Νίκος Δράμα
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
είμαι νέο μέλος και σας ανακάλυψα μόλις εχθές!
Διάβαζα διαφόρων users τις συζητήσεις και αποφάσισα να εγγραφώ για να μοιραστώ κι εγώ μαζί σας μερικά πράγματα με την Μόρα και κάτι άλλα άσχετα όνειρα - εφιάλτες.
1. Συνέβη στην Μυτιλήνη (ακριβή ημερομηνία δε θυμάμαι), γύρω στο 2005-06 (δε ξέρω αν έχει κάποια σημασία εγώ το αναφέρω:σε διαμέρισμα το οποίο είχα νοικιάσει λόγω δουλειάς και βρήκα φωτογραφίες από την προηγούμενη οικογένεια που έμενε στο διαμέρισμα).
Την ώρα που ξάπλωσα στο κρεβάτι για να κοιμηθώ, μόλις με πήρε ο γλυκός ο ύπνος, με πλάκωσε η προαναφερθείσα στο στήθος. Δεν μου έκοβε την ανάσα ώστε να πνίγομαι αλλά έτσι ώστε να μη μπορώ να μιλήσω. Την συγκεκριμένη στιγμή είμαι σίγουρος πως είχα ανοίξει τα μάτια μου, μα ούτε να κουνηθώ είχα την δυνατότητα, ούτε να μιλήσω. Αφού διήρκησε αυτό περίπου 10 με 15 δευτερόλεπτα, ηρέμησα και κοιμήθηκα με τον φόβο μέσα μου μήπως και με ξαναπιάσει. Αυτό συνέβη γύρω στις 22.00 με 23.00. Αφού περάσαν ώρες υπνου, νιώθω για μια ακόμη φορά να ζορίζομαι και να μη μπορώ να κουνηθώ, σαν να ήμουν παράλυτος και το μόνο που μπορούσα να κανω ήταν να κουνάω τις κόρες των ματιών μου, βλέποντας αυτή την φορά, πάνω και αριστερά μου, σε ύψος 2,50 μέτρων περίπου μια πράσινη άυλη μορφή σαν προτομή, από την μέση και πάνω, να στέκεται και να με κοιτάει στα μάτια. Στιγμιαία με είχε λούσει κρύος ιδρώτας και το θυμάμαι ακόμη και τώρα που σας γράφω. επιτρέψτε μου να παρομοιάσω αυτό που είδα με την μορφή ενός πειρατή σαν αυτούς που δείχνουν στα έργα. Τώρα θα μου πείτε, μήπως έπαιζε ρόλο καμιά ταινία αναλόγου περιεχομένου? Μήπως η ψυχολογία μου ήταν ετσι ώστε να έφταιγε αυτό? Όχι, γιατί ήμουν ξύπνιος, και όσο στεκόταν από πάνω μου και με κοιτούσε, γελούσε διαβολικά και μια ήταν από τα αριστερά πάνω και μια από δεξιά. Εδώ να προσθέσω και κάτι, όσο βρισκόταν "αυτό" από πάνω στον αέρα, για να πάει από αριστερά στα δεξιά, δεν περνούσε από πάνω μου αλλά έκανε την γύρα του κρεβατιού μου (πιστεύω να γίνομαι κατανοητός σε αυτό που αναφέρω για το πως γινόταν) και αυτό έγινε 3 φορές προς τα δεξιά και 2 προς τα αριστερά. Μετά, αφού είχα τρομοκρατηθεί τόσο από την κατάσταση αυτή, ανασηκώθηκα και κοίταξα την ώρα, ήταν ακριβώς 03:03. Δεν ξέρω μετά από πόση ώρα με ξαναπήρε ο ύπνος. Ακόμη μια λεπτομέρεια που δε ξέρω αν αποσκοπεί σε κάτι, εκείνες τις μέρες το κρεβάτι μου το είχα τοποθετήσει έτσι ώστε το κεφάλι μου να κοιτάει προς την ανατολή, άρα ήταν σωστά τοποθετημένο. Τώρα θα αναρωτιέστε γιατί τα λέω τόσο αναλυτικά, ίσως κάποιος να του έχει τύχει κάτι παρόμοιο σαν κι αυτό.
2. Όνειρο και να σημειώσω πως ένιωθα σαν να ήμουν σε μια παλιά εποχή, πάλι στο ίδιο διαμερισμα που προανέφερα. βρίσκομαι στον δρόμο, πλακόστρωτος, και είμαι φάτσα σε ένα παράθυρο ενός σπιτιού, όμως το σπίτι ήταν χτισμένο με πέτρα εξωτερικά(σκούρου χρώματος), φανταστείτε μια σκοτεινή μέρα μουντή (σε κάποια άλλη ανάρτηση διάβασα ότι "λες κι έγινε mute", έτσι κι εδώ τώρα), ησυχία παντού κανένας άνθρωπος και ήμασταν μόνο εγώ και η όψη του σπιτιού που στεκόμουν με το βλέμμα καρφωμένο στο παράθυρο του. Πίσω όμως από το παράθυρο υπήρχε κάτι (δε ξέρω πόσοι από εσάς πετύχατε μια εκπομπή του Χαρδαβέλα, που σε όνειρο μια ξανθιά κοπέλα που σε κοιτούσε στα μάτια κι έκλαιγε). Ήταν μια ξανθιά κοπέλα, δε ξεχώριζες χαρακτηριστικά προσώπου, που με κοιτούσε κατάματα και εκλαίγε με καημό. αυτό κράτησε στο όνειρο περίπου 5 δευτερόλεπτα (όχι στην πραγματικότητα). Μετά από αυτό τα πάντα μαυρίσαν και έμειναν μόνο τα μάτια της να με κοιτάνε, που τα οποία κατέληξαν κόκκινα στρόγγυλα και αστραπιαία ορμήξαν κατά πάνω μου.
3. Σε όνειρο πάλι, στο αυτοκίνητό μου, οδηγάει ο "Νίκος" συνοδηγός είναι ο "Παναγιώτης" και πίσω ο "Δήμος". Εγώ βρίσκομαι από έξω και παρακολουθώ το σκηνικό. Μπροστά σε μια αυλόπορτα ξύλινη η οποία ήταν κλειστή, μεταφερόμαστε μέσα όπου υπήρχε ένα δρομάκι και δεξιά και αριστερά είχε ανηφορικό μέρος. Στρωμένο με πέτρες. Επειδή ο "Νίκος" ήταν νέος οδηγός και στην πραγματικότητα φυσικά, έτσι όπως παρατηρώ το σκηνικό, βλέπω για μια στιγμή να επιταχύνει το αμάξι και να ανεβαίνει δεξιά στην ανηφόρα. Στιγμιαία παρατηρώ πως, (ακούστε τώρα!!) κάτω από το αμάξι ήταν το σωληνάκι της βενζίνης και αστραπιαία σκέφτομαι: "θα εκράγει το αυτοκίνητο". Πριν κάν το σκεφτώ, βρίσκομαι στο μέρος που ήταν το σπίτι του οικοπέδου, μπροστά στο αμάξι, το σπίτι δεν υπήρχε πλέον, το μόνο που υπήρχε ήταν αποκαϊδια και στάχτες από το σπίτι. Το αμάξι δε, καμμένο να βγάζει καπνούς και οι τρεις τους μέσα, λες και είχαν πέσει στα χημικά και τα πρόσωπά τους ήταν καμμένα. Μετά από αυτό, ακούω ένα διαβολικό γέλιο, κάπου παραδίπλα. Είχε γκρεμό και πάω εκεί και κοιτάω στον γκρεμό και είχε δύο μαύρα μάτια που μετά χαθήκαν.
--
Να σας πω ξανά πως το 1 είναι πραγματικότητα ενώ το 2 και 3 όνειρα.
Για όσους φίλους δε τα πίστεύουν ας τα εκλάβουν ως μια φανταστική ιστορία παρορμώμενος από τα όποια ακούσματα μου.
Για τους φίλους που με πιστεύουν, εάν υπάρχει κάποιος άλλος που του έχει συμβεί παρόμοιο περιστατικό ας μου απαντήσει.
Ακόμη να σας πω, πως μετά από συζήτηση που είχα με φίλο μου, αφού του ανέφερα το 1 τα λόγια του ήταν: < Αυτή την ώρα εμφανίζεται ο διάβολος και έχει πράσινη αϋλη μορφή>.
Αυτό τώρα, δε ξέρω και εγώ αν ισχυεί.
Τέλος από εμένα και ευχαριστώ όλους που με διαβάσατε.