Amartolos makedonas
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα

Προσπάθησα να ζωγραφήσω πριν χρόνια τον άγγελο που είδα θολά-με κλειστά μάτια απ'το εκτυφλωτικό φως..(εν τη διανοία)- να΄ταν ο Αβελεήλ?Ο πιστός υπηρέτης του Κυρίου;Ο άρχων Μιχαήλ;Μι χα ήλ;Aνεπαρκής είμαι να προσδιορίσω σωστά.Μα να μην ήταν -μακριά μας- ο Βαλεήλ.Κάποιος άγγελος έφερνε ακτίνα άλλου αγγέλου κοντύτερα στο Θεό όπου ούτε τα λαμπρότατα Χερουβίμ δεν αντέχουν την λάμψη Του και σκιάζονται,χαμηλότερα στους ανθρώπους μέσα απο εννέα τάξεις ουράνιων και κοντύτερα σε μας στους Αρχαγγέλους και αγγέλους.

Κόσμοικαι ατομικότητες ένθεν και ένθεν,ένθεν κ΄ακείθεν,εντός και εκτός,σε μακρόκοσμο,μεσόκοσμο και μικρόκοσμο.Δεν βρήκα την ζωγραφιά της Ντεντερνίσκαγια ενός όντος με ανθρώπινο πρόσωπο και σώμα πουλιού που είχα δει παλιά.

Αστρικός κόσμος και η πτώση μου στις κολάσεις(καλοκαιρινή και χειμερινή σφαίρα)

Το χέρι ενός δαίμονα που μου φώναξε και άκουσα πολύ καθαρά μαρούτ χιλιάδες οι δαίμονες αυτής της κλάσης.Μακριά από μας!

Ένας δαίμονας Θεός φυλάξει!
Και ύστερα εξομολογήθηκα,δόξα Τω Θεό!
Αδελφέ «Πλάτων» σε πλάνη ήμουν και δε βρήκα το φώς αλλά εκείνο με βρήκε και με έσωσε από το σκότος στο οποίο είχα χαθεί. Ομολογώ ότι ασχολήθηκα με την πλάνη (περίπου μαγεία-αποκρυφισμός), τιμωρήθηκα δίκαια και μετανόησα δόξα εις τον Θεό! Η αντανάκλαση του απείρου στο πεπερασμένο δε σημαίνει απειρότητα αλλά εκείνο θαρρεί πως επειδή κατέχει την αντανάκλαση κατέχει το παν. Είναι σαν να λέμε πως κατανοώντας την λέξη «άπειρος» αξιώνουμε την ιδιότητα. Τουναντίον˙ γνωρίζοντας την ελαχιστότητα μας δοξάζουμε Εκείνον που κατέχει την ιδιότητα, τον ένα αληθινό Θεό όλων. Και αντιστρόφως εμείς, ο πεπερασμένος άνθρωπος, λαμβάνει από το άπειρο ουσία και με φορά ορθή αυτογνωσίας οδεύει προς τα ουράνια, χωρίς η κοινωνία αυτή να του στερήσει την ατομικότητα του. Τούτο λέγεται αγάπη και η κοινωνία των Τριών υποστάσεων του Θεού μεταξύ τους με αγάπη είναι η ίδια η αγάπη εν παραδείγματι που μας καλεί όλους προς κοινωνία και όχι αποκοπή και διάσπαση. Ο κίνδυνος είναι στην εννόηση με την εξίσου πεπερασμένη νόηση γιατί περιορίζεται και συσκοτίζεται η ψυχή που είναι η αισθαντική φύση του ανθρώπου και είναι φτιαγμένη για να ευφραίνεται και όχι να ταλαιπωρείται από τα δεσμά των περιορισμών που του προτάσσει η νόηση προσπαθώντας να εξηγεί δίχως να μπορεί. Όμως η κάθοδος του Αγίου πνεύματος στον άνθρωπο προσφέρει σύνδεση με το άπειρο, που επίσης βρίσκεται σε κατάσταση σπόρου που βλαστάνει σε αυτόν ως ψυχή ζώσα την οποία ο Κύριος ενεφύσησε στους ανθρώπους την έκτη ημέρα της δημιουργίας, χαρίζοντας μας πνεύμα. Το πνεύμα δεν είναι νόηση αλλά πρωτίστως συνείδηση της ατομικότητας του όντος αυτοδύναμα. Και εκεί που αρχίζουν τα φληναφήματα και η μωρία, αποσύρεται η ουσιαστική σοφία νουθετώντας δια της απουσίας της. Άλλη και η έμπρακτη νοημοσύνη στην εργασία του καθένα μας. Αυτό το γραπτό είναι σύμμεικτο αγαπητέ Πλάτων περιέχει ερίφια και πρόβατα γιατί ο γραφών είναι ελάχιστος. Αλλά δίπλα στα κατσίκια τα πρόβατα ξεχωρίζουν. Εκεί που αρχίζει η οκνηρία, η κενοδοξία, η κακία και η αργία των αρετών, η εγωπαθής νόηση στήνει τον θρόνο της χαμηλά στα μάταια και εγκόσμια. Η ειδοποιός διαφορά της ορθής φοράς από την αντίθετη είναι ότι η νόηση που παρασύρει στο βόρβορο είναι άπρακτη, άεργος, βλοσυρή και αγαπά μόνον εαυτήν, φοβάται την διάσπαση και το θάνατο ενώ η ενεργός νοημοσύνη έμπρακτη, εργοποιούσα, δημιουργός, διακρίνει το λάθος και ξεχειλίζει από αγάπη. Τούτη η πρώτη άεργος νοημοσύνη ποτισμένη και μεθυσμένη με φιλαυτία, είναι μήτηρ κακών. Το μήλο του κήπου του Θεού είναι η δίκοπη σπάθη της μη διάκρισης αυτής, η γνώση του καλού και του κακού χωρίς τον ορθό χειρισμό καταστρέφει αλλά ορθά κτίζει. Κάθε λάθος πληρώνεται. Ορθά ειδωμένο όμως το προπατορικό αμάρτημα -δηλαδή αυτοί είμαστε! Κάνουμε λάθη!- μετασχηματίζεται η σπάθη σε διάκριση και πρόοδο. Ο Κύριος μας λύτρωσε από αυτό θανάσιμο αμάρτημα και μας προσφέρει αθανασία. Για αυτό η μόνη ωφέλιμη «φιλο-σοφία» είναι η θεολογία με τα υποστρώματα της όπως παράδειγμα στους Σωκρατικούς λόγους που συνδέονται με την αλήθεια αυτή και όχι η άεργος μωρία παρά τω Θεώ. Και άλλοι μας μίλησαν και θυσιάστηκαν για την μόνη αλήθεια πριν εκείνη έρθει, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος -βοήθεια μας-. Η απόλυτη αλήθεια των πάντων είναι ο Ιησούς με τον ορθό δρόμο εργασίας, προσφοράς, αγάπης και σωτηρίας. Τούτο μας το γνώρισε και απευθείας εμπράκτως ο Κύριος ο Οποίος απέστειλεν τον Υιόν Του τον μονογενή, που ήρθε ταπεινά και μας εξαγοράζει με το αίμα της θυσίας Του. Ο πρώην «φέρων το φως» = Εωσφόρος ήταν το πλάσμα που εξέπεσε με το τάγμα του των αγγέλων εκείνων -μακρυά από μας- που είναι οι φορείς του σκότους πλέον και φιλασχήμονα όντα. Σε αντιδιαστολή, για την φιλοκαλία μας μιλά και ο Πλάτων του οποίου το όνομα φέρεις και εύχομαι και γνώση, ότι δίπλα στο άσχημο και εκπεσών έντιμα και κατά κάποιο τρόπο αυτόματα ξεχωρίζει το όμορφο και καλό, μεγίστως δε η παραδοχή των λαθών και ασχημονουσών πράξεων και σκέψεων μας, μας οδηγεί στο δρόμο του αγαθού, δικαίου και την πνευματική φιλοκαλία, αρετές, που εμφανώς ξεχωρίζουν και γίνονται διακριτές από την πράξη μετάνοιας μας. Έτσι το άσχημο ξεχωρίζει από το όμορφο αλλά πέρα από το επιφανειακό και τα ερίφια από τα πρόβατα, το καλό από το κακό. Οι αγαθές πράξεις προϋποθέτουν πέρα από τον σώφρονα νου και καλή καρδιά όχι απλώς νόηση άεργη αλλά πράξη έμπρακτη. Ομολογώ πως ο Κύριος έδωσε να μετανοήσω και να προσευχόμαστε δια την σωτηρία όλων, μην ακούετε εμέ τον αμαρτωλό αλλά το φως που μας σώζει και την Εκκλησία μας. Δεν έχω διορατικότητα αγαπητέ, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο μα παραχωρεί ο Κύριος να εργαζόμαστε καλλιεργώντας τα χαρίσματα μας. Στα μάτια των ιερέων βλέπω την αγάπη του Θεού και πατρική αυστηρότητα και νουθεσία. Δεν πιστεύω ό,τι θέλω αλλά προσπαθώ να πιστεύω εις Κύριον που είναι αγάπη και αλήθεια. Ο φόβος της κόλασης που έζησα με στέλνει στην αγάπη του Θεού για αυτό η κόλαση και δίκαια τιμωρία μου ήταν δώρο Θεού. Ο Θεός δεν είναι φόβος αλλά η απομάκρυνση από Αυτόν. Και δεν είμαι άξιος εγώ ο αναβλέψας τυφλός να σας διδάξω αλλά να ομολογήσω ότι απλός τυφλός ήμουν και αναρρώνω μα να ζητάμε από τον Θεό να μας φωτίζει. Η προσευχή και τα μυστήρια της Εκκλησίας δεν είναι μηχανικά αλλά σωτήρια, αρκεί να γίνονται όπως η Εκκλησία μας διδάσκει. Με πίστη προχωράμε και αγάπη για κάτι καλύτερο σε τούτον τον κόσμο μα επειδή είναι προσωρινός να προσευχόμαστε να αξιωθούμε για τα μέλλοντα και ατέρμονα. Ο Κύριος δεν έχει την ανάγκη μου ούτε βλάπτεται αλλά εμείς βλαπτόμαστε μακρυά του και αυτό το έζησα και ομολογώ την μεταστροφή μου από τα δίκτυα του Σατανά, Θεός φυλάξει! Κάπου παρερμήνευσες ένα χωρίο περί του Παΐσίου, ας προσπαθήσουμε να διαβάζουμε με προσοχή, εγώ δεν είμαι καλύτερος και συγνώμη και για να βοηθήσω όσο μπορώ επικολλώ και τα παρακάτω σημεία από το προηγούμενο περσινό post στο οποίο απάντησες περί του γέροντα. Σε παρακαλώ αργά και με προσοχή διαβασέ τα, ας μην παρανοούμε, βοήθεια μας ο γέροντας και τα χριστιανικά διδάγματά!
«Να είστε όλοι καλά, ο Θεός να μας φωτίζει. Και ως αντρόγυνο εγώ και η γυναίκα μου, είναι δίκαιο και ισορροπημένο να ακούσετε και την γυναίκα μου και έτσι τις παρακάτω γραμμές τις γράφει εκείνη. Καλή Ανάσταση σε όλους! Χριστός ανέστη! Χρόνια πολλά!
Βιώνοντας κι εγώ μαζί με τον άντρα μου τα δικά μου πάθη κατάλαβα πως ο μόνος δρόμος για τη γιατρειά είναι ο Λόγος του Θεού μέσα από την εκκλησία. Και αγάπη μαζί με την υπομονή που ο άντρας μου, μου έκανε στις δύσκολες-αφόρητες στιγμές με τα τόσα καψίματα που ένιωθα. Είχα φτάσει να θέλω το θάνατο. Μα με την αγάπη αυτές οι ιδέες χάθηκαν. Αν δεν υπήρχε ο Πνευματικός μου και ο άντρας μου ίσως εγώ να μην υπήρχα πια. Ο βασικότερος λόγος: η εκκλησία που με ταρακούνησε και μου έδειξε τον ίσιο δρόμο μακρυά από την αμαρτία της αυτοκτονίας και την αγάπη για τη ζωή. Μερικά αγγέλματα που με βοήθησαν είναι τα παρακάτω:»……………………………………………………………………………
«Ο δρόμος που οδηγεί στον Θεό περνάει από τη μετάνοια. Ο Λόγος του Θεού πολύ καθαρά μας το λέει. Δεν μπορείς να πας στο Θεό αν πρώτα δεν μετανοήσεις, δηλαδή αν δεν αναγνωρίσεις ότι είσαι αμαρτωλός και ζητήσεις το έλεος του Θεού. Πολλοί αναγνωρίζουν ότι είναι αμαρτωλοί αλλά προσπαθούν πρώτα να διορθώσουν τον εαυτό τους και μετά να πάνε στο Θεό. Άλλοι θέλουν να τιμωρήσουν τον εαυτό τους για να εξιλεωθούν. Στο βάθος αυτό είναι μια στάση υπερηφάνειας γιατί νομίζεις ότι κάτι μπορείς να πετύχεις εσύ για την δικαίωση σου, υποβιβάζοντας έτσι το έργο του Χριστού. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να πιστέψεις ότι μόνον το αίμα του Ιησού Χριστού σε καθαρίζει από κάθε αμαρτία και να τον δεχτείς Σωτήρα σου. Δεν σου ζητάει να προσπαθήσεις να διορθώσεις πρώτα γιατί δεν μπορείς αλλά να πας σ’Αυτόν ταπεινά και να πάρεις την συγχώρηση των αμαρτιών σου που σου προσφέρει δωρεάν. Με την πραγματική μετάνοια και πίστη γίνεται μια αλλαγή πορείας στην ζωή σου και με την βοήθεια του Ιησού Χριστού περπατάς σε μια καινούργια ζωή που ευαρεστεί τον Θεό.»………………………………………
«Αν διαβάζουμε όλοι μας την Βίβλο και τους διάφορους κήρυκες ίσως η ζωή μας γίνει καλύτερη αν μπορέσουμε έστω και στο ελάχιστο να προσπαθήσουμε να τηρήσουμε κάποια πράγματα. Όλοι είμαστε άθλιοι. Ίσως βέβαια και πιο χειρότεροι ακόμα γιατί άθλιος πίστευε μέχρι την τελευταία στιγμή ο γέροντας Παΐσιος. Ποιοι είμαστε εμείς που λέμε ότι είμαστε άθλιοι αφού αυτό το πίστευε ο ίδιος;
Για τα προβλήματα που δημιουργούνται στην οικογένεια το καλύτερο βιβλίο για μένα ήταν και είναι του γέροντα Παΐσιου “οικογενειακή ζωή”. Έχει τις απαντήσεις για κάθε πρόβλημα που μας απασχολεί. Ελπίζω να βοηθήσει πολλούς από εσάς αν όχι όλους. Πίστη και μόνο πίστη και όλα θα πάνε καλά με συνεχή προσπάθεια για κάτι καλύτερο για όλο τον κόσμο.
Αυτές τις άγιες μέρες του Πάσχα η Ανάσταση γίνεται το αιώνιο σύμβολο της Χριστιανοσύνης. Το χαρμόσυνο άγγελμα της Ανάστασης και το Πανάγιο φως ας γίνει ο φάρος που θα καθοδηγήσει τη ζωή όλων μας και θα μας χαρίζει υγειά και ευτυχία. Σας εύχομαι καλή Ανάσταση και χρόνια πολλά. Χριστός ανέστη!»
Αυτά είναι κάποια χωρία από αυτά που έγραψε (και μετέφερε) η γυναίκα μου. Ο γέροντας Παΐσιος θαυματούργησε και βοήθησε τόσο κόσμο! Μεγάλη η Χάρις που του έδωσε ο Κύριος, στο σκεύος εκλογής Του! Και μας βοήθησε δόξα στο Θεό! Παρόλα τα χαρίσματα του παρέμεινε ταπεινός και έλεγε για τον εαυτό του ότι είναι άθλιος για να μην μας προσβάλει, όμως στις καρδιές μας ήδη μεγαλουργεί ως Άγιος! Αν εκείνος έλεγε έτσι που είχε την Χάρη του Κυρίου και είναι υπόδειγμα ταπεινότητας, τότε εγώ δεν είμαι απλώς άθλιος αλλά εις μυριάδας ποταπός, όχι μεταφορικά αλλά όπως είδατε πιο πάνω στον πρότερο βίο μου, πραγματικά. Χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη αδελφέ!
Με την ευκαιρία, όπως μου είπε η γυναίκα μου το ποίημα που ο ίδιος ο Γέροντας είχε γράψει και ζήτησε να γραφτεί στον τάφο του είναι: «Εδώ τελείωσε η ζωή εδώ και η πνοή μου εδώ το σώμα θα θαφτεί θα χαίρει η ψυχή μου. Ο Άγιος μου κατοικεί αυτό είναι τιμή μου να εύχεται στο Λυτρωτή να’χω τη Παναγιά μαζί μου.» Βοήθεια μας, υπέρ ευλογίας και πρεσβειών του αξιαγάπητου και θαυματουργού γέροντα για όλους μας!
Αγαπητέ Gonzales,συγχώρεσε με μα εξεπιτούτου, δε θα ήθελα να μπούμε στο απύθμενο τρυπάκι να αναλυθούν οι εμπειρίες μου ή το πώς ερμηνεύονται. Ούτε άξιος είμαι να το κάνω, ούτε μας βοηθά, ούτε εύκολο είναι να μεταφερθεί και τα σχετικά είναι επικίνδυνα. Παρά λίγα θα σου πω, η εμπειρία μου είναι αληθινή και ας μη στεκόμαστε στο τι βίωσα, αλλά στο πόσο αμαρτωλός συνέχισα να είμαι παρά τα μηνύματα του Κυρίου έως ότου επήλθε η μεγάλη τιμωρία και η σωτηρία μου και έτσι ομολογώ πως έδωσε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω. Αυτό μετρά και καταδεικνύει την ποταπότητα μου. Για την εξωσωματική εμπειρία μια αποσαφήνιση ως προς την κυριολεξία των όρων, δεν είναι απαραίτητα αυτή εξωυλική ενώ η αποκαλούμενη αστρική προβολή είναι εξωυλική δίχως απαραίτητα να είναι εξωσωματική. Η πρώτη εμπειρία που περιγράφω ονομάζεται μεταφορικά μόνο αυτόματη εξωυλική εμπειρία και είναι αναφερόμενη ορθά, μια εξωσωματική εμπειρία στα αόρατα στρώματα του γνωστού υλικού κόσμου. Δηλαδή εξήλθε η συνείδηση μου εκτός σώματος στον αμέσως αραιότερο φορέα που ονομάζεται διπλότυπο σώματος αλλά όχι στον κόσμο των συναισθημάτων, πολύ πιο χαμηλά από αυτόν και μέσα στην ύλη σε εκείνη τη διάσταση που τα μόρια και άτομα της γνωστής μας ύλης είναι ακόμη ορατά ως η πυκνότερη πομφόλυγα (αλλά και χονδροειδέστερη) του απλού .Εξ ου και ο κίνδυνος να προσελκυσθούν ιδιοτελώς κάποιοι για χρήση για εγωιστικούς λόγους και να προβούν σε μαγγανείες άθελα η θελητά και το επαναλαμβάνω μη δοκιμάζετε τεχνικές για ιδιοτελείς σκοπούς, ο κίνδυνος να πάθετε κακά είναι μεγάλος αν όχι σίγουρος. Μόνον οι Άγιοι χαριτώνονται, χειρίζονται ανιδιοτελώς, με τον ορθό τρόπο και στην έκταση που παραχωρεί η Θεία Χάρις τούτες τις ικανότητες. Χριστός ανέστη αδελφέ!
Αγαπητέ gentleman συγνώμη για την καθυστέρηση μα δεν μπαίνω συχνά. Και κάποια προβληματάκια στην πλοήγηση με καθυστερούν. Το ότι προσπαθώ να είμαι χριστιανός δεν σημαίνει ότι δεν είμαι αγενής ή καλύτερος από άλλους, αλλά ομολογώ ότι υπήρξα χειρότερος από πολλούς και η Εκκλησία με δέχθηκε και μετανόησα και προσπαθώ να γίνω καλύτερος. Βεβαίως και θέλω να μιλώ με όλους τους αδελφούς αλλά δε θέλω να εμπλακώ σε συζητήσεις που θέλεις μη τυχόν και βλάψω. Απευθυνθείτε στην Εκκλησία που με έβγαλε από τον βούρκο και μας σώζει, την ευλογία της να έχουμε! Αν επιμένεις, με αγάπη αν μπορώ να σε βοηθήσω πολύ ευχαρίστως. Τι θες να σου πω; Για το όραμα; Δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο που είδα ότι είδα -κατά παραχώρηση Κυρίου το είδα- πόσο μάλλον να μιλήσω για αυτό. Αλλά θα σου πω ελάχιστα. Έβλεπα δαίμονες -ο Θεός να μας φυλάει- που με βασάνιζαν διότι με αυτά ασχολιόμουνα αλλά μετά την μετάνοια μου -δόξα τω Θεώ! έδωσε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω!- αραίωσαν οι δαίμονες - και μετά από νηστεία είδα κάτι πολύ διαφορετικό στη διανοητική σφαίρα και ήμουν τόσο ανάξιος όταν το είδα (Θεός φυλάξει μην ήταν μεταμφιεσμένος δαίμονας) και τέτοια η λάμψη του που γύρισα προς την άλλη μεριά και σκέπασα τα μάτια μου με τα χέρια μου αλλά και πάλι φαινόταν. Παρακαλώ όμως να μη σταθείτε σε αυτά που είδα ο ανάξιος αλλά σε αυτά που ομολογώ, ότι δηλαδή μετεστράφη η πορεία καταστροφής μου σε πορεία οικοδόμησης μετά την μετάνοια, εξομολόγηση και συμμετοχή μου εμέ του ανάξιου στη θεία κοινωνία. Δόξα στο Θεό! Εξ ου και ο τίτλος του topic ο οποίος είναι και όλη η ιστορία της πορείας μέσα σε μια πρόταση. Πως δηλαδή έπεφτα ολοταχώς προς τον άδη, κατακρημνίστηκα εκεί και ο Κύριος με έσωσε! Και με νέα ζωή προσπαθώ να εργάζομαι για το κτίσιμο της σκάλας που οδηγεί προς το ουρανό, στην βασιλεία του Θεού! Διάβασε το βιβλίο “ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ” της Ιεράς μονής Παρακλήτου, Αττικής, το οποίο έχει και την βιβλιογραφία και είναι ένα καλό βιβλίο και μας δίνει στοιχεία για τους υπέροχους Αγγέλους -βοήθεια μας-. Αν θέλεις μπορώ να σου μιλήσω ο αμαρτωλός για το τι συνάντησα όταν κολάστηκα, πόσο φρικτά ένιωθα και άλλες λεπτομέρειες για την κόλαση –ο Θεός να μας φυλάει!- Μόνον εδώ ο ανάξιος θα απαντήσω με περισσότερα λόγια αν ζητηθεί και αν συντρέχει λόγος. Να τιμάμε τους ουρανούς αγαπητέ αδελφέ, χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη!
Αγαπητέ Hyperiona σε παρακαλώ ρίξε μια ματιά στη συζήτηση μας εδώ με τον Gigeni. ‘Eτσι όπως λες μουτζούρης από την κακία ήμουν σαν από κάρβουνο εσωτερικά όμως, μα η Εκκλησία μας ξεπλένει μέσω του Μυστηρίου της εξομολογήσεως εκ των ένδω. Το εσωτερικό μας να καθαρίζουμε μας λέει η Εκκλησιά και εγώ δεν το γνώριζα μα δόξα τω Θεώ! Έδωσε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω! Χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη αδελφέ!
Αδελφέ ellovos χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη!
Αγαπητέ Homo ναι! Αιρετικός ήμουν και σε πλάνη βρισκόμουν μα ομολογώ τη μεταστροφή μου. Αυτό σας λέω το κείμενο μου έχει τα λάθη της πλάνης μου και η αξία του γενικά είναι απλώς ότι ομολογώ πως η Εκκλησία με έβγαλε από την απαισία πρότερη κατάσταση μου, δόξα τω Θεώ! Αποκηρύσσω τα πρότερα σιγά σιγά και προσπαθώ να εργάζομαι για τα μέλλοντα. Γράφω λάθη γιατί λάθος είμαι, όχι του Θεού αλλά δικό μου. Και μου γνώρισε ο Κύριος την αλήθεια του λάθους μου και προσπαθώ να εργασθώ για κάτι καλύτερο. Η Εκκλησία γνωρίζει τα λάθη που έκανα και με καθοδηγεί να τα αποκηρύξω, προσπαθώ. Ειδικά όμως, απευθύνομαι σε κάποιους πολύ συγκεκριμένους που γνωρίζουν γιατί μιλάω. Ο τυφλός όμως δεν οδηγεί τυφλό. Σε εκείνους λέω πως η Εκκλησία με οδήγησε να βγω από εκείνο το σκότος, ας το θυμούνται, να ευχόμεθα δια την σωτηρία όλων. Έβαλα το χέρι στη φωτιά και κάηκα ως μωρός και διδάχθηκα άνωθεν ότι έτσι είναι στην κόλαση, έχει φωτιές. Βρέθηκα στη κόλαση ζωντανός μα θυμήθηκα την διδασκαλία την ύστατη στιγμή της καύσης μου και ως φώς ερχόταν στα κατάβαθα από ψηλά! Γρήγορα έτρεξα και εξομολογήθηκα! Εκείνοι που παίζουν με τα πυρά (ξέρουν αυτοί τι εννοώ ή μάλλον νομίζουν πως ξέρουν όπως και εγώ νόμιζα πως ήξερα) ας ακούσουν έναν ανόητο παθών και μαθών. Και δεν έμαθα από τον εαυτόν μου μα ο Κύριος που Εκείνος είναι η πάμφωτη αλήθεια που λες, η οδός και η ζωή, μέσω της Εκκλησίας μας νουθετεί. Διότι η γνώσις είναι δίκοπη ρομφαία και κλεμμένη από τον μη έχοντα από τον άξιο κατέχοντα, ενίοτε επικίνδυνη για τους ίδιους τους ανάξιους χρήστες αλλά και άλλους ανθρώπους γενικά και χρησιμοποιείται εσφαλμένα κατά το δοκούν, Θεός φυλάξει! Ας προσπαθούμε να χειριζόμαστε την ρομφαία ως ενεργή έμπρακτη εργασία κατά διάκριση με πίστη και αγάπη ανιδιοτελώς, μόνο τότε εκείνη εξαγνίζεται και μας χαρίζεται εκ των άνω στην διάνοια εις την επάνοδο μας. Αν πάσχω από ακατάσχετο πόθο εγώ ο μιαρός να διακηρύξω όπως λες, τότε ας πω πόσο ανόητος είμαι και σε καλό να είναι αυτός ο λόγος μου, διότι εγώ σα τυφλός δεν μπορώ να οδηγήσω άλλους μα Εκείνος που είναι φως και ομμάτια, εμάς. Δεν έχω χαρίσματα ιδιαίτερα μα παθήματα ιδιαίτερα γιατί ήμουν ιδιαιτέρως ποταπός. Μα δίδει χαρίσματα ίσα σε όλους ο Κύριος προς καλλιέργεια. Εις τον Κύριον λοιπόν ας απευθυνθούμε. Δεν είμαι κάτι το ιδιαίτερο αγαπητέ φίλε ούτε ο πεφωτισμένος αλλά ένας συσκοτισμένος ανόητος ήμουν που μου δόθηκε να αναγνωρίσω την μωρία μου. Χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη αδελφέ!
Αγαπητέ lancelot! Αληθώς ανέστη ο Κύριος αδελφέ! Είναι καλό να συζητάμε μα δε θέλω να σας γεμίζω με επαναλήψεις συνεχώς! Μήπως δα δεν είναι το ίδιο αντί να γράφονται τα ίδια να διαβάζονται τα ίδια; Την αλήθεια μας την μεταλαμπαδεύει η Εκκλησία. ‘Eρχεται το Αρνίον αδελφέ που είναι Αγάπη και Οδός και Αλήθεια, αχρόνως για εμάς ως ευκαιρία, αυτή είναι η πραγματική ουσία του Πάσχα και μας εξαγοράζει δια του αίματος του ο Νυμφίος, δόξα στην Αγία Τριάς! Μας δέχεται, μας αγαπά και μας θέλει κοντά Του ο Θεός! Ας ακούμε την Εκκλησία γιατί εγώ δεν είμαι άξιος να λέω αυτά. Χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη αδελφέ! Αν βρεθείς Μακεδονία έλα να κεράσω.
Παράκληση, δεν μπαίνω συχνά, μη με ρωτάτε πράγματα άλλωστε είμαι ανάξιος να απαντώ. Αν θέλετε, πείτε τα μεταξύ σας ή αν οπωσδήποτε θέλετε να συζητήσουμε και να βοηθηθούμε αν μπορώ θα χαρώ, στείλτε e-mail (κάντε κλικ στο όνομα μου) μα δεν έχω κάτι να σας πω ιδιαίτερο εκτός της ομολογίας μετανοίας μου, η Εκκλησία έχει να μας πει να κάνουμε καλές πράξεις και στα άλλα ας την ακούμε.
Αμαλία είχα πει αρχικά αν θες να το σβήσεις το topic σε λίγο καιρό και εσύ το άφησες κανονικά, δεν γνωρίζω αν χρειάζεται τόσο αλλά ευχαριστώ. Όποτε θες και αν θές σβήσ΄το. Χρόνια πολλά, Χριστός ανέστη!
bob cat Χριστός ανέστη, χρόνια πολλά!
Αδελφέ Ψηλέ χρόνια πολλά, ναι, αληθώς ανέστη ο Κύριος! Να που ξανασυναντιόμαστε και χαίρομαι για αυτό! Η πραότητα και αμεσότητα των παρεμβάσεων σου με χαίρουν, ευχαριστώ!
Αγαπητέ Luthien Ar-Feiniel χρόνια πολλά Χριστός ανέστη! Δες την απάντηση αν σου ταιριάσει για τον αδελφό G. και για το ίδιο post από το οποίο έκανες copy-paste.
[ "Βίος χωρίς λόγια ωφελεί περισσότερο παρά λόγια χωρίς βίο."
Ισίδωρος Πηλουσιώτης]
Συγχωρέστε με τον φλύαρο και ελάχιστο, χρόνια πολλά σε όλους, Χριστός ανέστη!
Ευχαριστώ τους υπεύθυνους του site για την βοήθεια τους όπως και τον αδελφό Ψηλό και εύχομαι καλή συνέχεια!
Aγαπητέ Gigenis: Σε ευχαριστώ και αν με απαξιώνεις σε ευχαριστώ πάλι, γιατί όντως είμαι ανάξιος και ας σου πω μιας και μίλησες για εισόδους ότι από κει που βγήκα ήταν και η είσοδος που μπήκα γιατί ήταν αδιέξοδο και εκεί το ψεύτικο φαινόταν αληθινό και δεν το γνώριζα. Αυτήν γίνεται γκρεμός και καταβόθρα. Αλλά, δόξα Τω Θεώ, έδωσε ο Κύριος και μετανόησα. Ο Κύριος είναι η Οδός και η Αλήθεια.
Αγαπητέ Εrmis -3E-, Ο Θεός είναι Τρισυπόστατος. Ο δυαδισμός είναι στο πεπερασμένο μυαλό μας για να χωρίζουμε σε υποκείμενο και αντικείμενο και να καταλαβαίνουμε. Ο δε διαχωρισμός αν βυθιστούμε στο υποκείμενο συνιστά διάσπαση και η διάσπαση γεννά θάνατον. Αδελφέ πως μπορούν οι λογισμοί αυτοί να με σώσουν και το υποκειμενικό, αφού αυτοί και τα μαγικά με κατέστρεψαν; O Σωτήρας Χριστός πάταξε το θάνατο δια της Ανάστασης και είναι η Οδός και η Αλήθεια για όλους και αγάπη μας δίδαξε. Δόξα Τω Θεώ που με αξίωσε να μετανοήσω! Και πώς μπορεί η αγάπη που με έσωσε να με καταστρέψει; Η αγάπη είναι σύνθεση, ζωή, αλήθεια. Αλήθεια λες ήμουν αιρετικός και τρόπον τινά και σα δαιμονισμένος, μακριά από μας αυτά και δόξα Τω Θεώ, μετανόησα. Και ακόμα έλαβα βασανισμόν και ένιωθα σχεδόν να καίγομαι φρικτά και άλλα πολλά, παραχώρησε ο Κύριος προς νουθεσία. Αν κάποιοι με ειρωνεύονται όπως περίπου είπες, το κάνουν γιατί δεν βίωσαν αυτό που βίωσα, αλλά και να το βίωναν πάλι ίσως να με “ποδοπατούσαν” για να μην ξαναπέσω σε πλάνη και καλό μου κάνουνε. Η Σωτηρία μας όμως είναι για τον καθένα προσωπικά αλλά και τα βιώματα του. Πράγματι, στο μυστήριο της εξομολόγησης δεν χρειάζεται να κοινοποιηθούν όλα προς όλους. Αλλά μαρτυρώ την ουσία και όχι τις λεπτομέρειες. Και η ουσία είναι ότι είμαι αμαρτωλός και ήμουν σε πλάνη και μετανόησα. Ορθόδοξη ονομάζεται η πίστη μας γιατί είναι ο ορθός και άμεσος δρόμος της αλήθειας και δεν είναι δόγμα άπρακτο αλλά πραγματική οδός της θυσίας Του Υιού Του Θεού δια την Σωτηρία όλων. Αδελφέ εμένα μην με ακούς τον ανάξιο αλλά την Ιερά Γραφή να ακούμε και την Ορθόδοξη Εκκλησία που μας λειτουργεί και είναι σώμα και διδαχή Του Μεσσία. Αυτήν θα ‘ναι η απουσία της απόκρισης εδώ πλέον αδελφέ, εμένα τον αμαρτωλό μη με λαμβάνετε υπόψη. Να είσαι καλά.
Αγαπητή Αμαλία, ωραίο το χαμόγελο σου και για να καταλήξει εδώ το θέμα καταδεικνύει την ποταπότητα μου που ομολογώ αλλά και την αιρετικότητα που είχα μπλέξει και απορρίπτω. Ελπίζω να μας βρουν και οι λοιποί αδελφοί όπως το νέο μέλος Kissbaby από την ενότητα Θρησκεία σε αυτήν την ενότητα. Στέλνεις και στους άλλους που συμμετείχαν το link με e-mail; Ευχαριστώ για την ειδοποίηση πάντως αν και είχες περίπου πει από πιο πριν ότι σκόπευες να το μεταφέρεις. Σχετικά με το θέμα μπορείς να το κλειδώσεις αρκετά μετά το Πάσχα, είχαμε πει 50 μέρες από τις 18/3/2006, δηλαδή άλλες 15 περίπου ή όποτε θέλεις εσύ μετά αυτές τις μέρες που σε παρακαλώ, για να μην σου πιάνει χώρο. Σε ευχαριστώ και για την εποπτεία. Μπορεί να ακολουθήσει ελεύθερη συζήτηση -αν κάποιος θέλει- μεταξύ τους ως τότε.
Italos ευχαριστώ, α ναι! Ο Ενώχ αναφέρεται από τη Βίβλο ως ο υιός του Κάϊν. Δε γνωρίζω πολλά, αν υπάρχουν άλλες αναφορές ή πρόσωπα με το ίδιο όνομα, ποιος το συνέγραψε εκείνο το βιβλίο και δε το ξέρω ακριβώς αλλά γνωρίζω ότι υπάρχουν βιβλία που απορρίφθηκαν. Όπως τα λες θα είναι από εκείνα που απορρίπτονται. Το δικό μου κείμενο απορρίπτεται κατά σημεία γιατί δεν είναι διαυγές αλλά θολό και’γώ ελάχιστος και αν και προσπάθησα κάπως, μου έφυγαν λίγα εννοιολογήματα από εκείνα που με θόλωναν πριν μετανοήσω παρόλο που αυτά είχαν ειδικό σκοπό να δείξουν σε “μάγιστρους” του είδους που ήμουν προς τα πού οδεύουν. Ο τυφλός όμως δύσκολα οδηγεί τυφλόν. Και αφού βρήκα το πνευματικό φως μου στην Εκκλησία και οι άλλοι της ίδιας πλάνης εκεί θα το βρουν αν υπάρχουν, Ο Κύριος να δώσει και για όλους. Αλλά από την καρδιά μου ομολογώ και τη διάνοια και σας λέω ότι ναι είμαι ποταπός και η μετάνοια είναι μαρτυρία αληθινή και η εμπειρία μου αληθινή και το πάθημα αληθινό, κάθε εμπόδιο σε καλό και αρχίζω νέα ζωή καινή, προσπαθώ να εργάζομαι ορθά, με βάση την μετάνοια μου και παραχωρεί Ο Κύριος εργασίαν για να εργάζομαι δια της υπομονής στην πίστη μου όσο μπορώ να προσπαθώ. Να΄σε καλά.
Μαb, έπαιρνα φάρμακα γιατί έπασχα από χρόνια ασθένεια και κατά πολλούς ανίατη μα δόξα Τω Θεώ αυτά έχουν παρέλθει. Έδωσε ο Κύριος να μετανοήσω, εξομολογηθώ και κοινωνήσω! Αυτό ήταν για μένα η αρχή μιας νέας πορείας. Και είμαι καλά, έχω θεραπευθεί σωματικά και ψυχικά από πολλά δόξα Τω Θεώ! Αλλά και άλλα έχω δόξα Τω Θεώ! Ώστε αυτά που έχω τώρα να μου θυμίζουν τα πολλά που είχα τότε για να μην ξεχνώ το θαύμα που συνετελέσθηκε και η ίαση και η οδός συνεχίζεται μέσω εργασίας πνευματικής και σωματικής. Όσων αφορά το τι λέει η Εκκλησία μας για το κείμενο μου της εμπειρίας και γιατί γράφτηκε από μένα έτσι (από μένα γράφτηκε έτσι γιατί είμαι ελάχιστος) ειπώνονται σχετικά πράγματα και στην πρώτη παράγραφο εδώ και στην τέταρτη και στην πέμπτη αλλά και γενικά, ακόμη και ο αδελφός Ψηλός (ευχαριστώ!) σου απάντησε με τον τρόπο του. Παρόλα αυτά έχεις τα δίκια σου. Μιας και το λες ναι, ήμουν σε οργάνωση του φιλοσοφικού χώρου όταν προσπαθούσα να βρω τι είναι όλα αυτά. Δε βοηθήθηκα αλλά επιδεινώθηκε η κατάσταση μου και αποχώρησα και διάλεξα έναν δρόμο ακόμη πιο θανάσιμο, τον δρόμο του εαυτού μου και σχεδόν του αποκρυφισμού που ήταν περίπου αντίθετος του ορθού δηλαδή εκ του πονηρού -μακριά από μας- και προς τα κάτω αλλά δόξα Τω Θεώ! Ξαναγύρισα στην Εκκλησία που με βάφτισε νήπιον διότι νήπιον είμαι στην διάνοια και ήταν η σωτηρία μου αυτήν και μόνον αυτήν. Δεν χρειάζεται κανείς να με ακούσει ή να με πιστέψει ή να διαλαλεί αυτά που λέω από τον εαυτόν μου, εμένα που ήμουν άπιστος και κενόδοξος αλλά μετανόησα και ναι, είμαι ελάχιστος. Την Εκκλησία να πιστεύουμε που με έσωσε, μας σώζει και επιθυμεί την σωτηρία όλων και το θέλημα Του Κυρίου ας γίνεται γιατί θέλει το καλό μας. Και να πιστεύουμε όχι στους πολλούς ψεύτικους θεούς του καθένα, αλλά Στον Ένα Αληθινό Θεό όλων. Αν κάποιος με προσωπική επώνυμη αγάπη το θελήσει, με προσωπική επώνυμη αγάπη να του πω ποιος είμαι και πόσο ποταπός, ένας άνθρωπος, όχι κάτι ιδιαίτερο, αμαρτωλός και κοινός και ίσως από πολλούς χειρότερος και πολλά δε μάλλον καν δεν αξίζω να με δει. Επώνυμα ας έρθει αλλά δε θα έχω κάτι περισσότερο να πω πάνω σε αυτά αλλά και ποιος είμαι εγώ για να του πω; Kαι σας παρακαλώ μη στέλνετε e-mail για να ρωτάτε για “ποτηράκια”, “αστρικές προβολές” κλπ και πως γίνονται. Όλων των ειδών τα ιδιοτελή μαγικά καταστρέφουν γιατί είναι εκ του πονηρού -μακριά από μας-, ας προσέχουμε. Όρθη εργασία για την ψυχή μας αλλά και με την αξία μας να κερδίζουμε τα αγαθά, τα οποία κόποις κτώνται. Με “ποτηράκια” δεν είχα σχέση ούτε με σατανισμό -μακριά από μας- και σας είπα γενικά ότι από μικρός έβλεπα απευθείας πνεύματα κάποιες στιγμές. Και κατά πλάνην από την αμαρτωλότητα μου ασχολήθηκα με κάποια πράγματα πλάνης -μακριά από μας- και επιδεινώθηκε η κατάσταση μου αλλά δόξα Τω Θεώ, μετανόησα και αναρρώνω. Ήμουν κενόδοξος και άπιστος και είμαι αμαρτωλός, ελάχιστος και ασήμαντος αλλά τώρα το γνωρίζω, αυτό γνωρίζω, ότι είμαι ποταπός και προσπαθώ πλέον να εργάζομαι για κάτι καλύτερο με έργα όσο μπορώ στον ορθό δρόμο. Σας μαρτυρώ ότι κάηκα απ΄την φωτιά και την ανοησία μου και κάποιος ρώτησε το πώς; Μη αδελφοί, ας προσέχουμε. Και μη κάνουμε τέτοια παρά μόνον την Εκκλησιά να ακούμε. Και πάντα είναι ωραίο να γνωριζόμαστε με ανθρώπους δια της αγάπης. Την Εκκλησία λοιπόν να ακούμε που είναι προσωπική Εκκλησία αγάπης και επώνυμη από το έργο της και τους χιλιάδες που μαρτύρησαν για εμάς στους αιώνες με προσωπική τους θυσία και όχι κατ’ευφημισμόν. Στο Ιερό μυστήριο της εξομολόγησης αυτά που ειπώνονται δεν είναι κοινοποιήσιμα όλα. Ο Γέρων Παΐσιος, βοήθεια μας, έλεγε ότι Το Άγιο Πνεύμα δεν διαπομπεύει. Συγχωρεί Ο Κύριος. Μακάρι να προσπαθώ όσο μπορώ να συγχωρώ διότι Ο Κύριος με συγχώρεσε για τα παλαιά και να προσπαθώ να κάνω καλύτερα έργα, δίδει Ο Κύριος εργασίαν δόξα Τω Θεώ! Άλλωστε, έπεσα σε λάκκο και να μην σας δείξω το δρόμο! Σας δείχνω τον ίδιο τον λάκκο όσο μπορώ και με εν Χριστώ αγάπη προσπαθώ. Όσων αφορά την εμπειρία, έγραψα αυτά που είδα και αυτά που έζησα και σας μετέφερα λίγα, κατ’ουσίαν περισσότερο και κατά ομολογίαν μετανοίας. Ευχαριστώ που με απαξιώνεις τον ελάχιστο και ανάξιο.
Elmarad: Ένας είναι Ο Τρισυπόστατος Αληθινός Θεός και είναι Θεός όλων. Όλα τα υπόλοιπα είναι πλάσματα εδώ χαμηλά αλλά και πλάσματα ουράνια ψηλά, εκεί που μακάρι όλοι να πάμε, γιατί εκεί ήταν ο άνθρωπος και εκδιώχθη επειδή έφαγε το μήλο του καλού και του κακού και υπέπεσε σε δυισμό και διαίρεση. Όμως Ο Πολυεύσπλαχνος Κύριος σταυρώθηκε για μας και κατανίκησε και πάταξε το κακό και τον θάνατο και ένωσε τη γη με τον ουρανό και είναι Η Οδός επανόδου μας. Μάτια δύο έχουμε αλλά μια εικόνα βλέπουμε. Και χέρια δύο αλλά ένα κορμό. Και καλύτερα να εργαζόμαστε για το ουράνιο όλο και περισσότερο παρά για το προσωρινό. Και τα δαιμόνια της πλάνης εδώ χαμηλά που επιδρούν σε τούτον τον κόσμο τον προσωρινό, είναι όντα πλάνης πραγματικά και όταν πλανούν είναι πραγματικά προς τον πλανόντα και γίνονται σα θεοί ψεύτικοι για λίγους ή έναν, τον εαυτό του πλανόντα. Η πλάνη τότε γίνεται ζοφερή πραγματικότητα και η αλήθεια αδιόρατος για τον τυφλό από τον εαυτό του. Και μπορούν και να είναι ορατά κατά πλάνη αλλά και μεταμφιεσμένα σε κάτι καλό κατά πλάνη αλλά και καθόλου να μην εμφανίζονται κατά πλάνη. Ο Κύριος κατενίκησε το σκότος και την πλάνη και από αγάπη θυσιάστηκε για μας για να μην προσβάλει την ελευθερία μας και είναι Ο Λύχνος της ζωής και η Ελευθερία μας από την πλάνη και εξαγοράζει τις αμαρτίες μας με το αίμα της Σταυρικής Θυσίας Του και γινόμαστε κοινωνοί του με την Θεία κοινωνία και την σωτηρία δια της Εκκλησίας. Δεν είμαι άξιος να λέω τέτοια λόγια, την Εκκλησία να ακούμε και όσο μπορούμε να γινόμαστε μέτοχοι των μυστηρίων της Εκκλησίας. Εγώ τυφλός ήμουν και σχεδόν κατά ψεύδος θεός του εαυτού μου ήμουν και δαιμόνια με κατέτρεχαν και πάλι κάποια καραδοκούν γιατί είμαι ελάχιστος και ας μην ξεχνάω, να προσπαθώ με έργα για κάτι καλύτερο. Δύο περίπου δε από αυτά που παρήλθαν, δε γνωρίζω ακριβώς, ως ανθρωπόσχημα ζώα στεκόμενα σε δύο πόδια σα άνθρωποι όρθια, τα είδα μόνον όταν παρεχώρησε Ο Κύριος να μετανοήσω. Δόξα Τώ Θεώ που έδωσε και μετανόησα! Παραχώρησε Ο Κύριος να εξομολογηθώ, προσευχηθώ, να κρατήσω νηστεία και κοινωνήσω. Και μόνο τότε είδα θολά πανώριο άγγελο φέροντα άλυσσον εις μάκρος και απόσταση μεγάλη να αφαιρεί και να σφραγίζει την εξουσία εκείνων των δαιμονίων εκτός μου και έμοιαζε γιγάντια η επιρροή τους αλλά εδέθη. Και προς στιγμήν μόνο είδα αυτά και εννόησα στο περίπου αργότερα ότι ανοίχθηκαν οι οφθαλμοί μου από την μετάνοια και ίσως ήτανε τελώνια κενοδοξίας ή απληστίας που επιδρούν στα μάτια της ψυχής και όχι στο κορμό της. Μακριά από μας αυτά! Δεν είμαι άξιος να βλέπω αυτά ούτε να ομιλώ για αυτά. Ομολογώ ότι είμαι ελάχιστος και μην ακούτε εμένα αλλά την μαρτυρία μετάνοιας και την Εκκλησία που με έσωσε και άνοιξε τα μάτια μου και η Εκκλησία βλέπει και δίνει φως πνευματικό ως διδασκαλία και σώμα Του Χριστού. Στον Κύριο Παντοκράτωρ ανήκει η δόξα και η τιμή εις τους αιώνες των αιώνων και είμαι ανάξιος ακόμη και να τον δοξάσω μα δόξα Τω Θεώ που παρεχώρησε να προσπαθώ να εργάζομαι για κάτι καλύτερο! Να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων.
Μantis Religiosus: Eίχα παραισθήσεις πριν, πριν αρχίσω να προσπαθώ να πηγαίνω Εκκλησία. Και οι παραισθήσεις έγιναν πραγματικότητα τέτοια που κολάσθηκα. Και δόξα Τω Θεώ μετανόησα και πήγα Εκκλησία! Δόξα εις την Πλατυτέρα των ουρανών και δόξα εις τους Αγγέλους και δόξα εις τους Αγίους! Βοήθεια μας! Και τότε άρχισε να υποχωρεί ο κολασμός κατά παραχώρηση Κυρίου και προσπαθώ να εργάζομαι σωματικά, πνευματικά και να πηγαίνω Εκκλησία. Οσμίζομαι λιβάνι και ευφραίνομαι γιατί διώχνει την δυσωδία της κόλασης που ήμουν. Να’σε καλά.
Αδελφέ Andreas, δεν έχουν διότι η Εκκλησία είναι η ίδια η σωτηρία της ζωής! Προς την μέλλουσα αιώνια ουράνια ζωή, να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων. Την Εκκλησία να ακούμε, μακριά από μας οι αιρέσεις και ειδικά εγώ να ακούω την Εκκλησία γιατί είμαι από πολλούς χειρότερος.
JimAcid: H Eκκλησία μας καλεί και πολλοί μαρτύρησαν για να κτιστεί το σώμα της, θυσιάστηκαν για μας και την θεμελίωσαν χιλιάδες μάρτυρες και Άγιοι και Πατέρες και Κεφαλή της Εκκλησίας και σωτηρία μας είναι Ο Χριστός. Ανάξιος είμαι να μιλώ για αυτά εγώ που νόμισα εαυτόν μεγάλο κριτή και αναλυτή και εξελιγμένο ον επειδή είχα μεταφυσικές εμπειρίες κατά πλάνην και απέρριπτα σε πολλά την Εκκλησία. Και τα χάλια μου δεν τα έβλεπα για να τα κρίνω και να αναλύσω παρά είχα εαυτόν σωστό και άρα σε πάρα πολλά έσφαλλα. Αλλά Ο Κύριος κρίνει. Και ασχολήθηκα με μαγεία -μακριά από μας- και κολάσθηκα φρικτά και δίκαια τιμωρήθηκα αλλά με ευσπλαχνίσθηκε Ο Κύριος! Δόξα Τώ Θεώ έδωσε να μετανοήσω! Και η Εκκλησία με έσωσε αγόγγυστα και μαρτυρώ την ποταπότητα που έχω και αχαριστία που είχα και προσπαθώ ορθά να εργάζομαι πλέον, αφήνοντας εκείνα που είναι να αφήνονται και σιγά σιγά με εργασία και υπομονή να προσπαθώ να κάνω καλά πράγματα. Και Εκείνος που σώζει αιωνίως δεν καταστρέφει εμάς αλλά κατενίκησε την πλάνη με την Θυσία Του. Ανοίχθηκαν οι οφθαλμοί μου και είδα ποιος πραγματικά είμαι και βλέπω εαυτόν ελάχιστο. Πώς θα κρίνω εμπειρίες άλλων αδελφών; Δεν είμαι καλύτερος τους και σεβαστές όλες οι εμπειρίες τους αλλά προς νουθεσίαν. Το κακό μόνον είναι κατακριτέο. Άνθρωπος είμαι σαν τους άλλους και χειρότερος και δεν ενδύεται η εμπειρία μου μανδύαν Εκκλησίας αλλά κολασμού και πλάνης. Η μετάνοια και εξομολόγηση μου και Θεία Κοινωνία είναι η πλύσις του ακάθαρτου μανδύα της ψυχής μου με το αίμα Του Χριστού που μαρτύρησε για την σωτηρία μας και παρεχώρησε Ο Κύριος εργασίαν για να εργαζόμαστε τον δρόμο της πίστεως. Να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων και μην ακούτε εμένα αλλά την Εκκλησία να ακούμε και όσο μπορούμε να προσπαθούμε να μετέχουμε στα της Εκκλησίας, να εξομολογούμαστε και να κοινωνάμε.
STERM: Δεν είμαι μάγκας αλλά προσπαθώ να εργάζομαι ορθά και μέρος του ορθού κατά περίπτωση είναι ο άνδρας να μιλά και πράττει ανδρικά και η γυναίκα γυναικεία αλλά και μαζί συμπληρωμένοι δια του μυστηρίου του γάμου να συνθέτουν τα διαφορετικά και συμπληρωματικά χαρίσματα τους. Πριν ασχοληθώ και τελματωθώ με την πλάνη, είχα θέσει σε ανθρώπους της Εκκλησίας κάποια ερωτήματα και από την απιστία και αμαρτωλότητα μου δεν είχα μείνει ικανοποιημένος από τις απαντήσεις σχετικά με τις μεταφυσικές εμπειρίες που είχα γιατί ολοταχώς σκόπευα να καταβυθιστώ στην ύλη και αμαρτία. Ουσιαστικά αυτές δεν ήταν παράξενες αλλά είχε αρχίσει ο κολασμός μου. Εγώ όμως νόμιζα ότι είμαι κάτι διαφορετικό και έγινα αλαζόνας. Τότε ασχολήθηκα με αυτά τα εσωτερικά που σας είπα και ερμήνευα και εξηγούσα αργότερα από μόνος μου και σημεία και παραφυσικά μαγικά κόλπα έκανα από τον πονηρό -μακρυά από μας- αλλά η τιμωρία ήρθε απρόσμενα και τόσο δίκαια! Και ενώ υπέφερα ήδη από τον κολασμό ξαφνικά σε μια χρονική στιγμή έγινε κάτι σαν μερική ανάφλεξη στην ψυχή μου και φούντωσε ο κολασμός και καιγόμουν φρικτά και παράλληλα έβλεπα κάτι που έμοιαζε με κόλαση στον ύπνο και στον ξύπνιο μου όπως μας την περιγράφει η Εκκλησία. Και παρεχώρησε Ο Κύριος, δόξα Τω Θεώ! Και έδωσε Ο Θεός και μετανόησα και εξομολογήθηκα και κράτησα νηστεία και κοινώνησα και σιγά σιγά άρχισα να γίνομαι καλά και άρχισα πλέον να προσπαθώ να εργάζομαι σιγά σιγά για τον ορθό μου δρόμο και την πίστη. Και οι απαντήσεις ήρθανε και πλήρωσαν τα ερωτήματα και τα κενά -κατ΄ουσία- από την Εκκλησία και όλα ορθώς τα ερμηνεύει η Εκκλησία και η Αγία Γραφή γιατί είναι φως και το φως φωτίζει και αυτό το φως δεν είναι δικό μου αλλά της Εκκλησίας που είναι σώμα Του Χριστού. Εγώ δεν γνώριζα όταν νόμιζα πως γνώριζα και λάθος ερμήνευα. Αλλά τώρα γνωρίζω πως δεν γνωρίζω και ότι είμαι αμαρτωλός και ασήμαντος. Το μυαλό μας είναι υποκειμενικό και δεν μπορεί να εννοήσει το εντελώς αληθινό, δηλαδή εμείς οι ίδιοι, είμαστε μικροί, ελάχιστοι και άνθρωποι. Και επέστρεψα ως αχάριστος στην Εκκλησία που αρχικά απέρριπτα και προσπαθώ να πηγαίνω όσο μπορώ. Μαρτυρώ την ποταπότητα μου και μην ακούτε εμένα που δεν δεχόμουν έμπρακτα τα της Εκκλησίας και τώρα τα δέχομαι και προσπαθώ να τα πράττω αλλά την Εκκλησία που μας δέχεται έμπρακτα πάντοτε από αγάπη και μας περιμένει όλους και κανείς δεν περισσεύει για αυτήν και το φως της είναι ένα για όλους και είναι αντικειμενικό και αληθινό. Ήρθε Ο Κύριος στη γη και θυσιάστηκε από άπειρη αγάπη για μας, για να μας σώσει. Εκείνος είναι η Οδός και η Αλήθεια και το Φως. Να προσπαθούμε να αξιωνόμαστε να εργαζόμαστε στον ορθό δρόμο.
Μηδενιστή, ήμουν τυφλός και είδα, κωφός και άκουσα. Και είδα εαυτόν κωφόν και τυφλόν. Είδα ποιος είμαι και που βρισκόμουν, δηλαδή στο σκότος. Και το φως φωτίζει το σκότος και Ο Κύριος καλεί από την απέραντη αγάπη του να πάμε στο αιώνιο φως. Την Εκκλησία να ακούμε και ‘γώ ειδικά που κώφευα. Φιλοξενείς ένα ρητό στο post σου του Σωκράτη από ’κείνα που φαίνεται να απετέλεσαν κατά κάποιο τρόπο ένα είδος βάσης αξιών του αρχαιοελληνικού πνεύματος στις ηθικές διδαχές του Χριστιανισμού. Σωστά το λές, ήμουν ραγιάς του εαυτού αλλά ποιού εαυτού; Toυ ίδιου μου του ελάχιστου νου άρα νόμισα πως είμαι ελεύθερος και ήμουν δούλος της πλάνης σχεδόν και πλανεμένος χωρίς να το ξέρω. Γι’αυτό από τον εαυτό μας δεν δεχόμαστε ότι είμαστε ό,τι είμαστε αλλά από άνωθεν έρχεται Η Σωτηρία. Ο Κύριος είναι Η Σωτηρία και Ο Λύχνος και Η Ελευθερία και Το Φώς του κόσμου. Οι λογισμοί εκ των πράξεων αποκαλύπτονται και οι αστόχαστοι λογισμοί φέρνουν αστοχία, μακριά από μας, όσο μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα. Τον κόσμο πως θα αλλάξω ο ελάχιστος και πολύ άστοχος αφού δεν μπόρεσα τον ίδιο μου τον εαυτό με τα φληναφήματα των λογισμών; Γι΄αυτό ομολογώ ότι είμαι ποταπός και η Εκκλησία με έσωσε και προσπαθώ έμπρακτα κάτι το ελάχιστο να κάνω από πριν περισσότερο. Ο Κύριος ζήτησε από μας το ελάχιστο, πίστη. Και ΄γω ερμήνευα και σημεία έβλεπα ερμηνεύοντας τα παράδοξα και έκανα σχεδόν μαγικά σημεία και πολλά άλλα, αλλά έχασα σχεδόν την ψυχή μου και άπιστος ήμουν. Μα δόξα Τω Θεώ Ο Κύριος παρεχώρησε να μετανοήσω! Και αναρρώνει η ψυχή μου. Παρεχώρησε Ο Κύριος εξαιτίας της απιστίας και εργασίαν, δόξα Τω Θεώ ούτως ώστε ο ελάχιστος να εργάζομαι δια της εργασίας στην πίστη. Αλλά μην ακούετε τον κωφόν και τυφλόν που έλεγα ότι κατέχω γνώσεις και κατείχα αγνωσία, την οποία παρέδωσα, όσο μπορώ να παραδίδω. Την Εκκλησία να ακούμε και δη εγώ που ήμουν κωφός πιο προσεκτικά. Μαρτυρώ λοιπόν ότι εξομολογήθηκα δόξα Τω Θεώ και κοινώνησα! Διότι όποιος τολμά να δει μια σπίθα της γνώσης Του Κυρίου κατάματα, κατακαίεται ωσάν να κοιτά τον ήλιο. Και όταν τα μάτια συνεχίζουν επί μακρόν να κοιτούν τον ήλιο και αλαζονικώς πουν αυτά «τώρα βλέπω κάπως τον ήλιο» είναι πια τυφλά στη γη και μόνον ο ήλιος είναι ορατός. Γι’αυτό όλα τότε σκότος γίνονται. Και έδωκε Ο Κύριος να λάβω νουθεσίαν και να πάθω. Και είδα σκότος πυκνό. Και όταν τα μάτια βλέπουν στο σκότος δεν βλέπουν στο φως και όταν βλέπουν στο φως, εξελείπει το σκότος. Και η μετάβαση των οφθαλμών της ψυχής μου από το σκότος στο φως σιγά σιγά γίνεται ώστε εγώ ο αμαρτωλός με χαρά εργασίας να συνηθίζω σε μια ελάχιστη σπίθα που προσπαθώ να αξιωθώ να αντέχω, του φωτός της αληθείας. Το Φως με βρήκε χαμένο στο σκότος. Και τότε είδα το φως ψηλά να φωτίζει κι‘εμένα να έρπω χαμηλά. Ο ήλιος επί της γής, ανατέλει για δικαίους και αδίκους. Η εκκλησία μας καλεί όλους προς μετάνοια. Ο Κύριος να μας ελεεί και να μας φωτίζει.
Horus: ρωτάς εμένα τι είναι γραμμένο; Εγώ είχα εντρυφήσει στο απόκρυφο και νόμισα ότι έχω γνώση, αλλά ήταν αγνωσία και κενοδοξία. Και τα μαγικά κόλπα που έφτιαχνα και ο ιδιοτελής χειρισμός περίπου κάποιων πυρών της fohat σε κάποια tatvas ήταν εκ του πονηρού -μακρυά από μας- και το τίμημα που πλήρωσα ήταν δίκαιος φρικτός βασανισμός! Ας προσπαθούμε να μελετούμε την Αγία Γραφή και Αγίους και Αγίους Πατέρες και Εκκλησιαστικά κείμενα αλλά και πνευματική συμβουλή από τον Πνευματικό μας να προσπαθούμε να αξιωνόμαστε να έχουμε και να προσπαθούμε να πράττουμε ορθώς. Ας μελετούμε την Καινή διαθήκη. Κεφάλαιον 2, εδάφιον 16-17: «Και οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι ιδόντες αυτόν εσθιόντα μετά των τελώνων και αμαρτωλών έλεγον τοις μαθηταίς αυτού˙ τι ότι μετά των τελώνων και αμαρτωλών εσθίει και πίνει; και ακούσας ο Ιησούς λέγει αυτοίς˙ ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού, αλλ’οι κακώς έχοντες˙ ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν.» Ελευθερία είναι να διαβαίνουμε την ορθή οδό καταλύοντας την ειμαρμένη της πλάνης αφού δεχτούμε το ποτήριον τούτο και τούτον δεν το γνώριζα και ορθός είναι ο δρόμος της εργασίας και Ο Κύριος τον χάραξε διότι είναι η Οδός και η Αλήθεια. Νιώθω χαρά που γνώρισα ποιος είμαι. Γιατί αυτός είμαι, ένας εκ των ποταπών και προσπαθώ να μπορώ να κάνω κάτι ελαχίστως από πριν καλύτερο, αφήνοντας σιγά σιγά όσο μπορώ εκείνα που είναι να αφήνονται, δηλαδή τα πρόσκαιρα. Επέστρεψα στην Εκκλησία που με βάπτισε νήπιον και είχα αρνήθει πριν. Εκείνη όμως δεν με αρνήθηκε και ως άσωτο με αγάπη με δέχτηκε πίσω! Η πολύχρονη μου περιπλάνηση εκτός της έμπρακτης Ορθοδοξίας, μέσα από άλλες θρησκείες, επιστήμες, φιλοσοφίες, εσωτερισμό, μαγείες, αποκρυφισμό, λογισμούς ήταν άγονο γιατί πίστεψα εαυτόν κατέχοντα και γνωρίζον ενώ ήμουν μη έχοντας και αρνιόμουνα το αληθινό και έμπρακτο. Και ο δρόμος της απώλειας με τον δρόμο τον ορθό είναι όμοια σχεδόν κάθετος και φαίνεται από πλάνην να μοιάζει αλλά η φορά του αντίθετη. Ο ορθός οδηγεί στον ουρανό ενώ της απώλειας στην ύλη και την κόλαση. Ο πρώτος είναι εργασίας, καρπών και πίστης και ο δεύτερος άεργος, εύκολος, απιστίας, άκαρπος και αμαρτίας. Ενώ όδευα προς τα κάτω, νόμισα πως εξελίσσομαι κατά πλάνην. Και μόνον όταν βρέθηκα στην κόλαση και επέτρεψε Ο Κύριος, δόξα Τω Θεώ! να μετανοήσω και να επιστρέψω στην αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία τότε έλαβα εκείνο που έψαχνα, είδα τον δρόμο προς τον ουρανό και αυτός είναι ο Ορθός Δρόμος Του Κυρίου. Και εννόησα ότι η εξέλιξη είναι αρχή και τέλος, καμπή και θάνατος άρα δεν είναι εξέλιξη αλλά οπισθοδρόμησις. Ενώ η Σωτηρία ανέλιξις από άνω ξανά προς τα άνω, δηλαδή επιστροφή στους ουρανούς από την έξοδο απ’τόν παράδεισο του προπατορικού αμαρτήματος. Και η Σωτηρία της ασωτίας μας είναι Ο Ιησούς που μας καλεί στον παράδεισο από την απέραντη αγάπη Του και θυσιάστηκε για μας. Διότι τέτοια είναι η αγάπη Του Θεού για μας που έστειλε Τον Υιόν Του Τον Μονογενή που μας εξαγοράζει με το αθώο αίμα Της σταύρωσης Του και με Την Ανάσταση Του. Δεν έχει την ανάγκη μας άλλα όλους μας θέλει κοντά Του Ο απείρως πολυεύσπλαχνος Κύριος, από την αγάπη Του, γιατί είναι άπειρη αγάπη, χωρίς να προσβάλει την ελευθερία μας. Από μας ζήτησε το ελάχιστο, πίστη. Και εγώ ευρέθην άπιστος. Και μου εδώθη νουθεσίαν και τιμωρία, δόξα Τω Θεώ! Ώστε να δω εαυτόν τυφλόν γιατί τότε ανοίχτηκαν οι οφθαλμοί μου, όταν μετανόησα. Και μου εδώθη εργασία προς ανάρρωση. Και πάλι τίποτα δε ζητά από μας αλλά το καλύτερο για μας. Και προσπαθώ να δοξάζω Τον Κύριο, και πάλι Ο Κύριος δεν ζητά δόξα και τιμές, δεν έχει ανάγκη αλλά δική μας ανάγκη είναι, κάτι που είναι ότι πιο ελάχιστο να κάνω, να δοξάζω και σε αυτό ανίκανος είμαι σε πολλά μα προσπαθώ να μπορώ, δόξα εις Τον Θεό! εις Αυτόν ανήκει η δύναμις και η δόξα και η γνώση εις τους αιώνες! Και παρεχώρησε Ο Κύριος να εργάζομαι εξαιτίας της απιστίας μου δια το κτίσιμο της οδού της πίστεως και προσπαθώ να κάνω καλά πράγματα. Να εργαζόμαστε για την σωτηρία μας. Δόξα Στην Αγία Τριάς. Όλος ο κόσμος γερός να είναι, προς το καλό να πορευόμαστε.
Και σχετικά με τις “αστρικές προβολές” και επειδή ρωτήθηκα για κάτι παρόμοιο, αλλά και γενικότερα, ας επαναλάβω. Μη με ρωτάτε πως επιτυγχάνονται. Σας μιλώ όχι ως καλύτερος αλλά ως χειρότερος, ως ένας ανόητος που έβαλε το χέρι του στη φωτιά και κάηκε και σας λέω ότι η φωτιά καίει και ότι η Εκκλησία γιατρεύει και μας αγαπά, κάτι που γνώρισα έμπρακτα και μαρτυρώ αφού άρχισε να με γιατρεύει. Έτσι, το να θέλει να βγει κάποιος κοσμικός από το σώμα του εκούσια και να κινηθεί εκτός του για λίγο, προϋποθέτει μια σειρά τεχνικών πλάνης και μαγειών που τον καταστρέφουν ενδεχομένως ηθικά και ψυχοδιανοητικά ρέποντας τον μπορεί και σε ακολασίες αρχικά που οδηγούν σε κολασμό τελειωτικά. Ακριβώς δεν γνωρίζω. Και αυτό συμβαίνει γιατί αν κάποιος κοσμικός θέλει να το πετύχει για προσωπικούς ιδιοτελείς λόγους εκτός πίστης, τα κίνητρα και οι τεχνικές είναι εγκόσμια. Έτσι αν δημιουργήσει μια δυναμική εξόδου του σώματος του με πολύχρονες τακτικές πλάνης και για εγκόσμιους λόγους, η ίδια δυναμική θα τον ρουφήξει σαν ελατήριο πίσω. Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν τεράστιοι και επειδή το βάρος των αμαρτιών μεγαλώνει, η πρόσκρουση με την ύλη θα είναι σφοδρή σα να πετά κανείς ψηλά και να κατακρημνίζεται από το βάρος του, γιατί το πέταγμα γίνεται με την ελαφρότητα και όχι με παραπάνω βάρος. Αφήνοντας την ύλη ελαφραίνουμε. Όσων αφορά τα αληθινά υπερβατικά χαρίσματα γενικότερα, Οι Άγιοι λαμβάνουν χαρίσματα από την Θεία Χάρη και μας βοηθούν και εκείνοι που χαριτώνει Ο Κύριος όπως οι Γέροντες που αποδεικνύουν έμπρακτα ήδη από γης την σκληρή τους εργασία, βοήθεια μας. Νηστεία, προσευχή, εγκράτεια και πολυετή έμπρακτη ανιδιοτελή προσφορά είναι μερικά από εκείνα που οδηγούν στα μη εγκόσμια. Δεν είμαι καλύτερος σας να λέω αυτά, την Εκκλησία να ακούμε που είναι το μέσον για τα μη εγκόσμια και αιώνια για όλους τους ανθρώπους. Να προσπαθούμε να εργαζόμαστε για καλύτερα πράγματα και για τα αιώνια, να προσπαθούμε να πηγαίνουμε εκκλησία και να αξιωνόμαστε να εργαζόμαστε στις από αγάπης διδαχές της και να μετέχουμε στα μυστήρια και να γινόμαστε κοινωνοί της. Σας μεταφέρω εκκλησιαστικό κείμενο περί των Γερόντων: «Κοινά χαρακτηριστικά των Γερόντων: Ασκητική ζωή, νηστεία, λιτότητα τροφής, ολιγοϋπνία, αγρυπνία, έλλειψη ανέσεων στην καθημερινή ζωή (ημέρα και νύκτα), καθαρότητα και αφοσίωση στο Θεό, Χαρίσματα (διορατικό, προορατικό, ιαματικό), ταπείνωση και υπακοή, αγάπη ανυπόκριτη για τους άλλους, προσευχή, συγνώμη για τους πειράζοντες, υπομονή στους πειρασμούς, γενναιοδωρία προς όλους, σοφία άνωθεν (ασχέτως προς παιδεία), διάκριση (μητέρα όλων των αρετών).» Σας ευχαριστώ όλους και τους: Αvallon, Lancelot για την υποστήριξη σε post σε άλλο topic.
Να είστε όλοι καλά, ο Θεός να μας φωτίζει. Και ως αντρόγυνο εγώ και η γυναίκα μου, είναι δίκαιο και ισορροπημένο να ακούσετε και την γυναίκα μου και έτσι τις παρακάτω γραμμές τις γράφει εκείνη. Καλή Ανάσταση σε όλους! Χριστός ανέστη! Χρόνια πολλά!
Βιώνοντας κι εγώ μαζί με τον άντρα μου τα δικά μου πάθη κατάλαβα πως ο μόνος δρόμος για τη γιατρειά είναι ο Λόγος του Θεού μέσα από την εκκλησία. Και αγάπη μαζί με την υπομονή που ο άντρας μου, μου έκανε στις δύσκολες-αφόρητες στιγμές με τα τόσα καψίματα που ένιωθα. Είχα φτάσει να θέλω το θάνατο. Μα με την αγάπη αυτές οι ιδέες χάθηκαν. Αν δεν υπήρχε ο Πνευματικός μου και ο άντρας μου ίσως εγώ να μην υπήρχα πια. Ο βασικότερος λόγος: η εκκλησία που με ταρακούνησε και μου έδειξε τον ίσιο δρόμο μακρυά από την αμαρτία της αυτοκτονίας και την αγάπη για τη ζωή. Μερικά αγγέλματα που με βοήθησαν είναι τα παρακάτω:
«Η ουσία είναι να αμαρτάνουμε όσο γίνεται λιγότερο. Το να μην αμαρτάνεις καθόλου είναι χαρακτηριστικό των αγγέλων. Όλα τα γήινα όντα δεν μπορούν να ξεφύγουν από την αμαρτία.»
«Όταν λησμονούμε τις αμαρτίες μας, τις θυμάται Ο Θεός. Και όταν θυμόμαστε τις αμαρτίες μας τις λησμονάει Ο Θεός.»
«Να προσφέρεις:
-Στους εχθρούς σου: Συγχώρεση.
-Στους φίλους σου: Την καρδιά σου.
-Στα παιδιά σου: Καλό παράδειγμα.
-Στους κακούς: Ανοχή.
-Στον πατέρα σου: Υπακοή.
. -Στη μητέρα σου: Αισθήματα.
-Στον εαυτό σου: Σεβασμό.
-Σε όλους: Αγάπη.»
«Ο δρόμος που οδηγεί στον Θεό περνάει από τη μετάνοια. Ο Λόγος του Θεού πολύ καθαρά μας το λέει. Δεν μπορείς να πας στο Θεό αν πρώτα δεν μετανοήσεις, δηλαδή αν δεν αναγνωρίσεις ότι είσαι αμαρτωλός και ζητήσεις το έλεος του Θεού. Πολλοί αναγνωρίζουν ότι είναι αμαρτωλοί αλλά προσπαθούν πρώτα να διορθώσουν τον εαυτό τους και μετά να πάνε στο Θεό. Άλλοι θέλουν να τιμωρήσουν τον εαυτό τους για να εξιλεωθούν. Στο βάθος αυτό είναι μια στάση υπερηφάνειας γιατί νομίζεις ότι κάτι μπορείς να πετύχεις εσύ για την δικαίωση σου, υποβιβάζοντας έτσι το έργο του Χριστού. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να πιστέψεις ότι μόνον το αίμα του Ιησού Χριστού σε καθαρίζει από κάθε αμαρτία και να τον δεχτείς Σωτήρα σου. Δεν σου ζητάει να προσπαθήσεις να διορθώσεις πρώτα γιατί δεν μπορείς αλλά να πας σ’Αυτόν ταπεινά και να πάρεις την συγχώρηση των αμαρτιών σου που σου προσφέρει δωρεάν. Με την πραγματική μετάνοια και πίστη γίνεται μια αλλαγή πορείας στην ζωή σου και με την βοήθεια του Ιησού Χριστού περπατάς σε μια καινούργια ζωή που ευαρεστεί τον Θεό.»
«Συμβουλευτικόν Αλφάβητον:
Aγάπα πρώτα τον Θεόν κι έπειτα τους γονείς σου
Βασίλευε στα πάθη σου εφ΄ολης της ζωής σου.
Γη και πηλός και σκώληκας είσαι και μην καυχάσαι.
Δίδε παντού το χρήμα και μη λυπάσαι.
Εικόνα είσαι του Θεού, μιμήσου Τον ΧΡΙΣΤΟ σου.
Ζηλεύου και μη ζήλευε κανέναν στον καιρό σου.
Ήμαρτες; Μετανόησον, κλαύσον πικρός και θρήνει.
Θρέψε πτωχόν, ντύσε γυμνόν, συγχώρησις να γίνει.
Ίδες το σφάλμα του αδελφού; Κρύψε το, σκέπασε το.
Καλόν είδες φανέρωστο, εις δόξαν Θεού πες το.
Λάλει ολίγα και πολλά άκουε να μαθαίνεις.
Μην επαρθείς, μην υψωθείς και την ψυχή σου χάσεις.
Να νικάς πάντα το κακό εσύ με τον καλόν σου.
Ξένον; Πτωχόν; Να δέχεσαι αυτόν ως Τον ΧΡΙΣΤΟΝ σου.
Όλος να γίνει Του Θεού ο ουρανός δικός σου.
Πτώχεια; Νόσος; Πειρασμός; Μεγάλον ώφελος σου.
Ράντιζε και με δάκρυα κάποτε την στρώμην σου
Σπούδαζε όσο δύνασαι να σώσεις την ψυχή σου.
Το «Πάτερ ημών» ώ τέκνον μου λέγε το συχνάκις.
Υβρίσθηκες; Υπέμεινε ως ο Χριστός πολλάκις.
Φεύγε και την καταλαλιάν και την αργολογίαν.
Χαίρε και τους χαιρετισμούς λέγε Της ΠΑΝΑΓΙΑΣ.
Ψαλμούς και ύμνους και Γραφάς λέγε τα κατά μόνας.
Ως αρεστάς εις Τον ΘΕΟΝ εις πάντας τους αιώνας.»
Αν διαβάζουμε όλοι μας την Βίβλο και τους διάφορους κήρυκες ίσως η ζωή μας γίνει καλύτερη αν μπορέσουμε έστω και στο ελάχιστο να προσπαθήσουμε να τηρήσουμε κάποια πράγματα. Όλοι είμαστε άθλιοι. Ίσως βέβαια και πιο χειρότεροι ακόμα γιατί άθλιος πίστευε μέχρι την τελευταία στιγμή ο γέροντας Παΐσιος. Ποιοι είμαστε εμείς που λέμε ότι είμαστε άθλιοι αφού αυτό το πίστευε ο ίδιος;
Για τα προβλήματα που δημιουργούνται στην οικογένεια το καλύτερο βιβλίο για μένα ήταν και είναι του γέροντα Παΐσιου “οικογενειακή ζωή”. Έχει τις απαντήσεις για κάθε πρόβλημα που μας απασχολεί. Ελπίζω να βοηθήσει πολλούς από εσάς αν όχι όλους. Πίστη και μόνο πίστη και όλα θα πάνε καλά με συνεχή προσπάθεια για κάτι καλύτερο για όλο τον κόσμο.
Αυτές τις άγιες μέρες του Πάσχα η Ανάσταση γίνεται το αιώνιο σύμβολο της Χριστιανοσύνης. Το χαρμόσυνο άγγελμα της Ανάστασης και το Πανάγιο φως ας γίνει ο φάρος που θα καθοδηγήσει τη ζωή όλων μας και θα μας χαρίζει υγειά και ευτυχία. Σας εύχομαι καλή Ανάσταση και χρόνια πολλά. Χριστός ανέστη!
Αδελφέ Ψηλέ δόξα εις Την Αγία Τριάς ,δόξα εις την Παναγιά Την Πλατυτέρα των ουρανών, δόξα εις τους Αγγέλους, δόξα εις τους Αγίους! Έδωσε Ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω και θεραπεύτηκα και μεγάλη χαρά έχω στην καρδιά μου! Να προσπαθούμε να εργαζόμαστε για την καλή συνέχεια μας. Με την καρδιά με άκουσες, η χαρά σου είναι και δική μου και η χαρά μου είναι και δική σου!
Ναι αγαπητέ αδελφέ GeorgiO για τις ζωές, μακριά από μας η αιρέσεις! Αυτό ειπώθηκε για τις ζωές, είναι όπως τα λέει η Εκκλησία μας. Μεγάλη είναι η στενομυαλιά μας και θέλουμε να χωρέσει η θάλασσα στο κουβαδάκι; (γνωστό Χριστιανικό δίδαγμα). Ναι, από το απρόσωπο ανατολίτικο στο πραγματικό πολλές λέξεις από αυτές τις ξενόφερτες ως λέξη αλλά και ως πραγματικότητα γίνονται κάπως έτσι: Αόρατος και ορατός κόσμος, κόλαση, ύλη, φώς ,ψυχή, πνεύμα, εικόνα και ομοίωση της Αγίας Τριάδας στον άνθρωπο, προπατορικό αμάρτημα, Θεία πρόνοια, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, βάπτισις, λογισμοί, κολασμός, εξομολόγηση, κάθαρση, Θεία Κοινωνία, Σωτηρία, επτά σταθμοί, παράδεισος. Δεν είμαι άξιος να σας λέω τέτοια πράγματα παρά την Εκκλησία να ακούμε.
Ναι αγαπητέ opsimos από τη δική σου σκοπιά. Γράφω αυτά που έζησα και είδα. Σίγουρα δεν ήμουν καλά μα δόξα Τω Θεώ όλα άλλαξαν! Και είναι ειδικός για όλους μας Ο Ιησούς που θυσιάστηκε από την απέραντη αγάπη Του για μας για να μας σώσει από την αμαρτία!
Ναι, Gigenis έτσι φαίνεται, ο άνθρακας, το κάρβουνο, βασικό συστατικό της οργανικής ζωής στον πλανήτη, βασικό στο DNA, μετασχηματίζεται και σε διαμάντι. Άνθρακες οι θησαυροί; Από αυτόν γεννιέται η ζωή οργανικά και μεταβολίζεται και επειδή καίγεται στην φωτιά, από αυτόν καταστρέφεται. Πλαστικά, πολυμερή, πετρέλαιο ..και χιλιάδες άλλα. Μας μουντζουρώνει και από τα αλκάλια της καύσης παράγεται και σαπούνι που μας ξεπλένει...αυτά μας λέει η χημεία..
Μάλιστα Zagreas έτσι νόμισα και γω ..αρχικά στο περίπου ίσχυε για το διώξιμο του δαίμονα. Αυτός είναι πονηρός και έτσι πράτει. Έτσι φαίνεται ότι δεν φαίνεται. Και όταν φανεί, η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική ..γιατί είναι διαφορετική υπό τον ήλιο και αυτό το βίωσα, γιατί απωλέσθηκα χωρίς ήλιο σχεδόν και ο Κύριος με βρήκε, διότι είναι το Φως της ζωής, δόξα Τω Θεώ! Αισιοδοξία στη ζωή μας μεν αλλά και Ορθόδοξος πίστη!
Ναι Αμαλία ένα ένα δες τα εσύ, κατά παράγραφο. Η θεώρηση είναι από έξω και για τον άνθρωπο είναι υποκειμενική. Αλλά το βίωμα πραγματώνει και αυτό είναι από μέσα και είναι αντικειμενικό. Όπως έλεγε ο γέροντας Παίσιος, να προσέχουμε τους λογισμούς. Να πώ ότι οι λογισμοί είναι σα τα σύννεφα αέρινοι ..και όσο πιο πολλοί, τόσο πιο πολύ γεμίζει ο ουρανός με σύννεφα που κλείνουν τον ήλιο ..και παγώνει η καρδιά μας. Περίπου γιαυτό δεν κοινοποιούνται κάποια, η Μπέιλη το έγραφε σε σημεία κάποιου βιβλίου της για κάποια θέματα, σχετικά δε το ίδιο διαπίστωσα μέσα από τον πόνο. Αλλά κάθε εμπόδιο σε καλό να λέμε. Άλλο η ανενεργός νοημοσύνη και άλλο η έμπρακτη. Για το θέμα μετακίνησης που είπες, εσύ είσαι διαχειρίστρια αν θες να το μετακινήσεις, δε ξέρω αλλά η μαρτυρία μετάνοιας φαίνεται να είναι θρησκευτικό θέμα Ορθοδοξίας.
Φίλε G. αλήθεια μοιάζει; Δεν είναι βιβλίο της Αγίας γραφής αυτό έψαξα αλλά δε το βρήκα, είναι κάτι άλλο; Κάποτε, στη φορά που πήγα πριν πάρα πολλά χρόνια στο Άγιον όρος έδωσε ο Θεός και γνώρισα τον παππούλη Στέφανο το Σέρβο τόσο τυχαία και τόσο σημαδιακά.. σε ένα όμορφο μέρος στους πρόποδες του Άθωνα. Ενώ είχα διαβάσει το βιβλίο του και αναρωτιόμουν σχετικά, τον συνάντησα εκεί ολοζώντανο. Ήρθε και μου μίλησε εκείνος εκεί στην προβλήτα στα Κατουνάκια. Εγώ συνέχισα να παραστρατώ, πορεία που σας περιέγραψα. Έκτοτε, μετά κάποια χρόνια έμαθα ότι κοιμήθηκε και όταν -δόξα Τω Θεώ- μετανόησα, τον θυμήθηκα και πάλι.. ξαναδιάβασα το βιβλίο του και συνειδητοποίησα τα όσα θαυμαστά αξιώθηκε να δει και έγραψε και την αγιότητα του που την απέδειξε έμπρακτα, όλα ήταν πέρα για πέρα αληθινά. Τα όσα είδα εγώ ο ποταπός είναι ένα ελάχιστο μόριο της τρίχας από ότι έζησε εκείνος. Εκείνον λοιπόν να διαβάσετε αν θέλετε να μάθετε, βοήθεια μας. Να σε καλά.
Να σας πω και πάλι ότι η μαρτυρία μου δεν είναι προς κατανόηση, τα μυστήρια αυτά είναι θαυμαστά της Εκκλησίας -να αξιωνόμαστε να εξομολογούμαστε και να κοινωνάμε- αλλά είναι ουσίας η μαρτυρία και αν κάποιοι την αναζητούν, αν είναι από το Θεό, θα τη δουν. Είμαι ανάξιος να σας δίνω συμβουλές. Αυτό σας λέω, ότι δεν είναι δική μου αυτήν η γνώση.
Αδελφέ Κissbaby στον ενικό μίλα μου δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο ούτε αξίζω το δέος σου. Δέος αξίζουν τα μυριάδες θαύματα του Δημιουργού που τον φανερώνουν και παίρνουμε μια αμυδρή εικόνα Του. Συγνώμη αν σε μπέρδεψα. Ομολογώ ότι είμαι αυτός που είμαι δηλαδή αμαρτωλός και χαίρομαι για το ότι το συνέλαβα γιατί αυτό είμαι και μόνο αυτό ξέρω εντελώς σίγουρα. Ήμουν εντελώς ανίκανος να το καταλάβω κάτι το τόσο απλό. Δόξα Τω Θεώ! Έδωσε Ο Κύριος και μετανόησα. Τώρα βλέπω πιο καθαρά προς τα πού να κατευθυνθώ και διαβώ δηλαδή τον ορθό δρόμο της αλήθειας ξεκινώντας λέγοντας την αλήθεια ότι δηλαδή είμαι αμαρτωλός.
Αγαπητέ zagreas ποιος είμαι εγώ να πω την υπέρτατη αλήθεια για σένα και πια είναι αυτή; Eγώ καν δεν ήξερα πόσο ποταπός είμαι. Μια αλήθεια έχω να σου πω ότι Ο Κύριος έδωσε να δώ ποιος είμαι και τώρα βλέπω ποιος είμαι. Είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός, όπως όλοι οι άνθρωποι και από πολλούς χειρότερος ακόμα. Αυτήν είναι μια αλήθεια που σίγουρα ξέρω και μαρτυρώ. Την υπέρτατη αλήθεια για όλους Ο Κύριος την δίδαξε και δεν είναι δική μου. Αλλά ας ακούμε την Εκκλησία για αυτές τις αλήθειες και ας προσπαθούμε όσο μπορούμε. . Και σκοπεύω να παραδώσω το κείμενο στην Εκκλησία και εκεί ας το κάνουνε ότι τους φωτίσει Ο Θεός.
Αγαπητέ WWalker πολύ καλά το είπες, μόνον ο Κύριος γνωρίζει, ο Παντοκράτωρ και δική του είναι η δύναμις, η σοφία, η δόξα και η τιμή, εις τους αιώνας των αιώνων. Είχα εντρυφήσει στην πλάνη. Το κείμενο της εμπειρίας μου περιέχει πράγματι ορολογίες που προορίζονται για κείνους που βρίσκονται στην πλάνη του είδους που εγώ ευρισκόμουν και κινδυνεύουν, μα την ουσία της εμπειρίας την μοιράζομαι με μεγάλη χαρά και αγάπη μαζί με όλους σας και την ομολογώ.
Προσπάθησα να απαντήσω μέσες άκρες σε όλους και όπως καταλάβατε ειπώνονται ξανά πράγματα που ειπώθηκαν. Δεν έχω κάτι άλλο να πω πέρα από αυτές τις λίγες λέξεις μαρτυρίας ξανά και ξανά. Ο θεός να μας φωτίζει. Να είστε καλά
Αδελφέ snoopy! Μα όχι δεν ήταν ανεπανάληπτες! Πάρα πολλές ψυχές κολάζονται, να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων. Ήμουν κολασμένος και έβλεπα δαίμονες! Νόμισα πως δεν είμαι και τόσο αμαρτωλός και όλο πιο πολύ τους έβλεπα. Ήμουν κενόδοξος και άπιστος. Τώρα είμαι καλύτερα γιατί επέτρεψε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω! Είμαι παράδειγμα προς αποφυγήν καταλάβετε το! Η μετάνοια είναι παράδειγμα προς μίμηση και δεν την διέκρινα πριν αλλά ο Κύριος παραχώρησε να το καταλάβω και να εργασθώ και να μειώνω τα υλικά πάθη όσο μπορώ. Πολλοί έχουν τέτοιες εμπειρίες με δαίμονες αν αυτό εννοείς. Όχι όχι δεν είμαι μεγάλη απάντηση προς κάποιους! Μην με τιμάς ούτε στο ελάχιστο, δεν το αξίζω και σου λέω την αλήθεια. Να τιμάμε Τους Ουρανούς στο μέγιστο. Είμαι η πιο μικρή απάντηση και μάλιστα η απάντηση είναι πως είμαι αμαρτωλός. Δεν είναι κακό να το αναγνωρίζουμε ίσα ίσα είναι η αρχή των καλών. Το κακό είναι όταν απαιτούμε να είμαστε τέλειοι και δη χωρίς εργασία. Ο δρόμος προς τον παράδεισο είναι δρόμος εργασίας. Ο παππούλης Βησσαρίων ομολογούν όσοι τον γνώρισαν ότι ήταν Άγιος εν ζωή. Και ο παππούλης κοιμήθηκε και το σκήνωμα του λέγεται ότι ευωδίασε και παραμένει, δεν είμαι άξιος να ομιλώ για άνθρωπο πνευματικό που το απόδειξε έμπρακτα αλλά να σας πω για την δική μου σήψη και μάλιστα εν ζωή και την αλλαγή στη ζωή μου προς το καλύτερο. Δόξα εις τον Θεό! Αγαπητέ εν Χρηστώ αδελφέ να είσαι καλά και να προσπαθούμε να κάνουμε καλά πράγματα.
Ήμουν σε ηλικία εφήβου, όταν το ρήγμα στον αιθερικό μου ιστό –όπως προσδιορίστηκε αργότερα- άνοιξε. Το γιατί ακριβώς, δεν θα σας το κοινοποιήσω. Στο αν σε αυτό συνετέλεσαν προηγούμενες ζωές επίσης δεν θα σας το κοινοποιήσω ούτε τη σημασία των παρόντων λόγων. Τη συνείδηση πρέπει να την εκλαμβάνουμε ως διαρκή. Και για τη σωτηρία της ψυχής (μιας διαρκούς ανθρώπινης ατομικότητας δηλαδή) εξουσία έχει μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Έφηβος λοιπόν κατά την διάρκεια μιας ασθένειας, ένοιωσα ενώ κοιμόμουν να στραγγίζει ένα πυκνότερο υπόστρωμα προς κάτι αραιότερο. Ανέκτησα πλήρη συνείδηση μέσω του υλικού σώματος, χωρίς όμως να μπορώ να κουνηθώ. Τρόπον τινά, βρέθηκα σε έκσταση. Ενώ άνοιξα τα μάτια μου και έβλεπα ή άκουγα ότι συνέβαινε στο δωμάτιο μου, ήμουν σε καταληψία. Προς μεγάλη μου έκπληξη, διαπίστωσα ότι ο τρόπος που έβλεπα ήταν απίστευτα καθαρός. Παρατήρησα μέσα στο σώμα μου ότι περιεχόταν ένας νεφοειδής, μπλε σχηματισμός, κατά σημεία λιγότερο ή περισσότερο διάφανος, αποτελούμενος από παλλόμενες ταινίες ή χορδές παλλόμενων ενεργειών, στο σχήμα του σώματος μου.
Τότε, ένιωσα μια απίστευτη ευκινησία και ελαφρότητα. Εξήλθα ακαριαία του σώματος μου και με ιλιγγιώδη ταχύτητα πέταξα προς τα πάνω περνώντας μέσα από την οροφή του σπιτιού. Κατατρόμαξα…βρισκόμουν στον ουρανό και ένιωθα τον αέρα να βουίζει στα μαλλιά μου. Από τον τρόμο μου δε κοιτούσα γύρω μου αλλά έριξα μια ματιά προς τα κάτω. Δεν ήξερα καν τι σημαίνουν όλα αυτά. Συνειδητοποίησα ότι πέθαινα. Τότε με κραυγές αναφώνησα: Θεέ μου, δε θέλω να πεθάνω! Ακαριαία μία δύναμη με ρούφηξε πίσω στο σώμα μου. Η όραση μου ήταν σε 4 διαστάσεις, εκτός από ύψος, πλάτος, μήκος, έβλεπα και σε βάθος. Όλα τα πράγματα είχανε ένα φωτεινό νέφος γύρω τους και μπορούσα να βλέπω μέσα τους. Εωσότου μπορέσω να κουνήσω λίγο τα χέρια μου πέρασε αρκετή ώρα. Ένιωσα να βυθίζομαι στη λάσπη. Μετά σα να κοιμήθηκα λίγο ενώ αιωρούμουν σε μια δίνη αισθήσεων και χρωμάτων μέσα στο σώμα μου. Κάποια στιγμή ξύπνησα και είδα ότι μπορώ κάπως να σηκωθώ με δυσκολία. Και σηκώθηκα κατάκοπος, ένιωθα να ζυγίζω τόνους.
Έκτοτε, μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκα με το τι είναι όλα αυτά. Αργότερα προσδιορίστηκε ότι είδα το διπλό αιθερικό μου αλλά και καθαρά στο πρώτο επίπεδο στα επτά υπό-επίπεδα του, δηλαδή επιπλέον στα 4 αιθερικά και ίσως στο πρανικό. Και σε αυτό το σημείο δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα. Ακολούθησε ένας συρφετός παραψυχολογικών και μεταφυσικών εμπειριών μου που συνοψίζονται στα ακολούθα. Είδα οντότητες του αστρικού επιπέδου και συνομίλησα λίγο μαζί τους. Ανθρωπίνου σχήματος πνεύματα και ίσως ψυχές και ιπτάμενα πνεύματα σε σχήμα πουλιού με ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν βρίσκω καν λέξεις να σας μεταφέρω αυτά που είδα. Ο τρόμος με κυρίευε σχεδόν κάθε φορά. Είδα ορισμένα από τα παντοειδή πνεύματα της φύσης όπως είναι νάνοι, έντομα και άλλα απευθείας στο αστρικό αλλά και στο αιθερικό-πρανικό. Ακόμη με μερικά είχα κατά κάποιο τρόπο διανοητική τηλεπαθητική επαφή όπως με μια νεράιδα μεγάλης ομορφιάς. Εδώ θέλω να εφιστήσω την προσοχή στις οντότητες των κατωτέρων επιπέδων. Δε σημαίνει ότι όλα αυτά τα πνεύματα -εκτός των ψυχών αν και εκεί θέλει προσοχή- ότι είναι φιλικά. Κάποια είναι σκανταλιάρικα, κάποια παιχνιδιάρικα, άλλα ουδέτερα και κάποια εντελώς επικίνδυνα. Μόνον οι πανέμορφοι άγγελοι είναι φιλικοί προς τον άνθρωπο και τον βοηθούν ενώ βρίσκονται σε ανώτατες διαστάσεις μας βλέπουν και μπορούν να επεμβαίνουν και είναι εννέα τα τάγματα όλων των αγγέλων, ακριβώς δεν γνωρίζω, υπάρχουν αμέτρητα πλάσματα γενικότερα και πνεύματα αλλά και αρχές και εξουσίαι και εγώ είδα λίγα από αυτά των κατώτερων περισσότερο, επιπέδων. Τα εχθρικά και κάποια άλλα από τα οποία κινδυνεύει ο άνθρωπος, δεν ανήκουν στον εδώ κόσμο μας και είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε μια κατάσταση μαζί τους στον κόσμο τους, παρά μόνη ασπίδα μας η πίστη προς τον Θεό, η καλή ψυχοδιανοητική μας κατάσταση. Επίσης εδώ χρειάζεται προσοχή και από ανθρώπους αλλά και τι εμείς κάνουμε.
Έτσι καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι αμαρτίες μου πλήθαιναν. Τα δε πάθη συσσωρεύονταν. Το αιθερικό ρήγμα μεγάλωνε επιτρέποντας σε αστρικές και άλλες οντότητες συνήθως να με βασανίζουν. Η επαφή μου πλέον μαζί τους και κυρίως με δαίμονες έγινε συχνή. Κάποιες φορές στα χέρια μου έβρισκα σημάδια. Και όσο προσπαθούσα να χειριστώ τα πυρά, δε θα σας πω πως και τι σημαίνουν αυτά -ότι έκανα ήταν λάθη- τόσο το ρήγμα άνοιγε. Όταν τα κίνητρα είναι ιδιοτελή, εγωιστικά και υλιστικά, (λαθεμένα όπως οι μέθοδοι) παραχωρεί ο Κύριος σημεία προς νουθεσία. Αργότερα, ακόμη χειρότερα με περίμεναν. Όταν εμβάθυνα κάπως στον αποκρυφισμό, με την ανάπτυξη μια ασύμετρης διανόησης, άρχισα να εξηγώ το σύμπαν, τις αρχές του, το μικρόκοσμο, μεγάκοσμο και άλλα ακόμη. Και ενώ οι γνώσεις δεν ήταν δικές μου, παρατασσόμενος το εγώ της κατώτερης τετραπλότητας, έδινα ερμηνείες. Λίγα θα σας πω, ομοίαζε αυτό με ένα λιμνάζοντα βούρκο, ενώ τα νερά είναι βρώμικα εκείνος καθρεπτίζει το φως αποκρύπτοντας τη δυσωδία του. Το φως, δεν είναι δικό του και το αντανακλά. Και εδώ δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα παρά να σας πω ότι αντιστρόφως εξηγούσα τον κόσμο, δηλαδή λάθος και με εννοιολογίες και μεθοδολογίες που δεν κοινοποιούνται. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να πω ότι δεν είχα σχέση με σατανιστές η παρόμοιες μεθόδους μαγείας.
Όταν ολοκληρώθηκαν τα αντίστροφα νήματα των αιτιάσεων, ρώτησα μήπως είμαι κάτι σα θεός. Τότε, φάνηκαν να ανοίγουν οι ουρανοί και ένιωσα να πεθαίνω. Ήμουν ξύπνιος και δη όρθιος τη στιγμή εκείνη. Το πυρ ανακόπηκε στην άνοδο του. Τα φραγμένα τσάκρας πισωγύρισαν τη φλόγα, ευτυχώς λίγη είχε αφυπνισθεί Τίποτε παραπάνω εδώ δε κοινοποιείται. Όπως αναφέρει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, ο κίνδυνος να κατακαεί ο αιθερικός ιστός επιτρέποντας την είσοδο αστρικών οντοτήτων και ρευμάτων στα οποία ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος, αν δεν προηγηθεί η κάθοδος του πέπλου της πίστης και η κάθαρση μέσω εργασίας, είναι ορατός. Τότε η ψυχή πρέπει να υψώσει τα μάτια της στον ουρανό και να ζητήσει συγχώρεση μειώνοντας τα πάθη και αναπτύσσοντας εν αλλήλω αγάπη και προσφορά ανιδιοτελή. Οι ουρανοί με καλούσαν και εγώ δεν ευρέθηκα άξιος διότι δεν είμαι θεϊκός ή κάτι ιδιαίτερο όπως νόμισα αλλά ποταπός, η δε σοφία ανήκει εις Τον Κύριο.Κατά Χάριν Θεοί, οι Άγιοι μόνον δέχονται την Χάριν του Κυρίου και το Άγιον πνεύμα και οι κόποι τους πολύ μεγάλοι είναι, εμείς δε οι υπόλοιποι μέσω της ευλογίας της Εκκλησιάς του γάμου συνθέτουμε τα εσώτερα και παίρνουμε ευλογία. Ακαριαία, μετά την άρνηση μου και την παραδοχή μου από φόβο ότι δεν είμαι θεός, εκολάσθηκα σφόδρα. Μια πύρινη λαίλαπα με κατέκαυσε, δόξα Τω Θεώ, μερικώς. Πήγα και μετανόησα γρήγορα! Πραγματικά μετανόησα πλέον λέγοντας ότι δεν είμαι θεός αλλά αμαρτωλός. Ζήτησα συγχώρεση από Τον Κύριο και ομολόγησα τις αμαρτίες μου!
Είπα και άλλα που δεν κοινοποιούνται. Έπινα συνέχεια νερό. Παράνοια με κυρίευσε και σφάδαζα από το κάψιμο. Είδα την κόλαση θολά. Δεχόμουν καταιγισμό επιθέσεων αστρικών οντοτήτων, αστραπών και κτύπων στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, συνεχώς. Και μάλλον ύπνο δεν είχα πολύ, εκείνες τις δύσκολες στιγμές, δεν υπήρχε ανάπαυση. Ο πνευματικός μου που με εξομολόγησε με ενημέρωσε ότι θα βασανισθώ για κάποια ακόμη χρόνια, αλλά σταδιακά όλο και λιγότερο, όπως και έγινε. Σιγά σιγά ανάρρωνε η ψυχή μου. Παρακάλεσα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και δόξα εις τους ουρανούς! Άνοιξε τα πανώρια λαμπερά κατάλευκα φτερά του και με προστάτευσε! Αμυδρά είδα τα λαμπερά φτερά του να με καλύπτουν. Δόξα εις Την Παναγία! Εκείνο τον δύσκολο καιρό είχα δέσει ένα φυλακτό ευλογημένο της Τίμιας ζώνης Της στο κεφάλι μου. Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς για την συμπαράσταση μέχρι να συνέλθω στην οικογένεια μου και στην γυναίκα μου. Η πίστη οικοδόμησε ένα είδος ασπίδας γύρω μου. Τα δε νήματα των αιτιάσεων, δε θα ειπωθεί τι είναι ακριβώς, άρχισαν σιγά σιγά να αντιστρέφονται ορθά. Ακόμη, στο περίπου ας λεχθεί ότι οι πολώσεις ορθώς αποκαταστάθηκαν και ότι ο άνδρας κάνει οικογένεια με την γυναίκα του, για μας τους κοσμικούς, τίποτα περισσότερο δεν κοινοποιείται. Ακόμη υπόψη ότι στα πάθη ουσίες όπως ο καφές, τσιγάρο, ποτό και άλλες παρυσφρείουν δυναμώνοντας τα και συνεπώς χωρίς αυτές, αυτά μειώνονται.
Στο υλικό επίπεδο είχα καψίματα, φλόγωση, πολυδιψία, φλεγμονές και οζίδια αδένων και πολλαπλές εκκενώσεις νευρωνικών συνάψεων μαζικά, απότομη πίεση, πλήθος μικροεγγεφαλικών επεισοδίων, μουδιάσματα και άλλα πολλά. Τότε εγεννήθη ο Ιησούς στην καρδιά μου, Εκείνος ήρθε και με βρήκε στα βάθη της κόλασης. Δεν ευρέθηκα άξιος να Τον δω αλλά δέχθηκα την διδασκαλία Του. Δόξα Τω Θεό που με αξίωσε να κοινωνήσω! Η Αγία Γραφή και το βιβλίο του γέροντα Πα¨ί¨σιου, βοήθεια μας, με επανέφεραν, αλλά και σε άλλους Αγίους προσευχήθηκα, δόξα εις Τους Ουρανούς! Η πύρινη σφαίρα τότε μετετράπηκε σε φως που δεν κατακαίει, μετά από νηστεία και προσευχή, διαπέρασε, πέρασε την κεφαλήν μου και υψώθηκε. Διότι το φως είναι του Κυρίου και μας φωτίζει, αν σταθεί στα μάτια μας τυφλώνει, επειδή δεν είναι δικό μας, αλλά από ψηλά μας φωτίζει όλους. Εκείνος είναι η Οδός και η Αλήθεια, είναι ο κάθετος άξονας Φωτός που φανερώνει τα πάντα και φωτίζει τον άξονα της Ορθοδόξου πίστεως μέσα μας.
Ακόμα είχα θολές εικόνες ενός πλανήτη που φλεγόταν από πόλεμο αλλά έβρεξε, εκεί όπου μια καταιγίδα πέρασε και όπου ακούστηκε: Eιρήνη υμίν! Άρχισε να βλαστάνει ζωή, η ατμόσφαιρα του πλανήτη άρχισε να δυναμώνει και πάλι. Τα δάση πρασίνισαν πάλι. Και μια εικόνα του σώματος, εκεί όπου καυτηριάστηκαν σκουλικιασμένες σάρκες εσφυρηλατούντο νέες. Ούτε και δω δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα για το τι είναι όλα αυτά τα συμβολικά, καθώς είμαι παντελώς ανάξιος να τα μεταφέρω έστω ή να τα συλλάβω αφενός, αφετέρου την φωτιά δεν την αγγίζουν και επίσης αρμόδια είναι η Εκκλησία οπού εκεί προετοιμάζονται για την εργασία οι άνθρωποι. Και ετούτα τα μυστήρια ανθρωπίνως δυνατόν δεν είναι να μεταφερθούν. Όλα γίνονται φανερά, αυτά τα θαυμαστά από Θεία πρόνοια και αγάπη συντελούνται στην καρδιά και διάνοια του Χριστιανού. Ουδέν κρυπτόν από τον Ήλιο και αυτήν την φανερή αλήθεια η Εκκλησία διδάσκει και μας δέχεται μέσα από τα επτά μυστήρια. Ο καθένας μας δε, έχει τον ορθό του δρόμο να διαβεί και κουβαλά τον σταυρό του στις πλάτες του. Έτσι η κορωνίδα αυτήν να σας πω μόνον ότι δε μου ανήκει, δεν την έλαβα, έφυγε πολύ πιο ψηλά από μένα, αλλά έλαβα απλό στεφάνι του δοκίμου χριστιανού από κλαδιά .Ο αδαής, αυτός που δεν έχει επίγνωση της ακτίνας του, όπως γράφει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, παίζει με μια φωτιά που μπορεί να τον καταστρέψει και να πάθει παράνοια, μονομανίες, φυσική ασθένεια ή να αναπτύξει διαστροφές, ακόμη και -μακριά από μας- το απευκταίο, φυσικό θάνατο ή και να αποκοπεί από τον ανώτερο εαυτό για αιώνες δηλαδή να απολεσθεί επισύροντας την καταστροφή μπορεί και για μια ολόκληρη μαντβαντάρα, ξοδεύοντας πάρα πολύ καιρό για να ανοικοδομήσει ορθά εκείνα που γκρέμισε. Μετάνοια, εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, νηστεία, προσευχή ,Εκκλησία είναι γιατρικά. Ατραπός είναι ο ορθός δρόμος του Κυρίου και παραχώρησε ο Κύριος να εργαζόμαστε ούτως ώστε να κτίσουμε την γέφυρα της επιστροφής μας προς τον παράδεισο με την άπειρη αγάπη της πράξης θυσίας του Σταυρικού Του θανάτου. Η Ανάσταση Του είναι το χαρμόσυνο μήνυμα του παραδείσου.
Ένα από τα τελευταία οράματα μου στο αστρικό και στα όρια του κατώτατου, ήταν το εξής. Νύκτα ήταν και είδα προς τον πυρήνα της γης παγερές πυκνές φλόγες κολάσεως. Ήμουν δε έξω από εκεί ανερχόμενος αλλά κοιτούσα προς την κόκκινη μάζα φωτιάς τους πίδακες της. Ένας δαίμονας οφιοειδής στον κορμό και τρομερός στην όψη φάνηκε με άκρα, νύχια, μέγεθος, δόντια και αγριότητα πεινασμένου πάνθηρα, φτερά σχήματος νυκτερίδας, δράκος όμοιος με νέφος μαύρου παλλόμενου καπνού, αλλά με ανθρωποζωόμορφο, σχεδόν, αλλοιωμένο πρόσωπο μίσους και ανασαίνοντας δυνατά σα ταύρος με πλησίασε και μου είπε με βροντερή φωνή, να τον ακολουθήσω πίσω. Ο Κύριος με αξίωσε να ψελλίσω μια απάντηση -δόξα Τω Θεώ!- ο,τι ο Κύριος αποφασίζει είπα και έδωσε ο Κύριος, δόξα Τω Θεώ! και βγήκα από το αστρικό πεδίο στο μονωμένο μου ανθρώπινο σώμα. Αυτήν αδέλφια μου είναι η πραγματική μου ιστορία έτσι με λίγα λόγια, γενικά. Και θαύματα με αξίωσε ο Κύριος να δω και ευλογία στον περίγυρο μου είδα.
Άγγελος φύλακας επέτρεψε μετά από πολλά χρόνια στον ανάξιο εμέ άνθρωπο στην διάρκεια της Σαρακοστής να δω μια εντελώς θολή εικόνα του στην διανοητική σφαίρα. Ομοιάζει με εκτυφλωτικό άστρο απερίγραπτης έντασης. Πίδακες χρυσόλευκου φωτός λούζουν με θέρμη και διαπερνούν τα πάντα σε ακτίνα χιλιομέτρων ωσάν με διάφανο κατάλευκο τριαντάφυλλο με ακτίνες αστέρα. Αυτήν είναι η κορώνα της κεφαλής του. Τα μαλλιά του ομοιάζουν με χρυσόλευκα μακριά μαλλιά ανθρώπου. Είναι δε εις την άνω μεριά του αστέρα. Από την μέση του αστέρα φτερά ανοικτά εξέρχονται με κατάλευκα πούπουλα υψηλής λεπτομέρειας χιλιάδων χρυσογάλαζων προς το λευκό αποχρώσεων και σχεδίων. Αμέσως μετά χέρια όμοια με ανθρώπινα λευκά, διάφανα και φωτεινά κρατούν δύο σχήματα. Το απαστράπτον πρόσωπο του ομοιάζει με διάφανο κρύσταλλο αδάμαντα υψηλοτάτης ωραιότητας νεαρού σχήματος. Τα μάτια του με πύρινους χρυσόλευκους προς το γαλάζιο πίδακες δύο μικρότερων άστρων. Αμέσως μετά οι χαμηλότερες ακτίνες σχηματίζουν κορμό ισχυρό, η δε δύναμις του ομοιάζει με ορμή και βοή καταρράκτη πολλών υδάτων. Γενικότερα ομοιάζει με άνθρωπο στο σχήμα περιβεβλημένον με λευκό άστρο λαμπρόν. Αγαλλίαση και θερμή ευωδία σκορπίζουν οι παλλόμενες μυριάδες ακτίνες της λάμψης του που μοιάζουν να χορεύουν αρμονικά και να εκτείνονται σφαιρικά στο χώρο. Εις την αριστερή παλάμη του αιωρείται προς τα άνω μια χρυσή σφαίρα συμπαγής και φωτεινή, χρυσοκίτρινη. Στο δεξιό του χέρι κρατά ξίφος ασημένιο δίκοπο, ολότελα λείο, γυαλιστερό και κοφτερό προς τα άνω. Η λαβή του σπαθιού φέρει ασημένια και χρυσοποίκιλτη διακόσμηση σε πολύ μικρή κλίμακα λίθων φανταχτερών όλων των χρωμάτων. Αγάπης είναι το ύφος του, χαράς και διακριτικά αυστηρό συνάμα.
Eγώ δεν είμαι άξιος για αυτά, αλλά έδωσε ο Κύριος να εργαστώ καθώς και οι γύρω μου εργάζονται και μας αξίωσε ο Θεός να πηγαίνουμε και να προσπαθούμε να πηγαίνουμε στην Εκκλησία. Εργασία πνευματική αδέλφια και σωματική, νηστεία, προσευχή, μια καλή οικογένεια, ότι λέει η Εκκλησία μας να προσπαθούμε και η ίαση πνευματική ή άλλη, ακολουθεί. Είμαι πολύ χειρότερος σας, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο. Δίνει ίσα σε όλους ο Κύριος χαρίσματα για να καλλιεργήσουμε. Μίλησα από την εμπειρία μου που παραχώρησε ο Κύριος προς μετάνοια και παραδειγματισμό. Παρακαλώ τους διαχειριστές του φόρουμ αυτού να αφήσουν 50 μέρες το θέμα για να το βρουν αυτοί που έχουν ανάγκη να βρουν αυτή τη σημαδούρα της συγκεκριμένης αυτής χορδής στην κοσμική πλανητική σφαίρα μας, επειδή είχα κάνει πάλι σύντομο κείμενο σε ένα ήδη ανοικτό θέμα αλλά άλλης θεματολογίας. Η διάκριση είναι ένα εφόδιο της εργασίας. Και η αγάπη. Εμένα μη με λάβετε σοβαρά αλλά την εμπειρία καθαυτή και την Εκκλησία μας να ακούμε. Δόξα Στην Αγία Τριάς, να μας φωτίζει.
Αδελφέ Ψηλέ δόξα εις Την Αγία Τριάς ,δόξα εις την Παναγιά Την Πλατυτέρα των ουρανών, δόξα εις τους Αγγέλους, δόξα εις τους Αγίους! Έδωσε Ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω και θεραπεύτηκα και μεγάλη χαρά έχω στην καρδιά μου! Να προσπαθούμε να εργαζόμαστε για την καλή συνέχεια μας. Με την καρδιά με άκουσες, η χαρά σου είναι και δική μου και η χαρά μου είναι και δική σου!
Ναι αγαπητέ αδελφέ GeorgiO για τις ζωές, μακριά από μας η αιρέσεις! Αυτό ειπώθηκε για τις ζωές, είναι όπως τα λέει η Εκκλησία μας. Μεγάλη είναι η στενομυαλιά μας και θέλουμε να χωρέσει η θάλασσα στο κουβαδάκι; (γνωστό Χριστιανικό δίδαγμα). Ναι, από το απρόσωπο ανατολίτικο στο πραγματικό πολλές λέξεις από αυτές τις ξενόφερτες ως λέξη αλλά και ως πραγματικότητα γίνονται κάπως έτσι: Αόρατος και ορατός κόσμος, κόλαση, ύλη, φώς ,ψυχή, πνεύμα, εικόνα και ομοίωση της Αγίας Τριάδας στον άνθρωπο, προπατορικό αμάρτημα, Θεία πρόνοια, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, βάπτισις, λογισμοί, κολασμός, εξομολόγηση, κάθαρση, Θεία Κοινωνία, Σωτηρία, επτά σταθμοί, παράδεισος. Δεν είμαι άξιος να σας λέω τέτοια πράγματα παρά την Εκκλησία να ακούμε.
Ναι αγαπητέ opsimos από τη δική σου σκοπιά. Γράφω αυτά που έζησα και είδα. Σίγουρα δεν ήμουν καλά μα δόξα Τω Θεώ όλα άλλαξαν! Και είναι ειδικός για όλους μας Ο Ιησούς που θυσιάστηκε από την απέραντη αγάπη Του για μας για να μας σώσει από την αμαρτία!
Ναι, Gigenis έτσι φαίνεται, ο άνθρακας, το κάρβουνο, βασικό συστατικό της οργανικής ζωής στον πλανήτη, βασικό στο DNA, μετασχηματίζεται και σε διαμάντι. Άνθρακες οι θησαυροί; Από αυτόν γεννιέται η ζωή οργανικά και μεταβολίζεται και επειδή καίγεται στην φωτιά, από αυτόν καταστρέφεται. Πλαστικά, πολυμερή, πετρέλαιο ..και χιλιάδες άλλα. Μας μουντζουρώνει και από τα αλκάλια της καύσης παράγεται και σαπούνι που μας ξεπλένει...αυτά μας λέει η χημεία..
Μάλιστα Zagreas έτσι νόμισα και γω ..αρχικά στο περίπου ίσχυε για το διώξιμο του δαίμονα. Αυτός είναι πονηρός και έτσι πράτει. Έτσι φαίνεται ότι δεν φαίνεται. Και όταν φανεί, η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική ..γιατί είναι διαφορετική υπό τον ήλιο και αυτό το βίωσα, γιατί απωλέσθηκα χωρίς ήλιο σχεδόν και ο Κύριος με βρήκε, διότι είναι το Φως της ζωής, δόξα Τω Θεώ! Αισιοδοξία στη ζωή μας μεν αλλά και Ορθόδοξος πίστη!
Ναι Αμαλία ένα ένα δες τα εσύ, κατά παράγραφο. Η θεώρηση είναι από έξω και για τον άνθρωπο είναι υποκειμενική. Αλλά το βίωμα πραγματώνει και αυτό είναι από μέσα και είναι αντικειμενικό. Όπως έλεγε ο γέροντας Παίσιος, να προσέχουμε τους λογισμούς. Να πώ ότι οι λογισμοί είναι σα τα σύννεφα αέρινοι ..και όσο πιο πολλοί, τόσο πιο πολύ γεμίζει ο ουρανός με σύννεφα που κλείνουν τον ήλιο ..και παγώνει η καρδιά μας. Περίπου γιαυτό δεν κοινοποιούνται κάποια, η Μπέιλη το έγραφε σε σημεία κάποιου βιβλίου της για κάποια θέματα, σχετικά δε το ίδιο διαπίστωσα μέσα από τον πόνο. Αλλά κάθε εμπόδιο σε καλό να λέμε. Άλλο η ανενεργός νοημοσύνη και άλλο η έμπρακτη. Για το θέμα μετακίνησης που είπες, εσύ είσαι διαχειρίστρια αν θες να το μετακινήσεις, δε ξέρω αλλά η μαρτυρία μετάνοιας φαίνεται να είναι θρησκευτικό θέμα Ορθοδοξίας.
Φίλε G. αλήθεια μοιάζει; Δεν είναι βιβλίο της Αγίας γραφής αυτό έψαξα αλλά δε το βρήκα, είναι κάτι άλλο; Κάποτε, στη φορά που πήγα πριν πάρα πολλά χρόνια στο Άγιον όρος έδωσε ο Θεός και γνώρισα τον παππούλη Στέφανο το Σέρβο τόσο τυχαία και τόσο σημαδιακά.. σε ένα όμορφο μέρος στους πρόποδες του Άθωνα. Ενώ είχα διαβάσει το βιβλίο του και αναρωτιόμουν σχετικά, τον συνάντησα εκεί ολοζώντανο. Ήρθε και μου μίλησε εκείνος εκεί στην προβλήτα στα Κατουνάκια. Εγώ συνέχισα να παραστρατώ, πορεία που σας περιέγραψα. Έκτοτε, μετά κάποια χρόνια έμαθα ότι κοιμήθηκε και όταν -δόξα Τω Θεώ- μετανόησα, τον θυμήθηκα και πάλι.. ξαναδιάβασα το βιβλίο του και συνειδητοποίησα τα όσα θαυμαστά αξιώθηκε να δει και έγραψε και την αγιότητα του που την απέδειξε έμπρακτα, όλα ήταν πέρα για πέρα αληθινά. Τα όσα είδα εγώ ο ποταπός είναι ένα ελάχιστο μόριο της τρίχας από ότι έζησε εκείνος. Εκείνον λοιπόν να διαβάσετε αν θέλετε να μάθετε, βοήθεια μας. Να σε καλά.
Να σας πω και πάλι ότι η μαρτυρία μου δεν είναι προς κατανόηση, τα μυστήρια αυτά είναι θαυμαστά της Εκκλησίας -να αξιωνόμαστε να εξομολογούμαστε και να κοινωνάμε- αλλά είναι ουσίας η μαρτυρία και αν κάποιοι την αναζητούν, αν είναι από το Θεό, θα τη δουν. Είμαι ανάξιος να σας δίνω συμβουλές. Αυτό σας λέω, ότι δεν είναι δική μου αυτήν η γνώση.
Αδελφέ Κissbaby στον ενικό μίλα μου δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο ούτε αξίζω το δέος σου. Δέος αξίζουν τα μυριάδες θαύματα του Δημιουργού που τον φανερώνουν και παίρνουμε μια αμυδρή εικόνα Του. Συγνώμη αν σε μπέρδεψα. Ομολογώ ότι είμαι αυτός που είμαι δηλαδή αμαρτωλός και χαίρομαι για το ότι το συνέλαβα γιατί αυτό είμαι και μόνο αυτό ξέρω εντελώς σίγουρα. Ήμουν εντελώς ανίκανος να το καταλάβω κάτι το τόσο απλό. Δόξα Τω Θεώ! Έδωσε Ο Κύριος και μετανόησα. Τώρα βλέπω πιο καθαρά προς τα πού να κατευθυνθώ και διαβώ δηλαδή τον ορθό δρόμο της αλήθειας ξεκινώντας λέγοντας την αλήθεια ότι δηλαδή είμαι αμαρτωλός.
Αγαπητέ zagreas ποιος είμαι εγώ να πω την υπέρτατη αλήθεια για σένα και πια είναι αυτή; Eγώ καν δεν ήξερα πόσο ποταπός είμαι. Μια αλήθεια έχω να σου πω ότι Ο Κύριος έδωσε να δώ ποιος είμαι και τώρα βλέπω ποιος είμαι. Είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός, όπως όλοι οι άνθρωποι και από πολλούς χειρότερος ακόμα. Αυτήν είναι μια αλήθεια που σίγουρα ξέρω και μαρτυρώ. Την υπέρτατη αλήθεια για όλους Ο Κύριος την δίδαξε και δεν είναι δική μου. Αλλά ας ακούμε την Εκκλησία για αυτές τις αλήθειες και ας προσπαθούμε όσο μπορούμε. . Και σκοπεύω να παραδώσω το κείμενο στην Εκκλησία και εκεί ας το κάνουνε ότι τους φωτίσει Ο Θεός.
Αγαπητέ WWalker πολύ καλά το είπες, μόνον ο Κύριος γνωρίζει, ο Παντοκράτωρ και δική του είναι η δύναμις, η σοφία, η δόξα και η τιμή, εις τους αιώνας των αιώνων. Είχα εντρυφήσει στην πλάνη. Το κείμενο της εμπειρίας μου περιέχει πράγματι ορολογίες που προορίζονται για κείνους που βρίσκονται στην πλάνη του είδους που εγώ ευρισκόμουν και κινδυνεύουν, μα την ουσία της εμπειρίας την μοιράζομαι με μεγάλη χαρά και αγάπη μαζί με όλους σας και την ομολογώ.
Προσπάθησα να απαντήσω μέσες άκρες σε όλους και όπως καταλάβατε ειπώνονται ξανά πράγματα που ειπώθηκαν. Δεν έχω κάτι άλλο να πω πέρα από αυτές τις λίγες λέξεις μαρτυρίας ξανά και ξανά. Ο θεός να μας φωτίζει. Να είστε καλά
Αδελφέ snoopy! Μα όχι δεν ήταν ανεπανάληπτες! Πάρα πολλές ψυχές κολάζονται, να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων. Ήμουν κολασμένος και έβλεπα δαίμονες! Νόμισα πως δεν είμαι και τόσο αμαρτωλός και όλο πιο πολύ τους έβλεπα. Ήμουν κενόδοξος και άπιστος. Τώρα είμαι καλύτερα γιατί επέτρεψε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω! Είμαι παράδειγμα προς αποφυγήν καταλάβετε το! Η μετάνοια είναι παράδειγμα προς μίμηση και δεν την διέκρινα πριν αλλά ο Κύριος παραχώρησε να το καταλάβω και να εργασθώ και να μειώνω τα υλικά πάθη όσο μπορώ. Πολλοί έχουν τέτοιες εμπειρίες με δαίμονες αν αυτό εννοείς. Όχι όχι δεν είμαι μεγάλη απάντηση προς κάποιους! Μην με τιμάς ούτε στο ελάχιστο, δεν το αξίζω και σου λέω την αλήθεια. Να τιμάμε Τους Ουρανούς στο μέγιστο. Είμαι η πιο μικρή απάντηση και μάλιστα η απάντηση είναι πως είμαι αμαρτωλός. Δεν είναι κακό να το αναγνωρίζουμε ίσα ίσα είναι η αρχή των καλών. Το κακό είναι όταν απαιτούμε να είμαστε τέλειοι και δη χωρίς εργασία. Ο δρόμος προς τον παράδεισο είναι δρόμος εργασίας. Ο παππούλης Βησσαρίων ομολογούν όσοι τον γνώρισαν ότι ήταν Άγιος εν ζωή. Και ο παππούλης κοιμήθηκε και το σκήνωμα του λέγεται ότι ευωδίασε και παραμένει, δεν είμαι άξιος να ομιλώ για άνθρωπο πνευματικό που το απόδειξε έμπρακτα αλλά να σας πω για την δική μου σήψη και μάλιστα εν ζωή και την αλλαγή στη ζωή μου προς το καλύτερο. Δόξα εις τον Θεό! Αγαπητέ εν Χρηστώ αδελφέ να είσαι καλά και να προσπαθούμε να κάνουμε καλά πράγματα.
Ήμουν σε ηλικία εφήβου, όταν το ρήγμα στον αιθερικό μου ιστό –όπως προσδιορίστηκε αργότερα- άνοιξε. Το γιατί ακριβώς, δεν θα σας το κοινοποιήσω. Στο αν σε αυτό συνετέλεσαν προηγούμενες ζωές επίσης δεν θα σας το κοινοποιήσω ούτε τη σημασία των παρόντων λόγων. Τη συνείδηση πρέπει να την εκλαμβάνουμε ως διαρκή. Και για τη σωτηρία της ψυχής (μιας διαρκούς ανθρώπινης ατομικότητας δηλαδή) εξουσία έχει μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Έφηβος λοιπόν κατά την διάρκεια μιας ασθένειας, ένοιωσα ενώ κοιμόμουν να στραγγίζει ένα πυκνότερο υπόστρωμα προς κάτι αραιότερο. Ανέκτησα πλήρη συνείδηση μέσω του υλικού σώματος, χωρίς όμως να μπορώ να κουνηθώ. Τρόπον τινά, βρέθηκα σε έκσταση. Ενώ άνοιξα τα μάτια μου και έβλεπα ή άκουγα ότι συνέβαινε στο δωμάτιο μου, ήμουν σε καταληψία. Προς μεγάλη μου έκπληξη, διαπίστωσα ότι ο τρόπος που έβλεπα ήταν απίστευτα καθαρός. Παρατήρησα μέσα στο σώμα μου ότι περιεχόταν ένας νεφοειδής, μπλε σχηματισμός, κατά σημεία λιγότερο ή περισσότερο διάφανος, αποτελούμενος από παλλόμενες ταινίες ή χορδές παλλόμενων ενεργειών, στο σχήμα του σώματος μου.
Τότε, ένιωσα μια απίστευτη ευκινησία και ελαφρότητα. Εξήλθα ακαριαία του σώματος μου και με ιλιγγιώδη ταχύτητα πέταξα προς τα πάνω περνώντας μέσα από την οροφή του σπιτιού. Κατατρόμαξα…βρισκόμουν στον ουρανό και ένιωθα τον αέρα να βουίζει στα μαλλιά μου. Από τον τρόμο μου δε κοιτούσα γύρω μου αλλά έριξα μια ματιά προς τα κάτω. Δεν ήξερα καν τι σημαίνουν όλα αυτά. Συνειδητοποίησα ότι πέθαινα. Τότε με κραυγές αναφώνησα: Θεέ μου, δε θέλω να πεθάνω! Ακαριαία μία δύναμη με ρούφηξε πίσω στο σώμα μου. Η όραση μου ήταν σε 4 διαστάσεις, εκτός από ύψος, πλάτος, μήκος, έβλεπα και σε βάθος. Όλα τα πράγματα είχανε ένα φωτεινό νέφος γύρω τους και μπορούσα να βλέπω μέσα τους. Εωσότου μπορέσω να κουνήσω λίγο τα χέρια μου πέρασε αρκετή ώρα. Ένιωσα να βυθίζομαι στη λάσπη. Μετά σα να κοιμήθηκα λίγο ενώ αιωρούμουν σε μια δίνη αισθήσεων και χρωμάτων μέσα στο σώμα μου. Κάποια στιγμή ξύπνησα και είδα ότι μπορώ κάπως να σηκωθώ με δυσκολία. Και σηκώθηκα κατάκοπος, ένιωθα να ζυγίζω τόνους.
Έκτοτε, μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκα με το τι είναι όλα αυτά. Αργότερα προσδιορίστηκε ότι είδα το διπλό αιθερικό μου αλλά και καθαρά στο πρώτο επίπεδο στα επτά υπό-επίπεδα του, δηλαδή επιπλέον στα 4 αιθερικά και ίσως στο πρανικό. Και σε αυτό το σημείο δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα. Ακολούθησε ένας συρφετός παραψυχολογικών και μεταφυσικών εμπειριών μου που συνοψίζονται στα ακολούθα. Είδα οντότητες του αστρικού επιπέδου και συνομίλησα λίγο μαζί τους. Ανθρωπίνου σχήματος πνεύματα και ίσως ψυχές και ιπτάμενα πνεύματα σε σχήμα πουλιού με ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν βρίσκω καν λέξεις να σας μεταφέρω αυτά που είδα. Ο τρόμος με κυρίευε σχεδόν κάθε φορά. Είδα ορισμένα από τα παντοειδή πνεύματα της φύσης όπως είναι νάνοι, έντομα και άλλα απευθείας στο αστρικό αλλά και στο αιθερικό-πρανικό. Ακόμη με μερικά είχα κατά κάποιο τρόπο διανοητική τηλεπαθητική επαφή όπως με μια νεράιδα μεγάλης ομορφιάς. Εδώ θέλω να εφιστήσω την προσοχή στις οντότητες των κατωτέρων επιπέδων. Δε σημαίνει ότι όλα αυτά τα πνεύματα -εκτός των ψυχών αν και εκεί θέλει προσοχή- ότι είναι φιλικά. Κάποια είναι σκανταλιάρικα, κάποια παιχνιδιάρικα, άλλα ουδέτερα και κάποια εντελώς επικίνδυνα. Μόνον οι πανέμορφοι άγγελοι είναι φιλικοί προς τον άνθρωπο και τον βοηθούν ενώ βρίσκονται σε ανώτατες διαστάσεις μας βλέπουν και μπορούν να επεμβαίνουν και είναι εννέα τα τάγματα όλων των αγγέλων, ακριβώς δεν γνωρίζω, υπάρχουν αμέτρητα πλάσματα γενικότερα και πνεύματα αλλά και αρχές και εξουσίαι και εγώ είδα λίγα από αυτά των κατώτερων περισσότερο, επιπέδων. Τα εχθρικά και κάποια άλλα από τα οποία κινδυνεύει ο άνθρωπος, δεν ανήκουν στον εδώ κόσμο μας και είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε μια κατάσταση μαζί τους στον κόσμο τους, παρά μόνη ασπίδα μας η πίστη προς τον Θεό, η καλή ψυχοδιανοητική μας κατάσταση. Επίσης εδώ χρειάζεται προσοχή και από ανθρώπους αλλά και τι εμείς κάνουμε.
Έτσι καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι αμαρτίες μου πλήθαιναν. Τα δε πάθη συσσωρεύονταν. Το αιθερικό ρήγμα μεγάλωνε επιτρέποντας σε αστρικές και άλλες οντότητες συνήθως να με βασανίζουν. Η επαφή μου πλέον μαζί τους και κυρίως με δαίμονες έγινε συχνή. Κάποιες φορές στα χέρια μου έβρισκα σημάδια. Και όσο προσπαθούσα να χειριστώ τα πυρά, δε θα σας πω πως και τι σημαίνουν αυτά -ότι έκανα ήταν λάθη- τόσο το ρήγμα άνοιγε. Όταν τα κίνητρα είναι ιδιοτελή, εγωιστικά και υλιστικά, (λαθεμένα όπως οι μέθοδοι) παραχωρεί ο Κύριος σημεία προς νουθεσία. Αργότερα, ακόμη χειρότερα με περίμεναν. Όταν εμβάθυνα κάπως στον αποκρυφισμό, με την ανάπτυξη μια ασύμετρης διανόησης, άρχισα να εξηγώ το σύμπαν, τις αρχές του, το μικρόκοσμο, μεγάκοσμο και άλλα ακόμη. Και ενώ οι γνώσεις δεν ήταν δικές μου, παρατασσόμενος το εγώ της κατώτερης τετραπλότητας, έδινα ερμηνείες. Λίγα θα σας πω, ομοίαζε αυτό με ένα λιμνάζοντα βούρκο, ενώ τα νερά είναι βρώμικα εκείνος καθρεπτίζει το φως αποκρύπτοντας τη δυσωδία του. Το φως, δεν είναι δικό του και το αντανακλά. Και εδώ δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα παρά να σας πω ότι αντιστρόφως εξηγούσα τον κόσμο, δηλαδή λάθος και με εννοιολογίες και μεθοδολογίες που δεν κοινοποιούνται. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να πω ότι δεν είχα σχέση με σατανιστές η παρόμοιες μεθόδους μαγείας.
Όταν ολοκληρώθηκαν τα αντίστροφα νήματα των αιτιάσεων, ρώτησα μήπως είμαι κάτι σα θεός. Τότε, φάνηκαν να ανοίγουν οι ουρανοί και ένιωσα να πεθαίνω. Ήμουν ξύπνιος και δη όρθιος τη στιγμή εκείνη. Το πυρ ανακόπηκε στην άνοδο του. Τα φραγμένα τσάκρας πισωγύρισαν τη φλόγα, ευτυχώς λίγη είχε αφυπνισθεί Τίποτε παραπάνω εδώ δε κοινοποιείται. Όπως αναφέρει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, ο κίνδυνος να κατακαεί ο αιθερικός ιστός επιτρέποντας την είσοδο αστρικών οντοτήτων και ρευμάτων στα οποία ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος, αν δεν προηγηθεί η κάθοδος του πέπλου της πίστης και η κάθαρση μέσω εργασίας, είναι ορατός. Τότε η ψυχή πρέπει να υψώσει τα μάτια της στον ουρανό και να ζητήσει συγχώρεση μειώνοντας τα πάθη και αναπτύσσοντας εν αλλήλω αγάπη και προσφορά ανιδιοτελή. Οι ουρανοί με καλούσαν και εγώ δεν ευρέθηκα άξιος διότι δεν είμαι θεϊκός ή κάτι ιδιαίτερο όπως νόμισα αλλά ποταπός, η δε σοφία ανήκει εις Τον Κύριο.Κατά Χάριν Θεοί, οι Άγιοι μόνον δέχονται την Χάριν του Κυρίου και το Άγιον πνεύμα και οι κόποι τους πολύ μεγάλοι είναι, εμείς δε οι υπόλοιποι μέσω της ευλογίας της Εκκλησιάς του γάμου συνθέτουμε τα εσώτερα και παίρνουμε ευλογία. Ακαριαία, μετά την άρνηση μου και την παραδοχή μου από φόβο ότι δεν είμαι θεός, εκολάσθηκα σφόδρα. Μια πύρινη λαίλαπα με κατέκαυσε, δόξα Τω Θεώ, μερικώς. Πήγα και μετανόησα γρήγορα! Πραγματικά μετανόησα πλέον λέγοντας ότι δεν είμαι θεός αλλά αμαρτωλός. Ζήτησα συγχώρεση από Τον Κύριο και ομολόγησα τις αμαρτίες μου!
Είπα και άλλα που δεν κοινοποιούνται. Έπινα συνέχεια νερό. Παράνοια με κυρίευσε και σφάδαζα από το κάψιμο. Είδα την κόλαση θολά. Δεχόμουν καταιγισμό επιθέσεων αστρικών οντοτήτων, αστραπών και κτύπων στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, συνεχώς. Και μάλλον ύπνο δεν είχα πολύ, εκείνες τις δύσκολες στιγμές, δεν υπήρχε ανάπαυση. Ο πνευματικός μου που με εξομολόγησε με ενημέρωσε ότι θα βασανισθώ για κάποια ακόμη χρόνια, αλλά σταδιακά όλο και λιγότερο, όπως και έγινε. Σιγά σιγά ανάρρωνε η ψυχή μου. Παρακάλεσα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και δόξα εις τους ουρανούς! Άνοιξε τα πανώρια λαμπερά κατάλευκα φτερά του και με προστάτευσε! Αμυδρά είδα τα λαμπερά φτερά του να με καλύπτουν. Δόξα εις Την Παναγία! Εκείνο τον δύσκολο καιρό είχα δέσει ένα φυλακτό ευλογημένο της Τίμιας ζώνης Της στο κεφάλι μου. Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς για την συμπαράσταση μέχρι να συνέλθω στην οικογένεια μου και στην γυναίκα μου. Η πίστη οικοδόμησε ένα είδος ασπίδας γύρω μου. Τα δε νήματα των αιτιάσεων, δε θα ειπωθεί τι είναι ακριβώς, άρχισαν σιγά σιγά να αντιστρέφονται ορθά. Ακόμη, στο περίπου ας λεχθεί ότι οι πολώσεις ορθώς αποκαταστάθηκαν και ότι ο άνδρας κάνει οικογένεια με την γυναίκα του, για μας τους κοσμικούς, τίποτα περισσότερο δεν κοινοποιείται. Ακόμη υπόψη ότι στα πάθη ουσίες όπως ο καφές, τσιγάρο, ποτό και άλλες παρυσφρείουν δυναμώνοντας τα και συνεπώς χωρίς αυτές, αυτά μειώνονται.
Στο υλικό επίπεδο είχα καψίματα, φλόγωση, πολυδιψία, φλεγμονές και οζίδια αδένων και πολλαπλές εκκενώσεις νευρωνικών συνάψεων μαζικά, απότομη πίεση, πλήθος μικροεγγεφαλικών επεισοδίων, μουδιάσματα και άλλα πολλά. Τότε εγεννήθη ο Ιησούς στην καρδιά μου, Εκείνος ήρθε και με βρήκε στα βάθη της κόλασης. Δεν ευρέθηκα άξιος να Τον δω αλλά δέχθηκα την διδασκαλία Του. Δόξα Τω Θεό που με αξίωσε να κοινωνήσω! Η Αγία Γραφή και το βιβλίο του γέροντα Πα¨ί¨σιου, βοήθεια μας, με επανέφεραν, αλλά και σε άλλους Αγίους προσευχήθηκα, δόξα εις Τους Ουρανούς! Η πύρινη σφαίρα τότε μετετράπηκε σε φως που δεν κατακαίει, μετά από νηστεία και προσευχή, διαπέρασε, πέρασε την κεφαλήν μου και υψώθηκε. Διότι το φως είναι του Κυρίου και μας φωτίζει, αν σταθεί στα μάτια μας τυφλώνει, επειδή δεν είναι δικό μας, αλλά από ψηλά μας φωτίζει όλους. Εκείνος είναι η Οδός και η Αλήθεια, είναι ο κάθετος άξονας Φωτός που φανερώνει τα πάντα και φωτίζει τον άξονα της Ορθοδόξου πίστεως μέσα μας.
Ακόμα είχα θολές εικόνες ενός πλανήτη που φλεγόταν από πόλεμο αλλά έβρεξε, εκεί όπου μια καταιγίδα πέρασε και όπου ακούστηκε: Eιρήνη υμίν! Άρχισε να βλαστάνει ζωή, η ατμόσφαιρα του πλανήτη άρχισε να δυναμώνει και πάλι. Τα δάση πρασίνισαν πάλι. Και μια εικόνα του σώματος, εκεί όπου καυτηριάστηκαν σκουλικιασμένες σάρκες εσφυρηλατούντο νέες. Ούτε και δω δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα για το τι είναι όλα αυτά τα συμβολικά, καθώς είμαι παντελώς ανάξιος να τα μεταφέρω έστω ή να τα συλλάβω αφενός, αφετέρου την φωτιά δεν την αγγίζουν και επίσης αρμόδια είναι η Εκκλησία οπού εκεί προετοιμάζονται για την εργασία οι άνθρωποι. Και ετούτα τα μυστήρια ανθρωπίνως δυνατόν δεν είναι να μεταφερθούν. Όλα γίνονται φανερά, αυτά τα θαυμαστά από Θεία πρόνοια και αγάπη συντελούνται στην καρδιά και διάνοια του Χριστιανού. Ουδέν κρυπτόν από τον Ήλιο και αυτήν την φανερή αλήθεια η Εκκλησία διδάσκει και μας δέχεται μέσα από τα επτά μυστήρια. Ο καθένας μας δε, έχει τον ορθό του δρόμο να διαβεί και κουβαλά τον σταυρό του στις πλάτες του. Έτσι η κορωνίδα αυτήν να σας πω μόνον ότι δε μου ανήκει, δεν την έλαβα, έφυγε πολύ πιο ψηλά από μένα, αλλά έλαβα απλό στεφάνι του δοκίμου χριστιανού από κλαδιά .Ο αδαής, αυτός που δεν έχει επίγνωση της ακτίνας του, όπως γράφει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, παίζει με μια φωτιά που μπορεί να τον καταστρέψει και να πάθει παράνοια, μονομανίες, φυσική ασθένεια ή να αναπτύξει διαστροφές, ακόμη και -μακριά από μας- το απευκταίο, φυσικό θάνατο ή και να αποκοπεί από τον ανώτερο εαυτό για αιώνες δηλαδή να απολεσθεί επισύροντας την καταστροφή μπορεί και για μια ολόκληρη μαντβαντάρα, ξοδεύοντας πάρα πολύ καιρό για να ανοικοδομήσει ορθά εκείνα που γκρέμισε. Μετάνοια, εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, νηστεία, προσευχή ,Εκκλησία είναι γιατρικά. Ατραπός είναι ο ορθός δρόμος του Κυρίου και παραχώρησε ο Κύριος να εργαζόμαστε ούτως ώστε να κτίσουμε την γέφυρα της επιστροφής μας προς τον παράδεισο με την άπειρη αγάπη της πράξης θυσίας του Σταυρικού Του θανάτου. Η Ανάσταση Του είναι το χαρμόσυνο μήνυμα του παραδείσου.
Ένα από τα τελευταία οράματα μου στο αστρικό και στα όρια του κατώτατου, ήταν το εξής. Νύκτα ήταν και είδα προς τον πυρήνα της γης παγερές πυκνές φλόγες κολάσεως. Ήμουν δε έξω από εκεί ανερχόμενος αλλά κοιτούσα προς την κόκκινη μάζα φωτιάς τους πίδακες της. Ένας δαίμονας οφιοειδής στον κορμό και τρομερός στην όψη φάνηκε με άκρα, νύχια, μέγεθος, δόντια και αγριότητα πεινασμένου πάνθηρα, φτερά σχήματος νυκτερίδας, δράκος όμοιος με νέφος μαύρου παλλόμενου καπνού, αλλά με ανθρωποζωόμορφο, σχεδόν, αλλοιωμένο πρόσωπο μίσους και ανασαίνοντας δυνατά σα ταύρος με πλησίασε και μου είπε με βροντερή φωνή, να τον ακολουθήσω πίσω. Ο Κύριος με αξίωσε να ψελλίσω μια απάντηση -δόξα Τω Θεώ!- ο,τι ο Κύριος αποφασίζει είπα και έδωσε ο Κύριος, δόξα Τω Θεώ! και βγήκα από το αστρικό πεδίο στο μονωμένο μου ανθρώπινο σώμα. Αυτήν αδέλφια μου είναι η πραγματική μου ιστορία έτσι με λίγα λόγια, γενικά. Και θαύματα με αξίωσε ο Κύριος να δω και ευλογία στον περίγυρο μου είδα.
Άγγελος φύλακας επέτρεψε μετά από πολλά χρόνια στον ανάξιο εμέ άνθρωπο στην διάρκεια της Σαρακοστής να δω μια εντελώς θολή εικόνα του στην διανοητική σφαίρα. Ομοιάζει με εκτυφλωτικό άστρο απερίγραπτης έντασης. Πίδακες χρυσόλευκου φωτός λούζουν με θέρμη και διαπερνούν τα πάντα σε ακτίνα χιλιομέτρων ωσάν με διάφανο κατάλευκο τριαντάφυλλο με ακτίνες αστέρα. Αυτήν είναι η κορώνα της κεφαλής του. Τα μαλλιά του ομοιάζουν με χρυσόλευκα μακριά μαλλιά ανθρώπου. Είναι δε εις την άνω μεριά του αστέρα. Από την μέση του αστέρα φτερά ανοικτά εξέρχονται με κατάλευκα πούπουλα υψηλής λεπτομέρειας χιλιάδων χρυσογάλαζων προς το λευκό αποχρώσεων και σχεδίων. Αμέσως μετά χέρια όμοια με ανθρώπινα λευκά, διάφανα και φωτεινά κρατούν δύο σχήματα. Το απαστράπτον πρόσωπο του ομοιάζει με διάφανο κρύσταλλο αδάμαντα υψηλοτάτης ωραιότητας νεαρού σχήματος. Τα μάτια του με πύρινους χρυσόλευκους προς το γαλάζιο πίδακες δύο μικρότερων άστρων. Αμέσως μετά οι χαμηλότερες ακτίνες σχηματίζουν κορμό ισχυρό, η δε δύναμις του ομοιάζει με ορμή και βοή καταρράκτη πολλών υδάτων. Γενικότερα ομοιάζει με άνθρωπο στο σχήμα περιβεβλημένον με λευκό άστρο λαμπρόν. Αγαλλίαση και θερμή ευωδία σκορπίζουν οι παλλόμενες μυριάδες ακτίνες της λάμψης του που μοιάζουν να χορεύουν αρμονικά και να εκτείνονται σφαιρικά στο χώρο. Εις την αριστερή παλάμη του αιωρείται προς τα άνω μια χρυσή σφαίρα συμπαγής και φωτεινή, χρυσοκίτρινη. Στο δεξιό του χέρι κρατά ξίφος ασημένιο δίκοπο, ολότελα λείο, γυαλιστερό και κοφτερό προς τα άνω. Η λαβή του σπαθιού φέρει ασημένια και χρυσοποίκιλτη διακόσμηση σε πολύ μικρή κλίμακα λίθων φανταχτερών όλων των χρωμάτων. Αγάπης είναι το ύφος του, χαράς και διακριτικά αυστηρό συνάμα.
Eγώ δεν είμαι άξιος για αυτά, αλλά έδωσε ο Κύριος να εργαστώ καθώς και οι γύρω μου εργάζονται και μας αξίωσε ο Θεός να πηγαίνουμε και να προσπαθούμε να πηγαίνουμε στην Εκκλησία. Εργασία πνευματική αδέλφια και σωματική, νηστεία, προσευχή, μια καλή οικογένεια, ότι λέει η Εκκλησία μας να προσπαθούμε και η ίαση πνευματική ή άλλη, ακολουθεί. Είμαι πολύ χειρότερος σας, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο. Δίνει ίσα σε όλους ο Κύριος χαρίσματα για να καλλιεργήσουμε. Μίλησα από την εμπειρία μου που παραχώρησε ο Κύριος προς μετάνοια και παραδειγματισμό. Παρακαλώ τους διαχειριστές του φόρουμ αυτού να αφήσουν 50 μέρες το θέμα για να το βρουν αυτοί που έχουν ανάγκη να βρουν αυτή τη σημαδούρα της συγκεκριμένης αυτής χορδής στην κοσμική πλανητική σφαίρα μας, επειδή είχα κάνει πάλι σύντομο κείμενο σε ένα ήδη ανοικτό θέμα αλλά άλλης θεματολογίας. Η διάκριση είναι ένα εφόδιο της εργασίας. Και η αγάπη. Εμένα μη με λάβετε σοβαρά αλλά την εμπειρία καθαυτή και την Εκκλησία μας να ακούμε. Δόξα Στην Αγία Τριάς, να μας φωτίζει.
Αδελφέ Ψηλέ δόξα εις Την Αγία Τριάς ,δόξα εις την Παναγιά Την Πλατυτέρα των ουρανών, δόξα εις τους Αγγέλους, δόξα εις τους Αγίους! Έδωσε Ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω και θεραπεύτηκα και μεγάλη χαρά έχω στην καρδιά μου! Να προσπαθούμε να εργαζόμαστε για την καλή συνέχεια μας. Με την καρδιά με άκουσες, η χαρά σου είναι και δική μου και η χαρά μου είναι και δική σου!
Ναι αγαπητέ αδελφέ GeorgiO για τις ζωές, μακριά από μας η αιρέσεις! Αυτό ειπώθηκε για τις ζωές, είναι όπως τα λέει η Εκκλησία μας. Μεγάλη είναι η στενομυαλιά μας και θέλουμε να χωρέσει η θάλασσα στο κουβαδάκι; (γνωστό Χριστιανικό δίδαγμα). Ναι, από το απρόσωπο ανατολίτικο στο πραγματικό πολλές λέξεις από αυτές τις ξενόφερτες ως λέξη αλλά και ως πραγματικότητα γίνονται κάπως έτσι: Αόρατος και ορατός κόσμος, κόλαση, ύλη, φώς ,ψυχή, πνεύμα, εικόνα και ομοίωση της Αγίας Τριάδας στον άνθρωπο, προπατορικό αμάρτημα, Θεία πρόνοια, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, βάπτισις, λογισμοί, κολασμός, εξομολόγηση, κάθαρση, Θεία Κοινωνία, Σωτηρία, επτά σταθμοί, παράδεισος. Δεν είμαι άξιος να σας λέω τέτοια πράγματα παρά την Εκκλησία να ακούμε.
Ναι αγαπητέ opsimos από τη δική σου σκοπιά. Γράφω αυτά που έζησα και είδα. Σίγουρα δεν ήμουν καλά μα δόξα Τω Θεώ όλα άλλαξαν! Και είναι ειδικός για όλους μας Ο Ιησούς που θυσιάστηκε από την απέραντη αγάπη Του για μας για να μας σώσει από την αμαρτία!
Ναι, Gigenis έτσι φαίνεται, ο άνθρακας, το κάρβουνο, βασικό συστατικό της οργανικής ζωής στον πλανήτη, βασικό στο DNA, μετασχηματίζεται και σε διαμάντι. Άνθρακες οι θησαυροί; Από αυτόν γεννιέται η ζωή οργανικά και μεταβολίζεται και επειδή καίγεται στην φωτιά, από αυτόν καταστρέφεται. Πλαστικά, πολυμερή, πετρέλαιο ..και χιλιάδες άλλα. Μας μουντζουρώνει και από τα αλκάλια της καύσης παράγεται και σαπούνι που μας ξεπλένει...αυτά μας λέει η χημεία..
Μάλιστα Zagreas έτσι νόμισα και γω ..αρχικά στο περίπου ίσχυε για το διώξιμο του δαίμονα. Αυτός είναι πονηρός και έτσι πράτει. Έτσι φαίνεται ότι δεν φαίνεται. Και όταν φανεί, η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική ..γιατί είναι διαφορετική υπό τον ήλιο και αυτό το βίωσα, γιατί απωλέσθηκα χωρίς ήλιο σχεδόν και ο Κύριος με βρήκε, διότι είναι το Φως της ζωής, δόξα Τω Θεώ! Αισιοδοξία στη ζωή μας μεν αλλά και Ορθόδοξος πίστη!
Ναι Αμαλία ένα ένα δες τα εσύ, κατά παράγραφο. Η θεώρηση είναι από έξω και για τον άνθρωπο είναι υποκειμενική. Αλλά το βίωμα πραγματώνει και αυτό είναι από μέσα και είναι αντικειμενικό. Όπως έλεγε ο γέροντας Παίσιος, να προσέχουμε τους λογισμούς. Να πώ ότι οι λογισμοί είναι σα τα σύννεφα αέρινοι ..και όσο πιο πολλοί, τόσο πιο πολύ γεμίζει ο ουρανός με σύννεφα που κλείνουν τον ήλιο ..και παγώνει η καρδιά μας. Περίπου γιαυτό δεν κοινοποιούνται κάποια, η Μπέιλη το έγραφε σε σημεία κάποιου βιβλίου της για κάποια θέματα, σχετικά δε το ίδιο διαπίστωσα μέσα από τον πόνο. Αλλά κάθε εμπόδιο σε καλό να λέμε. Άλλο η ανενεργός νοημοσύνη και άλλο η έμπρακτη. Για το θέμα μετακίνησης που είπες, εσύ είσαι διαχειρίστρια αν θες να το μετακινήσεις, δε ξέρω αλλά η μαρτυρία μετάνοιας φαίνεται να είναι θρησκευτικό θέμα Ορθοδοξίας.
Φίλε G. αλήθεια μοιάζει; Δεν είναι βιβλίο της Αγίας γραφής αυτό έψαξα αλλά δε το βρήκα, είναι κάτι άλλο; Κάποτε, στη φορά που πήγα πριν πάρα πολλά χρόνια στο Άγιον όρος έδωσε ο Θεός και γνώρισα τον παππούλη Στέφανο το Σέρβο τόσο τυχαία και τόσο σημαδιακά.. σε ένα όμορφο μέρος στους πρόποδες του Άθωνα. Ενώ είχα διαβάσει το βιβλίο του και αναρωτιόμουν σχετικά, τον συνάντησα εκεί ολοζώντανο. Ήρθε και μου μίλησε εκείνος εκεί στην προβλήτα στα Κατουνάκια. Εγώ συνέχισα να παραστρατώ, πορεία που σας περιέγραψα. Έκτοτε, μετά κάποια χρόνια έμαθα ότι κοιμήθηκε και όταν -δόξα Τω Θεώ- μετανόησα, τον θυμήθηκα και πάλι.. ξαναδιάβασα το βιβλίο του και συνειδητοποίησα τα όσα θαυμαστά αξιώθηκε να δει και έγραψε και την αγιότητα του που την απέδειξε έμπρακτα, όλα ήταν πέρα για πέρα αληθινά. Τα όσα είδα εγώ ο ποταπός είναι ένα ελάχιστο μόριο της τρίχας από ότι έζησε εκείνος. Εκείνον λοιπόν να διαβάσετε αν θέλετε να μάθετε, βοήθεια μας. Να σε καλά.
Να σας πω και πάλι ότι η μαρτυρία μου δεν είναι προς κατανόηση, τα μυστήρια αυτά είναι θαυμαστά της Εκκλησίας -να αξιωνόμαστε να εξομολογούμαστε και να κοινωνάμε- αλλά είναι ουσίας η μαρτυρία και αν κάποιοι την αναζητούν, αν είναι από το Θεό, θα τη δουν. Είμαι ανάξιος να σας δίνω συμβουλές. Αυτό σας λέω, ότι δεν είναι δική μου αυτήν η γνώση.
Αδελφέ Κissbaby στον ενικό μίλα μου δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο ούτε αξίζω το δέος σου. Δέος αξίζουν τα μυριάδες θαύματα του Δημιουργού που τον φανερώνουν και παίρνουμε μια αμυδρή εικόνα Του. Συγνώμη αν σε μπέρδεψα. Ομολογώ ότι είμαι αυτός που είμαι δηλαδή αμαρτωλός και χαίρομαι για το ότι το συνέλαβα γιατί αυτό είμαι και μόνο αυτό ξέρω εντελώς σίγουρα. Ήμουν εντελώς ανίκανος να το καταλάβω κάτι το τόσο απλό. Δόξα Τω Θεώ! Έδωσε Ο Κύριος και μετανόησα. Τώρα βλέπω πιο καθαρά προς τα πού να κατευθυνθώ και διαβώ δηλαδή τον ορθό δρόμο της αλήθειας ξεκινώντας λέγοντας την αλήθεια ότι δηλαδή είμαι αμαρτωλός.
Αγαπητέ zagreas ποιος είμαι εγώ να πω την υπέρτατη αλήθεια για σένα και πια είναι αυτή; Eγώ καν δεν ήξερα πόσο ποταπός είμαι. Μια αλήθεια έχω να σου πω ότι Ο Κύριος έδωσε να δώ ποιος είμαι και τώρα βλέπω ποιος είμαι. Είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός, όπως όλοι οι άνθρωποι και από πολλούς χειρότερος ακόμα. Αυτήν είναι μια αλήθεια που σίγουρα ξέρω και μαρτυρώ. Την υπέρτατη αλήθεια για όλους Ο Κύριος την δίδαξε και δεν είναι δική μου. Αλλά ας ακούμε την Εκκλησία για αυτές τις αλήθειες και ας προσπαθούμε όσο μπορούμε. . Και σκοπεύω να παραδώσω το κείμενο στην Εκκλησία και εκεί ας το κάνουνε ότι τους φωτίσει Ο Θεός.
Αγαπητέ WWalker πολύ καλά το είπες, μόνον ο Κύριος γνωρίζει, ο Παντοκράτωρ και δική του είναι η δύναμις, η σοφία, η δόξα και η τιμή, εις τους αιώνας των αιώνων. Είχα εντρυφήσει στην πλάνη. Το κείμενο της εμπειρίας μου περιέχει πράγματι ορολογίες που προορίζονται για κείνους που βρίσκονται στην πλάνη του είδους που εγώ ευρισκόμουν και κινδυνεύουν, μα την ουσία της εμπειρίας την μοιράζομαι με μεγάλη χαρά και αγάπη μαζί με όλους σας και την ομολογώ.
Προσπάθησα να απαντήσω μέσες άκρες σε όλους και όπως καταλάβατε ειπώνονται ξανά πράγματα που ειπώθηκαν. Δεν έχω κάτι άλλο να πω πέρα από αυτές τις λίγες λέξεις μαρτυρίας ξανά και ξανά. Ο θεός να μας φωτίζει. Να είστε καλά
Αδελφέ snoopy! Μα όχι δεν ήταν ανεπανάληπτες! Πάρα πολλές ψυχές κολάζονται, να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων. Ήμουν κολασμένος και έβλεπα δαίμονες! Νόμισα πως δεν είμαι και τόσο αμαρτωλός και όλο πιο πολύ τους έβλεπα. Ήμουν κενόδοξος και άπιστος. Τώρα είμαι καλύτερα γιατί επέτρεψε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω! Είμαι παράδειγμα προς αποφυγήν καταλάβετε το! Η μετάνοια είναι παράδειγμα προς μίμηση και δεν την διέκρινα πριν αλλά ο Κύριος παραχώρησε να το καταλάβω και να εργασθώ και να μειώνω τα υλικά πάθη όσο μπορώ. Πολλοί έχουν τέτοιες εμπειρίες με δαίμονες αν αυτό εννοείς. Όχι όχι δεν είμαι μεγάλη απάντηση προς κάποιους! Μην με τιμάς ούτε στο ελάχιστο, δεν το αξίζω και σου λέω την αλήθεια. Να τιμάμε Τους Ουρανούς στο μέγιστο. Είμαι η πιο μικρή απάντηση και μάλιστα η απάντηση είναι πως είμαι αμαρτωλός. Δεν είναι κακό να το αναγνωρίζουμε ίσα ίσα είναι η αρχή των καλών. Το κακό είναι όταν απαιτούμε να είμαστε τέλειοι και δη χωρίς εργασία. Ο δρόμος προς τον παράδεισο είναι δρόμος εργασίας. Ο παππούλης Βησσαρίων ομολογούν όσοι τον γνώρισαν ότι ήταν Άγιος εν ζωή. Και ο παππούλης κοιμήθηκε και το σκήνωμα του λέγεται ότι ευωδίασε και παραμένει, δεν είμαι άξιος να ομιλώ για άνθρωπο πνευματικό που το απόδειξε έμπρακτα αλλά να σας πω για την δική μου σήψη και μάλιστα εν ζωή και την αλλαγή στη ζωή μου προς το καλύτερο. Δόξα εις τον Θεό! Αγαπητέ εν Χρηστώ αδελφέ να είσαι καλά και να προσπαθούμε να κάνουμε καλά πράγματα.
Ήμουν σε ηλικία εφήβου, όταν το ρήγμα στον αιθερικό μου ιστό –όπως προσδιορίστηκε αργότερα- άνοιξε. Το γιατί ακριβώς, δεν θα σας το κοινοποιήσω. Στο αν σε αυτό συνετέλεσαν προηγούμενες ζωές επίσης δεν θα σας το κοινοποιήσω ούτε τη σημασία των παρόντων λόγων. Τη συνείδηση πρέπει να την εκλαμβάνουμε ως διαρκή. Και για τη σωτηρία της ψυχής (μιας διαρκούς ανθρώπινης ατομικότητας δηλαδή) εξουσία έχει μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Έφηβος λοιπόν κατά την διάρκεια μιας ασθένειας, ένοιωσα ενώ κοιμόμουν να στραγγίζει ένα πυκνότερο υπόστρωμα προς κάτι αραιότερο. Ανέκτησα πλήρη συνείδηση μέσω του υλικού σώματος, χωρίς όμως να μπορώ να κουνηθώ. Τρόπον τινά, βρέθηκα σε έκσταση. Ενώ άνοιξα τα μάτια μου και έβλεπα ή άκουγα ότι συνέβαινε στο δωμάτιο μου, ήμουν σε καταληψία. Προς μεγάλη μου έκπληξη, διαπίστωσα ότι ο τρόπος που έβλεπα ήταν απίστευτα καθαρός. Παρατήρησα μέσα στο σώμα μου ότι περιεχόταν ένας νεφοειδής, μπλε σχηματισμός, κατά σημεία λιγότερο ή περισσότερο διάφανος, αποτελούμενος από παλλόμενες ταινίες ή χορδές παλλόμενων ενεργειών, στο σχήμα του σώματος μου.
Τότε, ένιωσα μια απίστευτη ευκινησία και ελαφρότητα. Εξήλθα ακαριαία του σώματος μου και με ιλιγγιώδη ταχύτητα πέταξα προς τα πάνω περνώντας μέσα από την οροφή του σπιτιού. Κατατρόμαξα…βρισκόμουν στον ουρανό και ένιωθα τον αέρα να βουίζει στα μαλλιά μου. Από τον τρόμο μου δε κοιτούσα γύρω μου αλλά έριξα μια ματιά προς τα κάτω. Δεν ήξερα καν τι σημαίνουν όλα αυτά. Συνειδητοποίησα ότι πέθαινα. Τότε με κραυγές αναφώνησα: Θεέ μου, δε θέλω να πεθάνω! Ακαριαία μία δύναμη με ρούφηξε πίσω στο σώμα μου. Η όραση μου ήταν σε 4 διαστάσεις, εκτός από ύψος, πλάτος, μήκος, έβλεπα και σε βάθος. Όλα τα πράγματα είχανε ένα φωτεινό νέφος γύρω τους και μπορούσα να βλέπω μέσα τους. Εωσότου μπορέσω να κουνήσω λίγο τα χέρια μου πέρασε αρκετή ώρα. Ένιωσα να βυθίζομαι στη λάσπη. Μετά σα να κοιμήθηκα λίγο ενώ αιωρούμουν σε μια δίνη αισθήσεων και χρωμάτων μέσα στο σώμα μου. Κάποια στιγμή ξύπνησα και είδα ότι μπορώ κάπως να σηκωθώ με δυσκολία. Και σηκώθηκα κατάκοπος, ένιωθα να ζυγίζω τόνους.
Έκτοτε, μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκα με το τι είναι όλα αυτά. Αργότερα προσδιορίστηκε ότι είδα το διπλό αιθερικό μου αλλά και καθαρά στο πρώτο επίπεδο στα επτά υπό-επίπεδα του, δηλαδή επιπλέον στα 4 αιθερικά και ίσως στο πρανικό. Και σε αυτό το σημείο δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα. Ακολούθησε ένας συρφετός παραψυχολογικών και μεταφυσικών εμπειριών μου που συνοψίζονται στα ακολούθα. Είδα οντότητες του αστρικού επιπέδου και συνομίλησα λίγο μαζί τους. Ανθρωπίνου σχήματος πνεύματα και ίσως ψυχές και ιπτάμενα πνεύματα σε σχήμα πουλιού με ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν βρίσκω καν λέξεις να σας μεταφέρω αυτά που είδα. Ο τρόμος με κυρίευε σχεδόν κάθε φορά. Είδα ορισμένα από τα παντοειδή πνεύματα της φύσης όπως είναι νάνοι, έντομα και άλλα απευθείας στο αστρικό αλλά και στο αιθερικό-πρανικό. Ακόμη με μερικά είχα κατά κάποιο τρόπο διανοητική τηλεπαθητική επαφή όπως με μια νεράιδα μεγάλης ομορφιάς. Εδώ θέλω να εφιστήσω την προσοχή στις οντότητες των κατωτέρων επιπέδων. Δε σημαίνει ότι όλα αυτά τα πνεύματα -εκτός των ψυχών αν και εκεί θέλει προσοχή- ότι είναι φιλικά. Κάποια είναι σκανταλιάρικα, κάποια παιχνιδιάρικα, άλλα ουδέτερα και κάποια εντελώς επικίνδυνα. Μόνον οι πανέμορφοι άγγελοι είναι φιλικοί προς τον άνθρωπο και τον βοηθούν ενώ βρίσκονται σε ανώτατες διαστάσεις μας βλέπουν και μπορούν να επεμβαίνουν και είναι εννέα τα τάγματα όλων των αγγέλων, ακριβώς δεν γνωρίζω, υπάρχουν αμέτρητα πλάσματα γενικότερα και πνεύματα αλλά και αρχές και εξουσίαι και εγώ είδα λίγα από αυτά των κατώτερων περισσότερο, επιπέδων. Τα εχθρικά και κάποια άλλα από τα οποία κινδυνεύει ο άνθρωπος, δεν ανήκουν στον εδώ κόσμο μας και είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε μια κατάσταση μαζί τους στον κόσμο τους, παρά μόνη ασπίδα μας η πίστη προς τον Θεό, η καλή ψυχοδιανοητική μας κατάσταση. Επίσης εδώ χρειάζεται προσοχή και από ανθρώπους αλλά και τι εμείς κάνουμε.
Έτσι καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι αμαρτίες μου πλήθαιναν. Τα δε πάθη συσσωρεύονταν. Το αιθερικό ρήγμα μεγάλωνε επιτρέποντας σε αστρικές και άλλες οντότητες συνήθως να με βασανίζουν. Η επαφή μου πλέον μαζί τους και κυρίως με δαίμονες έγινε συχνή. Κάποιες φορές στα χέρια μου έβρισκα σημάδια. Και όσο προσπαθούσα να χειριστώ τα πυρά, δε θα σας πω πως και τι σημαίνουν αυτά -ότι έκανα ήταν λάθη- τόσο το ρήγμα άνοιγε. Όταν τα κίνητρα είναι ιδιοτελή, εγωιστικά και υλιστικά, (λαθεμένα όπως οι μέθοδοι) παραχωρεί ο Κύριος σημεία προς νουθεσία. Αργότερα, ακόμη χειρότερα με περίμεναν. Όταν εμβάθυνα κάπως στον αποκρυφισμό, με την ανάπτυξη μια ασύμετρης διανόησης, άρχισα να εξηγώ το σύμπαν, τις αρχές του, το μικρόκοσμο, μεγάκοσμο και άλλα ακόμη. Και ενώ οι γνώσεις δεν ήταν δικές μου, παρατασσόμενος το εγώ της κατώτερης τετραπλότητας, έδινα ερμηνείες. Λίγα θα σας πω, ομοίαζε αυτό με ένα λιμνάζοντα βούρκο, ενώ τα νερά είναι βρώμικα εκείνος καθρεπτίζει το φως αποκρύπτοντας τη δυσωδία του. Το φως, δεν είναι δικό του και το αντανακλά. Και εδώ δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα παρά να σας πω ότι αντιστρόφως εξηγούσα τον κόσμο, δηλαδή λάθος και με εννοιολογίες και μεθοδολογίες που δεν κοινοποιούνται. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να πω ότι δεν είχα σχέση με σατανιστές η παρόμοιες μεθόδους μαγείας.
Όταν ολοκληρώθηκαν τα αντίστροφα νήματα των αιτιάσεων, ρώτησα μήπως είμαι κάτι σα θεός. Τότε, φάνηκαν να ανοίγουν οι ουρανοί και ένιωσα να πεθαίνω. Ήμουν ξύπνιος και δη όρθιος τη στιγμή εκείνη. Το πυρ ανακόπηκε στην άνοδο του. Τα φραγμένα τσάκρας πισωγύρισαν τη φλόγα, ευτυχώς λίγη είχε αφυπνισθεί Τίποτε παραπάνω εδώ δε κοινοποιείται. Όπως αναφέρει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, ο κίνδυνος να κατακαεί ο αιθερικός ιστός επιτρέποντας την είσοδο αστρικών οντοτήτων και ρευμάτων στα οποία ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος, αν δεν προηγηθεί η κάθοδος του πέπλου της πίστης και η κάθαρση μέσω εργασίας, είναι ορατός. Τότε η ψυχή πρέπει να υψώσει τα μάτια της στον ουρανό και να ζητήσει συγχώρεση μειώνοντας τα πάθη και αναπτύσσοντας εν αλλήλω αγάπη και προσφορά ανιδιοτελή. Οι ουρανοί με καλούσαν και εγώ δεν ευρέθηκα άξιος διότι δεν είμαι θεϊκός ή κάτι ιδιαίτερο όπως νόμισα αλλά ποταπός, η δε σοφία ανήκει εις Τον Κύριο.Κατά Χάριν Θεοί, οι Άγιοι μόνον δέχονται την Χάριν του Κυρίου και το Άγιον πνεύμα και οι κόποι τους πολύ μεγάλοι είναι, εμείς δε οι υπόλοιποι μέσω της ευλογίας της Εκκλησιάς του γάμου συνθέτουμε τα εσώτερα και παίρνουμε ευλογία. Ακαριαία, μετά την άρνηση μου και την παραδοχή μου από φόβο ότι δεν είμαι θεός, εκολάσθηκα σφόδρα. Μια πύρινη λαίλαπα με κατέκαυσε, δόξα Τω Θεώ, μερικώς. Πήγα και μετανόησα γρήγορα! Πραγματικά μετανόησα πλέον λέγοντας ότι δεν είμαι θεός αλλά αμαρτωλός. Ζήτησα συγχώρεση από Τον Κύριο και ομολόγησα τις αμαρτίες μου!
Είπα και άλλα που δεν κοινοποιούνται. Έπινα συνέχεια νερό. Παράνοια με κυρίευσε και σφάδαζα από το κάψιμο. Είδα την κόλαση θολά. Δεχόμουν καταιγισμό επιθέσεων αστρικών οντοτήτων, αστραπών και κτύπων στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, συνεχώς. Και μάλλον ύπνο δεν είχα πολύ, εκείνες τις δύσκολες στιγμές, δεν υπήρχε ανάπαυση. Ο πνευματικός μου που με εξομολόγησε με ενημέρωσε ότι θα βασανισθώ για κάποια ακόμη χρόνια, αλλά σταδιακά όλο και λιγότερο, όπως και έγινε. Σιγά σιγά ανάρρωνε η ψυχή μου. Παρακάλεσα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και δόξα εις τους ουρανούς! Άνοιξε τα πανώρια λαμπερά κατάλευκα φτερά του και με προστάτευσε! Αμυδρά είδα τα λαμπερά φτερά του να με καλύπτουν. Δόξα εις Την Παναγία! Εκείνο τον δύσκολο καιρό είχα δέσει ένα φυλακτό ευλογημένο της Τίμιας ζώνης Της στο κεφάλι μου. Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς για την συμπαράσταση μέχρι να συνέλθω στην οικογένεια μου και στην γυναίκα μου. Η πίστη οικοδόμησε ένα είδος ασπίδας γύρω μου. Τα δε νήματα των αιτιάσεων, δε θα ειπωθεί τι είναι ακριβώς, άρχισαν σιγά σιγά να αντιστρέφονται ορθά. Ακόμη, στο περίπου ας λεχθεί ότι οι πολώσεις ορθώς αποκαταστάθηκαν και ότι ο άνδρας κάνει οικογένεια με την γυναίκα του, για μας τους κοσμικούς, τίποτα περισσότερο δεν κοινοποιείται. Ακόμη υπόψη ότι στα πάθη ουσίες όπως ο καφές, τσιγάρο, ποτό και άλλες παρυσφρείουν δυναμώνοντας τα και συνεπώς χωρίς αυτές, αυτά μειώνονται.
Στο υλικό επίπεδο είχα καψίματα, φλόγωση, πολυδιψία, φλεγμονές και οζίδια αδένων και πολλαπλές εκκενώσεις νευρωνικών συνάψεων μαζικά, απότομη πίεση, πλήθος μικροεγγεφαλικών επεισοδίων, μουδιάσματα και άλλα πολλά. Τότε εγεννήθη ο Ιησούς στην καρδιά μου, Εκείνος ήρθε και με βρήκε στα βάθη της κόλασης. Δεν ευρέθηκα άξιος να Τον δω αλλά δέχθηκα την διδασκαλία Του. Δόξα Τω Θεό που με αξίωσε να κοινωνήσω! Η Αγία Γραφή και το βιβλίο του γέροντα Πα¨ί¨σιου, βοήθεια μας, με επανέφεραν, αλλά και σε άλλους Αγίους προσευχήθηκα, δόξα εις Τους Ουρανούς! Η πύρινη σφαίρα τότε μετετράπηκε σε φως που δεν κατακαίει, μετά από νηστεία και προσευχή, διαπέρασε, πέρασε την κεφαλήν μου και υψώθηκε. Διότι το φως είναι του Κυρίου και μας φωτίζει, αν σταθεί στα μάτια μας τυφλώνει, επειδή δεν είναι δικό μας, αλλά από ψηλά μας φωτίζει όλους. Εκείνος είναι η Οδός και η Αλήθεια, είναι ο κάθετος άξονας Φωτός που φανερώνει τα πάντα και φωτίζει τον άξονα της Ορθοδόξου πίστεως μέσα μας.
Ακόμα είχα θολές εικόνες ενός πλανήτη που φλεγόταν από πόλεμο αλλά έβρεξε, εκεί όπου μια καταιγίδα πέρασε και όπου ακούστηκε: Eιρήνη υμίν! Άρχισε να βλαστάνει ζωή, η ατμόσφαιρα του πλανήτη άρχισε να δυναμώνει και πάλι. Τα δάση πρασίνισαν πάλι. Και μια εικόνα του σώματος, εκεί όπου καυτηριάστηκαν σκουλικιασμένες σάρκες εσφυρηλατούντο νέες. Ούτε και δω δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα για το τι είναι όλα αυτά τα συμβολικά, καθώς είμαι παντελώς ανάξιος να τα μεταφέρω έστω ή να τα συλλάβω αφενός, αφετέρου την φωτιά δεν την αγγίζουν και επίσης αρμόδια είναι η Εκκλησία οπού εκεί προετοιμάζονται για την εργασία οι άνθρωποι. Και ετούτα τα μυστήρια ανθρωπίνως δυνατόν δεν είναι να μεταφερθούν. Όλα γίνονται φανερά, αυτά τα θαυμαστά από Θεία πρόνοια και αγάπη συντελούνται στην καρδιά και διάνοια του Χριστιανού. Ουδέν κρυπτόν από τον Ήλιο και αυτήν την φανερή αλήθεια η Εκκλησία διδάσκει και μας δέχεται μέσα από τα επτά μυστήρια. Ο καθένας μας δε, έχει τον ορθό του δρόμο να διαβεί και κουβαλά τον σταυρό του στις πλάτες του. Έτσι η κορωνίδα αυτήν να σας πω μόνον ότι δε μου ανήκει, δεν την έλαβα, έφυγε πολύ πιο ψηλά από μένα, αλλά έλαβα απλό στεφάνι του δοκίμου χριστιανού από κλαδιά .Ο αδαής, αυτός που δεν έχει επίγνωση της ακτίνας του, όπως γράφει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, παίζει με μια φωτιά που μπορεί να τον καταστρέψει και να πάθει παράνοια, μονομανίες, φυσική ασθένεια ή να αναπτύξει διαστροφές, ακόμη και -μακριά από μας- το απευκταίο, φυσικό θάνατο ή και να αποκοπεί από τον ανώτερο εαυτό για αιώνες δηλαδή να απολεσθεί επισύροντας την καταστροφή μπορεί και για μια ολόκληρη μαντβαντάρα, ξοδεύοντας πάρα πολύ καιρό για να ανοικοδομήσει ορθά εκείνα που γκρέμισε. Μετάνοια, εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, νηστεία, προσευχή ,Εκκλησία είναι γιατρικά. Ατραπός είναι ο ορθός δρόμος του Κυρίου και παραχώρησε ο Κύριος να εργαζόμαστε ούτως ώστε να κτίσουμε την γέφυρα της επιστροφής μας προς τον παράδεισο με την άπειρη αγάπη της πράξης θυσίας του Σταυρικού Του θανάτου. Η Ανάσταση Του είναι το χαρμόσυνο μήνυμα του παραδείσου.
Ένα από τα τελευταία οράματα μου στο αστρικό και στα όρια του κατώτατου, ήταν το εξής. Νύκτα ήταν και είδα προς τον πυρήνα της γης παγερές πυκνές φλόγες κολάσεως. Ήμουν δε έξω από εκεί ανερχόμενος αλλά κοιτούσα προς την κόκκινη μάζα φωτιάς τους πίδακες της. Ένας δαίμονας οφιοειδής στον κορμό και τρομερός στην όψη φάνηκε με άκρα, νύχια, μέγεθος, δόντια και αγριότητα πεινασμένου πάνθηρα, φτερά σχήματος νυκτερίδας, δράκος όμοιος με νέφος μαύρου παλλόμενου καπνού, αλλά με ανθρωποζωόμορφο, σχεδόν, αλλοιωμένο πρόσωπο μίσους και ανασαίνοντας δυνατά σα ταύρος με πλησίασε και μου είπε με βροντερή φωνή, να τον ακολουθήσω πίσω. Ο Κύριος με αξίωσε να ψελλίσω μια απάντηση -δόξα Τω Θεώ!- ο,τι ο Κύριος αποφασίζει είπα και έδωσε ο Κύριος, δόξα Τω Θεώ! και βγήκα από το αστρικό πεδίο στο μονωμένο μου ανθρώπινο σώμα. Αυτήν αδέλφια μου είναι η πραγματική μου ιστορία έτσι με λίγα λόγια, γενικά. Και θαύματα με αξίωσε ο Κύριος να δω και ευλογία στον περίγυρο μου είδα.
Άγγελος φύλακας επέτρεψε μετά από πολλά χρόνια στον ανάξιο εμέ άνθρωπο στην διάρκεια της Σαρακοστής να δω μια εντελώς θολή εικόνα του στην διανοητική σφαίρα. Ομοιάζει με εκτυφλωτικό άστρο απερίγραπτης έντασης. Πίδακες χρυσόλευκου φωτός λούζουν με θέρμη και διαπερνούν τα πάντα σε ακτίνα χιλιομέτρων ωσάν με διάφανο κατάλευκο τριαντάφυλλο με ακτίνες αστέρα. Αυτήν είναι η κορώνα της κεφαλής του. Τα μαλλιά του ομοιάζουν με χρυσόλευκα μακριά μαλλιά ανθρώπου. Είναι δε εις την άνω μεριά του αστέρα. Από την μέση του αστέρα φτερά ανοικτά εξέρχονται με κατάλευκα πούπουλα υψηλής λεπτομέρειας χιλιάδων χρυσογάλαζων προς το λευκό αποχρώσεων και σχεδίων. Αμέσως μετά χέρια όμοια με ανθρώπινα λευκά, διάφανα και φωτεινά κρατούν δύο σχήματα. Το απαστράπτον πρόσωπο του ομοιάζει με διάφανο κρύσταλλο αδάμαντα υψηλοτάτης ωραιότητας νεαρού σχήματος. Τα μάτια του με πύρινους χρυσόλευκους προς το γαλάζιο πίδακες δύο μικρότερων άστρων. Αμέσως μετά οι χαμηλότερες ακτίνες σχηματίζουν κορμό ισχυρό, η δε δύναμις του ομοιάζει με ορμή και βοή καταρράκτη πολλών υδάτων. Γενικότερα ομοιάζει με άνθρωπο στο σχήμα περιβεβλημένον με λευκό άστρο λαμπρόν. Αγαλλίαση και θερμή ευωδία σκορπίζουν οι παλλόμενες μυριάδες ακτίνες της λάμψης του που μοιάζουν να χορεύουν αρμονικά και να εκτείνονται σφαιρικά στο χώρο. Εις την αριστερή παλάμη του αιωρείται προς τα άνω μια χρυσή σφαίρα συμπαγής και φωτεινή, χρυσοκίτρινη. Στο δεξιό του χέρι κρατά ξίφος ασημένιο δίκοπο, ολότελα λείο, γυαλιστερό και κοφτερό προς τα άνω. Η λαβή του σπαθιού φέρει ασημένια και χρυσοποίκιλτη διακόσμηση σε πολύ μικρή κλίμακα λίθων φανταχτερών όλων των χρωμάτων. Αγάπης είναι το ύφος του, χαράς και διακριτικά αυστηρό συνάμα.
Eγώ δεν είμαι άξιος για αυτά, αλλά έδωσε ο Κύριος να εργαστώ καθώς και οι γύρω μου εργάζονται και μας αξίωσε ο Θεός να πηγαίνουμε και να προσπαθούμε να πηγαίνουμε στην Εκκλησία. Εργασία πνευματική αδέλφια και σωματική, νηστεία, προσευχή, μια καλή οικογένεια, ότι λέει η Εκκλησία μας να προσπαθούμε και η ίαση πνευματική ή άλλη, ακολουθεί. Είμαι πολύ χειρότερος σας, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο. Δίνει ίσα σε όλους ο Κύριος χαρίσματα για να καλλιεργήσουμε. Μίλησα από την εμπειρία μου που παραχώρησε ο Κύριος προς μετάνοια και παραδειγματισμό. Παρακαλώ τους διαχειριστές του φόρουμ αυτού να αφήσουν 50 μέρες το θέμα για να το βρουν αυτοί που έχουν ανάγκη να βρουν αυτή τη σημαδούρα της συγκεκριμένης αυτής χορδής στην κοσμική πλανητική σφαίρα μας, επειδή είχα κάνει πάλι σύντομο κείμενο σε ένα ήδη ανοικτό θέμα αλλά άλλης θεματολογίας. Η διάκριση είναι ένα εφόδιο της εργασίας. Και η αγάπη. Εμένα μη με λάβετε σοβαρά αλλά την εμπειρία καθαυτή και την Εκκλησία μας να ακούμε. Δόξα Στην Αγία Τριάς, να μας φωτίζει.
Αδελφέ Ψηλέ δόξα εις Την Αγία Τριάς ,δόξα εις την Παναγιά Την Πλατυτέρα των ουρανών, δόξα εις τους Αγγέλους, δόξα εις τους Αγίους! Έδωσε Ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω και θεραπεύτηκα και μεγάλη χαρά έχω στην καρδιά μου! Να προσπαθούμε να εργαζόμαστε για την καλή συνέχεια μας. Με την καρδιά με άκουσες, η χαρά σου είναι και δική μου και η χαρά μου είναι και δική σου!
Ναι αγαπητέ αδελφέ GeorgiO για τις ζωές, μακριά από μας η αιρέσεις! Αυτό ειπώθηκε για τις ζωές, είναι όπως τα λέει η Εκκλησία μας. Μεγάλη είναι η στενομυαλιά μας και θέλουμε να χωρέσει η θάλασσα στο κουβαδάκι; (γνωστό Χριστιανικό δίδαγμα). Ναι, από το απρόσωπο ανατολίτικο στο πραγματικό πολλές λέξεις από αυτές τις ξενόφερτες ως λέξη αλλά και ως πραγματικότητα γίνονται κάπως έτσι: Αόρατος και ορατός κόσμος, κόλαση, ύλη, φώς ,ψυχή, πνεύμα, εικόνα και ομοίωση της Αγίας Τριάδας στον άνθρωπο, προπατορικό αμάρτημα, Θεία πρόνοια, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, βάπτισις, λογισμοί, κολασμός, εξομολόγηση, κάθαρση, Θεία Κοινωνία, Σωτηρία, επτά σταθμοί, παράδεισος. Δεν είμαι άξιος να σας λέω τέτοια πράγματα παρά την Εκκλησία να ακούμε.
Ναι αγαπητέ opsimos από τη δική σου σκοπιά. Γράφω αυτά που έζησα και είδα. Σίγουρα δεν ήμουν καλά μα δόξα Τω Θεώ όλα άλλαξαν! Και είναι ειδικός για όλους μας Ο Ιησούς που θυσιάστηκε από την απέραντη αγάπη Του για μας για να μας σώσει από την αμαρτία!
Ναι, Gigenis έτσι φαίνεται, ο άνθρακας, το κάρβουνο, βασικό συστατικό της οργανικής ζωής στον πλανήτη, βασικό στο DNA, μετασχηματίζεται και σε διαμάντι. Άνθρακες οι θησαυροί; Από αυτόν γεννιέται η ζωή οργανικά και μεταβολίζεται και επειδή καίγεται στην φωτιά, από αυτόν καταστρέφεται. Πλαστικά, πολυμερή, πετρέλαιο ..και χιλιάδες άλλα. Μας μουντζουρώνει και από τα αλκάλια της καύσης παράγεται και σαπούνι που μας ξεπλένει...αυτά μας λέει η χημεία..
Μάλιστα Zagreas έτσι νόμισα και γω ..αρχικά στο περίπου ίσχυε για το διώξιμο του δαίμονα. Αυτός είναι πονηρός και έτσι πράτει. Έτσι φαίνεται ότι δεν φαίνεται. Και όταν φανεί, η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική ..γιατί είναι διαφορετική υπό τον ήλιο και αυτό το βίωσα, γιατί απωλέσθηκα χωρίς ήλιο σχεδόν και ο Κύριος με βρήκε, διότι είναι το Φως της ζωής, δόξα Τω Θεώ! Αισιοδοξία στη ζωή μας μεν αλλά και Ορθόδοξος πίστη!
Ναι Αμαλία ένα ένα δες τα εσύ, κατά παράγραφο. Η θεώρηση είναι από έξω και για τον άνθρωπο είναι υποκειμενική. Αλλά το βίωμα πραγματώνει και αυτό είναι από μέσα και είναι αντικειμενικό. Όπως έλεγε ο γέροντας Παίσιος, να προσέχουμε τους λογισμούς. Να πώ ότι οι λογισμοί είναι σα τα σύννεφα αέρινοι ..και όσο πιο πολλοί, τόσο πιο πολύ γεμίζει ο ουρανός με σύννεφα που κλείνουν τον ήλιο ..και παγώνει η καρδιά μας. Περίπου γιαυτό δεν κοινοποιούνται κάποια, η Μπέιλη το έγραφε σε σημεία κάποιου βιβλίου της για κάποια θέματα, σχετικά δε το ίδιο διαπίστωσα μέσα από τον πόνο. Αλλά κάθε εμπόδιο σε καλό να λέμε. Άλλο η ανενεργός νοημοσύνη και άλλο η έμπρακτη. Για το θέμα μετακίνησης που είπες, εσύ είσαι διαχειρίστρια αν θες να το μετακινήσεις, δε ξέρω αλλά η μαρτυρία μετάνοιας φαίνεται να είναι θρησκευτικό θέμα Ορθοδοξίας.
Φίλε G. αλήθεια μοιάζει; Δεν είναι βιβλίο της Αγίας γραφής αυτό έψαξα αλλά δε το βρήκα, είναι κάτι άλλο; Κάποτε, στη φορά που πήγα πριν πάρα πολλά χρόνια στο Άγιον όρος έδωσε ο Θεός και γνώρισα τον παππούλη Στέφανο το Σέρβο τόσο τυχαία και τόσο σημαδιακά.. σε ένα όμορφο μέρος στους πρόποδες του Άθωνα. Ενώ είχα διαβάσει το βιβλίο του και αναρωτιόμουν σχετικά, τον συνάντησα εκεί ολοζώντανο. Ήρθε και μου μίλησε εκείνος εκεί στην προβλήτα στα Κατουνάκια. Εγώ συνέχισα να παραστρατώ, πορεία που σας περιέγραψα. Έκτοτε, μετά κάποια χρόνια έμαθα ότι κοιμήθηκε και όταν -δόξα Τω Θεώ- μετανόησα, τον θυμήθηκα και πάλι.. ξαναδιάβασα το βιβλίο του και συνειδητοποίησα τα όσα θαυμαστά αξιώθηκε να δει και έγραψε και την αγιότητα του που την απέδειξε έμπρακτα, όλα ήταν πέρα για πέρα αληθινά. Τα όσα είδα εγώ ο ποταπός είναι ένα ελάχιστο μόριο της τρίχας από ότι έζησε εκείνος. Εκείνον λοιπόν να διαβάσετε αν θέλετε να μάθετε, βοήθεια μας. Να σε καλά.
Να σας πω και πάλι ότι η μαρτυρία μου δεν είναι προς κατανόηση, τα μυστήρια αυτά είναι θαυμαστά της Εκκλησίας -να αξιωνόμαστε να εξομολογούμαστε και να κοινωνάμε- αλλά είναι ουσίας η μαρτυρία και αν κάποιοι την αναζητούν, αν είναι από το Θεό, θα τη δουν. Είμαι ανάξιος να σας δίνω συμβουλές. Αυτό σας λέω, ότι δεν είναι δική μου αυτήν η γνώση.
Αδελφέ Κissbaby στον ενικό μίλα μου δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο ούτε αξίζω το δέος σου. Δέος αξίζουν τα μυριάδες θαύματα του Δημιουργού που τον φανερώνουν και παίρνουμε μια αμυδρή εικόνα Του. Συγνώμη αν σε μπέρδεψα. Ομολογώ ότι είμαι αυτός που είμαι δηλαδή αμαρτωλός και χαίρομαι για το ότι το συνέλαβα γιατί αυτό είμαι και μόνο αυτό ξέρω εντελώς σίγουρα. Ήμουν εντελώς ανίκανος να το καταλάβω κάτι το τόσο απλό. Δόξα Τω Θεώ! Έδωσε Ο Κύριος και μετανόησα. Τώρα βλέπω πιο καθαρά προς τα πού να κατευθυνθώ και διαβώ δηλαδή τον ορθό δρόμο της αλήθειας ξεκινώντας λέγοντας την αλήθεια ότι δηλαδή είμαι αμαρτωλός.
Αγαπητέ zagreas ποιος είμαι εγώ να πω την υπέρτατη αλήθεια για σένα και πια είναι αυτή; Eγώ καν δεν ήξερα πόσο ποταπός είμαι. Μια αλήθεια έχω να σου πω ότι Ο Κύριος έδωσε να δώ ποιος είμαι και τώρα βλέπω ποιος είμαι. Είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός, όπως όλοι οι άνθρωποι και από πολλούς χειρότερος ακόμα. Αυτήν είναι μια αλήθεια που σίγουρα ξέρω και μαρτυρώ. Την υπέρτατη αλήθεια για όλους Ο Κύριος την δίδαξε και δεν είναι δική μου. Αλλά ας ακούμε την Εκκλησία για αυτές τις αλήθειες και ας προσπαθούμε όσο μπορούμε. . Και σκοπεύω να παραδώσω το κείμενο στην Εκκλησία και εκεί ας το κάνουνε ότι τους φωτίσει Ο Θεός.
Αγαπητέ WWalker πολύ καλά το είπες, μόνον ο Κύριος γνωρίζει, ο Παντοκράτωρ και δική του είναι η δύναμις, η σοφία, η δόξα και η τιμή, εις τους αιώνας των αιώνων. Είχα εντρυφήσει στην πλάνη. Το κείμενο της εμπειρίας μου περιέχει πράγματι ορολογίες που προορίζονται για κείνους που βρίσκονται στην πλάνη του είδους που εγώ ευρισκόμουν και κινδυνεύουν, μα την ουσία της εμπειρίας την μοιράζομαι με μεγάλη χαρά και αγάπη μαζί με όλους σας και την ομολογώ.
Προσπάθησα να απαντήσω μέσες άκρες σε όλους και όπως καταλάβατε ειπώνονται ξανά πράγματα που ειπώθηκαν. Δεν έχω κάτι άλλο να πω πέρα από αυτές τις λίγες λέξεις μαρτυρίας ξανά και ξανά. Ο θεός να μας φωτίζει. Να είστε καλά
Αδελφέ snoopy! Μα όχι δεν ήταν ανεπανάληπτες! Πάρα πολλές ψυχές κολάζονται, να ευχόμαστε δια την σωτηρία όλων. Ήμουν κολασμένος και έβλεπα δαίμονες! Νόμισα πως δεν είμαι και τόσο αμαρτωλός και όλο πιο πολύ τους έβλεπα. Ήμουν κενόδοξος και άπιστος. Τώρα είμαι καλύτερα γιατί επέτρεψε ο Κύριος να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω! Είμαι παράδειγμα προς αποφυγήν καταλάβετε το! Η μετάνοια είναι παράδειγμα προς μίμηση και δεν την διέκρινα πριν αλλά ο Κύριος παραχώρησε να το καταλάβω και να εργασθώ και να μειώνω τα υλικά πάθη όσο μπορώ. Πολλοί έχουν τέτοιες εμπειρίες με δαίμονες αν αυτό εννοείς. Όχι όχι δεν είμαι μεγάλη απάντηση προς κάποιους! Μην με τιμάς ούτε στο ελάχιστο, δεν το αξίζω και σου λέω την αλήθεια. Να τιμάμε Τους Ουρανούς στο μέγιστο. Είμαι η πιο μικρή απάντηση και μάλιστα η απάντηση είναι πως είμαι αμαρτωλός. Δεν είναι κακό να το αναγνωρίζουμε ίσα ίσα είναι η αρχή των καλών. Το κακό είναι όταν απαιτούμε να είμαστε τέλειοι και δη χωρίς εργασία. Ο δρόμος προς τον παράδεισο είναι δρόμος εργασίας. Ο παππούλης Βησσαρίων ομολογούν όσοι τον γνώρισαν ότι ήταν Άγιος εν ζωή. Και ο παππούλης κοιμήθηκε και το σκήνωμα του λέγεται ότι ευωδίασε και παραμένει, δεν είμαι άξιος να ομιλώ για άνθρωπο πνευματικό που το απόδειξε έμπρακτα αλλά να σας πω για την δική μου σήψη και μάλιστα εν ζωή και την αλλαγή στη ζωή μου προς το καλύτερο. Δόξα εις τον Θεό! Αγαπητέ εν Χρηστώ αδελφέ να είσαι καλά και να προσπαθούμε να κάνουμε καλά πράγματα.
Ήμουν σε ηλικία εφήβου, όταν το ρήγμα στον αιθερικό μου ιστό –όπως προσδιορίστηκε αργότερα- άνοιξε. Το γιατί ακριβώς, δεν θα σας το κοινοποιήσω. Στο αν σε αυτό συνετέλεσαν προηγούμενες ζωές επίσης δεν θα σας το κοινοποιήσω ούτε τη σημασία των παρόντων λόγων. Τη συνείδηση πρέπει να την εκλαμβάνουμε ως διαρκή. Και για τη σωτηρία της ψυχής (μιας διαρκούς ανθρώπινης ατομικότητας δηλαδή) εξουσία έχει μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Έφηβος λοιπόν κατά την διάρκεια μιας ασθένειας, ένοιωσα ενώ κοιμόμουν να στραγγίζει ένα πυκνότερο υπόστρωμα προς κάτι αραιότερο. Ανέκτησα πλήρη συνείδηση μέσω του υλικού σώματος, χωρίς όμως να μπορώ να κουνηθώ. Τρόπον τινά, βρέθηκα σε έκσταση. Ενώ άνοιξα τα μάτια μου και έβλεπα ή άκουγα ότι συνέβαινε στο δωμάτιο μου, ήμουν σε καταληψία. Προς μεγάλη μου έκπληξη, διαπίστωσα ότι ο τρόπος που έβλεπα ήταν απίστευτα καθαρός. Παρατήρησα μέσα στο σώμα μου ότι περιεχόταν ένας νεφοειδής, μπλε σχηματισμός, κατά σημεία λιγότερο ή περισσότερο διάφανος, αποτελούμενος από παλλόμενες ταινίες ή χορδές παλλόμενων ενεργειών, στο σχήμα του σώματος μου.
Τότε, ένιωσα μια απίστευτη ευκινησία και ελαφρότητα. Εξήλθα ακαριαία του σώματος μου και με ιλιγγιώδη ταχύτητα πέταξα προς τα πάνω περνώντας μέσα από την οροφή του σπιτιού. Κατατρόμαξα…βρισκόμουν στον ουρανό και ένιωθα τον αέρα να βουίζει στα μαλλιά μου. Από τον τρόμο μου δε κοιτούσα γύρω μου αλλά έριξα μια ματιά προς τα κάτω. Δεν ήξερα καν τι σημαίνουν όλα αυτά. Συνειδητοποίησα ότι πέθαινα. Τότε με κραυγές αναφώνησα: Θεέ μου, δε θέλω να πεθάνω! Ακαριαία μία δύναμη με ρούφηξε πίσω στο σώμα μου. Η όραση μου ήταν σε 4 διαστάσεις, εκτός από ύψος, πλάτος, μήκος, έβλεπα και σε βάθος. Όλα τα πράγματα είχανε ένα φωτεινό νέφος γύρω τους και μπορούσα να βλέπω μέσα τους. Εωσότου μπορέσω να κουνήσω λίγο τα χέρια μου πέρασε αρκετή ώρα. Ένιωσα να βυθίζομαι στη λάσπη. Μετά σα να κοιμήθηκα λίγο ενώ αιωρούμουν σε μια δίνη αισθήσεων και χρωμάτων μέσα στο σώμα μου. Κάποια στιγμή ξύπνησα και είδα ότι μπορώ κάπως να σηκωθώ με δυσκολία. Και σηκώθηκα κατάκοπος, ένιωθα να ζυγίζω τόνους.
Έκτοτε, μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκα με το τι είναι όλα αυτά. Αργότερα προσδιορίστηκε ότι είδα το διπλό αιθερικό μου αλλά και καθαρά στο πρώτο επίπεδο στα επτά υπό-επίπεδα του, δηλαδή επιπλέον στα 4 αιθερικά και ίσως στο πρανικό. Και σε αυτό το σημείο δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα. Ακολούθησε ένας συρφετός παραψυχολογικών και μεταφυσικών εμπειριών μου που συνοψίζονται στα ακολούθα. Είδα οντότητες του αστρικού επιπέδου και συνομίλησα λίγο μαζί τους. Ανθρωπίνου σχήματος πνεύματα και ίσως ψυχές και ιπτάμενα πνεύματα σε σχήμα πουλιού με ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν βρίσκω καν λέξεις να σας μεταφέρω αυτά που είδα. Ο τρόμος με κυρίευε σχεδόν κάθε φορά. Είδα ορισμένα από τα παντοειδή πνεύματα της φύσης όπως είναι νάνοι, έντομα και άλλα απευθείας στο αστρικό αλλά και στο αιθερικό-πρανικό. Ακόμη με μερικά είχα κατά κάποιο τρόπο διανοητική τηλεπαθητική επαφή όπως με μια νεράιδα μεγάλης ομορφιάς. Εδώ θέλω να εφιστήσω την προσοχή στις οντότητες των κατωτέρων επιπέδων. Δε σημαίνει ότι όλα αυτά τα πνεύματα -εκτός των ψυχών αν και εκεί θέλει προσοχή- ότι είναι φιλικά. Κάποια είναι σκανταλιάρικα, κάποια παιχνιδιάρικα, άλλα ουδέτερα και κάποια εντελώς επικίνδυνα. Μόνον οι πανέμορφοι άγγελοι είναι φιλικοί προς τον άνθρωπο και τον βοηθούν ενώ βρίσκονται σε ανώτατες διαστάσεις μας βλέπουν και μπορούν να επεμβαίνουν και είναι εννέα τα τάγματα όλων των αγγέλων, ακριβώς δεν γνωρίζω, υπάρχουν αμέτρητα πλάσματα γενικότερα και πνεύματα αλλά και αρχές και εξουσίαι και εγώ είδα λίγα από αυτά των κατώτερων περισσότερο, επιπέδων. Τα εχθρικά και κάποια άλλα από τα οποία κινδυνεύει ο άνθρωπος, δεν ανήκουν στον εδώ κόσμο μας και είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε μια κατάσταση μαζί τους στον κόσμο τους, παρά μόνη ασπίδα μας η πίστη προς τον Θεό, η καλή ψυχοδιανοητική μας κατάσταση. Επίσης εδώ χρειάζεται προσοχή και από ανθρώπους αλλά και τι εμείς κάνουμε.
Έτσι καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι αμαρτίες μου πλήθαιναν. Τα δε πάθη συσσωρεύονταν. Το αιθερικό ρήγμα μεγάλωνε επιτρέποντας σε αστρικές και άλλες οντότητες συνήθως να με βασανίζουν. Η επαφή μου πλέον μαζί τους και κυρίως με δαίμονες έγινε συχνή. Κάποιες φορές στα χέρια μου έβρισκα σημάδια. Και όσο προσπαθούσα να χειριστώ τα πυρά, δε θα σας πω πως και τι σημαίνουν αυτά -ότι έκανα ήταν λάθη- τόσο το ρήγμα άνοιγε. Όταν τα κίνητρα είναι ιδιοτελή, εγωιστικά και υλιστικά, (λαθεμένα όπως οι μέθοδοι) παραχωρεί ο Κύριος σημεία προς νουθεσία. Αργότερα, ακόμη χειρότερα με περίμεναν. Όταν εμβάθυνα κάπως στον αποκρυφισμό, με την ανάπτυξη μια ασύμετρης διανόησης, άρχισα να εξηγώ το σύμπαν, τις αρχές του, το μικρόκοσμο, μεγάκοσμο και άλλα ακόμη. Και ενώ οι γνώσεις δεν ήταν δικές μου, παρατασσόμενος το εγώ της κατώτερης τετραπλότητας, έδινα ερμηνείες. Λίγα θα σας πω, ομοίαζε αυτό με ένα λιμνάζοντα βούρκο, ενώ τα νερά είναι βρώμικα εκείνος καθρεπτίζει το φως αποκρύπτοντας τη δυσωδία του. Το φως, δεν είναι δικό του και το αντανακλά. Και εδώ δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα παρά να σας πω ότι αντιστρόφως εξηγούσα τον κόσμο, δηλαδή λάθος και με εννοιολογίες και μεθοδολογίες που δεν κοινοποιούνται. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να πω ότι δεν είχα σχέση με σατανιστές η παρόμοιες μεθόδους μαγείας.
Όταν ολοκληρώθηκαν τα αντίστροφα νήματα των αιτιάσεων, ρώτησα μήπως είμαι κάτι σα θεός. Τότε, φάνηκαν να ανοίγουν οι ουρανοί και ένιωσα να πεθαίνω. Ήμουν ξύπνιος και δη όρθιος τη στιγμή εκείνη. Το πυρ ανακόπηκε στην άνοδο του. Τα φραγμένα τσάκρας πισωγύρισαν τη φλόγα, ευτυχώς λίγη είχε αφυπνισθεί Τίποτε παραπάνω εδώ δε κοινοποιείται. Όπως αναφέρει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, ο κίνδυνος να κατακαεί ο αιθερικός ιστός επιτρέποντας την είσοδο αστρικών οντοτήτων και ρευμάτων στα οποία ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος, αν δεν προηγηθεί η κάθοδος του πέπλου της πίστης και η κάθαρση μέσω εργασίας, είναι ορατός. Τότε η ψυχή πρέπει να υψώσει τα μάτια της στον ουρανό και να ζητήσει συγχώρεση μειώνοντας τα πάθη και αναπτύσσοντας εν αλλήλω αγάπη και προσφορά ανιδιοτελή. Οι ουρανοί με καλούσαν και εγώ δεν ευρέθηκα άξιος διότι δεν είμαι θεϊκός ή κάτι ιδιαίτερο όπως νόμισα αλλά ποταπός, η δε σοφία ανήκει εις Τον Κύριο.Κατά Χάριν Θεοί, οι Άγιοι μόνον δέχονται την Χάριν του Κυρίου και το Άγιον πνεύμα και οι κόποι τους πολύ μεγάλοι είναι, εμείς δε οι υπόλοιποι μέσω της ευλογίας της Εκκλησιάς του γάμου συνθέτουμε τα εσώτερα και παίρνουμε ευλογία. Ακαριαία, μετά την άρνηση μου και την παραδοχή μου από φόβο ότι δεν είμαι θεός, εκολάσθηκα σφόδρα. Μια πύρινη λαίλαπα με κατέκαυσε, δόξα Τω Θεώ, μερικώς. Πήγα και μετανόησα γρήγορα! Πραγματικά μετανόησα πλέον λέγοντας ότι δεν είμαι θεός αλλά αμαρτωλός. Ζήτησα συγχώρεση από Τον Κύριο και ομολόγησα τις αμαρτίες μου!
Είπα και άλλα που δεν κοινοποιούνται. Έπινα συνέχεια νερό. Παράνοια με κυρίευσε και σφάδαζα από το κάψιμο. Είδα την κόλαση θολά. Δεχόμουν καταιγισμό επιθέσεων αστρικών οντοτήτων, αστραπών και κτύπων στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, συνεχώς. Και μάλλον ύπνο δεν είχα πολύ, εκείνες τις δύσκολες στιγμές, δεν υπήρχε ανάπαυση. Ο πνευματικός μου που με εξομολόγησε με ενημέρωσε ότι θα βασανισθώ για κάποια ακόμη χρόνια, αλλά σταδιακά όλο και λιγότερο, όπως και έγινε. Σιγά σιγά ανάρρωνε η ψυχή μου. Παρακάλεσα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και δόξα εις τους ουρανούς! Άνοιξε τα πανώρια λαμπερά κατάλευκα φτερά του και με προστάτευσε! Αμυδρά είδα τα λαμπερά φτερά του να με καλύπτουν. Δόξα εις Την Παναγία! Εκείνο τον δύσκολο καιρό είχα δέσει ένα φυλακτό ευλογημένο της Τίμιας ζώνης Της στο κεφάλι μου. Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς για την συμπαράσταση μέχρι να συνέλθω στην οικογένεια μου και στην γυναίκα μου. Η πίστη οικοδόμησε ένα είδος ασπίδας γύρω μου. Τα δε νήματα των αιτιάσεων, δε θα ειπωθεί τι είναι ακριβώς, άρχισαν σιγά σιγά να αντιστρέφονται ορθά. Ακόμη, στο περίπου ας λεχθεί ότι οι πολώσεις ορθώς αποκαταστάθηκαν και ότι ο άνδρας κάνει οικογένεια με την γυναίκα του, για μας τους κοσμικούς, τίποτα περισσότερο δεν κοινοποιείται. Ακόμη υπόψη ότι στα πάθη ουσίες όπως ο καφές, τσιγάρο, ποτό και άλλες παρυσφρείουν δυναμώνοντας τα και συνεπώς χωρίς αυτές, αυτά μειώνονται.
Στο υλικό επίπεδο είχα καψίματα, φλόγωση, πολυδιψία, φλεγμονές και οζίδια αδένων και πολλαπλές εκκενώσεις νευρωνικών συνάψεων μαζικά, απότομη πίεση, πλήθος μικροεγγεφαλικών επεισοδίων, μουδιάσματα και άλλα πολλά. Τότε εγεννήθη ο Ιησούς στην καρδιά μου, Εκείνος ήρθε και με βρήκε στα βάθη της κόλασης. Δεν ευρέθηκα άξιος να Τον δω αλλά δέχθηκα την διδασκαλία Του. Δόξα Τω Θεό που με αξίωσε να κοινωνήσω! Η Αγία Γραφή και το βιβλίο του γέροντα Πα¨ί¨σιου, βοήθεια μας, με επανέφεραν, αλλά και σε άλλους Αγίους προσευχήθηκα, δόξα εις Τους Ουρανούς! Η πύρινη σφαίρα τότε μετετράπηκε σε φως που δεν κατακαίει, μετά από νηστεία και προσευχή, διαπέρασε, πέρασε την κεφαλήν μου και υψώθηκε. Διότι το φως είναι του Κυρίου και μας φωτίζει, αν σταθεί στα μάτια μας τυφλώνει, επειδή δεν είναι δικό μας, αλλά από ψηλά μας φωτίζει όλους. Εκείνος είναι η Οδός και η Αλήθεια, είναι ο κάθετος άξονας Φωτός που φανερώνει τα πάντα και φωτίζει τον άξονα της Ορθοδόξου πίστεως μέσα μας.
Ακόμα είχα θολές εικόνες ενός πλανήτη που φλεγόταν από πόλεμο αλλά έβρεξε, εκεί όπου μια καταιγίδα πέρασε και όπου ακούστηκε: Eιρήνη υμίν! Άρχισε να βλαστάνει ζωή, η ατμόσφαιρα του πλανήτη άρχισε να δυναμώνει και πάλι. Τα δάση πρασίνισαν πάλι. Και μια εικόνα του σώματος, εκεί όπου καυτηριάστηκαν σκουλικιασμένες σάρκες εσφυρηλατούντο νέες. Ούτε και δω δεν θα κοινοποιηθούν περισσότερα για το τι είναι όλα αυτά τα συμβολικά, καθώς είμαι παντελώς ανάξιος να τα μεταφέρω έστω ή να τα συλλάβω αφενός, αφετέρου την φωτιά δεν την αγγίζουν και επίσης αρμόδια είναι η Εκκλησία οπού εκεί προετοιμάζονται για την εργασία οι άνθρωποι. Και ετούτα τα μυστήρια ανθρωπίνως δυνατόν δεν είναι να μεταφερθούν. Όλα γίνονται φανερά, αυτά τα θαυμαστά από Θεία πρόνοια και αγάπη συντελούνται στην καρδιά και διάνοια του Χριστιανού. Ουδέν κρυπτόν από τον Ήλιο και αυτήν την φανερή αλήθεια η Εκκλησία διδάσκει και μας δέχεται μέσα από τα επτά μυστήρια. Ο καθένας μας δε, έχει τον ορθό του δρόμο να διαβεί και κουβαλά τον σταυρό του στις πλάτες του. Έτσι η κορωνίδα αυτήν να σας πω μόνον ότι δε μου ανήκει, δεν την έλαβα, έφυγε πολύ πιο ψηλά από μένα, αλλά έλαβα απλό στεφάνι του δοκίμου χριστιανού από κλαδιά .Ο αδαής, αυτός που δεν έχει επίγνωση της ακτίνας του, όπως γράφει η Μπέιλη, σε κάποιες περιπτώσεις, παίζει με μια φωτιά που μπορεί να τον καταστρέψει και να πάθει παράνοια, μονομανίες, φυσική ασθένεια ή να αναπτύξει διαστροφές, ακόμη και -μακριά από μας- το απευκταίο, φυσικό θάνατο ή και να αποκοπεί από τον ανώτερο εαυτό για αιώνες δηλαδή να απολεσθεί επισύροντας την καταστροφή μπορεί και για μια ολόκληρη μαντβαντάρα, ξοδεύοντας πάρα πολύ καιρό για να ανοικοδομήσει ορθά εκείνα που γκρέμισε. Μετάνοια, εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, νηστεία, προσευχή ,Εκκλησία είναι γιατρικά. Ατραπός είναι ο ορθός δρόμος του Κυρίου και παραχώρησε ο Κύριος να εργαζόμαστε ούτως ώστε να κτίσουμε την γέφυρα της επιστροφής μας προς τον παράδεισο με την άπειρη αγάπη της πράξης θυσίας του Σταυρικού Του θανάτου. Η Ανάσταση Του είναι το χαρμόσυνο μήνυμα του παραδείσου.
Ένα από τα τελευταία οράματα μου στο αστρικό και στα όρια του κατώτατου, ήταν το εξής. Νύκτα ήταν και είδα προς τον πυρήνα της γης παγερές πυκνές φλόγες κολάσεως. Ήμουν δε έξω από εκεί ανερχόμενος αλλά κοιτούσα προς την κόκκινη μάζα φωτιάς τους πίδακες της. Ένας δαίμονας οφιοειδής στον κορμό και τρομερός στην όψη φάνηκε με άκρα, νύχια, μέγεθος, δόντια και αγριότητα πεινασμένου πάνθηρα, φτερά σχήματος νυκτερίδας, δράκος όμοιος με νέφος μαύρου παλλόμενου καπνού, αλλά με ανθρωποζωόμορφο, σχεδόν, αλλοιωμένο πρόσωπο μίσους και ανασαίνοντας δυνατά σα ταύρος με πλησίασε και μου είπε με βροντερή φωνή, να τον ακολουθήσω πίσω. Ο Κύριος με αξίωσε να ψελλίσω μια απάντηση -δόξα Τω Θεώ!- ο,τι ο Κύριος αποφασίζει είπα και έδωσε ο Κύριος, δόξα Τω Θεώ! και βγήκα από το αστρικό πεδίο στο μονωμένο μου ανθρώπινο σώμα. Αυτήν αδέλφια μου είναι η πραγματική μου ιστορία έτσι με λίγα λόγια, γενικά. Και θαύματα με αξίωσε ο Κύριος να δω και ευλογία στον περίγυρο μου είδα.
Άγγελος φύλακας επέτρεψε μετά από πολλά χρόνια στον ανάξιο εμέ άνθρωπο στην διάρκεια της Σαρακοστής να δω μια εντελώς θολή εικόνα του στην διανοητική σφαίρα. Ομοιάζει με εκτυφλωτικό άστρο απερίγραπτης έντασης. Πίδακες χρυσόλευκου φωτός λούζουν με θέρμη και διαπερνούν τα πάντα σε ακτίνα χιλιομέτρων ωσάν με διάφανο κατάλευκο τριαντάφυλλο με ακτίνες αστέρα. Αυτήν είναι η κορώνα της κεφαλής του. Τα μαλλιά του ομοιάζουν με χρυσόλευκα μακριά μαλλιά ανθρώπου. Είναι δε εις την άνω μεριά του αστέρα. Από την μέση του αστέρα φτερά ανοικτά εξέρχονται με κατάλευκα πούπουλα υψηλής λεπτομέρειας χιλιάδων χρυσογάλαζων προς το λευκό αποχρώσεων και σχεδίων. Αμέσως μετά χέρια όμοια με ανθρώπινα λευκά, διάφανα και φωτεινά κρατούν δύο σχήματα. Το απαστράπτον πρόσωπο του ομοιάζει με διάφανο κρύσταλλο αδάμαντα υψηλοτάτης ωραιότητας νεαρού σχήματος. Τα μάτια του με πύρινους χρυσόλευκους προς το γαλάζιο πίδακες δύο μικρότερων άστρων. Αμέσως μετά οι χαμηλότερες ακτίνες σχηματίζουν κορμό ισχυρό, η δε δύναμις του ομοιάζει με ορμή και βοή καταρράκτη πολλών υδάτων. Γενικότερα ομοιάζει με άνθρωπο στο σχήμα περιβεβλημένον με λευκό άστρο λαμπρόν. Αγαλλίαση και θερμή ευωδία σκορπίζουν οι παλλόμενες μυριάδες ακτίνες της λάμψης του που μοιάζουν να χορεύουν αρμονικά και να εκτείνονται σφαιρικά στο χώρο. Εις την αριστερή παλάμη του αιωρείται προς τα άνω μια χρυσή σφαίρα συμπαγής και φωτεινή, χρυσοκίτρινη. Στο δεξιό του χέρι κρατά ξίφος ασημένιο δίκοπο, ολότελα λείο, γυαλιστερό και κοφτερό προς τα άνω. Η λαβή του σπαθιού φέρει ασημένια και χρυσοποίκιλτη διακόσμηση σε πολύ μικρή κλίμακα λίθων φανταχτερών όλων των χρωμάτων. Αγάπης είναι το ύφος του, χαράς και διακριτικά αυστηρό συνάμα.
Eγώ δεν είμαι άξιος για αυτά, αλλά έδωσε ο Κύριος να εργαστώ καθώς και οι γύρω μου εργάζονται και μας αξίωσε ο Θεός να πηγαίνουμε και να προσπαθούμε να πηγαίνουμε στην Εκκλησία. Εργασία πνευματική αδέλφια και σωματική, νηστεία, προσευχή, μια καλή οικογένεια, ότι λέει η Εκκλησία μας να προσπαθούμε και η ίαση πνευματική ή άλλη, ακολουθεί. Είμαι πολύ χειρότερος σας, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο. Δίνει ίσα σε όλους ο Κύριος χαρίσματα για να καλλιεργήσουμε. Μίλησα από την εμπειρία μου που παραχώρησε ο Κύριος προς μετάνοια και παραδειγματισμό. Παρακαλώ τους διαχειριστές του φόρουμ αυτού να αφήσουν 50 μέρες το θέμα για να το βρουν αυτοί που έχουν ανάγκη να βρουν αυτή τη σημαδούρα της συγκεκριμένης αυτής χορδής στην κοσμική πλανητική σφαίρα μας, επειδή είχα κάνει πάλι σύντομο κείμενο σε ένα ήδη ανοικτό θέμα αλλά άλλης θεματολογίας. Η διάκριση είναι ένα εφόδιο της εργασίας. Και η αγάπη. Εμένα μη με λάβετε σοβαρά αλλά την εμπειρία καθαυτή και την Εκκλησία μας να ακούμε. Δόξα Στην Αγία Τριάς, να μας φωτίζει.