Aresius1983

Τον Ιουλιο ημουν Κυπρο ειχαν περασει ηδη 6 μηνες στο νησι..Ξαπλωνω να κοιμηθω απαλλαγμενος απο πολλα αγχοι που με βασανιζαν καιρο....ενιωθα ομορφα..τα ειχα βαλει ολα σε ταξη..
Ξαπλωμενος λοιπον μπρουμιτα με το κεφαλι(οπως βλεπεις απο πανω) γυρισμενο δεξια (παιζει ρολο)
και ενω ειμαι 100% ξυπνιος, νιωθω την αναπνοη μου να γεμιζει το σωμα μου, ενα καρο γεματο καταπληκτικα θετικα συναισθηματα να με κυριευουν, ηταν οτι καλυτερο εχω νιωσει στη ζωη μου..δεν μπορω να το περιγραψω...πραγματικα...δεν υπαρχουν λεξεισ...ολα καλα μεχρι εκει...
Ξαφνικα κ ενω συνεχιζονται αυτα τα συναισθηματα αρχιζω κ νιωθω ελαφρυς..καθε ανασα κ περισσοτερο..δεν κοιμομουν το τονιζω!!!νιωθω κατι να αρχιζει να βγαινει απο μεσα μου..ενιωθα πολυ ομορφα οταν ομως αισθανθηκα οτι τελικα κατι βγαινει οντως τρομαξα και κουνησα το χερι μου..με επιασε ταχυκαρδια κ αλλαξα πλευρο και ολα μια χαρα..
Μου μπηκε η ιδεα ομως...καταλαβαινω λοιπν οτι οταν ξαπλωνω απο τη δεξια μερια εξακολουθει να γινεται αυτο..το ΙΔΙΟ ΒΡΑΔΥ...Γυρισα λοιπον παλι και ξανα τα ιδια..νιωθω ομορφα κ αρχιζω να σηκωνομαι κ εκει που παω να βγω ξανατρομαζω και ξανα τα ιδια...
3 φορα το ιδιο βραδυ πιο αποφασισμενος κ μη εχοντας κοιμηθει ακομα λεω να το αφησω...κ οπου βγει βρε αδερφε..αν ειναι να πεθανω ασ πεθανω ετσι...χαρουμενος...αρχιζω λοιπον κ βγαινω ειμαι μισο μετρο πανω απο το σωμα μου..δεν βλεπω το σωμα μου ομως...βλεπω χρωματα ακουω ηχους ηταν ωραια και με το ζορι κρατουσα τον φοβο μου..ηξερα οτι αν κουνησω το χερι θα επανερχομουν οπως τις προηγουμενες φορες..προσπαθουσα να διακρινω κατι...(ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ ΤΟ ΤΟΝΙΖΩ!!!!ΕΙΧΑ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΜΟΥ για αυτο κ φοβομουν)...
Μεσα σε ολη αυτη την θαμπαδα απο χρωματα αρχιζω κ διακρινω σιγα σιγα το σωμα μου απο την μεση κ πανω..δεν μου δινω σημασια κ κοιτα3α τριγυρω και ειδα το δωματιο οχι ομως οπως το βλεπουμε με τα ματια μας....δεν μπορω να το εξηγησω...Ηταν σαν να το εβλεπα με σκιες και χρωματα...Καταλαβαινα τα αντικειμενα αλλα διαφορετικα...ανεξηγητα για μενα..κοιταω παλι το σωμα μου....με βλεπω ολοκληρο και απο κοκκινοροζ που με εβλεπα γινομουν πρασινομπλε..συνεχισα να ανεβαινω κ καπου εκει φοβηθηκα για το τι θα συνεβαινε μετα...κουνησα το χερι μου κ επανηλθα ιδρωμενος και με μεγαλη ταχυπαλμια..
Εψαχνα να βρω τι ειναι... δεν το επιδιωξα ξανα... κοιμαμαι παντα απο την αλλη πλευρα..με το που γυρισω ομως το παθαινω αλλα το σταματαω πριν βγω φοβουμενος τι εχω...
Ευτυχως που υπαρχει το νετ..σε οποιον το λεω κανει οτι με ακουει αλλα καταλαβαινω οτι δεν με πιστευει...αυτο ειναι το τελευταιο που με νοιαζει βαβαια..γιατι το ΕΖΗΣΑ και ξερω οτι υπαρχει..
Μολις googlαρα λοιπον την φραση ''βγαινω απο το σωμα μου'' με πεταει εδω...στην Αστρικη Προβολη..Μαλλον αυτο επαθα...δεν το εχω ξανακουσει ομολογω ουτε εχω μιλισει ποτε με καποιον με αναλογη εμπειρια...
Συγγνωμη αν σασ κουρασα...ειμαι χαρουμενος που δεν ειμαι μονος και το λεω 100% ειληκρινα...Το σαιτ φαινεται πολυ ενδιαφερον και ανυπομονω να το διαβασω..κ απο οτι βλεπω εχουν παθει και αλλοι κατι παρομοιο..ανακουφιζομαι..Ειναι επικινδυνο???μπορω να το κανω οποτε θελω αρκει να ειμαι ξαπλωμενος μπρουμιτα στα δεξια...αλλα ειμαι φοβιτσιαρης...