Atlantios

[Α. Ο Κόσμος των Βιβλίων παρέχει πληροφορίες άπειρες, αλλά δεν δύναται να δώσει real-time απαντήσεις σε προσωπικά ερωτήματα (δε νομίζω ότι χρειάζεται να κάνω διευκρινίσεις).

Β. Ο Εαυτός προϋποθέτει ‘έργο αέναο’, καθ’ όλη τη διάρκεια της ατομικής εξέλιξης (πιστεύω ότι είναι αρκετά κατανοητό).

Γ. Η Φύση είναι Δάσκαλος ‘σιωπηρός’ και πάντα δυσκολευόμουν να την ακούσω (αλλά που θα πάει, ηχολήπτης είμαι στο κάτω, κάτω).

Δ. Ο Θεός και οι Θεοί...δεν πρόκειται καν να το τολμήσω. Ίσως κάποιες έννοιες αρκετά σχετικές...το Αιώνιο Φως, το Απόλυτο, η Δημιουργική Φαντασία, ποίος ξέρει; (Δε χρειάζεται να γνωρίζεις τα Πάντα για το Ανώτερο, αρκεί να προχωράς προς τα εκεί και ίσως να το αγγίξεις).

Ε. Οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ...τίποτα στον Κόσμο, κανένα πλάσμα, κανένα στοιχείο, κανένα αρχέτυπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και να χαρακτηρίσει κάτι ‘γελοίο’ και ‘ηλίθιο’ παρά μόνον ο ‘άνθρωπος’ ( κι εγώ μέσα, δεν βγάζω έξω την ουρά μου).
]

[Τελικά με κάνεις να θέσω ορισμένα ερωτηματικά που μου έχεις δημιουργήσει, μοιραία λοιπών θα θέσω κάποιες απορίες μου στα παραπάνω συγκεκριμένα αναγραφόμενα σου…
Α΄. Ο Κόσμος των Βιβλίων παρέχει πληροφορίες άπειρες…
Ναι αυτό είναι πολύ γνωστό σε όλους αλλά ας μη ξεχνάμε και κάτι πως αν και παρέχουνε πληροφορίες άπειρες, πάντα μέσα τους έχουνε και την προσωπική άποψη του ανθρώπου που το έγραψε (σκέψη, γνώμη, θεωρία), με αποτέλεσμα πολλές φορές να μπερδεύετε το σύνολο των ανθρώπων να παρακολουθήσει ή αν θέλεις αγαπητέ μου ακόμα και να τον πλανέψει. Σε απάντησης περί Real-Time ένα είναι το σωστό κατά την ταπεινή μου άποψη, ζήτησε και θα σου δοθεί, το ίδιο το Ευαγγέλιο το λέει, τι εννοεί με το ζήτα και θα σου δοθεί; Αυτό το αφήνω στη κρίση του κάθε ενός που θα διαβάσει, αν και για μένα η λέξη διαβάζω είναι λίγη, προτιμώ τη λέξη μελετώ…

Β΄. Ο Εαυτός προϋποθέτει ‘έργο αέναο’…
Ναι προϋποθέτει έργο αέναο αν όμως τον αφήσουμε ελεύθερο (εμείς το φυλακίζουμε τον εαυτό μας, άρα εμείς οι δεσμοφύλακες του, όμως παράλληλα εμείς και οι ελευθερωτές του), ελευθερία για μένα σημαίνει αναζήτηση πέρα από το δογματισμό, ελεύθεροι είμαστε κατά πνεύμα (ενέπνευσε το Πνεύμα του μέσα) και ας μη ξεχνάμε πως έχουμε την άδεια με τις Ευλογίες Του να μελετάμε (τότες εκείνο τον καιρό τις γραφές, για μένα γραφή είναι το κάθε τι που γράφει ο κάθε άνθρωπος όπως και η δικιά σου το θεωρώ γραφή) και η διάρκεια της εξέλιξης εξαρτάτε από τη θέληση που έχει ο καθένας μέσα του και όταν κάνει τα πρώτα βήματά του και είναι σωστά τότες του δίνετε η δυνατότητα να κάνει ακόμα ένα και πάει λέγοντας…

Γ΄. Η Φύση είναι Δάσκαλος ‘σιωπηρός’…
Μα καλά ποτέ δεν άκουσες τον άνεμο;… τη θάλασσα;… το θρόισμα της εαρινής πρωινής αύρας να περνάει μέσα από τα φυλλώματα των δέντρων;… τα πουλιά να κελαηδάνε στο δάσος;… μωρά να κλαίνε από πείνα, δυστυχία, πόλεμο και ορφάνια;… όλα αυτά δεν είναι η φύση που μιλάει; Δεν είναι ο μεγάλος δάσκαλος να μας κάνει να σκεφτούμε να προβληματιστούμε και να αναζητήσουμε την ειρήνη μέσα μας;…. άραγε τη θέλουμε να μας πει ακόμα ο Δάσκαλος της Φύσης;…

Δ΄. Ο Θεός και οι Θεοί...δεν πρόκειται καν να το τολμήσω…
Αν δεν γνωρίζεις πως θα προχωρήσεις προς τα εκεί;… Όταν αποφασίζεις στη ζωή σου να ταξιδέψεις τότες με κάποιο τρόπο μαθαίνεις τη διαδρομή και ο καλλίτερος τρόπος είναι να ανοίξεις το «χάρτη» και να τον μελετήσεις μόνος σου, τότες σίγουρα ούτε θα χάσεις το δρόμο σου αλλά ούτε και θα πλανηθείς… Και ξέρεις (άποψή μου) αν σου δοθεί η Χάρης του τότε και Αυτόν ακόμα θα τον συναντήσεις. Και συνήθως γνωρίζεις μόνο τόσα όσο Ο Ιδίως επιθυμεί να σου επιτρέψει να γνωρίζεις…

Ε΄. Εδώ πως μπορώ να απαντήσω;… απλά θα σου πω από όσα είδα άκουσα και ξέρω έπαψα να ονομάζω κάτι αναλυθεί και ηλίθιο…

Αυτά κατάλαβα αυτά απάντησα και σε αυτά στέκουνε οι απορίες μου… ]

[Α. Ο Κόσμος των Βιβλίων παρέχει πληροφορίες άπειρες, αλλά δεν δύναται να δώσει real-time απαντήσεις σε προσωπικά ερωτήματα (δε νομίζω ότι χρειάζεται να κάνω διευκρινίσεις).

Β. Ο Εαυτός προϋποθέτει ‘έργο αέναο’, καθ’ όλη τη διάρκεια της ατομικής εξέλιξης (πιστεύω ότι είναι αρκετά κατανοητό).

Γ. Η Φύση είναι Δάσκαλος ‘σιωπηρός’ και πάντα δυσκολευόμουν να την ακούσω (αλλά που θα πάει, ηχολήπτης είμαι στο κάτω, κάτω).

Δ. Ο Θεός και οι Θεοί...δεν πρόκειται καν να το τολμήσω. Ίσως κάποιες έννοιες αρκετά σχετικές...το Αιώνιο Φως, το Απόλυτο, η Δημιουργική Φαντασία, ποίος ξέρει; (Δε χρειάζεται να γνωρίζεις τα Πάντα για το Ανώτερο, αρκεί να προχωράς προς τα εκεί και ίσως να το αγγίξεις).

Ε. Οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ...τίποτα στον Κόσμο, κανένα πλάσμα, κανένα στοιχείο, κανένα αρχέτυπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και να χαρακτηρίσει κάτι ‘γελοίο’ και ‘ηλίθιο’ παρά μόνον ο ‘άνθρωπος’ ( κι εγώ μέσα, δεν βγάζω έξω την ουρά μου).
]

[Τελικά με κάνεις να θέσω ορισμένα ερωτηματικά που μου έχεις δημιουργήσει, μοιραία λοιπών θα θέσω κάποιες απορίες μου στα παραπάνω συγκεκριμένα αναγραφόμενα σου…
Α΄. Ο Κόσμος των Βιβλίων παρέχει πληροφορίες άπειρες…
Ναι αυτό είναι πολύ γνωστό σε όλους αλλά ας μη ξεχνάμε και κάτι πως αν και παρέχουνε πληροφορίες άπειρες, πάντα μέσα τους έχουνε και την προσωπική άποψη του ανθρώπου που το έγραψε (σκέψη, γνώμη, θεωρία), με αποτέλεσμα πολλές φορές να μπερδεύετε το σύνολο των ανθρώπων να παρακολουθήσει ή αν θέλεις αγαπητέ μου ακόμα και να τον πλανέψει. Σε απάντησης περί Real-Time ένα είναι το σωστό κατά την ταπεινή μου άποψη, ζήτησε και θα σου δοθεί, το ίδιο το Ευαγγέλιο το λέει, τι εννοεί με το ζήτα και θα σου δοθεί; Αυτό το αφήνω στη κρίση του κάθε ενός που θα διαβάσει, αν και για μένα η λέξη διαβάζω είναι λίγη, προτιμώ τη λέξη μελετώ…

Β΄. Ο Εαυτός προϋποθέτει ‘έργο αέναο’…
Ναι προϋποθέτει έργο αέναο αν όμως τον αφήσουμε ελεύθερο (εμείς το φυλακίζουμε τον εαυτό μας, άρα εμείς οι δεσμοφύλακες του, όμως παράλληλα εμείς και οι ελευθερωτές του), ελευθερία για μένα σημαίνει αναζήτηση πέρα από το δογματισμό, ελεύθεροι είμαστε κατά πνεύμα (ενέπνευσε το Πνεύμα του μέσα) και ας μη ξεχνάμε πως έχουμε την άδεια με τις Ευλογίες Του να μελετάμε (τότες εκείνο τον καιρό τις γραφές, για μένα γραφή είναι το κάθε τι που γράφει ο κάθε άνθρωπος όπως και η δικιά σου το θεωρώ γραφή) και η διάρκεια της εξέλιξης εξαρτάτε από τη θέληση που έχει ο καθένας μέσα του και όταν κάνει τα πρώτα βήματά του και είναι σωστά τότες του δίνετε η δυνατότητα να κάνει ακόμα ένα και πάει λέγοντας…

Γ΄. Η Φύση είναι Δάσκαλος ‘σιωπηρός’…
Μα καλά ποτέ δεν άκουσες τον άνεμο;… τη θάλασσα;… το θρόισμα της εαρινής πρωινής αύρας να περνάει μέσα από τα φυλλώματα των δέντρων;… τα πουλιά να κελαηδάνε στο δάσος;… μωρά να κλαίνε από πείνα, δυστυχία, πόλεμο και ορφάνια;… όλα αυτά δεν είναι η φύση που μιλάει; Δεν είναι ο μεγάλος δάσκαλος να μας κάνει να σκεφτούμε να προβληματιστούμε και να αναζητήσουμε την ειρήνη μέσα μας;…. άραγε τη θέλουμε να μας πει ακόμα ο Δάσκαλος της Φύσης;…

Δ΄. Ο Θεός και οι Θεοί...δεν πρόκειται καν να το τολμήσω…
Αν δεν γνωρίζεις πως θα προχωρήσεις προς τα εκεί;… Όταν αποφασίζεις στη ζωή σου να ταξιδέψεις τότες με κάποιο τρόπο μαθαίνεις τη διαδρομή και ο καλλίτερος τρόπος είναι να ανοίξεις το «χάρτη» και να τον μελετήσεις μόνος σου, τότες σίγουρα ούτε θα χάσεις το δρόμο σου αλλά ούτε και θα πλανηθείς… Και ξέρεις (άποψή μου) αν σου δοθεί η Χάρης του τότε και Αυτόν ακόμα θα τον συναντήσεις. Και συνήθως γνωρίζεις μόνο τόσα όσο Ο Ιδίως επιθυμεί να σου επιτρέψει να γνωρίζεις…

Ε΄. Εδώ πως μπορώ να απαντήσω;… απλά θα σου πω από όσα είδα άκουσα και ξέρω έπαψα να ονομάζω κάτι αναλυθεί και ηλίθιο…

Αυτά κατάλαβα αυτά απάντησα και σε αυτά στέκουνε οι απορίες μου… ]