Detroit_Rock_City
Νέο ΜέλοςGreece1Μηνύματα
1Θέματα
12/07/2008, 03:40:37Πρώτο μήνυμα
12/07/2008, 03:40:37Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Καλημέρα παιδιά.Μόλις γράφτηκα στο forum και βρήκα το συγκεκριμένο θέμα για τη Μόρα.έχω περάσει κι εγώ μια παρόμοια κατάσταση αλλά ομολογώ πως γενικά δεν πιστεύω στους μύθους,όσον αφορά στην εμπειρία μου όμως ακόμα καλά καλά δεν μπορώ να το πιστέψω πως ήταν απλά ένα σύνηθες ψυχολογικό,παραψυχολογικό,βιολογικό,δεν ξέρω κι εγώ τι σκ**ά φαινόμενο. Όταν ήμουν 11 ετών ενώ κοιμόμουν άκουσα(ονειρευόμουν) τη φωνή μιας γριάς να φωνάζει από μακριά το όνομά μου,όσο περνούσαν τα δευτερόλεπτα η φωνή ακουγόταν όλο και πιο κοντά(δεν έβλεπα τίποτα,μόνο άκουγα).Τότε ένιωσα ένα χέρι να γατζώνεται στον λαιμό μου και να τον σφίγγει.Το περίεργο ήταν πως είχα τη συναίσθηση πως κοιμόμουν και καταλάβαινα πως έβλεπα όνειρο και συγχρόνως άρχισα να σκέφτομαι πως το χέρι ήταν του αδερφού μου και πως είχε έρθει για να με πνίξει στον ύπνο μου!δεν μπορούσα να κουνηθώ καθόλου και πότε συνειδητοποιούσα χρονικά την κατάσταση,πότε χανόμουν πάλι μέσα στο όνειρο.Δεν έβλεπα τίποτα.Σιγά σιγά άρχισαν να σφίγγουν τα δάχτυλα γύρω απ'το λαιμό μου και σταμάτησα να αναπνέω,μπορούσα πλέον να αισθανθώ τα νύχια να τρυπάνε το δέρμα μου
.Πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που έκανα να αναπνεύσω τόσο πολύ ώρα(πρέπει να ήταν γύρω στο ένα λεπτό)γιατι θυμάμαι πως ένιωθα πως θα πεθάνω αν δεν έπαιρνα αμέσως αέρα.Τελευταία στιγμή μόνο άνοιξαν τα μάτια μου και πετάχτηκα όρθια και λαχανιασμένη άρχισα να παίρνω βαθιές και γρήγορες ανάσες για πολύ ώρα.Το θέμα είναι πως δεν είδα καμιά φιγούρα ούτε ένιωσα κανένα βάρος στο στήθος μου απλά άκουσα τη φωνή στην αρχή και ένιωσα την παρουσία τόσο ζωντανά κοντά μου.
Από τότε δεν έχω ξαναβιώσει κάτι παρόμοιο.Για τα πρώτα δύο χρόνια πίστευα πως απλά ήταν δημιούργημα της φαντασίας μου από τα πολλά παραμύθια με μάγισσες και τέτοια,μετά όμως διάβασα τα σχετικά με την κακιά μαυροφορεμένη γριά που προσπαθεί να σκοτώσει παιδιά ενώ κοιμούνται.Μπορώ να πω πως δεν ψάχνω για απάντηση σ'αυτό το θέμα και πως η επιστημονική εξήγηση και μόνο σχεδόν με καλύπτει.Ο προβληματισμός όμως θα υπάρχει πάντα γι'αυτό και θέλησα να μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί σας.Το μόνο που θέλω απλά είναι να μην μου ξανασυμβεί ποτέ γιατί η αίσθηση του να αργοπεθαίνεις μέσα στον ύπνο σου είναι φρικτή
Αυτά από μένα,να προσέχετε
.Πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που έκανα να αναπνεύσω τόσο πολύ ώρα(πρέπει να ήταν γύρω στο ένα λεπτό)γιατι θυμάμαι πως ένιωθα πως θα πεθάνω αν δεν έπαιρνα αμέσως αέρα.Τελευταία στιγμή μόνο άνοιξαν τα μάτια μου και πετάχτηκα όρθια και λαχανιασμένη άρχισα να παίρνω βαθιές και γρήγορες ανάσες για πολύ ώρα.Το θέμα είναι πως δεν είδα καμιά φιγούρα ούτε ένιωσα κανένα βάρος στο στήθος μου απλά άκουσα τη φωνή στην αρχή και ένιωσα την παρουσία τόσο ζωντανά κοντά μου.Από τότε δεν έχω ξαναβιώσει κάτι παρόμοιο.Για τα πρώτα δύο χρόνια πίστευα πως απλά ήταν δημιούργημα της φαντασίας μου από τα πολλά παραμύθια με μάγισσες και τέτοια,μετά όμως διάβασα τα σχετικά με την κακιά μαυροφορεμένη γριά που προσπαθεί να σκοτώσει παιδιά ενώ κοιμούνται.Μπορώ να πω πως δεν ψάχνω για απάντηση σ'αυτό το θέμα και πως η επιστημονική εξήγηση και μόνο σχεδόν με καλύπτει.Ο προβληματισμός όμως θα υπάρχει πάντα γι'αυτό και θέλησα να μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί σας.Το μόνο που θέλω απλά είναι να μην μου ξανασυμβεί ποτέ γιατί η αίσθηση του να αργοπεθαίνεις μέσα στον ύπνο σου είναι φρικτή
Αυτά από μένα,να προσέχετε