ΦΡΕΑΝΤΛΗΣ
Νέο ΜέλοςGreece1Μηνύματα
1Θέματα
26/11/2008, 16:57:48Πρώτο μήνυμα
26/11/2008, 16:57:48Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Τὸ κάθε πρᾶγμα πρέπει νὰ ἐξετάζεται κυρίως ἱστορικῶς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὁ ἐρευνητὴς ὀφείλει νὰ βυθίζεται ὁ ἴδιος εἰς τὴν περίοδον τοῦ γεγονότος καὶ ὄχι νὰ ἀνασύρῃ τὸ γεγονὸς εἰς τὴν δικὴν του ἐποχήν.
Εὑρισκόμεθα λοιπὸν εἰς τὸ 1821. Ὁ Ναπολέων ἀκόμη ζεῖ ἐξόριστος στὴν Ἁγ. Ἑλένη. Δὲν ἔχει παρέλθει οὕτε 10ετία ἀπὸ τοῦ Συνεδρίου τῆς Βιέννης, ποὺ ἐγκαθίδρυσε ἕνα καθεστὼς εὐρωπαϊκῆς (καὶ ὄχι μόνον) ἀσφαλείας, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται πᾶσα μεταβολὴ τῶν συνόρων, κάθε ἀπειλὴ κατὰ τῆς κρατικῆς κυριαρχίας τῶν αὐτοκρατοριῶν, κάθε συνδρομὴ πρὸς "ἀναρχικὰ" καὶ ἐν γένει ἐπαναστατικὰ στοιχεῖα. Οὕτε τὸ ὁμόθρησκον, οὕτε τὸ ὅμαιμον, δύνανται νὰ ἐμποδίσουν τὸν Αὐστριακὸν ἢ τὸν Γάλλον, ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκδώσῃ στὶς ἁρμόδιες ἀρχὲς, ἕνα λαϊκὸν ἢ ἐθνικὸν ἀγωνιστήν.
Εἶναι πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι ὁ Γρηγόριος (μὴ Φαναριώτης) τυγχάνει μέλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας. Ἤδη τοῦτο ἔχει καταγγελθεῖ "ἁρμοδίως" πρὸς τὰς ἀρχὰς μέσῳ φιλοδόξων καὶ ἐπιβούλων Φαναριωτῶν.
Ἡ Ἐπανάστασις ξεσπᾶ στὸν Δούναβη (αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ξεχνιέται).
Μὲ κλασσικὴ ἑλληνικὴ ἐπιπολαιότητα ὁ ἀγαθὸς Ὑψηλάντης στέλνει τὴν προκήρυξή του, ἡ ὁποία καλεῖ τὸ Γένος σὲ γενικὸ ξεσηκωμὸ καὶ σφαγὴν τῶν τυρράνων, μέσα στὴν ...Κωνσταντινούπολη!!
Ὁ Σουλτάνος διατάσσει γενικὴν σφαγὴν τῶν "Ῥωμαίων" τῆς ἐπικρατείας του.
Πρῶτος κάνει χρήσιν τοῦ αὐτοκρατορικοῦ διατάγματος ὁ βαλῆς τῆς Σμύρνης. Ἡ Σμύρνη χωρὶς νὰ καῇ τότε, παρουσιάζει τὴν εἰκόνα τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1922. Ἡ σφαγὴ εἶναι γενικὴ καὶ τόσον ῥιζική, ὥστε ὁ Σουλτάνος σύντομα (διαρκούσης τῆς Ἐπαναστάσεως), θὰ καλέσῃ Ἕλληνας ἀπὸ ὅλην τὴν ἐπικράτειάν του, νὰ τὴν ἐποικίσουν...
Οἱ "συνωστισθέντες" Σμυρνιοὶ τοῦ 1922, κατὰ κύριον λόγον εἶναι ἀπόγονοι Ἑλλήνων ἐποίκων τῶν 10ετιῶν 1825-1865. Τὴν ἰδίαν περίπου τύχην ἔχουν καὶ οἱ Κυδωνιεῖς (Ἀιβαλιῶται) καὶ οἱ Μοσχονησιῶται.
Εἰς τὴν Κύπρον ὁ τοπάρχης πείθεται ὅτι μόνοι ὑπεύθυνοι καὶ συνομῶται εἶναι ὁ ἐπίσκ. Κυπριανὸς καὶ οἱ περὶ αὐτόν, ὁπότε διὰ τοῦ ἀπαγχονισμοῦ των, ἡ σφαγὴ ἀναστέλεται μέχρις νεωτέρας.
Ἐντὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐπὶ τῶν νησιωτικῶν καὶ μεσογείων της περιχώρων, ἐγκαταβιοῦν περὶ τοὺς 350.000 "Ῥωμαῖοι". Φιλήσυχοι καὶ παντελῶς ἄοπλοι ἀστοὶ καὶ ἀγρόται, καλόῦνται ὑπὸ τοῦ πρίγκηπος Ὑψηλάντου νὰ δημιουργήσουν τὸν ἀπαραίτητον ἐκεῖνον περισπασμόν, τὸν ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ παραδουναβίου ἐπαναστατικοῦ στρατοῦ, κυρίως δὲ καταλαμβάνοντες τὸν ναύσταθμον τοῦ Κερατίου, νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἀποστολὴν ὀθωμανικῶν δυνάμεων εἰς τὸν Μωριᾶν.
Ἡ ἐμπνευσμένη αὐτὴ προκήρυξις, ἐπέφερεν ἐν μιᾷ νυκτὶ τὴν γενικὴν σφαγὴν τῶν συμπατριωτῶν μου Ὑδραίων τῶν ὑπηρετούντων ὡς "μελάχηδων" ἐν τῷ σουλτανικῷ στόλῳ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ βεβαίως ὁ ἐν λόγῳ στόλος ἔκαμε πολλὰ χρόνια νὰ ξαναπλεύσῃ ἀξιοπρεπῶς (μέχρι νὰ ἀνακατευθοῦν στὸ παιχνίδι οἱ Αἰγύπτιοι -Βλ. Γάλλοι- τοῦ Μεχμὲτ Ἀλῆ).
Ἤδη οἱ γενίτσαροι ξεκίνησαν τοὺς πρώτους φόνους "Ῥωμαίων" ἀπὸ τὰ προάστεια, ἐπιστρέφοντες στοὺς στρατῶνας των ἐξ ἀδείας.
Ὁ "προδότης" Γρηγόριος ἀνακοινοῖ τὸ καταδικαστικὸν τῆς Ἐπαναστάσεως διάταγμα, διαβεβαιώνων τὸν Μ. Βεζύρην καὶ δι'αὐτοῦ τὸν Σουλτάνον, ὅτι τοῦτο θὰ ἀναγνωσθῇ εἰς ὅλους τοὺς ναοὺς τῆς ἐπικρατείας, εἶναι δὲ βέβαιον ὅτι ὁ πάντοτε πιστὸς λαὸς θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς εἰρηνικὰς του ἀσχολίας, χωρὶς νὰ χρειασθῇ νὰ ταλαιπωρηθοῦν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, εἴτε διὰ πολεμικῶν δαπανῶν, εἴτε δι' ἀπωλείας τῆς "φορολογητέας ὕλης".
Ἡ κίνησις αὐτὴ τοῦ Γρηγορίου, ἐστενοχώρησεν σφόδρα τὸν ἀξιότ. κ. Ἰσαὰκ Τενόραν, ἁρμόδιον προμηθευτὴν τοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ καὶ τοὺς προπληρωθέντας φορτοεκφορτωτὰς τοῦ λιμανιοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀντὶ τῶν παχυλῶν καὶ ἀνεξελέγκτων δημοσιονομικῶς ἀπολαβῶν τῆς διοργανώσεως μιᾶς ἐκστρατείας, ὀμοῦ πρὸς τὴν μεγάλην κερδοφορίαν τῆς ἐπικειμένης λεηλασίας τῶν μελλόντων νὰ σφαγιασθοῦν Ῥωμαίων, θὰ ἀπεζημιοῦντο τοὐλάχιστον ἠθικῶς, ἐντὸς ὁλίγου, σύροντες τὸν νεκρὸν τοῦ Γρηγορίου στὰ σοκάκια.
Βεβαίως, τὸ νὰ ἐγγυᾶσαι εἰς τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι παγκοσμίως φημίζονται διὰ τὰς καλὰς τηρήσεις τῶν συμφωνιῶν, ὅτι μὲ ἕνα ἀφοριστήριον θὰ κάνῃς Κολοκοτρώνηδες καὶ Σία νὰ πᾶνε στὰ σπίτια τους (λὲς καὶ εἶχαν σπίτια διὰ νὰ χάσουν), μᾶλλον καὶ χωρὶς νὰ διαθέτῃς τὴν εὐφυΐαν ἑνὸς πατριάρχου, ξέρεις τοὐλάχιστον τὶ σὲ ἀναμένει.
Δὲν θὰ εἴπω τίποτε ἄλλον γιὰ τὸν Γρηγόριον.
Πιστεύων ὅτι ἀπευθύνομαι πρὸς καλοπίστους καὶ εὐφυεῖς ἀνθρώπους,φρονῶ ὅτι τὰ συμπεράσματα περιττεύουν.
Κλείνω μόνον μὲ τοὺς γνωστοὺς στίχους τοῦ Βαλαωρίτη, τοὺς ἀφιερωμένους στὸν Γρηγόριον, τοὺς τόσον τραγικῶς ἐπικαίρους...
"Τὶ μᾶς θωρεῖς ἀκίνητος;
Ποῦ τρέχει ὁ λογισμὸς σου;...".
Εὑρισκόμεθα λοιπὸν εἰς τὸ 1821. Ὁ Ναπολέων ἀκόμη ζεῖ ἐξόριστος στὴν Ἁγ. Ἑλένη. Δὲν ἔχει παρέλθει οὕτε 10ετία ἀπὸ τοῦ Συνεδρίου τῆς Βιέννης, ποὺ ἐγκαθίδρυσε ἕνα καθεστὼς εὐρωπαϊκῆς (καὶ ὄχι μόνον) ἀσφαλείας, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται πᾶσα μεταβολὴ τῶν συνόρων, κάθε ἀπειλὴ κατὰ τῆς κρατικῆς κυριαρχίας τῶν αὐτοκρατοριῶν, κάθε συνδρομὴ πρὸς "ἀναρχικὰ" καὶ ἐν γένει ἐπαναστατικὰ στοιχεῖα. Οὕτε τὸ ὁμόθρησκον, οὕτε τὸ ὅμαιμον, δύνανται νὰ ἐμποδίσουν τὸν Αὐστριακὸν ἢ τὸν Γάλλον, ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκδώσῃ στὶς ἁρμόδιες ἀρχὲς, ἕνα λαϊκὸν ἢ ἐθνικὸν ἀγωνιστήν.
Εἶναι πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι ὁ Γρηγόριος (μὴ Φαναριώτης) τυγχάνει μέλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας. Ἤδη τοῦτο ἔχει καταγγελθεῖ "ἁρμοδίως" πρὸς τὰς ἀρχὰς μέσῳ φιλοδόξων καὶ ἐπιβούλων Φαναριωτῶν.
Ἡ Ἐπανάστασις ξεσπᾶ στὸν Δούναβη (αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ξεχνιέται).
Μὲ κλασσικὴ ἑλληνικὴ ἐπιπολαιότητα ὁ ἀγαθὸς Ὑψηλάντης στέλνει τὴν προκήρυξή του, ἡ ὁποία καλεῖ τὸ Γένος σὲ γενικὸ ξεσηκωμὸ καὶ σφαγὴν τῶν τυρράνων, μέσα στὴν ...Κωνσταντινούπολη!!
Ὁ Σουλτάνος διατάσσει γενικὴν σφαγὴν τῶν "Ῥωμαίων" τῆς ἐπικρατείας του.
Πρῶτος κάνει χρήσιν τοῦ αὐτοκρατορικοῦ διατάγματος ὁ βαλῆς τῆς Σμύρνης. Ἡ Σμύρνη χωρὶς νὰ καῇ τότε, παρουσιάζει τὴν εἰκόνα τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1922. Ἡ σφαγὴ εἶναι γενικὴ καὶ τόσον ῥιζική, ὥστε ὁ Σουλτάνος σύντομα (διαρκούσης τῆς Ἐπαναστάσεως), θὰ καλέσῃ Ἕλληνας ἀπὸ ὅλην τὴν ἐπικράτειάν του, νὰ τὴν ἐποικίσουν...
Οἱ "συνωστισθέντες" Σμυρνιοὶ τοῦ 1922, κατὰ κύριον λόγον εἶναι ἀπόγονοι Ἑλλήνων ἐποίκων τῶν 10ετιῶν 1825-1865. Τὴν ἰδίαν περίπου τύχην ἔχουν καὶ οἱ Κυδωνιεῖς (Ἀιβαλιῶται) καὶ οἱ Μοσχονησιῶται.
Εἰς τὴν Κύπρον ὁ τοπάρχης πείθεται ὅτι μόνοι ὑπεύθυνοι καὶ συνομῶται εἶναι ὁ ἐπίσκ. Κυπριανὸς καὶ οἱ περὶ αὐτόν, ὁπότε διὰ τοῦ ἀπαγχονισμοῦ των, ἡ σφαγὴ ἀναστέλεται μέχρις νεωτέρας.
Ἐντὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐπὶ τῶν νησιωτικῶν καὶ μεσογείων της περιχώρων, ἐγκαταβιοῦν περὶ τοὺς 350.000 "Ῥωμαῖοι". Φιλήσυχοι καὶ παντελῶς ἄοπλοι ἀστοὶ καὶ ἀγρόται, καλόῦνται ὑπὸ τοῦ πρίγκηπος Ὑψηλάντου νὰ δημιουργήσουν τὸν ἀπαραίτητον ἐκεῖνον περισπασμόν, τὸν ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ παραδουναβίου ἐπαναστατικοῦ στρατοῦ, κυρίως δὲ καταλαμβάνοντες τὸν ναύσταθμον τοῦ Κερατίου, νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἀποστολὴν ὀθωμανικῶν δυνάμεων εἰς τὸν Μωριᾶν.
Ἡ ἐμπνευσμένη αὐτὴ προκήρυξις, ἐπέφερεν ἐν μιᾷ νυκτὶ τὴν γενικὴν σφαγὴν τῶν συμπατριωτῶν μου Ὑδραίων τῶν ὑπηρετούντων ὡς "μελάχηδων" ἐν τῷ σουλτανικῷ στόλῳ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ βεβαίως ὁ ἐν λόγῳ στόλος ἔκαμε πολλὰ χρόνια νὰ ξαναπλεύσῃ ἀξιοπρεπῶς (μέχρι νὰ ἀνακατευθοῦν στὸ παιχνίδι οἱ Αἰγύπτιοι -Βλ. Γάλλοι- τοῦ Μεχμὲτ Ἀλῆ).
Ἤδη οἱ γενίτσαροι ξεκίνησαν τοὺς πρώτους φόνους "Ῥωμαίων" ἀπὸ τὰ προάστεια, ἐπιστρέφοντες στοὺς στρατῶνας των ἐξ ἀδείας.
Ὁ "προδότης" Γρηγόριος ἀνακοινοῖ τὸ καταδικαστικὸν τῆς Ἐπαναστάσεως διάταγμα, διαβεβαιώνων τὸν Μ. Βεζύρην καὶ δι'αὐτοῦ τὸν Σουλτάνον, ὅτι τοῦτο θὰ ἀναγνωσθῇ εἰς ὅλους τοὺς ναοὺς τῆς ἐπικρατείας, εἶναι δὲ βέβαιον ὅτι ὁ πάντοτε πιστὸς λαὸς θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς εἰρηνικὰς του ἀσχολίας, χωρὶς νὰ χρειασθῇ νὰ ταλαιπωρηθοῦν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, εἴτε διὰ πολεμικῶν δαπανῶν, εἴτε δι' ἀπωλείας τῆς "φορολογητέας ὕλης".
Ἡ κίνησις αὐτὴ τοῦ Γρηγορίου, ἐστενοχώρησεν σφόδρα τὸν ἀξιότ. κ. Ἰσαὰκ Τενόραν, ἁρμόδιον προμηθευτὴν τοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ καὶ τοὺς προπληρωθέντας φορτοεκφορτωτὰς τοῦ λιμανιοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀντὶ τῶν παχυλῶν καὶ ἀνεξελέγκτων δημοσιονομικῶς ἀπολαβῶν τῆς διοργανώσεως μιᾶς ἐκστρατείας, ὀμοῦ πρὸς τὴν μεγάλην κερδοφορίαν τῆς ἐπικειμένης λεηλασίας τῶν μελλόντων νὰ σφαγιασθοῦν Ῥωμαίων, θὰ ἀπεζημιοῦντο τοὐλάχιστον ἠθικῶς, ἐντὸς ὁλίγου, σύροντες τὸν νεκρὸν τοῦ Γρηγορίου στὰ σοκάκια.
Βεβαίως, τὸ νὰ ἐγγυᾶσαι εἰς τοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι παγκοσμίως φημίζονται διὰ τὰς καλὰς τηρήσεις τῶν συμφωνιῶν, ὅτι μὲ ἕνα ἀφοριστήριον θὰ κάνῃς Κολοκοτρώνηδες καὶ Σία νὰ πᾶνε στὰ σπίτια τους (λὲς καὶ εἶχαν σπίτια διὰ νὰ χάσουν), μᾶλλον καὶ χωρὶς νὰ διαθέτῃς τὴν εὐφυΐαν ἑνὸς πατριάρχου, ξέρεις τοὐλάχιστον τὶ σὲ ἀναμένει.
Δὲν θὰ εἴπω τίποτε ἄλλον γιὰ τὸν Γρηγόριον.
Πιστεύων ὅτι ἀπευθύνομαι πρὸς καλοπίστους καὶ εὐφυεῖς ἀνθρώπους,φρονῶ ὅτι τὰ συμπεράσματα περιττεύουν.
Κλείνω μόνον μὲ τοὺς γνωστοὺς στίχους τοῦ Βαλαωρίτη, τοὺς ἀφιερωμένους στὸν Γρηγόριον, τοὺς τόσον τραγικῶς ἐπικαίρους...
"Τὶ μᾶς θωρεῖς ἀκίνητος;
Ποῦ τρέχει ὁ λογισμὸς σου;...".
AQUILA NON CAPTAT MUSCAS