ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Μεριαμόν

Νέο Μέλος
7Μηνύματα
7Θέματα
07/08/2004, 10:10:57Πρώτο μήνυμα
28/08/2004, 12:24:35Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(7)

Πρόσφατα μηνύματα


Τα ήσυχα βράδια


Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα' σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί

Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί

Τα ήσυχα βράδια
η Αθήνα θ' ανάβει
σαν μεγάλο καράβι
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί

Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί


αφιερωμένο στον ...Λήσταρχο της ψυχής μου....όπου κι αν είσαι!!!

Είναι κρίμα ο δημιουργός ενός από τα ωραιότερα Τόπικ του Παράξενου να δέχεται ειρωνείες και ύβρεις από κάποιους που κρύβουν απωθημένα μέσα τους, οι οποίοι αντί να αντιμετωπίζουν τα όποια δικά τους προβλήματα, το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν προβλήματα σε όποιον τους "μπει στο μάτι".

Μήπως οι συντονιστές μας θα έπρεπε να κάνουν κάτι;;; Ναι, ελευθερία λόγου και απόψεων αλλά να μη ξεχνάμε πως "Η ελευθερία του καθενός σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου".

Συγχαρητήρια στον Ntavelis666 για το παρόν Τόπικ καθώς και για το προηγούμενο της Πεντέλης.

Συνέχισε γερά!

Μια πολλή πολλή γλυκιά καλημέρα σε όλα τα αγαπητά μέλη με τους όμορφους και μαγικούς τους κόσμους!

Ο δικός μου, ο μαγικός μου κόσμος, βρίσκεται μέσα σε δύο μεγάλα μαύρα μάτια που με κοιτούν πάντα ως της ψυχής μου την άβυσσο και όσο κι αν η στεναχώρια ή η απελπισία με έχει κυριεύσει,εμφανίζεται μια σπίθα Δύναμης ακόμα για να συνεχίζω να χαμογελώ. Το παιδί μου, η ματιά του και η αγκαλιά του είναι ο πραγματικός μου και ταυτόχρονα ο μαγικός μου κόσμος.

Το καταφύγιο του νου μου... βρίσκεται σε ένα "ιδιαίτερο", μυστήριο και μαγικό βουνό όπου αναβλύζει νερό από μια πηγούλα για να δροσίζονται εκεί οι Νύμφες....

Να είστε όλοι πάντα καλά!!!

Μια πολλή πολλή γλυκιά καλημέρα σε όλα τα αγαπητά μέλη με τους όμορφους και μαγικούς τους κόσμους!

Ο δικός μου, ο μαγικός μου κόσμος, βρίσκεται μέσα σε δύο μεγάλα μαύρα μάτια που με κοιτούν πάντα ως της ψυχής μου την άβυσσο και όσο κι αν η στεναχώρια ή η απελπισία με έχει κυριεύσει,εμφανίζεται μια σπίθα Δύναμης ακόμα για να συνεχίζω να χαμογελώ. Το παιδί μου, η ματιά του και η αγκαλιά του είναι ο πραγματικός μου και ταυτόχρονα ο μαγικός μου κόσμος.

Το καταφύγιο του νου μου... βρίσκεται σε ένα "ιδιαίτερο", μυστήριο και μαγικό βουνό όπου αναβλύζει νερό από μια πηγούλα για να δροσίζονται εκεί οι Νύμφες....

Να είστε όλοι πάντα καλά!!!

Χαιρετώ όλα τα μέλη,

Καταρχήν το άρθρο που αναφέρει η αγαπητή Ostria είναι γεμάτο από ανακρίβειες. Δημοσιεύθηκε σήμερα (15.08.04) και λέει "...hours after yesterday's magnificent opening ceremony." (ώρες μετά την χθεσινή καταπληκτική τελετή). Η τελετή έγινε προχθές (13.08.04). Οπότε είναι αδύνατον η Δάδα να έσβησε "ώρες μετά την τελετή". Η ώρα που αναφέρει είναι 12.45pm που σημαίνει μεσημέρι, επομένως είχαν περάσει σχεδόν 13 ώρες μετά το άναμα της Δάδας και όχι μόνο λίγες ώρες.
Πιστεύω πως η φωτογραφία τραβήχτηκε πριν την Τελετή Έναρξης απλά και μόνο να πούνε πως κάτι συνέβη ώστε να έρθει η χώρα μας σε αμηχανία. Τα μπερδέψανε λίγο με τις ημερομηνίες και γι' αυτό τους "στράβωσε".

Επίσης, λόγω της δουλειάς μου (είμαι ενεργό μέλος της διοργάνωσης αυτού του οράματος) βρίσκομαι σχεδόν δίπλα από τη Δάδα. Μετά την τέλεση της Τελετής Έναρξης και μέχρι τα ξημερώματα πανηγυρίζαμε σε μια ταράτσα του κτιρίου που δουλεύουμε και η Φλόγα υψωνόταν υπερήφανη μπροστά μας. Το μεσημέρι πολλοί από εμάς βρεθήκαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο ή σε διάφορους ορόφους του κτιρίου μας όπου παρατηρούσαμε συγκινημένοι τη Φλόγα.

Δεν είναι και λίγο .... μετά από σχεδόν τρία χρόνια (εγώ τόσο καιρό είμαι) ολοκληρώθηκε αυτό το οποίο όλοι μας δώσαμε σώμα και ψυχή μέσα από πολλές και σκληρές αντιξοότητες και είμαστε όλοι πολύ περήφανοι για το αποτέλεσμα. Ελπίζω στη συνέχεια να έχουμε καλά αποτελέσματα και από τους αθλητές μας και όλα τα "κακώς κείμενα" να γίνουν απλώς ...αναμνήσεις.

Νοσταλγία για εσένα...ιστορία... που δεν πρόλαβες να αρχίσεις...
νοσταλγία συναισθημάτων και χαμόγελων να ανθίζουν στη ψυχή...
νοσταλγία της ικανότητας του ονείρου...
Πόνος....σύντροφος, συγκάτοικος, φίλος....καρδιακός, καθημερινός επισκέπτης, χωρίς να υπάρχει κάποιο καταφύγιο,
δίχως προορισμό με την "υπόσχεση" πως ο πόνος σε κάνει δυνατότερο ... σε τι;;; Και πως;
Μπορεί να σε κάνει να μη θυμάσαι; Διαγράφει αναμνήσεις;; Στεγνώνει τα δάκρυα και πετρώνει την καρδιά;;;
Όχι, ο πόνος ΔΕΝ σε κάνει πιο δυνατό. Ο Έρωτας και η Αγάπη είναι που δίνουν φτερά στο μυαλό και στην ψυχή, αυτοί είναι οι "Δημιουργοί" κάθε Δημιουργίας....

Πόσο σας νοσταλγώ την μουσική σας... ελπίδα, όνειρα, αγάπη και έρωτα.


Χαιρετώ όλα τα μέλη,

Καταρχήν το άρθρο που αναφέρει η αγαπητή Ostria είναι γεμάτο από ανακρίβειες. Δημοσιεύθηκε σήμερα (15.08.04) και λέει "...hours after yesterday's magnificent opening ceremony." (ώρες μετά την χθεσινή καταπληκτική τελετή). Η τελετή έγινε προχθές (13.08.04). Οπότε είναι αδύνατον η Δάδα να έσβησε "ώρες μετά την τελετή". Η ώρα που αναφέρει είναι 12.45pm που σημαίνει μεσημέρι, επομένως είχαν περάσει σχεδόν 13 ώρες μετά το άναμα της Δάδας και όχι μόνο λίγες ώρες.
Πιστεύω πως η φωτογραφία τραβήχτηκε πριν την Τελετή Έναρξης απλά και μόνο να πούνε πως κάτι συνέβη ώστε να έρθει η χώρα μας σε αμηχανία. Τα μπερδέψανε λίγο με τις ημερομηνίες και γι' αυτό τους "στράβωσε".

Επίσης, λόγω της δουλειάς μου (είμαι ενεργό μέλος της διοργάνωσης αυτού του οράματος) βρίσκομαι σχεδόν δίπλα από τη Δάδα. Μετά την τέλεση της Τελετής Έναρξης και μέχρι τα ξημερώματα πανηγυρίζαμε σε μια ταράτσα του κτιρίου που δουλεύουμε και η Φλόγα υψωνόταν υπερήφανη μπροστά μας. Το μεσημέρι πολλοί από εμάς βρεθήκαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο ή σε διάφορους ορόφους του κτιρίου μας όπου παρατηρούσαμε συγκινημένοι τη Φλόγα.

Δεν είναι και λίγο .... μετά από σχεδόν τρία χρόνια (εγώ τόσο καιρό είμαι) ολοκληρώθηκε αυτό το οποίο όλοι μας δώσαμε σώμα και ψυχή μέσα από πολλές και σκληρές αντιξοότητες και είμαστε όλοι πολύ περήφανοι για το αποτέλεσμα. Ελπίζω στη συνέχεια να έχουμε καλά αποτελέσματα και από τους αθλητές μας και όλα τα "κακώς κείμενα" να γίνουν απλώς ...αναμνήσεις.