγω του ότι απ' τη φύση μας είμαστε εγωιστικά όντα, να φαντάζει ανέφικτο το να "καθίσουν στο ίδιο τραπέζι Θεός και Σατανάς" και τα σχετικά. Προσωπικά εγώ από πάντα ένιωθα έτοιμη να "καθίσω στο ίδιο τραπέζι" με τους εχθρούς μου υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι έχουν προηγουμένως δείξει πλήρη μετάνοια για μια επιβλαβή προς το πρόσωπο μου πράξη. Πάντα στην περίπτωση που φταίνε αποκλειστικά και μόνο αυτοί, γιατί δεν είμαι τόσο εγωίστρια ώστε να αποδώσω τις ευθύνες τις δικές μου αλλά και τις δικές τους εξ ολοκλήρου σε αυτούς, και όταν μιλάω για μετάνοια δεν εννοώ να γονατίσουν π.χ. μπροστά μου και με δάκρυα στα μάτια να ζητήσουν τη συγχώρεση μου. Έμπρακτα να μου αποδείξουν ότι θα προτιμούσαν να μην έχουν πράξει κατά τίνα τρόπο ώστε να με βλάψουν εμένα ή έναν πολύ κοντινό μου άνθρωπο ας πούμε, κάτι που θα με μετέτρεπε αυτομάτως σε εχθρό τους. Και μιλάμε για βαριές πράξεις όχι για μικροπραγματάκια. Πιστεύω πως με βάση τη λογική είναι ένας τρόπος επιβίωσης ανάμεσα στη μάζα των "κακών" αν μου επιτρέπεται να τους χαρακτηρίσω έτσι, ανθρώπων. Δεν πιστεύω πως το αληθινό νόημα της ζωής είναι εκείνο που λόγω των αρρωστημένων μυαλών που υπάρχουν στον κόσμο μας, μας αναγκάζει να συμβιώσουμε μαζί τους για να το ανακαλύψουμε και να το ζήσουμε. Θα 'ταν αυτοκαταστροφικό.
Σίγουρα το να βρεθείς π.χ. σε μια διένεξη με ένα "μισητό" σου πρόσωπο δεν είναι λύση ούτε να τον βρίσεις, ούτε να τον χτυπήσεις, ούτε τίποτα παρόμοιο. Ψύχραιμα, με ελεγχόμενο τον τόνο της φωνής και με προσεγμένο λεξιλόγιο πιστεύω πως είναι ο καλύτερος τρόπος να τον αντιμετωπίσεις προστατεύοντας πάνω απ' όλα τον ίδιο σου τον εαυτό. Αλλά επειδή ο κακοπροαίρετος άνθρωπος δύσκολα μετατρέπεται σε καλοπροαίρετο, ακόμη κι αν το νόημα της ζωής είναι εκείνο το οποίο δίδαξε ο Ιησούς , δηλαδή όταν σε χτυπήσουν στο ένα μάγουλο να γυρίσεις να σε χτυπήσουν και στο άλλο, σίγουρα είναι μια πράξη αγνότητας που υποδηλώνει την ανυπαρξία παθών και μισαλλοδοξίας, αλλά στον αιώνα που ζούμε δυσκολεύομαι να το συμμεριστώ. Και όπως προείπα είναι καθαρά θέμα επιβίωσης και αρμονικής συμβίωσης με τους γύρω μας.
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Ναι, αλλά δεν μου απάντησες στο τι πιστεύεις ως προς την άποψη μου για το νόημα της ζωής 
Μμμ έχεις ένα δίκιο. Σε ποιους αναφέρεσαι ωστόσο λέγοντας ότι δεν θα μας έκαναν τη χάρη να προσαρμόσουν την Αλήθεια στα μέτρα μας; Σε όντα άλλων διαστάσεων; Δεν ξέρω κατά πόσο βέβαια το φλέγον ζήτημα που εξετάζουμε σε αυτό το φόρουμ είναι η εύρεση αυτής της "Συμπαντικής" Αλήθειας παρά το άμεσα συσχετιζόμενο με την ανθρώπινη φύση νόημα της επίγειας ζωής. Δεν νομίζω ότι δυνόμεθα να ανακαλύψουν αυτή την Αλήθεια. Θα πρότινα να επικεντρωθούμε σε κάτι εφικτό προς το παρόν. Ωστόσο βλέπω έχεις άποψη πάνω στο θέμα οπότε θα 'θελα να μου πεις τη γνώμη σου πιο αναλυτικά για το τι θεωρώ εγώ νόημα της ζωής μας στα μηνύματα που 'χω αναρτήσει παραπάνω.
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Αγαπητή Νεφέλη,
Συμφωνώ απολύτως με την "θεωρία" σου περί αλήθειας είναι μια πολύ καλή σκέψη. Ίσως όμως να αποδεικνυόταν εξίσου δύσκολο εγχείρημα η επικράτηση μιας συγκεκριμένης αλήθειας ανώτερης από εκείνη που ανήκει στον υλικό κόσμο για όλους τους ανθρώπους. Πιστεύω πως αν ποτέ φτάναμε στο σημείο να αναγνωρίσουμε μια τέτοιου είδους αλήθεια σίγουρα αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί στον αιώνα που διανύουμε, καθώς κατά τη γνώμη μου δεν διαθέτουμε την πνευματική καλλιέργεια και το χρόνο να την αναζητήσουμε. Μην ξεχνάς πως και οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι για να διερευνήσουν διάφορα ζητήματα που έφερε στο προσκήνιο η εκάστοτε εποχή τους κάθε άλλο παρά κοινωνική ζωή είχαν. Πολύ απ' αυτούς ίσως και να μην εργάζονταν καν και αποκαλέστηκαν έως και τεμπέληδες. Κι όμως τέτοιου είδους στοχασμοί πιστεύω διαρκούν για πάρα πολύ καιρό έως και χρόνια για να βγει ένα υγιές και ικανοποιητικό συμπέρασμα. Είναι η εποχή που το χρήμα έχει θεοποιηθεί αυτή που βρισκόμαστε και δεν θα πάψει να στέκεται εμπόδιο στο δρόμο του ανθρώπου προς αναζήτηση της αλήθειας. Πάντως θεωρώ πως και η Αγάπη με την έννοια που την παρουσιάζεις και η εύρεση τελικά αυτής της Αλήθειας πάλι ευτυχία θα προκαλέσουν στον άνθρωπο για το κατόρθωμα του. Τέλος θα ήθελα αν έχεις κάτι στο νου να μου πεις την άποψη σου περί Αλήθειας. Ποια πιστεύεις θα μπορούσε να είναι αυτή;
Συμφωνώ απολύτως με την "θεωρία" σου περί αλήθειας είναι μια πολύ καλή σκέψη. Ίσως όμως να αποδεικνυόταν εξίσου δύσκολο εγχείρημα η επικράτηση μιας συγκεκριμένης αλήθειας ανώτερης από εκείνη που ανήκει στον υλικό κόσμο για όλους τους ανθρώπους. Πιστεύω πως αν ποτέ φτάναμε στο σημείο να αναγνωρίσουμε μια τέτοιου είδους αλήθεια σίγουρα αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί στον αιώνα που διανύουμε, καθώς κατά τη γνώμη μου δεν διαθέτουμε την πνευματική καλλιέργεια και το χρόνο να την αναζητήσουμε. Μην ξεχνάς πως και οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι για να διερευνήσουν διάφορα ζητήματα που έφερε στο προσκήνιο η εκάστοτε εποχή τους κάθε άλλο παρά κοινωνική ζωή είχαν. Πολύ απ' αυτούς ίσως και να μην εργάζονταν καν και αποκαλέστηκαν έως και τεμπέληδες. Κι όμως τέτοιου είδους στοχασμοί πιστεύω διαρκούν για πάρα πολύ καιρό έως και χρόνια για να βγει ένα υγιές και ικανοποιητικό συμπέρασμα. Είναι η εποχή που το χρήμα έχει θεοποιηθεί αυτή που βρισκόμαστε και δεν θα πάψει να στέκεται εμπόδιο στο δρόμο του ανθρώπου προς αναζήτηση της αλήθειας. Πάντως θεωρώ πως και η Αγάπη με την έννοια που την παρουσιάζεις και η εύρεση τελικά αυτής της Αλήθειας πάλι ευτυχία θα προκαλέσουν στον άνθρωπο για το κατόρθωμα του. Τέλος θα ήθελα αν έχεις κάτι στο νου να μου πεις την άποψη σου περί Αλήθειας. Ποια πιστεύεις θα μπορούσε να είναι αυτή;
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Πάντως με τη σειρά μου επέτρεψε μου να διαφωνήσω σε κάτι κι απ' τα δικά σου λεγόμενα.
Η αλήθεια είναι πως όταν προβαίνουμε σε διάφορες ενέργειες είναι καλό τα αποτελέσματα τους να επωφελούν το σύνολο και μετέπειτα και τον εαυτό μας ή το αντίστροφο. Για καθολικότητα όμως είναι δύσκολο να μιλάμε. Λάβε υπόψιν σου πως πρόκειται για ωκεάνιο αριθμό ανθρώπων που κατοικούν πάνω στον πλανήτη. Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος κρίνει σύμφωνα με τη δική του προσωπική βούληση το "νόημα της ζωής" του. Από 'κει και πέρα μπορεί αυτή η βούληση να ανάγεται σε ένα σύνολο ατόμων όπως αυτό της χριστιανικής πίστης η οποία θεωρεί ως νόημα της ζωής τη θέωση. Εμένα προσωπικά δεν μου φαίνεται άσχημη εκδοχή και τι όμως αν πίσω απ' τη δημιουργία του κόσμου δεν κρύβεται ο Θεός όπως τον παρουσιάζει η χριστιανική θρησκεία και πρόκειται για μια άλλη δύναμη; Δεν είμαι άθεη προς Θεού απλώς προσπαθώ να εξετάζω αμερόληπτα κάποια θέματα. Πάντως η καθολικότητα δεν θεωρώ ότι είναι κάτι εύκολο να το πετύχει κανείς ειδικά σε θέματα τέτοιου είδους που όλοι έχουν να εκφράσουν μια άποψη. Και να διευκρινίσω και κάτι τελευταίο. Μιλώντας για ευτυχία δεν θεωρώ πως μια ιδανική και ευτυχισμένη ζωή περιλαμβάνει π.χ. τον πλούτο. Για κάποιον άλλο όμως μπορεί και να μην ισχύει η άποψη μου. Μπορεί όνειρο ζωής γι' αυτόν να είναι ένα κότερο, ένα ελικόπτερο και μια βίλα στο Μανχάταν! Και θα μου πεις "ναι αυτός ο κάποιος στο τέλος θα συνειδητοποιήσει πως δεν έχουν τόσο νόημα πια τα λεφτά!" Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι φιλοχρήματοι (γιατί μην ξεχνάς ότι ζούμε σε εποχή υλικού ευδαιμονισμού) που αν τα επιτύχουν όλα αυτά ικανοποιούνται και με το παραπάνω. Δεν μπορεί κανείς να τους στερήσει το δικαίωμα να πιστεύουν ότι νόημα της ζωής είναι τα λεφτά (δυστυχώς).
Πάντως μ' άρεσε η εκδοχή σου περί Αγάπης. Πρόσφατα το ένιωσα και 'γω και η περίπτωση μου ήταν παρόμοια με αυτή του Notirk αν και δεν χρειαζόταν αυτό για να το νιώσω. Αυτό το συμβάν απλώς με 'κανε να συνειδητοποιήσω ότι ποτέ δεν έπαψα να το νιώθω για όλους τους ανθρώπους. Κι αν έχω κάνει λάθη που "έβλαψαν" κάποιον κάθε άλλο παρά από κακία το έκανα προς το πρόσωπο του εκάστοτε ατόμου. Και σαφώς δεν μιλάμε για ανεπανόρθωτη βλάβη. Ωστόσο αν δεν εκπληρώσω ένα στόχο που 'χω θέσει για το άμεσο μέλλον δεν θα 'πω ποτέ ότι έχω ολοκληρωθεί σαν άτομο και θα το 'χω παράπονο που δεν τα κατάφερα. Είναι αυτό που λέμε "μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα".
Η αλήθεια είναι πως όταν προβαίνουμε σε διάφορες ενέργειες είναι καλό τα αποτελέσματα τους να επωφελούν το σύνολο και μετέπειτα και τον εαυτό μας ή το αντίστροφο. Για καθολικότητα όμως είναι δύσκολο να μιλάμε. Λάβε υπόψιν σου πως πρόκειται για ωκεάνιο αριθμό ανθρώπων που κατοικούν πάνω στον πλανήτη. Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος κρίνει σύμφωνα με τη δική του προσωπική βούληση το "νόημα της ζωής" του. Από 'κει και πέρα μπορεί αυτή η βούληση να ανάγεται σε ένα σύνολο ατόμων όπως αυτό της χριστιανικής πίστης η οποία θεωρεί ως νόημα της ζωής τη θέωση. Εμένα προσωπικά δεν μου φαίνεται άσχημη εκδοχή και τι όμως αν πίσω απ' τη δημιουργία του κόσμου δεν κρύβεται ο Θεός όπως τον παρουσιάζει η χριστιανική θρησκεία και πρόκειται για μια άλλη δύναμη; Δεν είμαι άθεη προς Θεού
απλώς προσπαθώ να εξετάζω αμερόληπτα κάποια θέματα. Πάντως η καθολικότητα δεν θεωρώ ότι είναι κάτι εύκολο να το πετύχει κανείς ειδικά σε θέματα τέτοιου είδους που όλοι έχουν να εκφράσουν μια άποψη. Και να διευκρινίσω και κάτι τελευταίο. Μιλώντας για ευτυχία δεν θεωρώ πως μια ιδανική και ευτυχισμένη ζωή περιλαμβάνει π.χ. τον πλούτο. Για κάποιον άλλο όμως μπορεί και να μην ισχύει η άποψη μου. Μπορεί όνειρο ζωής γι' αυτόν να είναι ένα κότερο, ένα ελικόπτερο και μια βίλα στο Μανχάταν! Και θα μου πεις "ναι αυτός ο κάποιος στο τέλος θα συνειδητοποιήσει πως δεν έχουν τόσο νόημα πια τα λεφτά!" Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι φιλοχρήματοι (γιατί μην ξεχνάς ότι ζούμε σε εποχή υλικού ευδαιμονισμού) που αν τα επιτύχουν όλα αυτά ικανοποιούνται και με το παραπάνω. Δεν μπορεί κανείς να τους στερήσει το δικαίωμα να πιστεύουν ότι νόημα της ζωής είναι τα λεφτά (δυστυχώς).Πάντως μ' άρεσε η εκδοχή σου περί Αγάπης. Πρόσφατα το ένιωσα και 'γω και η περίπτωση μου ήταν παρόμοια με αυτή του Notirk αν και δεν χρειαζόταν αυτό για να το νιώσω. Αυτό το συμβάν απλώς με 'κανε να συνειδητοποιήσω ότι ποτέ δεν έπαψα να το νιώθω για όλους τους ανθρώπους. Κι αν έχω κάνει λάθη που "έβλαψαν" κάποιον κάθε άλλο παρά από κακία το έκανα προς το πρόσωπο του εκάστοτε ατόμου. Και σαφώς δεν μιλάμε για ανεπανόρθωτη βλάβη. Ωστόσο αν δεν εκπληρώσω ένα στόχο που 'χω θέσει για το άμεσο μέλλον δεν θα 'πω ποτέ ότι έχω ολοκληρωθεί σαν άτομο και θα το 'χω παράπονο που δεν τα κατάφερα. Είναι αυτό που λέμε "μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα".
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Φίλη nefeli,
Αρχικά θα ήθελα να μου διασαφηνίσεις λίγο το που βασίζεις ακριβώς τη διαφωνία σου και τι εννοείς με το "τάς γραφάς". Όποιαδήποτε γραπτά κείμενα εννοείς ή κάτι το συγκεκριμένο; Παρ' όλα αυτά οφείλω να σου εξηγήσω το λόγο που έχω τοποθετήσει το κόμμα στην συγκεκριμένη θέση. Είναι όντως μία φράση που έχει προκαλέσει σύγχυση, το ζήτημα όμως είναι ότι η τοποθέτηση το κόμματος εκεί αλλοιώνει την original έννοια της φράσης και είναι σα να σου λέει "Πιστεύεις δεν πιστεύεις κάνε την έρευνα σου" δηλαδή είτε πιστεύεις είτε όχι σε μια ανώτερη δύναμη μην πάψεις ποτέ να το "ψάχνεις το θέμα" που λέμε.
Από 'κει και πέρα οι λέξεις ευτυχία, ειρήνη, ευμάρεια ήταν συμβολικές, ως παραδείγματα στην προσπάθεια μου να εκφράσω την άποψη μου ότι το νόημα της ζωής δεν μπορεί να προσδιοριστεί με μία μόνο λέξη. Ωστόσο θεωρώ ότι η ευτυχία, η επίτευξη των στόχων και η απόκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης πείρας αποτελούν ΚΟΜΜΆΤΙ του νοήματος της ζωής.
Αν μπορείς θα ήθελα να μου εξηγήσεις κιόλας τι εννοείς με τη λέξη "κενό".
Αρχικά θα ήθελα να μου διασαφηνίσεις λίγο το που βασίζεις ακριβώς τη διαφωνία σου και τι εννοείς με το "τάς γραφάς". Όποιαδήποτε γραπτά κείμενα εννοείς ή κάτι το συγκεκριμένο; Παρ' όλα αυτά οφείλω να σου εξηγήσω το λόγο που έχω τοποθετήσει το κόμμα στην συγκεκριμένη θέση. Είναι όντως μία φράση που έχει προκαλέσει σύγχυση, το ζήτημα όμως είναι ότι η τοποθέτηση το κόμματος εκεί αλλοιώνει την original έννοια της φράσης και είναι σα να σου λέει "Πιστεύεις δεν πιστεύεις κάνε την έρευνα σου" δηλαδή είτε πιστεύεις είτε όχι σε μια ανώτερη δύναμη μην πάψεις ποτέ να το "ψάχνεις το θέμα" που λέμε.
Από 'κει και πέρα οι λέξεις ευτυχία, ειρήνη, ευμάρεια ήταν συμβολικές, ως παραδείγματα στην προσπάθεια μου να εκφράσω την άποψη μου ότι το νόημα της ζωής δεν μπορεί να προσδιοριστεί με μία μόνο λέξη. Ωστόσο θεωρώ ότι η ευτυχία, η επίτευξη των στόχων και η απόκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης πείρας αποτελούν ΚΟΜΜΆΤΙ του νοήματος της ζωής.
Αν μπορείς θα ήθελα να μου εξηγήσεις κιόλας τι εννοείς με τη λέξη "κενό".
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!
Θερμή καλησπέρα σε όλους,
Όπως έχω ήδη αναφέρει σε forums του esoterica άλλων θεματικών ενοτήτων είμαι νέο μέλος (σε περίπτωση που κάποιος έχει ανιχνεύσει μηνύματα μου) και πραγματικά έχω ενθουσιαστεί απ' την πληθώρα των θεμάτων παρόμοιου περιεχομένου και μη. Επίσης, κάτι που με χαροποιεί ιδιαιτέρως είναι ότι ακόμη και στην εποχή της ανηθικότητας και της διαστροφής που διανύουμε υπάρχουν άτομα που τρίβονται με τέτοια ζητήματα, αναζητούν λύσεις και απαντήσεις, εξασκούν την κριτική τους ικανότητα, εξελίσσουν τη γνώση τους και θέτουν τον εαυτό τους σε εγρήγορση διευρύνοντας παράλληλα τους ορίζοντες τους. Πριν ξεκινήσω την ανάλυση της άποψης μου περί του νοήματος της ζωής θα ήθελα να αναφέρω μερικά λόγια του γνωστού σε όλους Σωκράτη περί μόρφωσης. "Ποιους θεωρώ μορφωμένους;" είπε "α)αυτούς που ελέγχουν τις δυσάρεστες καταστάσεις αντί να ελέγχονται από αυτές, β)αυτούς που αντιμετωπίζουν τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική, γ)αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές, δ)αυτούς που αντιμετωπίζουν τα δυσάρεστα γεγονότα και τους αντιπαθείς ανθρώπους καλοπροαίρετα, ε)αυτούς που ελέγχουν της απολαύσεις τους, στ)αυτούς που δε νικήθηκαν απ' τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους και ζ) αυτούς που δεν έχουν φθαρεί απ' τη δόξα και τις επιτυχίες τους"
Πιστεύω πως είναι πραγματικά μία από τις κορυφαίες κουβέντες σε σύγκριση με όσες άλλες έχει ξεστομίσει αυτός ο άνθρωπος, ή με αυτές προγενέστερων και μεταγενέστερων του. Θεωρώ (και αυτό είναι αποκλειστικά προσωπική μου άποψη) πως ακολουθώντας καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας αυτά τα βήματα που υπέδειξε ο Σωκράτης ωθούμε αυτομάτως τον εαυτό μας ένα βήμα πιο κοντά στην εύρεση του νοήματος της ζωής. Πράγματι, ένας άνθρωπος ο οποίος δεν ελέγχεται από κακουχίες και άσχημες καταστάσεις τείνει να τις αντιμετωπίζει λογικά αποφεύγοντας συγκρούσεις με τους γύρω του αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό και δεν φθείρεται ψυχικά. Τον τρόπο για να το επιτύχει στην εκάστοτε περίπτωση εφόσον λειτουργεί μέσω της λογικής του καλείται να τον βρει μόνος του ή έστω μέσω της βοήθειας άλλων ατόμων. Το κλειδί της λογικής όμως, οφείλει (αν μου επιτρέπεται η έκφραση) να το χρησιμοποιεί και στις ευχάριστες καταστάσεις έτσι ώστε να αποφεύγει τυχόν παγίδες και αν όντως κρίνει πως η συγκεκριμένη κατάσταση που βρίσκεται είναι ευνοϊκή προς εκείνον και τα άτομα που συμμετέχουν σε αυτή τότε έχει τη δυνατότητα να κατακλυστεί από τα εκάστοτε συναισθήματα και να την απολαύσει. Επιπλέον, όντας έντιμος ο άνθρωπος αυτοϊκανοποιείται γνωρίζοντας πως δεν έχει προξενήσει αδικία μιας και ως δημοκρατικός πολίτης (παρακαλώ να μην λάβετε υπόψιν την κατάντια της ελληνικής Δημοκρατίας αλλά να επικεντρωθείτε στο βαθύτερο νόημα του σχολίου) τον κατακλύζει το αίσθημα του δικαίου. Κατόπιν, όταν κληθεί κανείς να αντιμετωπίσει ένα δυσάρεστο γεγονός ή ένα αντιπαθές πρόσωπο, καλό θα ήταν να αντιμετωπίσει την κατάσταση ψύχραιμα, ευδιάθετα, να είναι ετοιμόλογος και έτσι να μειώσει το ήθος του "αντιπάλου" του αναδεικνύοντας μ' αυτόν τον τρόπο την ποιότητα του δικού του ήθους. Έτσι καταπραΰνει τη δυσαρέσκεια που του'χει προξενηθεί από το συμβάν, φροντίζοντας για την ψυχική του γαλήνη. Ύστερα το άτομο "πρέπει" να γνωρίζει να οριοθετεί τις απολαύσεις του έτσι ώστε να αποφευχθεί η βλάβη του μέσω αυτών. Για παράδειγμα, ένας που ευφραίνεται απ' την κατάποση αλκοόλ αν το παρακάνει ας πούμε ένα μεμονωμένο βράδυ, μπορεί να βλάψει και την υγεία του (π.χ. πλύση στομάχου κτλ.) και τις ζωές άλλων (π.χ. ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη καθώς το αλκοόλ προκαλεί έντονη επιθυμία για σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς προφύλαξη). Τέλος, εκείνος ο οποίος γνωρίζει καλά τον εαυτό του (κάτι που απαιτεί ειλικρινή και αντικειμενική αυτοκριτική και δεκτικότητα των ελαττωμάτων του καθενός) δεν θα επιτρέψει το στιγματισμό του από τον ίδιο ή τους γύρω του και τον χαρακτηρισμό του με βάση μία μεμονωμένη αρνητική κατάσταση, αλλά ούτε θα υπερεκτιμήσει αυτό που πραγματικά είναι εν καιρώ επιτυχίας και δόξας φθάνοντας έτσι στο σημείο της έπαρσης.
Απόρροια όλων των παραπάνω πιστεύω πως είναι η προσωπική ευτυχία του καθενός, η επίτευξη των στόχων του και η απόκτηση μιας ήρεμης (με την έννοια της ψυχοσύνθεσης του καθενός) και ιδανικής θα 'λεγα ζωής. Όλα αυτά βέβαια όπως είναι αντιληπτό αναφέρονται στο τι στόχους θέτει ο καθένας μας και πως τους υλοποιεί, και τι θεωρεί ο καθένας ευτυχία και επιτυχία. Είναι βαριά έννοια το νόημα της ζωής και για να επιτύχουμε τον ακριβή προσδιορισμό του θα πρέπει να εξετάσουμε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά για κάθε άνθρωπο στον πλανήτη, πράγμα αδύνατο. Πιστεύω πάντως πως όταν πρόκειται για το συγκεκριμένο "νόημα" που εξετάζουμε δεν υπάρχει μονολεκτικός προσδιορισμός του στυλ :ΕΥΤΥΧΙΑ!, ΕΙΡΗΝΗ!, ΕΥΜΆΡΙΑ, κτλ. Για μένα όμως η ευτυχία, η επίτευξη των στόχων ακόμη και η πείρα μέσω και ευχάριστων και δυσάρεστων καταστάσεων ανήκουν στο νόημα της ζωής χωρίς να είμαι απόλυτη. Από 'κει και πέρα μικρές παρανομίες χωρίς καθοριστική ισχύ και φοβερά αποτελέσματα πιστεύω πως είναι κομμάτι της ζωής μας και δεν θεωρώ αμαρτία την κλεψιά μιας μάνας που προσπαθεί να εξασφαλίσει το ψωμί του παιδιού της, ούτε το ότι ένας πιτσιρικάς δεν πλήρωσε μία φορά εισιτήριο στο λεωφορείο διότι του τέλειωσε το χαρτζιλίκι. Αν ήταν ωστόσο στο χέρι μου να επιβάλλω την ποινή αφού εξέταζα εξονυχιστικά το θέμα δεν θα την απέφευγα αλλά θα προσπαθούσα να την προσαρμόσω όσο το δυνατόν πιο κοντά στα μέτρα και σταθμά της πράξης.
Όπως έχω ήδη αναφέρει σε forums του esoterica άλλων θεματικών ενοτήτων είμαι νέο μέλος (σε περίπτωση που κάποιος έχει ανιχνεύσει μηνύματα μου) και πραγματικά έχω ενθουσιαστεί απ' την πληθώρα των θεμάτων παρόμοιου περιεχομένου και μη. Επίσης, κάτι που με χαροποιεί ιδιαιτέρως είναι ότι ακόμη και στην εποχή της ανηθικότητας και της διαστροφής που διανύουμε υπάρχουν άτομα που τρίβονται με τέτοια ζητήματα, αναζητούν λύσεις και απαντήσεις, εξασκούν την κριτική τους ικανότητα, εξελίσσουν τη γνώση τους και θέτουν τον εαυτό τους σε εγρήγορση διευρύνοντας παράλληλα τους ορίζοντες τους. Πριν ξεκινήσω την ανάλυση της άποψης μου περί του νοήματος της ζωής θα ήθελα να αναφέρω μερικά λόγια του γνωστού σε όλους Σωκράτη περί μόρφωσης. "Ποιους θεωρώ μορφωμένους;" είπε "α)αυτούς που ελέγχουν τις δυσάρεστες καταστάσεις αντί να ελέγχονται από αυτές, β)αυτούς που αντιμετωπίζουν τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική, γ)αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές, δ)αυτούς που αντιμετωπίζουν τα δυσάρεστα γεγονότα και τους αντιπαθείς ανθρώπους καλοπροαίρετα, ε)αυτούς που ελέγχουν της απολαύσεις τους, στ)αυτούς που δε νικήθηκαν απ' τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους και ζ) αυτούς που δεν έχουν φθαρεί απ' τη δόξα και τις επιτυχίες τους"
Πιστεύω πως είναι πραγματικά μία από τις κορυφαίες κουβέντες σε σύγκριση με όσες άλλες έχει ξεστομίσει αυτός ο άνθρωπος, ή με αυτές προγενέστερων και μεταγενέστερων του. Θεωρώ (και αυτό είναι αποκλειστικά προσωπική μου άποψη) πως ακολουθώντας καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας αυτά τα βήματα που υπέδειξε ο Σωκράτης ωθούμε αυτομάτως τον εαυτό μας ένα βήμα πιο κοντά στην εύρεση του νοήματος της ζωής. Πράγματι, ένας άνθρωπος ο οποίος δεν ελέγχεται από κακουχίες και άσχημες καταστάσεις τείνει να τις αντιμετωπίζει λογικά αποφεύγοντας συγκρούσεις με τους γύρω του αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό και δεν φθείρεται ψυχικά. Τον τρόπο για να το επιτύχει στην εκάστοτε περίπτωση εφόσον λειτουργεί μέσω της λογικής του καλείται να τον βρει μόνος του ή έστω μέσω της βοήθειας άλλων ατόμων. Το κλειδί της λογικής όμως, οφείλει (αν μου επιτρέπεται η έκφραση) να το χρησιμοποιεί και στις ευχάριστες καταστάσεις έτσι ώστε να αποφεύγει τυχόν παγίδες και αν όντως κρίνει πως η συγκεκριμένη κατάσταση που βρίσκεται είναι ευνοϊκή προς εκείνον και τα άτομα που συμμετέχουν σε αυτή τότε έχει τη δυνατότητα να κατακλυστεί από τα εκάστοτε συναισθήματα και να την απολαύσει. Επιπλέον, όντας έντιμος ο άνθρωπος αυτοϊκανοποιείται γνωρίζοντας πως δεν έχει προξενήσει αδικία μιας και ως δημοκρατικός πολίτης (παρακαλώ να μην λάβετε υπόψιν την κατάντια της ελληνικής Δημοκρατίας αλλά να επικεντρωθείτε στο βαθύτερο νόημα του σχολίου) τον κατακλύζει το αίσθημα του δικαίου. Κατόπιν, όταν κληθεί κανείς να αντιμετωπίσει ένα δυσάρεστο γεγονός ή ένα αντιπαθές πρόσωπο, καλό θα ήταν να αντιμετωπίσει την κατάσταση ψύχραιμα, ευδιάθετα, να είναι ετοιμόλογος και έτσι να μειώσει το ήθος του "αντιπάλου" του αναδεικνύοντας μ' αυτόν τον τρόπο την ποιότητα του δικού του ήθους. Έτσι καταπραΰνει τη δυσαρέσκεια που του'χει προξενηθεί από το συμβάν, φροντίζοντας για την ψυχική του γαλήνη. Ύστερα το άτομο "πρέπει" να γνωρίζει να οριοθετεί τις απολαύσεις του έτσι ώστε να αποφευχθεί η βλάβη του μέσω αυτών. Για παράδειγμα, ένας που ευφραίνεται απ' την κατάποση αλκοόλ αν το παρακάνει ας πούμε ένα μεμονωμένο βράδυ, μπορεί να βλάψει και την υγεία του (π.χ. πλύση στομάχου κτλ.) και τις ζωές άλλων (π.χ. ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη καθώς το αλκοόλ προκαλεί έντονη επιθυμία για σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς προφύλαξη). Τέλος, εκείνος ο οποίος γνωρίζει καλά τον εαυτό του (κάτι που απαιτεί ειλικρινή και αντικειμενική αυτοκριτική και δεκτικότητα των ελαττωμάτων του καθενός) δεν θα επιτρέψει το στιγματισμό του από τον ίδιο ή τους γύρω του και τον χαρακτηρισμό του με βάση μία μεμονωμένη αρνητική κατάσταση, αλλά ούτε θα υπερεκτιμήσει αυτό που πραγματικά είναι εν καιρώ επιτυχίας και δόξας φθάνοντας έτσι στο σημείο της έπαρσης.
Απόρροια όλων των παραπάνω πιστεύω πως είναι η προσωπική ευτυχία του καθενός, η επίτευξη των στόχων του και η απόκτηση μιας ήρεμης (με την έννοια της ψυχοσύνθεσης του καθενός) και ιδανικής θα 'λεγα ζωής. Όλα αυτά βέβαια όπως είναι αντιληπτό αναφέρονται στο τι στόχους θέτει ο καθένας μας και πως τους υλοποιεί, και τι θεωρεί ο καθένας ευτυχία και επιτυχία. Είναι βαριά έννοια το νόημα της ζωής και για να επιτύχουμε τον ακριβή προσδιορισμό του θα πρέπει να εξετάσουμε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά για κάθε άνθρωπο στον πλανήτη, πράγμα αδύνατο. Πιστεύω πάντως πως όταν πρόκειται για το συγκεκριμένο "νόημα" που εξετάζουμε δεν υπάρχει μονολεκτικός προσδιορισμός του στυλ :ΕΥΤΥΧΙΑ!, ΕΙΡΗΝΗ!, ΕΥΜΆΡΙΑ, κτλ. Για μένα όμως η ευτυχία, η επίτευξη των στόχων ακόμη και η πείρα μέσω και ευχάριστων και δυσάρεστων καταστάσεων ανήκουν στο νόημα της ζωής χωρίς να είμαι απόλυτη. Από 'κει και πέρα μικρές παρανομίες χωρίς καθοριστική ισχύ και φοβερά αποτελέσματα πιστεύω πως είναι κομμάτι της ζωής μας και δεν θεωρώ αμαρτία την κλεψιά μιας μάνας που προσπαθεί να εξασφαλίσει το ψωμί του παιδιού της, ούτε το ότι ένας πιτσιρικάς δεν πλήρωσε μία φορά εισιτήριο στο λεωφορείο διότι του τέλειωσε το χαρτζιλίκι. Αν ήταν ωστόσο στο χέρι μου να επιβάλλω την ποινή αφού εξέταζα εξονυχιστικά το θέμα δεν θα την απέφευγα αλλά θα προσπαθούσα να την προσαρμόσω όσο το δυνατόν πιο κοντά στα μέτρα και σταθμά της πράξης.
Πίστευε και ΜΗ , ερεύνα!