Χαρά

Χαρά

Ο παλιότερος μύθος για τον Γλαύκο προέρχεται από την παραλιακή πόλη Ανθηδόνα της Βοιωτίας, απέναντι από την Εύβοια. Οι ψαράδες εκεί διηγούνταν πως ο Γλαύκος ήταν κάποτε συνάδελφός τους. Μια μέρα, εκεί που ήταν ξαπλωμένος σ' ένα λιβάδι για να ξεκουραστεί από το ψάρεμα, πρόσεξε ότι ένα από τα ψάρια που είχε πιάσει δάγκωσε το χορτάρι -το ίδιο που και ο ίδιος ήταν ξαπλωμένος- ξαναζωντάνεψε κι έπεσε στη θάλασσα. Έκπληκτος αποφάσισε να δοκιμάσει και ο ίδιος· ένιωσε τότε μια υπερκόσμια δύναμη και πήδηξε στη θάλασσα. Οι θεοί θέλησαν να τον κρατήσουν ανάμεσά τους ως αθάνατο και του αφαίρεσαν τη θνητή του υπόσταση.

Μεταγενέστεροι μύθοι έλεγαν πως πήδησε στη θάλασσα από απελπισία, επειδή οι θεοί τον έκαναν βέβαια αθάνατο, δεν του χάρισαν όμως και την αιώνια νεότητα. Μια άλλη πιθανή εκδοχή ήταν ότι λούστηκε στα νερά μιας πηγής που χάριζε την αθανασία. Επειδή οι συμπατριώτες του δεν τον πίστεψαν κι εκείνος δεν μπορούσε να τους αποδείξει τη νέα του φύση, έπεσε στη θάλασσα. Τέλος, έλεγαν ότι ο Γλαύκος ρίχτηκε στο πέλαγος από αγάπη για τον αγαπημένο του φίλο Μελικέρτη· ο Μελικέρτης ήταν θνητός, που πριν τον Γλαύκο είχε πέσει στη θάλασσα και οι θεοί τον είχαν κάνει αθάνατο. Ως θαλασσινός δαίμονας ονομαζόταν έπειτα Παλαίμονας.

Παππούς του Γλαύκου ήταν ο Λάρυμνος και ως γονείς του αναφέρονται οι ακόλουθοι: ο Ανθηδόνας και η Αλκυόνη, ο Πόλυβος και η Εύβοια, ο Κοπέας και η Εύβοια ή ο Ποσειδώνας και κάποια Ναϊάδα. Πίστευαν πως ο Γλαύκος είχε αγαπήσει την Ύδνα, κόρη ενός περίφημου δύτη, του Σκύλλου, καθώς και τη Σύμη, κόρη του Ιαλυσού και της Δωρίδας. Τη Σύμη την απήγαγε και την έφερε στην ακτή της Μικράς Ασίας, όπου και εγκαταστάθηκαν σ' ένα νησάκι. Από τότε το νησί αυτό έχει το όνομα της κόρης.

Ο Γλαύκος είχε αγαπήσει κι άλλες κοπέλες, οι έρωτές του αυτοί, όμως, ήταν άτυχοι. Είχε προσπαθήσει να κατακτήσει την όμορφη Σκύλλα, εκείνη όμως τον απέκρουσε. Εκείνος τότε, με τη βοήθεια της Κίρκης ή του Ποσειδώνα, τη μάγεψε και την έκανε τέρας φοβερό.

Επίσης πλησίασε την Αριάδνη, όταν ο Θησέας την είχε εγκαταλείψει στη Νάξο. Ο Γλαύκος ήρθε τάχα να την παρηγορήσει, τον σταμάτησε όμως έγκαιρα ο Διόνυσος και τον έδεσε.Την ικανότητά του να προλέγει το μέλλον την είχε χρησιμοποιήσει για να βοηθήσει αρκετούς ταξιδιώτες. Είχε παρουσιαστεί στον Μενέλαο, κοντά στο ακρωτήριο Μαλέας, για να του προφητέψει τα μελλούμενα, καθώς και στους Αργοναύτες για το ταξίδι τους. Άλλωστε, είχε ήδη λάβει μέρος ο ίδιος στη ναυπήγηση του καραβιού τους, της Αργώς.

Οι ψαράδες, γενικά, τον φαντάζονταν να κάθεται ψηλά σ' ένα βράχο και να προλέγει τις συμφορές τους, θρηνώντας ταυτόχρονα για τη δική του αθανασία. Εκείνοι, κουρνιασμένοι στη βάρκα τους, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο ν' αποτρέψουν το κακό, με προσευχές στους θεούς να τους εξευμενίσουν.

Και μια γενική τοποθέτηση γνωριμίας μαζί σας:Πιστεύω ότι οι μύθοι είναι αλληλένδετοι με την ιστορική και βιολογική εξέλιξη του ανθρώπου-κοινές και παρόμοιες θεότητες του ανθρώπου κυνηγου-αγρότη-πολίτη -σύγχρονου και ανάλογες με το κλίμα, την εποχή τον τόπο την επικοινωνία κι ότι όλοι έχουν τελικά ως ζητούμενο την πορεία μετά το θάνατα (από τον άνθρωπο του Νεάντερταλ που πρώτος πραγματοποιεί τελετουργικές ταφές, ως το Σωκράτη που αναφωνεί μετά τη μύηση του στα Ελευσίνια Μυστήρια πως πλέον γνωρίζει την αλήθεια , κι από τη αρχαία φιλοσοφία ως τις σύγχρονες θρησκείες τα παραμύθια για το αθάνατο νερό και τις διαοδοχικές ανακαλύψες της επιστήμης μοιάζουν για μένα μια αλυσίδα εσωτερικής αναζήτησης με στόχο τη γνώση της οριστικής αλήθειας.
Λατρεύω τους μύθους και ζηλεύω τις γενιές που τους έπλασαν μια κι είμαστε οι πρώτοι με το θλιβερό προνόμιο να ζητάμε για όλα ορθολογιστικές απαντήσεις για να πείσουμε ότι δεν είμαστε τρελλοί ή γραφικοί αν αναζητάμε κάτι άλλο. Να είστε σίγουροι, κι αρκεί μια ματιά πίσω στις σελίδες αυτής της συζήτησς ότι κάθε μελλοντική ορθολογιστική απάντηση απλώς θα επιβεβαιωνει έναν ακόμη μύθο, που εκείνος που τον έπλασε και τον έζησε ήταν απλά πιο ευτυχισμένος από μας.........

Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας να με διαβάσετε

Η «Αργώ» ξανασαλπάρει

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Το ταξίδι από την Ιωλκό στην Κολχίδα (σημερινή Γεωργία), που προγραμματίζεται να γίνει φέτος το φθινόπωρο με την «Αργώ», το αντίγραφο του κωπήλατου προϊστορικού πλοίου (14ου αι. π.Χ.) που κατασκευάζεται στον Βόλο στο πλαίσιο ενός προγράμματος πειραματικής ναυτικής αρχαιολογίας, θα έχει να προσφέρει πολλά στις μέχρι τώρα γνώσεις μας για τη ναυσιπλοΐα και τις σχέσεις των λαών του Αιγαίου και του Ευξείνου Πόντου.

Η «Αργώ», όπως θα είναι όταν ολοκληρωθεί η κατασκευή του
Την εκτίμηση αυτή κάνουν αρχαιολόγοι που ασχολούνται με τους δρόμους του νερού και της επικοινωνίας των προϊστορικών λαών της Μεσογείου. Ηδη από τις έρευνες πειραματικής ναυτικής αρχαιολογίας των τελευταίων χρόνων φαίνεται ότι υπήρχε δυνατότητα επικοινωνίας των προϊστορικών κατοίκων της Αγίας Πετρούπολης (Λένινγκραντ) με τη Δήλο. Που σημαίνει ότι δεν είναι μύθος ότι οι «υπερβόρειοι» (κάτοικοι της σημερινής Αγ. Πετρούπολης) έστελναν δώρα στη Δήλο τιμώντας έτσι τη Λητώ που καταγόταν από τα μέρη τους. Είναι δυνατόν πλοία από την Αγ. Πετρούπολη διασχίζοντας ποτάμια, λιμνές που οδηγούν στον Εύξεινο Πόντο να βγουν στο Αιγαίο.

Γι' αυτό το ταξίδι της «Αργούς», παρ, όλο που η πιστότητα της ανακατασκευής του αρχαίου πλοίου αμφισβητήθηκε από τους αρχαιολόγους, γιατί δεν υπάρχουν πρωτογενείς πληροφορίες (ανασκαφικές) αλλά μόνο δευτερογενείς (κείμενα, παραστάσεις σε αγγεία), εκτιμάται ότι θα προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τον πλου της εποχής.

Η διαδρομή που θα ακολουθήσει η «Αργώ» θα προσεγγίζει αυτή που έκανε ο Ιάσονας με τους πενήντα συντρόφους του που αποτελούσαν και το πλήρωμα του καραβιού του. Θα ταξιδεύουν μόνο με το φως της ημέρας και πάντοτε «ενόψει ακτών», όπως λέει ο υποναύαρχος ε.α. Απ. Κούρτης, διευθυντής του Ευρευνητικού Προγράμματος και πρόεδρος του Ινστιτούτου ΝΑΥΔΟΜΟΣ. Θα ξεκινήσουν από τον Βόλο και θα κινηθούν μέσω Αιγαίου-Προποντίδος, κατά μήκος των βόρειων ακτών της Μικράς Ασίας και θα καταλήξουν στις ακτές της Γεωργίας. Υπολογίζουν ότι θα χρειαστούν πάνω από 30 μέρες πλεύσης με κουπιά (δηλαδή πάνω από δύο μήνες). Οι 50 κωπηλάτες θα είναι πολίτες από όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, γιατί επιθυμούν να δώσουν συμβολική αλλά και ουσιαστική διάσταση της ανάπτυξης πολιτιστικών και επιχειρηματικών σχέσεων της Ευρώπης με τις χώρες του Ευξείνου Πόντου, όπως τόνισε ο δήμαρχος Κ. Μήτρου στην ημερίδα που έγινε το περασμένο Σάββατο στο Πολεμικό Μουσείο από τη Δημοτική Τουριστική Επιχείρηση Βόλου, εμπνευστή και χρηματοδότη του έργου.

«Σημασία έχει ότι αρχίσατε να το κατασκευάζετε», είπε η αν. υπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη-Πετραλιά υποσχόμενη στήριξη στην προσπάθειά τους, που έχει ξεκινήσει εδώ και τρία χρόνια με τη συγκέντρωση στοιχείων για την επιστημονική τεκμηρίωση του τύπου του πλοίου που θα κατασκευαζόταν. Από την έρευνα προέκυψε ότι το πλοίο της Αργοναυτικής Εκστρατείας πρέπει να ήταν ένα εμβολοφόρο 50-κωπο πλοίο (πεντηκόντορο) με βοηθητική απλή ιστιοφορία. Ηταν κτισμένο χωρίς σκελετό από ημικατεργασμένη δασική ξυλεία συνδεδεμένη με «τόρμους και εντορμίες» (μόρσα και καβίλλιες). Είχε μήκος 28,5 μ., πλάτος 4 μ.μ και βάθος κύτους 2 μ. Το πλοίο που κατασκευάζεται ανήκει «στην τυπολογία της "ηπειρωτικής ναυπηγικής σχολής", δηλαδή στην ίδια οικογένεια με τα μακριά καράβια (μακρές νήες) του Ομήρου και τα μετέπειτα εμβολοφόρα πολεμικά πλοία της αρχαιότητας».

Διάλεξαν να φτιάξουν ένα πλοίο του 14ου αι. π.Χ. για να δείξουν την «τεχνολογική μετάβαση» της ναυπηγικής, από την προϊστορική τριακόντορο στα ομηρικά πλοία. Η ναυπήγηση του καραβιού ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2004 στην περιοχή Πευκάκια απέναντι από την παραλία του Βόλου, όπου ήταν το αρχαίο λιμάνι των Παγασών, στο οποίο πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε το μυθικό πλοίο. Υπολογίζεται να είναι έτοιμο στα τέλη της άνοιξης του 2006, ώστε το καλοκαίρι να γίνουν οι πρώτοι δοκιμαστικοί πλόες.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/01/2006

Copyright © 2007 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις

Σας ευαρισ΄τω για την υπομονή σας

Χαρά