Elda

Είμαι εδώ και μέρες παρατηρητής του χώρου. Καταρχήν για μένα είναι ευχάριστο το γεγονός ότι υπάρχει ένα Ελληνικό Φόρουμ που φιλοξενεί θέματα σαν κι αυτά που αναλύονται εδώ.
Καλό είναι να υπάρχουν χώροι συζήτητησης και κύρια αναζήτησης για θέματα που ακόμα δεν έχουν την "πολυτέλεια" της απόδειξης της επιστημονικής.
Βέβαια οι όροι οι πνευματικοί, έτσι όπως έχουν αναπτυχθεί εδώ και αιώνες, πολύ συχνά νοούνται διαφορετικά απ' τον καθένα και αυτό όχι μόνο εδώ και τώρα. Και απ' αυτό το γεγονός μόνο μπορεί να προκληθούν παρεξηγήσεις ανάμεσα σε αναζητητές της αλήθειας, αν το πούμε έτσι. Πολλές φορές και παρανοήσεις.
Πάνω σε αυτό το σημείο θέλω να δηλώσω και την επιφύλαξή μου για συζητήσεις στο χώρο του μεταφυσικού που πολύ εύκολα μπορεί να οδηγήσουν σε αδιέξοδα. Και αυτό είναι εμπειρία μου προσωπική εδώ και αρκετά χρόνια με φίλους και γνωστούς.
Το συμπέρασμά μου είναι ότι σε καμιά περίπτωση δεν είναι εύκολο κάποιος να ισχυριστεί ότι κατέχει σχεδόν, αν όχι απόλυτα, θέματα που αφορούν την αλήθεια, το Θεό, ή δεν ξέρω εγώ τι (ας πούμε το τρίτο μάτι, τα εφτά κέντρα, τα εφτά σώματα), θέματα που απασχόλησαν διάφορες φιλοσοφίες στην ιστορία του ανθρώπου.
Είναι κάτι περισσότερο από σοφή (και είναι βέβαιο απ' ότι έχω καταλάβει μέχρι στιγμής ότι οι περισσότεροι από σας συμφωνείτε μ' αυτό) η ρήση του Σωκράτη "εν οίδα ότι ουδέν οίδα".
Και αυτό ήταν που με έκανε να αποφασίσω να συμμετέχω έστω και προσωρινά στο Φόρουμ. Μου προκαλεί πραγματική εντύπωση το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά μέλη της παρέας αυτής που δείχνουν να κατέχουν σχεδόν την αλήθεια(από τον τρόπο τουλάχιστον που εκφράζουν τις απόψεις ή τα πιστεύω τους). Σε τόσο μεγάλο βαθμό μάλιστα, σαν να τους υπολείπεται, για να φτάσουν στο Απόλυτο, δεν ξέρω, ένα μικρό κομματάκι. Και το πιο ανατριχιαστικό για μένα είναι όταν κάποιοι χρησιμοποιούν φαμφαρώδεις εκφράσεις και τέτοιο λεξιλόγιο που στο τέλος- τέλος μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει σ' έναν νέο, ας πούμε, αναζητητή. Η γλώσσα, και δη η ελληνική, έχει κι αυτή τουλάχιστον κανόνες, για να εκφράζονται ιδέες. Αν μη τι άλλο, εννοιολογικούς και συντακτικούς. Αυτό τουλάχιστον για κάποιον που θέλει να θεωρείται αναζητητής της αλήθειας θα έπρεπε να είναι το κύριο μέλημά του: η γνώση της γλώσσας, στοιχειωδώς, που χρησιμοποιεί. Όταν για παράδειγμα κάποιος θεωρεί ότι χρησιμοποιώντας μια σειρά από λέξεις που ακούγονται βαρύγδουπες ή εξειδικευμένες (επιστημονικές, ας το πούμε), για να εκφράσει κάποιες ιδέες του (και το τονίζω εδώ το "ιδέες του") και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που μεταξύ τους δεν δημιουργούν καν ειρμό, τότε μάλλον θα έπρεπε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να αναζητήσει σε ένα καλό λεξικό της ελληνικής τον ορισμό μιας- μιας των λέξεων που έχει χρησιμοποιήσει, για να εκφράσει τα πιστεύω του. Και για κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις που έχω δει στο Φόρουμ να εκφράζονται, θα βοηθούσε και ένα λεξικό ορολογιών Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας.
Οι λέξεις και κατ'επέκταση η έννοια που η κάθε μια εκπροσωπεί σε καμιά περίπτωση δεν υφίστανται τυχαία (εδώ και αιώνες και για όλες τις γλώσσες του κόσμου). Και μάλιστα κάποιες λέξεις κρύβουν από πίσω τους σύγχρονη ιστορία από την πλευρά της επιστημονικής αναζήτησης, χρόνια σε θρανία και σε εργαστήρια πανεπιστημίων. Και αυτά, αν δεν είχαν γίνει με κόπο ζωής από κάποιους, αν μη τι άλλο, δεν θα είχαμε στη διάθεσή μας ούτε καν αυτές τις λέξεις για να χρησιμοποιούμε εμείς σήμερα με τέτοια άνεση.
Αυτός ο αποσαφηνισμός σε σχέση με τις λέξεις και τις έννοιες που χρησιμοποιούμε είναι άκρως απαραίτητος και πρώτο βήμα για να εκφράζουμε αλλά και να κατανοούμε περαιτέρω βαθύτερες έννοιες για τον εσώτερο εαυτό μας ή το σύμπαν.
Μόνο και μόνο οι λέξεις για παράδειγμα μόριο ή πυρήνας της Γης έχουν από πίσω τους χρόνια έρευνας για να μπορέσουν καταρχήν να οριστούν.
Όταν λοιπόν, και καταλήγω μ' αυτό, θέλουμε να ορίσουμε έννοιες πνευματικές με όρους της γλώσσας που χρησιμοποιούμε, τουλάχιστον, οφείλουμε να γνωρίζουμε που ακριβώς αυτές αντιστοιχούν και όχι να τις χρησιμοποιούμε έτσι αβασάνιστα.

Ελπίζω να μην σας κούρασα:)

Φιλικά, Elda

Συγνώμη για το "ετεροχρονισμένο" της παρέμβασής μου, αλλά δεν θυμάμαι να αναφέρεται συγκεκριμένα "Μηλιά" & "Μήλο"!!!

Αν θυμάμαι καλά υπάρχει αναφορά για το ΔΕΝΤΡΟ της ΓΝΩΣΗΣ του ΚΑΛΟΥ & του ΚΑΚΟΥ και τον "Καρπό του Δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού!!!

Ώς "Ορισμός" ή "Συμβολισμός" έχει, πιστεύω, ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Άλλο είναι το Δένδρο της Καβάλα, που αναλύει τις Θείες Δυνάμεις της Δημιουγίας, και προφανώς άλλο το Δένδρο της "Πτώσης"!

Εξάλλου, και εδώ έχει σημασία, γίνεται μια αντιπαραβολή με το ΔΕΝΤΡΟ της ΖΩΗΣ και φαίνεται τα δύο αυτά "Δένδρα" να έχουν ιδαίτερη Αξία!

ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ή ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Δύσκολη Επιλογή!
... ...

Αν κοιτάξουμε "ψύχραιμα" τα όσα μάθαμε στο Δημοτικό, θα "δούμε" ότι η Απαγόρευση της Δοκιμής του Καρπού, συνοδεύονταν με την "ποινή" του Θανάτου!
Και τέλος πάντων αιώνες τώρα έτσι το "έχουμε δέσει"!

Οι Ιουδαίοι (σκληρός λαός ήταν) έτσι το αντιλαμβάνονταν!
Ως Τιμωρία!!!!

ΑΝ όμως, ΑΝ αναφέρεται (ως Θεόπνευστο κείμενο) σε συγκεκριμένη Νομοτέλεια, δεν αξίζει το κόπο να το ερευνήσουμε;

Ο Θεός που γνωρίζουμε εμείς είναι Θεός ΑΓΑΠΗΣ & ΕΛΕΟΥΣ,Θεός που Διδάσκει και οδηγεί τα τέκνα του στην Αποκατάσταση της Διαταραγμένης Ισοροπίας!
Είναι η διαφορετική θεώρηση του "Ίδιου Προηγούμενου Θεού"!!!

Έχουμε λοιπόν από την ΜΙΑ την Άγνοια, την Αγνή Ζωή, την δίχως Θάνατο και δίχως όμως την επίγνωση του Καλού & του Κακού και από την ΑΛΛΗ την "Δοκιμή" του Καρπού της Γνώσης που ξεραίνει το Δέντρο της Ζωής και που οδηγεί στην βίωση της Πλάνης, του Πόνου, του Θανάτου και της θνητής ζωής στην ΓΗ!!!

Γνωρίζουμε όμως πως καλό και κακό δεν ΥΠΑΡΧΕΙ!
Είναι μονοπλευρές, μερικές τοποθετήσεις ενός Νου που "Βλέπει" την ΑΛΗΘΕΙΑ Διαχωρισμένη!

Για να γνωρίσουμε Ξέχωρα τις Αντιθέσεις, για να κατανοήσουμε το Τμήμα τη Μερικότητα, απαρνηθήκαμε κάποτε την Αρμονία και την Ολότητα!!!

ΔΕΝ ξέρω αν ήταν Θέλημα Θεού, ή αν υπήρχαν Επιλογές!

Γνωρίζω όμως και πιστεύω ακράδαντα πως αιώνες τώρα Πόνου, Κόπου, Αγωνίας, Φόβου, Ελπίδας, Αναζήτησης, Καταστροφής και Δημιουργίας είναι τα αναγκαία βήματά μας για να
Ενώσουμε ότι Διαχωρήσαμε, για να Αποκαταστήσουμε ότι Διαταράξαμε!

Με Αγάπη

Είμαι εδώ και μέρες παρατηρητής του χώρου. Καταρχήν για μένα είναι ευχάριστο το γεγονός ότι υπάρχει ένα Ελληνικό Φόρουμ που φιλοξενεί θέματα σαν κι αυτά που αναλύονται εδώ.
Καλό είναι να υπάρχουν χώροι συζήτητησης και κύρια αναζήτησης για θέματα που ακόμα δεν έχουν την "πολυτέλεια" της απόδειξης της επιστημονικής.
Βέβαια οι όροι οι πνευματικοί, έτσι όπως έχουν αναπτυχθεί εδώ και αιώνες, πολύ συχνά νοούνται διαφορετικά απ' τον καθένα και αυτό όχι μόνο εδώ και τώρα. Και απ' αυτό το γεγονός μόνο μπορεί να προκληθούν παρεξηγήσεις ανάμεσα σε αναζητητές της αλήθειας, αν το πούμε έτσι. Πολλές φορές και παρανοήσεις.
Πάνω σε αυτό το σημείο θέλω να δηλώσω και την επιφύλαξή μου για συζητήσεις στο χώρο του μεταφυσικού που πολύ εύκολα μπορεί να οδηγήσουν σε αδιέξοδα. Και αυτό είναι εμπειρία μου προσωπική εδώ και αρκετά χρόνια με φίλους και γνωστούς.
Το συμπέρασμά μου είναι ότι σε καμιά περίπτωση δεν είναι εύκολο κάποιος να ισχυριστεί ότι κατέχει σχεδόν, αν όχι απόλυτα, θέματα που αφορούν την αλήθεια, το Θεό, ή δεν ξέρω εγώ τι (ας πούμε το τρίτο μάτι, τα εφτά κέντρα, τα εφτά σώματα), θέματα που απασχόλησαν διάφορες φιλοσοφίες στην ιστορία του ανθρώπου.
Είναι κάτι περισσότερο από σοφή (και είναι βέβαιο απ' ότι έχω καταλάβει μέχρι στιγμής ότι οι περισσότεροι από σας συμφωνείτε μ' αυτό) η ρήση του Σωκράτη "εν οίδα ότι ουδέν οίδα".
Και αυτό ήταν που με έκανε να αποφασίσω να συμμετέχω έστω και προσωρινά στο Φόρουμ. Μου προκαλεί πραγματική εντύπωση το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά μέλη της παρέας αυτής που δείχνουν να κατέχουν σχεδόν την αλήθεια(από τον τρόπο τουλάχιστον που εκφράζουν τις απόψεις ή τα πιστεύω τους). Σε τόσο μεγάλο βαθμό μάλιστα, σαν να τους υπολείπεται, για να φτάσουν στο Απόλυτο, δεν ξέρω, ένα μικρό κομματάκι. Και το πιο ανατριχιαστικό για μένα είναι όταν κάποιοι χρησιμοποιούν φαμφαρώδεις εκφράσεις και τέτοιο λεξιλόγιο που στο τέλος- τέλος μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει σ' έναν νέο, ας πούμε, αναζητητή. Η γλώσσα, και δη η ελληνική, έχει κι αυτή τουλάχιστον κανόνες, για να εκφράζονται ιδέες. Αν μη τι άλλο, εννοιολογικούς και συντακτικούς. Αυτό τουλάχιστον για κάποιον που θέλει να θεωρείται αναζητητής της αλήθειας θα έπρεπε να είναι το κύριο μέλημά του: η γνώση της γλώσσας, στοιχειωδώς, που χρησιμοποιεί. Όταν για παράδειγμα κάποιος θεωρεί ότι χρησιμοποιώντας μια σειρά από λέξεις που ακούγονται βαρύγδουπες ή εξειδικευμένες (επιστημονικές, ας το πούμε), για να εκφράσει κάποιες ιδέες του (και το τονίζω εδώ το "ιδέες του") και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που μεταξύ τους δεν δημιουργούν καν ειρμό, τότε μάλλον θα έπρεπε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να αναζητήσει σε ένα καλό λεξικό της ελληνικής τον ορισμό μιας- μιας των λέξεων που έχει χρησιμοποιήσει, για να εκφράσει τα πιστεύω του. Και για κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις που έχω δει στο Φόρουμ να εκφράζονται, θα βοηθούσε και ένα λεξικό ορολογιών Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας.
Οι λέξεις και κατ'επέκταση η έννοια που η κάθε μια εκπροσωπεί σε καμιά περίπτωση δεν υφίστανται τυχαία (εδώ και αιώνες και για όλες τις γλώσσες του κόσμου). Και μάλιστα κάποιες λέξεις κρύβουν από πίσω τους σύγχρονη ιστορία από την πλευρά της επιστημονικής αναζήτησης, χρόνια σε θρανία και σε εργαστήρια πανεπιστημίων. Και αυτά, αν δεν είχαν γίνει με κόπο ζωής από κάποιους, αν μη τι άλλο, δεν θα είχαμε στη διάθεσή μας ούτε καν αυτές τις λέξεις για να χρησιμοποιούμε εμείς σήμερα με τέτοια άνεση.
Αυτός ο αποσαφηνισμός σε σχέση με τις λέξεις και τις έννοιες που χρησιμοποιούμε είναι άκρως απαραίτητος και πρώτο βήμα για να εκφράζουμε αλλά και να κατανοούμε περαιτέρω βαθύτερες έννοιες για τον εσώτερο εαυτό μας ή το σύμπαν.
Μόνο και μόνο οι λέξεις για παράδειγμα μόριο ή πυρήνας της Γης έχουν από πίσω τους χρόνια έρευνας για να μπορέσουν καταρχήν να οριστούν.
Όταν λοιπόν, και καταλήγω μ' αυτό, θέλουμε να ορίσουμε έννοιες πνευματικές με όρους της γλώσσας που χρησιμοποιούμε, τουλάχιστον, οφείλουμε να γνωρίζουμε που ακριβώς αυτές αντιστοιχούν και όχι να τις χρησιμοποιούμε έτσι αβασάνιστα.

Ελπίζω να μην σας κούρασα:)

Φιλικά, Elda

Είμαι εδώ και μέρες παρατηρητής του χώρου. Καταρχήν για μένα είναι ευχάριστο το γεγονός ότι υπάρχει ένα Ελληνικό Φόρουμ που φιλοξενεί θέματα σαν κι αυτά που αναλύονται εδώ.
Καλό είναι να υπάρχουν χώροι συζήτητησης και κύρια αναζήτησης για θέματα που ακόμα δεν έχουν την "πολυτέλεια" της απόδειξης της επιστημονικής.
Βέβαια οι όροι οι πνευματικοί, έτσι όπως έχουν αναπτυχθεί εδώ και αιώνες, πολύ συχνά νοούνται διαφορετικά απ' τον καθένα και αυτό όχι μόνο εδώ και τώρα. Και απ' αυτό το γεγονός μόνο μπορεί να προκληθούν παρεξηγήσεις ανάμεσα σε αναζητητές της αλήθειας, αν το πούμε έτσι. Πολλές φορές και παρανοήσεις.
Πάνω σε αυτό το σημείο θέλω να δηλώσω και την επιφύλαξή μου για συζητήσεις στο χώρο του μεταφυσικού που πολύ εύκολα μπορεί να οδηγήσουν σε αδιέξοδα. Και αυτό είναι εμπειρία μου προσωπική εδώ και αρκετά χρόνια με φίλους και γνωστούς.
Το συμπέρασμά μου είναι ότι σε καμιά περίπτωση δεν είναι εύκολο κάποιος να ισχυριστεί ότι κατέχει σχεδόν, αν όχι απόλυτα, θέματα που αφορούν την αλήθεια, το Θεό, ή δεν ξέρω εγώ τι (ας πούμε το τρίτο μάτι, τα εφτά κέντρα, τα εφτά σώματα), θέματα που απασχόλησαν διάφορες φιλοσοφίες στην ιστορία του ανθρώπου.
Είναι κάτι περισσότερο από σοφή (και είναι βέβαιο απ' ότι έχω καταλάβει μέχρι στιγμής ότι οι περισσότεροι από σας συμφωνείτε μ' αυτό) η ρήση του Σωκράτη "εν οίδα ότι ουδέν οίδα".
Και αυτό ήταν που με έκανε να αποφασίσω να συμμετέχω έστω και προσωρινά στο Φόρουμ. Μου προκαλεί πραγματική εντύπωση το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά μέλη της παρέας αυτής που δείχνουν να κατέχουν σχεδόν την αλήθεια(από τον τρόπο τουλάχιστον που εκφράζουν τις απόψεις ή τα πιστεύω τους). Σε τόσο μεγάλο βαθμό μάλιστα, σαν να τους υπολείπεται, για να φτάσουν στο Απόλυτο, δεν ξέρω, ένα μικρό κομματάκι. Και το πιο ανατριχιαστικό για μένα είναι όταν κάποιοι χρησιμοποιούν φαμφαρώδεις εκφράσεις και τέτοιο λεξιλόγιο που στο τέλος- τέλος μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει σ' έναν νέο, ας πούμε, αναζητητή. Η γλώσσα, και δη η ελληνική, έχει κι αυτή τουλάχιστον κανόνες, για να εκφράζονται ιδέες. Αν μη τι άλλο, εννοιολογικούς και συντακτικούς. Αυτό τουλάχιστον για κάποιον που θέλει να θεωρείται αναζητητής της αλήθειας θα έπρεπε να είναι το κύριο μέλημά του: η γνώση της γλώσσας, στοιχειωδώς, που χρησιμοποιεί. Όταν για παράδειγμα κάποιος θεωρεί ότι χρησιμοποιώντας μια σειρά από λέξεις που ακούγονται βαρύγδουπες ή εξειδικευμένες (επιστημονικές, ας το πούμε), για να εκφράσει κάποιες ιδέες του (και το τονίζω εδώ το "ιδέες του") και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που μεταξύ τους δεν δημιουργούν καν ειρμό, τότε μάλλον θα έπρεπε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, να αναζητήσει σε ένα καλό λεξικό της ελληνικής τον ορισμό μιας- μιας των λέξεων που έχει χρησιμοποιήσει, για να εκφράσει τα πιστεύω του. Και για κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις που έχω δει στο Φόρουμ να εκφράζονται, θα βοηθούσε και ένα λεξικό ορολογιών Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας.
Οι λέξεις και κατ'επέκταση η έννοια που η κάθε μια εκπροσωπεί σε καμιά περίπτωση δεν υφίστανται τυχαία (εδώ και αιώνες και για όλες τις γλώσσες του κόσμου). Και μάλιστα κάποιες λέξεις κρύβουν από πίσω τους σύγχρονη ιστορία από την πλευρά της επιστημονικής αναζήτησης, χρόνια σε θρανία και σε εργαστήρια πανεπιστημίων. Και αυτά, αν δεν είχαν γίνει με κόπο ζωής από κάποιους, αν μη τι άλλο, δεν θα είχαμε στη διάθεσή μας ούτε καν αυτές τις λέξεις για να χρησιμοποιούμε εμείς σήμερα με τέτοια άνεση.
Αυτός ο αποσαφηνισμός σε σχέση με τις λέξεις και τις έννοιες που χρησιμοποιούμε είναι άκρως απαραίτητος και πρώτο βήμα για να εκφράζουμε αλλά και να κατανοούμε περαιτέρω βαθύτερες έννοιες για τον εσώτερο εαυτό μας ή το σύμπαν.
Μόνο και μόνο οι λέξεις για παράδειγμα μόριο ή πυρήνας της Γης έχουν από πίσω τους χρόνια έρευνας για να μπορέσουν καταρχήν να οριστούν.
Όταν λοιπόν, και καταλήγω μ' αυτό, θέλουμε να ορίσουμε έννοιες πνευματικές με όρους της γλώσσας που χρησιμοποιούμε, τουλάχιστον, οφείλουμε να γνωρίζουμε που ακριβώς αυτές αντιστοιχούν και όχι να τις χρησιμοποιούμε έτσι αβασάνιστα.

Ελπίζω να μην σας κούρασα:)

Φιλικά, Elda