Τanuki

Αν το καλοσκεφτείς, η ζωή (η ύπαρξή μας δηλ) δεν έχει νόημα. Δεν έχει νόημα δηλ. από μόνη της. Όπως όλα τα πράγματα, η ζωή αποκτά νόημα. Και το νόημα που αποκτά, είναι αυτό που της δίνουμε εμείς. Συνεπώς, ο καθένας μας (όντας διαφορετικός) δίνει ένα διαφορετικό νόημα στην ζωή, στην ζωή του, στην ύπαρξή του κτλ.

Υπάρχει όμως μια πιο ... γενική (και εσωτερικίστικη) απάντηση που ... δεν ξέρω αν θα σε καλύψει αλλά ας την αναφέρω. Το νόημα της ζωής (της ζωής, της ύπαρξης δηλ. των πάντων) βρίσκεται στο να ζεις την κάθε στιγμή της ύπαρξής σου με τέτοιο τρόπο σαν να ήταν να μην υπήρχες, να μην ζούσες δηλ. την επόμενη στιγμή. Θα λέγαμε λοιπόν, πως αυτό το νόημα υπάρχει πάνω σε μια πολύ λεπτή γραμμή ύπαρξης και ανυπαρξίας, ζωής και θανάτου.

Σήμερα, π.χ παραμονή πρωτοχρονιάς όλο και κάπου θα γιορτάσεις, όλο και λίγο κρασί θα πιεις, για το καλό. Έτσι και καταφέρεις να γευτείς με όλο σου το "είναι" αυτήν την γουλιά κρασί, τότε θα δεις πως η πράξη αυτή (το να πιεις μια γουλιά κρασί δηλ. με ανθρώπους που αγαπάς, με την παρέα σου, με την συντροφιά σου) αποκτά νόημα. Τι νόημα ; Το νόημα είναι το αίσθημα. Κι αυτό το αίσθημα, είναι το αίσθημα του να ζεις. Να ζεις την στιγμή δηλ. έχοντας επίγνωση πως δεν είσαι αθάνατος, ούτε από πέτρα και πως μπορεί να μην μπορέσεις π.χ τον επόμενο χρόνο να ξαναζήσεις μια τέτοια στιγμή.

Ουσιαστικά (και λίγο πιο βαθιά, για όσους ενδιαφέρονται), μιλάμε για μια συμφιλίωση της ύπαρξης και της ανυπαρξίας, της ζωής και του θανάτου και γενικότερα ... μια συμφιλίωση των αντιθέτων ή των όσων θεωρούνται από τον άνθρωπο πως αντιμάχονται μεταξύ τους. Το πραγματικό νόημα της ζωής είναι αυτή η συμφιλίωση του καλού και του κακού. Το να κάτσει (αν δεν κάθεται ήδη δηλ.) ο Θεός π.χ στο ίδιο τραπέζι με τον Σατανά, η Παρθένα με μια Πόρνη κ.ο.κ.

Αν ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει πως δεν είναι αθάνατος (και αυτό συμβαίνει μόνο όταν έρθει κοντά στον θάνατο, επιζήσει δηλ. από ένα ατύχημα, γιατρευτεί από μια αρρώστια κτλ), τότε αρχίζει να ζει με μια διαφορετική ποιότητα. Επειδή συνειδητοποιεί πως η κάθε στιγμή της ζωής του μπορεί να είναι και η τελευταία του στιγμή, δίνει στην ζωή του περισσότερο αίσθημα, ζει δηλ. την κάθε στιγμή, γεύεται την κάθε στιγμή. Τότε όλα τα πράγματα που κάνει αποκτούν νόημα. Αυτό είναι το νόημα της ζωής : Να συμφιλιωθούμε με το Φίδι. Και ποιο είναι το Φίδι ; Το Φίδι είναι όλα αυτά που τα νομίζουμε πως μας εχθρεύονται, που τα νομίζουμε πως είναι αντίπαλοί μας. Είναι ο κακός μας εαυτός π.χ. Ή είναι ο γείτονάς μας που νομίζουμε πως μας ζηλεύει.

Το πραγματικό νόημα της ζωής βρίσκεται μέσα σε μια στιγμή. Αρκεί να μπορεί κάποιος να ζει αυτήν την στιγμή με όλο του το "είναι", σαν να ήταν η τελευταία του.

Καλή χρονιά σε όλους σας.