Death Angel
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Πέρα απο τον Εωσφόρο και τους "αντάρτες" για τους οποίους δεν έχω ξεκάθαρη άποψη (γιατί θεώρώ ότι καλό είναι να καταλάβουν όλοι, ότι ο εχθρός-Σατανάς του καθενός βρίσκεται μέσα του και όχι στους άλλους και θεωρώ μάταιη και υποκριτική την αναζήτηση εχθρών-σατανάδων έξω από εμάς), θα συμφωνήσω περί του δέντρου της ζωής και του απαγορευμένου καρπού(ultimate sin) του δέντρου της γνώσης.Tο Δέντρο της Γνώσης
Αυτό το Δέντρο της Γνώσης του καλού και του κακού φύτεψε, μαζί με το Δέντρο της Ζωής, ο δημιουργός στον Παραδείσου και απαγόρευσε, επί ποινή θανάτου, στον Αδάμ και τη Εύα να δοκιμάσουν τους καρπούς του (Γεν. 2, 9). Το πονηρό φίδι τούς προτρέπει στην παράβαση, πείθοντάς τους πως όχι μόνο δεν θα πεθάνουν, αλλά θα αποκτήσουν τη θεϊκή φύση: «Ου θάνατω αποθανείσθε... διανοιχθήσονται υμών οι οφθαλμοί και έσεσθε ως θεοί, γινώσκοντες καλόν και πονηρόν» (3, 4-5). Oμως μόνη η γνώση δεν αρκεί για να είσαι θεός· οι πρωτόπλαστοι χρειάζονταν να δοκιμάσουν τους καρπούς και του Δέντρου της (αιώνιας) Ζωής, στο οποίο όμως ποτέ δεν έφτασαν: «... και νυν μη ποτέ εκτείνη την χείρα και λάβει από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήσεται εις τον αιώνα» (3, 22).
Δέντρα της Γνώσης, αλλά χωρίς την περί «καλού και πονηρού» ηθική χροιά του βιβλικού δέντρου, βρίσκουμε και σε άλλους αρχαίους λαούς της Ανατολής. Στη βαβυλωνιακή, π.χ., μυθολογία το Δέντρο της Αλήθειας και το Δέντρο της Ζωής φυτρώνουν στην ανατολική πύλη του Ουρανού. Στην αιγυπτιανή «Βίβλο των Νεκρών» ο νεκρός προσκαλείται να κατέβει σαν πουλί στην όμορφη συκομουριά με τους καρπούς της ζωής που όποιος τους δοκιμάσει γίνεται θεός· στον νεκρό αποκαλύπτεται το μεγάλο μυστικό: όποιος γεύτηκε τους καρπούς αυτούς γνωρίζει επιτέλους τη θεϊκή του φύση: την καταγωγή του από τον Ρα-Ηλιο.
Συνήθως και τα δέντρα των σαμάνων της Ασίας είναι Δέντρα της Γνώσης, καθώς οι ψυχές των σαμάνων που περιμένουν πάνω σ' αυτά να γεννηθούν, εκεί μυούνται στα μυστικά της σαμανικής τέχνης. Στους Μπουριάτες ο σαμάνος κατά τη μύησή του σκαρφάλωνε πάνω στο «δέντρο-μητέρα» και περνούσε στην κορυφή του όλη τη νύχτα. Πίστευαν ότι στη διάρκεια της νύχτας αυτής ο σαμάνος μάθαινε τα ονόματα των πνευμάτων-βοηθών και πώς να τα καλεί, δηλαδή γινόταν κάτοχος της τέχνης του σαμάνου. Σ' αυτό το είδος Kοσμικού Δέντρου σαφώς ανήκει και το Yggdrasill, που πάνω του έμεινε καρφωμένος ο Oντιν, περνώντας τη βασανιστική μύησή του στην ιερή γνώση: να γνωρίσει τους ρούνους (=ιερή, μυστική γραφή), την ποιητική τέχνη, τα ξόρκια που άλλος δεν ξέρει.
Ιστορικοί των θρησκειών διακρίνουν το ίδιο μοτίβο στον βιβλικό σταυρικό θάνατο: ο Ιησούς καρφώθηκε στον Σταυρό -παραλλαγή του Κοσμικού Δέντρου ή του Kοσμικού aξονα (axis Mondi)-, πάνω στον Γολγοθά/Kοσμικό Βουνό, για να μας λυτρώσει αλλά και για να γνωρίσει τη θεϊκή φύση του, να ενωθεί με τον Πατέρα, και να γίνει για τους πιστούς ο δρόμος προς aυτόν: «Εγώ ειμί η οδός. ..».
Tο Δέντρο του Κόσμου
Tην πιο γενική και σύνθετη μορφή της λατρείας του δέντρου ενσωματώνει το μυθολόγημα για το Δέντρο του Κόσμου ή Κοσμικό Δέντρο (arbor Mondi), η ταύτιση του Kόσμου με το Ιερό Δέντρο, όπου το σύμπαν συλλαμβάνεται στη μορφή ενός πελώριου δέντρου που οι ρίζες του βρίσκονται στον Κάτω Κόσμο και η κορυφή του στους Oυρανούς.Tο δέντρο Yggdrasill (Yγκντρασιλ), ο ιερός φράξος/μελία της σκανδιναβικής μυθολογίας, ανήκει στις πιο περιεκτικές εκφράσεις της ιδέας του Kοσμικού Δέντρου. Στην Παλαιά Eδδα, η Bιόλβα η μάντισσα, που την ξύπνησε ο Oντιν, ο ανώτατος θεός της σκανδιναβικής μυθολογίας, για να φανερώσει στους θεούς την αρχή και το τέλος του κόσμου, λέει:
«Γνωρίζω εννιά κόσμους, εννιά βασίλεια που τα σκεπάζει το δέντρο του κόσμου,
Tο δέντρο που σοφά φτιαγμένο βυθίζεται στον κόρφο της γης...
Γνωρίζω ότι υπάρχει ένα δέντρο που ονομάζεται Yγκντρασιλ,
Η κορφή του δέντρου λούζεται στους άσπρους ατμούς του νερού,
Από εκεί κυλάνε στάλες δροσιάς που πέφτουν στην κοιλάδα.
Παντοτινά πράσινο υψώνεται πάνω από την πηγή της Ουρντ.»
Δίπλα στην Ουρντ (Mοίρα;) μένουν οι Nόρνες, τρεις κόρες που κλώθουν το πεπρωμένο των ανθρώπων. Στο πιο ψηλό κλαδί του Yγκντρασιλ, που σκιάζει την κατοικία του Oντιν στο ουράνιο aσγκαρντ, κουρνιάζει ένας αετός, που ανάμεσα στα μάτια του κάθεται ένα γεράκι που εποπτεύει τον Oυρανό, τη Γη και το υποχθόνιο Nιφλχάιμ. Tις ρίζες του ροκανίζει ο δράκος Nidhog, κι αν ποτέ καταφέρει να το ρίξει θα καταστραφεί ο κόσμος, ενώ το ελάφι Εϊκτιουμιρ και η αίγα Χέιντρουν, ανεβασμένα στη Βαλχάλα, την κατοικία των γενναίων που πέθαναν στη μάχη, τρέφονται με τα φύλλα του. Οι Nόρνες το ραντίζουν με νερό της Oυρντ για να κρατιέται πάντα δροσερό, ενώ δύναμη αντλεί απ' τη μελένια πηγή του γίγαντα Μίμιρ. Mέλι στάζει από τα φύλλα του, και η γίδα Χέιντρουν ταΐζει με το μελίγαλά της τους μάκαρες γενναίους.
Edited by - Triesperus on 22/11/2010 14:07:34
http://www.theosophicalsociety.gr/Greek_Site/Tree_Life.html
4. Μείνατε εν εμοί, και εγώ εν υμίν. Καθώς το κλήμα δεν δύναται να φέρη καρπόν αφ' εαυτού, εάν δεν μείνη εν τη αμπέλω, ούτως ουδέ σεις, εάν δεν μείνητε εν εμοί.
5. Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν.
6. Εάν τις δεν μείνη εν εμοί, ρίπτεται έξω ως το κλήμα και ξηραίνεται, και συνάγουσιν αυτά και ρίπτουσιν εις το πυρ, και καίονται.
Αποκάλυψις β΄7 : «Τω νικώντι δώσω αυτώ φαγείν εκ του ξύλου της ζωής, ο εστίν εν τω παραδείσω του Θεού μου»
Αποκάλυψις κβ΄2: «εν μέσω της πλατείας αυτής και του ποταμού εντεύθεν και εκείθεν ξύλον ζωής, ποιούν καρπούς δώδεκα, κατά μήνα έκαστον αποδιδούν τον καρπόν αυτού, και τα φύλλα του ξύλου εις θεραπείαν των εθνών».
ΟΧΙ ρε καημένε τύπε ΔΕΝ είναι Θεοί. Κανένας δεν λέει τέτοιο πράγμα.
Το να είσαι θεός επί της ουσίας προϋποθέτει κάποια πράγματα.