ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Maria M

Νέο Μέλος
8Μηνύματα
2Θέματα
08/02/2010, 18:18:50Πρώτο μήνυμα
16/02/2010, 17:51:29Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(2)

Πρόσφατα μηνύματα

Αγαπητέ Φώτη καλησπέρα,

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω τις προηγούμενες σελίδες του topic και μου φαίνεται αν μη τι άλλο αξιέπαινο το ότι δίνεις συμβουλές και βοηθάς άτομα εδώ και 5 (!) χρόνια. Πραγματικά το να μοιράζεσαι την γνώση και να αφιερώνεις προσωπικό χρόνο γι’ αυτό σε τιμά ιδιαίτερα. Αναρωτιέμαι αν ασχολείσαι επαγγελματικά με τον αθλητικό-ιατρικό κλάδο ή οι γνώσεις σου προκύπτουν από προσωπικό ενδιαφέρον ως αποτέλεσμα hobby. Προσωπικά ακολουθώ τις προτάσεις σου, αγόρασα και τον θερμιδομετρητή καθώς και ένα άλλο βιβλίο που λέγεται «Ισογλυκαιμική Διατροφή» το οποίο πιστεύω ότι συνάδει σε μεγάλο βαθμό με τα λεγόμενα σου. Φυσικά είναι λίγο δύσκολο να θυμάσαι τιμές γλυκαιμικού δείκτη στις περισσότερες τροφές και ούτε μπορείς να ανοίγεις τον θερμιδομετρητή κάθε τρεις και λίγο όταν αποφασίσεις να βάλεις μια μπουκιά στο στόμα σου. Τα βασικά ωστόσο νομίζω ότι μπορείς να τα απομνημονεύσεις σχετικά σύντομα.

Για την δίαιτα Atkins σε ρώτησα διότι βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε πρωτεΐνες και προσανατολίζει τον οργανισμό σε καύση λίπους. Απλώς κάποιοι αναφέρονται στην κέτωση σαν κάτι φυσιολογικό και επιθυμητό ενώ κάποιοι άλλοι σαν κάτι που πρέπει να αποφεύγεται γι’ αυτό μου φάνηκε ενδιαφέρον να ακούσω την γνώμη σου πάνω σε αυτό.

Αυτό που δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω είναι πως υπάρχουν τόσοι «ειδικοί» στο χώρο της διαιτολογίας/εκγύμνασης που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Κάποιοι από αυτούς υποτίθεται ότι είναι επιστήμονες στον κλάδο αυτό και παρόλα αυτά δίνουν διαιτολόγια των 1.000 θερμίδων που είναι ανέφικτα από την βάση τους.

Πριν 2 χρόνια όπως σου είπα πήγα σε κάποιον διαιτολόγο με τον οποίο έχασα μεν βάρος αλλά τυραννίστηκα τρομερά. Μιλάμε για πείνα και εκνευρισμό και το βάρος να υποχωρεί με τα χίλια ζόρια και να επανέρχεται διπλάσιο κάθε φορά που σταματούσα το πρόγραμμα.

Και εδώ υπάρχει μια άλλη πτυχή του θέματος : Πρέπει να κάνουμε μια καλή διατροφή για να ζούμε καλά και να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας. Ωστόσο όταν αναλογιζόμαστε κάθε στιγμή τι είναι αυτό που βάζουμε στο στόμα μας και πόσες θερμίδες/λίπη/υδατάθρακες κλπ έχει γεμίζοντας άγχος και ενοχές κατά πόσο τελικά ζούμε καλά? Και κατά πόσο τελικά είναι εφικτό να ενταχθούμε στο πρόγραμμα αυτό όταν έχουμε μεγαλώσει σε άλλα πρότυπα από το οικογενειακό/φιλικό μας περιβάλλον?

Και συνεχίζω σε προσωπικό επίπεδο και πάλι, η Πολίτισσα γιαγιά μου η Μαρίτσα, όταν ήμουν μικρή το πρωί μου χτύπαγε ένα κρόκο με ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει και το συνόδευε με δύο φέτες ψωμί με βούτυρο Κερκύρας και πασπαλισμένο πάλι με ζάχαρη. Η σπεσιαλιτέ της ήταν τα πικάντικα σουτζουκάκια με μπόλικη σάλτσα και το πεϊνιρλί που ξεχείλιζε από τυρί και βούτυρο. Όταν είχε τα κέφια της δε, μας έφτιαχνε και κάτι λουκουμαδάκια υπέροχα, τίγκα στο μέλι και την κανέλλα.

Αν όχι όλοι τουλάχιστον αρκετοί που είναι 30+ έχουν βιώσει πιστεύω κάτι ανάλογο. Σταδιακά μπαίνει η γενιά μας και οι επόμενες γενιές σε ένα άλλο σκεπτικό και κατανοούμε πράγματα.

Τώρα κατά πόσο είμαστε συνειδητοποιημένοι σε αυτά που κάνουμε, τώρα που γνωρίζουμε, είναι μία άλλη υπόθεση…

Διαβάζοντας την απάντηση σου alzzaro προσπαθώ να κατανοήσω και να βγάλω κάποια συμπεράσματα σχετικά με τις επόμενες κινήσεις μου. Θα ήθελα να μου πεις αν σκέφτομαι σωστά.

- Για ημέρα ήπιας σωματικής δραστηριότητας οι καταναλισκόμενες θερμίδες φτάνουν τις 1971 συνεπώς για μείωση βάρους η πρόσληψη θα πρέπει να είναι 1971-250=1721.

- Αντίστοιχα για μια ημέρα με έντονη σωματική δραστηριότητα ή μια ώρα άσκησης (πχ διάδρομος σε έντονο ρυθμό) οι ενεργειακές ανάγκες διαμορφώνονται στις 2292 και συνεπώς η πρόσληψη για απώλεια 2292-250=2042

- Οι ανωτέρω θερμίδες πρέπει να μοιράζονται σε 5 γεύματα κυρίως πρωτεϊνικής μορφής.

- Ο γλυκαιμικός δείκτης προσδιορίζει την απελευθέρωση του σακχάρου στο αίμα και οι τροφές με υψηλό δείκτη πρέπει να αποφεύγονται καθότι συντελούν στην λιπογένεση. Προσέχουμε όμως παράλληλα με τον χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη αυτό που επιλέγουμε να μην έχει υψηλά λιπαρά.

Ερωτήσεις:

* Πίνακες με γλυκαιμικό δείκτη τροφών υπάρχουν λίγο πολύ στο internet. Υπάρχει κάποιος σε έντυπη μορφή? Υπάρχει κάποιο μέγιστο όριο στη λήψη γλυκαιμικού φορτίου (σύνολο «πόντων»)?

* Ακολουθώντας την διαδικασία μέτρησης θερμίδων που περιγράφεις θα επιτύχω απώλεια βάρους σε μακροπρόθεσμη υποθέτω βάση αλλά σταθερά (?)

Και κάτι άσχετο : Για την πρωτεϊνική δίαιτα Atkins τι άποψη έχεις?

Θα αγοράσω τον θερμιδομετρητή που προτείνεις άμεσα, ευχαριστώ και πάλι για όλες τις χρήσιμες συμβουλές σου.

allzzaro ευχαριστώ για την απάντηση και έχεις δίκιο ο διάδρομος μου κόστισε 1200 κάτι ευρώ και πάλι δεν είμαι σίγουρη πως να τον χρησιμοποιήσω πιο αποδοτικά. Όσον αφορά τον θερμιδομετρητή, αυτόν της Lala Cook τον έχω αλλά αν προτείνεις κάτι άλλο, πες μου. Τώρα όσον αφορά να φτάσω στα 59, μου φαίνεται αρκετά δύσκολο αν και σε κάποιον άλλο μπορεί να του φαίνονται λίγα τα κιλά (σαν απώλεια). Παρόλαυτα για μένα αυτά τα λίγα κιλά είναι το δύσκολο της υπόθεσης και δεν μπορώ να ξεκολλήσω από αυτά εδώ και περίπου μια δεκαετία. Να προσθέσω ότι κάποτε είχα φτάσει 85 (17-18 χρονών) αλλά σταδιακά έχασα βάρος (άλλαξα τον τρόπο ζωής και διατροφής μου) μέχρι που έφτασα τα 65 και έκτοτε δεν μπορώ να κατεβώ με τίποτα. Βασικά παίζω ανάμεσα στα 64-66. Σαν να μου λέει ο οργανισμός μου επ, στοπ μέχρι εδω! Κατά καιρούς κατεβαίνω και λίγο πιο κάτω αλλά μετά επανέρχομαι. Έκανα προσπάθεια με διαιτολόγο πριν δύο χρόνια, έφτασα τα 60 και μέτά από λίγο ξανά πίσω στα 65....

Ότι έχεις να μου πείς θα μου είναι χρήσιμο, έχω τα αυτιά τεντωμένα και αναμένω!

αγαπητέ allzzaro και συμφορουμίτες καλησπέρα,

Διαβάζω με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σου και θα ήθελα να σε απασχολήσω για λίγο και με την δική μου περίπτωση.

Είμαι 34 χρονών με ύψος 1,70m και βάρος 64Kgr. Περίμετρος καρπού: 16,5

Η ανάλυση του βάρους μου στην ζυγαριά-λιπομετρητή μου, η οποία θέλω να πιστεύω ότι είναι αξιόπιστη (Tanita) είναι σε λίπος 27,8 %

Θα ήθελα να σε ρωτήσω τα εξής : Παρόλο που το βάρος μου βρίσκεται στα πλαίσια του φυσιολογικού, έχω σχετικά μεγάλη περιφέρεια και γάμπες ενώ παράλληλα είμαι αρκετά στενή από την μέση και πάνω. Χρειάζεται να χάσω βάρος ή μονάχα λίπος και κατά πόσο είναι αυτά τα δύο (στην περίπτωση μου) αλληλένδετα? Επίσης θα ήθελα να μου πεις το εξής, έχω στο σπίτι μου διάδρομο τον οποίο χρησιμοποιώ όσο το δυνατόν τακτικότερα. Μέχρι πρόσφατα έφτανα σε ταχύτητες 4,5 – 6,5 (στο 7 είναι το τρέξιμο) με αρκετή εφίδρωση και κάψιμο θερμίδων, ωστόσο σύμφωνα με μια κουβέντα που είχα με έναν γυμναστή πριν λίγο καιρό, με ενημέρωσε ότι αν θέλω να κάψω λίπος θα πρέπει να κάνω ήπια άσκηση και να μην ανεβαίνει ο καρδιακός μου ρυθμός υψηλά (μου είπε και αριθμό κατά προσέγγιση τον οποίο δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή). Άλλη πάλι συνάδελφος του χώρου είπε ότι δεν πρέπει να ασκούμαστε στον ίδιο ρυθμό π.χ. 1 ώρα στο 5 αλλά για να ενεργοποιείται ο οργανισμός πρέπει να «παίζουμε» με τις ταχύτητες. Τι γνώμη έχεις για όλα αυτά και τι θα μου πρότεινες για την αναμόρφωση του σώματος μου?

Επίσης να σε ευχαριστήσω εκ των προτέρων για τις συμβουλές σου καθ' ότι φαντάζομαι ότι θα σε βάλω να ξαναπείς πράγματα που δεν έχω προλάβει να διαβάσω ακόμη.

Αγαπητέ Φώτη καλησπέρα,

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω τις προηγούμενες σελίδες του topic και μου φαίνεται αν μη τι άλλο αξιέπαινο το ότι δίνεις συμβουλές και βοηθάς άτομα εδώ και 5 (!) χρόνια. Πραγματικά το να μοιράζεσαι την γνώση και να αφιερώνεις προσωπικό χρόνο γι’ αυτό σε τιμά ιδιαίτερα. Αναρωτιέμαι αν ασχολείσαι επαγγελματικά με τον αθλητικό-ιατρικό κλάδο ή οι γνώσεις σου προκύπτουν από προσωπικό ενδιαφέρον ως αποτέλεσμα hobby. Προσωπικά ακολουθώ τις προτάσεις σου, αγόρασα και τον θερμιδομετρητή καθώς και ένα άλλο βιβλίο που λέγεται «Ισογλυκαιμική Διατροφή» το οποίο πιστεύω ότι συνάδει σε μεγάλο βαθμό με τα λεγόμενα σου. Φυσικά είναι λίγο δύσκολο να θυμάσαι τιμές γλυκαιμικού δείκτη στις περισσότερες τροφές και ούτε μπορείς να ανοίγεις τον θερμιδομετρητή κάθε τρεις και λίγο όταν αποφασίσεις να βάλεις μια μπουκιά στο στόμα σου. Τα βασικά ωστόσο νομίζω ότι μπορείς να τα απομνημονεύσεις σχετικά σύντομα.

Για την δίαιτα Atkins σε ρώτησα διότι βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε πρωτεΐνες και προσανατολίζει τον οργανισμό σε καύση λίπους. Απλώς κάποιοι αναφέρονται στην κέτωση σαν κάτι φυσιολογικό και επιθυμητό ενώ κάποιοι άλλοι σαν κάτι που πρέπει να αποφεύγεται γι’ αυτό μου φάνηκε ενδιαφέρον να ακούσω την γνώμη σου πάνω σε αυτό.

Αυτό που δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω είναι πως υπάρχουν τόσοι «ειδικοί» στο χώρο της διαιτολογίας/εκγύμνασης που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Κάποιοι από αυτούς υποτίθεται ότι είναι επιστήμονες στον κλάδο αυτό και παρόλα αυτά δίνουν διαιτολόγια των 1.000 θερμίδων που είναι ανέφικτα από την βάση τους.

Πριν 2 χρόνια όπως σου είπα πήγα σε κάποιον διαιτολόγο με τον οποίο έχασα μεν βάρος αλλά τυραννίστηκα τρομερά. Μιλάμε για πείνα και εκνευρισμό και το βάρος να υποχωρεί με τα χίλια ζόρια και να επανέρχεται διπλάσιο κάθε φορά που σταματούσα το πρόγραμμα.

Και εδώ υπάρχει μια άλλη πτυχή του θέματος : Πρέπει να κάνουμε μια καλή διατροφή για να ζούμε καλά και να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας. Ωστόσο όταν αναλογιζόμαστε κάθε στιγμή τι είναι αυτό που βάζουμε στο στόμα μας και πόσες θερμίδες/λίπη/υδατάθρακες κλπ έχει γεμίζοντας άγχος και ενοχές κατά πόσο τελικά ζούμε καλά? Και κατά πόσο τελικά είναι εφικτό να ενταχθούμε στο πρόγραμμα αυτό όταν έχουμε μεγαλώσει σε άλλα πρότυπα από το οικογενειακό/φιλικό μας περιβάλλον?

Και συνεχίζω σε προσωπικό επίπεδο και πάλι, η Πολίτισσα γιαγιά μου η Μαρίτσα, όταν ήμουν μικρή το πρωί μου χτύπαγε ένα κρόκο με ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει και το συνόδευε με δύο φέτες ψωμί με βούτυρο Κερκύρας και πασπαλισμένο πάλι με ζάχαρη. Η σπεσιαλιτέ της ήταν τα πικάντικα σουτζουκάκια με μπόλικη σάλτσα και το πεϊνιρλί που ξεχείλιζε από τυρί και βούτυρο. Όταν είχε τα κέφια της δε, μας έφτιαχνε και κάτι λουκουμαδάκια υπέροχα, τίγκα στο μέλι και την κανέλλα.

Αν όχι όλοι τουλάχιστον αρκετοί που είναι 30+ έχουν βιώσει πιστεύω κάτι ανάλογο. Σταδιακά μπαίνει η γενιά μας και οι επόμενες γενιές σε ένα άλλο σκεπτικό και κατανοούμε πράγματα.

Τώρα κατά πόσο είμαστε συνειδητοποιημένοι σε αυτά που κάνουμε, τώρα που γνωρίζουμε, είναι μία άλλη υπόθεση…

Διαβάζοντας την απάντηση σου alzzaro προσπαθώ να κατανοήσω και να βγάλω κάποια συμπεράσματα σχετικά με τις επόμενες κινήσεις μου. Θα ήθελα να μου πεις αν σκέφτομαι σωστά.

- Για ημέρα ήπιας σωματικής δραστηριότητας οι καταναλισκόμενες θερμίδες φτάνουν τις 1971 συνεπώς για μείωση βάρους η πρόσληψη θα πρέπει να είναι 1971-250=1721.

- Αντίστοιχα για μια ημέρα με έντονη σωματική δραστηριότητα ή μια ώρα άσκησης (πχ διάδρομος σε έντονο ρυθμό) οι ενεργειακές ανάγκες διαμορφώνονται στις 2292 και συνεπώς η πρόσληψη για απώλεια 2292-250=2042

- Οι ανωτέρω θερμίδες πρέπει να μοιράζονται σε 5 γεύματα κυρίως πρωτεϊνικής μορφής.

- Ο γλυκαιμικός δείκτης προσδιορίζει την απελευθέρωση του σακχάρου στο αίμα και οι τροφές με υψηλό δείκτη πρέπει να αποφεύγονται καθότι συντελούν στην λιπογένεση. Προσέχουμε όμως παράλληλα με τον χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη αυτό που επιλέγουμε να μην έχει υψηλά λιπαρά.

Ερωτήσεις:

* Πίνακες με γλυκαιμικό δείκτη τροφών υπάρχουν λίγο πολύ στο internet. Υπάρχει κάποιος σε έντυπη μορφή? Υπάρχει κάποιο μέγιστο όριο στη λήψη γλυκαιμικού φορτίου (σύνολο «πόντων»)?

* Ακολουθώντας την διαδικασία μέτρησης θερμίδων που περιγράφεις θα επιτύχω απώλεια βάρους σε μακροπρόθεσμη υποθέτω βάση αλλά σταθερά (?)

Και κάτι άσχετο : Για την πρωτεϊνική δίαιτα Atkins τι άποψη έχεις?

Θα αγοράσω τον θερμιδομετρητή που προτείνεις άμεσα, ευχαριστώ και πάλι για όλες τις χρήσιμες συμβουλές σου.

allzzaro ευχαριστώ για την απάντηση και έχεις δίκιο ο διάδρομος μου κόστισε 1200 κάτι ευρώ και πάλι δεν είμαι σίγουρη πως να τον χρησιμοποιήσω πιο αποδοτικά. Όσον αφορά τον θερμιδομετρητή, αυτόν της Lala Cook τον έχω αλλά αν προτείνεις κάτι άλλο, πες μου. Τώρα όσον αφορά να φτάσω στα 59, μου φαίνεται αρκετά δύσκολο αν και σε κάποιον άλλο μπορεί να του φαίνονται λίγα τα κιλά (σαν απώλεια). Παρόλαυτα για μένα αυτά τα λίγα κιλά είναι το δύσκολο της υπόθεσης και δεν μπορώ να ξεκολλήσω από αυτά εδώ και περίπου μια δεκαετία. Να προσθέσω ότι κάποτε είχα φτάσει 85 (17-18 χρονών) αλλά σταδιακά έχασα βάρος (άλλαξα τον τρόπο ζωής και διατροφής μου) μέχρι που έφτασα τα 65 και έκτοτε δεν μπορώ να κατεβώ με τίποτα. Βασικά παίζω ανάμεσα στα 64-66. Σαν να μου λέει ο οργανισμός μου επ, στοπ μέχρι εδω! Κατά καιρούς κατεβαίνω και λίγο πιο κάτω αλλά μετά επανέρχομαι. Έκανα προσπάθεια με διαιτολόγο πριν δύο χρόνια, έφτασα τα 60 και μέτά από λίγο ξανά πίσω στα 65....

Ότι έχεις να μου πείς θα μου είναι χρήσιμο, έχω τα αυτιά τεντωμένα και αναμένω!

αγαπητέ allzzaro και συμφορουμίτες καλησπέρα,

Διαβάζω με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σου και θα ήθελα να σε απασχολήσω για λίγο και με την δική μου περίπτωση.

Είμαι 34 χρονών με ύψος 1,70m και βάρος 64Kgr. Περίμετρος καρπού: 16,5

Η ανάλυση του βάρους μου στην ζυγαριά-λιπομετρητή μου, η οποία θέλω να πιστεύω ότι είναι αξιόπιστη (Tanita) είναι σε λίπος 27,8 %

Θα ήθελα να σε ρωτήσω τα εξής : Παρόλο που το βάρος μου βρίσκεται στα πλαίσια του φυσιολογικού, έχω σχετικά μεγάλη περιφέρεια και γάμπες ενώ παράλληλα είμαι αρκετά στενή από την μέση και πάνω. Χρειάζεται να χάσω βάρος ή μονάχα λίπος και κατά πόσο είναι αυτά τα δύο (στην περίπτωση μου) αλληλένδετα? Επίσης θα ήθελα να μου πεις το εξής, έχω στο σπίτι μου διάδρομο τον οποίο χρησιμοποιώ όσο το δυνατόν τακτικότερα. Μέχρι πρόσφατα έφτανα σε ταχύτητες 4,5 – 6,5 (στο 7 είναι το τρέξιμο) με αρκετή εφίδρωση και κάψιμο θερμίδων, ωστόσο σύμφωνα με μια κουβέντα που είχα με έναν γυμναστή πριν λίγο καιρό, με ενημέρωσε ότι αν θέλω να κάψω λίπος θα πρέπει να κάνω ήπια άσκηση και να μην ανεβαίνει ο καρδιακός μου ρυθμός υψηλά (μου είπε και αριθμό κατά προσέγγιση τον οποίο δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή). Άλλη πάλι συνάδελφος του χώρου είπε ότι δεν πρέπει να ασκούμαστε στον ίδιο ρυθμό π.χ. 1 ώρα στο 5 αλλά για να ενεργοποιείται ο οργανισμός πρέπει να «παίζουμε» με τις ταχύτητες. Τι γνώμη έχεις για όλα αυτά και τι θα μου πρότεινες για την αναμόρφωση του σώματος μου?

Επίσης να σε ευχαριστήσω εκ των προτέρων για τις συμβουλές σου καθ' ότι φαντάζομαι ότι θα σε βάλω να ξαναπείς πράγματα που δεν έχω προλάβει να διαβάσω ακόμη.