Icelady

quote:

---

Icelady ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΙΟ ΠΑΛΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΡΟ, ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ,ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ. ΕΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΟΥΣΑΝ ΣΤΗ "ΣΟΦΙΑ".
ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΤΑ ΛΙΝΚ, ΘΑ ΠΡΟΤΕΙΝΑ ΝΑ ΤΑ ΨΑΞΕΙΣ ΕΣΥ. ΘΑ ΑΝΤΑΜΟΙΦΘΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΣΟΥ, ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ!

---

Την Deste την έχεις; Αν ναι, από γκαντεμιά πως πας; Διάβασα ένα post ενός άλλου μέλους που λέει πως αυτή η τράπουλα είναι πολύ γρουσούζικη, και νομίζω πως δεν έχει άδικο. Από την μέρα που την πήρα όλο στραβά μου τυχαίνουν. Έχω πληρώσει μέχρι τώρα 1150€ (ποσό που μου ήρθε ουρανοκατέβατο) συν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας μέσα στο σπίτι μου.
Έτσι σκέφτομαι να την ξεφωρτωθώ και να την αντικαταστήσω με Ταρώ. Θα λυπηθώ βέβαια γιατί η μου άρεσε πολύ σαν τράπουλα αλλά τόση γκαντεμιά δεν την αντέχω. Ελπίζω τουλάχιστόν η Ταρώ να μην είναι γκαντέμικη.

Πιστεύω και εγώ πως πρέπει να εμπιστεύεσαι την τράπουλα που έχεις στα χέρια σου. Εγώ αρχικά ήμουν εξαιρετικά δύσπιστη με την Deste, τώρα όμως όχι.

Προσωπικά συγκλίνω με την άποψη πως κατά την διάρκεια του ύπνου το μυαλό μας ταξιδεύει.
Θα σας αναφέρω ένα «παράδοξο» γεγονός που μου είχε συμβεί πριν μερικά χρόνια.
Είχα δει στον ύπνο μου πως είχα πάει με δύο φίλες μου σε ένα σφαιριστήριο, και μάλιστα την επόμενη ημέρα είπα στη μια από τις φίλες μου: Εχτές το βράδυ παίζαμε μαζί μπιλιάρδο.

Εδώ θα ήθελα να σημειώσω πως δεν είχα πάει ΠΟΤΕ σε μπιλιαρδάδικο.

Αρκετές ημέρες μετά η παρέα μου, πρότεινε να πάμε για μπιλιάρδο. Και πήγαμε.
Φαντάζεστε τι έγινε έτσι; Το μαγαζί ήταν αυτό που είχα δει στον ύπνο μου. Ακριβώς όπως το είχα δει στον ύπνο μου. Σταμάτησα στην είσοδο του μαγαζιού και το είπα στους φίλους μου οι οποίοι με κοίταζαν σαν χαμένοι. Οι φίλοι μου ήξεραν για το όνειρο που είχα δει (τους το είχα πει νωρίτερα). Έτσι μια φίλη μου έκανε ένα «πείραμα»
Με γύρισε προς την είσοδο του μαγαζιού και μου έκανε διάφορες ερωτήσεις πχ : Που είναι το μπαρ; Που είναι οι τουαλέτες; Κτλ.
Απάντησα σε όλες τις ερωτήσεις και της έδωσα λεπτομερή περιγραφή του χώρου πχ: Πίσω δεξιά υπάρχει μια κυκλική σκάλα σε μαύρο χρώμα και ανά δύο σκαλοπάτια υπάρχουν γλάστρες με φυτά εσωτερικού χώρου.

Το πιο «κουφό» έγινε όταν η παρέα μου πείστηκε πως έλεγα την αλήθεια και αποφασίσαμε να μπούμε στο μαγαζί. Περνώντας μπροστά από το μπαρ λέω στους φίλους μου: «Θυμάμαι πως δίπλα από το μπαρ υπήρχε ένα μεγάλο ηλεκτρονικό παιχνίδι και εγώ έπαιζα Pac man.»
Το συγκεκριμένο μηχάνημα όμως δεν ήταν εκεί πια. Σύσσωμη η παρέα πάμε στο μπαρ και λέω στον μπάρμαν : « Εδώ δεν είχατε ένα Pac man;» Μου απάντησε καταφατικά. (!!!!!)

Δεν ξέρω τι διαφοροποίησε αυτό το όνειρο από τα άλλα deja vu που έχω ζήσει. Τείνω να πιστέψω πως η μόνη διαφορά είναι πως αυτό το όνειρο το μοιράστηκα με κάποιον άλλον. Κάπου διάβασα πως αν θέλεις να μη ξεχάσεις κάτι πες το δυνατά. Και εγώ αυτό το είχα κάνει. Το όνειρο μου το είχα πει στην φίλη μου την επόμενη μέρα κιόλας.

Πάντως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο εγκέφαλος μας δεν έχει διερευνηθεί απόλυτα. Και μπορεί να ξέρουμε πχ πως σε εγκεφαλικό επεισόδιο με δεξιά παραπληγία, η βλάβη στον εγκέφαλο έχει γίνει στον αριστερό μετωπιαίο λοβό, αλλά μέχρι εκεί. Η επιστήμη όσο αναφορά το πιο σημαντικό κομμάτι του ανθρώπινου σώματος είναι ακόμα σε βρεφικό στάδιο.

Έμενα σε μια παλιά διώροφη πολυκατοικία, και εκτός από εμένα, τον άντρα μου και τον κολλητό του που έμενε στο διπλανό διαμέρισμα, δεν υπήρχαν άλλοι κάτοικοι.
Ένα απόγευμα που ο άντρας μου έλειπε και ήμουν ξαπλωμένη και έβλεπα τηλεόραση άκουσα βαριά βήματα στο διάδρομο να έρχονται προς την κρεβατοκάμαρα. Το κορυφαίο είναι πως δεν τα άκουσα μόνο εγώ αλλά και η σκύλα μου. Ασυναίσθητα κατάλαβα πως κάτι κακό συμβαίνει. Πήρα τη σκύλα μου αγκαλιά θέλοντας να προστατέψω και εκείνη και είπα το σύμβολο της πίστεως. Τα βήματα σταμάτησαν.

Την επόμενη ημέρα λιβάνισα καλά το σπίτι μου, όπως έκανα κάθε ημέρα, σταύρωσα κάθε πόρτα του σπιτιού μου με το θυμιατό μου, την εξώπορτα μου, τη είσοδο της πολυκατοικίας και στη συνέχεια διάβασα το μικρό παρακλητικό, και ζήτησα δύναμη και προστασία από τον Θεό. Γιατί ενδόμυχα ήξερα πως αυτό το «πράγμα» που είχε εισβάλει στο σπίτι μου το προηγούμενο απόγευμα, δεν είχε φύγει ακόμα.
Το απόγευμα πήγα στην κουζίνα να μαγειρέψω. Μα με το που πάτησα το πόδι μου μέσα, κατάλαβα πως κάτι δεν πάει καλά. Αν και είμαι κλασσική φοβιτσιάρα αποφάσισα να το ρισκάρω.
Ξεκίνησα να μαγειρεύω νιώθοντας πάντα την «παρουσία» μέσα στο χώρο, λέγοντας από μέσα μου την αδιάλειπτη προσευχή, και πρόσεξα πως η σκύλα μου που πάντα με ακολουθούσε, σήμερα καθόταν ακριβώς έξω από την κουζίνα. Συγχρόνως σκεφτόμουν τι να κάνω. Και τότε θυμήθηκα κάτι που μου είχε πει ένας φίλος μας. Ένα κομμάτι από τα πατερικά κείμενα, ένα είδος εξορκισμού που λένε κατά τη διάρκεια της βαφτίσεως.
Στάθηκα ακριβώς απέναντι από την πόρτα έκανα το σταυρό μου και είπα: «Συντριβή του σαν, υπό τη σημείωση του τύπου Του Τιμίου Σταυρού Σου, πάσε εναντιε δυνάμεις», και έκανα ένα βήμα μπροστά. Και ακούω ένα εκκωφαντικό μπαμ, και βλέπω μια λάμψη ακριβώς δίπλα μου. Τα είδα όλα σας λέω. Δεν μπορούσα να κουνηθώ από την θέση μου από την τρομάρα που είχα πάρει.
Πήρα τηλέφωνο τον άντρα μου για να του πω να έρθει σπίτι, μα δεν απαντούσε. Πήρα σχεδόν είκοσι τηλέφωνα μα κανένας δεν το σήκωσε. Να σημειώσω πως τότε ο άντρας μου δούλευε σε επώνυμη πιτσαρία, και παρότι πήρα 5-6 φορές δεν το σήκωσε κανένας !!!
Όταν δύο ώρες αργότερα γύρισε ο άντρας μου σπίτι, με βρήκε αγκαλιά με την Καινή διαθήκη. Από την τρομάρα μου δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω.

Λίγες μέρες αργότερα, επισκέφτηκα τον πνευματικό μου Πατέρα. Του είπα τι έγινε, και εκείνος μου είπε απλά «Ο κακός»
Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω μιας και είναι ένας εξαιρετικά χαρισματικός άνθρωπος.