5thThief
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Μια χούφτα θεατρίνοι τρέχουν από γειτονιά σε γειτονιά με τις σάλπιγγές τους σκορπώντας ένα τραγούδι παράξενο. Η απαγόρευση ήρθε αστραπιαία. Το τραγούδι θεωρήθηκε εκτός κλίματος και εποχής, με μια λέξη : επικίνδυνο.
Το τραγούδι αυτό ήταν έμπνευση ενός νεαρού τροβαδούρου που γρήγορα όλοι τον ξέχασαν και κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκεται τώρα. Το παράξενο όμως είναι πως τον σκοπό του έχουν στα χείλη τους και ορισμένοι έξω απ' το κάστρο. Αλλά και γι' αυτούς ίσχυσε η ίδια απαγόρευση...
Διονύσης Τσακνής
Μικρή η φωνή,
κι ανήμπορη μια λέξη ν' ακουστεί
σ' αυτήν την άσκοπη βοή που όλα τα σκεπάζει.
Μα τώρα έχω μια αιτία, ένα λόγο που θα κάνω
ολόχρυσες οι σάλπιγγες, τραγούδι να σημάνουν.
Μέσα απ' αυτό το φονικό,
μονάχα ο έρωτας θα ζήσει,
γι' αυτό στο σώμα σου ας χαθώ,
στους δρόμους που ονειρεύομαι,
χωρίς επιστροφή.
Κι ενώ η μαμή της Ιστορίας με ξεχνάει
τις ίδιες μήτρες ξεγεννάει,
με ίδιους πάντα τρόπους.
Το τζάμι σπάζω μιας βιτρίνας
και παίρνω όλα τα φιλιά σου,
που εκεί τα φυλακίσανε, μα τώρα μου ανήκουν.
Μέσα απ' αυτό το φονικό,
μονάχα ο έρωτας θα ζήσει,
γι' αυτό στο σώμα σου ας χαθώ,
στους δρόμους που ονειρεύομαι,
χωρίς επιστροφή.
Deva Parinito